JUěISTOJ

Ăapitro 1


1 Post la morto de Josuo la Izraelidoj demandis la Eternulon, dirante: Kiu el ni plej antaře devas iri kontrař la Kanaanidojn, por militi kontrař ili?
2 Kaj la Eternulo diris: Jehuda iros; jen Mi transdonas la landon en liajn manojn.
3 Tiam Jehuda diris al sia frato Simeon: Iru kun mi en mian sorton, kaj ni militos kontrař la Kanaanidoj; kaj mi ankař iros kun vi en vian sorton. Kaj Simeon iris kun li.
4 Kaj Jehuda iris, kaj la Eternulo transdonis en liajn manojn la Kanaanidojn kaj la Perizidojn; kaj ili batis el ili en Bezek dek mil homojn.
5 Kaj ili renkontis Adoni-Bezekon en Bezek kaj batalis kontrař li kaj venkobatis la Kanaanidojn kaj la Perizidojn.
6 Kaj Adoni-Bezek forkuris; sed ili postkuris lin kaj kaptis lin kaj dehakis la dikfingrojn de liaj manoj kaj piedoj.
7 Kaj Adoni-Bezek diris: Sepdek re°oj kun dehakitaj dikfingroj de la manoj kaj piedoj kolektadis panresta╝ojn sub mia tablo; kiel mi agis, tiel Dio repagis al mi. Kaj oni venigis lin en Jerusalemon, kaj li mortis tie.


8 Kaj la Jehudaidoj militis kontrař Jerusalem kaj prenis °in kaj venkobatis °in per glavo, kaj la urbon ili forbruligis.
9 Poste la Jehudaidoj iris, por militi kontrař la Kanaanidoj, kiuj lo°is sur la monto kaj en la suda regiono kaj sur la malalta╝o.
10 Kaj Jehuda iris al la Kanaanidoj, kiuj lo°is en Žebron (la nomo de Žebron antaře estis Kirjat-Arba), kaj venkobatis Ůe■ajon kaj AÂimanon kaj Talmajon.
11 Kaj de tie li iris al la lo°antoj de Debir (la nomo de Debir antaře estis Kirjat-Sefer).
12 Kaj Kaleb diris: Kiu venkobatos Kirjat-Seferon kaj prenos °in, al tiu mi donos mian filinon AÂsa kiel edzinon.
13 Kaj prenis °in Otniel, filo de Kenaz, la pli juna frato de Kaleb; kaj li donis al li sian filinon AÂsa kiel edzinon.
14 Kaj kiam ■i venis, ■i instigis lin peti de ■ia patro kampon. Kaj ■i malsupreni°is de la azeno; kaj Kaleb diris al ■i: Kio estas al vi?
15 Kaj ■i diris al li: Donu al mi benon; Šar vi donis al mi teron sudflankan, tial donu al mi ankař akvofontojn. Kaj Kaleb donis al ■i fontojn suprajn kaj fontojn malsuprajn.


16 Kaj la idoj de la Kenido, bofrato de Moseo, iris el la urbo de Palmoj kun la idoj de Jehuda en la dezerton de Jehuda, kiu estas sude de Arad; kaj ili venis kaj eklo°is kune kun la popolo.
17 Kaj Jehuda iris kun sia frato Simeon, kaj ili venkobatis la Kanaanidojn, kiuj lo°is en Cefat, kaj detruis °in, kaj donis al la urbo la nomon Žorma.
18 Kaj Jehuda prenis la urbojn Gaza kun °iaj limoj kaj A■kelon kun °iaj limoj kaj Ekron kun °iaj limoj.
19 Kaj la Eternulo estis kun Jehuda, kaj li ekposedis la monton. Sed li ne povis forpeli la lo°antojn de la valo, Šar ili havis ferajn Šarojn.
20 Kaj oni donis al Kaleb Žebronon, kiel diris Moseo; kaj li elpelis el tie la tri filojn de Anak.
21 Sed la Jebusidojn, kiuj lo°is en Jerusalem, la Benjamenidoj ne elpelis; kaj la Jebusidoj lo°is kun la Benjamenidoj en Jerusalem °is la nuna tago.


22 Kaj iris ankař la Jozefidoj al Bet-El; kaj la Eternulo estis kun ili.
23 Kaj la Jozefidoj esplorrigardis Bet-Elon (la nomo de la urbo antaře estis Luz).
24 Kaj la esplorrigardantoj vidis viron, irantan el la urbo, kaj ili diris al li: Montru al ni la eniron en la urbon, kaj ni faros al vi favora╝on.
25 Kaj li montris al ili la eniron en la urbon, kaj ili venkobatis la urbon per glavo; sed tiun viron kaj lian tutan familion ili forliberigis.
26 Kaj la viro iris en la landon de la Žetidoj, kaj konstruis urbon, kaj donis al °i la nomon Luz; tia estas °ia nomo °is la nuna tago.


27 Kaj Manase ne ekposedis la urbojn Bet-Ůean kun °iaj urbetoj kaj Taana kun °iaj urbetoj, kaj la lo°antojn de Dor kaj de °iaj urbetoj kaj la lo°antojn de Jibleam kaj de °iaj urbetoj kaj la lo°antojn de Megido kaj de °iaj urbetoj; kaj la Kanaanidoj plue lo°is en tiu lando.
28 Kiam Izrael forti°is, li faris la Kanaanidojn tributuloj, sed ne elpelis ilin.


29 Kaj Efraim ne elpelis la Kanaanidojn, kiuj lo°is en Gezer; kaj la Kanaanidoj lo°is inter li en Gezer.


30 Zebulun ne forpelis la lo°antojn de Kitron, nek la lo°antojn de Nahalol; kaj la Kanaanidoj lo°is inter li, kaj fari°is tributuloj.


31 A■er ne forpelis la lo°antojn de Ako, nek la lo°antojn de Cidon, nek de AÂlab, nek de AÂzib, nek de Želba, nek de Afek, nek de ReÂob.
32 Kaj la A■eridoj lo°is meze de la Kanaanidoj, lo°antoj de la lando; Šar ili ne forpelis ilin.


33 Naftali ne forpelis la lo°antojn de Bet-Ůeme■, nek la lo°antojn de Bet-Anat; kaj li lo°is meze de la Kanaanidoj, lo°antoj de la lando; kaj la lo°antoj de Bet-Ůeme■ kaj de Bet- Anat fari°is liaj tributuloj.


34 Kaj la Amoridoj premis la Danidojn sur la monton, ne permesante al ili malsupreniri en la valon.
35 Kaj la Amoridoj plue lo°is sur la monto Žeres, en Ajalon kaj en Ůaalbim; sed la mano de la Jozefidoj pezis sur ili, kaj ili fari°is tributuloj.
36 Kaj la limo de la Amoridoj estis de la loko, kie levi°as Akrabim, de Sela pli alten.

Ăapitro 2


1 Kaj venis an°elo de la Eternulo el Gilgal al BoÂim, kaj diris: Mi elkondukis vin el Egiptujo, kaj venigis vin en la landon, pri kiu Mi ╝uris al viaj patroj, kaj Mi diris: Mi neniam rompos Mian interligon kun vi;
2 sed vi ne faru interligon kun la lo°antoj de Ši tiu lando, iliajn altarojn detruu. Sed vi ne obeis Mian voŠon; kial vi tion faris?
3 Tial Mi diras: Mi ne forpelos ilin de vi, kaj ili estos por vi kaptilo, kaj iliaj dioj estos por vi falilo.
4 Kaj kiam la an°elo de la Eternulo parolis tiujn vortojn al Šiuj Izraelidoj, la popolo levis sian voŠon kaj ploris.
5 Kaj ili donis al tiu loko la nomon BoÂim. Kaj ili tie buŠis oferojn al la Eternulo.


6 Kaj Josuo forliberigis la popolon, kaj la Izraelidoj iris Šiu al sia hereda parto, por ekposedi la landon.
7 Kaj la popolo servis al la Eternulo dum la tuta vivo de Josuo, kaj dum la tuta vivo de la pleja°uloj, kiuj vivis longe post Josuo, kaj kiuj vidis Šiujn grandajn farojn de la Eternulo, kiujn Li faris al Izrael.
8 Kaj mortis Josuo, filo de Nun, servanto de la Eternulo, en la a°o de cent dek jaroj.
9 Kaj oni enterigis lin inter la limoj de lia poseda╝o en Timnat-Žeres, sur la monto de Efraim, norde de la monto Gaa■.
10 Kaj ankař tiu tuta generacio alkolekti°is al siaj patroj; kaj aperis post ili generacio alia, kiu ne konis la Eternulon, nek la farojn, kiujn Li faris al Izrael.


11 Kaj la Izraelidoj faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo, kaj servis al Baaloj.
12 Kaj ili forlasis la Eternulon, Dion de iliaj patroj, kiu elkondukis ilin el la lando Egipta, kaj ili sekvis aliajn diojn, el la dioj de la popoloj, kiuj estis Širkař ili, kaj ili adoris ilin, kaj kolerigis la Eternulon.
13 Kaj ili forlasis la Eternulon, kaj servis al Baal kaj al A■tar.
14 Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontrař Izrael, kaj Li transdonis ilin en la manojn de rabistoj, kiuj prirabis ilin, kaj Li vendis ilin en la manojn de iliaj malamikoj Širkaře; kaj ili ne povis plu sin teni antař siaj malamikoj.
15 Kien ajn ili iris, la mano de la Eternulo estis kontrař ili por malbono, kiel la Eternulo diris kaj kiel la Eternulo ╝uris al ili; kaj ili estis tre premataj.
16 Kaj la Eternulo starigis ju°istojn, kiuj savis ilin el la manoj de iliaj rabintoj;
17 tamen ankař la ju°istojn ili ne obeis, sed ili malŠastis kun aliaj dioj kaj adoris ilin, rapide deklini°is de la vojo, kiun iris iliaj patroj, obeante la ordonojn de la Eternulo; ili tiel ne agis.
18 Kaj kiam la Eternulo starigis por ili ju°istojn, kaj la Eternulo estis kun la ju°isto, kaj savadis ilin el la manoj de iliaj malamikoj dum la tuta vivo de la ju°isto, Šar la Eternulo kompatis ilin, kiam ili °emis pro siaj turmentantoj kaj premantoj:
19 tiam, apenař la ju°isto mortis, ili denove fari°is pli malbonaj ol iliaj patroj, sekvante aliajn diojn, servante al ili, kaj adorante ilin. Ili ne deklini°is de siaj faroj kaj de sia malbona vojo.
20 Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontrař Izrael, kaj Li diris: Ăar Ši tiu popolo malobeis Mian interligon, kiun Mi donis al iliaj patroj, kaj ne ařskultis Mian voŠon,
21 tial Mi ankař forpelos de ili neniun el la popoloj, kiujn restigis Josuo, kiam li mortis;
22 por elprovi per ili Izraelon, Šu ili observos la vojon de la Eternulo kaj iros °in, kiel observis iliaj patroj, ař ne.
23 Kaj la Eternulo restigis tiujn popolojn, kaj ne rapidis elpeli ilin, kaj ne transdonis ilin en la manojn de Josuo.

Ăapitro 3


1 Kaj jen estas la popoloj, kiujn la Eternulo restigis, por elprovi per ili Izraelon, Šiujn, kiuj ne sciis pri Šiuj militoj kontrař Kanaan;
2 por ke eksciu la generacioj de la Izraelidoj, por lernigi militon al tiuj, kiuj antaře ne konis °in:
3 kvin princoj de Fili■toj, kaj Šiuj Kanaanidoj, kaj Cidonanoj, kaj Žividoj, kiuj lo°is sur la monto Lebanon, de la monto Baal-Žermon °is la eniro de Žamat.
4 Ili restis, por elprovi per ili la Izraelidojn, por scii°i, Šu ili obeos la ordonojn de la Eternulo, kiujn Li donis al iliaj patroj per Moseo.
5 Kaj la Izraelidoj lo°is meze de la Kanaanidoj, Žetidoj kaj Amoridoj kaj Perizidoj kaj Žividoj kaj Jebusidoj.
6 Kaj ili prenis al si iliajn filinojn kiel edzinojn, kaj siajn filinojn ili donis al iliaj filoj, kaj ili servis al iliaj dioj.


7 Kaj la Izraelidoj faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo, kaj forgesis la Eternulon, sian Dion, kaj servis al Baaloj kaj al sanktaj stangoj.
8 Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontrař Izrael, kaj Li transdonis ilin en la manojn de Ku■an-Ri■ataim, re°o de Mezopotamio; kaj la Izraelidoj servis al Ku■an-Ri■ataim dum ok jaroj.
9 Kaj la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo, kaj la Eternulo aperigis savanton por la Izraelidoj, kiu savis ilin: Otnielon, filon de Kenaz, pli juna frato de Kaleb.
10 Kaj estis sur li la spirito de la Eternulo, kaj li estis ju°isto de Izrael. Kaj li eliris milite, kaj la Eternulo transdonis en lian manon Ku■an-Ri■ataimon, re°on de Mezopotamio, kaj lia mano fari°is forta super Ku■an-Ri■ataim.
11 Kaj la lando ripozis dum kvardek jaroj; kaj mortis Otniel, filo de Kenaz.


12 Kaj denove la Izraelidoj faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo; kaj la Eternulo fortigis Eglonon, re°on de Moab, kontrař Izrael, pro tio, ke ili faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo.
13 Kaj li aligis al si la Amonidojn kaj Amalekidojn, kaj iris kaj venkobatis Izraelon, kaj ili ekposedis la urbon de Palmoj.
14 Kaj la Izraelidoj servis al Eglon, re°o de Moab, dum dek ok jaroj.
15 Kaj la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo, kaj la Eternulo aperigis por ili savanton, Ehudon, filon de Gera, Benjamenidon, maldekstramanulon. Kaj la Izraelidoj sendis per li donacojn al Eglon, re°o de Moab.
16 Kaj Ehud faris al si glavon dutranŠan, havantan la longon de unu ulno, kaj zonis °in sub sia vesto al sia dekstra femuro.
17 Kaj li prezentis la donacojn al Eglon, re°o de Moab; Eglon estis homo tre grasdika.
18 Kaj kiam li finis la prezentadon de la donacoj, li foririgis la homojn, kiuj alportis la donacojn.
19 Sed li mem revenis de la idoloj en Gilgal, kaj diris: Mi devas diri al vi ion sekretan, ho re°o. Kaj tiu diris: Silentu! Kaj eliris de apud li Šiuj, kiuj staris apud li.
20 Kaj Ehud eniris al li, kiam li sidis en malvarmeta Šambreto, kiu estis por li sola; kaj Ehud diris: Mi havas por vi vorton de Dio; kaj li levi°is de la se°o.
21 Tiam Ehud etendis sian maldekstran manon, kaj prenis la glavon de sia dekstra femuro, kaj enpu■is °in en lian ventron tiel,
22 ke eŠ la tenilo eniris post la tranŠfero, kaj la graso kovris la tranŠferon; Šar li ne eltiris la glavon el lia ventro, kaj °i trapenetris la postan parton de la korpo.
23 Kaj Ehud eliris en la vestiblon, kaj fermis post si la pordon de la Šambreto, kaj ■losis °in.
24 Kiam li eliris, la servantoj de la re°o venis, kaj vidis, ke la pordo de la Šambreto estas ■losita, kaj ili diris: Certe pro natura bezono li estas en la malvarmeta Šambreto.
25 Kaj ili atendis longe, sed neniu malfermis la pordon de la Šambreto; tiam ili prenis la ■losilon kaj mal■losis, kaj ili vidis, ke ilia sinjoro ku■as malviva sur la tero.
26 Kaj dum ili staris konsternitaj, Ehud forkuris, kaj li preterpasis la idolojn kaj forkuris al Seira.
27 Kaj kiam li alvenis, li ektrumpetis per korno sur la monto de Efraim, kaj la Izraelidoj malsupreniris kun li de la monto, kaj li estis antař ili.
28 Kaj li diris al ili: Kuru post mi; Šar la Eternulo transdonis viajn malamikojn, la Moabidojn, en viajn manojn. Kaj ili iris post li, kaj okupis la transirejon de Jordan, kondukantan al Moab, kaj permesis al neniu transiri.
29 Kaj ili mortigis en tiu tempo Širkař dek mil virojn el la Moabidoj, homojn sanajn kaj fortajn; kaj neniu savi°is.
30 Kaj en tiu tago Moab humili°is sub la manojn de la Izraelidoj; kaj la lando ripozis dum okdek jaroj.


31 Post li estis Ůamgar, filo de Anat; li mortigis sescent virojn el la Fili■toj per bova bastono; kaj li ankař savis Izraelon.

Ăapitro 4


1 Kaj la Izraelidoj denove faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo, kiam Ehud mortis.
2 Kaj la Eternulo transdonis ilin en la manojn de Jabin, Kanaana re°o, kiu re°is en Žacor; lia militistestro estis Sisera, kiu lo°is en Žaro■et-Goim.
3 Kaj la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo; Šar tiu havis nařcent ferajn Šarojn, kaj li forte premis la Izraelidojn dum dudek jaroj.


4 Debora, profetino, edzino de Lapidot, estis en tiu tempo ju°istino de la Izraelidoj;
5 ■i sidadis sub la palmo de Debora, inter Rama kaj Bet-El, sur la monto de Efraim; kaj la Izraelidoj venadis al ■i por ju°o.
6 Kaj ■i sendis kaj alvokigis Barakon, filon de Abinoam, el Kede■-Naftali, kaj diris al li: La Eternulo, Dio de Izrael, ordonis: Iru, konduku la militistaron sur la monton Tabor, kaj prenu kun vi dek mil virojn el la Naftaliidoj kaj el la Zebulunidoj;
7 kaj al la torento Ki■on Mi alkondukos al vi Siseran, la militistestron de Jabin, kaj liajn Šarojn kaj lian amasegon; kaj Mi transdonos lin en viajn manojn.
8 Tiam diris al ■i Barak: Se vi iros kun mi, mi iros; sed se vi ne iros kun mi, mi ne iros.
9 Kaj ■i respondis: Bone, mi iros kun vi; sed vi ne havos gloron sur la vojo, kiun vi iros; Šar en la manojn de virino la Eternulo transdonos Siseran. Kaj Debora levi°is, kaj iris kun Barak al Kede■.
10 Kaj Barak vokis la Zebulunidojn kaj la Naftaliidojn al Kede■; kaj lin sekvis dek mil viroj, kaj Debora iris kun li.
11 Žeber, la Kenido, aparti°is de la Kenidoj, de la idoj de Žobab, bofrato de Moseo, kaj li starigis sian tendon apud la kverkaro en Caananim, apud Kede■.
12 Kaj oni sciigis Siseran, ke Barak, filo de Abinoam, supreniris sur la monton Tabor.
13 Kaj Sisera kunvokis Šiujn siajn Šarojn, nařcent ferajn Šarojn, kaj la tutan popolon, kiu estis kun li, el Žaro■et-Goim al la torento Ki■on.
14 Tiam Debora diris al Barak: Levi°u, Šar nun estas la tago, en kiu la Eternulo transdonos Siseran en viajn manojn; jen la Eternulo eliris antař vi. Kaj Barak malsupreniris de la monto Tabor, kaj post li dek mil viroj.
15 Kaj la Eternulo ╝etis konfuzon sur Siseran kaj sur Šiujn Šarojn kaj sur la tutan militistaron, antař la glavo de Barak; kaj Sisera deiris de la Šaro kaj forkuris piede.
16 Kaj Barak persekutis la Šarojn kaj la militistaron °is Žaro■et-Goim; kaj la tuta militistaro de Sisera falis de glavo; restis neniu.


17 Sed Sisera forkuris piede al la tendo de Jael, edzino de la Kenido Žeber; Šar estis paco inter Jabin, re°o de Žacor, kaj la domo de la Kenido Žeber.
18 Kaj Jael eliris renkonte al Sisera, kaj diris al li: Eniru, mia sinjoro, eniru al mi; ne timu. Kaj li eniris al ■i en la tendon, kaj ■i kovris lin per litkovrilo.
19 Kaj li diris al ■i: Donu al mi por trinki iom da akvo, Šar mi soifas. Kaj ■i malfermis felsakon kun lakto kaj donis al li por trinki, kaj kovris lin.
20 Kaj li diris al ■i: Staru Še la pordo de la tendo, kaj se iu venos kaj demandos vin, kaj diros: Ău iu estas Ši tie? tiam diru, ke neniu estas.
21 Kaj Jael, edzino de Žeber, prenis najlon de la tendo kaj metis martelon en sian manon kaj aliris al li mallařte, kaj enbatis la najlon en lian tempion tiel, ke °i enpenetris en la teron. Li dormis, lacigita; kaj li mortis.
22 Kaj Barak postkuris Siseran. Kaj Jael eliris al li renkonte, kaj diris al li: Venu, mi montros al vi la viron, kiun vi serŠas. Kaj li venis al ■i, kaj li vidis, ke Sisera ku■as malviva kaj najlo estas en lia tempio.
23 Tiel Dio humiligis en tiu tago Jabinon, re°on de Kanaan, antař la Izraelidoj.
24 Kaj la mano de la Izraelidoj Šiam pli forti°is super Jabin, re°o de Kanaan, °is ili ekstermis Jabinon, re°on de Kanaan.

Ăapitro 5


1 Kaj ekkantis Debora, kaj Barak, filo de Abinoam, en tiu tago, jene:


2 Ăar la Šefoj gvidis en Izrael Kaj la popolo montris sin fervora, Benu la Eternulon.
3 Ařskultu, ho re°oj; atentu, ho princoj: Mi al la Eternulo, mi kantas; Mi ludas al la Eternulo, Dio de Izrael.
4 Ho Eternulo! kiam Vi eliris de Seir, Kiam Vi iris de la kampo de Edom, Tremis la tero, kaj la Šielo fluigis gutojn, Kaj la nuboj gutigis akvon.
5 La montoj fluis antař la Eternulo, Tiu Sinaj antař la Eternulo, Dio de Izrael.
6 En la tempo de Ůamgar, filo de Anat, En la tempo de Jael, forlasitaj estis la vojoj, Kaj tiuj, kiuj devis iri sur la vojoj, iris lař flankaj vojetoj.
7 Forestis ju°istoj en Izrael, forestis, ěis stari°is mi, Debora, ěis stari°is mi, patrino en Izrael.
8 Oni elektis novajn diojn; Kaj tiam milito aperis antař la pordego. Ău iu vidis ■ildon ař lancon Ăe la kvardek miloj de Izrael?
9 Mia koro estas kun la estroj de Izrael, Kun la fervoruloj en la popolo; Benu la Eternulon.
10 Vi, kiuj rajdas sur blankaj azeninoj, Vi, kiuj sidas sur tapi■oj, Kaj vi, kiuj iras sur la vojo, kantu!
11 Inter la kantoj de la pafarkistoj Še la akvoŠerpejoj, Tie oni prikantos la justecon de la Eternulo, La justecon de Lia estrado en Izrael. Tiam eliris al la pordego la popolo de la Eternulo.
12 Veki°u, veki°u, Debora, Veki°u, veki°u, kantu kanton; Levi°u, Barak, kaj konduku viajn kaptitojn, filo de Abinoam!
13 Tiam eliris la restintoj el la fortuloj de la popolo; La Eternulo eliris kun mi inter la herooj.
14 De Efraim venis tiuj, kiuj havas siajn radikojn en Amalek; Post vi venis Benjamen en via popolo; De MaÂir venis estroj, Kaj de Zebulun kondukantoj per princa bastono.
15 Kaj princoj el IsaÂar estis kun Debora, Kaj IsaÂar, kiel Barak, kuris en la valon. Ăe la torentoj de Ruben estas grandaj konsili°oj.
16 Kial vi sidas inter la bara╝oj, Ařskultante la fajfadon Še la brutaroj? Ăe la torentoj de Ruben estas grandaj konsili°oj.
17 Gilead restis transe de Jordan; Kaj kial Dan sidas sur la ■ipoj? A■er sidas sur la bordo de la maro, Kaj lo°as Še siaj golfoj.
18 Zebulun estas popolo, kiu riskis sian animon por la morto, Kaj Naftali sur la alta╝oj de la kampo.
19 Venis re°oj, ili batalis; Tiam batalis re°oj de Kanaan En TaanaÂ, Še la akvo de Megido; Sed ili ricevis neniom da mono.
20 El la Šielo oni batalis; La steloj de siaj vojoj batalis kontrař Sisera.
21 La torento Ki■on forportis ilin, La torento antikva, la torento Ki■on. Piedpremu, mia animo, la fortulojn.
22 Tiam frapis la hufoj de Ševaloj Pro la rapidega forkurado de fortuloj.
23 Malbenu la urbon Meroz, diris an°elo de la Eternulo, Malbenu, malbenu °iajn lo°antojn; Ăar ili ne venis kun helpo al la Eternulo, Kun helpo al la Eternulo inter la herooj.
24 Benita estu inter la virinoj Jael, La edzino de la Kenido Žeber, Inter la virinoj en la tendo ■i estu benita.
25 Akvon li petis, lakton ■i donis; En belega kaliko ■i alportis buteron.
26 Ůi etendis sian manon al najlo Kaj sian dekstran manon al martelo de laboristoj; Kaj ■i ekbatis Siseran, ekfrapis lian kapon, Kaj frakasis kaj traboris lian tempion.
27 Al ■iaj piedoj li klini°is kaj falis kaj ekku■is; Al ■iaj piedoj li klini°is kaj falis; Kie li klini°is, tie li falis pereinta.
28 Tra la fenestro rigardas, kaj plorkrias tra la krado, la patrino de Sisera: Kial longe ne venas lia Šaro? Kial malfrui°as la radoj de liaj kale■oj?
29 La sa°aj el ■iaj sinjorinoj respondas al ■i, Kaj ■i mem al si respondas:
30 Ili ja trovis kaj dividas militakiron; Po unu ař po du knabinoj por Šiu viro, Diverskolorajn vestojn por Sisera, Diverskolorajn vestojn broditajn, Ambařflanke broditajn por la kolo.
31 Tiel pereu Šiuj Viaj malamikoj, ho Eternulo! Sed Liaj amantoj estu kiel la levi°anta suno en sia potenco.

Kaj la lando ripozis dum kvardek jaroj.

Ăapitro 6


1 Kaj la Izraelidoj faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo; kaj la Eternulo transdonis ilin en la manojn de Midjan por la dařro de sep jaroj.
2 Kaj la mano de Midjan forte premis Izraelon. Kontrař la Midjanidoj la Izraelidoj faris al si la fendegojn en la montoj kaj la kavernojn kaj la fortika╝ojn.
3 Kaj kiam la Izraelidoj semis, tiam venadis la Midjanidoj kaj la Amalekidoj kaj la orientanoj, kaj atakadis ilin,
4 kaj stari°adis tendare kontrař ili, kaj ekstermadis la produktojn de la tero sur la tuta spaco °is Gaza, kaj ne restigadis porviva╝on Še la Izraelidoj, nek ■afon, nek bovon, nek azenon.
5 Ăar ili venadis kun siaj brutoj kaj tendoj en multego, simile al akridoj; kaj ili kaj iliaj kameloj estis sennombraj, kaj ili venadis en la landon, por dezertigi °in.
6 Kaj Izrael tre mizeri°is de Midjan; kaj la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo.


7 Kaj kiam la Izraelidoj ekkriis al la Eternulo pro Midjan,
8 tiam la Eternulo sendis profeton al la Izraelidoj, kaj Ši tiu diris al ili: Tiel diras la Eternulo, la Dio de Izrael: Mi venigis vin el Egiptujo, kaj Mi elkondukis vin el la domo de sklaveco,
9 kaj Mi savis vin el la manoj de la Egiptoj kaj el la manoj de Šiuj viaj premantoj, kaj Mi forpelis ilin de vi, kaj Mi donis al vi ilian landon;
10 kaj Mi diris al vi: Mi estas la Eternulo, via Dio; ne timu la diojn de la Amoridoj, en kies lando vi lo°as; sed vi ne obeis Mian voŠon.


11 Kaj venis an°elo de la Eternulo, kaj sidi°is sub kverko, kiu estis en Ofra kaj apartenis al Joa■ la Abiezrido; lia filo Gideon estis dra■anta tritikon en vinpremejo, por ka■i antař la Midjanidoj.
12 Kaj aperis al li la an°elo de la Eternulo, kaj diris al li: La Eternulo estas kun vi, brava heroo!
13 Kaj Gideon diris al li: Mia sinjoro! se la Eternulo estas kun ni, tiam kial trafis nin Šio Ši tio? kaj kie estas Šiuj Liaj mirakloj, pri kiuj rakontis al ni niaj patroj, dirante: La Eternulo elkondukis ja nin el Egiptujo? Kaj nun la Eternulo forlasis nin, kaj transdonis nin en la manojn de Midjan.
14 Kaj la Eternulo Sin turnis al li, kaj diris: Iru kun Ši tiu via forto, kaj savu Izraelon el la manoj de Midjan; jen Mi sendas vin.
15 Kaj tiu diris al Li: Mia Sinjoro! per kio mi savos Izraelon? mia familio estas ja la plej mizera en Manase, kaj mi estas la plej juna en la domo de mia patro!
16 Kaj la Eternulo diris al li: Sed Mi estos kun vi, kaj vi venkobatos la Midjanidojn kiel unu homon.
17 Kaj li diris al Li: Se mi akiris Vian favoron, donu al mi pruvosignon, ke tio estas Vi, kiu parolas kun mi;
18 ne foriru de Ši tie, °is mi venos al Vi kaj alportos mian ofera╝on kaj metos antař Vin. Kaj Li diris: Mi restos, °is vi revenos.
19 Kaj Gideon venis, kaj pretigis kapridon kaj macojn el efo da faruno; la viandon li metis en korbon kaj la broga╝on li enver■is en poton, kaj alportis al Li sub la kverkon kaj proponis.
20 Kaj la an°elo de Dio diris al li: Prenu la viandon kaj la macojn kaj metu sur Ši tiun rokon, kaj la broga╝on elver■u. Kaj li faris tiel.
21 Kaj la an°elo de la Eternulo etendis la finon de la bastono, kiu estis en lia mano, kaj ektu■is la viandon kaj la macojn; kaj tiam eliris fajro el la roko kaj konsumis la viandon kaj la macojn; kaj la an°elo de la Eternulo foriris de antař liaj okuloj.
22 Tiam Gideon vidis, ke tio estis an°elo de la Eternulo; kaj Gideon diris: Ho ve, mia Sinjoro, ho Eternulo! Šar mi vidis an°elon de la Eternulo, viza°on kontrař viza°o.
23 Sed la Eternulo diris al li: Paco al vi; ne timu; vi ne mortos.
24 Kaj Gideon konstruis tie altaron al la Eternulo, kaj donis al °i la nomon: La Eternulo estas Paco. ěis la nuna tago °i estas ankorař en Ofra de la Abiezridoj.


25 Kaj en tiu nokto diris al li la Eternulo: Prenu junan bovon de via patro, kaj alian bovon sepjaran, kaj detruu la altaron de Baal, kiu estas Še via patro, kaj la sanktan stangon, kiu estas apud °i, dehaku;
26 kaj konstruu altaron al la Eternulo, via Dio, sur la supro de Ši tiu roko, lař la reguloj, kaj prenu la duan bovon, kaj alportu bruloferon sur la ligno de la sankta stango, kiun vi dehakos.
27 Kaj Gideon prenis dek homojn el siaj servantoj, kaj faris, kiel diris al li la Eternulo; sed Šar li timis la domanojn de sia patro kaj la urbanojn, por fari tion en la tago, tial li faris en la nokto.
28 Kiam frue matene la urbanoj levi°is, ili ekvidis, ke la altaro de Baal estas detruita, kaj la sankta stango, kiu estas apud °i, estas dehakita, kaj la dua bovo estas alportita kiel brulofero sur la konstruita altaro.
29 Kaj ili diris unu al alia: Kiu tion faris? Kaj ili serŠis kaj demandis, kaj oni diris: Gideon, filo de Joa■, faris tion.
30 Tiam la urbanoj diris al Joa■: Elirigu vian filon; li devas morti, Šar li detruis la altaron de Baal, kaj Šar li dehakis la sanktan stangon, kiu estis apud °i.
31 Sed Joa■ diris al Šiuj, kiuj staris antař li: Ău vi bezonas batali por Baal? Šu vi bezonas helpi lin? kiu batalos por li, tiu mortos Ši tiun matenon. Se li estas dio, li mem batalu por si pro tio, ke oni detruis lian altaron.
32 Kaj de tiu tago oni nomis lin Jerubaal, dirante: Baal batalu kontrař li, Šar li detruis lian altaron.


33 Kaj Šiuj Midjanidoj kaj Amalekidoj kaj orientanoj kolekti°is kune, kaj transiris kaj stari°is tendare en la valo Jizreel.
34 Kaj la spirito de la Eternulo venis sur Gideonon, kaj li ekblovis per trumpeto; kaj la familio de la Abiezridoj kolekti°is, por sekvi lin.
35 Kaj li sendis senditojn al la tuta Manase, kaj ankař ili sekvis lin; kaj li sendis senditojn al A■er kaj al Zebulun kaj al Naftali, kaj ili eliris renkonte.
36 Kaj Gideon diris al Dio: Se Vi intencas helpi per mia mano Izraelon, kiel Vi diris,
37 en tia okazo jen mi metas sur la dra■ejon tonditan lanon: se estos roso nur sur la lano, kaj sur la tuta tero estos seke, tiam mi scios, ke Vi helpos per mia mano Izraelon, kiel Vi diris.
38 Kaj tiel fari°is: kiam la morgařan tagon li matene levi°is, li elpremis la lanon, kaj elpremis el la lano roson, plenan kalikon da akvo.
39 Kaj Gideon diris al Dio: Ne koleru min, se mi ankorař unu fojon ekparolos, kaj ankorař nur unu fojon faros provon kun la lano: estu sekeco nur sur la lano, kaj sur la tuta tero estu roso.
40 Kaj Dio faris tiel en tiu nokto: estis sekeco nur sur la lano, kaj sur la tuta tero estis roso.

Ăapitro 7


1 Kaj frue matene levi°is Jerubaal, tio estas Gideon, kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, kaj ili starigis sian tendaron Še la fonto Žarod; kaj la tendaro de Midjan estis rilate al li sur la norda flanko de la monteto More en la valo.


2 Kaj la Eternulo diris al Gideon: La popolo, kiu estas kun vi, estas tro grandnombra, por ke Mi transdonu la Midjanidojn en iliajn manojn; eble fieri°os kontrař Mi Izrael, dirante: Mia mano helpis min.
3 Tial nun proklamu al la oreloj de la popolo jene: Kiu estas timema kaj tremema, tiu iru returne kaj foriru de la monto Gilead. Kaj iris returne el la popolo dudek du mil, kaj dek mil restis.


4 Kaj la Eternulo diris al Gideon: Ankorař estas tro multe da popolo; konduku ilin malsupren al la akvo, kaj tie Mi ilin elektos por vi. Pri kiu Mi diros al vi: Ăi tiu iru kun vi--tiu devas iri kun vi; kaj Šiu, pri kiu Mi diros al vi: Ăi tiu ne iru kun vi--tiu ne devas iri.
5 Kaj li alvenigis la popolon al la akvo. Kaj la Eternulo diris al Gideon: Ăiun, kiu lektrinkos akvon per sia lango, kiel lektrinkas hundo, tiun starigu aparte; ankař Šiun, kiu klini°os sur siaj genuoj, por trinki.
6 Kaj la nombro de tiuj, kiuj lektrinkis el la mano al la bu■o, estis tricent homoj; la tuta cetera popolo klini°is sur siaj genuoj, por trinki la akvon.
7 Kaj la Eternulo diris al Gideon: Per la tricent homoj, kiuj lektrinkis, Mi helpos vin, kaj Mi transdonos la Midjanidojn en viajn manojn; kaj la tuta popolo foriru Šiu al sia loko.
8 Kaj ili prenis al si la man°ota╝on de la popolo, kaj iliajn trumpetojn; kaj Šiujn Izraelidojn li forsendis Šiun al lia tendo, kaj la tricent homojn li retenis. La tendaro de Midjan estis malsupre de li en la valo.


9 En tiu nokto la Eternulo diris al li: Levi°u, iru malsupren en la tendaron; Šar Mi transdonas °in en viajn manojn.
10 Sed se vi timas malsupreniri, tiam iru vi kun via junulo Pura al la tendaro,
11 kaj ařskultu, kion oni parolas; tiam forti°os viaj manoj, kaj vi iros malsupren en la tendaron. Kaj li iris kun sia junulo Pura al la unua armita taŠmenteto de la tendaro.
12 La Midjanidoj kaj la Amalekidoj kaj Šiuj orientanoj ku■is en la valo en tia multego, kiel akridoj; kaj iliaj kameloj estis sennombraj, en tia multego, kiel la sablo sur la bordo de la maro.
13 Gideon venis, kaj jen unu rakontas al sia kamarado son°on, kaj diras: Mi vidis en son°o, ke jen elbakita hordea pano ruli°is tra la tendaro de Midjan, kaj venis al tendo, kaj ekfrapis °in tiel, ke °i falis, kaj renversis °in, kaj la tendo tute ku■is.
14 Tiam lia kamarado respondis, dirante: Tio estas nenio alia, nur la glavo de Gideon, filo de Joa■, Izraelido; Dio transdonis en lian manon la Midjanidojn kaj la tutan tendaron.


15 Kaj kiam Gideon ařdis la rakonton pri la son°o kaj la klarigon de °ia signifo, li adorklini°is, kaj revenis en la tendaron de la Izraelidoj, kaj diris: Levi°u, Šar la Eternulo transdonis en viajn manojn la tendaron de Midjan.
16 Kaj li dividis la tricent homojn en tri taŠmentojn, kaj donis al Šiuj en la manojn trumpetojn kaj malplenajn kruŠojn, kun torŠoj interne de la kruŠoj.
17 Kaj li diris al ili: Rigardu min, kaj faru tion saman, kion mi faros; jen mi iras al la rando de la tendaro, kaj kion mi faros, tion faru ankař vi.
18 Kiam mi kaj tiuj, kiuj estas kun mi, ekblovos per trumpeto, tiam ankař vi blovu per la trumpetoj Širkař la tuta tendaro, kaj kriu: Pro la Eternulo kaj pro Gideon!


19 Kaj venis Gideon, kaj la cent homoj, kiuj estis kun li, al la rando de la tendaro en la komenco de la meza noktogardo, kiam ╝us stari°is la gardistoj; kaj ili ekblovis per la trumpetoj, kaj rompis la kruŠojn, kiujn ili havis en la manoj.
20 Tiam ekblovis la tri taŠmentoj per la trumpetoj kaj rompis la kruŠojn, kaj ili tenis en la maldekstra mano la torŠojn, kaj en la dekstra la trumpetojn por blovi, kaj ili kriis: Glavo pro la Eternulo kaj pro Gideon!
21 Kaj ili staris Šiu sur sia loko Širkař la tendaro; kaj la tuta tendaranaro ekkuris; kaj Šiuj ekkriis kaj forkuris.
22 Kaj oni blovis per la tricent trumpetoj, kaj la Eternulo turnis en la tuta tendaro la glavon de unu kontrař alian; kaj la tendaranoj kuris °is Bet-Ůita, al Cerera, °is la limo de Abel- MeÂola apud Tabat.
23 Kaj oni kunvokis la Izraelidojn el Naftali kaj el A■er kaj el la tuta Manase, kaj ili postkuris la Midjanidojn.
24 Kaj Gideon sendis senditojn sur la tutan monton de Efraim, por diri: Kuru renkonte al la Midjanidoj kaj baru al ili la akvon °is Bet-Bara kaj °is Jordan. Kaj kolekti°is Šiuj Efraimidoj kaj baris la vojon °is Bet-Bara kaj °is Jordan.
25 Kaj ili kaptis Orebon kaj Zeebon, du princojn de Midjan, kaj mortigis Orebon Še la roko de Oreb, kaj Zeebon ili mortigis Še la vinpremejo de Zeeb, kaj persekutis la Midjanidojn; kaj la kapojn de Oreb kaj Zeeb ili alportis al Gideon trans Jordanon.

Ăapitro 8


1 Kaj la Efraimidoj diris al li: Kial vi tion faris al ni, ke vi ne vokis nin, kiam vi iris batali kontrař Midjan? Kaj ili forte kverelis kun li.
2 Sed li diris al ili: Kion mi faris nun similan al via faro? Šu la postkolekto de Efraim ne estas pli bona ol la tuta vinberkolekto de Abiezer?
3 En viajn manojn Dio transdonis Orebon kaj Zeebon, la princojn de Midjan; kaj kiel mi povis fari en komparo kun tio, kion vi faris? Tiam kvieti°is ilia kolero kontrař li, kiam li diris tion.
4 Kaj Gideon venis al Jordan kaj transiris, li kaj la tricent homoj, kiuj estis kun li, lacaj kaj persekutantaj.
5 Kaj li diris al la lo°antoj de Sukot: Donu, mi petas, panojn al la homoj, kiuj sekvas min; Šar ili estas lacaj, kaj mi postkuras ZebaÂon kaj Calmunan, re°ojn de Midjan.
6 Sed la estroj de Sukot diris: Ău la manoj de Zeba kaj Calmuna estas jam en viaj manoj, ke ni donu al via militistaro panon?
7 Tiam Gideon diris: Pro tio, kiam la Eternulo transdonos ZebaÂon kaj Calmunan en miajn manojn, mi dra■os viajn korpojn per dornoj de dezerto kaj per kardoj.
8 Kaj li iris de tie al Penuel, kaj diris al °iaj lo°antoj tion saman; kaj la lo°antoj de Penuel respondis al li tiel, kiel respondis la lo°antoj de Sukot.
9 Kaj li diris ankař al la lo°antoj de Penuel jene: Kiam mi revenos feliŠe, mi detruos Ši tiun turon.


10 Kaj Zeba kaj Calmuna estis en Karkor, kaj kun ili estis ilia militistaro, Širkař dek kvin mil, Šiuj, kiuj restis el la tuta militistaro de la orientanoj; la nombro de la falintoj estis cent dudek mil homoj, kiuj povis eltiri glavon.
11 Kaj Gideon iris lař la vojo de la tendolo°antoj orienten de Noba kaj Jogbeha, kaj venkobatis la tendaron, kiam la tendaro opiniis sin tute eksterdan°era.
12 Kaj Zeba kaj Calmuna forkuris; sed li postkuris ilin, kaj kaptis ZebaÂon kaj Calmunan, la du re°ojn de Midjan, kaj la tutan militistaron li ektremigis.
13 Kaj revenis Gideon, filo de Joa■, de la milito, de la deklivo de Žeres.
14 Kaj li kaptis junulon el la lo°antoj de Sukot, kaj demandis lin; kaj tiu skribis al li la estrojn de Sukot kaj °iajn pleja°ulojn, sepdek sep homojn.
15 Kaj li venis al la lo°antoj de Sukot, kaj diris: Jen estas Zeba kaj Calmuna, pri kiuj vi mokis min, dirante: Ău la manoj de Zeba kaj Calmuna estas jam en viaj manoj, ke ni donu al viaj lacaj homoj panon?
16 Kaj li prenis la pleja°ulojn de la urbo, kaj la dornojn de dezerto kaj la kardojn, kaj punis per ili la lo°antojn de Sukot.
17 Kaj la turon de Penuel li detruis, kaj mortigis la lo°antojn de la urbo.
18 Kaj li diris al Zeba kaj Calmuna: Kiaj estis la homoj, kiujn vi mortigis Še Tabor? Kaj ili diris: Ili estis tiaj, kiel vi, Šiuj aspektis kiel re°idoj.
19 Tiam li diris: Tio estis miaj fratoj, filoj de mia patrino. Per la vivo de la Eternulo, se vi restigus ilin vivaj, mi ne mortigus vin.
20 Kaj li diris al sia unuenaskito Jeter: Levi°u, mortigu ilin. Sed la junulo ne eltiris sian glavon; Šar li timis, Šar li estis ankorař juna.
21 Kaj Zeba kaj Calmuna diris: Levi°u mem kaj frapu nin, Šar kia estas la viro, tia estas lia forto. Tiam Gideon levi°is kaj mortigis ZebaÂon kaj Calmunan, kaj li prenis la ornama╝ojn, kiuj estis sur la koloj de iliaj kameloj.


22 Kaj la Izraelidoj diris al Gideon: Regu nin, vi kaj via filo kaj la filo de via filo; Šar vi savis nin el la manoj de Midjan.
23 Sed Gideon diris al ili: Mi ne regos vin, kaj ankař mia filo ne regos vin: la Eternulo regu vin.
24 Kaj Gideon diris al ili: Mi petas de vi peton, Šiu el vi donu al mi la orelringon el sia militakiro. Ili havis orajn orelringojn, Šar estis afero kun I■maelidoj.
25 Kaj ili diris: Ni donos. Kaj ili sternis veston, kaj Šiu ╝etis tien orelringon el sia militakiro.
26 Kaj la pezo de la oraj orelringoj, kiujn li elpetis, estis mil sepcent sikloj da oro, krom la ornama╝oj kaj la ringoj kaj la purpuraj vestoj, kiuj estis sur la re°oj de Midjan, kaj krom la kolornama╝oj, kiuj estis sur la koloj de iliaj kameloj.
27 Kaj Gideon faris el tio efodon, kaj lokmetis °in en sia urbo, en Ofra; kaj Šiuj Izraelidoj malŠasti°is per °i tie; kaj tio fari°is falilo por Gideon kaj por lia domo.
28 Kaj humili°is la Midjanidoj antař la Izraelidoj kaj ne levis plu sian kapon. Kaj la lando ripozis dum kvardek jaroj en la tempo de Gideon.


29 Kaj Jerubaal, filo de Joa■, iris kaj eklo°is en sia domo.
30 Kaj Gideon havis sepdek filojn, kiuj eliris el liaj lumboj, Šar li havis multe da edzinoj.
31 Kaj lia kromvirino, kiu estis en ŮeÂem, ankař naskis al li filon, kaj li donis al li la nomon AbimeleÂ.
32 Kaj Gideon, filo de Joa■, mortis en tre maljuna ago; kaj oni enterigis lin en la tombo de Joa■, lia patro, en Ofra de la Abiezridoj.


33 Kiam Gideon mortis, la Izraelidoj denove malŠaste sekvis la Baalojn kaj elektis al si Baal-Beriton kiel sian dion.
34 Kaj la Izraelidoj ne memoris la Eternulon, sian Dion, kiu savadis ilin el la manoj de Šiuj iliaj malamikoj Širkaře.
35 Kaj ili ne estis favorkoraj al la domo de Jerubaal-Gideon rekompence al la tuta bono, kiun li faris al Izrael.

Ăapitro 9


1 AbimeleÂ, filo de Jerubaal, iris en ŮeÂemon, al la fratoj de sia patrino, kaj ekparolis al ili kaj al la tuta familio de la domo de sia patrinpatro jene:
2 Diru al la oreloj de Šiuj lo°antoj de ŮeÂem: Kio estas pli bona al vi, Šu ke regu vin sepdek homoj, Šiuj filoj de Jerubaal, ař ke regu vin unu homo? memoru ankař, ke mi estas via osto kaj via karno.
3 Kaj la fratoj de lia patrino diris pri li al la oreloj de Šiuj lo°antoj de ŮeÂem Šiujn tiujn vortojn, kaj ilia koro inklini°is al AbimeleÂ; Šar ili diris: Li estas nia frato.
4 Kaj ili donis al li sepdek ar°entajn monerojn el la domo de Baal-Berit, kaj Abimele dungis per ili homojn mallaboremajn kaj facilanimajn, kaj ili sekvis lin.
5 Kaj li venis en la domon de sia patro en Ofra, kaj mortigis siajn fratojn, la filojn de Jerubaal, sepdek homojn, sur unu ■tono; restis Jotam, la plej juna filo de Jerubaal, Šar li ka■i°is.


6 Kaj kolekti°is Šiuj lo°antoj de ŮeÂem kaj la tuta domo de Milo, kaj ili iris kaj faris AbimeleÂon re°o, Še la kverko, kiu staras en ŮeÂem.
7 Kaj oni diris pri tio al Jotam, kaj li iris kaj stari°is sur la supro de la monto Gerizim, kaj lařte ekkriis, kaj diris al ili: Ařskultu min, lo°antoj de ŮeÂem, kaj ařskultos vin Dio.
8 Iris la arboj, por sanktolei re°on super si; kaj ili diris al la olivarbo: Re°u super ni.
9 Sed la olivarbo diris al ili: Ău mi perdis mian grason, per kiu estas honorataj Dio kaj homoj, ke mi iru vagi super la arboj?
10 Kaj la arboj diris al la figarbo: Iru vi, re°u super ni.
11 Sed la figarbo diris al ili: Ău mi perdis mian dolŠecon kaj miajn bonajn fruktojn, ke mi iru vagi super la arboj?
12 Kaj la arboj diris al la vinberujo: Iru vi, re°u super ni.
13 Sed la vinberujo diris al ili: Ău mi perdis mian moston, kiu gajigas Dion kaj homojn, ke mi iru vagi super la arboj?
14 Tiam Šiuj arboj diris al la dornarbusto: Iru vi, re°u super ni.
15 Kaj la dornarbusto diris al la arboj: Se vere vi sanktoleas min kiel re°on super vi, tiam venu, ■irmu vin sub mia ombro; se ne, tiam eliros fajro el la dornarbusto kaj forbruligos la cedrojn de Lebanon.
16 Nun Šu vi agis °uste kaj juste, re°igante AbimeleÂon? kaj Šu vi agis bone rilate Jerubaalon kaj lian domon, kaj Šu vi agis kun li konforme al lia merito?
17 Mia patro batalis pro vi kaj ne ■atis sian vivon kaj savis vin el la manoj de Midjan;
18 kaj vi levi°is nun kontrař la domon de mia patro, kaj mortigis liajn filojn, sepdek homojn, sur unu ■tono, kaj AbimeleÂon, filon de lia sklavino, vi re°igis super la lo°antoj de ŮeÂem, pro tio, ke li estas via frato.
19 Se °uste kaj juste vi agis nun rilate Jerubaalon kaj lian domon, tiam °oju pri AbimeleÂ, kaj li ankař °oju pri vi.
20 Sed se ne, tiam eliru fajro el Abimele kaj forbruligu la lo°antojn de ŮeÂem kaj la domon de Milo; kaj fajro eliru el la lo°antoj de ŮeÂem kaj el la domo de Milo kaj forbruligu AbimeleÂon.
21 Kaj Jotam forkuris kaj forsavis sin kaj iris en Beeron kaj eklo°is tie pro timo antař sia frato AbimeleÂ.


22 Kaj Abimele regis super Izrael tri jarojn.
23 Kaj Dio venigis malbonan spiriton inter Abimele kaj la lo°antoj de ŮeÂem; kaj la lo°antoj de ŮeÂem perfidis AbimeleÂon,
24 por ke la krimo pri la sepdek filoj de Jerubaal kaj ilia sango venu sur AbimeleÂon, ilian fraton, kiu mortigis ilin, kaj sur la lo°antojn de ŮeÂem, kiuj subtenis liajn manojn, por ke li mortigu siajn fratojn.
25 Kaj la lo°antoj de ŮeÂem starigis kontrař li insidantojn sur la suproj de la montoj, kaj ili prirabadis Šiun, kiu pasis preter ili sur la vojo. Kaj oni diris tion al AbimeleÂ.


26 Kaj venis Gaal, filo de Ebed, kun siaj fratoj, kaj ili iris tra ŮeÂem; kaj fidis lin la lo°antoj de ŮeÂem.
27 Kaj ili eliris sur la kampon kaj ■irkolektis siajn vinberojn kaj elpremis ilin kaj faris feston kaj iris en la domon de sia dio kaj man°is kaj drinkis kaj malbenis AbimeleÂon.
28 Kaj Gaal, filo de Ebed, diris: Kiu estas AbimeleÂ, kaj kio estas ŮeÂem, ke ni servu al li? li estas ja filo de Jerubaal, kaj Zebul estas lia oficisto. Servu al la homoj de Žamor, patro de ŮeÂem, sed al tiu kial ni servu?
29 Se iu donus Ši tiun popolon en miajn manojn, mi forpelus AbimeleÂon. Kaj oni diris al AbimeleÂ: Plimultigu vian militistaron, kaj eliru.
30 Kiam Zebul, la estro de la urbo, ařdis la vortojn de Gaal, filo de Ebed, lia kolero ekflamis.
31 Kaj li sendis ruze senditojn al AbimeleÂ, por diri: Jen Gaal, filo de Ebed, kun siaj fratoj venis en ŮeÂemon kaj ribeligas la urbon kontrař vi;
32 tial levi°u en la nokto, vi kaj la popolo, kiu estas kun vi, kaj faru embuskon sur la kampo;
33 kaj matene, kiam levi°os la suno, levi°u frue, kaj ataku la urbon; kaj kiam li kaj la popolo, kiu estas kun li, eliros al vi, tiam faru al li, kion via mano povos.


34 Kaj AbimeleÂ, kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, levi°is en la nokto, kaj faris apud ŮeÂem embuskon el kvar taŠmentoj.
35 Kaj Gaal, filo de Ebed, eliris kaj stari°is Še la pordego de la urbo; kaj AbimeleÂ, kaj la popolo, kiu estis kun li, levi°is el la embusko.
36 Kiam Gaal ekvidis la popolon, li diris al Zebul: Jen popolo malsupreniras de la suproj de la montoj. Sed Zebul diris al li: La ombro de la montoj ■ajnas al vi homoj.
37 Kaj Gaal parolis plue, kaj diris: Jen popolo malsupreniras de la alta■o, kaj unu taŠmento venas lař la vojo de la kverko de sorŠistoj.
38 Tiam Zebul diris al li: Kie nun estas via bu■o, kiu diris: Kiu estas AbimeleÂ, ke ni servu al li? Tio estas ja tiu popolo, kiun vi mal■atis; nun eliru, kaj batalu kontrař °i.
39 Kaj Gaal eliris, havante post si la lo°antojn de ŮeÂem, kaj ekbatalis kontrař AbimeleÂ.
40 Kaj Abimele ekpelis lin, kaj li forkuris, kaj falis multe da mortigitoj °is la pordego mem.
41 Kaj Abimele restis en Aruma; kaj Zebul elpelis Gaalon kaj liajn fratojn, ke ili ne lo°u en ŮeÂem.
42 En la sekvanta tago la popolo eliris sur la kampon. Kaj oni diris tion al AbimeleÂ.
43 Kaj li prenis sian militistaron kaj dividis °in en tri taŠmentojn kaj faris embuskon sur la kampo. Kiam li vidis, ke la popolo eliras el la urbo, li levi°is kontrař ili kaj batis ilin.
44 Kaj AbimeleÂ, kaj la taŠmentoj, kiuj estis kun li, atakis kaj stari°is antař la pordego de la urbo; kaj du taŠmentoj atakis Šiujn, kiuj estis sur la kampo, kaj mortigis ilin.
45 Kaj Abimele batalis kontrař la urbo la tutan tiun tagon; kaj li prenis la urbon, kaj mortigis la popolon, kiu estis en °i; kaj li detruis la urbon kaj semis sur °ia loko salon.


46 Kiam tion ařdis Šiuj lo°antoj de la turo de ŮeÂem, ili foriris en la fortika╝on de la dio Berit.
47 Kaj oni diris al AbimeleÂ, ke kolekti°is Šiuj lo°antoj de la turo de ŮeÂem.
48 Tiam Abimele iris sur la monton Calmon, li kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, kaj Abimele prenis hakilon en sian manon kaj dehakis branŠon de arbo kaj prenis °in kaj metis °in sur sian ■ultron, kaj diris al la homoj, kiuj estis kun li: Kion vi vidis, ke mi faris, tion rapide faru kiel mi.
49 Kaj ankař Šiuj el la tuta popolo dehakis branŠojn kaj iris post Abimele kaj almetis al la fortika╝o kaj ekbruligis per ili la fortika╝on per fajro; kaj mortis ankař Šiuj homoj de la turo de ŮeÂem, Širkař mil viroj kaj virinoj.


50 Kaj Abimele iris al Tebec kaj sie°is Tebecon kaj prenis °in.
51 Fortika turo estis meze de la urbo, kaj tien forkuris Šiuj viroj kaj virinoj kaj Šiuj lo°antoj de la urbo, kaj en■losis sin tie kaj supreniris sur la tegmenton de la turo.
52 Kaj Abimele venis al la turo kaj sie°is °in, kaj aliris al la pordo de la turo, por forbruligi °in per fajro.
53 Tiam iu virino ╝etis muel■tonon sur la kapon de Abimele kaj rompis al li la kranion.
54 Tiam li rapide alvokis la junulon, kiu portis liajn batalilojn, kaj diris al li: Eltiru vian glavon kaj mortigu min, por ke oni ne diru pri mi: Virino lin mortigis. Kaj lia junulo lin trapikis, kaj li mortis.
55 Kaj la Izraelidoj vidis, ke Abimele mortis, kaj ili iris Šiu al sia loko.
56 Tiel Dio repagis la malbonagon de AbimeleÂ, kiun Ši tiu faris rilate sian patron, mortigante siajn sepdek fratojn.
57 Kaj la tutan malbonagon de la lo°antoj de ŮeÂem Dio revenigis sur ilian kapon; kaj venis sur ilin la malbeno de Jotam, filo de Jerubaal.

Ăapitro 10


1 Post Abimele levi°is, por helpadi al Izrael, Tola, filo de Pua, filo de Dodo, IsaÂarido. Li lo°is en Ůamir, sur la monto de Efraim.
2 Kaj li estis ju°isto de Izrael dum dudek tri jaroj, kaj li mortis, kaj oni enterigis lin en Ůamir.


3 Post li levi°is Jair, Gileadano, kaj li estis ju°isto de Izrael dum dudek du jaroj.
4 Li havis tridek filojn, kiuj rajdadis sur tridek junaj azenoj, kaj ili havis tridek urbojn; °is nun oni ilin nomas Vila°oj de Jair, kiuj estas en la lando Gilead.
5 Kaj Jair mortis, kaj oni enterigis lin en Kamon.


6 Kaj la Izraelidoj plue faradis malbonon antař la okuloj de la Eternulo, kaj servadis al la Baaloj kaj al la A■taroj kaj al la dioj de Sirio kaj al la dioj de Cidon kaj al la dioj de Moab kaj al la dioj de la Amonidoj kaj al la dioj de la Fili■toj; kaj ili forlasis la Eternulon, kaj ne servadis al Li.
7 Tiam ekflamis la kolero de la Eternulo kontrař Izrael, kaj Li transdonis ilin en la manojn de la Fili■toj kaj en la manojn de la Amonidoj.
8 Kaj ili premadis kaj turmentadis la Izraelidojn de tiu jaro dum dek ok jaroj, Šiujn Izraelidojn, kiuj estis transe de Jordan en la lando de la Amoridoj, kiu estas en Gilead.
9 Kaj la Amonidoj transiris Jordanon, por militi ankař kontrař Jehuda kaj Benjamen kaj la domo de Efraim; kaj Izrael estis tre premata.
10 Tiam ekkriis la Izraelidoj al la Eternulo, dirante: Ni pekis antař Vi, Šar ni forlasis nian Dion kaj servis al la Baaloj.
11 Kaj la Eternulo diris al la Izraelidoj: Mi savis ja vin de la Egiptoj kaj de la Amoridoj kaj de la Amonidoj kaj de la Fili■toj.
12 Kaj la Cidonanoj kaj Amalekidoj kaj Maonidoj premis vin, kaj vi kriis al Mi, kaj Mi savis vin el iliaj manoj;
13 kaj tamen vi forlasis Min kaj servis al aliaj dioj; tial Mi ne plu helpos vin.
14 Iru kaj kriu al la dioj, kiujn vi elektis; ili helpu vin en la tempo de via mizero.
15 Kaj la Izraelidoj diris al la Eternulo: Ni pekis; faru al ni Šion, kio plaŠas al Vi; nur savu nin hodiař.
16 Kaj ili forigis el inter si la fremdajn diojn, kaj ekservis al la Eternulo; kaj Li eksentis kompaton pro la suferado de Izrael.


17 Kaj kolekti°is la Amonidoj kaj stari°is tendare en Gilead; kolekti°is ankař la Izraelidoj kaj stari°is tendare en Micpa.
18 Kaj la estroj de Gilead diris unuj al la aliaj: Kiu komencos batalon kontrař la Amonidoj, tiu estos estro de Šiuj lo°antoj de Gilead.

Ăapitro 11


1 JiftaÂ, la Gileadano, estis heroa militisto, sed li estis filo de malŠastulino. De Gilead naski°is JiftaÂ.
2 Kaj la edzino de Gilead naskis al li filojn. Kiam la filoj de la edzino grandi°is, ili forpelis JiftaÂon, kaj diris al li: Vi ne heredos en la domo de nia patro; Šar vi estas filo de alia patrino.
3 Tiam Jifta forkuris de siaj fratoj kaj eklo°is en la lando Tob. Kaj kolekti°is al Jifta sentařgaj homoj kaj eliradis kun li.


4 Post kelka tempo ekmilitis la Amonidoj kontrař Izrael.
5 Kaj kiam la Amonidoj militis kontrař Izrael, la pleja°uloj de Gilead iris, por preni JiftaÂon el la lando Tob.
6 Kaj ili diris al JiftaÂ: Iru kaj estu nia kondukanto, kaj ni batalos kontrař la Amonidoj.
7 Kaj Jifta diris al la pleja°uloj de Gilead: Vi malamas ja min, kaj vi forpelis min el la domo de mia patro; kial do vi nun venis al mi, kiam vi estas en mizero?
8 Kaj la pleja°uloj de Gilead diris al JiftaÂ: Pro tio ni nun revenas al vi, ke vi iru kun ni, kaj ni batalos kontrař la Amonidoj, kaj vi estos Še ni estro de Šiuj lo°antoj de Gilead.
9 Kaj Jifta diris al la pleja°uloj de Gilead: Se vi revenigas min, por batali kontrař la Amonidoj, kaj la Eternulo transdonos ilin al mi, Šu tiam mi estos via estro?
10 Kaj la pleja°uloj de Gilead diris al JiftaÂ: La Eternulo estu ařskultanto inter ni, ke ni faros konforme al viaj vortoj.
11 Tiam Jifta iris kun la pleja°uloj de Gilead, kaj la popolo faris lin super si estro kaj kondukanto, kaj Jifta eldiris Šiujn siajn vortojn antař la Eternulo en Micpa.


12 Jifta sendis senditojn al la re°o de la Amonidoj, por diri: Kio estas inter mi kaj vi, ke vi venis al mi, por militi kontrař mia lando?
13 Kaj la re°o de la Amonidoj diris al la senditoj de JiftaÂ: Pro tio, ke Izrael prenis mian landon, kiam li iris el Egiptujo, de Arnon °is Jabok kaj °is Jordan; nun redonu °in al mi en paco.
14 Tiam Jifta duan fojon sendis senditojn al la re°o de la Amonidoj,
15 kaj dirigis al li: Tiel diris JiftaÂ: Izrael ne prenis landon de Moab, nek landon de la Amonidoj;
16 Šar irante el Egiptujo, Izrael iris tra la dezerto °is la Ru°a Maro kaj venis al Kade■;
17 kaj tiam Izrael sendis senditojn al la re°o de Edom, por diri: Permesu al mi trairi vian landon; sed la re°o de Edom ne konsentis; ankař al la re°o de Moab estis sendite, sed li ne konsentis; tial Izrael restis en Kade■;
18 kaj li iris tra la dezerto kaj Širkařis la landon de Edom kaj la landon de Moab kaj venis de oriento al la lando de Moab kaj stari°is tendare transe de Arnon, sed ne eniris en la limojn de Moab, Šar Arnon estas la limo de Moab.
19 Kaj Izrael sendis senditojn al SiÂon, re°o de la Amoridoj, re°o de Že■bon, kaj Izrael diris al li: Permesu al ni trairi vian landon °is mia loko;
20 sed SiÂon ne volis, ke Izrael trairu liajn limojn; kaj SiÂon kolektis sian tutan popolon, kaj ili stari°is tendare en Jahac kaj batalis kontrař Izrael.
21 Kaj la Eternulo, Dio de Izrael, transdonis SiÂonon kaj lian tutan popolon en la manojn de Izrael, kiu venkobatis ilin; kaj Izrael ekposedis la tutan landon de la Amoridoj, kiuj lo°is en tiu lando.
22 Kaj ili ekposedis la tutan regionon de la Amoridoj, de Arnon °is Jabok kaj de la dezerto °is Jordan.
23 Tiamaniere la Eternulo, Dio de Izrael, forpelis la Amoridojn de antař Lia popolo Izrael; kaj vi volas preni °ian poseda╝on?
24 Tion, kion posedigas al vi Kemo■, via dio, tion posedu; sed Šiun, kiun la Eternulo, nia Dio, forpelis de antař ni, tiun ni heredos.
25 Ău vi estas pli bona ol Balak, filo de Cipor kaj re°o de Moab? Šu tiu malpacis kun Izrael ař militis kontrař li?
26 De la tempo, kiam Izrael eklo°is en Že■bon kaj en °iaj dependa╝oj kaj en Aroer kaj en °iaj dependa╝oj, kaj en Šiuj urboj, kiuj estas apud Arnon, pasis jam tricent jaroj; kial vi ne forprenis ilin en tiu tempo?
27 Mi ne pekis kontrař vi, kaj vi faras al mi malbonon, militante kontrař mi. La Eternulo, la Ju°anto, ju°u nun inter la Izraelidoj kaj la Amonidoj.
28 Sed la re°o de Amon ne atentis la vortojn de JiftaÂ, kiujn Ši tiu sendis al li.


29 Kaj venis sur JiftaÂon la spirito de la Eternulo, kaj li trapasis Gileadon kaj la regionon de Manase, kaj li trairis Micpan Gileadan, kaj de Micpa Gileada li iris al la Amonidoj.
30 Kaj Jifta faris sanktan promeson al la Eternulo, kaj diris: Se Vi transdonos la Amonidojn en miajn manojn,
31 tiam tiu, kiu eliros el la pordo de mia domo renkonte al mi, kiam mi feliŠe revenos de la Amonidoj--tiu apartenu al la Eternulo, kaj mi oferos lin kiel bruloferon.
32 Kaj Jifta venis al la Amonidoj, por batali kontrař ili; kaj la Eternulo transdonis ilin en liajn manojn.
33 Kaj li venkobatis ilin de Aroer °is Minit, dudek urbojn, kaj °is Abel-Keramim--tio estis tre granda venkobato; kaj la Amonidoj humili°is antař la Izraelidoj.


34 Kaj Jifta venis al Micpa, al sia domo, kaj jen lia filino eliras renkonte al li kun tamburinoj kaj danco; kaj ■i estis lia sola infano; krom ■i li havis neniun filon nek filinon.
35 Kiam li ekvidis ■in, li dis■iris siajn vestojn, kaj diris: Ho ve, mia filino! kiel forte vi min klinis, vi min mal°ojigis! mi malfermis mian bu■on antař la Eternulo, kaj mi ne povas repreni la faron.
36 Kaj ■i diris al li: Mia patro! vi malfermis vian bu■on antař la Eternulo; agu do kun mi tiel, kiel diris via bu■o, post kiam la Eternulo faris al vi ven°on kontrař viaj malamikoj, kontrař la Amonidoj.
37 Kaj ■i diris al sia patro: Faru por mi jenon: lasu min for por du monatoj, kaj mi iros, mi iros sur la montojn kaj priploros mian virgecon, mi kune kun miaj amikinoj.
38 Kaj li diris: Iru; kaj li forsendis ■in por du monatoj. Kaj ■i iris kune kun siaj amikinoj kaj priploris sian virgecon sur la montoj.
39 Kaj kiam pasis la du monatoj, ■i revenis al sia patro, kaj li plenumis sur ■i sian sanktan promeson, kiun li faris; kaj ■i ne ekkonis viron. Kaj fari°is moro en Izrael,
40 ke Šiujare la filinoj de Izrael iras priplori la filinon de JiftaÂ, la Gileadano, dum kvar tagoj en jaro.

Ăapitro 12


1 Kaj kolekti°is la Efraimidoj kaj iris norden, kaj diris al JiftaÂ: Kial vi iris militi kontrař la Amonidoj, kaj nin ne vokis, ke ni iru kun vi? vian domon kune kun vi ni forbruligos per fajro.
2 Kaj Jifta diris al ili: Mi kaj mia popolo havis grandan disputon kun la Amonidoj; mi kriis al vi, sed vi ne savis min el ilia mano.
3 Kiam mi vidis, ke vi ne savas, mi elmetis al risko mian animon kaj iris kontrař la Amonidojn, kaj la Eternulo transdonis ilin en miajn manojn. Kial do vi venis hodiař al mi, por malpaci kontrař mi?
4 Kaj Jifta kolektis Šiujn lo°antojn de Gilead kaj batalis kontrař la Efraimidoj. Kaj la lo°antoj de Gilead venkobatis la Efraimidojn; Šar Ši tiuj diris: Vi estas forkurintoj el Efraim, Gilead estas ja meze de Efraim kaj meze de Manase.
5 Kaj la Gileadanoj baris al la Efraimidoj la transirejojn de Jordan. Kaj kiam iu el la forkurantaj Efraimidoj diris: Mi volas transiri, tiam la Gileadanoj diris al li: Ău vi estas Efraimido? Se li diris: Ne,
6 tiam ili diris al li: Diru: Ůibolet; li diris: Sibolet, Šar li ne povis elparoli °uste; tiam ili kaptis lin kaj buŠis lin Še la transirejo de Jordan. Kaj en tiu tempo falis el la Efraimidoj kvardek du mil.


7 Kaj Jifta estis ju°isto de Izrael dum ses jaroj. Kaj mortis JiftaÂ, la Gileadano, kaj oni enterigis lin en la urboj de Gilead.


8 Kaj post li estis ju°isto de Izrael Ibcan el Bet-LeÂem.
9 Li havis tridek filojn, kaj tridek filinojn li edzinigis eksteren, kaj tridek filinojn li prenis el ekstere por siaj filoj. Kaj li estis ju°isto de Izrael dum sep jaroj.
10 Kaj Ibcan mortis, kaj oni enterigis lin en Bet-LeÂem.


11 Kaj post li estis ju°isto de Izrael Elon, Zebulunido, kaj li estis ju°isto de Izrael dum dek jaroj.
12 Kaj mortis Elon, la Zebulunido, kaj oni enterigis lin en Ajalon, en la lando de Zebulun.


13 Kaj post li estis ju°isto de Izrael Abdon, filo de Hilel, Piratonano.
14 Li havis kvardek filojn kaj tridek nepojn, kiuj rajdadis sur sepdek junaj azenoj. Kaj li estis ju°isto de Izrael dum ok jaroj.
15 Kaj mortis Abdon, filo de Hilel, la Piratonano, kaj oni enterigis lin en Piraton, en la lando de Efraim, sur la monto de la Amalekidoj.

Ăapitro 13


1 Kaj la Izraelidoj denove faris malbonon antař la okuloj de la Eternulo; kaj la Eternulo transdonis ilin en la manojn de la Fili■toj por kvardek jaroj.


2 Kaj estis iu homo el Corea, el la tribo de Dan, kies nomo estis ManoaÂ; lia edzino estis senfrukta kaj ne naskis.
3 Kaj aperis an°elo de la Eternulo al la virino, kaj diris al ■i: Jen vi estas senfrukta kaj ne naskas; tamen vi gravedi°os kaj naskos filon.
4 Sed nun gardu vin, kaj ne trinku vinon nek ebriiga╝on, kaj man°u nenion malpuran;
5 Šar jen vi gravedi°os kaj naskos filon; kaj razilo ne devas tu■i lian kapon, Šar konsekrita al Dio estos la knabo de el la ventro; kaj li komencos savadi Izraelon el la manoj de la Fili■toj.
6 Kaj la virino iris, kaj diris al sia edzo jene: Dia homo venis al mi, kaj lia aspekto estis kiel la aspekto de an°elo de Dio, tre respektinda; kaj mi ne demandis lin, de kie li estas, kaj sian nomon li ne diris al mi.
7 Kaj li diris al mi: Jen vi gravedi°os kaj naskos filon; kaj nun ne trinku vinon nek ebriiga╝on, kaj man°u nenion malpuran; Šar konsekrita al Dio estos la knabo de el la ventro °is la tago de lia morto.
8 Tiam Manoa ekpre°is al la Eternulo, kaj diris: Mi petas Vin, ho mia Sinjoro: la Dia homo, kiun Vi sendis, venu denove al ni, kaj li instruu nin, kiel ni devas agi kun la naskota knabo.
9 Kaj Dio ařskultis la voŠon de ManoaÂ; kaj la an°elo de Dio venis denove al la virino, kiam ■i estis sur la kampo; kaj ManoaÂ, ■ia edzo, ne estis kun ■i.
10 La virino rapide kuris kaj sciigis sian edzon, kaj diris al li: Jen aperis al mi la homo, kiu venis al mi en tiu tago.
11 Kaj Manoa levi°is kaj iris post sia edzino kaj venis al la homo, kaj diris al li: Ău vi estas tiu homo, kiu parolis al la virino? Kaj tiu diris: Mi.
12 Kaj Manoa diris: Se viaj vortoj plenumi°os, tiam kiaj devas esti la reguloj pri la knabo kaj liaj agoj?
13 Kaj la an°elo de la Eternulo diris al ManoaÂ: Kontrař Šio, pri kio mi parolis al la virino, ■i sin gardu;
14 nenion el tio, kio devenas el vinberbranŠo, ■i man°u, vinon ař ebriiga╝on ■i ne trinku, kaj nenion malpuran ■i man°u; Šion, kion mi ordonis al ■i, ■i plenumu.
15 Kaj Manoa diris al la an°elo de la Eternulo: Permesu, ke ni retenu vin, kaj ni pretigos por vi kapridon.
16 Sed la an°elo de la Eternulo diris al ManoaÂ: Kvankam vi retenos min, mi tamen ne man°os vian panon; sed se vi volas fari bruloferon, faru °in al la Eternulo. Ăar Manoa ne sciis, ke tio estas an°elo de la Eternulo.
17 Kaj Manoa diris al la an°elo de la Eternulo: Kia estas via nomo? ke ni povu honori vin, kiam plenumi°os via vorto.
18 Sed la an°elo de la Eternulo diris al li: Por kio vi demandas pri mia nomo? °i estas neordinara.
19 Kaj Manoa prenis kapridon kaj farunoferon kaj oferlevis tion sur roko al la Eternulo. Kaj Li faris miraklon, kaj Manoa kaj lia edzino tion vidis:
20 kiam la flamo levi°is de la altaro al la Šielo, tiam la an°elo de la Eternulo levi°is en la flamo de la altaro. Kaj Manoa kaj lia edzino tion vidis, kaj ili ╝etis sin viza°altere.
21 Kaj la an°elo de la Eternulo ne montris sin plu al Manoa kaj al lia edzino. Tiam Manoa konvinki°is, ke tio estis an°elo de la Eternulo.
22 Kaj Manoa diris al sia edzino: Ni certe mortos, Šar ni vidis Dion.
23 Sed lia edzino diris al li: Se la Eternulo dezirus mortigi nin, Li ne akceptus el niaj manoj bruloferon kaj farunoferon, kaj ne montrus al ni Šion tion, kaj nun Li ne ařdigus al ni tion, kion Li ařdigis.
24 Kaj la virino naskis filon kaj donis al li la nomon Ůim■on. Kaj la knabo kreskis, kaj la Eternulo lin benis.
25 Kaj la spirito de la Eternulo komencis ekscitadi lin en la Tendaro de Dan, inter Corea kaj E■taol.

Ăapitro 14


1 Ůim■on iris en Timnan, kaj ekvidis en Timna virinon el la filinoj de la Fili■toj.
2 Kaj li iris kaj sciigis tion al sia patro kaj al sia patrino, kaj diris: Mi vidis en Timna virinon el la filinoj de la Fili■toj; nun prenu ■in al mi kiel edzinon.
3 Kaj lia patro kaj lia patrino diris al li: Ău ne trovi°as virino inter la filinoj de viaj fratoj kaj en nia tuta popolo, ke vi iras preni edzinon el la necirkumciditaj Fili■toj? Sed Ůim■on diris al sia patro: Ůin prenu por mi, Šar ■i plaŠas al mi.
4 Kaj lia patro kaj lia patrino ne sciis, ke tio estas de la Eternulo, Šar Li serŠis pretekston kontrař la Fili■toj; en tiu tempo la Fili■toj regis super Izrael.


5 Kaj Ůim■on kun sia patro kaj kun sia patrino iris en Timnan; kiam ili venis al la vinber°ardenoj de Timna, juna leono blekegante venis renkonte al li.
6 Kaj venis sur lin la spirito de la Eternulo, kaj li dis■iris lin, kiel oni dis■iras kapridon, kvankam li nenion havis en sia mano. Kaj li ne diris al siaj gepatroj, kion li faris.
7 Kaj li venis kaj parolis kun la virino, kaj ■i plaŠis al Ůim■on.
8 Post kelka tempo li iris denove, por preni ■in, kaj li devoji°is, por vidi la kadavron de la leono; kaj jen svarmamaso da abeloj estas en la kadavro de la leono, kaj ankař mielo.
9 Kaj li prenis °in en siajn manojn kaj iris, man°ante dum la irado; kaj li iris al siaj gepatroj, kaj donis al ili, kaj ili man°is; sed li ne diris al ili, ke el la kadavro de la leono li prenis la mielon.
10 Kaj lia patro venis al la virino, kaj Ůim■on faris tie festenon, kiel ordinare faras la junuloj.
11 Kiam ili ekvidis lin, ili donis al li tridek kompanianojn, ke ili estu kun li.
12 Kaj Ůim■on diris al ili: Mi proponos al vi enigmon; se vi divenos °in al mi dum la sep tagoj de la festeno kaj trafos, tiam mi donos al vi tridek Šemizojn kaj tridek kompletojn da vestoj;
13 sed se vi ne povas diveni al mi, tiam vi donos al mi tridek Šemizojn kaj tridek kompletojn da vestoj. Kaj ili diris al li: Proponu vian enigmon, kaj ni ařskultos.
14 Kaj li diris al ili:

El man°anta╝o devenis man°ata╝o, Kaj el forta╝o devenis dolŠa╝o.

Kaj ili ne povis solvi la enigmon dum tri tagoj.
15 En la sepa tago ili diris al la edzino de Ůim■on: Admonu vian edzon, ke li solvu al ni la enigmon; alie ni forbruligos per fajro vin kaj la domon de via patro. Ău por senhavigi nin vi invitis nin Ši tien?
16 Tiam la edzino de Ůim■on ekploris antař li, kaj diris: Vi nur malamas min, sed ne amas; vi proponis enigmon al la filoj de mia popolo, kaj al mi vi ne diris °ian solvon. Kaj li diris al ■i: Jen al miaj gepatroj mi ne diris la solvon, kaj Šu al vi mi °in diru?
17 Kaj ■i ploris antař li dum la sep tagoj, kiujn dařris Še ili la festeno; en la sepa tago li diris al ■i la solvon, Šar ■i tre insistis. Kaj ■i diris la solvon de la enigmo al la filoj de ■ia popolo.
18 Kaj la urbanoj diris al li en la sepa tago, antař la subiro de la suno: Kio estas pli dolŠa ol mielo? kaj kio estas pli forta ol leono? Kaj li diris al ili:

Se vi ne plugus per mia bovidino, Vi ne trovus la solvon de mia enigmo.


19 Kaj venis sur lin la spirito de la Eternulo, kaj li iris en A■kelonon kaj mortigis tie tridek homojn kaj prenis iliajn vestojn kaj donis la kompletojn de iliaj vestoj al la solvintoj de la enigmo. Sed ekflamis lia kolero, kaj li foriris en la domon de sia patro.
20 Kaj la edzino de Ůim■on fari°is edzino de lia festena kompaniulo, kiu kompaniis al li.

Ăapitro 15


1 Post kelka tempo, en la tempo de rikoltado de tritiko, Ůim■on vizitis sian edzinon, alportante kapridon, kaj diris: Mi envenos al mia edzino en la internan Šambron. Sed ■ia patro ne permesis al li eniri.
2 Kaj ■ia patro diris: Mi pensis, ke vi ekmalamis ■in, kaj mi donis ■in al via amiko. Jen ■ia pli juna fratino estas ja pli bela ol ■i; ■i fari°u via, anstatař tiu.
3 Sed Ůim■on diris al ili: Ăi tiun fojon mi estos senkulpa antař la Fili■toj, se mi faros al ili malbonon.
4 Kaj Ůim■on iris, kaj kaptis tricent vulpojn kaj prenis torŠojn, kaj turnis voston al vosto kaj alligis po unu torŠo meze inter Šiuj du vostoj.
5 Kaj li ekbruligis per fajro la torŠojn kaj pelis ilin sur la grenkampojn de la Fili■toj kaj forbruligis la garbojn kaj la ankorař ne rikoltitan grenon kaj la vinber°ardenojn kaj la olivarbojn.
6 Kaj la Fili■toj diris: Kiu tion faris? Kaj oni respondis: Ůim■on, bofilo de la Timnaano; Šar Ši tiu prenis lian edzinon kaj fordonis ■in al lia amiko. Kaj la Fili■toj iris kaj forbruligis per fajro ■in kaj ■ian patron.
7 Tiam Ůim■on diris al ili: Se vi agas tiel, tiam mi ne Šesos, antař ol mi faros ven°on kontrař vi.
8 Kaj li forte batis al ili la krurojn kaj la lumbojn; poste li iris kaj eklo°is en la fendego de la roko Etam.


9 Tiam la Fili■toj iris kaj stari°is tendare en la regiono de Jehuda kaj etendi°is °is LeÂi.
10 Kaj la Jehudaidoj diris: Pro kio vi eliris kontrař nin? Kaj ili respondis: Ni venis, por ligi Ůim■onon, por agi kun li, kiel li agis kun ni.
11 Tiam iris tri mil homoj el Jehuda al la fendego de la roko Etam, kaj diris al Ůim■on: Ău vi ne scias, ke la Fili■toj regas super ni? kion do vi faris al ni? Kaj li diris al ili: Kiel ili agis kun mi, tiel mi agis kun ili.
12 Kaj ili diris al li: Ni venis, por ligi vin, por doni vin en la manojn de la Fili■toj. Tiam Ůim■on diris al ili: Čuru al mi, ke vi ne mortigos min.
13 Kaj ili diris al li jene: Ne; ni nur ligos vin kaj transdonos vin en iliajn manojn, sed certe ni ne mortigos vin. Kaj ili ligis lin per du novaj ■nuroj kaj elkondukis lin el la roko.
14 Kiam li venis al LeÂi, la Fili■toj °ojkriante iris renkonte al li. Sed venis sur lin la spirito de la Eternulo, kaj la ■nuroj, kiuj estis sur liaj brakoj, fari°is kiel lino, bruligita de fajro, kaj liaj katenoj disfalis de liaj manoj.
15 Kaj li trovis fre■an makzelon de azeno, kaj li etendis sian manon kaj prenis °in kaj mortigis per °i mil homojn.
16 Kaj Ůim■on diris:

Per makzelo de azeno grandegan amason, Per makzelo de azeno mi mortigis mil homojn.


17 Kiam li finis paroli, li for╝etis el sia mano la makzelon; kaj li donis al tiu loko la nomon Ramat-LeÂi.
18 Kaj li eksentis grandan soifon, kaj li ekvokis al la Eternulo, kaj diris: Vi faris per la mano de Via sklavo tiun grandan savon; kaj nun mi devas morti de soifo kaj fali en la manojn de la necirkumciditoj!
19 Tiam Dio fendis kavon, kiu estis en LeÂi, kaj eliris el °i akvo; kaj li trinkis, kaj lia spirito revenis, kaj li revivi°is. Tial °i ricevis la nomon °is la nuna tago: Fonto de la Vokanto en LeÂi.
20 Kaj li estis ju°isto de Izrael en la tempo de la Fili■toj dum dudek jaroj.

Ăapitro 16


1 Ůim■on iris en Gazan kaj vidis tie malŠastulinon kaj eniris al ■i.
2 Al la Gazaanoj oni diris: Ůim■on venis Ši tien; kaj ili Širkařis lin kaj spione atendis lin dum la tuta nokto Še la pordego de la urbo, kaj staris senbrue dum la tuta nokto, dirante: Antař la mateni°o ni lin mortigos.
3 Ůim■on ku■is °is noktomezo; je noktomezo li levi°is kaj kaptis la pordojn de la urba pordego kune kun ambař fostoj kaj levis ilin kune kun la riglilo kaj metis sur siajn ■ultrojn, kaj forportis ilin sur la supron de la monto, kiu estas antař Žebron.


4 Post tio li ekamis virinon en la valo Sorek; ■ia nomo estis Delila.
5 Kaj venis al ■i la estroj de la Fili■toj, kaj diris al ■i: Allogu lin, kaj vidu, en kio konsistas lia granda forto, kaj per kio ni povus fortosuperi lin, ke ni ligu lin kaj humiligu lin; tiam ni donos al vi Šiu po mil kaj cent ar°entaj moneroj.
6 Kaj Delila diris al Ůim■on: Diru al mi, mi petas, en kio konsistas via granda forto, kaj per kio oni povas ligi vin, por humiligi vin.
7 Kaj Ůim■on diris al ■i: Se oni ligos min per sep fre■aj ne seki°intaj ■nuroj, tiam mi senforti°os kaj fari°os kiel la aliaj homoj.
8 Tiam la estroj de la Fili■toj alportis al ■i sep fre■ajn ne seki°intajn ■nurojn, kaj ■i ligis lin per ili.
9 Kaj dum la embuskuloj sidis Še ■i en alia Šambro, ■i diris al li: Fili■toj iras al vi, Ůim■on! Tiam li dis■iris la ■nurojn, kiel oni dis■iras fadenon el stupo, kiam fajro °in bruldifektis. Kaj oni ne scii°is pri lia forto.
10 Kaj Delila diris al Ůim■on: Jen vi trompis min kaj diris al mi mensogon; nun diru al mi, per kio oni povas vin ligi.
11 Kaj li diris al ■i: Se oni min ligos per novaj ■nuroj, kiuj ne estis uzitaj por laboro, tiam mi senforti°os kaj fari°os kiel la aliaj homoj.
12 Tiam Delila prenis novajn ■nurojn kaj ligis lin per ili, kaj diris al li: Fili■toj iras al vi, Ůim■on! Dume la embuskuloj sidis en alia Šambro. Kaj li de■iris ilin de siaj brakoj kiel fadenon.
13 Kaj Delila diris al Ůim■on: ěis nun vi trompas min kaj diras al mi mensogojn; diru al mi, per kio oni povas vin ligi. Kaj li diris al ■i: Se vi interteksos la sep buklojn de mia kapo kun ■pina╝o.
14 Kaj ■i alfortikigis ilin per najlo, kaj diris al li: Fili■toj iras al vi, Ůim■on! Kaj li veki°is el sia dormo kaj eltiris la interteksan najlon kune kun la ■pina╝o.
15 Tiam ■i diris al li: Kial vi diras, ke vi amas min, dum tamen via koro ne estas kun mi? jam tri fojojn vi trompis min, kaj ne diris al mi, en kio konsistas via granda forto.
16 Kaj Šar ■i tedadis lin per siaj vortoj Šiutage kaj turmentadis lin, lia animo morte laci°is.
17 Kaj li malka■is al ■i sian tutan koron, kaj diris al ■i: Tondilo ne tu■is mian kapon, Šar mi estas konsekrita al Dio de el la ventro de mia patrino. Se oni tondos miajn harojn, tiam forlasos min mia forto, mi senforti°os kaj fari°os kiel la aliaj homoj.
18 Kiam Delila vidis, ke li malka■is al ■i sian tutan koron, ■i sendis kaj vokigis la estrojn de la Fili■toj, dirante: Venu Ši tiun fojon, Šar li malka■is al mi sian tutan koron. Kaj venis al ■i la estroj de la Fili■toj kaj alportis la ar°enton en siaj manoj.
19 Kaj ■i endormigis lin sur siaj genuoj, kaj alvokis homon, kaj detondigis la sep buklojn de lia kapo. Kaj ■i komencis humiligadi lin, kaj lia forto lin forlasis.
20 Kaj ■i diris: Fili■toj iras al vi, Ůim■on! Li veki°is de sia dormo, kaj diris: Mi eliros, kiel Šiufoje, kaj mi vigli°os; sed li ne sciis, ke la Eternulo forlasis lin.
21 Kaj la Fili■toj kaptis lin kaj elpikis liajn okulojn, kaj venigis lin en Gazan kaj ligis lin per kupraj Šenoj; kaj li devis mueli en la malliberejo.
22 Dume la haroj de lia kapo komencis rekreski post la fortondo.


23 La estroj de la Fili■toj kunvenis, por alporti grandan oferon al sia dio Dagon kaj por festeni, kaj ili diris: Nia dio transdonis en niajn manojn nian malamikon Ůim■on.
24 Kaj la popolo vidis lin, kaj gloris sian dion, dirante: Nia dio transdonis en niajn manojn nian malamikon kaj la ruiniganton de nia lando kaj la mortiginton de multaj el ni.
25 Kiam ilia koro gaji°is, ili diris: Voku Ůim■onon, ke li amuzu nin. Kaj oni vokis Ůim■onon el la malliberejo, kaj li faris amuzon al ili, kaj oni starigis lin inter la kolonoj.
26 Kaj Ůim■on diris al la junulo, kiu kondukis lin je la mano: Lasu min, ke mi palpu la kolonojn, sur kiuj la domo staras, kaj mi apogos min al ili.
27 Kaj la domo estis plena de viroj kaj virinoj, kaj tie estis Šiuj estroj de la Fili■toj; kaj sur la tegmento estis Širkař tri mil viroj kaj virinoj, kiuj rigardis la amuzadon de Ůim■on.
28 Kaj Ůim■on vokis al la Eternulo, kaj diris: Mia Sinjoro, ho Eternulo, mi petas, rememoru min kaj fortigu min nur Ši tiun fojon, ho Dio, por ke mi faru al la Fili■toj ven°on per unu fojo pro miaj du okuloj.
29 Kaj Ůim■on kaptis la du mezajn kolonojn, sur kiuj staris la domo, kaj apogis sin al ili, al unu per sia dekstra mano kaj al la dua per sia maldekstra mano.
30 Kaj Ůim■on diris: Mortu mia animo kune kun la Fili■toj! Kaj li ekpremis forte; kaj falis la domo sur la estrojn, kaj sur la tutan popolon, kiu estis en °i. Kaj la nombro de la mortintoj, kiujn li mortigis Še sia morto, estis pli granda, ol la nombro de tiuj, kiujn li mortigis dum sia vivo.
31 Kaj venis liaj fratoj kaj la tuta domo de lia patro kaj prenis lin, kaj iris kaj enterigis lin inter Corea kaj E■taol, en la tombo de lia patro ManoaÂ. Li estis ju°isto de Izrael dum dudek jaroj.

Ăapitro 17


1 Estis homo sur la monto de Efraim; lia nomo estis MiÂa.
2 Li diris al sia patrino: La mil kaj cent ar°entaj moneroj, kiujn oni prenis de vi kaj pro kiuj vi malbenis antař miaj oreloj, jen la ar°ento estas Še mi; mi prenis °in. Kaj lia patrino diris: Mia filo estu benata de la Eternulo.
3 Kaj li redonis la mil kaj cent ar°entajn monerojn al sia patrino. Kaj lia patrino diris: Mi dediŠis la ar°enton al la Eternulo el mia mano por mia filo, por fari figuron kaj idolon; nun mi redonas °in al vi.
4 Sed li redonis la ar°enton al sia patrino. Lia patrino prenis ducent ar°entajn monerojn kaj donis ilin al orfandisto, kaj li faris el tio figuron kaj idolon, kiu restis en la domo de MiÂa.
5 Tiu homo MiÂa havis domon de dio; kaj li faris efodon kaj domajn diojn, kaj konsekris unu el siaj filoj, ke li estu por li pastro.
6 En tiu tempo ne ekzistis re°o Še Izrael; Šiu faradis tion, kio plaŠis al li.


7 Estis junulo el Bet-LeÂem de Jehuda, el familio de Jehudaidoj, li estis Levido kaj lo°is tie.
8 Tiu homo iris el la urbo, el Bet-LeÂem de Jehuda, por eklo°i tie, kie li trovos oportune. Kaj li venis dum sia vojirado sur la monton de Efraim al la domo de MiÂa.
9 Kaj MiÂa diris al li: De kie vi venas? Kaj tiu diris al li: Mi estas Levido el Bet-LeÂem de Jehuda, kaj mi iras, por eklo°i tie, kie mi trovos oportune.
10 Tiam MiÂa diris al li: Restu Še mi kaj estu por mi patro kaj pastro, kaj mi donados al vi po dek ar°entaj moneroj Šiujare kaj necesajn vestojn kaj man°a╝on. Kaj la Levido iris.
11 Kaj la Levido konsentis resti Še tiu homo, kaj la junulo estis por li kiel unu el liaj filoj.
12 Kaj MiÂa konsekris la Levidon, kaj la junulo fari°is por li pastro kaj lo°is en la domo de MiÂa.
13 Kaj MiÂa diris: Nun mi scias, ke la Eternulo bonfaros al mi, Šar Levido fari°is por mi pastro.

Ăapitro 18


1 En tiu tempo ne ekzistis re°o Še Izrael; kaj en tiu tempo la tribo de Dan serŠis por si poseda╝on, por eklo°i, Šar °is tiu tempo ili ne ricevis poseda╝on inter la triboj de Izrael.
2 Kaj la Danidoj sendis kvin homojn el sia tribo, el siaj reprezentantoj, virojn batalkapablajn el Corea kaj E■taol, por rigardi la landon kaj esplori °in, kaj diris al ili: Iru, esploru la landon. Kaj ili venis sur la monton de Efraim al la domo de MiÂa kaj tranoktis tie.
3 Kiam ili estis kun la domanoj de MiÂa, ili rekonis la voŠon de la juna Levido, kaj eniris tien, kaj diris al li: Kiu venigis vin Ši tien? kaj kion vi faras Ši tie? kaj kion vi bezonas Ši tie?
4 Kaj li diris al ili: Tiel kaj tiel agis kun mi MiÂa, kaj li dungis min, kaj mi fari°is pastro por li.
5 Kaj ili diris al li: Demandu, ni petas, Dion, por ke ni eksciu, Šu estos sukcesa nia vojo, kiun ni iras.
6 Kaj la pastro diris al ili: Iru en paco; lař la Eternulo estas via vojo, kiun vi iras.


7 Kaj tiuj kvin viroj ekiris kaj venis en Lai■on, kaj vidis la popolon, ke °i tie lo°as senzorge, lař la maniero de la Cidonanoj, trankvile kaj fide, kaj neniu per io ofendas ilin en la lando ař regas super ili, kaj de la Cidonanoj ili estas malproksime kaj kun neniu ili havas ian aferon.
8 Kaj ili venis al siaj fratoj en Corean kaj E■taolon; kaj iliaj fratoj diris al ili: Kion vi raportos?
9 Kaj ili diris: Levi°u, kaj ni iru kontrař ilin; Šar ni vidis, ke la lando estas tre bona; estu trankvilaj, ne prokrastu iri kaj veni kaj ekposedi la landon.
10 Kiam vi venos, vi venos al popolo, kiu ne pensas pri dan°ero, kaj la lando estas vasta; Dio transdonas °in en viajn manojn; tio estas loko, kie mankas nenio, kio estas sur la tero.


11 Kaj elmovi°is el tie el la tribo de la Danidoj, el Corea kaj E■taol, sescent viroj, zonitaj per bataliloj.
12 Kaj ili iris, kaj stari°is tendare en Kirjat-Jearim, en la regiono de Jehuda. Tial oni °is nun nomas tiun lokon Tendaro de Dan; °i estas post Kirjat-Jearim.
13 Kaj ili iris de tie sur la monton de Efraim kaj venis al la domo de MiÂa.
14 Kaj la kvin viroj, kiuj iris, por esplorrigardi la landon Lai■, diris al siaj fratoj: Ău vi scias, ke en Ši tiuj domoj trovi°as efodo kaj domaj dioj kaj figuro kaj idolo? pripensu do, kion vi devas fari.
15 Kaj ili turni°is tien kaj eniris en la domon de la juna Levido, en la domon de MiÂa, kaj salutis lin.
16 La sescent viroj el la Danidoj, zonitaj per siaj bataliloj, staris antař la pordego.
17 Kaj la kvin viroj, kiuj iris, por esplorrigardi la landon, eniris tien kaj prenis la figuron kaj la efodon kaj la domajn diojn kaj la idolon. Dume la pastro staris antař la pordego, kun la sescent viroj, zonitaj per bataliloj.
18 Kiam tiuj eniris en la domon de MiÂa, kaj prenis la figuron, la efodon, la domajn diojn, kaj la idolon, la pastro diris al ili: Kion vi faras?
19 Sed ili diris al li: Silentu, metu vian manon sur vian bu■on; kaj iru kun ni kaj estu por ni patro kaj pastro; Šu pli bone estas por vi esti pastro por la domo de unu homo, ol esti pastro por tribo kaj gento en Izrael?
20 Kaj tio bone plaŠis al la pastro, kaj li prenis la efodon kaj la domajn diojn kaj la figuron kaj iris inter la popolon.
21 Kaj ili turni°is kaj iris, kaj sendis la infanojn kaj la brutojn kaj la paka╝ojn antař sin.
22 Kiam ili malproksimi°is de la domo de MiÂa, la homoj, kiuj estis en la domoj najbaraj de MiÂa, kun krio kolekti°is kaj kuris post la Danidoj.
23 Kaj ili kriis al la Danidoj; kaj Ši tiuj turnis siajn viza°ojn, kaj diris al MiÂa: Kio estas al vi, ke vi faras krion?
24 Kaj li diris: Miajn diojn, kiujn mi faris, vi forprenis, kaj ankař la pastron, kaj vi foriris; kaj kio ankorař estas al mi? kial do vi demandas, kio estas al mi?
25 Kaj la Danidoj diris al li: Ne ařdigu vian voŠon antař ni, Šar alie atakos vin koleraj homoj kaj vi pereigos vian animon kaj la animon de via domo.
26 Kaj la Danidoj foriris sian vojon. Kaj MiÂa vidis, ke ili estas pli fortaj ol li; kaj li returni°is kaj revenis en sian domon.
27 Sed tiuj prenis tion, kion faris MiÂa, kaj la pastron, kiu estis Še li; kaj ili venis en Lai■on, kontrař la popolon trankvilan kaj senzorgan, kaj venkobatis °in per la glavo; kaj la urbon ili forbruligis per fajro.
28 Kaj estis neniu savanto, Šar °i estis malproksime de Cidon kaj ili havis neniajn aferojn kun iu, kaj °i estis en la valo, kiu trovi°as apud Bet-ReÂob. Ili konstruis la urbon kaj eklo°is en °i.
29 Ili donis al la urbo la nomon Dan, lař la nomo de sia patro, kiu naski°is de Izrael; antaře la nomo de la urbo estis Lai■.
30 Kaj la Danidoj starigis al si la figuron; kaj Jehonatan, filo de Ger■om, filo de Manase, li kaj liaj filoj estis pastroj por la tribo de la Danidoj, °is la tago, kiam ili estis forkaptitaj el la lando.
31 Kaj dum la tuta tempo, kiam la domo de Dio estis en Ůilo, ili havis Še si la idolon de MiÂa, kiun li faris.

Ăapitro 19


1 En tiu tempo, kiam ne ekzistis re°o Še Izrael, lo°is iu Levido sur la deklivo de la monto de Efraim. Li prenis al si kromedzinon el Bet-LeÂem de Jehuda.
2 Kaj lia kromedzino perfidis lin kaj foriris de li en la domon de sia patro en Bet-LeÂem de Jehuda, kaj ■i restis tie kvar monatojn.
3 Kaj levi°is ■ia edzo kaj iris al ■i, por paroli al ■ia koro, por revenigi ■in; kun li estis lia junulo kaj paro da azenoj. Kaj ■i enirigis lin en la domon de sia patro; kaj la patro de la juna virino lin ekvidis kaj akceptis lin kun °ojo.
4 Kaj retenis lin lia bopatro, la patro de la juna virino, kaj li restis Še li dum tri tagoj; kaj ili man°is kaj trinkis kaj tranoktis tie.
5 En la kvara tago ili levi°is frue matene, kaj li intencis foriri; sed la patro de la juna virino diris al sia bofilo: Fortigu vian koron per peco da pano; kaj poste vi iros.
6 Kaj ili restis, kaj ambař kune man°is kaj trinkis. Kaj la patro de la juna virino diris al la viro: Mi petas vin, tranoktu kaj °ojigu vian koron.
7 La viro levi°is, por foriri; sed lia bopatro insiste petis lin, kaj li restis kaj tranoktis tie.
8 En la kvina tago li levi°is frue matene, por iri; sed la patro de la juna virino diris: Fortigu, mi petas, vian koron, kaj ne rapidu, °is fini°os la tago. Kaj ili ambař man°is.
9 Kaj la viro levi°is, por iri, li kaj lia kromedzino kaj lia junulo. Sed lia bopatro, la patro de la juna virino, diris al li: Jen fini°is la tago kaj fari°as vespero, tranoktu do, mi petas; jen la tago fini°is, tranoktu Ši tie, ke via koro faru al si °ojon; morgař frue vi levi°os, por iri vian vojon, kaj vi iros al via tendo.
10 Sed la viro ne volis tranokti; li levi°is kaj iris. Kaj li venis al la Širkařa╝o de Jebus (tio estas Jerusalem); kun li estis paro da ■ar°itaj azenoj, kaj ankař lia kromedzino.
11 Kiam ili estis antař Jebus, la tago jam forte klini°is. Kaj la junulo diris al sia sinjoro: Venu, ni eniru en Ši tiun urbon de la Jebusidoj, kaj ni tranoktu en °i.
12 Sed lia sinjoro diris al li: Ni ne eniros en urbon de aligentuloj, kiuj ne estas el la Izraelidoj; ni iros pluen, °is Gibea.
13 Kaj li diris al sia junulo: Iru, ke ni alproksimi°u al unu el la lokoj, kaj ni tranoktu en Gibea ař en Rama.
14 Kaj ili iris pluen kaj iris; kaj la suno subiris antař ili apud Gibea, kiu apartenis al la Benjamenidoj.
15 Kaj ili turni°is tien, por eniri kaj tranokti en Gibea. Kaj li eniris kaj sidi°is sur la strato; sed neniu invitis ilin en la domon, por tranokti.
16 Sed jen iu maljunulo venis vespere de sia laboro de la kampo; li estis de la monto de Efraim kaj lo°is tiutempe en Gibea; kaj la lo°antoj de tiu loko estis Benjamenidoj.
17 Li levis siajn okulojn kaj ekvidis la fremdan homon sur la strato de la urbo. Kaj la maljunulo diris: Kien vi iras? kaj de kie vi venas?
18 Kaj tiu diris al li: Ni iras el Bet-LeÂem de Jehuda al la deklivo de la monto de Efraim, de kie mi estas. Mi iris al Bet-LeÂem de Jehuda, kaj nun mi iras al la domo de la Eternulo; kaj neniu invitas min en la domon.
19 Ni havas pajlon kaj man°a╝on por niaj azenoj, ankař panon kaj vinon mi havas por mi kaj por via sklavino, kaj por la junulo, kiu estas kun viaj sklavoj; nenio mankas al ni.
20 Kaj la maljunulo diris: Paco estu al vi; Šion, kio mankus al vi, mi prenas sur min; nur ne tranoktu sur la strato.
21 Kaj li envenigis lin en sian domon, kaj li donis man°a╝on al la azenoj; kaj ili lavis siajn piedojn kaj man°is kaj trinkis.
22 Dum ili °ojigadis sian koron, jen la lo°antoj de la urbo, homoj malmoralaj, Širkařis la domon, frapis je la pordo, kaj diris al la maljuna domomastro jene: Elirigu la homon, kiu venis en vian domon, ke ni lin ekkonu.
23 Tiam eliris al ili la domomastro, kaj diris al ili: Ne, miaj fratoj, ne faru malbonon; Šar tiu homo venis en mian domon, ne faru tian malnobla╝on.
24 Jen mi havas filinon virgulinon, kaj li havas kromedzinon; mi elirigos ilin, kaj vi malhonoru ilin, kaj faru al ili tion, kio plaŠas al vi; sed kun Ši tiu viro ne faru tian abomeninda╝on.
25 Sed la homoj ne volis ařskulti lin. Tiam la viro prenis sian kromedzinon kaj elirigis al ili sur la straton. Kaj ili ekkonis ■in, kaj faris al si amuzon kun ■i dum la tuta nokto, °is la mateno; kaj ili forliberigis ■in, kiam levi°is la matenru°o.
26 Kaj la virino venis antař la mateni°o, kaj falis antař la pordo de la domo de tiu homo, kie estis ■ia sinjoro; kaj ■i ku■is, °is fari°is lume.
27 Matene levi°is ■ia sinjoro kaj malfermis la pordon de la domo, kaj eliris, por iri sian vojon; kaj jen li vidas, ke la virino, lia kromedzino, ku■as antař la pordo de la domo, kaj ■iaj manoj estas sur la sojlo.
28 Kaj li diris al ■i: Levi°u, kaj ni iros. Sed estis nenia respondo. Tiam li prenis ■in sur la azenon, levi°is, kaj iris al sia loko.
29 Kiam li venis en sian domon, li prenis tranŠilon, prenis sian kromedzinon kaj distranŠis ■in kun ■iaj ostoj en dek du partojn kaj dissendis tion en Šiujn regionojn de Izrael.
30 Kaj Šiu, kiu tion vidis, diris: Ne estis kaj ne vidi°is io simila de post la tago, kiam la Izraelidoj eliris el la lando Egipta, °is nun; atentu tion, konsili°u, kaj decidu.

Ăapitro 20


1 Kaj eliris Šiuj Izraelidoj, kaj kolekti°is la tuta komunumo kiel unu homo, de Dan °is Beer-Ůeba, kaj la lando Gilead, antař la Eternulo en Micpa.
2 Kaj kunvenis la estroj de la tuta popolo, Šiuj triboj de Izrael, en la kunvenejon de la popolo de Dio, kvarcent mil piedirantoj kapablaj eltiri glavon.
3 La Benjamenidoj ařdis, ke la Izraelidoj venis en Micpan. Kaj la Izraelidoj diris: Diru, kiamaniere okazis tiu malbona╝o?
4 Tiam respondis la Levido, la edzo de la mortigita virino, kaj diris: Mi venis en Gibean de la Benjamenidoj, mi kun mia kromedzino, por tranokti.
5 Kaj levi°is kontrař min la lo°antoj de Gibea, kaj Širkařis pro mi la domon nokte. Min ili intencis mortigi, kaj mian kromedzinon ili turmentis tiel, ke ■i mortis.
6 Tiam mi prenis mian kromedzinon, distranŠis ■in kaj dissendis en Šiujn regionojn de Izrael; Šar ili faris malŠasta╝on kaj malnobla╝on en Izrael.
7 Jen vi Šiuj estas Izraelidoj; faru konsili°on kaj decidon Ši tie.
8 Kaj levi°is la tuta popolo kiel unu homo, kaj diris: Neniu el ni iros al sia tendo, kaj neniu el ni revenos al sia domo;
9 sed jen estas, kion ni faros al Gibea: ni lotos pri °i;
10 kaj ni prenos po dek homoj el Šiu cento, el Šiuj triboj, po cent el mil kaj po mil el dek mil, ke ili alportu man°a╝on por la popolo, por ke Ši tiu iru en Gibean de la Benjamenidoj, kaj agu kontrař °i konforme al la malnobla╝o, kiun °i faris en Izrael.
11 Kaj kolekti°is kontrař la urbo Šiuj Izraelidoj unuanime, kiel unu homo.


12 Kaj la triboj de Izrael sendis homojn al Šiuj familioj de Benjamen, por diri: Kio estas la malbona╝o, kiu estas farita Še vi?
13 Eligu do nun la kanajlajn homojn, kiuj estas en Gibea, kaj ni mortigos ilin kaj ekstermos la malbonon el Izrael. Sed la Benjamenidoj ne volis obei la voŠon de siaj fratoj, la Izraelidoj.
14 Kaj la Benjamenidoj kolekti°is el la urboj en Gibea, por eliri milite kontrař la Izraelidojn.
15 Kaj la nombro de la Benjamenidoj el la urboj en tiu tago estis dudek ses mil homoj pretaj eltiri glavon; krom tio el la lo°antoj de Gibea estis la nombro de sepcent homoj plej tařgaj.
16 El tiu tuta popolo estis sepcent homoj plej tařgaj, maldekstruloj; Šiu el ili povis ╝eti ■tonon kontrař haron, kaj ne maltrafi.


17 Kaj la nombro de la Izraelidoj, krom la Benjamenidoj, estis kvarcent mil homoj pretaj eltiri glavon; Šiuj ili estis batalkapablaj.
18 Kaj ili levi°is kaj iris en Bet-Elon kaj demandis Dion, kaj la Izraelidoj diris: Kiu el ni devas iri antaře milite kontrař la Benjamenidojn? Kaj la Eternulo diris: Jehuda antaře.
19 Kaj la Izraelidoj levi°is matene kaj eksie°is Gibean.
20 Kaj la Izraelidoj eliris milite kontrař la Benjamenidojn, kaj la Izraelidoj komencis batalon kontrař ili antař Gibea.
21 Kaj eliris la Benjamenidoj el Gibea kaj batis en tiu tago el la Izraelidoj dudek du mil homojn sur la teron.
22 Sed la popolo de la Izraelidoj ekscitis sian kura°on, kaj denove komencis batalon sur la loko, kie ili batalis en la unua tago.
23 Kaj la Izraelidoj iris kaj ploris antař la Eternulo °is la vespero, kaj demandis la Eternulon, dirante: Ău ni devas plue alproksimi°i milite al la Benjamenidoj, niaj fratoj? Kaj la Eternulo diris: Iru kontrař ilin.


24 Kaj la Izraelidoj alpa■is al la Benjamenidoj en la dua tago.
25 Kaj la Benjamenidoj eliris al ili renkonte el Gibea en la dua tago kaj batis el la Izraelidoj ankorař dek ok mil homojn sur la teron; Šiuj ili estis eltirantoj de glavo.
26 Tiam Šiuj Izraelidoj kaj la tuta popolo iris kaj venis en Bet-Elon kaj ploris kaj restis tie antař la Eternulo kaj fastis en tiu tago °is la vespero kaj alportis bruloferojn kaj pacoferojn antař la Eternulon.
27 Kaj la Izraelidoj demandis la Eternulon (tie estis en tiu tempo la kesto de interligo de Dio,
28 kaj PineÂas, filo de Eleazar, filo de Aaron, staris antař °i en tiu tempo); kaj ili diris: Ău ni devas plue elpa■i batale kontrař niajn fratojn la Benjamenidojn, ař Šu ni devas Šesi? Kaj la Eternulo diris: Iru, Šar morgař Mi transdonos ilin en viajn manojn.
29 Kaj la Izraelidoj aran°is embuskojn Širkaře de Gibea.


30 Kaj la Izraelidoj eliris kontrař la Benjamenidojn en la tria tago kaj stari°is kontrař Gibea kiel antaře.
31 Kaj la Benjamenidoj eliris kontrař la popolon, malproksimi°is de la urbo, kaj komencis batadi la popolon kiel en la antařaj fojoj, sur la vojoj, el kiuj unu iras al Bet-El kaj la dua al Gibea, kaj mortigis pli-malpli tridek homojn el la Izraelidoj.
32 Kaj la Benjamenidoj diris al si: Ili falas antař ni kiel antaře. Kaj la Izraelidoj diris: Ni kuru, por ke ni ellogu ilin el la urbo sur la vojon.
33 Kaj Šiuj Izraelidoj levi°is de sia loko kaj stari°is en Baal-Tamar. Kaj la embuskuloj de la Izraelidoj ╝etis sin el sia loko, el la kaverno Geba.
34 Kaj venis antař Gibean dek mil elektitaj viroj el la tuta Izrael, kaj estis kruela batalo; kaj ili ne sciis, ke trafos ilin malbono.
35 Kaj la Eternulo frapis la Benjamenidojn antař la Izraelidoj; kaj la Izraelidoj ekstermis en tiu tago el la Benjamenidoj dudek kvin mil kaj cent homojn; Šiuj ili estis eltirantoj de glavo.


36 La Benjamenidoj vidis, ke tiuj estis frapitaj kaj la Izraelidoj cedis la lokon al la Benjamenidoj; Šar ili fidis la embuskon, kiun ili aran°is Še Gibea.
37 Kaj la embuskuloj rapidis kaj ╝etis sin kontrař Gibean, kaj la embuskuloj eniris kaj batis la tutan urbon per glavo.
38 Estis interkonsentite inter la Izraelidoj kaj la embuskuloj, ke Ši tiuj suprenigos grandan kolonon da fumo el la urbo.
39 Kiam la Izraelidoj retiri°is dum la batalo, kaj la Benjamenidoj komencis mortigi Izraelidojn kaj mortigis pli-malpli tridek homojn, kaj diris: Ili falas antař ni kiel en la unua batalo:
40 tiam komencis levi°adi el la urbo kolono da fumo. La Benjamenidoj ekrigardis returne, kaj ili ekvidis, ke el la tuta urbo levi°as flamoj al la Šielo.
41 Kaj la Izraelidoj returni°is, kaj la Benjamenidoj terure konsterni°is; Šar ili vidis, ke malfeliŠo ilin trafis.
42 Kaj ili turni°is antař la Izraelidoj, al la vojo, kiu kondukas al la dezerto; sed la batalo postkuris ilin, kaj la elirintoj el la urboj ekstermis ilin dumvoje,
43 Širkařis la Benjamenidojn, persekutis ilin °is MenuÂa, kaj piedpremis ilin °is la orienta flanko de Gibea.
44 Kaj falis el la Benjamenidoj dek ok mil homoj; Šiuj ili estis fortaj militistoj.
45 Kaj ili sin turnis kaj ekkuris al la dezerto, al la roko Rimon; kaj oni batis el ili sur la vojo kvin mil homojn, kaj oni postkuris ilin °is Gidom kaj batis el ili ankorař du mil homojn.
46 La nombro de Šiuj falintoj el la Benjamenidoj en tiu tago estis dudek kvin mil homoj eltirantoj de glavo; Šiuj ili estis fortaj militistoj.
47 Kaj ili sin turnis kaj forkuris en la dezerton, al la roko Rimon, sescent homoj; kaj ili restis Še la roko Rimon kvar monatojn.
48 Sed la Izraelidoj reiris al la Benjamenidoj, kaj mortigis per glavo la urbanojn, la brutojn, kaj Šion, kion ili trovis; kaj Šiujn urbojn, kiujn ili renkontis, ili forbruligis per fajro.

Ăapitro 21


1 Kaj la Izraelidoj ╝uris en Micpa, dirante: Neniu el ni donos sian filinon edzinige al Benjamenido.
2 Kaj la popolo venis en Bet-Elon, kaj restis tie °is la vespero antař Dio, kaj levis sian voŠon kaj forte ploris,
3 kaj diris: Kial, ho Eternulo, Dio de Izrael, fari°is tio en Izrael, ke malaperis nun el Izrael unu tribo?
4 La morgařan tagon la popolo levi°is frue kaj konstruis tie altaron kaj oferis bruloferojn kaj pacoferojn.
5 Kaj la Izraelidoj diris: Kiu homo el Šiuj triboj de Izrael ne venis kun la komunumo al la Eternulo? Ăar estis farita granda ╝uro pri tiuj, kiuj ne venis al la Eternulo en Micpan, ke ili estos mortigitaj.
6 Kaj la Izraelidoj ekpentis pri siaj fratoj la Benjamenidoj, kaj diris: Forhakita estas hodiař unu tribo el Izrael!
7 kion ni faros al ili, al la restintoj, koncerne edzinojn? ni ╝uris ja per la Eternulo, ke ni ne donos al ili edzinojn el niaj filinoj.
8 Kaj ili diris: Kiu homo el la triboj de Izrael ne venis al la Eternulo en Micpan? Kaj tiam montri°is, ke en la tendaron al la komunumo venis neniu el Jabe■ en Gilead.
9 Kaj oni reviziis la popolon, kaj montri°is, ke tie estas neniu el la lo°antoj de Jabe■ en Gilead.
10 Tiam la komunumo sendis tien dek du mil homojn el la viroj batalkapablaj, kaj ordonis al ili jene: Iru kaj mortigu per glavo la lo°antojn de Jabe■ en Gilead, ankař la virinojn kaj infanojn.
11 Kaj tiel agu: Šiun virseksulon, kaj Šiun virinon, kiu ekkonis ku■ejon de viro, ekstermu.
12 Kaj ili trovis inter la lo°antoj de Jabe■ en Gilead kvarcent junajn virgulinojn, kiuj ne ekkonis ku■ejon de viro; kaj ili venigis ilin en la tendaron en Ůilon, kiu estas en la lando Kanaana.


13 Kaj la tuta komunumo sendis, por paroli kun la Benjamenidoj, kiuj estis Še la roko Rimon, kaj anonci al ili pacon.
14 Tiam la Benjamenidoj revenis, kaj oni donis al ili la virinojn, kiuj restis vivaj el la virinoj de Jabe■ en Gilead; sed ne estis sufiŠe por ili.
15 Kaj la popolo bedařris pri Benjamen, Šar la Eternulo faris fendon en la triboj de Izrael.


16 Kaj la pleja°uloj de la komunumo diris: Kion ni faru al la restintoj koncerne edzinojn? ekstermitaj estas ja la virinoj de Benjamen.
17 Kaj ili diris: La restintoj el la Benjamenidoj bezonas ja heredontojn, por ke ne malaperu tribo el Izrael;
18 kaj ni ne povas doni al ili edzinojn el niaj filinoj, Šar la Izraelidoj ╝uris, dirante: Malbenita estu tiu, kiu donos edzinon al Benjamenido.
19 Sed ili diris: Jen Šiujare estas festo de la Eternulo en Ůilo, kiu estas norde de Bet-El, oriente de la vojo, kiu kondukas de Bet-El al ŮeÂem, kaj sude de Lebona.
20 Kaj ili ordonis al la Benjamenidoj jene: Iru kaj faru insidon en la vinber°ardenoj;
21 kaj kiam vi vidos, ke la knabinoj de Ůilo eliras, por danci en rondoj, tiam eliru el la vinber°ardenoj kaj kaptu al vi Šiu edzinon el la knabinoj de Ůilo kaj iru en la landon de la Benjamenidoj.
22 Kaj se venos iliaj patroj ař fratoj kun plendo al ni, ni diros al ili: Pardonu nin pro ili; Šar ni ne prenis por Šiu edzinon en la milito, kaj vi ne donis al ili; tial vi estas nun senkulpaj.
23 Kaj tiel agis la Benjamenidoj, kaj prenis edzinojn lař sia nombro el la dancrondoj, rabinte ilin; kaj ili iris kaj revenis al sia poseda╝o kaj konstruis urbojn kaj eklo°is en ili.
24 Kaj en la sama tempo disiris de tie la Izraelidoj, Šiu al sia tribo kaj al sia familio, kaj Šiu foriris de tie al sia poseda╝o.
25 En tiu tempo ne ekzistis re°o Še Izrael; Šiu faradis tion, kio plaŠis al li.

Hosted by uCoz