SAMUEL
LIBRO UNUA

Ăapitro 1


1 Estis unu viro el Ramataim-Cofim, de la monto de Efraim; lia nomo estis Elkana, filo de JeroÂam, filo de Elihu, filo de ToÂu, filo de Cuf, Efratano.
2 Li havis du edzinojn; la nomo de unu estis Žana, kaj la nomo de la dua estis Penina. Penina havis infanojn, sed Žana ne havis infanojn.
3 Tiu viro Šiujare iradis el sia urbo, por adorklini°i kaj fari oferon al la Eternulo Cebaot en Ůilo; kaj tie Žofni kaj PineÂas, du filoj de Eli, estis pastroj de la Eternulo.
4 Unu tagon Elkana faris oferon, kaj li donis al sia edzino Penina kaj al Šiuj ■iaj filoj kaj filinoj partojn;
5 kaj al Žana li kun mal°ojo donis unu parton, Šar Žanan li amis, sed la Eternulo ■losis ■ian uteron.
6 Kaj ■ia konkurantino afliktis ■in kaj tre incitis ■in kařze de tio, ke la Eternulo ■losis ■ian uteron.
7 Tiel estis farate Šiujare; kiam ■i iradis al la domo de la Eternulo, la konkurantino tiel incitadis ■in, ke ■i ploris kaj ne man°is.
8 Kaj ■ia edzo Elkana diris al ■i: Žana, kial vi ploras? kaj kial vi ne man°as? kaj kial tiel aflikti°as via koro? Šu mi ne estas por vi pli bona ol dek filoj?
9 Kaj Žana levi°is, man°inte en Ůilo kaj trinkinte. Kaj la pastro Eli sidis sur se°o Še la fosto de la templo de la Eternulo.
10 Kaj ■i estis tre mal°oja, kaj pre°is al la Eternulo, kaj forte ploris.
11 Kaj ■i faris sanktan promeson, kaj diris: Ho Eternulo Cebaot! se Vi rigardos la suferon de Via sklavino kaj rememoros min kaj ne forgesos Vian sklavinon kaj donos al Via sklavino idon virseksan, tiam mi fordonos lin al la Eternulo por la tuta tempo de lia vivo, kaj tondilo ne tu■os lian kapon.
12 Dum ■i longe pre°is antař la Eternulo, Eli atente rigardis ■ian bu■on.
13 Žana parolis en sia koro; nur ■iaj lipoj movi°adis, sed ■ian voŠon oni ne ařdis; tial Eli pensis, ke ■i estas ebria.
14 Kaj Eli diris al ■i: Kiel longe vi restos ebria? forigu vian vinon el vi.
15 Sed Žana respondis kaj diris: Ne, mia sinjoro, mi estas virino kun mal°oja koro; vinon ař ebriiga╝on mi ne trinkis, mi nur elver■as mian animon antař la Eternulo.
16 Ne opiniu pri via sklavino, ke ■i estas virino malmorala; pro mia granda mal°ojo kaj sufero mi parolis °is nun.
17 Tiam Eli respondis kaj diris: Iru en paco, kaj la Dio de Izrael plenumos vian peton, kiun vi petis de Li.
18 Kaj ■i diris: Via sklavino akiru vian favoron. Kaj la virino iris sian vojon, kaj ■i man°is, kaj ■ia viza°o ne estis plu malgaja.
19 Kaj ili levi°is frue matene kaj adorklini°is antař la Eternulo, kaj reiris kaj venis al sia domo en Rama. Kaj Elkana ekkonis sian edzinon Žana, kaj la Eternulo rememoris ■in.
20 Post kelka tempo Žana gravedi°is kaj naskis filon, kaj ■i donis al li la nomon Samuel, Šar: De la Eternulo mi lin elpetis.
21 La viro Elkana kun sia tuta domanaro iris, por oferi al la Eternulo la Šiujaran oferon kaj sian promesita╝on.
22 Sed Žana ne iris, sed ■i diris al sia edzo: Kiam la knabo estos demamigita, tiam mi venigos lin, ke li aperu antař la Eternulo kaj restu tie por Šiam.
23 Kaj ■ia edzo Elkana diris al ■i: Faru tion, kio plaŠas al vi; restu, °is vi demamigos lin; nur la Eternulo plenumu Sian promeson. Kaj la virino restis, kaj suŠigis sian infanon, °is ■i demamigis lin.
24 Kaj post kiam ■i demamigis lin, ■i venigis lin kun si kune kun tri bovoj kaj unu efo da faruno kaj felsako da vino, kaj ■i venigis lin en la domon de la Eternulo en Ůilo; kaj la knabo estis ankorař juna.
25 Kaj oni buŠis bovon kaj venigis la knabon al Eli.
26 Kaj ■i diris: Ho mia sinjoro! tiel certe, kiel vivas via animo, mia sinjoro, mi estas tiu virino, kiu staris Ši tie apud vi kaj pre°is al la Eternulo.
27 Pri Ši tiu knabo mi pre°is, kaj la Eternulo plenumis al mi mian peton, pri kiu mi petis Lin.
28 Tial mi fordonas lin al la Eternulo; por la tuta tempo de sia vivo li estu fordonita al la Eternulo. Kaj ili tie adorklini°is antař la Eternulo.

Ăapitro 2


1 Kaj Žana pre°is kaj diris:

ěojas mia koro pri la Eternulo, Mia korno alti°is pro la Eternulo; Lar°e malfermi°is mia bu■o kontrař miaj malamikoj, Ăar mi °ojas pro Via helpo.
2 Neniu estas tiel sankta, kiel la Eternulo; Ăar ekzistas neniu krom Vi, Kaj nenia defendanto simila al nia Dio.
3 Ne parolu plu fiera╝on; Malhumila╝o ne eliru plu el via bu■o; Ăar la Eternulo estas Dio Šioscianta, Kaj Li starigis la aferojn.
4 La pafarko de la fortuloj estas senvalorigata, Kaj la malfortuloj zoni°as per forto.
5 Satuloj sin dungigas pro pano, Kaj malsatuloj jam ne malsatas; Senfruktulino naskis sep, Kaj multinfanulino senforti°is.
6 La Eternulo mortigas kaj vivigas, Malsuprigas en Ůeolon kaj suprigas.
7 La Eternulo malriŠigas kaj riŠigas, Malaltigas kaj altigas.
8 Li levas malriŠulon el polvo, El koto Li altigas senhavulon, Por sidigi lin kun altranguloj, Kaj tronon de gloro Li heredigas al li; Ăar al la Eternulo apartenas la fundamentoj de la tero, Kaj sur ili Li starigis la mondon.
9 La piedojn de Siaj piuloj Li gardas, Kaj la malvirtuloj pereas en mallumo; Ăar ne per sia forto potenci°as la homo.
10 La Eternulo pereigas tiujn, kiuj ribelas kontrař Li; El la Šielo Li tondras kontrař ili. La Eternulo ju°os la finojn de la tero, Kaj donos forton al Sia re°o, Kaj altigos la kornon de Sia sanktoleito.


11 Kaj Elkana iris en Raman, al sia domo; kaj la knabo fari°is servisto de la Eternulo apud la pastro Eli.


12 La filoj de Eli estis malmoralaj; ili ne konis la Eternulon,
13 nek la devojn de pastroj koncerne la popolon. Se iu buŠis oferon, tiam venadis knabo de la pastro dum la kuirado de la viando, havante en sia mano tridentan forkon,
14 kaj li enpu■adis °in en la lavujon ař en la kaldronon ař en la poton ař en la kaserolon, kaj Šion, kion trafis la forko, prenadis la pastro. Tiel ili agadis kun Šiuj Izraelidoj, kiuj venadis tien en Ůilon.
15 EŠ antař la oferbruligo de la sebo venadis knabo de la pastro, kaj diradis al la alportanto de la ofero: Donu viandon, por rosti por la pastro; li ne prenos de vi viandon kuiritan, sed nur krudan.
16 Se la homo diris al li: Antaře oni oferbruligu la sebon, kaj poste prenu al vi, kion via animo deziras; tiam li diradis: Donu tuj, alie mi prenos per forto.
17 La peko de la knaboj estis tre granda antař la Eternulo, Šar la homoj malestimis la oferdonon, faratan al la Eternulo.


18 Samuel estis servisto antař la Eternulo; la knabo estis zonita per lina efodo.
19 Kaj malgrandan tunikon faradis al li lia patrino, kaj alportadis al li Šiujare, kiam ■i venadis kun sia edzo, por alporti la Šiujaran oferon.
20 Kaj Eli benadis Elkanan kaj lian edzinon, kaj diradis: La Eternulo donu al vi idojn de Ši tiu virino rekompence pro la konsekrito, kiun vi konsekris al la Eternulo. Kaj ili iradis al sia loko.
21 La Eternulo atentis Žanan, kaj ■i gravedi°is kaj naskis tri filojn kaj du filinojn; kaj la knabo Samuel kreskis antař la Eternulo.


22 Eli estis tre maljuna; li ařdis Šion, kiel agas liaj filoj kun Šiuj Izraelidoj, kaj ke ili ku■as kun la virinoj, kiuj kolekti°as antař la pordo de la tabernaklo de kunveno.
23 Kaj li diris al ili: Kial vi faras tiajn agojn? Šar mi ařdas pri viaj malbonaj agoj de Ši tiu tuta popolo.
24 Ne, miaj infanoj, ne bona estas la famo, kiun mi ařdas; vi devojigas la popolon de la Eternulo.
25 Se pekas homo kontrař homo, povas defendi lin Dio; sed se homo pekas kontrař la Eternulo, tiam kiu defendos lin? Sed ili ne ařskultis la voŠon de sia patro, Šar la Eternulo decidis mortigi ilin.
26 Dume la knabo Samuel Šiam pli kreskis, kaj li plaŠis kiel al la Eternulo, tiel ankař al la homoj.


27 Kaj venis homo de Dio al Eli, kaj diris al li: Tiel diras la Eternulo: Mi montris Min ja al la domo de via patro, kiam ili estis en Egiptujo, en la domo de Faraono;
28 kaj Mi elektis lin el Šiuj triboj de Izrael kiel pastron por Mi, ke li oferu sur Mia altaro, ke li fumigu incenson, ke li portu efodon antař Mi; kaj Mi donis al la domo de via patro Šiujn fajroferojn de la Izraelidoj.
29 Kial do vi piedpremas Mian buŠoferon kaj farunoferon, kiujn Mi starigis por la lo°ejo? vi honoras viajn filojn pli ol Min, por grasigi vin per la unuaj partoj de Šiuj oferdonoj de Mia popolo Izrael.
30 Tial la Eternulo, Dio de Izrael, diras: Mi diris, ke via domo kaj la domo de via patro irados antař Mi eterne; sed nun, diras la Eternulo, Mi tion ne permesos; Šar Miajn honorantojn Mi honoros, kaj Miaj malestimantoj estos malaltigitaj.
31 Jen venos baldař la tempo, kiam Mi rompos vian brakon kaj la brakon de via patrodomo, ke ne estos maljunulo en via domo;
32 kaj vi vidos konkuranton en la lo°ejo, dum Šiuj bonoj, kiuj estos farataj al Izrael; kaj neniam estos maljunulo en via domo.
33 Sed Mi neniun ekstermos Še vi de antař Mia altaro, por ke viaj okuloj konsumi°u kaj via animo turmenti°u; Šiu, kiu naski°as en via domo, mortos en la vira a°o.
34 Kaj jen estas por vi la pruvosigno, kiu plenumi°os sur viaj du filoj, sur Žofni kaj PineÂas: en unu tago ili ambař mortos.
35 Kaj Mi starigos por Mi pastron fidelan, kiu agados lař Mia koro kaj lař Mia animo; kaj Mi konstruos al li domon fidindan, kaj li irados Šiam antař Mia sanktoleito.
36 Kaj Šiu, kiu restos el via domo, venos kaj klini°os antař li °is la tero pro malgranda monero kaj pro bulo da pano, kaj diros: Mi petas, lasu min ali°i al ia el la pastra╝oj, por ke mi povu man°i pecon da pano.

Ăapitro 3


1 La knabo Samuel servadis al la Eternulo antař Eli; kaj la vorto de la Eternulo estis grandpreza en tiu tempo; ne aperadis ofte profetaj vizioj.
2 En tiu tempo unu fojon Eli ku■is sur sia loko (lia vidado komencis malakri°i, ke li ne povis vidi);
3 kaj la lucerno de Dio ankorař ne estingi°is, kaj Samuel ku■is en la templo de la Eternulo, kie estis la kesto de Dio;
4 tiam la Eternulo vokis Samuelon, kaj Ši tiu diris: Jen mi estas.
5 Kaj li kuris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Sed tiu diris: Mi ne vokis; iru returne kaj ku■i°u. Kaj li iris kaj ku■i°is.
6 Kaj la Eternulo denove vokis Samuelon, kaj Samuel levi°is kaj iris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Sed tiu diris: Mi ne vokis, mia filo; iru returne kaj ku■i°u.
7 Samuel ankorař ne konis la Eternulon, kaj ankorař ne estis revelaciita al li la vorto de la Eternulo.
8 Kaj la Eternulo denove vokis Samuelon la trian fojon; kaj li levi°is kaj iris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Tiam Eli komprenis, ke la Eternulo vokas la knabon.
9 Kaj Eli diris al Samuel: Iru, ku■i°u; kaj se vi estos vokata, tiam diru: Parolu, ho Eternulo, Šar Via sklavo ařskultas. Kaj Samuel iris kaj ku■i°is sur sia loko.
10 Kaj venis la Eternulo kaj stari°is, kaj vokis kiel la antařajn fojojn: Samuel, Samuel! Kaj Samuel diris: Parolu, Šar Via sklavo ařskultas.
11 Tiam la Eternulo diris al Samuel: Jen Mi faros en Izrael tian faron, ke al Šiu, kiu tion ařdos, eksonoros ambař liaj oreloj.
12 En tiu tago Mi plenumos super Eli Šion, kion Mi diris pri lia domo; Mi komencos kaj finos.
13 Mi sciigis al li, ke Mi ju°os lian domon por Šiam pro la krimo, ke li sciis, ke liaj filoj venigas malbenon sur sin, kaj li ne detenis ilin.
14 Kaj tial Mi ╝uris al la domo de Eli, ke neniam pekliberi°os la krimo de la domo de Eli per buŠofero nek per farunofero.
15 Kaj Samuel ku■is °is la mateno; poste li malfermis la pordojn de la domo de la Eternulo. Sed Samuel timis raporti pri la vizio al Eli.
16 Kaj Eli vokis Samuelon, kaj diris: Samuel, mia filo! Kaj Ši tiu diris: Jen mi estas.
17 Kaj tiu diris: Kia estas la afero, pri kiu Li parolis al vi? mi petas, ne ka■u antař mi; tion kaj ankorař pli faru al vi Dio, se vi ka■os antař mi ion el Šio, kion Li diris al vi.
18 Kaj Samuel rakontis al li Šion, kaj nenion ka■is antař li. Kaj li diris: Li estas la Eternulo; Li faru tion, kio plaŠas al Li.
19 Kaj Samuel kreskis, kaj la Eternulo estis kun li; kaj neniun el Liaj vortoj li faligis sur la teron.
20 Kaj eksciis la tuta Izrael, de Dan °is Beer-Ůeba, ke Samuel fari°is fidinda profeto de la Eternulo.
21 Kaj la Eternulo plue aperadis en Ůilo, post kiam la Eternulo revelaciis Sin al Samuel en Ůilo per la parolo de la Eternulo.

Ăapitro 4


1 Kaj Samuel parolis al la tuta Izrael.

Kaj Izrael eliris milite kontrař la Fili■tojn, kaj stari°is tendare apud Eben-Ezer, kaj la Fili■toj stari°is tendare apud Afek.
2 Kaj la Fili■toj starigis siajn vicojn kontrař Izrael, kaj la batalo vasti°is, kaj Izrael estis venkobatita de la Fili■toj, kaj ili mortigis sur la kampo de la batalo pli-malpli kvar mil homojn.
3 Kaj la popolo venis en la tendaron, kaj la pleja°uloj de Izrael diris: Pro kio la Eternulo frapis nin hodiař antař la Fili■toj? ni prenu al ni el Ůilo la keston de interligo de la Eternulo, por ke °i venu inter nin kaj savu nin kontrař la manoj de niaj malamikoj.
4 Kaj la popolo sendis en Ůilon, kaj oni alportis de tie la keston de interligo de la Eternulo Cebaot, sidanta sur la keruboj; tie estis kun la kesto de interligo de Dio la du filoj de Eli, Žofni kaj PineÂas.
5 Kaj kiam la kesto de interligo de la Eternulo venis en la tendaron, tiam la tuta Izrael faris tian grandan kriadon, ke la tero ekbruis.
6 Kiam la Fili■toj ařdis la lařtan kriadon, ili diris: Kion signifas Ši tiu granda kaj forta kriado en la tendaro de la Hebreoj? Kaj ili eksciis, ke la kesto de la Eternulo venis en la tendaron.
7 Kaj la Fili■toj ektimis, Šar ili diris: Venis Dio en la tendaron. Kaj ili diris: Ve al ni! Šar ne estis tiel antaře.
8 Ve al ni! kiu savos nin kontrař la manoj de tiuj fortaj dioj? tio estas tiuj dioj, kiuj frapis la Egiptojn per Šiaj frapoj en la dezerto.
9 Estu kura°aj kaj viraj, ho Fili■toj, por ke vi ne fari°u sklavoj al la Hebreoj, kiel ili estis sklavoj al vi; estu viroj kaj batalu.
10 Kaj la Fili■toj batalis, kaj la Izraelidoj estis venkobatitaj, kaj ili forkuris Šiu al sia tendo; kaj la venkobato estis tre granda, kaj falis el la Izraelidoj tridek mil piedirantoj.
11 Kaj la kesto de Dio estis prenita, kaj la du filoj de Eli, Žofni kaj PineÂas, mortis.
12 Unu Benjamenido kuris el la militistaro kaj venis en Ůilon en la sama tago, kaj liaj vestoj estis dis■iritaj, kaj tero estis sur lia kapo.
13 Kiam li venis, Eli sidis sur se°o, rigardante sur la vojon, Šar lia koro tremis pri la kesto de Dio. Kaj tiu homo venis, por sciigi en la urbo, kaj ekkriis la tuta urbo.
14 Kiam Eli ařdis la kriadon, li diris: Kion signifas Ši tiu tumulta kriado? Kaj la viro rapide venis kaj sciigis al Eli.
15 Eli tiam havis la a°on de nařdek ok jaroj, kaj liaj okuloj malakri°is, kaj li ne povis vidi.
16 Kaj tiu viro diris al Eli: Mi venis el la militistaro, mi alkuris hodiař el la militistaro. Kaj Eli diris: Kia estis la afero, mia filo?
17 Kaj la sciiganto respondis kaj diris: Izrael forkuris antař la Fili■toj, kaj granda frapo trafis la popolon, kaj ankař viaj du filoj, Žofni kaj PineÂas, mortis, kaj la kesto de Dio estas forprenita.
18 Apenař li menciis la keston de Dio, Eli falis de la se°o malantařen Še la pordego, rompis al si la kolon, kaj mortis; Šar li estis maljuna kaj peza. Li estis ju°isto de Izrael dum kvardek jaroj.
19 Lia bofilino, la edzino de PineÂas, estis graveda, baldař naskonta. Kiam ■i ařdis la sciigon pri la forpreno de la kesto de Dio kaj pri la morto de sia bopatro kaj de sia edzo, ■i klini°is kaj naskis, Šar subite atakis ■in la naskaj doloroj.
20 Kaj dum ■i estis mortanta, la virinoj, kiuj ■in Širkařis, diris: Ne timu, Šar vi naskis filon; sed ■i ne respondis, kaj ne prenis tion al sia koro.
21 Kaj ■i donis al la knabo la nomon Ikabod, dirante: For estas la gloro de Izrael; Šar forprenita estis la kesto de Dio kaj pereis ■ia bopatro kaj ■ia edzo.
22 Kaj ■i diris: For estas la gloro de Izrael, Šar forprenita estas la kesto de Dio.

Ăapitro 5


1 La Fili■toj prenis la keston de Dio kaj portis °in el Eben-Ezer en A■dodon.
2 Kaj la Fili■toj prenis la keston de Dio kaj enportis °in en la templon de Dagon kaj starigis °in apude de Dagon.
3 Sed kiam la A■dodanoj en la morgařa tago levi°is, ili vidis, ke jen Dagon ku■as viza°altere antař la kesto de la Eternulo. Kaj ili prenis Dagonon kaj restarigis lin sur lia loko.
4 Kiam ili en la morgařa tago matene levi°is, ili vidis, ke jen Dagon ku■as viza°altere antař la kesto de la Eternulo; la kapo de Dagon kaj liaj ambař manoj dehakitaj ku■as sur la sojlo, nur la torso restis.
5 Pro tio la pastroj de Dagon, kaj Šiuj, kiuj eniras en la templon de Dagon en A■dod, ne pa■as sur la sojlon de Dagon °is la nuna tago.


6 Kaj la mano de la Eternulo peze falis sur la A■dodanojn, kaj Li komencis ekstermi ilin kaj frapis ilin per tuberoj, en A■dod kaj en °iaj Širkařa╝oj.
7 Kiam la A■dodanoj vidis, ke estas tiel, tiam ili diris: Ne restu Še ni la kesto de la Dio de Izrael, Šar peza estas Lia mano sur ni kaj sur nia dio Dagon.
8 Ili sendis kaj kunvenigis al si Šiujn estrojn de la Fili■toj, kaj diris: Kion ni faru kun la kesto de la Dio de Izrael? Kaj tiuj diris: Oni transportu la keston de la Dio de Izrael en Gaton. Kaj oni transportis la keston de la Dio de Izrael.
9 Sed kiam oni transportis °in, la mano de la Eternulo faris en la urbo tre grandan tumulton, kaj Li frapis la lo°antojn de la urbo, kiel la malgrandajn, tiel ankař la grandajn, kaj aperis sur ili tuberoj.
10 Tiam ili forsendis la keston de Dio en Ekronon. Sed kiam la kesto de Dio venis en Ekronon, la Ekronanoj ekkriis, dirante: Oni alportis al ni la keston de la Dio de Izrael, por mortigi nin kaj nian popolon.
11 Ili sendis kaj kunvenigis Šiujn estrojn de la Fili■toj, kaj diris: Forsendu la keston de la Dio de Izrael, ke °i revenu sur sian lokon kaj ne mortigu nin kaj nian popolon; Šar en la tuta urbo estis morta teruro, tiel forte pezis la mano de Dio.
12 Kaj la homoj, kiuj ne mortis, estis frapitaj per tuberoj, kaj la kriado de la urbo levi°is °is la Šielo.

Ăapitro 6


1 La kesto de la Eternulo estis en la lando de la Fili■toj dum sep monatoj.
2 Kaj la Fili■toj vokis la pastrojn kaj la ařguristojn, kaj diris: Kion ni faru kun la kesto de la Eternulo? sciigu al ni, kiamaniere ni resendu °in sur °ian lokon.
3 Kaj tiuj diris: Se vi volas resendi la keston de la Dio de Izrael, ne resendu °in sen donacoj, sed repagu al Li prokulpan oferon; tiam vi resani°os, kaj ekscios, kial ne fori°as de vi Lia mano.
4 Kaj ili diris: Kian prokulpan oferon ni repagu al Li? Kaj tiuj diris: Lař la nombro de la estroj de la Fili■toj kvin orajn tuberojn kaj kvin orajn musojn; Šar la sama frapo trafis vin Šiujn kaj viajn estrojn.
5 Faru bildojn de viaj tuberoj kaj bildojn de viaj musoj, kiuj ruinigis la landon, kaj faru honoron al la Dio de Izrael; tiam Li eble malplipezigos Sian manon sur vi kaj sur viaj dioj kaj sur via lando.
6 Kial vi obstinigus vian koron, kiel obstinigis sian koron Faraono kaj la Egiptoj? kiam Li montris sur ili Sian forton, ili ja forliberigis ilin, ke ili iru.
7 Nun faru novan Šaron, kaj prenu du suŠigantajn bovinojn, kiuj ankorař ne havis sur si jugon, kaj jungu la bovinojn al la Šaro, kaj iliajn idojn forkonduku de ili hejmen.
8 Kaj prenu la keston de la Eternulo, kaj metu °in sur la Šaron; kaj la orajn objektojn, kiujn vi donos al Li kiel prokulpan oferon, metu en kesteton apud °in, kaj forsendu °in, ke °i iru.
9 Kaj rigardu: se °i iros lař la vojo al sia regiono, al Bet-Ůeme■, tiam Li faris al ni tiun grandan malbonon; se ne, tiam ni scios, ke ne Lia mano frapis nin, sed ke tio trafis nin blindokaze.
10 Kaj la homoj faris tiel, kaj ili prenis du suŠigantajn bovinojn kaj aljungis ilin al Šaro, kaj iliajn idojn ili en■losis hejme;
11 kaj ili metis la keston de la Eternulo sur la Šaron, kaj ankař la kesteton kun la oraj musoj kaj kun la bildoj de siaj tuberoj.
12 Kaj la bovinoj direktis sian iradon al la vojo, kiu kondukas al Bet-Ůeme■; ili iris nur sur unu vojeto, iris kaj blekis, sed ne forflanki°is dekstren nek maldekstren; kaj la estroj de la Fili■toj iris post ili °is la limo de Bet-Ůeme■.
13 Kaj la lo°antoj de Bet-Ůeme■ estis rikoltantaj tritikon en la valo; kiam ili levis la okulojn kaj ekvidis la keston, ili ek°ojis pro tio, kion ili vidis.
14 La Šaro venis sur la kampon de Josuo, Bet-Ůeme■ano, kaj haltis tie; tie estis granda ■tono. Kaj oni dishakis la lignon de la Šaro, kaj la bovinojn oni oferis brulofere al la Eternulo.
15 La Levidoj malsuprenprenis la keston de la Eternulo, kaj la kesteton, kiu estis apud °i kaj enhavis la orajn objektojn, kaj ili metis tion sur la grandan ■tonon; kaj la lo°antoj de Bet- Ůeme■ faris bruloferojn kaj buŠis buŠoferojn al la Eternulo en tiu tago.
16 Kaj la kvin estroj de la Fili■toj vidis, kaj reiris en Ekronon en la sama tago.


17 Kaj jen estas la oraj tuberoj, kiujn la Fili■toj donis kiel prokulpan oferon al la Eternulo: unu pro A■dod, unu pro Gaza, unu pro A■kelon, unu pro Gat, unu pro Ekron.
18 La oraj musoj, lař la nombro de Šiuj urboj Fili■taj en la kvin provincoj, kiel de la urboj fortikigitaj, tiel ankař de la ne■irmitaj vila°oj, kaj ankař la granda ■tono, sur kiun oni metis la keston de la Eternulo, estas ka■itaj °is nun sur la kampo de Josuo, la Bet- Ůeme■ano.
19 Kaj Li frapis la lo°antojn de Bet-Ůeme■ pro tio, ke ili enrigardis en la keston de la Eternulo; Li mortigis el la popolo [kvindek mil] sepdek homojn; kaj ekfunebris la popolo pro tio, ke la Eternulo frapis la popolon per granda frapo.
20 Kaj la lo°antoj de Bet-Ůeme■ diris: Kiu povas stari antař la Eternulo, tiu sankta Dio? kaj al kiu Li iros de ni?
21 Kaj ili sendis senditojn al la lo°antoj de Kirjat-Jearim, por diri: La Fili■toj redonis la keston de la Eternulo; venu, prenu °in al vi.

Ăapitro 7


1 Kaj venis la lo°antoj de Kirjat-Jearim, kaj prenis la keston de la Eternulo kaj alportis °in en la domon de Abinadab sur la monteton, kaj lian filon Eleazar ili konsekris, por gardi la keston de la Eternulo.


2 De la tago, de kiam la kesto restis en Kirjat-Jearim, pasis multe da tempo, pasis dudek jaroj. Kaj la tuta domo de Izrael sopiris pri la Eternulo.
3 Kaj Samuel diris al la tuta domo de Izrael jene: Se per via tuta koro vi konverti°is al la Eternulo, tiam forigu el inter vi la fremdajn diojn kaj la A■tarojn, kaj turnu vian koron al la Eternulo kaj servu al Li sola, kaj Li savos vin el la manoj de la Fili■toj.
4 Kaj la Izraelidoj forigis la Baalojn kaj la A■tarojn, kaj komencis servadi al la Eternulo sola.


5 Kaj Samuel diris: Kunvenigu la tutan Izraelon en Micpan, kaj mi pre°os por vi al la Eternulo.
6 Kaj ili kunvenis en Micpan, kaj Šerpis akvon kaj ver■is antař la Eternulo, kaj fastis en tiu tago, kaj diris tie: Ni pekis antař la Eternulo. Kaj Samuel ju°is la Izraelidojn en Micpa.
7 Kiam la Fili■toj ařdis, ke la Izraelidoj kolekti°is en Micpa, la estroj de la Fili■toj elmovi°is kontrař Izraelon. Ařdinte tion, la Izraelidoj ektimis antař la Fili■toj.
8 Kaj la Izraelidoj diris al Samuel: Ne Šesu krii por ni al la Eternulo, nia Dio, ke Li savu nin kontrař la manoj de la Fili■toj.
9 Tiam Samuel prenis unu suŠantan ■afidon kaj oferis °in tutan brulofere al la Eternulo, kaj Samuel vokis al la Eternulo por Izrael, kaj la Eternulo ařskultis lin.
10 Kaj dum Samuel estis oferanta la bruloferon, la Fili■toj venis, por batali kontrař la Izraelidoj. Sed la Eternulo ektondris en tiu tago per granda tondro super la Fili■toj kaj teruris ilin, kaj ili estis frapitaj antař Izrael.
11 Kaj la viroj de Izrael eliris el Micpa kaj persekutis la Fili■tojn, kaj batis ilin °is sub Bet- Kar.
12 Kaj Samuel prenis unu ■tonon, kaj metis °in inter Micpa kaj Ůen, kaj donis al °i la nomon Eben-Ezer, dirante: ěis Ši tiu loko helpis nin la Eternulo.
13 Tiamaniere la Fili■toj estis kvietigitaj, kaj ne venadis plu en la regionon de Izrael. Kaj la mano de la Eternulo estis super la Fili■toj dum la tuta vivo de Samuel.
14 Kaj estis redonitaj al Izrael la urboj, kiujn la Fili■toj prenis de Izrael, de Ekron °is Gat, kaj iliajn regionojn Izrael savis el la manoj de la Fili■toj. Kaj estis paco inter Izrael kaj la Amoridoj.
15 Kaj Samuel estis ju°isto de Izrael dum sia tuta vivo.
16 Kaj li iradis Šiujare Širkaře en Bet-Elon, Gilgalon, kaj Micpan, kaj ju°adis Izraelon en Šiuj tiuj lokoj.
17 Kaj li revenadis en Raman, Šar tie estis lia domo; kaj tie ankař li ju°adis Izraelon, kaj li konstruis tie altaron al la Eternulo.

Ăapitro 8


1 Kiam Samuel maljuni°is, li faris siajn filojn ju°istoj de Izrael.
2 La nomo de lia unuenaskita filo estis Joel, kaj la nomo de lia dua filo estis Abija; ili ju°adis en Beer-Ůeba.
3 Sed liaj filoj ne iris lař lia vojo; ili serŠis profiton, ili prenadis subaŠeton kaj ju°adis maljuste.


4 Kaj kolekti°is Šiuj pleja°uloj de Izrael kaj venis al Samuel en Raman,
5 kaj diris al li: Jen vi maljuni°is, kaj viaj filoj ne iras lař via vojo; starigu do al ni re°on, por ke li ju°adu nin, kiel Še Šiuj popoloj.
6 Ne plaŠis la afero al Samuel, kiam ili diris: Starigu al ni re°on, por ke li ju°adu nin. Kaj Samuel ekpre°is al la Eternulo.
7 Kaj la Eternulo diris al Samuel: Obeu la voŠon de la popolo en Šio, kion ili diros al vi; Šar ne vin ili forpu■is, sed Min ili forpu■is de regado super ili.
8 Simile al Šiuj agoj, kiujn ili faris de la tempo, kiam Mi elkondukis ilin el Egiptujo, °is nun, kaj kiel ili forlasis Min kaj servis al aliaj dioj, tiel ili agas ankař kun vi.
9 Nun obeu ilian voŠon, tamen klarigu al ili kaj sciigu al ili la rajtojn de la re°o, kiu re°os super ili.


10 Kaj Samuel raportis Šiujn vortojn de la Eternulo al la popolo, kiu petis de li re°on.
11 Kaj li diris: Tiaj estos la rajtoj de la re°o, kiu re°os super vi: viajn filojn li prenos por siaj Šaroj kaj por siaj Ševaloj, kaj ili kurados antař lia Šaro;
12 kaj li faros ilin milestroj kaj kvindekestroj, kaj devigos ilin plugi lian kampon kaj rikolti lian rikolton kaj fari liajn batalilojn kaj la apartena╝ojn de lia Šaro;
13 kaj viajn filinojn li prenos kiel ■mira╝istinojn, kuiristinojn, kaj bakistinojn.
14 Kaj viajn plej bonajn kampojn kaj vinber°ardenojn kaj oliv°ardenojn li prenos, kaj donos al siaj servantoj.
15 Kaj el viaj semita╝oj kaj vinber°ardenoj li prenos dekona╝on, kaj donos al siaj korteganoj kaj al siaj servantoj.
16 Kaj viajn servantojn kaj servantinojn kaj viajn plej bonajn junulojn kaj viajn azenojn li prenos, kaj uzos por siaj laboroj.
17 El viaj ■afoj li prenos dekonon, kaj vi fari°os por li sklavoj.
18 Tiam vi ekkrios pro via re°o, kiun vi elektis al vi, sed la Eternulo tiam ne ařskultos vin.
19 Sed la popolo ne volis obei la voŠon de Samuel kaj diris: Ne, re°o estu super ni;
20 kaj ni ankař estu kiel Šiuj popoloj, kaj nia re°o ju°adu nin kaj iradu antař ni kaj kondukadu niajn militojn.
21 Kaj Samuel ařskultis Šiujn vortojn de la popolo, kaj raportis ilin al la Eternulo.
22 Kaj la Eternulo diris al Samuel: Obeu ilian voŠon, kaj starigu super ili re°on. Kaj Samuel diris al la viroj de Izrael: Iru Šiu en sian urbon.

Ăapitro 9


1 Estis viro el la Benjamenidoj, kiu havis la nomon Ki■, filo de Abiel, filo de Ceror, filo de BeÂorat, filo de AfiaÂ, Benjamenido, viro forta.
2 Li havis filon, kies nomo estis Saul; Ši tiu estis juna kaj bela, kaj neniu el la Izraelidoj estis pli bela ol li; de siaj ■ultroj supren li estis pli alta ol la tuta popolo.
3 Perdi°is azeninoj de Ki■, patro de Saul; kaj Ki■ diris al sia filo Saul: Prenu kun vi unu el la junuloj, kaj levi°u, kaj iru serŠi la azeninojn.
4 Kaj li iris sur la monton de Efraim kaj trairis la landon Ůali■a, sed ili ne trovis; kaj ili trairis la landon Ůaalim, sed tie ne trovi°is; kaj li trairis la landon de Benjamen, sed ili ne trovis.
5 Kiam li venis en la landon Cuf, Saul diris al la junulo, kiu estis kun li: Venu, ni reiru hejmen, Šar alie mia patro eble Šesos pensi pri la azeninoj kaj estos maltrankvila pri ni.
6 Kaj tiu diris al li: Jen en Ši tiu urbo estas Dia homo, homo respektata; Šio, kion li diras, nepre plenumi°as; ni iru do tien, eble li montros al ni la vojon, kiun ni devas iri.
7 Kaj Saul diris al sia junulo: Bone, ni iros, sed kion ni alportos al la homo? Šar la pano elŠerpi°is en nia sako, kaj ni havas nenian donacon, por alporti al la Dia homo; kion ni havas?
8 La junulo plue respondis al Saul kaj diris: Jen en mia mano trovi°as kvarono de ar°enta siklo; mi donos °in al la Dia homo, kaj li montros al ni la vojon.
9 (En la antařa tempo Še Izrael oni tiel diradis, kiam oni iris demandi Dion: Ni iru al la antařvidisto; Šar kion oni nun nomas profeto, tion oni antaře nomis antařvidisto.)
10 Kaj Saul diris al sia junulo: Bone vi diris; ni iru. Kaj ili iris en la urbon, en kiu lo°is la Dia homo.
11 Irante supren en la urbon, ili renkontis knabinojn, kiuj eliris, por Šerpi akvon; kaj ili diris al tiuj: Ău la antařvidisto estas Ši tie?
12 Kaj tiuj respondis al ili kaj diris: Ăi tie; jen li estas antař vi; nun rapidu, Šar hodiař li venis en la urbon, Šar hodiař la popolo alportas buŠoferon sur la alta╝o.
13 Kiam vi eniros en la urbon, vi tuj trovos lin, antař ol li iros sur la alta╝on, por man°i; Šar la popolo ne man°as antař lia veno, Šar li benas la buŠoferon, kaj nur poste man°as la invititoj. Iru do, Šar nun vi lin trovos.
14 Kaj ili iris supren en la urbon. Apenař ili venis en la mezon de la urbo, jen Samuel eliras renkonte al ili, por iri sur la alta╝on.


15 Dume la Eternulo revelaciis al la oreloj de Samuel, unu tagon antař la veno de Saul, dirante:
16 Morgař en Ši tiu tempo Mi sendos al vi homon el la lando de Benjamen, kaj vi sanktoleos lin kiel Šefon super Mia popolo Izrael, kaj li savos Mian popolon el la manoj de la Fili■toj; Šar Mi vidis Mian popolon, kaj °iaj krioj atingis Min.
17 Kiam Samuel ekvidis Saulon, la Eternulo diris al li: Jen estas la homo, pri kiu Mi diris al vi, ke li regos super Mia popolo.
18 Saul alproksimi°is al Samuel en la pordego, kaj diris: Diru al mi, mi petas, kie estas Ši tie la domo de la antařvidisto.
19 Kaj Samuel respondis al Saul kaj diris: Mi estas la antařvidisto; iru antař mi sur la alta╝on; vi man°os kun mi hodiař, kaj morgař mi lasos vin for, kaj mi diros al vi Šion, kio estas en via koro.
20 Kaj pri la azeninoj, kiuj perdi°is Še vi antař tri tagoj, ne zorgu, Šar ili estas trovitaj. Kaj al kiu apartenos Šio plej bona en Izrael? Šu ne al vi kaj al la tuta domo de via patro?
21 Saul respondis kaj diris: Mi estas ja Benjamenido, el la plej malgrandaj triboj de Izrael, kaj mia familio estas la plej malgranda el Šiuj familioj de la tribo de Benjamen; kial do vi diris al mi tiajn vortojn?
22 Tiam Samuel prenis Saulon kaj lian junulon, kaj enkondukis ilin en la man°oŠambron, kaj donis al ili lokon supraloke de la invititoj, kiuj estis en la nombro de Širkař tridek homoj.
23 Kaj Samuel diris al la kuiristo: Donu tiun porcion, kiun mi donis al vi kaj pri kiu mi diris al vi, ke vi retenu °in Še vi.
24 Kaj la kuiristo prezentis femuron, kaj tion, kio estas kun °i, kaj metis tion antař Saulon, kaj Samuel diris: Jen estas, kio restis; metu °in antař vin kaj man°u, Šar °i estas rezervita por vi por la tempo, por kiu mi invitis la popolon. Kaj Saul man°is kun Samuel en tiu tago.
25 Kaj ili malsupreniris de la alta╝o en la urbon, kaj Samuel parolis kun Saul sur la tegmento.
26 Kaj ili levi°is frue; kaj kiam la matenru°o levi°is, Samuel vokis Saulon sur la tegmenton, kaj diris: Levi°u, mi lasos vin for. Kaj Saul levi°is, kaj ili eliris ambař, li kaj Samuel, eksteren.
27 Kiam ili atingis la finon de la urbo, Samuel diris al Saul: Diru al la junulo, ke li iru antařen (kaj tiu iris antařen); kaj vi haltu nun, kaj mi anoncos al vi la diron de Dio.

Ăapitro 10


1 Tiam Samuel prenis kruŠeton kun oleo kaj ver■is sur lian kapon, kaj kisis lin, kaj diris: Vidu, la Eternulo sanktoleis vin kiel Šefon super Sia hereda╝o.
2 Kiam vi hodiař foriros de mi, vi trovos Še la tombo de RaÂel, en la regiono de Benjamen, en CelcaÂ, du homojn, kiuj diros al vi: Estas trovitaj la azeninoj, kiujn vi iris serŠi, kaj jen via patro Šesis pensi pri la azeninoj, kaj estas maltrankvila pri vi, dirante: Kion mi faru koncerne mian filon?
3 Kaj kiam vi foriros de tie pluen kaj venos al la kverko de Tabor, renkontos vin tie tri homoj, irantaj al Dio en Bet-Elon; unu portas tri kapridojn, la dua portas tri bulojn da pano, kaj la tria portas felsakon da vino.
4 Kaj ili salutos vin, kaj donos al vi du panojn; kaj vi prenu el iliaj manoj.
5 Poste vi venos al la monteto de Dio, kie estas garnizono de la Fili■toj; kaj kiam vi tie eniros en la urbon, vi renkontos grupon da profetoj, irantaj malsupren de la alta╝o, kaj antař ili psalteron, tamburinon, fluton, kaj harpon, kaj ili profetas.
6 Kaj penetros vin la spirito de la Eternulo, kaj vi ekprofetos kune kun ili, kaj vi fari°os alia homo.
7 Kiam plenumi°os super vi Ši tiuj antařsignoj, tiam faru, kion bontrovos via mano, Šar Dio estas kun vi.
8 Kaj vi iros antař mi en Gilgalon; poste mi venos al vi, por fari bruloferojn, por buŠi pacoferojn. Sep tagojn atendu, °is mi venos al vi, kaj sciigos al vi, kion vi devas fari.
9 Kaj kiam li turnis siajn ■ultrojn, por foriri de Samuel, Dio donis al li alian koron, kaj Šiuj tiuj antařsignoj plenumi°is en tiu tago.


10 Kiam ili venis tien al la monteto, jen grupo da profetoj iras al li renkonte; kaj penetris lin la spirito de la Eternulo, kaj li ekprofetis meze de ili.
11 Kaj kiam Šiuj, kiuj konis lin de antaře, vidis, ke li profetas kun profetoj, tiam la homoj diris unu al alia: Kio fari°is kun la filo de Ki■? Šu ankař Saul estas inter la profetoj?
12 Kaj unu el tie respondis kaj diris: Kiu estas ilia patro? De tio devenis la proverbo: Ău ankař Saul estas inter la profetoj?
13 Kaj Šesinte profeti, li venis sur la alta╝on.


14 Kaj la onklo de Saul diris al li kaj al lia junulo: Kien vi iris? Kaj li respondis: Por serŠi la azeninojn; sed kiam ni vidis, ke ili ne trovi°as, ni iris al Samuel.
15 Tiam diris la onklo de Saul: Diru al mi, mi petas, kion diris al vi Samuel.
16 Kaj Saul diris al sia onklo: Li diris al ni, ke la azeninoj estas trovitaj. Sed tion, kion Samuel diris pri la re°ado, li ne diris al li.


17 Dume Samuel kunvenigis la popolon al la Eternulo en Micpan.
18 Kaj li diris al la Izraelidoj: Tiel diris la Eternulo, Dio de Izrael: Mi elkondukis Izraelon el Egiptujo, kaj savis vin el la manoj de la Egiptoj, kaj el la manoj de Šiuj regnoj, kiuj premis vin.
19 Sed vi nun forrifuzis vian Dion, kiu savas vin el Šiuj viaj mizeroj kaj suferoj, kaj vi diris al Li: Re°on starigu super ni. Stari°u do nun antař la Eternulo lař viaj triboj kaj familioj.
20 Kaj Samuel alvenigis Šiujn tribojn de Izrael; kaj la loto trafis la tribon de Benjamen.
21 Kaj li alvenigis la tribon de Benjamen lař °iaj familioj, kaj la loto trafis la familion de Matri; kaj la loto trafis Saulon, filon de Ki■. Oni serŠis lin, sed oni lin ne trovis.
22 Tiam oni demandis ankorař la Eternulon: Ău la viro ankorař venos Ši tien? Kaj la Eternulo diris: Jen li ka■is sin inter la vazaro.
23 Kaj oni kuris, kaj prenis lin de tie; kaj li stari°is meze de la popolo, kaj de la ■ultroj supren li estis pli alta ol la tuta popolo.
24 Kaj Samuel diris al la tuta popolo: Ău vi vidas, kiun la Eternulo elektis? Šar ne ekzistas simila al li en la tuta popolo. Kaj la tuta popolo ekkriis, kaj diris: Vivu la re°o!


25 Kaj Samuel klarigis al la popolo la rajtojn de la re°ado, kaj skribis tion en libron kaj metis antař la Eternulon. Kaj Samuel foririgis la tutan popolon Šiun al lia domo.
26 Kaj Saul ankař iris al sia domo en Gibean; kaj iris kun li la militistoj, kies koron Dio ektu■is.
27 Sed la sentařguloj diris: Kiamaniere helpos nin Ši tiu? Kaj ili malestimis lin, kaj ne alportis al li donacojn; sed li ■ajnigis, ke li ne ařdas.

Ăapitro 11


1 Venis NaÂa■ la Amonido, kaj stari°is tendare antař Jabe■ en Gilead. Kaj Šiuj lo°antoj de Jabe■ diris al NaÂa■: Faru kun ni interligon, kaj ni servos al vi.
2 Sed NaÂa■ la Amonido diris al ili: Mi faros kun la kondiŠo, ke al Šiuj el vi mi elpikos la dekstran okulon kaj per tio metos malhonoron sur la tutan Izraelon.
3 Tiam diris al li la pleja°uloj de Jabe■: Donu al ni tempon de sep tagoj, por ke ni sendu senditojn en Šiujn regionojn de Izrael; kaj se neniu nin helpos, tiam ni eliros al vi.
4 Kaj venis la senditoj en Gibean de Saul kaj diris tiujn vortojn al la oreloj de la popolo, kaj la tuta popolo lařte ekploris.
5 Sed jen Saul venas de la kampo malantař la bovoj. Kaj Saul diris: Kio estas al la popolo, ke ili ploras? Kaj oni transdiris al li la vortojn de la lo°antoj de Jabe■.
6 Kaj la spirito de Dio penetris Saulon, kiam li ařdis tiujn vortojn, kaj forte ekflamis lia kolero.
7 Kaj li prenis paron da bovoj kaj dishakis ilin, kaj dissendis la partojn per la senditoj en Šiujn regionojn de Izrael, dirante: Se iu ne eliros post Saul kaj post Samuel, tiam tiel estos farite kun liaj bovoj. Kaj timo antař la Eternulo falis sur la popolon, kaj ili eliris kiel unu homo.
8 Li kalkulis ilin en Bezek, kaj la nombro de la Izraelidoj estis tricent mil, kaj la nombro de la Jehudaidoj estis tridek mil.
9 Kaj ili diris al la venintaj senditoj: Tiel diru al la lo°antoj de Jabe■ en Gilead: Morgař venos al vi helpo, kiam la suno brilos varmege. Kaj la senditoj venis kaj raportis al la lo°antoj de Jabe■, kaj tiuj °ojis.
10 Kaj la lo°antoj de Jabe■ diris: Morgař ni eliros al vi, por ke vi agu kun ni, kiel plaŠos al vi.
11 En la sekvanta tago Saul dividis la popolon en tri taŠmentojn, kaj ili eniris en la tendaron dum la matena gardotempo, kaj venkobatis la Amonidojn, antař ol la tago fari°is varma; la restintoj diskuris tiel, ke ne restis eŠ du kune.
12 Kaj la popolo diris al Samuel: Kiuj estas tiuj, kiuj diris: Ău Saul re°os super ni? Donu tiujn homojn, ke ni ilin mortigu.
13 Sed Saul diris: Neniun oni devas mortigi en Ši tiu tago, Šar hodiař la Eternulo faris savon al Izrael.


14 Kaj Samuel diris al la popolo: Venu, ni iru en Gilgalon, kaj ni novofestos tie la re°econ.
15 Kaj la tuta popolo iris en Gilgalon, kaj ili re°igis tie Saulon antař la Eternulo en Gilgal, kaj buŠis tie pacoferojn antař la Eternulo, kaj forte gajis tie Saul kaj Šiuj Izraelidoj.

Ăapitro 12


1 Tiam Samuel diris al Šiuj Izraelidoj: Jen mi obeis vian voŠon pri Šio, kion vi diris al mi, kaj mi starigis por vi re°on.
2 Kaj nun jen la re°o iras antař vi, kaj mi maljuni°is kaj grizi°is, kaj miaj filoj estas Ši tie inter vi; mi iradis antař vi de mia juneco °is la nuna tago.
3 Jen mi estas; parolu pri mi antař la Eternulo kaj antař Lia sanktoleito: kies bovon mi prenis? kaj kies azenon mi prenis? kaj kontrař kiu mi agis maljuste? kaj kiun mi premis? kaj el kies mano mi prenis subaŠeton, por ke mi kovru miajn okulojn koncerne lin? kaj mi repagos al vi.
4 Sed ili diris: Vi faris al ni nenian perforta╝on nek maljusta╝on, kaj vi nenion prenis el ies mano.
5 Kaj li diris al ili: La Eternulo estas atestanto antař vi, kaj Lia sanktoleito estas atestanto hodiař, ke vi nenion trovis en mia mano. Kaj ili diris: Atestanto.
6 Tiam Samuel diris al la popolo: La Eternulo, kiu starigis Moseon kaj Aaronon, kaj kiu elkondukis viajn patrojn el la lando Egipta.
7 Nun stari°u, kaj mi faru ju°an analizon koncerne vin antař la Eternulo pri Šiuj bonfaroj de la Eternulo, kiujn Li faris al vi kaj al viaj patroj.
8 Kiam Jakob venis en Egiptujon kaj viaj patroj ekkriis al la Eternulo, tiam la Eternulo sendis Moseon kaj Aaronon, kaj ili elkondukis viajn patrojn el Egiptujo kaj eklo°igis ilin sur Ši tiu loko.
9 Sed ili forgesis la Eternulon, sian Dion, kaj Li transdonis ilin en la manojn de Sisera, militestro de Žacor, kaj en la manojn de la Fili■toj kaj en la manojn de la re°o de Moab, kiuj militis kontrař ili.
10 Tiam ili ekkriis al la Eternulo, kaj diris: Ni pekis, Šar ni forlasis la Eternulon kaj servis al la Baaloj kaj al la A■taroj; nun savu nin el la manoj de niaj malamikoj, kaj ni servos al Vi.
11 Tiam la Eternulo sendis Jerubaalon kaj Bedanon kaj JiftaÂon kaj Samuelon, kaj Li savis vin el la manoj de viaj malamikoj Širkaře, kaj vi restis eksterdan°eraj.
12 Sed kiam vi vidis, ke NaÂa■, re°o de la Amonidoj, venis kontrař vin, vi diris al mi: Ne, re°o regu super ni; kaj la Eternulo, via Dio, estas ja via re°o.
13 Nun jen estas la re°o, kiun vi elektis, pri kiu vi petis; jen la Eternulo starigis re°on super vi.
14 Se vi timos la Eternulon kaj servos al Li kaj obeos Lian voŠon kaj ne ribelos kontrař la diro de la Eternulo, tiam vi kaj ankař la re°o, kiu ekregis super vi, estos sub la defendo de la Eternulo, via Dio.
15 Sed se vi ne obeos la voŠon de la Eternulo kaj vi ribelos kontrař la diro de la Eternulo, tiam la mano de la Eternulo estos kontrař vi, kiel kontrař viaj patroj.
16 EŠ nun stari°u, kaj vidu tiun grandan faron, kiun la Eternulo faros antař vi.
17 Ău ne estas nun rikolto de tritiko? sed mi ekvokos al la Eternulo, kaj Li donos tondrojn kaj pluvon, por ke vi sciu kaj vidu, kiel granda estas via malbono, kiun vi faris antař la Eternulo, petante por vi re°on.
18 Kaj Samuel ekvokis al la Eternulo, kaj la Eternulo donis tondrojn kaj pluvon en tiu tago; kaj forte ektimis la tuta popolo la Eternulon kaj Samuelon.
19 Kaj la tuta popolo diris al Samuel: Pre°u por viaj sklavoj al la Eternulo, via Dio, por ke ni ne mortu; Šar al Šiuj niaj pekoj ni aldonis ankorař malbonagon per tio, ke ni petis por ni re°on.
20 Sed Samuel diris al la popolo: Ne timu; vi faris ja tiun tutan malbonon; nur ne forturni°u de la Eternulo, kaj servu al la Eternulo per via tuta koro.
21 Kaj ne forklini°u al la vanta╝oj, kiuj ne helpas nek savas, Šar ili estas vanta╝o.
22 La Eternulo ne forlasos Sian popolon, pro Sia granda nomo; Šar la Eternulo bonvolis fari vin Lia popolo.
23 Mi ankař ne permesos al mi peki antař la Eternulo, Šesante pre°i por vi, kaj mi gvidados vin lař la vojo bona kaj °usta.
24 Nur timu la Eternulon kaj servu al Li fidele per via tuta koro, Šar vi vidas, kion grandan Li faris al vi.
25 Sed se vi agos malbone, tiam ambař, kiel vi, tiel ankař via re°o, pereos.

Ăapitro 13


1 Unu jaro pasis post la re°i°o de Saul, kaj jam du jarojn li re°is super Izrael.
2 Kaj Saul elektis al si tri mil virojn el Izrael; du mil estis kun Saul en MiÂma■ kaj sur la monto Bet-El, kaj mil estis kun Jonatan en Gibea de Benjamen; la ceterajn el la popolo li foririgis Šiun al lia tendo.
3 Kaj Jonatan venkobatis la garnizonon de la Fili■toj, kiu estis en Geba. Kaj tion ařdis la Fili■toj; kaj Saul disblovigis per trumpeto tra la tuta lando, dirante: Ařdu tion la Hebreoj.
4 Kaj la tuta Izrael ařdis jenon: Saul venkobatis la garnizonon de la Fili■toj, kaj Izrael fari°is malamata por la Fili■toj. Kaj oni kunvokis la popolon al Saul en Gilgalon.


5 Kaj la Fili■toj kolekti°is, por militi kontrař Izrael, tridek mil Šaroj kaj ses mil rajdantoj, kaj tiom da popolo, kiom da sablo sur la bordo de la maro. Kaj ili eliris kaj stari°is tendare en MiÂma■, oriente de Bet-Aven.
6 La Izraelidoj vidis, ke ili estas en mizero, Šar la popolo perdis la kura°on, kaj la homoj ka■is sin en kavernoj, en arbustoj, en rokoj, en kavoj, kaj en putoj.
7 Hebreoj transiris ankař trans Jordanon en la landon de Gad kaj en Gileadon. Sed Saul estis ankorař en Gilgal, kaj la tuta popolo tremis Še li.


8 Kaj li atendis sep tagojn °is la templimo, kiun difinis Samuel, sed Samuel ne venis en Gilgalon; kaj la popolo komencis disi°i de li.
9 Tiam Saul diris: Alportu al mi la bruloferon kaj la pacoferojn. Kaj li oferis la bruloferon.
10 Apenař li finis la oferadon de la brulofero, venis Samuel. Kaj Saul eliris renkonte al li, por saluti lin.
11 Sed Samuel diris: Kion vi faris? Saul respondis: Mi vidis, ke la popolo diskuras de mi, kaj vi ne venis al la difinita tempo, kaj la Fili■toj kolekti°is en MiÂma■;
12 kaj mi diris: Nun la Fili■toj atakos min Ši tie en Gilgal, kaj mi ankorař ne pre°is antař la Eternulo; mi detenis min, sed fine mi oferis la bruloferon.
13 Tiam Samuel diris al Saul: Vi agis malprudente, ne plenumante la ordonon de la Eternulo, via Dio, kiun Li ordonis al vi; Šar nun la Eternulo fortikigus vian re°adon super Izrael por eterne.
14 Sed nun via re°ado ne longe dařros: la Eternulo elserŠis al Si viron lař Sia koro, kaj la Eternulo ordonis al li esti estro super Lia popolo, Šar vi ne plenumis tion, kion la Eternulo ordonis al vi.


15 Kaj Samuel levi°is kaj iris de Gilgal al Gibea de Benjamen. Kaj Saul kalkulis la popolon, kiu trovi°is Še li, Širkař sescent homoj.
16 Saul kaj lia filo Jonatan, kaj la popolo, kiu estis kun ili, restis en Gibea de Benjamen, kaj la Fili■toj staris tendare en MiÂma■.
17 Kaj eliris el la tendaro de la Fili■toj tri taŠmentoj da ekstermantoj: unu taŠmento direktis sin lař la vojo al Ofra, al la lando Ůual;
18 la dua taŠmento direktis sin lař la vojo al Bet-Žoron; kaj la tria taŠmento direktis sin lař la lima vojo, kiu kondukas al la valo Ceboim, al la dezerto.


19 Sed en la tuta lando de Izrael oni ne povis trovi for°iston, Šar la Fili■toj zorgis pri tio, ke la Hebreoj ne faru glavon ař ponardegon.
20 Kaj Šiuj Izraelidoj devis iri al la Fili■toj, se iu bezonis akrigi sian plugilon ař sian fosilon ař sian hakilon ař sian rikoltilon.
21 Kaj la tranŠrandoj de la plugilferoj kaj de la fosiloj kaj de la tridentoj kaj de la hakiloj kaj de la pikstangoj malakri°is.
22 Tial en la tago de la batalo ne trovi°is glavo nek ponardego en la manoj de la tuta popolo, kiu estis kun Saul kaj kun Jonatan, sed trovi°is nur Še Saul kaj Še lia filo Jonatan.
23 Dume gardistaro el la Fili■toj eliris al la trapasejo de MiÂma■.

Ăapitro 14


1 Unu tagon Jonatan, filo de Saul, diris al sia junulo armilportisto: Venu, ni transiru al la garnizono de la Fili■toj, kiu estas tie transe; sed al sia patro li tion ne diris.
2 Kaj Saul estis en la randa parto de Gibea, sub granatarbo, kiu estis en Migron; kaj da popolo estis kun li Širkař sescent homoj.
3 Kaj AÂija, filo de AÂitub, frato de Ikabod, filo de PinaÂas, filo de Eli, la pastro de la Eternulo en Ůilo, estis portanto de la efodo; kaj la popolo ne sciis, ke Jonatan foriris.
4 Inter la pasejoj, tra kiuj Jonatan volis transiri al la garnizono de la Fili■toj, estis pinta roko sur unu flanko kaj pinta roko sur la dua flanko; la nomo de unu estis Bocec, kaj la nomo de la dua estis Sene.
5 Unu roko elstaris norde kontrař MiÂma■, kaj la dua sude kontrař Geba.
6 Kaj Jonatan diris al sia junulo armilportisto: Venu, ni transiru al la garnizono de tiuj necirkumciditoj; eble la Eternulo ion faros por ni; Šar por la Eternulo ne estas malfacile helpi per multo ař per malmulto.
7 Kaj lia armilportisto diris al li: Faru Šion, kion diras al vi via koro; iru antařen, mi iros kun vi, kien vi volas.
8 Tiam Jonatan diris: Jen ni transiros al tiuj homoj, kaj montros nin al ili.
9 Se ili diros al ni tiel: Restu, °is ni atingos vin--tiam ni haltos sur nia loko kaj ne supreniros al ili;
10 sed se ili diros tiel: Venu al ni supren--tiam ni supreniros; Šar la Eternulo transdonis ilin en niajn manojn, kaj tio estos por ni pruvosigno.
11 Kaj ili ambař aperis antař la garnizono de la Fili■toj, kaj la Fili■toj diris: Jen Hebreoj eliras el la truoj, en kiuj ili sin ka■is.
12 Kaj la homoj el la garnizono ekparolis al Jonatan kaj al lia armilportisto, kaj diris: Venu al ni supren, kaj ni klarigos al vi aferon. Tiam Jonatan diris al sia armilportisto: Sekvu min, Šar la Eternulo transdonis ilin en la manojn de Izrael.
13 Kaj Jonatan ekgrimpis per siaj manoj kaj piedoj, kaj lia armilportisto post li. Tiam ili ekfalis antař Jonatan, kaj lia armilportisto mortigis ilin post li.
14 La unua mortigo, kiun faris Jonatan kaj lia armilportisto, estis Širkař dudek homoj, sur la spaco de Širkař duontaga plugado.
15 Tiam fari°is teruro en la tendaro, sur la kampo, kaj inter la tuta popolo; la garnizonanoj kaj la vagatakistoj ankař ektimis, kaj la tero ektremis, kaj ekregis tumulto, farita de Dio.
16 La gardostarantoj de Saul en Gibea de Benjamen ekvidis, ke la amaso dis■uti°is kaj kuras en diversajn flankojn.


17 Tiam Saul diris al la homoj, kiuj estis Še li: Esploru kaj rigardu, kiu foriris de ni. Kaj oni esploris, kaj montri°is, ke forestas Jonatan kaj lia armilportisto.
18 Kaj Saul diris al AÂija: Venigu la keston de Dio; Šar la kesto de Dio estis en tiu tago kun la Izraelidoj.
19 Kaj dum Saul parolis ankorař kun la pastro, la tumulto en la tendaro de la Fili■toj fari°is ankorař pli granda. Kaj Saul diris al la pastro: Retiru vian manon.
20 Kaj kolekti°is Saul kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, kaj ili venis al la batalejo, kaj jen ili ekvidis, ke la glavo de Šiu frapas lian proksimulon kaj la konfuzo estas tre granda.
21 Kaj la Hebreoj, kiuj estis kun la Fili■toj antaře kaj venis kune kun ili en tendaro Širkařen, ili ankař ali°is al la Izraelidoj, kiuj estis kun Saul kaj Jonatan.
22 Kaj Šiuj Izraelidoj, kiuj sin ka■is sur la monto de Efraim, ařdis, ke la Fili■toj forkuras, kaj ili ankař ali°is kontrař ili batale.
23 Kaj la Eternulo helpis en tiu tago Izraelon; la batalo dařris °is Bet-Aven.
24 La Izraelidoj estis lacaj en tiu tago; sed Saul ╝urligis la popolon, dirante: Malbenita estu tiu, kiu man°os panon antař la vespero, antař ol mi ven°os al miaj malamikoj. Kaj la tuta popolo ne gustumis panon.
25 Kaj Šiuj venis en arbaron; kaj tie estis mielo sur la tero.
26 Kiam la popolo venis en la arbaron, ili vidis, ke jen fluas la mielo; sed neniu levis sian manon al la bu■o, Šar la popolo timis la ╝uron.
27 Sed Jonatan ne ařdis, kiam lia patro ╝urligis la popolon; kaj li etendis la pinton de la bastono, kiu estis en lia mano, kaj trempis °in en la mielŠelaro, kaj almetis sian manon al la bu■o, kaj liaj okuloj revigli°is.
28 Tiam unu el la popolo ekparolis, kaj diris: Via patro ╝urligis la popolon, dirante: Malbenita estu tiu, kiu ion man°os hodiař; kaj la popolo laci°is.
29 Tiam Jonatan diris: Mia patro malgajigis la landon; rigardu, kiel revigli°is miaj okuloj, kiam mi gustumis iom el Ši tiu mielo.
30 Se la popolo man°us hodiař el la militakira╝o, kion °i prenis de siaj malamikoj kaj kion °i trovis, Šu nun ne pligrandi°us la venkobato kontrař la Fili■toj?
31 Kaj ili venkobatis en tiu tago la Fili■tojn de MiÂma■ °is Ajalon; kaj la popolo forte laci°is.
32 Kaj la popolo ╝etis sin sur la militakira╝on; kaj ili prenis ■afojn kaj bovojn kaj bovidojn kaj buŠis ilin sur la tero, kaj la popolo man°is kune kun la sango.
33 Oni raportis al Saul, dirante: Jen la popolo pekas antař la Eternulo, man°ante kun la sango. Kaj li diris: Vi faris kontrařle°a╝on; rulu nun al mi grandan ■tonon.
34 Kaj Saul diris: Disiru en la popolon, kaj diru al °i: Ăiu alkonduku al mi sian bovon kaj sian ■afon, kaj buŠu °in Ši tie kaj man°u, kaj ne peku antař la Eternulo, man°ante kun la sango. Kaj Šiu el la popolo propramane alkondukis en tiu nokto sian bovon kaj buŠis tie.
35 Kaj Saul konstruis altaron al la Eternulo; tio estis la unua altaro, kiun li konstruis al la Eternulo.


36 Kaj Saul diris: Ni postkuru la Fili■tojn en la nokto kaj ni prirabu ilin, °is eklumos la mateno, kaj ni neniun restigu el ili. Kaj ili diris: Faru Šion, kio plaŠas al vi. Kaj la pastro diris: Ni turnu nin Ši tie al Dio.
37 Kaj Saul demandis Dion: Ău mi iru post la Fili■toj? Šu Vi transdonos ilin en la manojn de la Izraelidoj? Sed Li ne respondis al li en tiu tago.
38 Tiam Saul diris: Venu Ši tien Šiuj estroj de la popolo; eksciu kaj vidu, en kio konsistis la peko hodiař.
39 Ăar kiel vivas la Eternulo, la helpanto de Izrael: se la kulpo estas en Jonatan, mia filo, li estos mortigita. Sed neniu el la tuta popolo respondis al li.
40 Tiam li diris al Šiuj Izraelidoj: Vi estos sur unu flanko, kaj mi kun mia filo Jonatan estos sur la dua flanko. Kaj la popolo respondis al Saul: Faru tion, kio plaŠas al vi.
41 Kaj Saul diris al la Eternulo, Dio de Izrael: Montru, kiu estas prava. Tiam estis trafitaj Jonatan kaj Saul, sed la popolo eliris senkulpa.
42 Tiam Saul diris: Lotu inter mi kaj mia filo Jonatan. Kaj trafita estis Jonatan.
43 Tiam Saul diris al Jonatan: Raportu al mi, kion vi faris. Kaj Jonatan raportis al li kaj diris: Mi gustumis per la pinto de la bastono, kiu estas en mia mano, iom da mielo: nun mi mortu.
44 Kaj Saul diris: Dio faru tiel kaj pli; Jonatan devas morti.
45 Sed la popolo diris al Saul: Ău devas morti Jonatan, kiu faris tiun grandan helpon al Izrael? ho, neniel! kiel vivas la Eternulo, eŠ unu haro de lia kapo ne falu sur la teron, Šar kun Dio li agis hodiař. Kaj la popolo liberigis Jonatanon, kaj li ne mortis.
46 Kaj Saul foriris de la Fili■toj, kaj la Fili■toj iris sur sian lokon.


47 Kaj Saul prenis en siajn manojn la regadon super Izrael, kaj li militis Širkaře kontrař Šiuj siaj malamikoj, kontrař Moab kaj kontrař la Amonidoj kaj kontrař Edom kaj kontrař la re°oj de Coba kaj kontrař la Fili■toj; kaj kien ajn li sin direktis, li venkobatis.
48 Li aran°is militistaron kaj venkobatis Amalekon kaj liberigis Izraelon el la manoj de liaj rabantoj.


49 La filoj de Saul estis: Jonatan kaj Ji■vi kaj Malki-Ůua; kaj la nomoj de liaj du filinoj estis: la nomo de la unuenaskita estis Merab, kaj la nomo de la pli juna estis MiÂal.
50 Kaj la nomo de la edzino de Saul estis AÂinoam, filino de AÂimaac; kaj la nomo de lia militestro estis Abner, filo de Ner kaj onklo de Saul.
51 Ki■ estis la patro de Saul; kaj Ner, patro de Abner, estis filo de Abiel.


52 Forta estis la milito kontrař la Fili■toj dum la tuta vivo de Saul. Kaj Šiufoje, kiam Saul vidis ian viron fortan kaj bravan, li prenis lin al si.

Ăapitro 15


1 Kaj Samuel diris al Saul: Min sendis la Eternulo, por sanktolei vin kiel re°on super Lia popolo, super Izrael; ařskultu do la voŠon de la vortoj de la Eternulo.
2 Tiel diris la Eternulo Cebaot: Mi rememoris, kion faris Amalek al Izrael, kiel li baris la vojon al li, kiam Ši tiu iris el Egiptujo.
3 Nun iru kaj frapu Amalekon, kaj ekstermu Šion, kion li havas; ne indulgu lin, sed mortigu la virojn kaj virinojn, infanojn kaj suŠinfanojn, bovojn kaj ■afojn, kamelojn kaj azenojn.


4 Tiam Saul faris alvokon al la popolo, kaj li kalkulis ilin en Telaim, tie estis ducent mil piedirantoj kaj dek mil viroj el Jehuda.
5 Kaj Saul venis al la urbo de Amalek kaj faris batalon Še la torento.
6 Kaj Saul diris al la Kenidoj: Iru, deturnu vin kaj fori°u el inter la Amalekidoj, por ke mi ne ekstermu vin kune kun ili; vi faris ja favorkora╝on al Šiuj Izraelidoj, kiam ili iris el Egiptujo. Kaj la Kenidoj foriris el inter la Amalekidoj.
7 Kaj Saul venkobatis Amalekon de Žavila °is Ůur, kiu estas antař Egiptujo.
8 Kaj li kaptis Agagon, re°on de Amalek, vivantan, sed la tutan popolon li ekstermis per glavo.
9 Kaj Saul kaj la popolo indulgis Agagon kaj la plej bonajn ■afojn kaj bovojn kaj bovidojn kaj ■afidojn, kaj Šion, kio estis bona, kaj ili ne volis ekstermi ilin, sed Šion senvaloran kaj neakceptindan ili ekstermis.


10 Tiam la Eternulo ekparolis al Samuel, dirante:
11 Mi bedařras, ke Mi faris Saulon re°o; Šar li deturnis sin de Mi, kaj Miajn vortojn li ne plenumis. Tio mal°ojigis Samuelon, kaj li vokis al la Eternulo dum la tuta nokto.
12 Kaj Samuel levi°is frue matene, por iri renkonte al Saul. Oni raportis al Samuel, ke Saul venis al Karmel, ke li tie starigis al si monumenton kaj poste turnis sin kaj foriris kaj venis en Gilgalon.
13 Kiam Samuel venis al Saul, Saul diris al li: Estu benita de la Eternulo; mi plenumis la diron de la Eternulo.
14 Sed Samuel diris: Kion do signifas tiu voŠo de ■afoj en miaj oreloj, kaj la voŠo de bovoj, kiun mi ařdas?
15 Kaj Saul respondis: De la Amalekidoj oni venigis ilin, Šar la popolo indulgis la plej bonajn ■afojn kaj bovojn, por buŠoferi ilin al la Eternulo, via Dio; la ceterajn ni ekstermis.
16 Sed Samuel diris al Saul: Permesu, mi diros al vi, kion parolis al mi la Eternulo en Ši tiu nokto. Kaj tiu respondis al li: Diru.
17 Kaj Samuel diris: Ău vi ne estis malgranda en viaj okuloj, kaj tamen vi fari°is estro de la triboj de Izrael, kaj la Eternulo sanktoleis vin re°o super Izrael?
18 Kaj la Eternulo vojirigis vin, kaj diris: Iru kaj ekstermu la pekulojn la Amalekidojn, kaj militu kontrař ili, °is vi tute ekstermos ilin.
19 Kial do vi ne obeis la voŠon de la Eternulo, sed direkti°is al militakira╝o kaj faris la malbonon antař la okuloj de la Eternulo?
20 Kaj Saul diris al Samuel: Mi obeis la voŠon de la Eternulo, kaj mi iris la vojon, sur kiun sendis min la Eternulo, kaj mi venigis Agagon, re°on de Amalek, kaj la Amalekidojn mi ekstermis.
21 Kaj la popolo prenis el la militakira╝o ■afojn kaj bovojn, la plej bonan el la kondamnita╝o, por buŠoferi al la Eternulo, via Dio, en Gilgal.
22 Sed Samuel diris: Ău bruloferoj kaj buŠoferoj estas tiel agrablaj al la Eternulo, kiel la obeado al la voŠo de la Eternulo? vidu, obeado estas pli bona ol buŠofero, atentado estas pli bona ol la sebo de ■afoj.
23 Ăar malobeo estas kiel peko de sorŠado, kaj neplenumo estas kiel peko de idolservado. Pro tio, ke vi mal■atis la diron de la Eternulo, Li mal■atis vin, ke vi ne estu plu re°o.
24 Tiam Saul diris al Samuel: Mi pekis, Šar mi malobeis la diron de la Eternulo kaj viajn vortojn; mi timis la popolon, kaj mi obeis °ian voŠon.
25 Kaj nun pardonu, mi petas, mian pekon, kaj iru kun mi returne, por ke mi adorklini°u antař la Eternulo.
26 Sed Samuel diris al Saul: Mi ne iros kun vi returne; Šar vi mal■atis la diron de la Eternulo, tial la Eternulo mal■atis vin, ke vi ne estu plu re°o super Izrael.
27 Kaj kiam Samuel deturnis sin por iri, li kaptis lin je la rando de lia vesto, kaj °i dis■iri°is.
28 Tiam Samuel diris al li: La Eternulo for■iris de vi hodiař la regnon de Izrael, kaj transdonis °in al via proksimulo, kiu estas pli bona ol vi.
29 Kaj la Potenculo de Izrael ne ■an°os Sian decidon kaj ne pentos; Šar Li ne estas homo, ke Li pentu.
30 Kaj tiu diris: Mi pekis; sed nun, mi vin petas, faru al mi honoron antař la pleja°uloj de mia popolo kaj antař Izrael, reiru kun mi, por ke mi adorklini°u antař la Eternulo, via Dio.
31 Tiam Samuel reiris post Saul, kaj Saul adorklini°is antař la Eternulo.


32 Kaj Samuel diris: Alkonduku al mi Agagon, re°on de Amalek; kaj venis al li Agag en katenoj, kaj Agag diris: Ho, alproksimi°as la maldolŠeco de la morto.
33 Kaj Samuel diris: Kiel via glavo seninfanigis virinojn, via patrino fari°os seninfana inter la virinoj. Kaj Samuel dishakis Agagon antař la Eternulo en Gilgal.


34 Kaj Samuel foriris en la direkto al Rama, kaj Saul iris al sia domo en Gibea de Saul.
35 Kaj Samuel ne plu vidis Saulon °is la tago de sia morto; tamen Samuel funebris pri Saul; kaj la Eternulo bedařris, ke Li faris Saulon re°o super Izrael.

Ăapitro 16


1 Kaj la Eternulo diris al Samuel: Kiel longe vi funebros pri Saul, kiun Mi trovis nedigna re°i super Izrael? plenigu vian kornon per oleo, kaj iru; Mi sendos vin al Ji■aj la Bet-LeÂemano, Šar inter liaj filoj Mi elvidis al Mi re°on.
2 Kaj Samuel diris: Kiel mi iros? Saul ařdos, kaj mortigos min. Sed la Eternulo diris: Prenu kun vi bovidinon, kaj diru: Mi venis, por fari buŠoferon al la Eternulo.
3 Kaj invitu Ji■ajon al la ofero; kaj Mi sciigos al vi, kion vi devas fari, kaj vi sanktoleos al Mi tiun, kiun Mi montros al vi.
4 Kaj Samuel faris tion, kion diris la Eternulo, kaj li venis Bet-LeÂemon. Kun timo iris al li renkonte la pleja°uloj de la urbo, kaj diris: Ău en paco vi venas?
5 Kaj li respondis: En paco; mi venis, por buŠoferi al la Eternulo; sanktigu vin, kaj venu kun mi por la buŠofero. Kaj li sanktigis Ji■ajon kaj liajn filojn, kaj invitis ilin al la ofero.
6 Kiam ili venis, li ekvidis Eliabon, kaj diris: Jen antař la Eternulo estas Lia sanktoleito.
7 Sed la Eternulo diris al Samuel: Ne rigardu lian aspekton kaj lian altan kreskon, Šar Mi mal■atas lin; ne estas tiel, kiel vidas homo: Šar homo vidas tion, kio estas antař la okuloj, sed la Eternulo rigardas en la koron.
8 Tiam Ji■aj vokis Abinadabon, kaj pasigis lin antař Samuel; sed Ši tiu diris: Ankař Ši tiun la Eternulo ne elektis.
9 Kaj Ji■aj pasigis Ůaman; sed Samuel diris: Ankař Ši tiun la Eternulo ne elektis.
10 Tiel Ji■aj pasigis siajn sep filojn antař Samuel; sed Samuel diris al Ji■aj: La Eternulo ne elektis Ši tiujn.
11 Kaj Samuel diris al Ji■aj: Ău tio estas jam Šiuj knaboj? Kaj Ši tiu diris: Restas ankorař la plej juna, li pa■tas nun la ■afojn. Kaj Samuel diris al Ji■aj: Sendu, kaj venigu lin, Šar ni ne sidi°os al la tablo, antař ol li venos Ši tien.
12 Kaj li sendis, kaj venigis lin. Kaj li estis ru°a, kun belaj okuloj kaj bonaspekta. Tiam la Eternulo diris: Levi°u, sanktoleu lin, Šar tio estas li.
13 Kaj Samuel prenis la kornon kun la oleo, kaj sanktoleis lin inter liaj fratoj. Kaj la spirito de la Eternulo ekfavoris Davidon de post tiu tago kaj pluen. Kaj Samuel levi°is kaj iris en Raman.


14 Kaj la spirito de la Eternulo fori°is de Saul, kaj ekturmentis lin spirito malbona, sendita de la Eternulo.
15 Kaj la servantoj de Saul diris al li: Jen malbona spirito, sendita de Dio, turmentas vin;
16 tial nia sinjoro diru al siaj servantoj, ke ili elserŠu homon, kiu povoscias ludi harpon: kaj kiam atakos vin la malbona spirito, sendita de Dio, li ekludos per sia mano, kaj tiam fari°os al vi bone.
17 Kaj Saul diris al siaj servantoj: ElserŠu al mi homon, kiu bone ludas, kaj venigu lin al mi.
18 Tiam unu el la junuloj respondis kaj diris: Ăe Ji■aj la Bet- LeÂemano mi vidis filon, kiu povoscias ludi, kaj li estas fortulo kaj militkapablulo kaj prudenta en siaj paroloj kaj belaspekta, kaj la Eternulo estas kun li.
19 Kaj Saul sendis senditojn al Ji■aj, kaj dirigis: Sendu al mi vian filon David, kiu estas Še la ■afoj.
20 Tiam Ji■aj prenis azenon, ■ar°itan per pano, kaj felsakon kun vino, kaj unu kapridon, kaj li sendis tion per sia filo David al Saul.
21 Kaj David venis al Saul, kaj ekservis antař li; kaj Ši tiu tre ekamis lin, kaj li fari°is lia armilportisto.
22 Kaj Saul sendis al Ji■aj, por diri: Mi petas, David restu Še mi, Šar li plaŠas al mi.
23 Kaj Šiufoje, kiam la spirito, sendita de Dio, atakis Saulon, David prenadis la harpon kaj ludadis per sia mano; tiam al Saul fari°adis pli facile kaj bone, kaj la malbona spirito fori°adis de li.

Ăapitro 17


1 La Fili■toj kolektis siajn militistarojn por milito, kaj kuni°is apud SoÂo de Jehuda, kaj stari°is tendare inter SoÂo kaj Azeka, en Efes-Damim.
2 Kaj Saul kaj la viroj de Izrael kolekti°is, kaj stari°is tendare en la valo de Ela, kaj pretigis sin por batalo kontrař la Fili■toj.
3 La Fili■toj staris sur la monto unuflanke, kaj la Izraelidoj staris sur la monto duaflanke, kaj la valo estis inter ili.
4 Kaj eliris grandegulo el la tendaroj de la Fili■toj; lia nomo estis Goljat, el Gat; lia alteco estis ses ulnoj kaj unu manlar°o.
5 Kaj kupra kasko estis sur lia kapo, kaj per skvamita kiraso li estis vestita, kaj la pezo de la kiraso estis kvin mil sikloj da kupro.
6 Kaj kupraj arma╝etoj estis sur liaj piedoj, kaj kupra ■ildo sur liaj ■ultroj.
7 La tenilo de lia lanco estis kiel rultrabo de teksisto, kaj la fero de lia lanco havis la pezon de sescent sikloj da fero; kaj antař li iris ■ildoportisto.
8 Kaj li stari°is, kaj ekkriis al la taŠmentoj de Izrael, kaj diris al ili: Por kio vi eliris batale? Šu mi ne estas Fili■to, kaj vi sklavoj de Saul? elektu inter vi viron, kaj li malsupreniru al mi.
9 Se li povos batali kun mi kaj venkos min, tiam ni estos viaj sklavoj; sed se mi lin venkos kaj batos, tiam vi estos niaj sklavoj kaj vi servos al ni.
10 Kaj la Fili■to diris: Mi hontigos hodiař la taŠmentojn de Izrael; donu al mi viron, ke ni ambař interbatalu.
11 Kiam Saul kaj Šiuj Izraelidoj ařdis la vortojn de tiu Fili■to, ili eksentis teruron kaj tre ektimis.


12 Estis David, filo de tiu Efratano el Bet-LeÂem de Jehuda, kies nomo estis Ji■aj kaj kiu havis ok filojn; kaj tiu viro en la tempo de Saul estis jam maljuna, profunda°a inter la viroj.
13 La tri plej maljunaj filoj de Ji■aj iris, sekvante Saulon, en la militon; la nomoj de liaj tri filoj, kiuj iris en la militon, estis: Eliab, la unuenaskito, kaj la dua post li Abinadab, kaj la tria Ůama.
14 David estis la plej juna; kaj la tri plej maljunaj iris post Saul.
15 Sed David venadis al Saul kaj reiradis de li, por pa■ti la ■afojn de sia patro en Bet-LeÂem.
16 La Fili■to eliradis matene kaj vespere, kaj stari°adis dum kvardek tagoj.


17 Kaj Ji■aj diris al sia filo David: Prenu por viaj fratoj Ši tiun efon da rostitaj grajnoj kaj Ši tiujn dek panojn, kaj kuru en la tendaron al viaj fratoj;
18 kaj Ši tiujn dek froma°ojn alportu al la milestro, kaj rigardu, kiel fartas viaj fratoj, kaj prenu ilian komision.
19 Kaj Saul kaj ili kaj Šiuj viroj de Izrael estis en la valo de Ela, militante kontrař la Fili■toj.
20 Kaj David levi°is frue matene, lasis la ■afojn al la gardisto, prenis la portota╝on kaj iris, kiel ordonis al li Ji■aj, kaj venis al la tendaro, kiam la militistaro eliris por sin aran°i kaj oni trumpetis por batalo.
21 Kaj aran°is sin la Izraelidoj kaj la Fili■toj, fronton kontrař fronto.
22 David lasis la vazojn, kiujn li portis, Še la gardisto de ilaroj, kuris al la fronto, kaj demandis pri la farto de siaj fratoj.
23 Dum li parolis kun ili, jen la grandegulo, Goljat la Fili■to estis lia nomo, el Gat, eliris el la vicoj de la Fili■toj kaj komencis paroli kiel antaře; kaj David tion ařdis.
24 Kaj Šiuj Izraelidoj, ekvidinte tiun viron, forkuris de li kaj tre timis.
25 Kaj la Izraelidoj diris: Ău vi vidis tiun viron, kiu tiel sin levas? por moki Izraelon li sin levas; kiu lin venkobatos, tiun la re°o riŠigos per granda riŠeco, kaj sian filinon li donos al li, kaj la domon de lia patro li faros libera en Izrael.
26 Tiam David diris al la homoj, kiuj staris apud li: Kio estos farita al la homo, kiu venkobatos tiun Fili■ton kaj deprenos de Izrael la malhonoron? Šar kiu estas tiu necirkumcidita Fili■to, ke li mokas la militistaron de la vivanta Dio?
27 Kaj la popolo diris al li kiel antaře: Tio estos farita al la homo, kiu venkobatos lin.
28 Kiam lia plej maljuna frato Eliab ařdis, kiel li parolas kun la homoj, ekflamis la kolero de Eliab kontrař David, kaj li diris: Por kio vi venis? kaj sub kies zorgado vi lasis tiun malgrandan ■afaron en la dezerto? mi konas vian arogantecon kaj vian malbonan koron; vi venis nur por vidi la batalon.
29 Tiam David diris: Kion do mi nun faris? Šu mi venis sen bezono?
30 Kaj li deturnis sin de li al alia flanko, kaj ekparolis kiel antaře; kaj la homoj respondis al li kiel la unuan fojon.
31 Kiam oni ařdis la vortojn, kiujn diris David, oni raportis al Saul, kaj Ši tiu venigis lin.
32 Kaj David diris al Saul: Neniu perdu la kura°on pro li: via sklavo iros kaj batalos kontrař tiu Fili■to.
33 Sed Saul diris al David: Vi ne povas iri kontrař tiun Fili■ton, por batali kontrař li; Šar vi estas knabo, kaj li estas batalisto detempe de siaj plej junaj jaroj.
34 Tiam David diris al Saul: Via sklavo estis Še sia patro pa■tanto de ■afoj; kaj venadis leono ař urso kaj forportadis ■afon el la ■afaro;
35 tiam mi kuradis post tiu, batadis °in, kaj savadis el °ia bu■o; se °i stari°is kontrař mi, mi kaptis °in je la makzelo, batis kaj mortigis °in.
36 Kiel la leonon, tiel ankař la urson via sklavo venkobatis; ankař kun Ši tiu necirkumcidita Fili■to estos la sama afero, kiel kun Šiu el tiuj, Šar li malhonoras la militistaron de la vivanta Dio.
37 Kaj David diris: La Eternulo, kiu savis min kontrař leono kaj kontrař urso, savos min kontrař Ši tiu Fili■to. Tiam Saul diris al David: Iru, kaj la Eternulo estu kun vi.
38 Kaj Saul vestis Davidon per siaj vestoj, kaj metis kupran kaskon sur lian kapon, kaj vestis lin per kiraso.
39 Kaj David zonis lian glavon supre de siaj vestoj, kaj provis iri, Šar li ne kutimis; sed David diris al Saul: Mi ne povas iri en Ši tio, Šar mi ne kutimis. Kaj David demetis tion de si.
40 Kaj li prenis sian bastonon en sian manon, kaj elektis al si kvin glatajn ■tonojn el la torento, kaj metis ilin en la pa■tistan vazon, kiun li havis, kaj en la saketon, kaj kun la ╝etilo en la mano li iris al la Fili■to.
41 Kaj la Fili■to eliris kaj komencis alproksimi°i al David, kaj lia ■ildoportisto iris antař li.
42 Kiam la Fili■to ekrigardis kaj vidis Davidon, li mal■atis lin, Šar li estis knabo, ru°vanga kaj belaspekta.
43 Kaj la Fili■to diris al David: Ău mi estas hundo, ke vi iras al mi kun bastono? Kaj la Fili■to malbenis Davidon per siaj dioj.
44 Kaj la Fili■to diris al David: Venu al mi, por ke mi donu vian karnon al la birdoj de la Šielo kaj al la bestoj de la kampo.
45 Sed David diris al la Fili■to: Vi iras kontrař min kun glavo, lanco, kaj ■ildo; kaj mi iras kontrař vin en la nomo de la Eternulo Cebaot, la Dio de la militistaro de Izrael, kiun vi malhonoris.
46 Hodiař la Eternulo transdonos vin en mian manon, ke mi venkobatu vin kaj deprenu de vi vian kapon, kaj por ke mi donu hodiař la kadavrojn de la Fili■taj taŠmentoj al la birdoj de la Šielo kaj al la bestoj de la tero, por ke eksciu la tuta tero, ke Izrael havas Dion.
47 Kaj ekscios Ši tiu tuta komunumo, ke ne per glavo kaj lanco savas la Eternulo, Šar de la Eternulo dependas la milito, kaj Li transdonos vin en niajn manojn.
48 Kaj kiam la Fili■to levi°is kaj ekiris, por alproksimi°i al David, tiam David rapide ekkuris al la fronto kontrař la Fili■ton.
49 Kaj David etendis sian manon al la vazo, kaj prenis el tie ■tonon, ╝etis per la ╝etilo kaj trafis la Fili■ton en lian frunton, kaj la ■tono penetris en lian frunton, kaj li falis kun la viza°o sur la teron.
50 Tiamaniere David venkis la Fili■ton per la ╝etilo kaj per la ■tono, kaj batis la Fili■ton kaj mortigis lin, kvankam glavo ne estis en la mano de David.
51 David alkuris, stari°is super la Fili■to, prenis lian glavon, elprenis °in el la ingo, kaj mortigis lin, kaj dehakis per °i lian kapon. Kiam la Fili■toj vidis, ke ilia fortegulo mortis, ili forkuris.
52 Tiam levi°is la viroj de Izrael kaj Jehuda, kaj ekkriis, kaj postkuris la Fili■tojn °is la eniro en la valon kaj °is la pordego de Ekron. Kaj falis la mortigitoj el la Fili■toj sur la vojo al Ůaaraim, °is Gat kaj °is Ekron.
53 Kaj la Izraelidoj revenis de la kurado post la Fili■toj kaj disrabis ilian tendaron.
54 Kaj David prenis la kapon de la Fili■to, kaj alportis °in en Jerusalemon, kaj liajn armilojn li metis en sian tendon.


55 Kiam Saul vidis Davidon, elirantan kontrař la Fili■ton, li diris al Abner, la militestro: Kies filo estas Ši tiu junulo, Abner? Kaj Abner respondis: Mi ╝uras per via animo, ho re°o, ke mi ne scias.
56 Kaj la re°o diris: Demandu, kies filo estas Ši tiu junulo.
57 Kiam David revenis post la mortigo de la Fili■to, Abner prenis lin kaj venigis lin antař Saulon, kaj la kapo de la Fili■to estis en lia mano.
58 Kaj Saul diris al li: Kies filo vi estas, junulo? Kaj David respondis: Filo de via sklavo Ji■aj, la Bet-LeÂemano.

Ăapitro 18


1 Kiam li finis la paroladon kun Saul, la animo de Jonatan alligi°is al la animo de David, kaj Jonatan ekamis lin kiel sian animon.
2 Kaj Saul prenis lin en tiu tago, kaj ne lasis lin reiri al la domo de sia patro.
3 Kaj Jonatan faris kun David interligon, Šar li ekamis lin kiel sian animon.
4 Kaj Jonatan deprenis la tunikon, kiu estis sur li, kaj donis °in al David, ankař siajn militajn vestojn, inkluzive sian glavon, sian pafarkon, kaj sian zonon.
5 Kaj David iradis Šien, kien sendis lin Saul, kaj agadis prudente; kaj Saul faris lin estro de la militistoj, kaj tio plaŠis al la tuta popolo kaj ankař al la servantoj de Saul.


6 Okazis, ke dum ilia revenado, kiam David revenis post la mortigo de la Fili■to, eliris la virinoj el Šiuj urboj de Izrael, kantante kaj dancante, renkonte al la re°o Saul, kun tamburinoj, °ojkrioj, kaj cimbaloj.
7 Kaj la ludantaj virinoj kantis unuj al la aliaj, kaj diris:

Saul frapis milojn, Kaj David dekmilojn.


8 Kaj tio tre kolerigis Saulon kaj ne plaŠis al li, kaj li diris: Ili donis al David dekmilojn, kaj al mi ili donis milojn; nun mankas al li ankorař nur la re°eco.
9 De tiu tago kaj plue Saul malamike rigardadis Davidon.


10 En la morgařa tago okazis, ke la malbona spirito, sendita de Dio, atakis Saulon, kaj li furiozis en sia domo, kaj David ludis per sia mano, kiel Šiutage, kaj en la mano de Saul estis lanco.
11 Kaj Saul ╝etis la lancon, kaj pensis: Mi alpikos Davidon al la muro. Sed David forturnis sin de li du fojojn.
12 Tiam Saul ektimis Davidon, Šar la Eternulo estis kun li, kaj de Saul Li Sin forturnis.
13 Kaj Saul forigis lin de si kaj faris lin milestro, kaj li iradis kaj venadis antař la popolo.
14 Kaj David estis prudenta en Šiuj siaj agoj, kaj la Eternulo estis kun li.
15 Kaj Saul vidis, ke li agas tre prudente, kaj li timis lin.
16 Sed la tuta Izrael kaj Jehuda amis Davidon pro tio, kiamaniere li iradis kaj venadis antař ili.


17 Kaj Saul diris al David: Jen estas mia plia°a filino Merab, mi donos ■in al vi kiel edzinon; nur estu al mi kura°a kaj konduku la militojn de la Eternulo. Ăar Saul pensis: Mia mano lin ne tu■u, sed li pereu de la manoj de la Fili■toj.
18 Sed David diris al Saul: Kiu mi estas, kaj kia estas la vivo de la familio de mia patro en Izrael, ke mi fari°u bofilo de la re°o?
19 Tamen, kiam venis la tempo, ke Merab, la filino de Saul, estu donata al David, ■i estis fordonita kiel edzino al Adriel, la MeÂolatano.
20 Dume MiÂal, filino de Saul, ekamis Davidon, kaj oni diris tion al Saul, kaj la afero plaŠis al li.
21 Kaj Saul pensis: Mi donos ■in al li, por ke ■i fari°u por li falilo, kaj por ke trafu lin la manoj de la Fili■toj. Kaj Saul diris al David: Per la dua filino fari°u nun mia bofilo.
22 Kaj Saul ordonis al siaj servantoj: Parolu al David sekrete, kaj diru: Jen la re°o vin favoras, kaj Šiuj liaj servantoj vin amas; boparenci°u do nun kun la re°o.
23 Kaj la servantoj de Saul diris tiujn vortojn al David; sed David diris: Ău vi opinias, ke estas afero facila boparenci°i kun la re°o? mi estas ja homo malriŠa kaj ne eminenta.
24 Kaj la servantoj de Saul raportis al li, dirante: Tiajn vortojn diris David.
25 Tiam Saul diris: Tiamaniere diru al David: La re°o ne deziras alian edzi°an donacon krom cent prepucioj de Fili■toj, por ven°i al la malamikoj de la re°o. Kaj Saul esperis faligi Davidon per la manoj de la Fili■toj.
26 Kaj liaj servantoj diris al David tiujn vortojn, kaj al David plaŠis la afero, ke li boparenci°os kun la re°o. Kaj antař ol venis la destinita tempo,
27 David levi°is kaj iris kun siaj viroj kaj mortigis el la Fili■toj ducent virojn, kaj David alportis iliajn prepuciojn en plena nombro al la re°o, por boparenci°i kun la re°o. Kaj Saul donis al li sian filinon MiÂal kiel edzinon.
28 Kaj Saul vidis kaj komprenis, ke la Eternulo estas kun David, kaj ke MiÂal, la filino de Saul, lin amas.
29 Tiam Saul ankorař pli ektimis Davidon, kaj Saul fari°is malamiko de David por Šiam.


30 La estroj de la Fili■toj eliradis, kaj Šiufoje, kiam ili eliris, David agis pli prudente ol Šiuj servantoj de Saul, kaj lia nomo fari°is tre glora.

Ăapitro 19


1 Saul diris al sia filo Jonatan kaj al Šiuj siaj servantoj, ke ili mortigu Davidon.
2 Sed Jonatan, filo de Saul, tre amis Davidon. Kaj Jonatan sciigis al David, dirante: Mia patro Saul intencas mortigi vin; tial gardu vin, mi petas, morgař matene: iru en sekretan lokon kaj ka■u vin.
3 Kaj mi eliros kaj stari°os apud mia patro sur tiu kampo, kie vi estos, kaj mi parolos pri vi al mia patro; kaj kiam mi vidos, kiel la afero staras, mi diros al vi.
4 Kaj Jonatan parolis pri David bonon al sia patro Saul, kaj diris al li: La re°o ne peku kontrař sia sklavo David, Šar li ne pekis kontrař vi kaj Šar liaj agoj estas tre bonaj por vi;
5 li riskis sian vivon kaj mortigis la Fili■ton, kaj la Eternulo faris grandan savon al la tuta Izrael; vi tion vidis, kaj vi °ojis; kial do vi volas peki kontrař senkulpa sango kaj mortigi Davidon senkařze?
6 Kaj Saul ařskultis la voŠon de Jonatan, kaj Saul ╝uris: Mi ╝uras per la Eternulo, li ne mortos.
7 Tiam Jonatan alvokis Davidon, kaj Jonatan rakontis al li Šion Ši tion; kaj Jonatan alkondukis Davidon al Saul, ke li estu antař Ši tiu kiel antaře.


8 Komenci°is denove milito; kaj David eliris kaj batalis kontrař la Fili■toj, kaj frapis ilin per granda frapo, kaj ili forkuris de li.
9 Sed la malbona spirito, sendita de la Eternulo, denove venis sur Saulon, kiam li sidis en sia domo kaj lia lanco estis en lia mano kaj David ludis per la mano.
10 Kaj Saul intencis alpiki per la lanco Davidon al la muro; sed David forsaltis de Saul, kaj la lanco enpiki°is en la muron, kaj David forkuris kaj savi°is en tiu nokto.
11 Tiam Saul sendis senditojn al la domo de David, por fari gardon kontrař li kaj mortigi lin matene. Sed al David diris lia edzino MiÂal jene: Se vi ne savos vian animon en Ši tiu nokto, vi morgař estos mortigita.
12 Kaj MiÂal malsuprenigis Davidon per la fenestro, kaj li foriris, forkuris, kaj savi°is.
13 Poste MiÂal prenis doman dion, metis °in sur la liton, Širkař °ian kapon ■i metis tapi■on el kapra felo, kaj kovris °in per vesto.
14 Kiam Saul sendis senditojn, por preni Davidon, ■i diris: Li estas malsana.
15 Saul sendis la senditojn, ke ili rigardu Davidon, kaj li diris al ili: Alportu lin al mi kun la lito, por ke oni mortigu lin.
16 La senditoj venis, kaj vidis, ke sur la lito estas doma dio kaj Širkař °ia kapo estas tapi■o el kapra felo.
17 Kaj Saul diris al MiÂal: Kial vi tiel trompis min kaj foririgis mian malamikon, ke li savi°u? Kaj MiÂal diris al Saul: Li diris al mi: Foririgu min, Šar alie mi vin mortigos.


18 Dume David forkuris kaj savi°is, kaj venis al Samuel en Raman, kaj rakontis al li Šion, kion faris al li Saul. Kaj li kaj Samuel iris kaj restis en Najot.
19 Kaj oni raportis al Saul, dirante: Jen David estas nun en Najot, en la regiono de Rama.
20 Tiam Saul sendis senditojn, por preni Davidon. Sed ili ekvidis aron da profetoj, kiuj estis profetantaj, kaj Samuelon, kiu staris super ili; kaj venis sur la senditojn de Saul la spirito de Dio, kaj ili ankař ekprofetis.
21 Kiam oni tion raportis al Saul, li sendis aliajn senditojn; sed ankař ili ekprofetis. Kaj Saul plue sendis triajn senditojn, sed ankař ili ekprofetis.
22 Tiam li mem iris en Raman, kaj venis al la granda puto, kiu estas en SeÂu, kaj demandis: Kie estas Samuel kaj David? Kaj oni respondis: En Najot, en la regiono de Rama.
23 Kaj li iris tien, en Najoton en la Rama regiono; sed tiam ankař sur lin venis la spirito de Dio, kaj li iris Šiam profetante, °is li venis en Najoton en la Rama regiono.
24 Kaj li ankař demetis siajn vestojn, kaj li ankař profetis antař Samuel, kaj li ku■is senveste dum tiu tuta tago kaj dum la tuta nokto. Tial oni diras: Ău ankař Saul estas inter la profetoj?

Ăapitro 20


1 Sed David forkuris el Najot en la Rama regiono, kaj venis, kaj diris al Jonatan: Kion mi faris? kio estas mia krimo? kaj kio estas mia peko antař via patro, ke li volas forpreni mian animon?
2 Sed tiu diris al li: Tio certe ne fari°os, vi ne mortos; mia patro faras nenian aferon grandan ař malgrandan, ne sciigante tion al mi; kial do mia patro ka■us antař mi Ši tiun aferon? tio ne fari°os.
3 Tiam David plue ╝uris kaj diris: Via patro scias bone, ke vi favoras min, tial li diris al si: Jonatan ne devas scii Ši tion, por ke li ne aflikti°u; vere, kiel vivas la Eternulo kaj kiel vivas via animo, inter mi kaj la morto estas nur unu pa■o.
4 Kaj Jonatan diris al David: Kion ajn via animo diros, tion mi faros por vi.
5 Tiam David diris al Jonatan: Jen morgař estos monatkomenco, kaj mi devas sidi kun la re°o Še la tagman°o; permesu, ke mi foriru kaj ka■u min sur la kampo °is vespero de la tria tago.
6 Se via patro demandos pri mi, tiam diru: David forte petis min, ke li kuru al sia urbo Bet-LeÂem, Šar tie estas Šiujara oferado de la tuta familio.
7 Se li diros: Bone, tiam estos paco al via sklavo; sed se li ekkoleros, tiam sciu, ke malbono jam estas decidita de li.
8 Faru do favorkora╝on al via sklavo, Šar vi akceptis vian sklavon kun vi en interligon antař la Eternulo; kaj se mi havas sur mi ian kulpon, tiam mortigu min vi; sed por kio vi venigus min al via patro?
9 Sed Jonatan diris: Neniam tio fari°u al vi, ke mi scius, ke mia patro decidis malbonon kontrař vi, kaj mi ne sciigus tion al vi.
10 Kaj David diris al Jonatan: Kiu diros al mi, se via patro donos al vi respondon kruelan?
11 Jonatan diris al David: Venu, ni eliros sur la kampon. Kaj ambař eliris sur la kampon.


12 Tiam Jonatan diris al David: La Eternulo, Dio de Izrael, se mi esploros mian patron °is postmorgař, kaj konvinki°os, ke li estas favora al David, kaj se mi tiam ne sendos al vi kaj ne malka■os al viaj oreloj--
13 tiam la Eternulo punu kaj repunu Jonatanon. Sed se al mia patro plaŠos io malbona kontrař vi, tion mi ankař malka■os al viaj oreloj, kaj mi forliberigos vin, ke vi iru en paco; kaj la Eternulo estu kun vi, kiel Li estis kun mia patro.
14 Kaj se mi ankorař vivos, Šu vi ne agos kun mi favorkore, ke mi ne mortu?
15 Kaj vian favorkorecon ne fortiru de mia domo eterne, eŠ ne tiam, kiam la Eternulo ekstermos Šiujn malamikojn de David de sur la tero.
16 Tiamaniere faris Jonatan interligon kun la domo de David, se la Eternulo punos la malamikojn de David.
17 Kaj Jonatan plue ╝uris al David pri sia amo al li, Šar li amis lin kiel sian animon.
18 Kaj Jonatan diris al li: Morgař estos komenco de monato, kaj oni demandos pri vi, Šar oni rimarkos vian sidlokon.
19 En la tria tago rapidu kaj venu al la loko, kie vi ka■is vin dum la labora tago, kaj vi sidos apud la ■tono Ezel.
20 Kaj mi pafos preter °in tri sagojn, kvazař pafante al celo.
21 Kaj poste mi sendos junulon, dirante: Iru, trovu la sagojn. Se mi diros al la junulo: Jen la sagoj estas antař vi, prenu ilin kaj venu--tiam estas paco al vi kaj nenio minacas, kiel vivas la Eternulo.
22 Sed se mi tiel diros al la junulo: Jen la sagoj estas post vi malproksime--tiam foriru, Šar la Eternulo vin forsendas.
23 Kaj koncerne tion, kion parolis inter ni mi kaj vi, la Eternulo estu inter mi kaj vi por Šiam.


24 Tiam David ka■is sin sur la kampo. Kaj kiam estis la monatkomenco, la re°o sidi°is al tagman°o;
25 kaj kiam la re°o sidi°is sur sia loko, kiel Šiufoje, sur la sidloko apud la muro, Jonatan levi°is, kaj Abner sidi°is apud Saul, kaj la loko de David restis neokupita.
26 Sed Saul diris nenion en tiu tago, Šar li pensis: Io okazis al li, ver■ajne li estas malpura, li ne puri°is.
27 Estis la dua tago de la monatkomenco, kaj la loko de David restis neokupita. Tiam Saul diris al sia filo Jonatan: Kial la filo de Ji■aj ne venis hierař nek hodiař al la tagman°o?
28 Kaj Jonatan respondis al Saul: David forte petis min, ke li iru Bet-LeÂemon,
29 kaj li diris: Forliberigu min, Šar ni havas en la urbo familian oferadon, kaj mia frato ordonis al mi esti tie; tial nun, se vi estas favora al mi, permesu, ke mi rapidu tien kaj ke mi vidu miajn fratojn. Tial li ne venis al la tablo de la re°o.
30 Tiam ekflamis la kolero de Saul kontrař Jonatan, kaj li diris al li: Ho, filo de obstina virino! Šu mi ne scias, ke vi elektis al vi la filon de Ji■aj, por via malhonoro kaj por la malhonoro de via patrino?
31 Ăar tiel longe, kiel la filo de Ji■aj vivos sur la tero, ne fortiki°os vi nek via regno. Nun sendu, kaj venigu lin al mi, Šar li meritas la morton.
32 Sed Jonatan respondis al sia patro Saul kaj diris al li: Pro kio oni mortigu lin? kion li faris?
33 Tiam Saul ╝etis sur lin la lancon, por frapi lin. Tiam Jonatan komprenis, ke Še lia patro °i estas afero decidita, mortigi Davidon.
34 Kaj Jonatan en forta kolero levis sin de Še la tablo; kaj li nenion man°is en tiu dua tago de la monatkomenco; Šar li mal°ojis pro David, ke lia patro tiel insultis lin.


35 En la sekvanta mateno Jonatan eliris sur la kampon en la tempo interkonsentita kun David, kaj malgranda knabo estis kun li.
36 Kaj li diris al sia knabo: Kuru, trovu la sagojn, kiujn mi pafas. La knabo kuris, kaj li paf╝etis la sagon malproksime trans lin.
37 Kiam la knabo venis al la loko, kien Jonatan paf╝etis la sagon, Jonatan ekkriis al la junulo, dirante: La sago ku■as ja post vi malproksime.
38 Kaj Jonatan kriis al la knabo: Tuj, rapidu, ne staru. Kaj la knabo de Jonatan kolektis la sagojn kaj venis al sia sinjoro.
39 Kaj la knabo nenion sciis; nur Jonatan kaj David sciis la aferon.
40 Jonatan fordonis siajn armilojn al la knabo, kiu estis Še li, kaj diris al li: Iru, portu en la urbon.
41 Kiam la knabo foriris, David levi°is de la suda flanko, ╝etis sin viza°altere, kaj salutis tri fojojn; kaj ili kisis sin reciproke, kaj ploris ambař kune, sed David pli.
42 Kaj Jonatan diris al David: Iru en paco, kiel ni ╝uris ambař per la nomo de la Eternulo, dirante: La Eternulo estu inter mi kaj vi, inter mia idaro kaj via idaro eterne. Kaj li levi°is kaj foriris, kaj Jonatan venis en la urbon.

Ăapitro 21


1 Kaj David venis en Nobon al la pastro AÂimeleÂ, kaj AÂimele time eliris renkonte al David, kaj diris al li: Kial vi estas sola kaj neniu estas kun vi?
2 Kaj David respondis al la pastro AÂimeleÂ: La re°o ion komisiis al mi, kaj diris al mi: Neniu ion sciu pri la afero, por kiu mi sendas vin kaj kiun mi komisiis al vi; tial por miaj junuloj mi destinis lokon tian kaj tian.
3 Nun kion vi havas sub la mano? donu en mian manon kvin panojn, ař tion, kio trovi°os.
4 Kaj la pastro respondis al David kaj diris: Simplan panon mi ne havas sub mia mano, estas nur pano sankta, se la junuloj nur detenis sin de virinoj.
5 Tiam David respondis al la pastro kaj diris al li: Virinoj estas for de ni de hierař kaj antařhierař, de la momento, kiam mi eliris, kaj la apartena╝oj de la junuloj estas sanktaj; se la vojo estas malsankta, °i ankorař hodiař sankti°os per la apartena╝oj.
6 Tiam la pastro donis al li la sankta╝on, Šar ne estis tie pano krom la panoj de propono, kiuj estis forprenitaj de antař la Eternulo, por meti varman panon post la formeto de tiuj.
7 Tie unu el la servantoj de Saul estis en■losita en tiu tago antař la Eternulo; lia nomo estis Doeg la Edomido, la Šefa el la pa■tistoj de Saul.
8 Kaj David diris al AÂimeleÂ: Ău vi ne havas sub via mano lancon ař glavon? Šar nek mian glavon, nek miajn aliajn batalilojn mi prenis kun mi, Šar la afero de la re°o estis ur°a.
9 Tiam la pastro diris: La glavo de Goljat, la Fili■to, kiun vi mortigis en la valo de Ela, jen °i estas, envolvita en vesto, malantař la efodo. Se vi volas preni °in al vi, prenu, Šar ne havi°as alia krom Ši tiu. Kaj David diris: Ne ekzistas simila al °i, donu °in al mi.


10 Kaj David levi°is kaj forkuris en tiu tago de Saul, kaj venis al AÂi■, re°o de Gat.
11 Kaj la servantoj de AÂi■ diris al li: Tio estas ja David, re°o de la lando! pri li oni ja kantis, dancante, kaj dirante:

Saul frapis milojn, Kaj David dekmilojn!


12 David metis tiujn vortojn en sian koron, kaj tre ektimis AÂi■on, la re°on de Gat.
13 Tial li ■an°is sian aspekton antař iliaj okuloj, furiozis inter iliaj manoj, desegnis sur la pordoj de la pordego, kaj fluigis salivon sur sian barbon.
14 Tiam AÂi■ diris al siaj servantoj: Vi vidas ja, ke Ši tiu homo estas freneza; kial do vi venigis lin al mi?
15 Ău mankas al mi frenezuloj, ke vi alkondukis Ši tiun, ke li faru freneza╝ojn antař mi? Šu tia povas eniri en mian domon?

Ăapitro 22


1 Kaj David foriris de tie, kaj savi°is en la kaverno Adulam. Kiam tion ařdis liaj fratoj kaj la tuta domo de lia patro, ili venis al li tien.
2 Kaj kolekti°is al li Šiuj viroj premataj, ■ulduloj, afliktitoj, kaj li fari°is ilia estro; ili estis kun li Širkař kvarcent viroj.


3 Kaj de tie David iris en Micpen de Moab, kaj li diris al la re°o de Moab: Permesu al mia patro kaj al mia patrino resti Še vi, °is mi ekscios, kion faros al mi Dio.
4 Kaj li alkondukis ilin al la re°o de Moab, kaj ili restis Še li la tutan tempon, kiun David estis en la fortika╝o.
5 Sed la profeto Gad diris al David: Ne restu en la fortika╝o; iru kaj venu en la landon de Jehuda. Kaj David iris kaj venis en la arbaron Žeret.


6 Saul ařdis, ke aperis David kaj la viroj, kiuj estis kun li. Saul tiam sidis en Gibea sub la tamarisko sur la alta╝o, kaj lia lanco estis en lia mano, kaj Šiuj liaj servantoj staris apud li.
7 Kaj Saul diris al siaj servantoj, kiuj staris apud li: Ařskultu, idoj de Benjamen: Šu al Šiuj el vi la filo de Ji■aj donos kampojn kaj vinber°ardenojn? Šu vin Šiujn li faros milestroj kaj centestroj?
8 Šar vi Šiuj faris konspiron kontrař mi, kaj neniu sciigis al miaj oreloj, ke mia filo faris interligon kun la filo de Ji■aj, kaj neniu el vi kompatas min kaj sciigis al miaj oreloj, ke mia filo instigis mian sklavon kontrař mi, por fari insidon, kiel nun.
9 Tiam respondis Doeg la Edomido, kiu staris kun la servantoj de Saul, kaj li diris: Mi vidis, ke la filo de Ji■aj venis en Nobon al AÂimeleÂ, filo de AÂitub.
10 Kaj Ši tiu demandis pri li la Eternulon, kaj donis al li man°a╝on, kaj ankař la glavon de la Fili■to Goljat li donis al li.
11 Tiam la re°o sendis voki la pastron AÂimeleÂ, filo de AÂitub, kaj la tutan domon de lia patro, la pastrojn, kiuj estis en Nob, kaj ili Šiuj venis al la re°o.
12 Kaj Saul diris: Ařskultu, filo de AÂitub! Kaj Ši tiu respondis: Jen mi estas, mia sinjoro.
13 Kaj Saul diris al li: Kial vi faris konspiron kontrař mi, vi kaj la filo de Ji■aj, kiam vi donis al li panon kaj glavon, kaj demandis pri li Dion, por ke li levi°u kontrař mi inside, kiel nun?
14 Kaj AÂimele respondis al la re°o kaj diris: Kiu do el Šiuj viaj servantoj estas tiel fidela, kiel David, kiu estas bofilo de la re°o kaj fervore vin obeas kaj estas estimata en via domo?
15 Šu hodiař mi komencis demandi pri li Dion? neniel mi tion farus! la re°o ne kulpigu pri tio sian sklavon, nek la tutan domon de mia patro; Šar via sklavo sciis pri Šio Ši tio nenion malgrandan nek grandan.
16 Sed la re°o diris: Vi devas morti, AÂimeleÂ, vi kaj la tuta domo de via patro.
17 Kaj la re°o diris al la kuristoj, kiuj staris apud li: Turnu vin kaj mortigu la pastrojn de la Eternulo, Šar ili estas en interkonsento kun David; ili sciis, ke li estas forkurinto, kaj tamen ili ne raportis al mi. Sed la servantoj de la re°o ne volis levi siajn manojn, por frapi la pastrojn de la Eternulo.
18 Tiam la re°o diris al Doeg: Turnu vin vi kaj frapu la pastrojn. Kaj Doeg la Edomido sin turnis kaj frapis la pastrojn, kaj mortigis en tiu tago okdek kvin virojn, kiuj portis linajn efodojn.
19 Kaj Nobon, la urbon de la pastroj, li frapis per la akra╝o de la glavo, la virojn kaj virinojn, infanojn kaj suŠinfanojn, bovojn kaj azenojn kaj ■afojn, Šion per la akra╝o de la glavo.
20 Sed forsavi°is unu filo de AÂimeleÂ, filo de AÂitub; lia nomo estis Ebjatar; li forkuris al David.
21 Kaj Ebjatar rakontis al David, ke Saul mortigis la pastrojn de la Eternulo.
22 Tiam David diris al Ebjatar: Mi sciis en tiu tago, kiam tie estis Doeg la Edomido, ke li certe raportos al Saul; mi estas kulpa pri Šiuj animoj de via patrodomo.
23 Restu Še mi, ne timu; Šar kiu serŠos mian animon, tiu serŠos ankař vian animon; sed vi estos gardata Še mi.

Ăapitro 23


1 Oni raportis al David la sciigon: Jen la Fili■toj militas kontrař Keila kaj prirabas la dra■ejojn.
2 Tiam David demandis la Eternulon, dirante: Ău mi iru kaj frapu tiujn Fili■tojn? Kaj la Eternulo diris al David: Iru kaj frapu la Fili■tojn, kaj savu Keilan.
3 Sed la viroj de David diris al li: Jen Ši tie en Judujo ni timas; kiel do estos, kiam ni iros al Keila, al la taŠmentoj de la Fili■toj?
4 Tiam David denove demandis la Eternulon, kaj la Eternulo respondis al li, dirante: Levi°u, iru al Keila, Šar Mi transdonos la Fili■tojn en viajn manojn.
5 Kaj David kun siaj viroj iris al Keila kaj batalis kontrař la Fili■toj kaj forpelis iliajn brutojn kaj frapis ilin per granda frapo; tiamaniere David savis la lo°antojn de Keila.


6 Kiam Ebjatar, filo de AÂimeleÂ, forkuris al David en Keilan, li kunportis kun si efodon.
7 Oni raportis al Saul, ke David venis en Keilan. Tiam Saul diris: Dio transdonis lin en mian manon, Šar li estas en■losita, enirinte en urbon, kiu havas pordojn kaj riglilojn.
8 Kaj Saul kunvokigis la tutan popolon por milito, por iri al Keila, por sie°i Davidon kaj liajn virojn.
9 Kiam David eksciis, ke Saul intencas malbonon kontrař li, li diris al la pastro Ebjatar: Donu la efodon.
10 Kaj David diris: Ho Eternulo, Dio de Izrael, Via sklavo ařdis, ke Saul intencas veni al Keila, por pereigi la urbon pro mi.
11 Ău transdonos min la lo°antoj de Keila en lian manon? Šu venos Ši tien Saul, kiel ařdis Via sklavo? Ho Eternulo, Dio de Izrael, diru tion al Via sklavo! Kaj la Eternulo diris: Li venos.
12 Kaj David diris: Ău la lo°antoj de Keila transdonos min kaj miajn homojn en la manon de Saul? Kaj la Eternulo diris: Ili transdonos.
13 Tiam levi°is David kun siaj viroj, Širkař sescent homoj, kaj eliris el Keila, kaj iris, kien ili povis iri. Kaj al Saul oni raportis, ke David fori°is el Keila, kaj tial li decidis ne eliri.


14 Sed David restis en la dezerto en nealirebla loko, kaj li restis sur la monto en la dezerto Zif. Saul Šiam serŠis lin, sed Dio ne transdonis lin en lian manon.
15 David vidis, ke Saul eliris, por serŠi lian animon; kaj David estis en la dezerto Zif, inter arbeta╝oj.
16 Kaj levi°is Jonatan, filo de Saul, kaj iris al David en la arbeta╝ojn, kaj kura°igis lin per la nomo de Dio,
17 kaj diris al li: Ne timu, Šar ne atingos vin la mano de mia patro Saul; kaj vi re°os super Izrael, kaj mi estos la dua post vi, kaj eŠ mia patro Saul tion bone scias.
18 Kaj ili ambař faris interligon antař la Eternulo; kaj David restis en la arbeta╝aro, kaj Jonatan iris al sia domo.
19 Dume Zifanoj venis al Saul en Gibean, kaj diris: David sin ka■as Še ni en nealirebla loko, inter arbeta╝oj, sur la monteto ŽaÂila, kiu estas sude de la dezerto;
20 kaj nun lař la tuta deziro de via koro, ho re°o, iru tien, kaj ni transdonos lin en la manon de la re°o.
21 Kaj Saul diris: La Eternulo benu vin pro tio, ke vi kompatis min.
22 Iru, mi petas, informi°u ankorař, kaj ekkonu kaj rigardu lian lokon, kie pa■as lia piedo, kaj kiu lin tie vidis; Šar oni diris al mi, ke li estas tre ruza.
23 Kaj rigardu kaj eksciu Šiujn ka■ejojn, kie li sin ka■as, kaj revenu al mi kun certeco, kaj tiam mi iros kun vi. Se li trovi°as en la lando, mi serŠos lin en Šiuj milejoj de Jehuda.
24 Ili levi°is kaj iris en Zifon antař Saul. Sed David kaj liaj homoj estis en la dezerto Maon, sur la ebena╝o sude de la dezerto.
25 Kiam Saul kun siaj homoj iris, por serŠi, oni sciigis Davidon, kaj li malsupreniris al la roko kaj restis en la dezerto Maon. Kaj kiam Saul ařdis tion, li postkuris Davidon en la dezerto Maon.
26 Saul iris sur unu flanko de la monto, kaj David kun siaj homoj sur la dua flanko. David rapidis foriri de Saul, kaj Saul kun siaj homoj penis Širkaři Davidon kaj liajn homojn, por kapti ilin.
27 Sed venis sendito al Saul, kaj diris: Rapide iru, Šar la Fili■toj atakis la landon.
28 Tiam Saul Šesis postkuri Davidon, kaj iris kontrař la Fili■tojn; tial oni donis al tiu loko la nomon Roko de Disi°o.
29 Kaj David levi°is de tie, kaj eklo°is sur nealirebla loko de En-Gedi.

Ăapitro 24


1 Kiam Saul revenis de sia iro kontrař la Fili■toj, oni raportis al li, dirante: Jen David estas en la dezerto En-Gedi.
2 Tiam Saul prenis tri mil virojn, elektitajn el la tuta Izrael, kaj iris serŠi Davidon kaj liajn homojn sur la rokoj de la ibeksoj.
3 Kaj li venis al la bara╝oj de la ■afoj Še la vojo; tie estis kaverno; kaj Saul eniris tien por natura bezono. Kaj David kun siaj homoj estis en la profundo de la kaverno.
4 Tiam la homoj de David diris al li: Jen estas la tago, pri kiu la Eternulo diris al vi: Jen Mi transdonos vian malamikon en viajn manojn, por ke vi faru al li tion, kio plaŠos al vi. Sed David levi°is, kaj nerimarkite detranŠis anguleton de la vesto de Saul.
5 Tamen post tio la koro de David ekbatis en li pro tio, ke li detranŠis la vestanguleton de Saul.
6 Kaj li diris al siaj homoj: La Eternulo gardu min, ke mi ne faru tian faron al mia sinjoro, al la sanktoleito de la Eternulo, etendante mian manon kontrař lin; li estas ja sanktoleito de la Eternulo.
7 Kaj David repu■is siajn homojn per la vortoj, kaj ne permesis al ili levi°i kontrař Saulon. Kaj Saul levi°is el la kaverno kaj iris sur la vojon.
8 Post tio levi°is David kaj eliris el la kaverno, kaj kriis post Saul jene: Mia sinjoro, ho re°o! Saul ekrigardis malantařen, kaj tiam David klinis sian viza°on al la tero kaj adorklini°is.
9 Kaj David diris al Saul: Kial vi ařskultas la vortojn de homoj, kiuj diras: Jen David serŠas malbonon kontrař vi?
10 Jen hodiař viaj okuloj vidis, ke la Eternulo transdonis vin hodiař en mian manon en la kaverno, kaj oni diris, ke mi mortigu vin; sed mi indulgis vin, kaj mi diris: Mi ne etendos mian manon kontrař mian sinjoron, Šar li estas sanktoleito de la Eternulo.
11 Mia patro, rigardu kaj vidu la anguleton de via vesto en mia mano; el tio, ke mi detranŠis la anguleton de via vesto, sed ne mortigis vin, sciu kaj vidu, ke mi ne havas malbonon nek krimon en mia mano kaj mi ne pekis kontrař vi; sed vi postkuras mian animon, por preni °in.
12 La Eternulo ju°u inter mi kaj vi, kaj la Eternulo ven°u al vi pro mi; sed mia mano ne estos sur vi.
13 Kiel diras antikva proverbo: De malpiuloj eliras malpia╝o; sed mia mano ne estos sur vi.
14 Post kiu eliris la re°o de Izrael? kiun vi postkuras? malvivan hundon, unu pulon.
15 La Eternulo estu ju°anto kaj ju°u inter mi kaj vi, kaj Li rigardu kaj prizorgu mian proceson kaj defendu min kontrař via mano.
16 Kaj kiam David finis la paroladon de tiuj vortoj al Saul, Saul diris: Ău tio estas via voŠo, mia filo David? Kaj Saul levis sian voŠon kaj ekploris.
17 Kaj li diris al David: Vi estas pli justa ol mi; Šar vi repagis al mi per bono, dum mi repagis al vi per malbono.
18 Kaj hodiař vi montris al mi, kiel vi agis bone kun mi; Šar la Eternulo transdonis min en vian manon, kaj vi ne mortigis min.
19 Kiam homo trovas sian malamikon, Šu li forliberigas lin en bona maniero? La Eternulo repagu al vi per bono pro tio, kion vi hodiař faris al mi.
20 Kaj jen nun mi eksciis, ke vi fari°os re°o, kaj fortiki°os en via mano la regno de Izrael.
21 Čuru do al mi per la Eternulo, ke vi ne ekstermos mian idaron post mi kaj vi ne malaperigos mian nomon el la domo de mia patro.
22 Kaj David ╝uris al Saul. Tiam Saul foriris al sia domo, kaj David kun siaj homoj iris en la rifu°ejon.

Ăapitro 25


1 Samuel mortis; kaj kolekti°is Šiuj Izraelidoj, kaj priploris lin kaj enterigis lin en lia domo en Rama. Kaj David levi°is, kaj foriris en la dezerton Paran.


2 Estis viro en Maon, kiu havis siajn aferojn en Karmel; tiu homo estis tre potenca, li havis tri mil ■afojn kaj mil kaprojn. Tiam oni estis tondanta liajn ■afojn en Karmel.
3 La nomo de tiu viro estis Nabal, kaj la nomo de lia edzino estis Abigail. La virino estis prudenta kaj belaspekta; sed la viro estis malmola kaj malbona en siaj agoj, kaj li estis Kalebido.
4 Kiam David ařdis en la dezerto, ke Nabal tondas siajn ■afojn,
5 tiam David sendis dek junulojn, kaj David diris al la junuloj: Iru Karmelon, kaj venu al Nabal kaj salutu lin en mia nomo,
6 kaj diru: FeliŠon al vi! paco estu al vi, paco al via domo, kaj paco al Šio, kio apartenas al vi.
7 Mi ařdis, ke oni tondas al vi la ■afojn. Nu, viaj pa■tistoj estis kun ni, kaj ni ne ofendis ilin, kaj nenio perdi°is Še ili dum la tuta tempo, kiun ili estis en Karmel.
8 Demandu viajn junulojn, kaj ili diros al vi; tial miaj junuloj akiru vian favoron, tiom pli, ke ni venis al festa tago; donu afable, kion trovos via mano, al viaj sklavoj kaj al via filo David.
9 Kaj la servantoj de David iris, kaj diris al Nabal Šiujn tiujn vortojn en la nomo de David, kaj haltis.
10 Sed Nabal respondis al la servantoj de David, dirante: Kiu estas David? kaj kiu estas la filo de Ji■aj? nun estas multe da tiaj servantoj, kiuj fori°is de siaj sinjoroj.
11 Ău mi prenu mian panon kaj mian akvon, kaj mian viandon, kiun mi buŠigis por miaj tondantoj, kaj mi donu tion al homoj, pri kiuj mi ne scias, de kie ili estas?
12 Kaj la servantoj de David ekiris returne sian vojon, kaj revenis kaj raportis al li Šiujn tiujn vortojn.
13 Tiam David diris al siaj homoj: Zonu Šiu sian glavon! Kaj ili zonis Šiu sian glavon, kaj ankař David zonis sian glavon; kaj iris kun David Širkař kvarcent viroj, kaj ducent restis Še la armilaro.
14 Sed al Abigail, edzino de Nabal, unu el la servantoj raportis, dirante: Jen David sendis senditojn el la dezerto, por deziri feliŠon al nia sinjoro, sed li forofendis ilin;
15 kaj tiuj homoj estis tre bonaj por ni, kaj ili ne ofendis nin, kaj nenio perdi°is Še ni dum la tuta tempo, kiun ni iradis kun ili, estante sur la kampo;
16 muro ili estis por ni kiel en la nokto, tiel en la tago, la tutan tempon, kiun ni estis kun ili, pa■tante la ■afojn;
17 tial nun pripensu kaj rigardu, kion vi devas fari, Šar decidita estas malbono kontrař nia sinjoro kaj kontrař lia tuta domo; kaj li estas ja malhumila homo, oni ne povas paroli kun li.
18 Tiam Abigail rapide prenis ducent panojn kaj du felsakojn da vino kaj kvin pretigitajn ■afojn kaj kvin mezurojn da rostitaj grajnoj kaj cent kukojn sekvinberajn kaj ducent kukojn figajn, kaj metis Šion sur azenojn.
19 Kaj ■i diris al siaj servantoj: Iru antař mi, jen mi venas post vi. Sed al sia edzo Nabal ■i nenion diris.
20 Dum ■i estis rajdanta sur la azeno kaj mallevi°anta al la bazo de la monto, jen David kun siaj homoj mallevi°as renkonte al ■i, kaj ■i renkonti°is kun ili.
21 Dume David estis dirinta: Nur vane mi gardis la apartena╝on de tiu homo en la dezerto, ke nenio perdi°is el lia havo; li repagis al mi malbonon pro bono;
22 tiel Dio faru al la malamikoj de David kaj pli: el Šio, kio apartenas al li, mi restigos °is la morgařa mateni°o neniun virseksulon.
23 Kiam Abigail ekvidis Davidon, ■i rapide deiris de la azeno, kaj ╝etis sin antař David viza°altere kaj adorklini°is °is la tero.
24 Kaj ■i ╝etis sin antař liajn piedojn, kaj diris: Sur mi, mia sinjoro, estas la krimo; permesu, ke via sklavino parolu al viaj oreloj, kaj ařskultu la vortojn de via sklavino.
25 Mia sinjoro ne atentu tiun malvirtan viron Nabal, Šar kia estas lia nomo, tia li mem estas: Nabal estas lia nomo, kaj malsa°econ li havas en si; kaj mi, via sklavino, ne vidis la servantojn de mia sinjoro, kiujn vi sendis.
26 Kaj nun, mia sinjoro, kiel vivas la Eternulo kaj kiel vivas via animo, la Eternulo retenas vin, ke vi ne falu en sangon kaj ke vi ne helpu vin per via propra mano; nun estu kiel Nabal viaj malamikoj, kaj tiuj, kiuj deziras malbonon al mia sinjoro.
27 Kaj jen Ši tiu bena╝o, kiun via sklavino alportis al mia sinjoro; °i estu donita al la servantoj, kiuj sekvas mian sinjoron.
28 Pardonu, mi petas, la krimon de via sklavino, Šar la Eternulo aran°os al mia sinjoro domon fidindan, pro tio, ke mia sinjoro militas la militojn de la Eternulo; kaj malbono neniam estu trovata Še vi.
29 Se levi°is homo, por vin persekuti kaj serŠi vian animon, la animo de mia sinjoro tamen estas Širkařbarita per Širkařbaro de vivo Še la Eternulo, via Dio; sed la animo de viaj malamikoj estos for╝etita kvazař per ╝etilo.
30 Kiam la Eternulo faros al mia sinjoro Šion bonan, kiun Li promesis, kaj faros vin estro super Izrael,
31 tiam Ši tio ne estu por vi pu■i°ilo nek korfalilo por mia sinjoro, se vi ver■os sangon senkařze kaj se mia sinjoro helpos sin mem. Tiam la Eternulo faros bonon al mia sinjoro, kaj vi rememoros vian sklavinon.
32 Tiam David diris al Abigail: Benata estu la Eternulo, Dio de Izrael, kiu sendis vin hodiař al mi renkonte.
33 Kaj benata estu via elokventeco, kaj benata estu vi, kiu malhelpis min hodiař de enfalo en sangon kaj de helpado al mi per mia propra mano.
34 Sed kiel vivas la Eternulo, Dio de Izrael, kiu malhelpis min fari al vi malbonon: se vi ne rapidus kaj ne venus al mi renkonte, °is la mateni°o restus Še Nabal neniu virseksulo.
35 Kaj David prenis el ■ia mano tion, kion ■i alportis al li, kaj li diris al ■i: Iru pace al via domo; vidu, mi ařskultis vian voŠon kaj honoris vian viza°on.
36 Kiam Abigail venis al Nabal, jen li havis festenon en sia domo, kiel festeno de re°o, kaj la koro de Nabal estis gaja en li, kaj li estis tre ebria; sed ■i diris al li nenion malgrandan nek grandan °is la mateni°o.
37 Matene, kiam la vino eliris el Nabal, lia edzino rakontis al li tion, kio okazis; tiam rigidi°is en li lia koro, kaj li fari°is kiel ■tono.
38 Post dek tagoj la Eternulo frapis Nabalon, kaj li mortis.
39 Kiam David ařdis, ke Nabal mortis, li diris: Benata estu la Eternulo, kiu ju°e punis pro la malhonoro, kiun mi havis de Nabal, kaj Sian sklavon Li detenis de malbono, kaj la malbonecon de Nabal la Eternulo returnis sur lian kapon. Kaj David sendis kaj paroligis al Abigail, ke li volas preni ■in al si kiel edzinon.
40 Kaj venis la servantoj de David al Abigail en Karmelon, kaj diris al ■i jene: David sendis nin al vi, por preni vin al li kiel edzinon.
41 Tiam ■i levi°is, kaj klini°is kun la viza°o °is la tero, kaj diris: Jen via sklavino estas servantino, por lavi la piedojn de la servantoj de mia sinjoro.
42 Kaj Abigail rapide levi°is kaj ekrajdis sur azeno, kaj ■iaj kvin servantinoj ekiris post ■i, kaj ■i sekvis la senditojn de David kaj fari°is lia edzino.
43 Ankař AÂinoamon el Jizreel David prenis, kaj ili ambař fari°is liaj edzinoj.
44 Sed Saul fordonis sian filinon MiÂal, edzinon de David, al Palti, filo de Lai■, el Galim.

Ăapitro 26


1 Venis la Zifanoj al Saul en Gibean, kaj diris: David ja ka■as sin sur la monteto ŽaÂila, kiu estas antař la dezerto.
2 Tiam Saul levi°is kaj ekiris al la dezerto Zif, kaj kun li estis tri mil viroj elektitaj el Izrael, por serŠi Davidon en la dezerto Zif.
3 Kaj Saul starigis sian tendaron sur la monteto ŽaÂila, kiu estas antař la dezerto, apud la vojo. Kaj David estis en la dezerto, kaj vidis, ke Saul venis en la dezerton, por lin serŠi.
4 Kaj David sendis esplorrigardantojn, kaj konvinki°is, ke Saul efektive venis.
5 Tiam David levi°is, kaj venis al la loko, kie staris tendare Saul, kaj David rigardis la lokon, kie ku■is Saul, kaj Abner, filo de Ner, lia militestro. Saul ku■is en la centro de la tendaro, kaj la tuta popolo Širkař li.
6 Kaj David ekparolis kaj diris al AÂimele la Žetido, kaj al Abi■aj, filo de Ceruja, frato de Joab, jene: Kiu iros kun mi al Saul en la tendaron? Kaj Abi■aj diris: Mi iros kun vi.
7 Kaj David kaj Abi■aj venis al la popolo nokte; kaj jen Saul ku■as kaj dormas en la centro de la tendaro, kaj lia lanco estas enfiksita en la tero apud lia kaploko, kaj Abner kaj la popolo ku■as Širkaře.
8 Tiam Abi■aj diris al David: Dio transdonis hodiař vian malamikon en viajn manojn; nun permesu, ke mi trapiku lin per la lanco al la tero unu fojon; duan fojon mi tion ne faros al li.
9 Sed David diris al Abi■aj: Ne pereigu lin; Šar kiu povas senpune etendi sian manon kontrař la sanktoleiton de la Eternulo?
10 Kaj David diris: Mi ╝uras per la Eternulo, ke nur la Eternulo lin frapos; ař venos lia tago kaj li mortos, ař li iros en militon kaj pereos.
11 La Eternulo gardu min, ke mi ne etendu mian manon kontrař sanktoleiton de la Eternulo! nun prenu la lancon, kiu estas apud lia kaploko, kaj la vazon kun la akvo, kaj ni foriru.
12 Kaj David prenis la lancon kaj la vazon kun la akvo de la kaploko de Saul, kaj ili foriris; kaj neniu vidis, neniu rimarkis, kaj neniu veki°is, sed Šiuj dormis; Šar dormego venanta de la Eternulo falis sur ilin.
13 Kaj David transiris sur la alian flankon, kaj stari°is sur la supro de la monto, malproksime, tiel ke granda interspaco estis inter ili.
14 Kaj David ekkriis al la popolo, kaj al Abner, filo de Ner, jene: Ău vi ne respondos, Abner? Kaj Abner respondis kaj diris: Kiu vi estas, kiu krias kontrař la re°o?
15 Tiam David diris al Abner: Ău vi ne estas viro? kaj kiu estas egala al vi en Izrael? kial do vi ne gardis vian sinjoron, la re°on? Šar venis unu el la popolo, por pereigi la re°on, vian sinjoron.
16 Ne bona estas tio, kion vi faris. Kiel vivas la Eternulo, vi meritas la morton pro tio, ke vi ne gardis vian sinjoron, la sanktoleiton de la Eternulo. Nun rigardu, kie estas la lanco de la re°o, kaj la vazo kun la akvo, kiu estis apud lia kaploko.
17 Tiam Saul rekonis la voŠon de David, kaj diris: Ău tio estas via voŠo, mia filo David? Kaj David diris: ěi estas mia voŠo, mia sinjoro, ho re°o.
18 Kaj li diris plue: Kial mia sinjoro persekutas sian sklavon? kion mi faris? kaj kia malbono estas en mia mano?
19 Nun mia sinjoro la re°o volu ařskulti la vortojn de sia sklavo: se la Eternulo incitas vin kontrař mi, ekodoru farunofero; sed se homoj, tiam ili estu malbenitaj antař la Eternulo; Šar ili elpelis min nun, ke mi ne partoprenu en la hereda╝o de la Eternulo, kaj ili diras: Iru, servu al aliaj dioj.
20 Nun mia sango ne falu sur la teron malproksime de la viza°o de la Eternulo; la re°o de Izrael eliris ja, por serŠi iun pulon, kiel oni postkuras perdrikon en la montoj.
21 Tiam Saul diris: Mi pekis; revenu, mia filo David, Šar mi ne plu faros al vi malbonon, pro tio, ke mia animo estis kara antař viaj okuloj hodiař. Jen mi agis malsa°e kaj tre multe eraris.
22 Kaj David respondis kaj diris: Jen estas la lanco de la re°o; unu el la servantoj venu kaj prenu °in;
23 kaj la Eternulo repagu al Šiu lař lia justeco kaj fideleco. La Eternulo transdonis vin hodiař en miajn manojn, sed mi ne volis etendi mian manon kontrař sanktoleiton de la Eternulo.
24 Jen, kiel via animo havis hodiař grandan valoron en miaj okuloj, tiel mia animo havu grandan valoron en la okuloj de la Eternulo, kaj Li savu min de Šia mizero.
25 Kaj Saul diris al David: Benata vi estu, mia filo David; vi faros vian faron, kaj vi venkos. Kaj David iris sian vojon, kaj Saul reiris al sia loko.

Ăapitro 27


1 Tamen David diris al si mem: Mi povas enfali iun tagon en la manon de Saul; estas por mi nenio pli bona, ol ke mi forkuru en la landon de la Fili■toj, por ke Saul Šesu serŠi min plu en la regionoj de Izrael, kaj por ke mi savi°u kontrař lia mano.
2 Kaj David levi°is kaj transiris, li kaj la sescent viroj, kiuj estis kun li, al AÂi■, filo de MaoÂ, re°o de Gat.
3 Kaj David eklo°is Še AÂi■ en Gat, li kaj liaj viroj, Šiu kun sia domo, David kun siaj du edzinoj, AÂinoam, la Jizreelanino, kaj Abigail, edzino de Nabal, la Karmelanino.
4 Kiam oni raportis al Saul, ke David forkuris en Gaton, li ne plu serŠis lin.


5 Kaj David diris al AÂi■: Se mi akiris vian favoron, oni donu al mi, mi petas, lokon en unu el la urboj de la kamparo, por ke mi eklo°u tie; por kio via sklavo lo°u en via re°a urbo kune kun vi?
6 Kaj AÂi■ donis al li en tiu tago Ciklagon; pro tio Ciklag fari°is apartena╝o de la re°oj de Judujo °is nun.


7 La nombro de la tagoj, kiujn David tralo°is en la regiono de la Fili■toj, estis unu jaro kaj kvar monatoj.
8 Kaj David kun siaj viroj iris kaj atakis la Ge■uridojn kaj Gezeridojn kaj Amalekidojn, Šar ili lo°is en tiu lando de antikva tempo °is Ůur kaj °is la lando Egipta.
9 Kiam David venkobatis la landon, li lasis la vivon nek al viroj nek al virinoj, sed prenis ■afojn kaj bovojn kaj azenojn kaj kamelojn kaj vestojn, kaj reiris kaj venis al AÂi■.
10 Kiam AÂi■ demandis: Ău vi ne faris hodiař atakon? David respondis: Sur la sudan regionon de Jehuda, sur la sudan regionon de la JeraÂmeelidoj, kaj sur la sudan regionon de la Kenidoj.
11 Nek viron nek virinon David lasis veni viva en Gaton, dirante: Ili ne parolu kontrař ni, dirante, ke tiel agis David. Kaj tia estis lia maniero de agado dum la tuta tempo, kiun li lo°is en la regiono de la Fili■toj.
12 Kaj AÂi■ fidis Davidon, dirante: Li faris sin abomeninda antař sia popolo Izrael, kaj tial li estos mia sklavo por Šiam.

Ăapitro 28


1 Okazis en tiu tempo, ke la Fili■toj kolektis sian militistaron, por militi kontrař Izrael. Kaj AÂi■ diris al David: Sciu, ke vi iros kun mi en la militon, vi kaj viaj viroj.
2 Kaj David diris al AÂi■: Tial vi ekscios, kion faros via sklavo. Kaj AÂi■ diris al David: Mi faros vin por Šiam mia kapogardisto.


3 Dume Samuel mortis, kaj Šiuj Izraelidoj lin priploris, kaj enterigis lin en Rama, en lia urbo. Kaj Saul estis eksterminta el la lando Šiujn sorŠistojn kaj ařguristojn.
4 Kiam la Fili■toj kolekti°is, kaj venis kaj stari°is tendare en Ůunem, tiam Saul kolektis Šiujn Izraelidojn, kaj ili stari°is tendare en Gilboa.
5 Kiam Saul ekvidis la tendaron de la Fili■toj, li ektimis, kaj lia koro forte ektremis.
6 Kaj Saul petis konsilon Še la Eternulo, sed la Eternulo ne respondis al li per son°oj, nek per la signoj de lumo, nek per profetoj.
7 Tiam Saul diris al siaj servantoj: ElserŠu al mi virinon, kiu povoscias ařguri, por ke mi iru al ■i kaj ricevu de ■i informojn. Kaj liaj servantoj diris: Jen ekzistas en En-Dor virino, kiu povoscias ařguri.
8 Tiam Saul ■an°is siajn vestojn, metis sur sin aliajn vestojn, kaj iris kune kun du viroj, kaj ili venis al la virino nokte. Kaj li diris: Ařguru al mi, mi petas, per via ařgura povoscio, kaj elvoku al mi tiun, pri kiu mi diros al vi.
9 Sed la virino diris al li: Vi scias ja, kion faris Saul, kiu ekstermis la sorŠistojn kaj la ařguristojn el la lando; kial do vi volas retkapti mian animon, por pereigi min?
10 Tiam Saul ╝uris al ■i per la Eternulo, dirante: Kiel vivas la Eternulo, ne trafos vin puno pro Ši tiu afero.
11 Kaj la virino diris: Kiun mi elvoku al vi? Kaj li diris: Samuelon elvoku al mi.
12 Kiam la virino ekvidis Samuelon, ■i ekkriis per lařta voŠo; kaj la virino diris al Saul: Kial vi min trompis? vi estas ja Saul.
13 Sed la re°o diris al ■i: Ne timu; kion vi vidis? Kaj la virino diris al Saul: Iun dian mi vidis levi°antan el la tero.
14 Kaj li diris al ■i: Kia estas lia aspekto? Kaj ■i diris: Levi°as viro maljuna, kaj li estas vestita per pastra tuniko. Tiam Saul komprenis, ke tio estas Samuel; kaj li klinis sin kun la viza°o °is la tero, kaj faris adorsaluton.
15 Tiam Samuel diris al Saul: Kial vi maltrankviligis min, elvokante min supren? Kaj Saul respondis: Mi estas en tre premita stato; la Fili■toj militas kontrař mi, kaj Dio forturnis Sin de mi kaj jam ne respondas al mi per profetoj nek per son°oj; tial mi vokis vin, por ke vi sciigu al mi, kion mi devas fari.
16 Sed Samuel diris: Kial do vi demandas min, se la Eternulo forturnis Sin de vi kaj transiris al via konkuranto?
17 Kaj la Eternulo faros al li, kion Li diris per mi; kaj la Eternulo el■iros la regnon el viaj manoj kaj donos °in al via proksimulo David.
18 Ăar vi ne ařskultis la voŠon de la Eternulo kaj ne plenumis Lian flaman koleron kontrař Amalek, tial Ši tion faris hodiař la Eternulo al vi;
19 kaj la Eternulo transdonos kune kun vi ankař Izraelon en la manojn de la Fili■toj; kaj morgař vi kaj viaj filoj estos kun mi; ankař la tendaron de Izrael la Eternulo transdonos en la manojn de la Fili■toj.
20 Tiam Saul tuj falis lař sia tuta longeco sur la teron, Šar li tre ektimis pro la vortoj de Samuel; ankař forton li ne havis en si, Šar li nenion man°is la tutan tagon kaj la tutan nokton.
21 Kiam la virino aliris al Saul, kaj vidis, ke li estas tre konsternita, ■i diris al li: Jen via sklavino obeis vian voŠon, kaj mi metis en dan°eron mian animon, kaj obeis la vortojn, kiujn vi diris al mi;
22 nun mi petas, ařskultu ankař vi la voŠon de via sklavino, kaj mi metos antař vin pecon da pano, kaj vi man°u, por ke vi havu forton, kiam vi iros la vojon.
23 Sed li rifuzis, kaj diris: Mi ne man°os. Sed kiam insistis super li liaj servantoj kaj ankař la virino, li obeis ilian voŠon, levi°is de la tero, kaj sidi°is sur lito.
24 La virino havis en la domo grasigitan bovidon; ■i rapide °in buŠis, kaj ■i prenis farunon, knedis °in, kaj bakis el °i macojn.
25 Kaj ■i alportis tion antař Saulon kaj antař liajn servantojn, kaj ili man°is; kaj en la sama nokto ili levi°is kaj foriris.

Ăapitro 29


1 Dume la Fili■toj kolektis sian tutan militistaron en Afek; kaj la Izraelidoj staris tendare apud la fonto, kiu estas en Jizreel.
2 La estroj de la Fili■toj preterpasis kun siaj centoj kaj miloj, kaj David kun siaj viroj preterpasis en la fina parto kun AÂi■.
3 Kaj la estroj de la Fili■toj diris: Por kio estas Ši tiuj Hebreoj? Sed AÂi■ respondis al la estroj de la Fili■toj: Tio estas ja David, servanto de Saul, re°o de Izrael; li estis kun mi kelkan tempon ař eŠ jarojn, kaj mi trovis en li nenion de post la tago de la defalo °is nun.
4 Sed ekkoleris kontrař li la estroj de la Fili■toj, kaj la estroj de la Fili■toj diris al li: Reirigu tiun viron, kaj li revenu sur sian lokon, kiun vi destinis por li, sed li ne iru kun ni en la batalon kaj ne fari°u nia kontrařulo dum la batalo; Šar per kio Ši tiu povus favorigi al si sian sinjoron, se ne per la kapoj de niaj viroj?
5 Ău tio ne estas ja tiu David, pri kiu oni kantis en la dancrondoj jene:

Saul frapis milojn, Kaj David dekmilojn?


6 Tiam AÂi■ alvokis Davidon, kaj diris al li: Kiel vivas la Eternulo, vi estas honesta, kaj plaŠas al mi via agado kun mi en la tendaro; mi ne trovis en vi malbonon de post la tago de via veno al mi °is hodiař; sed al la estroj vi ne plaŠas.
7 Reiru do nun kaj iru en paco, por ke vi ne faru ion ne plaŠan al la estroj de la Fili■toj.
8 Sed David diris al AÂi■: Kion mi faris, kaj kion vi trovis en via sklavo de post la tago, kiam mi stari°is antař vi, °is nun, ke mi ne iru kaj ne batalu kontrař la malamikoj de mia sinjoro la re°o?
9 Kaj AÂi■ respondis kaj diris al David: Mi scias, ke vi estas bona antař miaj okuloj, kiel an°elo de Dio; sed la estroj de la Fili■toj diras: Li ne iru kun ni en la batalon.
10 Levi°u do frue matene kun la servantoj de via sinjoro, kiuj venis kun vi; levi°u frue matene kaj, kiam vi havos lumon, foriru.
11 Kaj David, li mem kaj liaj viroj, levi°is frue, por iri matene, por reveni en la landon de la Fili■toj; kaj la Fili■toj direktis sin al Jizreel.

Ăapitro 30


1 Kiam David kaj liaj viroj venis en Ciklagon en la tria tago, la Amalekidoj estis atakintaj la sudan regionon kaj Ciklagon, venkobatintaj Ciklagon kaj forbruligintaj °in per fajro.
2 Ili prenis en malliberecon la virinojn, kiuj estis tie, de la malgrandaj °is la grandaj; ili neniun mortigis, sed forkondukis, kaj iris sian vojon.
3 Kiam David kun siaj viroj venis al la urbo, ili ekvidis, ke °i estas forbruligita per fajro, kaj iliaj edzinoj kaj filoj kaj filinoj estas prenitaj en malliberecon.
4 Tiam David, kaj la homoj, kiuj estis kun li, levis sian voŠon kaj ekploris, °is ili jam ne havis forton por plori.
5 La du edzinoj de David ankař estis prenitaj en malliberecon, AÂinoam, la Jizreelanino, kaj Abigail, edzino de Nabal, la Karmelanino.
6 Kaj al David estis tre malfacile, Šar la popolo intencis ■tonmortigi lin, Šar tre koleris la tuta popolo, Šiu pro siaj filoj kaj siaj filinoj. Sed David havis fortan fidon al la Eternulo, sia Dio.


7 Kaj David diris al Ebjatar, la pastro, filo de AÂimeleÂ: Volu alporti al mi la efodon; kaj Ebjatar alportis la efodon al David.
8 Tiam David faris demandon al la Eternulo, dirante: Ău mi postkuru tiun amason, kaj Šu mi °in kaptos? Kaj Li diris al li: Postkuru, Šar vi kaptos kaj vi savos.
9 Kaj David iris, li kaj la sescent viroj, kiuj estis kun li, kaj ili venis al la torento Besor, kaj la postrestintoj haltis.
10 Kaj postkuris David kun kvarcent viroj; haltis ducent viroj, kiuj estis tro lacaj, por transiri la torenton Besor.
11 Kaj ili trovis iun Egipton sur la kampo, kaj ili alkondukis lin al David; oni donis al li panon, kaj li man°is, kaj oni trinkigis al li akvon.
12 Kaj oni donis al li pecon da figa kuko kaj du kuketojn sekvinberajn, kaj li man°is, kaj revenis al li lia spirito, Šar antař tio li dum tri tagoj kaj tri noktoj ne man°is panon kaj ne trinkis akvon.
13 Kaj David diris al li: Kies vi estas? kaj de kie vi estas? Kaj li respondis: Mi estas Egipta junulo, mi estas sklavo de unu Amalekido; sed mia sinjoro forlasis min, Šar mi malsani°is antař tri tagoj.
14 Ni atakis la sudan regionon de la Keretidoj kaj la regionon de Jehuda kaj la sudan regionon de Kaleb, kaj Ciklagon ni forbruligis per fajro.
15 Tiam David diris al li: Ău vi kondukos min al tiu amaso? Kaj li respondis: Čuru al mi per Dio, ke vi ne mortigos min kaj ne transdonos min en la manon de mia sinjoro; tiam mi kondukos vin al tiu amaso.
16 Kaj li alkondukis lin; kaj jen ili, dis╝etitaj sur la tuta landpeco, man°as kaj trinkas kaj festenas pro la tuta granda militakiro, kiun ili prenis el la lando Fili■ta kaj el la lando Juda.
17 Kaj David batis ilin de la mateno °is la morgařa vespero; kaj neniu el ili sin savis, krom kvarcent junaj viroj, kiuj ekrajdis sur la kameloj kaj forkuris.
18 Kaj David savis Šion, kion prenis la Amalekidoj, kaj siajn du edzinojn David savis.
19 Kaj mankis al ili nenio malgranda nek granda, nek el la filoj nek el la filinoj, nek el la militakiro, nek el Šio, kion ili prenis al si: Šion David reprenis.
20 Kaj David prenis Šiujn ■afojn kaj bovojn kaj pelis la brutojn antař si, kaj oni diris: Tio estas la militakiro de David.
21 Kaj David venis al la ducent viroj, kiuj pro laceco ne povis sekvi Davidon kaj estis restigitaj Še la torento Besor. Kaj ili eliris renkonte al David, kaj al la popolo, kiu estis kun li. Kaj David aliris al tiuj homoj kaj afable salutis ilin.
22 Tiam kelkaj malbonaj kaj sentařgaj el la viroj, kiuj iris kun David, ekparolis kaj diris: Pro tio, ke ili ne iris kun ni, ni ne donu al ili ion el la militakiro, kiun ni reprenis; nur al Šiu lian edzinon kaj liajn gefilojn; ili prenu kaj iru.
23 Sed David diris: Ne agu tiel, miaj fratoj, kun tio, kion donis al ni la Eternulo, kiu konservis nin, kaj transdonis en niajn manojn la amason, kiu atakis nin.
24 Kaj kiu ařskultos vin en tiu afero? Šar la parto de tiu, kiu iris en la batalon, devas esti tia sama, kiel de tiu, kiu restis Še la Šararo; egale devas esti dividite.
25 Tiel estis de post tiu tago; kaj li starigis tion kiel le°on kaj moron en Izrael °is nun.


26 Kiam David venis en Ciklagon, li sendis iom el la militakiro al la Judaj pleja°uloj, al siaj amikoj, dirante: Jen akceptu donacon el la militakiro de la malamikoj de la Eternulo;
27 al tiuj, kiuj estis en Bet-El, kaj al tiuj, kiuj estis en la suda Ramot, kaj al tiuj, kiuj estis en Jatir,
28 kaj al tiuj, kiuj estis en Aroer, kaj al tiuj, kiuj estis en Sifmot, kaj al tiuj, kiuj estis en E■temoa,
29 kaj al tiuj, kiuj estis en RaÂal, kaj al tiuj, kiuj estis en la urboj de la JeraÂmeelidoj, kaj al tiuj, kiuj estis en la urboj de la Kenidoj,
30 kaj al tiuj, kiuj estis en Žorma, kaj al tiuj, kiuj estis en Kor-A■an, kaj al tiuj, kiuj estis en AtaÂ,
31 kaj al tiuj, kiuj estis en Žebron, kaj en Šiuj lokoj, en kiuj estis vaginta David kun siaj viroj.

Ăapitro 31


1 Dume la Fili■toj batalis kontrař Izrael; kaj la Izraelidoj forkuris de la Fili■toj kaj falis mortigitaj sur la monto Gilboa.
2 Kaj la Fili■toj kuratingis Saulon kaj liajn filojn, kaj la Fili■toj mortigis Jonatanon kaj Abinadabon kaj Malki-Ůuan, filojn de Saul.
3 La batalo forti°is kontrař Saul; kaj la arkpafistoj trovis lin, kaj li estis forte vundita de la arkpafistoj.
4 Tiam Saul diris al sia armilportisto: Eltiru vian glavon kaj trapiku min per °i, por ke ne venu tiuj necirkumciditoj, por trapiki min kaj mokmalhonori min. Sed lia armilportisto ne volis, Šar li forte timis. Tiam Saul prenis sian glavon kaj faligis sin sur °in.
5 Kiam lia armilportisto vidis, ke Saul mortis, li ankař faligis sin sur sian glavon kaj mortis kune kun li.
6 Tiamaniere mortis Saul kaj liaj tri filoj kaj lia armilportisto kaj Šiuj liaj viroj en tiu tago kune kun li.
7 Kiam la Izraelidoj, kiuj estis transe de la valo kaj transe de Jordan, vidis, ke la Izraelidoj forkuras kaj ke Saul kaj liaj filoj mortis, ili forlasis la urbojn kaj forkuris; kaj venis la Fili■toj kaj eklo°is en ili.


8 En la sekvanta tago venis la Fili■toj, por senvestigi la mortigitojn; kaj ili trovis Saulon kaj liajn tri filojn falintajn sur la monto Gilboa.
9 Tiam ili dehakis lian kapon kaj deprenis liajn armilojn kaj sendis en la landon de la Fili■toj Širkařen, por anonci en la domo de iliaj idoloj kaj al la popolo.
10 Kaj ili metis liajn armilojn en la templon de A■tar, kaj lian korpon ili pendigis sur la muro de Bet-Ůan.
11 Kiam la lo°antoj de Jabe■ en Gilead ařdis pri tio, kion faris la Fili■toj al Saul,
12 tiam Šiuj kura°uloj levi°is kaj iris tutan nokton kaj prenis la korpon de Saul kaj la korpojn de liaj filoj de la muro de Bet-Ůan, kaj venis en Jabe■on kaj forbruligis ilin tie.
13 Kaj ili prenis iliajn ostojn kaj enterigis sub la tamarisko en Jabe■, kaj ili fastis dum sep tagoj.

Hosted by uCoz