SAMUEL
LIBRO DUA

Ăapitro 1


1 Post la morto de Saul, kiam David revenis de la venkobato de Amalek, kaj David estis en Ciklag de du tagoj,
2 okazis, ke en la tria tago iu viro venis el la tendaro, de Saul, kaj liaj vestoj estis dis■iritaj kaj terpolvo estis sur lia kapo; kaj kiam li alvenis al David, li ╝etis sin sur la teron kaj adorklini°is.
3 Kaj David diris al li: De kie vi venas? Kaj tiu diris al li: El la tendaro de la Izraelidoj mi forsavis min.
4 Kaj David diris al li: Kiel estis la afero? diru al mi, mi petas. Kaj tiu diris, ke la popolo forkuris el la batalo, ke multaj falis el la popolo kaj mortis, kaj ke ankař Saul kaj lia filo Jonatan mortis.
5 Kaj David diris al la junulo, kiu raportis al li: Kiamaniere vi eksciis, ke mortis Saul kaj lia filo Jonatan?
6 Kaj la junulo raportanta al li diris: Okaze mi venis sur la monton Gilboa, kaj jen mi vidis, ke Saul apogas sin sur sia glavo kaj la Šaroj kaj rajdantoj atingas lin.
7 Kaj li ekrigardis malantařen, kaj ekvidis min kaj vokis min; kaj mi diris: Jen mi estas.
8 Kaj li diris al mi: Kiu vi estas? Kaj mi diris al li: Mi estas Amalekido.
9 Kaj li diris al mi: Stari°u, mi petas, super mi, kaj mortigu min, Šar kaptis min agonio; Šar mia animo °is nun ankorař estas en mi.
10 Tiam mi stari°is super li kaj mortigis lin, Šar mi sciis, ke li ne vivos post sia falo; kaj mi prenis la kronon, kiu estis sur lia kapo, kaj la brakornamon, kiu estis sur lia brako, kaj mi alportis ilin al mia sinjoro Ši tien.
11 Tiam David kaptis siajn vestojn kaj dis■iris ilin, ankař Šiuj homoj, kiuj estis kun li.
12 Kaj ili funebris kaj ploris kaj fastis °is la vespero, pro Saul, kaj pro Jonatan, lia filo, kaj pro la popolo de la Eternulo, kaj pro la domo de Izrael, ke ili falis de glavo.
13 Kaj David diris al la junulo, kiu raportis al li: De kie vi estas? Kaj tiu respondis: Mi estas filo de fremdulo Amalekido.
14 Tiam David diris al li: Kiel vi ne timis etendi vian manon, por pereigi la sanktoleiton de la Eternulo?
15 Kaj David alvokis unu el la servantoj, kaj diris: Alproksimi°u, kaj frapu lin. Kaj tiu frapis lin, kaj li mortis.
16 Kaj David diris al li: Via sango estu sur via kapo; Šar via bu■o atestas kontrař vi per tio, ke vi diris: Mi mortigis la sanktoleiton de la Eternulo.
17 Kaj David eldiris la sekvantan funebran parolon pri Saul kaj pri lia filo Jonatan
18 (kaj li ordonis instrui al la Judoj la uzadon de pafarko, kiel estas skribite en la libro de la Justulo):


19 La beleco de Izrael estas mortigita sur viaj alta╝oj! Kiel falis la herooj!
20 Ne sciigu en Gat, Ne anoncu sur la stratoj de A■kelon; Por ke ne °oju la filinoj de la Fili■toj, Por ke ne °ojkriu la filinoj de la necirkumciditoj.
21 Montoj en Gilboa, Nek roso nek pluvo estu sur vi, nek kampoj fruktodonaj; Ăar tie estas malhonorita la ■ildo de herooj, La ■ildo de Saul, kvazař li ne estus oleita per sankta oleo.
22 Sen sango de mortigitoj, sen sebo de fortuloj, La pafarko de Jonatan neniam venis returne, Kaj la glavo de Saul ne revenis vane.
23 Saul kaj Jonatan, amindaj kaj Šarmaj Še sia vivo, EŠ Še sia morto ne disi°is; Pli rapidaj ili estis ol agloj, Pli fortaj ol leonoj.
24 Filinoj de Izrael, ploru pri Saul, Kiu vestis vin per purpuro kun ornama╝oj, Kiu metis orajn ornamojn sur viajn vestojn.
25 Kiel falis herooj meze de la batalo! Mortigita estas Jonatan sur viaj alta╝oj.
26 Mi mal°ojas pro vi, mia frato Jonatan; Vi estis al mi tre kara; Via amo estis al mi pli kara, Ol la amo de virinoj.
27 Kiel falis herooj, Kaj pereis batalaj armiloj!

Ăapitro 2


1 Post tio David demandis la Eternulon, dirante: Ău mi eniru en unu el la urboj de Jehuda? Kaj la Eternulo diris al li: Eniru. Kaj David diris: Kien mi eniru? Kaj Li respondis: En Žebronon.
2 Kaj David tien eniris, kune kun siaj edzinoj, AÂinoam, la Jizreelanino, kaj Abigail, edzino de Nabal, la Karmelanino.
3 Ankař siajn virojn, kiuj estis kun li, David alkondukis, Šiun kun lia domo; kaj ili eklo°is en la urboj de Žebron.
4 Tiam venis la viroj de Jehuda kaj sanktoleis tie Davidon kiel re°on super la domo de Jehuda.

Kiam oni sciigis al David, ke la lo°antoj de Jabe■ en Gilead enterigis Saulon,
5 David sendis senditojn al la lo°antoj de Jabe■ en Gilead, kaj dirigis al ili: Estu benataj de la Eternulo pro tio, ke vi faris tiun favorkora╝on al via sinjoro, al Saul, kaj enterigis lin;
6 nun la Eternulo faru al vi favorkora╝on kaj justa╝on; kaj mi ankař repagos al vi tiun bona╝on, kiun vi faris;
7 nun forti°u viaj manoj, kaj estu kura°aj; Šar mortis via sinjoro Saul, sed jam min sanktoleis la Judoj kiel re°on super ili.


8 Dume Abner, filo de Ner, militestro de Saul, prenis I■-Bo■eton, filon de Saul, kaj transkondukis lin en MaÂanaimon,
9 kaj starigis lin kiel re°on super Gilead kaj super la A■uridoj kaj super Jizreel kaj super Efraim kaj super Benjamen kaj super la tuta Izrael.
10 I■-Bo■et, filo de Saul, havis la a°on de kvardek jaroj, kiam li fari°is re°o de Izrael, kaj du jarojn li re°is. Nur la domo de Jehuda sekvis Davidon.
11 La dařro de la tempo, dum kiu David estis re°o en Žebron super la domo de Jehuda, estis sep jaroj kaj ses monatoj.


12 Kaj Abner, filo de Ner, kun la servantoj de I■-Bo■et, filo de Saul, eliris el MaÂanaim en Gibeonon.
13 Kaj Joab, filo de Ceruja, kun la servantoj de David, eliris kaj renkonti°is kun ili Še la akvejo de Gibeon; kaj sidi°is unuj Še unu flanko de la akvejo, kaj la aliaj Še la dua flanko de la akvejo.
14 Kaj Abner diris al Joab: La junuloj levi°u, kaj amuzi°u antař ni. Kaj Joab diris: Ili levi°u.
15 Kaj levi°is kaj eliris dek du de la flanko de Benjamen kaj de I■-Bo■et, filo de Saul, kaj dek du el la servantoj de David.
16 Kaj ili kaptis Šiu la kapon de sia kontrařulo kaj enpikis sian glavon en la flankon de sia kontrařulo, kaj ili falis kune. Tial oni donis al tiu loko la nomon Kampo de la Fortuloj en Gibeon.
17 Kaj fari°is tre kruela batalo en tiu tago; kaj frapitaj estis Abner kaj la Izraelidoj antař la servantoj de David.
18 Kaj tie estis tri filoj de Ceruja: Joab kaj Abi■aj kaj Asahel; Asahel estis rapidpieda kiel gazelo sur la kampo.
19 Kaj Asahel postkuris Abneron, kaj, ne flanki°ante dekstren nek maldekstren, sekvis Abneron.
20 Abner turni°is malantařen, kaj diris: Ău vi estas Asahel? Kaj tiu respondis: Mi.
21 Tiam Abner diris al li: Flankeni°u dekstren ař maldekstren, kaj kaptu al vi unu el la junuloj, kaj prenu al vi liajn armilojn. Sed Asahel ne volis cedi de li.
22 Abner denove diris al Asahel: Forcedu de mi; por kio mi batu vin sur la teron? kaj kiel mi poste montros mian viza°on al via frato Joab?
23 Sed tiu ne volis fori°i. Tiam Abner ekbatis lin per la malantařa fino de la lanco en la ventron tiel, ke la lanco eliris tra lia malantařa parto; kaj li tie falis, kaj mortis sur la sama loko. Kaj Šiu, kiu venis al la loko, kie Asahel falis kaj mortis, haltis.
24 Kaj Joab kaj Abi■aj postkuris Abneron. Kiam la suno mallevi°is, ili venis al la monteto Ama, kiu estas kontrař Gia sur la vojo al la dezerto Gibeona.
25 Kaj la Benjamenidoj kolekti°is Širkař Abner kaj formis unu taŠmenton kaj stari°is sur la supro de unu monteto.
26 Tiam Abner ekkriis al Joab, kaj diris: Ău eterne man°ados la glavo? Šu vi ne scias, kiel maldolŠaj estos la sekvoj? kiel longe vi ne ordonos al la popolo Šesigi la atakadon de siaj fratoj?
27 Kaj Joab respondis: Kiel vivas la Eternulo, se vi ne estus elvokinta, tiam ankorař matene la popolo Šesus atakadi Šiu sian fraton.
28 Kaj Joab ekblovis per trumpeto, kaj la tuta popolo haltis kaj ne persekutis plu la Izraelidojn kaj ne plu batalis.
29 Abner kaj liaj viroj mar■is sur la ebena╝o tiun tutan nokton kaj transiris Jordanon kaj trairis la tutan Bitronon kaj venis en MaÂanaimon.
30 Kaj Joab revenis de la persekutado de Abner kaj kolektis la tutan popolon; kaj mankis el la servantoj de David dek nař viroj kaj Asahel.
31 Sed la servantoj de David frapis el la Benjamenidoj kaj el la viroj de Abner tricent sesdek virojn, kiuj mortis.
32 Kaj ili levis Asahelon, kaj enterigis lin en la tombo de lia patro, kiu estas en Bet-LeÂem. Kaj Joab kaj liaj viroj iris dum la tuta nokto, kaj la mateno trafis ilin en Žebron.

Ăapitro 3


1 Kaj la milito estis longedařra inter la domo de Saul kaj la domo de David. Sed David fari°adis Šiam pli forta, kaj la domo de Saul fari°adis Šiam pli malforta.


2 Al David naski°is filoj en Žebron. Lia unuenaskito estis Amnon, de AÂinoam, la Jizreelanino;
3 lia dua filo estis Kilab, de Abigail, edzino de Nabal, la Karmelanino; la tria, Ab■alom, de MaaÂa, filino de Talmaj, re°o de Ge■ur;
4 la kvara, Adonija, filo de Žagit; la kvina, Ůefatja, filo de Abital;
5 la sesa, Jitream, de Egla, edzino de David. Ăi tiuj naski°is al David en Žebron.


6 Dum la tempo, kiam estis milito inter la domo de Saul kaj la domo de David, Abner subtenadis la domon de Saul.
7 Saul havis kromvirinon, kies nomo estis Ricpa, filino de Aja. Kaj I■-Bo■et diris al Abner: Kial vi envenis al la kromvirino de mia patro?
8 Tiam Abner forte ekkoleris pro la vortoj de I■-Bo■et, kaj li diris: Ău mi estas kapo de hundo, mi, kiu kontrař Jehuda faras favorkora╝on al la domo de via patro Saul, al liaj fratoj kaj al liaj amikoj, kaj ne transdonis vin en la manon de David? kaj vi riproŠas al mi hodiař krimon pro la virino!
9 Tiel kaj pli Dio punu Abneron, se mi ne agos konforme al tio, kiel la Eternulo ╝uris al David;
10 por forpreni la regnon de la domo de Saul, kaj starigi la tronon de David super Izrael kaj Jehuda, de Dan °is Beer-Ůeba.
11 Kaj li ne povis plu respondi al Abner eŠ unu vorton, Šar li timis lin.


12 Tiam Abner sendis senditojn al David anstatař si, por diri: Al kiu apartenas la lando? faru vian interligon kun mi, kaj tiam mia mano estos kun vi, por turni al vi la tutan Izraelon.
13 Kaj tiu diris: Bone, mi faros kun vi interligon; nur unu aferon mi petos de vi, nome: vi ne vidos mian viza°on, se vi antaře ne alkondukos al mi MiÂalon, filinon de Saul, kiam vi venos, por vidi mian viza°on.
14 Kaj David sendis senditojn al I■-Bo■et, filo de Saul, por diri: Donu mian edzinon MiÂal, kiun mi edzinigis al mi per cent prepucioj de Fili■toj.
15 Tiam I■-Bo■et sendis, kaj prenis ■in de la edzo, de Paltiel, filo de Lai■.
16 Kaj ■ia edzo iris kun ■i, ne Šesante plori pro ■i °is BaÂurim; sed Abner diris al li: Iru returne; kaj li iris returne.


17 Kaj Abner ekparolis kun la pleja°uloj de Izrael, dirante: Jam de longe vi volas havi Davidon kiel re°on super vi;
18 nun faru do tion; Šar la Eternulo diris pri David jene: Per la mano de Mia servanto David Mi savos Mian popolon Izrael el la manoj de la Fili■toj kaj el la manoj de Šiuj iliaj malamikoj.
19 Ankař al la oreloj de la Benjamenidoj Abner parolis. Kaj Abner ankař iris, por diri al la oreloj de David en Žebron Šion, kio plaŠas al la Izraelidoj kaj al la tuta domo de Benjamen.
20 Kiam Abner venis al David en Žebronon kaj kun li dudek viroj, David faris por Abner kaj por liaj viroj festenon.
21 Kaj Abner diris al David: Mi levi°os, kaj iros kaj kunvenigos al mia sinjoro la re°o la tutan Izraelon, por ke ili faru kun vi interligon, kaj por ke vi re°u super Šio, kiel deziros via animo. Kaj David forliberigis Abneron, kaj li iris en paco.
22 Sed jen la servantoj de David kaj Joab venis el batalo, kaj alportis kun si multe da militakiro; Abner tiam jam ne estis kun David en Žebron, Šar Ši tiu forliberigis lin kaj li foriris en paco.
23 Kiam venis Joab kun la tuta militistaro, kiu estis kun li, oni sciigis al Joab, dirante: Abner, filo de Ner, venis al la re°o; kaj Ši tiu forliberigis lin kaj li iris en paco.
24 Tiam Joab venis al la re°o, kaj diris: Kion vi faris? jen Abner venis al vi; kial do vi forliberigis lin, ke li foriris?
25 Vi konas ja Abneron, filon de Ner; nur por tromplogi vin li venis, kaj por ekkoni Šiujn viajn elirojn kaj enirojn, kaj por ekscii Šion, kion vi faras.
26 Kaj Joab eliris de David kaj sendis senditojn post Abner, kaj ili revenigis lin de la puto Sira; kaj David ne sciis pri tio.
27 Kiam Abner revenis Žebronon, Joab kondukis lin en la mezon de la pordego, por paroli kun li sekrete, kaj frapis lin tie en la ventron; kaj li mortis, pro la sango de lia frato Asahel.
28 Kiam David poste ařdis pri tio, li diris: Senkulpa estas mi kaj mia regno antař la Eternulo por eterne pri la sango de Abner, filo de Ner.
29 ěi falu sur la kapon de Joab kaj de lia tuta patrodomo; ne manku en la domo de Joab pusulo, nek leprulo, nek apoganta sin sur bastono, nek falanta de glavo, nek havanta mankon de pano.
30 Tiel Joab kaj lia frato Abi■aj mortigis Abneron pro tio, ke li mortigis Asahelon, ilian fraton, en Gibeon dum la batalo.


31 Kaj David diris al Joab, kaj al la tuta popolo, kiu estis kun li: Dis■iru viajn vestojn kaj zonu vin per sakoj, kaj funebru pro Abner. Kaj la re°o David sekvis la mortintportilon.
32 Kaj oni enterigis Abneron en Žebron; kaj la re°o levis sian voŠon kaj ploris super la tombo de Abner, kaj ploris la tuta popolo.
33 Kaj la re°o eldiris funebran parolon pri Abner, kaj diris:

Ău Abner devis morti tiel, kiel mortas malnoblulo?
34 Viaj manoj ne estis ligitaj, kaj viaj piedoj ne estis en katenoj; Vi falis, kiel oni falas de krimuloj.

Kaj ankorař pli ploris pro li la popolo.
35 Poste venis la tuta popolo, por igi Davidon man°i, dum estis ankorař tago; sed David ╝uris, dirante: Tiel kaj pli punu min Dio, se mi antař la sunsubiro gustumos panon ař ion ajn.
36 Kaj la tuta popolo tion komprenis; kaj tio plaŠis al °i, tiel same, kiel Šio, kion faris la re°o, plaŠis al la tuta popolo.
37 Kaj eksciis en tiu tago la tuta popolo kaj la tuta Izrael, ke ne de la re°o tio venis, ke oni mortigis Abneron, filon de Ner.
38 Kaj la re°o diris al siaj servantoj: Ău vi ne scias, ke princo kaj grandulo falis hodiař en Izrael?
39 Sed mi hodiař estas ankorař malforta kaj apenař sanktoleita kiel re°o, kaj tiuj homoj, la filoj de Ceruja, estas pli fortaj ol mi; la Eternulo repagu al la malbonaganto konforme al lia malbonago.

Ăapitro 4


1 Kiam la filo de Saul ařdis, ke mortis Abner en Žebron, tiam liaj manoj mallevi°is kaj la tuta Izrael konsterni°is.
2 Du viroj taŠmentestroj estis Še la filo de Saul; la nomo de unu estis Baana, kaj la nomo de la dua ReÂab, filoj de Rimon, Beerotano, el la Benjamenidoj; Šar Beerot ankař estis kalkulata kiel apartena╝o de la Benjamenidoj.
3 Sed la Beerotanoj forkuris en Gitaimon kaj lo°is tie kiel fremduloj °is nun.


4 De Jonatan, filo de Saul, restis filo, kiu havis malsanajn piedojn. Li havis la a°on de kvin jaroj, kiam venis la sciigo pri Saul kaj Jonatan el Jizreel; kiam lia vartistino prenis lin kaj ekkuris, kaj ■i rapidis forkuri, li falis kaj fari°is lama. Lia nomo estis Mefibo■et.


5 ReÂab kaj Baana, filoj de Rimon, la Beerotano, iris kaj venis en la varmego de la tago en la domon de I■-Bo■et, kiam li ku■is sian tagmezan ku■adon.
6 Kaj jen ili eniris en la mezon de la domo, kvazař por preni tritikon, kaj frapis lin en la ventron; poste ReÂab kaj lia frato Baana forkuris.
7 Kiam ili eniris en la domon, li ku■is sur sia lito en sia dormoŠambro; tial ili frapis lin kaj mortigis lin, kaj dehakis lian kapon, kaj prenis lian kapon, kaj iris lař la vojo al la ebena╝o dum la tuta nokto.
8 Kaj ili alportis la kapon de I■-Bo■et al David en Žebronon, kaj diris al la re°o: Jen estas la kapo de I■-Bo■et, filo de Saul, via malamiko, kiu serŠis vian animon; la Eternulo donis al nia sinjoro, la re°o, ven°on hodiař pro Saul kaj pro lia idaro.
9 Sed David respondis al ReÂab kaj al lia frato Baana, filoj de Rimon, la Beerotano, kaj diris al ili: Kiel vivas la Eternulo, kiu savis mian animon el Šiuj malfeliŠoj,
10 se tiun, kiu sciigis al mi, ke Saul mortis, kaj kiu pensis, ke li estas agrabla sciiganto, mi kaptis kaj mortigis en Ciklag, por rekompenci lin pro la sciigo:
11 kiel do oni devas agi kun malpiaj homoj, kiuj mortigis homon senkulpan en lia domo, sur lia lito? Šu mi ne devas repostuli lian sangon el viaj manoj, kaj ekstermi vin de sur la tero?
12 Kaj David ordonis al la servantoj; kaj Ši tiuj ilin mortigis, kaj dehakis iliajn manojn kaj piedojn, kaj pendigis ilin super la lageto en Žebron; kaj la kapon de I■-Bo■et oni prenis kaj enterigis en la tombo de Abner en Žebron.

Ăapitro 5


1 Kaj venis Šiuj triboj de Izrael al David en Žebronon, kaj diris jene: Jen ni estas via osto kaj via karno;
2 jam antaře, kiam Saul estis re°o super ni, vi estis la elkondukanto kaj enkondukanto de Izrael; kaj la Eternulo diris al vi: Vi pa■tos Mian popolon Izrael, kaj vi estos la estro super Izrael.
3 Kaj venis Šiuj pleja°uloj de Izrael al la re°o en Žebronon, kaj la re°o David faris kun ili interligon en Žebron antař la Eternulo; kaj ili sanktoleis Davidon re°o super Izrael.


4 La a°on de tridek jaroj havis David, kiam li fari°is re°o; kvardek jarojn li re°is.
5 En Žebron li re°is super Jehuda sep jarojn kaj ses monatojn, kaj en Jerusalem li re°is tridek tri jarojn super la tuta Izrael kaj Jehuda.
6 Kaj la re°o kun siaj viroj iris al Jerusalem, kontrař la Jebusidojn, la lo°antojn de tiu lando. Sed ili diris al David: Vi ne eniros Ši tien, Šar blinduloj kaj lamuloj vin rebatos; tio signifis: David ne venos Ši tien.
7 Sed David venkoprenis la fortika╝on Cion, tio estas, la urbon de David.
8 Kaj David diris en tiu tago: Ăiu, kiu frapas la Jebusidojn, ekstermu la akvotubojn, kaj la blindulojn kaj la lamulojn, kiujn malamas la animo de David. Tial oni diras: Blindulo kaj lamulo ne venos en la domon.
9 Kaj David eklo°is en la fortika╝o, kaj donis al °i la nomon: Urbo de David. Kaj David konstruis Širkaře, komencante de Milo kaj internen.
10 Kaj David fari°adis Šiam pli kaj pli granda; kaj la Eternulo, Dio Cebaot, estis kun li.


11 Kaj Žiram, re°o de Tiro, sendis senditojn al David, kaj cedrajn arbojn, kaj Šarpentistojn kaj masonistojn; kaj ili konstruis domon al David.
12 Kaj David konsciis, ke la Eternulo fortikigis lin kiel re°on super Izrael, kaj ke Li altigis lian regnon pro Sia popolo Izrael.


13 Kaj David prenis ankorař kromvirinojn kaj edzinojn el Jerusalem post sia veno el Žebron. Kaj naski°is al David ankorař filoj kaj filinoj.
14 Jen estas la nomoj de tiuj, kiuj naski°is al li en Jerusalem: Ůamua kaj Ůobab kaj Natan kaj Salomono
15 kaj JibÂar kaj Eli■ua kaj Nefeg kaj Jafia
16 kaj Eli■ama kaj Eljada kaj Elifelet.


17 Kiam la Fili■toj ařdis, ke oni sanktoleis Davidon re°o super Izrael, Šiuj Fili■toj iris, por serŠi Davidon. David ařdis pri tio, kaj eniris en la fortika╝on.
18 Kaj la Fili■toj venis kaj okupis lokon en la valo Refaim.
19 Kaj David demandis la Eternulon, dirante: Ău mi iru kontrař la Fili■tojn? Šu Vi transdonos ilin en mian manon? Kaj la Eternulo diris al David: Iru, Šar Mi certe transdonos la Fili■tojn en vian manon.
20 Tiam David venis al la loko Baal-Peracim, kaj David tie venkobatis ilin; kaj li diris: La Eternulo disbatis miajn malamikojn antař mi, kiel oni disbatas akvon. Tial oni donis al tiu loko la nomon Baal-Peracim.
21 Kaj ili lasis tie siajn diojn, kaj forportis ilin David kaj liaj viroj.


22 Kaj denove venis la Fili■toj kaj okupis lokon en la valo Refaim.
23 Kaj kiam David demandis la Eternulon, Li diris: Ne iru; turnu vin post ilin, kaj venu al ili de la flanko de la morusarboj;
24 kaj kiam vi ekařdos la sonon de pa■oj sur la supro de la morusarboj, tiam ataku; Šar tiam la Eternulo eliris antař vi, por frapi la tendaron de la Fili■toj.
25 Kaj David faris tiel, kiel ordonis al li la Eternulo; kaj li venkobatis la Fili■tojn de Geba °is Gezer.

Ăapitro 6


1 Kaj denove David kolektis Šiujn elektitojn en Izrael, tridek mil.
2 Kaj David, kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, levi°is kaj iris el Baale-Jehuda, por venigi de tie la keston de Dio, kiu estas nomata per la nomo de la Eternulo Cebaot, kiu sidas sur la keruboj.
3 Kaj oni veturigis la keston de Dio sur nova veturilo, kaj prenis °in el la domo de Abinadab, kiu estis en Gibea. Kaj Uza kaj AÂjo, filoj de Abinadab, kondukis la novan veturilon.
4 Kaj oni prenis °in el la domo de Abinadab en Gibea kun la kesto de Dio, kaj AÂjo iris antař la kesto.
5 Kaj David kaj la tuta domo de Izrael ludis antař la Eternulo per Šiaj instrumentoj el cipreso, per harpoj, psalteroj, tamburinoj, sistroj, kaj cimbaloj.
6 Kiam ili venis al la dra■ejo de NaÂon, Uza etendis sian manon al la kesto de Dio kaj ekkaptis °in, Šar la bovoj klinpu■is °in.
7 Tiam ekflamis la kolero de la Eternulo kontrař Uza, kaj Dio mortigis lin tie pro la peko, kaj li mortis tie apud la kesto de Dio.
8 Kaj aflikti°is David pro tio, ke la Eternulo frapis Uzan, kaj li donis al tiu loko la nomon Perec-Uza, °is la nuna tago.
9 Kaj ektimis David la Eternulon en tiu tago, kaj diris: Kiamaniere venos al mi la kesto de la Eternulo?
10 Kaj David ne volis transportigi al si la keston de la Eternulo en la urbon de David, kaj David direktis °in en la domon de Obed-Edom, la Gatano.
11 Kaj la kesto de la Eternulo restis en la domo de Obed-Edom, la Gatano, dum tri monatoj; kaj la Eternulo benis Obed-Edomon kaj lian tutan domon.
12 Kaj oni sciigis al la re°o David, dirante: La Eternulo benis la domon de Obed-Edom, kaj Šion, kio apartenas al li, pro la kesto de Dio. Tiam David iris, kaj transportis la keston de Dio el la domo de Obed-Edom en la urbon de David kun °ojo.
13 Kaj Šiufoje, kiam la portantoj de la kesto de la Eternulo trapa■is ses pa■ojn, li oferbuŠis bovon kaj grasan ■afon.
14 Kaj David dancis per Šiuj fortoj antař la Eternulo, kaj David estis zonita per lina efodo.
15 Kaj David kaj la tuta domo de Izrael kondukis la keston de la Eternulo kun °ojkriado kaj trumpetado.
16 Kiam la kesto de la Eternulo venis en la urbon de David, MiÂal, la filino de Saul, rigardis tra la fenestro; kaj kiam ■i vidis, ke la re°o David saltas kaj dancas antař la Eternulo, ■i ekmalestimis lin en sia koro.
17 Kaj oni alportis la keston de la Eternulo, kaj metis °in sur °ian lokon meze de la tendo, kiun David starigis por °i; kaj David alportis antař la Eternulo bruloferojn kaj pacoferojn.
18 Kiam David finis la oferadon de la bruloferoj kaj de la pacoferoj, li benis la popolon en la nomo de la Eternulo Cebaot.
19 Kaj li disdonis al la tuta popolo, al la tuta amaso de la Izraelidoj, kiel al la viroj, tiel ankař al la virinoj, al Šiu po unu bulo da pano, po unu porcio da viando, kaj po unu peniko da sekvinberoj. Kaj la tuta popolo iris Šiu al sia domo.
20 Kiam David revenis, por beni sian domon, MiÂal, filino de Saul, eliris renkonte al David, kaj diris: Kiel majesta estis hodiař la re°o de Izrael, kiu elmontris sin hodiař antař la okuloj de la sklavinoj de siaj servantoj, kiel sin elmontras iu el la publikaj dancistoj!
21 Sed David diris al MiÂal: Antař la Eternulo, kiu preferis min antař via patro kaj antař lia tuta domo, ordonante al mi esti estro super la popolo de la Eternulo, super Izrael, antař la Eternulo mi ludis.
22 Kaj mi senvalorigos min ankorař pli ol tio, kaj mi humiligos min antař miaj okuloj; kaj tamen inter la sklavinoj, pri kiuj vi parolis, mi estos honorata.
23 Kaj MiÂal, la filino de Saul, ne havis infanojn °is la tago de ■ia morto.

Ăapitro 7


1 Kiam la re°o lo°is en sia domo, kaj la Eternulo donis al li ripozon rilate Šiujn liajn malamikojn Širkaře,
2 la re°o diris al la profeto Natan: Vidu, mi lo°as en domo cedroligna, kaj la kesto de Dio restas inter tapi■oj.
3 Kaj Natan diris al la re°o: Ăion, kio estas en via koro, iru kaj faru, Šar la Eternulo estas kun vi.
4 Sed en tiu sama nokto aperis vorto de la Eternulo al Natan, dirante:
5 Iru, kaj diru al Mia servanto David: Tiele diris la Eternulo: Ău vi konstruos al Mi domon por Mia lo°ado?
6 Ăar Mi ne lo°is en domo de post tiu tago, kiam Mi elkondukis la Izraelidojn el Egiptujo, °is la nuna tempo; sed Mi migradis en tendo kaj en tabernaklo.
7 Kien ajn Mi iris kun Šiuj Izraelidoj, Šu Mi diris eŠ unu vorton al iu el la triboj de Izrael, al kiu Mi ordonis pa■ti Mian popolon Izrael, dirante: Kial vi ne konstruis por Mi cedrolignan domon?
8 Kaj nun diru jenon al Mia servanto David: Tiele diras la Eternulo Cebaot: Mi prenis vin el ■afejo, de ■afoj, por ke vi estu estro super Mia popolo Izrael;
9 kaj Mi estis kun vi Šie, kien vi iris; kaj Mi ekstermis Šiujn viajn malamikojn antař vi, kaj Mi faris al vi grandan nomon, egalan al la nomoj de la potenculoj sur la tero;
10 kaj Mi aran°is lokon por Mia popolo Izrael; kaj Mi plantis °in, ke °i lo°u trankvile sur sia loko kaj ne tremu plu; kaj malbonuloj ne plu premos °in, kiel antaře;
11 kaj de post tiu tempo, kiam Mi starigis ju°istojn super Mia popolo Izrael kaj donis al vi trankvilecon rilate Šiujn viajn malamikojn, la Eternulo sciigis al vi, ke domon konstruos al vi la Eternulo.
12 Kiam fini°os viaj tagoj kaj vi ku■i°os kun viaj patroj, Mi starigos post vi vian idon, kiu eliros el via ventro; kaj Mi fortikigos lian regnon.
13 Li konstruos domon al Mia nomo; kaj Mi fortikigos la tronon de lia regno por eterne.
14 Mi estos al li patro, kaj li estos al Mi filo; se li faros malbonagon, Mi punos lin per vergo de homoj kaj per batoj de homoj.
15 Kaj Mia favorkoreco ne deturni°os de li, kiel Mi deturnis °in de Saul, kiun Mi forigis antař vi.
16 Kaj fidinda estos via domo kaj via regno eterne antař vi; via trono estos fortikigita por eterne.
17 Konforme al Šiuj Ši tiuj vortoj kaj konforme al Ši tiu tuta vizio Natan parolis al David.


18 Kaj venis la re°o David kaj sidi°is antař la Eternulo, kaj diris: Kiu estas mi, mia Sinjoro, ho Eternulo, kaj kio estas mia domo, ke Vi venigis min °is Ši tie?
19 Sed eŠ tio estis nesufiŠa antař Vi, mia Sinjoro, ho Eternulo, kaj Vi parolis pri la domo de Via sklavo eŠ por la malproksima estonteco, lař la maniero de homo, mia Sinjoro, ho Eternulo.
20 Kion pli David povas diri al Vi? Vi konas ja Vian sklavon, mia Sinjoro, ho Eternulo.
21 Pro Via vorto kaj lař Via koro Vi faris tiun tutan granda╝on, por montri al Via sklavo.
22 Pro tio Vi estas granda, ho Dio Eternulo; Šar ne ekzistas simila al Vi, kaj ne ekzistas Dio krom Vi, lař Šio, kion ni ařdis per niaj oreloj.
23 Kaj kiu estas simila al Via popolo Izrael, la sola popolo sur la tero, koncerne kiun Dio iris, por elaŠeti °in al Si kiel popolon, kaj fari al Si nomon, kaj fari granda╝ojn por Vi kaj timinda╝ojn por Via tero, antař Via popolo, kiun Vi liberigis al Vi el Egiptujo, de °iaj popoloj kaj °iaj dioj?
24 Kaj Vi starigis al Vi Vian popolon Izrael, por ke °i estu por Vi popolo por eterne; kaj Vi, ho Eternulo, faris Vin Dio por °i.
25 Kaj nun, ho Dio Eternulo, la vorton, kiun Vi diris pri Via sklavo kaj pri lia domo, fortikigu por eterne, kaj Vi agu tiel, kiel Vi diris.
26 Kaj granda estu Via nomo por eterne, por ke oni diru: La Eternulo Cebaot estas Dio super Izrael. Kaj la domo de Via sklavo David estu fortikigita antař Vi.
27 Ăar Vi, ho Eternulo Cebaot, Dio de Izrael, sciigis al la orelo de Via sklavo, dirante: Domon mi konstruos al vi; tial Via sklavo trovis kura°on en sia koro pre°i al Vi Ši tiun pre°on.
28 Kaj nun, mia Sinjoro, ho Eternulo, Vi estas Dio, kaj Viaj vortoj estas veraj; kaj Vi diris pri Via sklavo Ši tiun bona╝on.
29 Nun komencu beni la domon de Via sklavo, ke °i restu eterne antař Vi; Šar Vi, mia Sinjoro, ho Eternulo, parolis; kaj per Via beno estos benita la domo de Via sklavo eterne.

Ăapitro 8


1 Post tio okazis, ke David venkobatis la Fili■tojn kaj humiligis ilin, kaj David prenis la Šefurbon el la manoj de la Fili■toj.
2 Li ankař venkobatis la Moabidojn, kaj, ku■iginte ilin sur la tero, li mezuris ilin per ■nuro; du partojn li mezuris por mortigi, kaj unu plenan mezuron por restigi vivaj. Kaj la Moabidoj submeti°is al David kaj alportis tributojn.
3 Kaj David venkobatis Hadadezeron, filon de ReÂob, re°on de Coba, kiam tiu iris, por restarigi sian regadon super la rivero Eřfrato.
4 Kaj David venkoprenis de li mil sepcent rajdantojn kaj dudek mil piedirantojn; kaj David lamigis Šiujn ŠarŠevalojn, sed restigis el ili por cent Šaroj.
5 La Sirianoj Damaskaj venis, por helpi al Hadadezer, re°o de Coba; sed David venkobatis el la Sirianoj dudek du mil homojn.
6 Kaj David restigis garnizonojn en la Damaska Sirio, kaj la Sirianoj submeti°is al David kaj alportis tributojn. Kaj la Eternulo helpis al David Šie, kien li iris.
7 Kaj David prenis la orajn ■ildojn, kiujn havis sur si la servantoj de Hadadezer, kaj alportis ilin en Jerusalemon.
8 Kaj el Beta kaj el Berotaj, urboj de Hadadezer, la re°o David prenis tre multe da kupro.
9 Kiam Toi, re°o de Žamat, ařdis, ke David venkobatis la tutan militistaron de Hadadezer,
10 tiam Toi sendis sian filon Joram al la re°o David, por saluti lin, kaj gratuli lin pro tio, ke li militis kontrař Hadadezer kaj venkobatis lin (Šar Toi estis en milito kontrař Hadadezer); kaj li havis en siaj manoj vazojn ar°entajn kaj vazojn orajn kaj vazojn kuprajn.
11 Ilin ankař la re°o David dediŠis al la Eternulo, kune kun la ar°ento kaj oro, kiun li dediŠis el tio, kion li akiris de Šiuj nacioj, kiujn li venkis:
12 de la Sirianoj, de Moab, de la Amonidoj, de la Fili■toj, kaj de Amalek, kaj el la militakiro, kiun li ricevis de Hadadezer, filo de ReÂob kaj re°o de Coba.
13 Kaj David faris al si nomon, kiam li revenis post la venkobato de la Sirianoj en la Valo de Salo, en la nombro de dek ok mil homoj.
14 Kaj li starigis en Edomujo garnizonojn, en la tuta Edomujo li starigis garnizonojn; kaj Šiuj Edomidoj submeti°is al David. Kaj la Eternulo helpis al David Šie, kien li iris.


15 Kaj David re°is super la tuta Izrael, kaj David faradis ju°on kaj justecon al sia tuta popolo.
16 Joab, filo de Ceruja, estis estro de la militistaro; Jeho■afat, filo de AÂilud, estis kronikisto;
17 Cadok, filo de AÂitub, kaj AÂimeleÂ, filo de Ebjatar, estis pastroj; kaj Seraja estis skribisto;
18 Benaja, filo de Jehojada, estis super la Keretidoj kaj la Peletidoj; kaj la filoj de David estis pastroj.

Ăapitro 9


1 Kaj David diris: Ău ekzistas ankorař iu, kiu restis el la domo de Saul, ke mi povu fari al li favorkora╝on pro Jonatan?
2 El la domo de Saul estis servanto, kies nomo estis Ciba; kaj oni vokis lin al David, kaj la re°o diris al li: Ău vi estas Ciba? Kaj tiu respondis: Mi, via sklavo.
3 Tiam la re°o diris: Ău ekzistas ankorař iu el la domo de Saul, ke mi povu fari al li favorkora╝on en la nomo de Dio? Kaj Ciba diris al la re°o: Ekzistas ankorař filo de Jonatan, lamulo.
4 Kaj la re°o diris al li: Kie li estas? Kaj Ciba diris al la re°o: Jen li estas en la domo de MaÂir, filo de Amiel, en Lo-Debar.
5 Tiam la re°o David sendis, kaj venigis lin el la domo de MaÂir, filo de Amiel, el Lo-Debar.
6 Kaj venis Mefibo■et, filo de Jonatan, filo de Saul, al David, kaj ╝etis sin viza°altere kaj adorklini°is. Kaj David diris: Mefibo■et! Kaj tiu diris: Jen mi estas, via sklavo.
7 Kaj David diris al li: Ne timu, Šar mi estos por vi favorkora pro via patro Jonatan, kaj mi redonos al vi Šiujn kampojn de via patro Saul, kaj vi man°ados Šiam Še mia tablo.
8 Kaj tiu adorklini°is, kaj diris: Kio estas via sklavo, ke vi vin turnas al senviva hundo, kiel mi estas?
9 Kaj la re°o alvokis Ciban, la servanton de Saul, kaj diris al li: Ăion, kio apartenis al Saul kaj al lia tuta domo, mi donas al la filo de via sinjoro;
10 prilaboradu do por li la teron, vi kaj viaj filoj kaj viaj servantoj, kaj rikoltadu, por ke la filo de via sinjoro havu panon por man°ado; sed Mefibo■et, filo de via sinjoro, man°ados Šiam Še mia tablo. Kaj Ciba havis dek kvin filojn kaj dudek servantojn.
11 Kaj Ciba diris al la re°o: Ăion, kion mia sinjoro la re°o ordonas al sia sklavo, via sklavo faros. Kaj Mefibo■et man°ados Še mia tablo egale al la filoj de la re°o.
12 Mefibo■et havis malgrandan filon, kies nomo estis MiÂa. Kaj Šiuj, kiuj lo°is en la domo de Ciba, estis servantoj al Mefibo■et.
13 Kaj Mefibo■et lo°is en Jerusalem, Šar li Šiam man°adis Še la tablo de la re°o. Kaj li estis lama je siaj ambař piedoj.

Ăapitro 10


1 Okazis poste, ke mortis la re°o de la Amonidoj, kaj lia filo Žanun fari°is re°os anstatař li.
2 Tiam David diris: Mi estos favorkora al Žanun, filo de NaÂa■, konforme al tio, kiel lia patro agis favorkore koncerne min. Kaj David sendis, por konsoli lin per siaj servantoj pri lia patro. Kaj la servantoj de David venis en la landon de la Amonidoj.
3 Sed la eminentuloj de la Amonidoj diris al sia sinjoro Žanun: Ău efektive David deziras honori vian patron antař vi, ke li sendis al vi konsolantojn? Šu ne por pristudi la urbon, esplorrigardi kaj ruinigi °in, David sendis al vi siajn servantojn?
4 Tiam Žanun prenis la servantojn de David, kaj forrazis al ili duonon de la barbo, kaj detranŠis iliajn vestojn °is duono, °is la lumboj, kaj foririgis ilin.
5 Kiam oni tion raportis al David, li sendis al ili renkonte, Šar tiuj homoj tre hontis. Kaj la re°o diris: Restu en JeriÂo, °is rekreskos viaj barboj, kaj tiam revenu.
6 Kiam la Amonidoj vidis, ke ili indignigis Davidon, tiam la Amonidoj sendis kaj dungis Sirianojn el Bet-ReÂob kaj Sirianojn el Coba, dudek mil piedirantojn, kaj de la re°o de MaaÂa mil homojn kaj de Tob dek du mil homojn.
7 Kiam David ařdis pri tio, li sendis Joabon kaj la tutan armeon da kura°uloj.
8 Kaj eliris la Amonidoj kaj batalaran°i°is Še la enirejo de la pordego; kaj la Sirianoj el Coba kaj el ReÂob kaj la viroj de Tob kaj de MaaÂa estis aparte, sur la kampo.
9 Kiam Joab vidis, ke li havos kontrař si batalon antaře kaj malantaře, li faris elekton el Šiuj plejbravuloj en Izrael kaj batalaran°is ilin kontrař la Sirianoj;
10 kaj la ceteran parton de la popolo li komisiis al sia frato Abi■aj, kaj batalaran°is ilin kontrař la Amonidoj.
11 Kaj li diris: Se la Sirianoj superfortos min, tiam vi donos al mi helpon; sed se la Amonidoj superfortos vin, tiam mi iros, por helpi vin.
12 Estu kura°a, kaj ni tenu nin forte por nia popolo kaj por la urboj de nia Dio; kaj la Eternulo faru tion, kio plaŠos al Li.
13 Kaj Joab, kun la popolo, kiu estis kun li, komencis la batalon kontrař la Sirianoj; kaj Ši tiuj forkuris antař li.
14 Kiam la Amonidoj vidis, ke la Sirianoj forkuris, ili ankař forkuris antař Abi■aj, kaj foriris en la urbon. Tiam Joab returnis sin de la Amonidoj, kaj venis Jerusalemon.
15 Kiam la Sirianoj vidis, ke ili estas venkobatitaj de la Izraelidoj, ili kolekti°is en unu loko.
16 Kaj Hadadezer sendis, kaj elirigis la Sirianojn transriverajn; kaj ili venis en Želamon; kaj ŮobaÂ, militestro de Hadadezer, ilin kondukis.
17 Kiam tio estis raportita al David, li kolektis Šiujn Izraelidojn, kaj transiris Jordanon kaj venis en Želamon. Kaj la Sirianoj aran°is sin kontrař David kaj ekbatalis kontrař li.
18 Kaj la Sirianoj forkuris antař Izrael, kaj David mortigis el la Sirianoj sepcent Šaristojn kaj kvardek mil rajdantojn; ankař ŮobaÂon, la militestron, li frapis, kaj tiu mortis tie.
19 Kiam Šiuj re°oj, kiuj servis Hadadezeron, vidis, ke ili estas venkobatitaj de la Izraelidoj, ili faris pacon kun la Izraelidoj kaj submeti°is al ili. Kaj la Sirianoj timis helpi plu al la Amonidoj.

Ăapitro 11


1 Post unu jaro, en la tempo, kiam la re°oj eliras milite, David sendis Joabon kune kun siaj servantoj kaj kun Šiuj Izraelidoj; kaj ili faris ruinigadon inter la Amonidoj, kaj sie°is Raban. Sed David restis en Jerusalem.


2 Okazis, ke vespere David levi°is de sia ku■ejo kaj ekpromenis sur la tegmento de la re°a domo; kaj li ekvidis de la tegmento virinon, kiu sin lavis; kaj la virino estis tre belaspekta.
3 Kaj David sendis, por demandi pri la virino; kaj oni diris al li, ke ■i estas Bat-Ůeba, filino de Eliam, kaj edzino de Urija, la Žetido.
4 Tiam David sendis senditojn, por preni ■in; kaj ■i venis al li, kaj li ku■is kun ■i; kiam ■i repuri°is de sia malpureco, ■i revenis en sian domon.
5 Kaj la virino gravedi°is, kaj ■i sendis, por sciigi Davidon, dirante: Mi gravedi°is.
6 Tiam David sendis al Joab, por diri: Sendu al mi Urijan, la Žetidon. Kaj Joab sendis Urijan al David.
7 Kiam Urija venis al li, David demandis pri la farto de Joab kaj pri la farto de la popolo kaj pri la sukceso de la milito.
8 Kaj David diris al Urija: Iru en vian domon, kaj lavu viajn piedojn. Kaj Urija eliris el la domo de la re°o, kaj lin sekvis donacoj de la re°o.
9 Sed Urija dormis Še la enirejo de la domo de la re°o, kune kun Šiuj servantoj de lia sinjoro, kaj li ne iris en sian domon.
10 Kaj oni raportis al David, dirante: Urija ne iris en sian domon. Tiam David diris al Urija: Vi venis ja de la vojo; kial do vi ne iris en vian domon?
11 Kaj Urija respondis al David: La kesto kaj Izrael kaj Jehuda trovi°as en tendoj, kaj mia sinjoro Joab kaj la servantoj de mia sinjoro bivakas sur la kampo; kaj Šu mi irus en mian domon, por man°i kaj trinki, kaj ku■i kun mia edzino? mi ╝uras per via vivo kaj per la vivo de via animo, ke mi ne faros tion.
12 Tiam David diris al Urija: Restu Ši tie ankorař hodiař, kaj morgař mi forliberigos vin. Kaj Urija restis en Jerusalem tiun tagon kaj la sekvantan.
13 Kaj David invitis lin, ke li man°u kaj trinku Še li, kaj ebriigis lin. Vespere li eliris, por dormi sur sia ku■ejo kun la servantoj de sia sinjoro, sed en sian domon li ne iris.
14 Matene David skribis leteron al Joab, kaj sendis °in per Urija.
15 Kaj en la letero li skribis jenon: Metu Urijan en la fronton de la plej forta batalo, kaj deturni°u de li, ke li estu frapita kaj mortu.
16 Tial, kiam Joab sie°is la urbon, li metis Urijan sur la lokon, pri kiu li sciis, ke tie estas la plej fortaj viroj.
17 Kiam la lo°antoj de la urbo eliris kaj ekbatalis kontrař Joab, falis kelka nombro el la servantoj de David; kaj mortis ankař Urija, la Žetido.
18 Joab sendis kaj raportigis al David Šiujn cirkonstancojn de la batalo.
19 Kaj al la sendito li donis jenan ordonon: Kiam vi finos raporti al la re°o Šiujn cirkonstancojn de la batalo,
20 kaj la re°o ekkoleros, kaj diros: Kial vi alproksimi°is al la urbo, por batali? Šu vi ne sciis, ke oni pafos de la muro?
21 kiu mortigis AbimeleÂon, filon de Jerube■et? Šu ne virino ╝etis sur lin de la muro muel■tonon, ke li mortis en Tebec? kial vi alproksimi°is al la muro? tiam diru: Ankař via servanto Urija, la Žetido, mortis.
22 La sendito iris, kaj venis kaj raportis al David Šion, por kio sendis lin Joab.
23 Kaj la sendito diris al David: Kiam tiuj homoj montri°is pli fortaj ol ni kaj eliris kontrař nin sur la kampon, ni komencis premi ilin al la enirejo en la pordegon;
24 tiam la pafistoj pafis sur viajn servantojn de sur la muro, kaj pereis kelkaj el la servantoj de la re°o, kaj ankař via servanto Urija, la Žetido, mortis.
25 Tiam David diris al la sendito: Tiel diru al Joab: Ne aflikti°u pro tio, ke la glavo forman°as jen tiun, jen alian; plifortigu vian militon kontrař la urbo kaj detruu °in, kaj estu kura°a.
26 Kiam la edzino de Urija ařdis, ke mortis ■ia edzo Urija, ■i funebris pro sia edzo.
27 Kiam pasis la funebro, David sendis, kaj prenis ■in en sian domon; kaj ■i fari°is lia edzino, kaj ■i naskis al li filon. Sed la faro, kiun faris David, malplaŠis al la Eternulo.

Ăapitro 12


1 Kaj la Eternulo sendis al David Natanon, kaj Ši tiu venis al li, kaj diris al li: En unu urbo estis du viroj, unu riŠulo kaj la dua malriŠulo;
2 la riŠulo havis tre multe da ■afoj kaj da bovoj;
3 kaj la malriŠulo havis nenion, krom unu malgranda ■afeto, kiun li aŠetis kaj nutris, kaj °i elkreskis Še li kaj Še liaj infanoj kune kun ili; el lia peco °i man°adis, el lia kaliko °i trinkadis, kaj sur lia sino °i dormadis, kaj °i estis por li kiel filino.
4 Sed venis gasto al la riŠa homo, kaj Ši tiu doma°is preni el siaj ■afoj ař el siaj bovoj, por prepari ion por la gasto, kiu venis al li, kaj li prenis la ■afeton de la viro malriŠa, kaj preparis °in por la homo, kiu venis al li.
5 Tiam forte ekflamis la kolero de David kontrař tiu homo, kaj li diris al Natan: Mi ╝uras per la Eternulo, ke morti devas la homo, kiu tion faris;
6 kaj pro la ■afeto li repagu kvaroble, pro tio, ke li faris tion kaj ke li agis senkompate.


7 Tiam Natan diris al David: Vi estas tiu homo. Tiele diris la Eternulo, Dio de Izrael: Mi sanktoleis vin re°o super Izrael, kaj Mi savis vin el la mano de Saul,
8 kaj Mi donis al vi la domon de via sinjoro kaj la edzinojn de via sinjoro sur vian sinon, kaj Mi donis al vi la domon de Izrael kaj Jehuda; kaj se tio ne sufiŠus, Mi aldonus ankorař tion kaj alian.
9 Kial do vi mal■atis la vorton de la Eternulo, farante malbonon antař Liaj okuloj? Urijan, la Žetidon, vi mortigis per glavo, kaj lian edzinon vi prenis al vi kiel edzinon, post kiam vi lin mortigis per glavo de la Amonidoj.
10 Nun ne malaperos el via domo la glavo eterne, pro tio, ke vi mal■atis Min, kaj prenis la edzinon de Urija, la Žetido, ke ■i estu via edzino.
11 Tiele diris la Eternulo: Jen Mi venigos sur vin malbonon el via domo; kaj Mi prenos viajn edzinojn antař viaj okuloj, kaj fordonos al via konkuranto, kaj li ku■os kun viaj edzinoj antař Ši tiu suno.
12 Ăar vi agis sekrete; sed Mi faros tiun aferon antař la tuta Izrael kaj antař la suno.
13 Tiam David diris al Natan: Mi pekis antař la Eternulo. Kaj Natan diris al David: La Eternulo forigis vian pekon, vi ne mortos;
14 sed Šar vi per tiu faro incitis la malamikojn de la Eternulo, tial la filo, kiu naski°is al vi, mortos.
15 Kaj Natan iris en sian domon.

Kaj la Eternulo frapis la infanon, kiun la edzino de Urija naskis al David, kaj °i dan°ere malsani°is.
16 Kaj David ekpre°is al la Eternulo pri la infano; kaj David fastis, kaj li eniris, kaj pasigis la nokton sur la tero.
17 Kaj ekinsistis super li la pleja°uloj de lia domo, por igi lin levi°i de la tero; sed li ne volis, kaj li ne man°is kun ili.
18 En la sepa tago la infano mortis. Kaj la servantoj de David timis sciigi al li, ke la infano mortis; Šar ili pensis: Jen dum la infano ankorař vivis, ni parolis al li, kaj li ne ařskultis nian voŠon; kiel do ni diros al li, ke la infano mortis? li faros ian malbonon.
19 Sed kiam David vidis, ke liaj servantoj murmuretas inter si, li komprenis, ke la infano mortis; kaj David diris al siaj servantoj: Ău la infano mortis? Kaj ili respondis: ěi mortis.
20 Tiam David levi°is de la tero, lavis sin kaj oleis sin kaj ■an°is siajn vestojn, kaj iris en la domon de la Eternulo, kaj adorklini°is. Poste li venis en sian domon; li petis, ke oni donu al li panon, kaj li man°is.
21 Tiam diris al li liaj servantoj: Kion signifas tio, kion vi faris? dum la infano estis ankorař vivanta, vi fastis kaj ploris; kaj kiam la infano mortis, vi levi°is kaj man°is!
22 Kaj li respondis: Dum la infano ankorař vivis, mi fastis kaj ploris; Šar mi pensis: Kiu scias? eble la Eternulo indulgos min kaj la infano vivos.
23 Sed nun °i mortis; por kio do mi fastos? Šu mi povas ankorař revenigi °in? mi iros al °i, sed °i ne revenos al mi.
24 Kaj David konsolis sian edzinon Bat-Ůeba, kaj envenis al ■i kaj ku■is kun ■i; kaj ■i naskis filon, kaj li donis al li la nomon Salomono; kaj la Eternulo lin amis.
25 Kaj li transdonis lin en la manojn de la profeto Natan; Ši tiu donis al li la nomon Jedidja, pro la Eternulo.


26 Joab ekmilitis kontrař Raba de la Amonidoj, kaj venkoprenis la re°an urbon.
27 Kaj Joab sendis senditojn al David, kaj dirigis: Mi militis kontrař Raba, kaj mi venkoprenis la urbon de akvoj;
28 nun kolektu la reston de la popolo, kaj sie°u la urbon kaj prenu °in; Šar alie, se mi prenus la urbon, oni nomus °in per mia nomo.
29 Tiam David kolektis la tutan popolon, kaj iris al Raba, kaj militis kontrař °i kaj prenis °in.
30 Kaj li prenis la kronon de Malkam de lia kapo; °i havis la pezon de kikaro da oro; en °i estis multekosta ■tono, kiu transiris sur la kapon de David. Kaj da militakira╝o li elportis el la urbo tre multe.
31 Kaj la popolon, kiu tie estis, li elirigis, kaj metis °in al segiloj kaj al feraj dra■iloj kaj al feraj hakiloj kaj forkondukis al brikfarejoj. Tiele li agis kun Šiuj urboj de la Amonidoj. Kaj David kaj la tuta popolo revenis Jerusalemon.

Ăapitro 13


1 Poste okazis jeno: Ab■alom, filo de David, havis belan fratinon, kies nomo estis Tamar; ■in ekamis Amnon, filo de David.
2 Kaj Amnon suferis multe kaj preskař malsani°is pro sia fratino Tamar; Šar ■i estis virgulino, kaj al Amnon ■ajnis malfacile fari ion al ■i.
3 Sed Amnon havis amikon, kies nomo estis Jonadab, filo de Ůimea, frato de David; kaj Jonadab estis homo tre sa°a.
4 Kaj li diris al li: Kial vi tiel malgrasi°as, ho re°ido, kun Šiu tago? Šu vi ne diros al mi? Kaj Amnon diris al li: Tamaron, fratinon de mia frato Ab■alom, mi amas.
5 Tiam Jonadab diris al li: Ku■i°u en vian liton, kaj ■ajnigu vin malsana; kaj kiam venos via patro, por vidi vin, diru al li: Mi petas, ke mia fratino Tamar venu, kaj ■i donu al mi man°i kaj ■i pretigu antař mi la man°a╝on, por ke mi vidu kaj mi man°u el ■iaj manoj.
6 Amnon ku■i°is, kaj ■ajnigis sin malsana; kaj venis la re°o, por vidi lin, kaj Amnon diris al la re°o: Mi petas, ke venu mia fratino Tamar, kaj ke ■i pretigu antař miaj okuloj du kuketojn, por ke mi man°u el ■iaj manoj.
7 Tiam David sendis al Tamar en la domon, por diri: Iru, mi petas, en la domon de via frato Amnon, kaj pretigu al li man°a╝on.
8 Kaj Tamar iris en la domon de sia frato Amnon; li ku■is. Kaj ■i prenis paston, knedis °in, preparis antař liaj okuloj, kaj bakis la kuketojn.
9 Kaj ■i prenis la paton, kaj elskuis antař li; sed li ne volis man°i. Kaj Amnon diris: Forigu de mi Šiujn. Kaj Šiuj eliris de li.
10 Tiam Amnon diris al Tamar: Alportu la man°a╝on en la internan Šambron, por ke mi man°u el viaj manoj. Tamar prenis la kuketojn, kiujn ■i faris, kaj alportis ilin al sia frato Amnon en la internan Šambron.
11 Sed, kiam ■i ilin alportis al li por man°i, li kaptis ■in, kaj diris al ■i: Venu, ku■i°u kun mi, mia fratino.
12 Tiam ■i diris al li: Ne, mia frato, ne perfortu min; Šar tiel ne estas farate en Izrael; ne faru tian malnobla╝on.
13 Kien mi irus kun mia malhonoro? kaj vi fari°us kiel iu el la malnobluloj en Izrael. Parolu kun la re°o, mi petas; kaj li ne rifuzos min al vi.
14 Sed li ne volis obei ■iajn vortojn, kaj kaptis ■in kaj perfortis ■in kaj ku■is kun ■i.
15 Post tio Amnon ekmalamis ■in per tre granda malamo; pli granda estis la malamo, kiun li eksentis al ■i, ol la amo, kiun li antaře havis por ■i. Kaj Amnon diris al ■i: Levi°u, foriru.
16 Kaj ■i diris al li: Se vi forpelas min, tiam Ši tiu granda malbono estas pli granda, ol la alia, kiun vi faris al mi. Sed li ne volis ařskulti ■in.
17 Kaj li alvokis sian junulon- servanton, kaj diris: Forpelu de mi Ši tiun for, kaj ■losu la pordon post ■i.
18 Ůi havis sur si diverskoloran veston, Šar per tiaj tunikoj vestadis sin la filinoj de la re°o. Kaj lia servanto elkondukis ■in eksteren kaj ■losis la pordon post ■i.
19 Tiam Tamar prenis cindron sur sian kapon, kaj la diverskoloran veston, kiu estis sur ■i, ■i dis■iris; kaj ■i metis sian manon sur sian kapon, kaj iris kaj kriis.
20 Kaj diris al ■i ■ia frato Ab■alom: Ău via frato Amnon estis kun vi? nun, mia fratino, silentu; li estas via frato; ne tro aflikti°u pro tiu afero. Kaj Tamar restis mal°oja en la domo de sia frato Ab■alom.
21 Kiam la re°o David ařdis Šion Ši tion, li tre koleris.
22 Ab■alom parolis kun Amnon nek malbonon nek bonon; Šar Ab■alom malamis Amnonon pro tio, ke li perfortis lian fratinon Tamar.


23 Okazis post du jaroj, ke oni tondis la ■afojn Še Ab■alom en Baal-Žacor, kiu estas apud Efraim; kaj Ab■alom invitis Šiujn filojn de la re°o.
24 Kaj Ab■alom venis al la re°o, kaj diris: Jen oni tondas Še via sklavo; mi petas, ke la re°o kun siaj servantoj venu al via sklavo.
25 Sed la re°o diris al Ab■alom: Ne, mia filo, ni ne iros Šiuj, por ke ni ne estu ■ar°o por vi. Tiu insiste lin petis; sed li ne volis iri, li nur benis lin.
26 Tiam Ab■alom diris: Se ne, tiam almenař mia frato Amnon iru kun ni. Kaj la re°o diris al li: Por kio li iru kun vi?
27 Sed Ab■alom insiste lin petis; tial li lasis iri kun li Amnonon kaj Šiujn filojn de la re°o.
28 Kaj Ab■alom ordonis al siaj servantoj jene: Rigardu, mi petas, kiam la koro de Amnon gaji°os de vino, kaj mi diros al vi, ke vi frapu Amnonon, tiam mortigu lin, ne timu; Šar ja mi ordonis al vi; estu senhezitaj kaj kura°aj.
29 Kaj la servantoj de Ab■alom faris al Amnon, kiel ordonis Ab■alom. Tiam levi°is Šiuj filoj de la re°o, kaj sidi°is Šiu sur sia mulo kaj forkuris.
30 Kiam ili estis ankorař sur la vojo, al David venis la famo, ke Ab■alom mortigis Šiujn filojn de la re°o kaj neniu el ili restis.
31 La re°o levi°is, kaj dis■iris siajn vestojn, kaj ku■i°is sur la tero; kaj Šiuj liaj servantoj staris kun dis■iritaj vestoj.
32 Tiam ekparolis Jonadab, filo de Ůimea, frato de David, kaj diris: Mia sinjoro ne diru, ke Šiuj junuloj filoj de la re°o estas mortigitaj; Šar nur Amnon sola mortis; Šar Še Ab■alom tio estis decidita de post la tago, kiam tiu perfortis lian fratinon Tamar.
33 Kaj nun mia sinjoro la re°o ne atentu la famon, kiu diras, ke Šiuj filoj de la re°o mortis; nur Amnon sola mortis.
34 Dume Ab■alom forkuris. La gardostaranta servanto levis siajn okulojn, kaj ekvidis, ke multe da homoj iras de la vojo malantařa lař la deklivo de la monto.
35 Kaj Jonadab diris al la re°o: Jen la filoj de la re°o venas; kiel via sklavo diris, tiel fari°is.
36 Kiam li finis paroli, venis la filoj de la re°o, kaj ili levis sian voŠon kaj ploris; kaj ankař la re°o kaj Šiuj liaj servantoj ploris per tre granda ploro.
37 Sed Ab■alom forkuris, kaj venis al Talmaj, filo de Amihud, re°o de Ge■ur. Kaj David funebris pro sia filo dum la tuta tempo.


38 Ab■alom forkuris, kaj iris Ge■uron, kaj restis tie dum tri jaroj.
39 Kaj la re°o David forte sopiris al Ab■alom; Šar li konsoli°is pri la morto de Amnon.

Ăapitro 14


1 Joab, filo de Ceruja, rimarkis, ke la koro de la re°o plifavori°is por Ab■alom.
2 Kaj Joab sendis en Tekoan kaj venigis de tie sa°an virinon, kaj diris al ■i: Ůajnigu vin funebranta kaj metu sur vin funebrajn vestojn, kaj ne ■miru vin per oleo, kaj estu kiel virino, kiu jam de longe funebras pro mortinto;
3 kaj venu al la re°o, kaj diru al li jenon; kaj Joab inspiris al ■i, kion ■i devas diri.
4 Kaj la virino el Tekoa ekparolis al la re°o, kaj ╝etis sin viza°altere kaj adorklini°is, kaj diris: Helpu min, ho re°o!
5 Kaj la re°o diris al ■i: Kio estas al vi? Kaj ■i respondis: Ho ve, mi estas vidvino, mia edzo mortis.
6 Sed via sklavino havis du filojn; ili ambař ekkverelis sur la kampo, kaj Šar estis inter ili neniu savanto, unu frapis la alian kaj mortigis lin.
7 Kaj jen levi°is kontrař vian sklavinon la tuta familio, dirante: Eldonu la fratmortiginton, por ke ni mortigu lin pro la animo de lia frato, kiun li mortigis, kaj ni ekstermu ankař la heredanton. Tiel ili volas estingi mian karbon, kiu ankorař restis, por ne restigi al mia edzo nomon nek ian resta╝on sur la tero.
8 Tiam la re°o diris al la virino: Iru hejmen, kaj mi donos ordonon pri vi.
9 Sed la virino el Tekoa diris al la re°o: Sur mi, mia sinjoro, ho re°o, estu la krimo, kaj sur la domo de mia patro; sed la re°o kaj lia trono estas senkulpaj.
10 Kaj la re°o diris: Alkonduku al mi tiun, kiu parolas kontrař vi, kaj li ne plu tu■os vin.
11 Kaj ■i diris: La re°o volu memori pri la Eternulo, lia Dio, por ke la sangoven°antoj ne faru pli da pereo kaj ne ekstermu mian filon. Li diris: Mi ╝uras per la Eternulo, ke ne falos eŠ haro de via filo sur la teron.
12 Kaj la virino diris: Permesu, ke via sklavino diru vorton al mia sinjoro la re°o. Li diris: Parolu.
13 Kaj la virino diris: Kial do vi tiel pensas pri la popolo de Dio? eldirante tian vorton, la re°o fari°as kvazař kulpulo, ke li ne revenigas sian elpeliton.
14 Ăar ni devas morti, kaj ni similas al akvo, kiu estas ver■ata sur la teron kaj kiun oni ne povas enkolekti; sed Dio ne volas pereigi animon; Li pripensas, ke forpu■ito ne estu forpu■ata ankař de Li.
15 Nur nun mi venis, por diri tion al la re°o, mia sinjoro, Šar la popolo min timigis; sed via sklavino diris al si: Mi provos paroli al la re°o; eble la re°o plenumos la vorton de sia sklavino;
16 eble la re°o ařskultos, por savi sian sklavinon el la mano de tiu homo, kiu volas ekstermi min kaj mian filon kune el la hereda╝o de Dio.
17 Kaj via sklavino diris al si: La vorto de mia sinjoro la re°o donos trankvilecon; Šar kiel an°elo de Dio, tiel estas mia sinjoro la re°o, por distingi la bonon kaj malbonon; kaj la Eternulo, via Dio, estos kun vi.
18 Tiam ekparolis la re°o, kaj diris al la virino: Mi petas, ka■u antař mi nenion, pri kio mi demandos vin. Kaj la virino diris: Mia sinjoro la re°o volu paroli.
19 Kaj la re°o diris: Ău ne la mano de Joab estas kun vi en Šio Ši tio? Kaj la virino respondis kaj diris: Vere, kiel vivas via animo, mia sinjoro, ho re°o, ne estas eble deklini°i dekstren nek maldekstren de Šio, kion diris mia sinjoro la re°o; Šar via sklavo Joab tion ordonis al mi, kaj li inspiris al via sklavino Šiujn Ši tiujn vortojn.
20 Por aliformigi la aspekton de la afero, via sklavo Joab tion faris; sed mia sinjoro estas sa°a per sa°eco de an°elo de Dio, kaj scias Šion, kio estas sur la tero.
21 Tiam la re°o diris al Joab: Jen mi tion faris; iru do kaj revenigu la junulon Ab■alom.
22 Joab ╝etis sin viza°altere kaj adorklini°is, kaj dankis la re°on. Kaj Joab diris: Hodiař via sklavo scias, ke mi akiris vian favoron, mia sinjoro, ho re°o, Šar la re°o plenumis la vorton de sia sklavo.
23 Kaj Joab levi°is, kaj iris en Ge■uron, kaj venigis Ab■alomon en Jerusalemon.
24 Sed la re°o diris: Li reiru en sian domon, sed mian viza°on li ne vidu. Kaj Ab■alom revenis en sian domon, sed la viza°on de la re°o li ne vidis.


25 En la tuta Izrael estis neniu homo tiel famege bela, kiel Ab■alom: de la plando de lia piedo °is lia verto estis en li nenia mallařdinda╝o.
26 Kaj kiam li tondis sian kapon (li tondadis Šiujare, Šar la haroj fari°adis por li tro pezaj, kaj estis necese tondi), la haroj de lia kapo pezis ducent siklojn lař la re°a pesilo.
27 Al Ab■alom naski°is tri filoj, kaj unu filino, kies nomo estis Tamar; ■i estis virino belaspekta.


28 Ab■alom restis en Jerusalem du jarojn, kaj la viza°on de la re°o li ne vidis.
29 Kaj Ab■alom sendis al Joab, por sendi lin al la re°o; sed tiu ne volis veni al li. Li sendis ankorař duan fojon, sed tiu ne volis veni.
30 Tiam li diris al siaj servantoj: Rigardu la kampoparton de Joab apud mia; li havas tie hordeon; iru, kaj forbruligu °in per fajro. Kaj la servantoj de Ab■alom forbruligis la kampoparton per fajro.
31 Tiam Joab levi°is, kaj venis al Ab■alom en la domon, kaj diris al li: Kial viaj servantoj forbruligis per fajro mian kampoparton?
32 Ab■alom respondis al Joab: Jen mi sendis al vi, por diri al vi: Venu Ši tien, por ke mi sendu vin al la re°o, por demandi, kial mi venis el Ge■ur; pli bone estus por mi resti tie. Nun mi volas vidi la viza°on de la re°o; kaj se mi havas en mi krimon, li mortigu min.
33 Kaj Joab iris al la re°o, kaj diris al li tion; kaj Ši tiu alvokis Ab■alomon, kiu venis al la re°o, kaj adorklini°is viza°altere antař la re°o; kaj la re°o kisis Ab■alomon.

Ăapitro 15


1 Post tio Ab■alom havigis al si Šaron kaj Ševalojn kaj kvindek virojn, kiuj kuradis antař li.
2 Kaj Ab■alom levi°adis frue, kaj stari°adis Še la vojo al la pordego; kaj Šiun homon, kiu havis plendon kaj iris al la re°o por ju°o, Ab■alom vokis al si, kaj diris al li: El kiu urbo vi estas? Kaj kiam tiu respondis: Via sklavo estas el tiu ař tiu tribo de Izrael,
3 Ab■alom diris al li: Via afero estas bona kaj justa, sed ne ekzistas por vi ařskultanto Še la re°o.
4 Kaj plue Ab■alom parolis: Ho, kiu farus min ju°isto en la lando, por ke al mi venu Šiu homo, kiu havas plendon ař ju°an aferon, kaj por ke mi faru al li juston!
5 Kaj kiam iu alproksimi°is, por adorklini°i antař li, li etendis sian manon, kaptis lin, kaj kisis lin.
6 Tiel Ab■alom agis kun Šiuj Izraelidoj, kiuj iris por ju°o al la re°o; kaj Ab■alom ■tele allogis al si la korojn de la Izraelidoj.


7 Atinginte la a°on de kvardek jaroj, Ab■alom diris al la re°o: Permesu al mi iri kaj plenumi en Žebron mian sanktan promeson, kiun mi faris al la Eternulo;
8 Šar sanktan promeson faris via sklavo, kiam mi estis en Ge■ur en Sirio, nome: Se la Eternulo revenigos min en Jerusalemon, mi faros oferon al la Eternulo.
9 Kaj la re°o diris al li: Iru en paco. Kaj li levi°is, kaj iris Žebronon.
10 Kaj Ab■alom sendis esplorrigardantojn al Šiuj triboj de Izrael kun la sekvanta instrukcio: Kiam vi ařdos la sonon de trumpeto, tiam diru: Ab■alom fari°is re°o en Žebron.
11 Kune kun Ab■alom iris ducent viroj el Jerusalem; ili estis invititaj, kaj iris sen ia kulpa intenco, nenion sciante.
12 Kaj Ab■alom sendis inviti ankař AÂitofelon, la Giloanon, la konsiliston de David, el lia urbo Gilo, kiam li estis faranta la buŠoferojn. Tiam la konspiro pliforti°is, kaj la popolo Šiam pli kaj pli amase iris al Ab■alom.


13 Dume venis raportanto al David, kaj diris: La koroj de la Izraelidoj turni°is al Ab■alom.
14 Tiam David diris al Šiuj siaj servantoj, kiuj estis kun li en Jerusalem: Levi°u, kaj ni forkuru, Šar alie ni ne povos savi°i kontrař Ab■alom; rapidu foriri, por ke li, rapidinte, ne atingu nin, ne venigu sur nin malfeliŠon, kaj ne pereigu la urbon per glavo.
15 Kaj la servantoj de la re°o diris al la re°o: Kion ajn elektos nia sinjoro la re°o, ni estas viaj sklavoj.
16 Tiam la re°o kaj lia tuta domo eliris piede, kaj la re°o restigis la dek kromvirinojn, por gardi la domon.
17 Kaj la re°o, kun la tuta popolo, kiu sekvis lin, eliris; kaj ili haltis Še malproksima domo.
18 Kaj Šiuj liaj servantoj preteriris preter li, kaj Šiuj Keretidoj kaj Peletidoj, kaj Šiuj Gatanoj, sescent viroj, kiuj sekvis lin el Gat, preteriris antař la re°o.
19 Kaj la re°o diris al Itaj, la Gatano: Kial vi ankař iras kun ni? iru returne kaj restu kun la re°o, Šar vi estas fremdulo kaj vi estas el■irita el via loko.
20 Hierař vi venis; kaj Šu mi povas hodiař altrudi al vi la iradon kun ni? mi iras, kien mi povas iri. Iru returne, kaj rekonduku viajn fratojn kun vi; favorkoreco kaj justeco estu al vi.
21 Sed Itaj respondis al la re°o kaj diris: Mi ╝uras per la Eternulo kaj per mia sinjoro la re°o: nur en tiu loko, en kiu estos mia sinjoro la re°o, Šu por vivo, Šu por morto, nur tie estos via sklavo.
22 Tiam David diris al Itaj: Venu, kaj preteriru. Kaj preteriris Itaj, la Gatano, kaj Šiuj liaj viroj, kune kun Šiuj infanoj, kiuj estis kun li.
23 Kaj Šiuj ploris per lařta voŠo, kaj la tuta popolo preteriris. Kaj la re°o transiris la torenton Kidron, kaj la tuta popolo iris antařen lař la vojo al la dezerto.
24 Aperis ankař Cadok, kune kun Šiuj Levidoj, kiuj portis la keston de interligo de Dio; kaj ili starigis la keston de Dio; kaj Ebjatar staris pli alte, °is preteriris la tuta popolo el la urbo.
25 Kaj la re°o diris al Cadok: Revenigu la keston de Dio en la urbon. Se mi akiros favoron de la Eternulo, tiam Li revenigos min kaj vidigos al mi °in kaj Sian lo°ejon;
26 sed se Li diros: Vi ne plaŠas al Mi, tiam mi estas preta; Li faru kun mi, kiel plaŠas al Li.
27 Kaj la re°o diris al la pastro Cadok: Vi estas antařvidema; reiru en paco en la urbon, kaj via filo AÂimaac, kaj Jonatan, filo de Ebjatar, ambař viaj filoj, iru kun vi.
28 Vidu, mi restos sur la ebena╝oj de la dezerto, °is venos io de vi, por sciigi al mi.
29 Tiam Cadok kaj Ebjatar reportis la keston de Dio en Jerusalemon, kaj ili tie restis.


30 Kaj David supreniris sur la monton de olivoj, irante kaj plorante; lia kapo estis kovrita, kaj li iris nudpieda; kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, kovris Šiu sian kapon kaj iris supren, senŠese plorante.
31 Kiam oni diris al David, ke AÂitofel estas inter la konspirantoj kun Ab■alom, David diris: Mi petas Vin, ho Eternulo, malsa°igu la konsilon de AÂitofel.
32 David venis sur la supron, kie oni adorklini°as al Dio; kaj jen renkonte al li iras Žu■aj, la Arkano; lia vesto estas dis■irita, kaj tero estas sur lia kapo.
33 Kaj David diris al li: Se vi iros kun mi, vi estos por mi ■ar°o;
34 sed se vi reiros en la urbon, kaj diros al Ab■alom: Mi estos via sklavo, ho re°o; kiel mi estis la sklavo de via patro delonge, tiel mi de nun estos via sklavo-- tiam vi detruos por mi la konsilon de AÂitofel.
35 Tie estos kun vi la pastroj Cadok kaj Ebjatar; kaj Šion, kion vi ařdos en la domo de la re°o, diru al la pastroj Cadok kaj Ebjatar.
36 Jen tie estas kun ili iliaj du filoj, AÂimaac Še Cadok, kaj Jonatan Še Ebjatar; per ili vi transsendos al mi Šion, kion vi ařdos.
37 Kaj Žu■aj, amiko de David, venis en la urbon. Ankař Ab■alom venis Jerusalemon.

Ăapitro 16


1 Kiam David iom malsupreniris de la supro, jen venis al li renkonte Ciba, la servanto de Mefibo■et, kun paro da selitaj azenoj, sur kiuj estis ducent panoj kaj cent sekvinberaj kukoj kaj cent sekigitaj fruktoj kaj felsako kun vino.
2 Kaj la re°o diris al Ciba: Por kio tio estas kun vi? Kaj Ciba respondis: La azenoj estas por la domo de la re°o, por rajdi sur ili, kaj la pano kaj la fruktoj por la servantoj por man°i, kaj la vino por trinki por la laci°intoj en la dezerto.
3 Kaj la re°o diris: Kie estas la filo de via sinjoro? Ciba respondis al la re°o: Li sidas en Jerusalem, Šar li diras: Nun la domo de Izrael redonos al mi la regnon de mia patro.
4 Tiam la re°o diris al Ciba: Nun al vi apartenu Šio, kion havas Mefibo■et. Kaj Ciba diris: Mi adorklini°as; mi akiru vian favoron, mia sinjoro, ho re°o.


5 Kiam la re°o David venis °is BaÂurim, jen el tie eliras viro el la familio de la domo de Saul; lia nomo estis Ůimei, filo de Gera; elirante, li senŠese insultadis.
6 Li ╝etis ■tonojn sur Davidon kaj sur Šiujn servantojn de la re°o David; la tuta popolo kaj Šiuj fortuloj estis dekstre kaj maldekstre de li.
7 Kaj tiel parolis Ůimei, insultante: For, for, sangavidulo, malbonagulo!
8 la Eternulo revenigis sur vin la tutan sangon de la domo de Saul, sur kies loko vi fari°is re°o, kaj la Eternulo transdonis la regnon en la manon de via filo Ab■alom; tion vi havas pro via malboneco, Šar vi estas sangavidulo.
9 Tiam Abi■aj, filo de Ceruja, diris al la re°o: Kial insultu tiu senviva hundo mian sinjoron, la re°on? permesu al mi iri kaj dehaki lian kapon.
10 Sed la re°o diris: Kiel tio koncernas min kaj vin, filoj de Ceruja? li insultu; Šar la Eternulo diris al li: Insultu Davidon. Kiu povas diri: Kial vi tion faras?
11 Kaj David diris al Abi■aj kaj al Šiuj siaj servantoj: Jen mia filo, kiu eliris el mia interno, atencas mian animon; tiom pli tion povas fari nun la Benjamenido; lasu lin, kaj li insultu, Šar la Eternulo tion ordonis al li.
12 Eble la Eternulo vidos mian mizeron, kaj la Eternulo repagos al mi bonon anstatař lia hodiařa insultado.
13 Kaj David kun siaj homoj dařrigis sian vojon. Kaj Ůimei iris lař la deklivo de la monto, kontrař li, iris kaj insultis, ╝etadis ■tonojn sur lin, kaj ■utadis sur lin teron.
14 La re°o kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, venis lacaj kaj ripozis tie.


15 Dume Ab■alom kaj Šiuj Izraelidoj venis en Jerusalemon, kaj AÂitofel kun li.
16 Kiam Žu■aj, la Arkano, amiko de David, venis al Ab■alom, li diris al Ab■alom: Vivu la re°o! vivu la re°o!
17 Kaj Ab■alom diris al Žu■aj: Tia estas via amo al via amiko! kial vi ne iris kun via amiko?
18 Sed Žu■aj respondis al Ab■alom: Ne, sed kiun elektis la Eternulo kaj Ši tiu popolo kaj Šiuj Izraelidoj, al tiu mi apartenos, kaj kun li mi restos.
19 Due, kiun mi servos? Šu ne lian filon? kiel mi servis vian patron, tiel mi estos al vi.
20 Tiam Ab■alom diris al AÂitofel: Konsili°u inter vi, kion ni devas fari.
21 Kaj AÂitofel diris al Ab■alom: Eniru al la kromvirinoj de via patro, kiujn li restigis, por gardi la domon. Kiam Šiuj Izraelidoj ařdos, ke vi abomenigis al vi vian patron, tiam forti°os la manoj de Šiuj, kiuj estas kun vi.
22 Tiam oni starigis por Ab■alom tendon sur la tegmento, kaj Ab■alom eniris al la kromvirinoj de sia patro antař la okuloj de Šiuj Izraelidoj.
23 La konsiloj de AÂitofel, kiujn li donadis en tiu tempo, havis tian valoron, kiel se oni demandus la decidon de Dio; tiaj estis Šiuj konsiloj de AÂitofel, kiel por David, tiel ankař por Ab■alom.

Ăapitro 17


1 Kaj AÂitofel diris al Ab■alom: Permesu al mi elekti dek du mil virojn, kaj mi levi°os kaj postkuros Davidon en la nokto.
2 Mi atakos lin, kiam li estos laca kaj liaj manoj estos malfortaj; mi teruros lin tiel, ke forkuros la tuta popolo, kiu estas kun li; tiam mi mortigos la re°on solan.
3 Kaj mi revenigos la tutan popolon al vi; kiam revenos Šiuj, krom tiu, kiun vi serŠas, tiam al la tuta popolo fari°os paco.
4 Kaj la afero plaŠis al Ab■alom kaj al Šiuj pleja°uloj de Izrael.


5 Tamen Ab■alom diris: Alvoku ankorař Žu■ajon, la Arkanon, por ke ni ařdu ankař tion, kion li diros.
6 Kiam Žu■aj venis al Ab■alom, Ab■alom diris al li: Jen kion diris AÂitofel; Šu ni faru tion, kion li diris? se ne, tiam diru vi.
7 Tiam Žu■aj diris al Ab■alom: Ne bona estas la konsilo, kiun donis AÂitofel Ši tiun fojon.
8 Kaj Žu■aj diris plue: Vi konas vian patron kaj liajn virojn, ke ili estas fortuloj; krom tio ili estas koleraj, kiel urso, de kiu oni forrabis la infanojn sur la kampo; kaj via patro estas sperta militisto, kaj li ne dormos nokte kun la popolo.
9 Jen nun li ka■i°as en ia kaverno ař en ia alia loko. Se en la komenco iu el la niaj falos, kaj disvasti°os la famo, ke havis malvenkon la popolo, kiu sekvas Ab■alomon,
10 tiam eŠ la plej kura°a, kiu havas koron, similan al la koro de leono, senkura°i°os; Šar la tuta Izrael scias, kiel fortaj estas via patro, kaj la militistoj, kiuj estas kun li.
11 Tial mi konsilas: kolektu al vi la tutan Izraelon, de Dan °is Beer-Ůeba, tian multegon, kiel la sablo apud la maro, kaj vi persone iru meze de ili.
12 Kaj ni atakos lin, en kiu ajn loko li trovi°os, kaj ni surfalos sur lin, kiel falas la roso sur la teron; kaj el li, kun Šiuj viroj, kiuj estas kun li, ne restos eŠ unu.
13 Kaj se li enfermi°os en urbo, tiam la tuta Izrael Širkařigos tiun urbon per ■nuroj, kaj trenos °in en la riveron, °is ne restos tie eŠ ■toneto.
14 Tiam diris Ab■alom kaj Šiuj Izraelidoj: La konsilo de Žu■aj, la Arkano, estas pli bona, ol la konsilo de AÂitofel. Sed la Eternulo decidis detrui la bonan konsilon de AÂitofel, por ke la Eternulo venigu malfeliŠon sur Ab■alomon.


15 Kaj Žu■aj diris al la pastroj Cadok kaj Ebjatar: Tiel kaj tiel konsilis AÂitofel al Ab■alom kaj al la pleja°uloj de Izrael, kaj tiel kaj tiel konsilis mi;
16 nun sendu rapide, kaj dirigu al David jenon: Ne pasigu Ši tiun nokton sur la ebena╝o de la dezerto, sed transiru, por ke ne pereu la re°o, kaj la tuta popolo, kiu estas kun li.
17 Jonatan kaj AÂimaac staris apud En- Rogel; servantino iris kaj sciigis al ili, por ke ili iru kaj sciigu al la re°o David, Šar ili ne devis sin montri kaj veni en la urbon.
18 Sed ilin ekvidis iu junulo, kaj raportis al Ab■alom; dume ili ambař rapide iris, kaj venis en BaÂurimon en la domon de unu homo, sur kies korto trovi°is puto, kaj ili malsupreniris tien.
19 Kaj lia edzino prenis kaj sternis kovrotukon super la aperturo de la puto kaj ■utis sur °in grion, por ke oni nenion rimarku.
20 Kiam la servantoj de Ab■alom venis al la virino en la domon, kaj demandis, kie estas AÂimaac kaj Jonatan, la virino respondis al ili: Ili iris trans la akvujon. Kaj ili serŠis kaj ne trovis, kaj ili revenis Jerusalemon.
21 Kiam ili foriris, tiuj eliris el la puto, kaj iris kaj raportis al la re°o David, kaj diris al David: Levi°u, kaj transiru rapide la akvon, Šar tiel kaj tiel konsilis kontrař vi AÂitofel.
22 Tiam levi°is David, kaj la tuta popolo, kiu estis kun li, kaj ili transiris Jordanon antař la mateni°o; kaj restis neniu, kiu ne estus transirinta Jordanon.
23 Kiam AÂitofel vidis, ke oni ne plenumis lian konsilon, li selis azenon, levi°is kaj iris al sia domo, en sian urbon, faris ordonojn pri sia domo, kaj sufokis sin kaj mortis; kaj oni enterigis lin en la tombo de lia patro.


24 Dume David venis en MaÂanaimon, kaj Ab■alom transiris Jordanon, li kaj Šiuj viroj de Izrael kun li.
25 Kaj Amasan Ab■alom starigis super la militistaro anstatař Joab; Amasa estis filo de viro, kies nomo estis Jitra, el Jizreel, kaj kiu envenis al Abigail, filino de NaÂa■, fratino de Ceruja, patrino de Joab.
26 Kaj Izrael kaj Ab■alom stari°is tendare en la lando Gilead.


27 Kiam David venis en MaÂanaimon, tiam Ůobi, filo de NaÂa■, el Raba de la Amonidoj, kaj MaÂir, filo de Amiel, el Lo-Debar, kaj Barzilaj, la Gileadano, el Roglim,
28 alportis litojn kaj tapi■ojn kaj argilajn vazojn, kaj tritikon kaj hordeon kaj farunon kaj rostitajn grajnojn, kaj fabojn kaj lentojn, ankař rostitajn,
29 kaj mielon kaj buteron kaj ■afojn kaj froma°ojn; ili alportis al David, kaj al la popolo, kiu estis kun li, por man°i; Šar ili diris: La popolo estas malsata kaj laca kaj soifa en la dezerto.

Ăapitro 18


1 David prikalkulis la popolon, kiu estis kun li, kaj starigis super °i milestrojn kaj centestrojn.
2 Kaj David metis trionon de la popolo sub la disponon de Joab, kaj trionon sub la disponon de Abi■aj, filo de Ceruja kaj frato de Joab, kaj trionon sub la disponon de Itaj, la Gatano. Kaj la re°o diris al la popolo: Mi ankař iros kun vi.
3 Sed la popolo diris: Ne iru; Šar se ni eŠ forkuros, ili ne tre atentos nin; eŠ se duono de ni mortos, ili ne tre atentos nin; sed vi estas kiel dek mil el ni; tial estas pli bone, ke vi helpu nin el la urbo.
4 Tiam la re°o diris al ili: Kion vi deziras, tion mi faros. Kaj la re°o stari°is apud la pordego, kaj la tuta popolo eliris lař centoj kaj miloj.
5 Kaj la re°o ordonis al Joab kaj al Abi■aj kaj al Itaj: Estu singardaj kun la junulo Ab■alom. Kaj la tuta popolo ařdis, kiel la re°o ordonis al Šiuj estroj koncerne Ab■alomon.
6 Kaj la popolo eliris sur la kampon kontrař Izraelon, kaj fari°is batalo en la arbaro de Efraim.
7 Kaj la popolo Izraela estis tie venkobatita de la servantoj de David, kaj tie estis granda venkobato en tiu tago: falis dudek mil.
8 La batalo disvasti°is tie sur la tutan regionon; kaj la arbaro pereigis pli da homoj, ol ekstermis la glavo en tiu tago.
9 Kaj Ab■alom renkonti°is kun la servantoj de David; Ab■alom rajdis sur mulo. Kaj la mulo trafis sub interplektitajn branŠojn de granda kverko, kaj lia kapo alkroŠi°is al la kverko, kaj li ekpendis inter la Šielo kaj la tero; kaj la mulo, kiu estis sub li, forkuris.
10 Tion ekvidis unu homo, kaj sciigis al Joab, kaj diris: Jen mi vidis Ab■alomon, kiu pendas de kverko.
11 Kaj Joab diris al la homo, kiu raportis al li: Se vi vidis, kial do vi ne batis lin tie sur la teron? mi donus al vi dek ar°entajn monerojn kaj unu zonon.
12 Sed la homo diris al Joab: Se vi donus en miajn manojn eŠ mil ar°entajn monerojn, mi ne etendus mian manon kontrař la filo de la re°o; Šar antař niaj oreloj la re°o ordonis al vi kaj al Abi■aj kaj al Itaj, dirante: Gardu al mi la junulon Ab■alom.
13 Kaj se mi farus falsa╝on kontrař mia animo, nenio ka■i°us antař la re°o, kaj vi starus flanke.
14 Joab diris: Mi ne perdos tempon kun vi. Kaj li prenis en sian manon tri lancojn, kaj enpikis ilin en la koron de Ab■alom, kiam Ši tiu ankorař estis vivanta inter la branŠoj de la kverko.
15 Poste dek junuloj armilportistoj de Joab Širkařis Ab■alomon, batis, kaj mortigis lin.
16 Tiam Joab ekblovis per trumpeto, kaj la popolo Šesis postkuri la Izraelidojn; Šar Joab haltigis la popolon.
17 Kaj oni prenis Ab■alomon kaj ╝etis lin en la arbaro en grandan kavon, kaj oni metis super li tre grandan amason da ■tonoj; kaj Šiuj Izraelidoj forkuris Šiu al sia tendo.
18 Sed Ab■alom ankorař dum sia vivo starigis al si monumenton, kiu trovi°as en la Valo de la Re°o; Šar li diris: Mi ne havas filon, kiu memorigus pri mia nomo; kaj li nomis la monumenton per sia nomo. Kaj oni nomas °in °is nun monumento de Ab■alom.


19 AÂimaac, filo de Cadok, diris: Mi kuros, kaj sciigos al la re°o, ke la Eternulo faris al li juston kontrař liaj malamikoj.
20 Sed Joab diris al li: Ne bona sciiganto vi estos hodiař; vi sciigos en alia tago, kaj hodiař ne sciigu, Šar mortis la filo de la re°o.
21 Kaj Joab diris al Etiopo: Iru, diru al la re°o, kion vi vidis. La Etiopo adorklini°is antař Joab kaj ekkuris.
22 Tamen AÂimaac, filo de Cadok, parolis plue, kaj diris al Joab: Kio ajn estos, permesu ankař al mi kuri post la Etiopo. Sed Joab diris: Por kio vi kuros, mia filo? venu, la sciigo ne estos agrabla.
23 Kaj li diris: Kio ajn estos, mi kuros. Kaj tiu diris al li: Kuru. Kaj AÂimaac ekkuris lař la vojo de la ebena╝o, kaj kurantaři°is antař la Etiopon.


24 David sidis inter la du pordegoj; kaj la gardostaranto iradis sur la tegmento de la pordego, super la muro, kaj, levinte siajn okulojn, li ekvidis, ke jen iu viro sola kuras.
25 Kaj la gardostaranto ekkriis, kaj raportis al la re°o. Kaj la re°o diris: Se li estas sola, tiam bona sciigo estas en lia bu■o. Kaj dum tiu Šiam pli alproksimi°adis,
26 la gardostaranto ekvidis, ke ankorař alia viro kuras; kaj la gardostaranto ekkriis al la pordegisto, kaj diris: Jen ankorař iu viro sola kuras. Kaj la re°o diris: Ankař Ši tiu havas bonan sciigon.
27 La gardostaranto diris: Mi vidas la kuradon de la unua, °i estas kiel la kurado de AÂimaac, filo de Cadok. Kaj la re°o diris: Li estas bona homo, kun bona sciigo li venas.
28 Kaj AÂimaac ekkriis, kaj diris: Paco al la re°o! Kaj li adorklini°is antař la re°o viza°altere, kaj diris: Benata estu la Eternulo, via Dio, kiu transdonis la homojn, kiuj levis sian manon kontrař mian sinjoron la re°on.
29 Kaj la re°o diris: Ău bone fartas la junulo Ab■alom? AÂimaac respondis: Mi vidis grandan tumulton, kiam Joab sendis la servanton de la re°o kaj vian sklavon, kaj mi ne scias, kio estis.
30 Tiam la re°o diris: Deturni°u, kaj stari°u tie. Kaj li deturni°is, kaj stari°is.
31 Kaj jen venis la Etiopo, kaj la Etiopo diris: Bonan sciigon mi alportas al mia sinjoro la re°o; la Eternulo hodiař faris al vi juston kontrař Šiuj, kiuj levi°is kontrař vin.
32 Kaj la re°o diris al la Etiopo: Ău bone fartas la junulo Ab■alom? La Etiopo respondis: Kio fari°is al la junulo, tio fari°u al la malamikoj de mia sinjoro la re°o, kaj al Šiuj, kiuj malbonintence levi°is kontrař vin.
33 Tiam la re°o mal°oji°is, kaj li foriris en la superpordegan Šambreton, kaj ekploris. Kaj, irante, li parolis: Mia filo Ab■alom, mia filo, mia filo Ab■alom! ho, se mi mortus anstatař vi, Ab■alom, mia filo, mia filo!

Ăapitro 19


1 Oni sciigis al Joab: Jen la re°o ploras kaj mal°ojas pri Ab■alom.
2 Kaj la triumfo en tiu tago fari°is funebro por la tuta popolo; Šar la popolo ařdis en tiu tago, ke la re°o mal°ojas pri sia filo.
3 Kaj la popolo kvazař ■telmaniere iris en tiu tago en la urbon, kiel ■telmaniere iras homoj hontigitaj per tio, ke ili forkuris el batalo.
4 Kaj la re°o kovris sian viza°on, kaj la re°o kriadis lařte: Mia filo Ab■alom, Ab■alom, mia filo, mia filo!
5 Tiam Joab venis al la re°o en la domon, kaj diris: Vi malhonoris hodiař la viza°on de Šiuj viaj servantoj, kiuj savis hodiař vian animon kaj la animon de viaj filoj kaj de viaj filinoj kaj la animon de viaj edzinoj kaj la animon de viaj kromvirinoj;
6 Šar vi amas viajn malamikojn, kaj malamas viajn amantojn; Šar vi montris hodiař, ke ne ekzistas por vi estroj nek sklavoj. Mi komprenas hodiař, ke se Ab■alom vivus kaj ni Šiuj hodiař mortus, tio plaŠus al vi.
7 Levi°u do, eliru kaj parolu ion al la koro de viaj servantoj; Šar mi ╝uras per la Eternulo, se vi ne eliros, en Ši tiu nokto ne restos eŠ unu homo Še vi; kaj tio estos por vi pli malbona, ol Šiuj malbonoj, kiuj trafis vin de via juneco °is nun.
8 Tiam la re°o levi°is, kaj sidi°is Še la pordego. Kaj oni sciigis al la tuta popolo, dirante: Jen la re°o sidas Še la pordego. Kaj la tuta popolo venis antař la re°on.

Sed la Izraelidoj forkuris Šiu en sian tendon.
9 Kaj la tuta popolo disputadis inter si en Šiuj triboj de Izrael, dirante: La re°o savis nin el la manoj de niaj malamikoj, li savis nin el la manoj de la Fili■toj; kaj nun li forkuris el sia lando pro Ab■alom!
10 Kaj Ab■alom, kiun ni sanktoleis super ni, mortis en la batalo. Kial do vi nun hezitas revenigi la re°on?


11 Dume la re°o David sendis al la pastroj Cadok kaj Ebjatar, por diri: Parolu kun la pleja°uloj de Jehuda, kaj diru: Kial vi volas esti la lastaj koncerne la revenigon de la re°o en lian domon, kiam la paroloj de la tuta Izrael jam venis al la re°o en lian domon?
12 Vi estas miaj fratoj, vi estas mia osto kaj mia karno; kial do vi devas esti la lastaj Še la revenigo de la re°o?
13 Kaj al Amasa diru: Vi estas ja mia osto kaj mia karno; tiel kaj pli punu min Dio, se vi ne estos Še mi por Šiam militestro anstatař Joab.
14 Kaj li inklinigis la koron de Šiuj viroj de Jehuda kiel unu viron; kaj ili sendis al la re°o, kaj diris: Revenu vi kaj Šiuj viaj servantoj.
15 Kaj la re°o revenis; li venis al Jordan; kaj la viroj de Jehuda venis en Gilgalon, por iri renkonte al la re°o, por akompani la re°on trans Jordanon.


16 Tiam Ůimei, filo de Gera, la Benjamenido, el BaÂurim, rapide iris kun la viroj de Jehuda renkonte al la re°o David.
17 Kun li estis mil viroj el Benjamen, ankař Ciba, servanto de la domo de Saul, kaj liaj dek kvin filoj kaj liaj dudek servantoj kun li; kaj ili transiris Jordanon antař la re°on.
18 La pramo transiradis, por transveturigi la familion de la re°o, kaj fari tion, kion li deziros; tiam Ůimei, filo de Gera, falis antař la re°o, kiam Ši tiu transiris Jordanon.
19 Kaj li diris al la re°o: Mia sinjoro ne kalkulu tion al mi kiel krimon, kaj ne rememoru tion, kion malbonagis via sklavo en tiu tago, kiam mia sinjoro la re°o eliris el Jerusalem, kaj la re°o ne metu tion en sian koron.
20 Ăar via sklavo konscias, ke mi pekis; kaj nun mi venis la unua el la tuta domo de Jozef, por iri renkonte al mia sinjoro la re°o.
21 Tiam ekparolis Abi■aj, filo de Ceruja, kaj diris: Ău efektive Ůimei ne estos mortigita pro tio, ke li insultis la sanktoleiton de la Eternulo?
22 Sed David diris: Kiel tio koncernas min kaj vin, filoj de Ceruja, ke vi hodiař malhelpas min? Šu hodiař oni povas iun mortigi en Izrael? Šu mi ne scias, ke mi nun estas re°o super Izrael?
23 Kaj la re°o diris al Ůimei: Vi ne mortos. Kaj la re°o ╝uris al li.


24 Ankař Mefibo■et, ido de Saul, iris renkonte al la re°o. Li ne ordigis siajn piedojn kaj ne ordigis sian barbon kaj ne lavis siajn vestojn, de post la tago, kiam la re°o foriris, °is la tago, kiam li bonfarte revenis.
25 Kiam li venis Jerusalemon renkonte al la re°o, la re°o diris al li: Kial vi ne iris kun mi, Mefibo■et?
26 Ăi tiu respondis: Mia sinjoro, ho re°o! mia servanto min trompis; Šar via sklavo diris: Selu al mi azenon, por ke mi rajdu sur °i kaj mi iru kun la re°o; Šar via sklavo estas lama.
27 Sed li kalumniis kontrař via sklavo al mia sinjoro la re°o; tamen vi, mia sinjoro, ho re°o, estas kiel an°elo de Dio; agu, kiel plaŠas al vi.
28 Ăar la tuta domo de mia patro meritis morton antař mia sinjoro la re°o; vi tamen metis vian sklavon inter tiujn, kiuj man°as Še via tablo. Kian justecon mi do ankorař bezonas? kaj kion mi havas por plendi al la re°o?
29 Kaj la re°o diris al li: Kial vi parolas ankorař pri viaj aferoj? mi jam diris, ke vi kaj Ciba dividu inter vi la kampojn.
30 Sed Mefibo■et diris al la re°o: Li prenu eŠ Šion, post kiam mia sinjoro la re°o venis bonfarte en sian domon.


31 Ankař Barzilaj, la Gileadano, venis el Roglim, kaj akompanis la re°on trans Jordanon, por konduki lin transe de Jordan.
32 Barzilaj estis tre maljuna; li havis la a°on de okdek jaroj. Li donadis man°a╝on al la re°o, kiam Ši tiu estis en MaÂanaim, Šar li estis homo tre bonstata.
33 Kaj la re°o diris al Barzilaj: Iru kun mi, kaj mi zorgados pri vi Še mi en Jerusalem.
34 Sed Barzilaj diris al la re°o: Kiel longe mi havas ankorař por vivi, ke mi iru kun la re°o Jerusalemon?
35 Mi havas nun la a°on de okdek jaroj; Šu mi povas distingi inter bono kaj malbono? Šu via sklavo sentos la guston de tio, kion mi man°os ař kion mi trinkos? Šu mi povas ankorař kompreni la voŠon de kantistoj kaj kantistinoj? por kio via sklavo estu ■ar°o por mia sinjoro la re°o?
36 Iomete iros via sklavo kun la re°o trans Jordanon; por kio la re°o volas rekompenci min per tia rekompenco?
37 Permesu al via sklavo, ke mi reiru, kaj ke mi mortu en mia urbo, Še la tombo de mia patro kaj mia patrino. Sed jen via sklavo Kimham iru kun mia sinjoro la re°o; kaj faru por li tion, kio plaŠos al vi.
38 Kaj la re°o diris: Kimham iru kun mi, kaj mi faros por li tion, kio estos agrabla al vi; kaj Šion, kion vi deziros de mi, mi faros por vi.
39 La tuta popolo transiris Jordanon, kaj ankař la re°o transiris. Kaj la re°o kisis Barzilajon kaj benis lin, kaj Ši tiu reiris al sia loko.


40 La re°o transiris en Gilgalon, kaj Kimham iris kun li; kaj la tuta popolo Juda akompanis la re°on, kaj ankař duono de la popolo Izraela.
41 Sed jen Šiuj Izraelidoj venis al la re°o, kaj diris al la re°o: Kial ■telis vin niaj fratoj la Judoj, kaj transkondukis trans Jordanon la re°on kaj lian familion kaj Šiujn liajn virojn kun li?
42 Tiam Šiuj Judoj respondis al la Izraelidoj: Ăar la re°o estas nia parenco; kaj kial tio Šagrenas vin? Šu ni ion man°is de la re°o, ař Šu li donis al ni donacojn?
43 Kaj la Izraelidoj respondis al la Judoj kaj diris: Dek partojn ni havas en la re°o; kaj eŠ en David ni havas pli grandan parton ol vi; kial do vi mal■atis nin? Šu ne ni la unuaj ekparolis pri revenigo de nia re°o? Sed la vortoj de la Judoj estis pli obstinaj, ol la vortoj de la Izraelidoj.

Ăapitro 20


1 Trovi°is tie viro malbonaga, kies nomo estis Ůeba, filo de BiÂri, Benjamenido; li ekblovis per trumpeto, kaj diris: Ni ne havas parton en David, ni ne havas hereda╝on en la filo de Ji■aj: iru, Izraelidoj, Šiu en sian tendon.
2 Kaj Šiuj Izraelidoj foriris de David, kaj sekvis Ůeban, filon de BiÂri; sed la Judoj restis fidelaj al sia re°o, de Jordan °is Jerusalem.


3 Kiam David venis en sian domon en Jerusalem, la re°o prenis la dek kromvirinojn, kiujn li restigis, por gardi la domon, kaj metis ilin en gardejon; li donadis al ili vivrimedojn, sed li ne envenadis al ili. Kaj ili restis ■lositaj °is la tago de sia morto, vivante kiel vidvinoj.


4 Kaj la re°o diris al Amasa: Kunvoku al mi la Judojn por la tria tago, kaj vi ankař venu Ši tien.
5 Amasa iris, por kunvoki la Judojn; sed li malfruis la templimon, kiu estis destinita al li.
6 Tiam David diris al Abi■aj: Nun Ůeba, filo de BiÂri, faros al ni pli da malbono, ol Ab■alom; prenu do vi la servantojn de via sinjoro, kaj postkuru lin, por ke li ne trovu fortikigitajn urbojn kaj ne ■irmu sin kontrař niaj okuloj.
7 Kaj eliris post li la viroj de Joab kaj la Keretidoj kaj la Peletidoj kaj Šiuj fortuloj; kaj ili eliris el Jerusalem, por postkuri Ůeban, filon de BiÂri.
8 Kiam ili estis Še la granda ■tono, kiu trovi°as en Gibeon, Amasa venis antař ilin. Joab havis sur si striktan veston, kaj sur °i estis zonita glavo, kiu pendis en la glavingo Še lia lumbo kaj facile povis eliri kaj eniri.
9 Kaj Joab diris al Amasa: Kiel vi fartas, mia frato? Kaj per la dekstra mano Joab prenis la barbon de Amasa, por kisi lin.
10 Amasa ne atentis la glavon, kiu estis en la mano de Joab; kaj Ši tiu frapis lin per °i en la ventron tiel, ke liaj interna╝oj el■uti°is sur la teron, kaj sen ripetita frapo li mortis. Poste Joab kaj lia frato Abi■aj postkuris Ůeban, filon de BiÂri.
11 Ăe la mortigito staris viro el la servantoj de Joab, kaj diris: Kiu amas Joabon kaj kiu estas por David, tiu sekvu Joabon.
12 Amasa ku■is rulita en sango meze de la vojo. Kiam tiu viro vidis, ke Šiuj haltadis, li fortrenis Amasan de la vojo sur la kampon kaj ╝etis sur lin veston, Šar li vidis, ke Šiu, kiu venis al li, haltis.
13 Kiam li estis forigita for de la vojo, Šiuj iris post Joab, por postkuri Ůeban, filon de BiÂri.
14 Ăi tiu trairis Šiujn tribojn de Izrael, °is Abel kaj Bet-MaaÂa, kaj Šiuj Beriidoj; kaj oni kolekti°is, kaj sekvis lin.
15 Kaj ili venis, kaj eksie°is lin en Abel-Bet-MaaÂa, kaj ■utis Širkař la urbo remparon, kiu atingis la muron; kaj la tuta popolo, kiu estis kun Joab, komencis detrui, por faligi la muron.
16 Tiam ekkriis unu sa°a virino el la urbo: Ařskultu, ařskultu; diru, mi petas, al Joab, ke li alproksimi°u Ši tien, por ke mi parolu kun li.
17 Kiam li alproksimi°is al ■i, la virino diris: Ău vi estas Joab? Li respondis: Mi. Kaj ■i diris al li: Ařskultu la vortojn de via sklavino. Li respondis: Mi ařskultas.
18 Tiam ■i diris: En antařaj tempoj oni diradis: Demandu la Abelanojn, kaj konforme al tio decidu.
19 Mi estas unu el la pacemaj kaj fidelaj urboj de Izrael; vi volas ruinigi urbon kaj patrinon en Izrael; por kio vi volas ekstermi poseda╝on de la Eternulo?
20 Tiam Joab respondis kaj diris: Mi tute, tute ne intencas ekstermi kaj ruinigi;
21 ne tia estas la afero; sed unu viro de la monto de Efraim--Ůeba, filo de BiÂri, estas lia nomo--levis sian manon kontrař la re°on David; donu lin solan, kaj mi foriros de la urbo. Kaj la virino diris al Joab: Jen lia kapo estos ╝etita al vi trans la muron.
22 Kaj la virino venis al la tuta popolo kun sia sa°a parolo; kaj ili dehakis la kapon de Ůeba, filo de BiÂri, kaj ╝etis al Joab. Tiam li ekblovis per trumpeto, kaj oni foriris de la urbo Šiu al sia tendo; kaj Joab revenis Jerusalemon al la re°o.


23 Joab estis super la tuta militistaro de Izrael; kaj Benaja, filo de Jehojada, super la Keretidoj kaj la Peletidoj;
24 kaj Adoram super la impostoj; kaj Jeho■afat, filo de AÂilud, estis kronikisto;
25 kaj Ůeva estis skribisto; kaj Cadok kaj Ebjatar estis pastroj;
26 ankař Ira, la Jairano, estis pastro Še David.

Ăapitro 21


1 Estis malsato en la tempo de David dum tri jaroj, jaron post jaro. Kaj David faris demandon Še la Eternulo; kaj la Eternulo respondis: Tio estas pro Saul kaj pro la sangavida domo, pro tio, ke li mortigis la Gibeonanojn.
2 Tiam la re°o alvokis la Gibeonanojn, kaj parolis kun ili. (Kaj la Gibeonanoj estis ne el la Izraelidoj, sed el la resta╝oj de la Amoridoj; kaj la Izraelidoj ╝uris al ili, sed Saul penis ekstermi ilin pro sia fervoro por la Izraelidoj kaj Judoj.)
3 Kaj David diris al la Gibeonanoj: Kion mi faru por vi, kaj per kio mi pekliberi°u, por ke vi benu la hereda╝on de la Eternulo?
4 La Gibeonanoj diris al li: Ni ne postulas ar°enton ař oron de Saul kaj de lia domo; kaj ni ne volas, ke oni iun mortigu en Izrael. Kaj la re°o diris: Kion vi diros, tion mi faros por vi.
5 Tiam ili diris al la re°o: Pro tiu homo, kiu nin pereigis, kaj kiu atencis kontrař ni, por nin ekstermi, por ke nenio restu el ni en Šiuj limoj de Izrael,
6 oni donu al ni sep virojn el liaj filoj, kaj ni pendigu ilin antař la Eternulo en Gibea de Saul, la elektito de la Eternulo. Kaj la re°o diris: Mi donos.
7 Sed la re°o indulgis Mefibo■eton, filon de Jonatan, filo de Saul, pro la ╝uro antař la Eternulo, kiu ekzistis inter ili, inter David kaj Jonatan, filo de Saul.
8 Kaj la re°o prenis Armonin kaj Mefibo■eton, la du filojn de Ricpa, filino de Aja, kiujn ■i naskis al Saul, kaj la kvin filojn de MiÂal, filino de Saul, kiujn ■i naskis al Adriel, filo de Barzilaj, la MeÂolatano.
9 Kaj li transdonis ilin en la manojn de la Gibeonanoj, kaj Ši tiuj pendigis ilin sur la monto antař la Eternulo. Tiel ili falis sepope kune; ili estis mortigitaj en la unuaj tagoj de la rikolto, en la komenco de la rikolto de hordeo.
10 Tiam Ricpa, filino de Aja, prenis sakon, kaj etendis °in super si Še la roko, de la komenco de la rikolto °is ekpluvis sur ilin el la Šielo; kaj ■i ne permesis, ke la birdoj de la Šielo ripozu sur ili tage, nek la kampaj bestoj nokte.
11 Oni raportis al David, kion faris Ricpa, filino de Aja kaj kromvirino de Saul.
12 Tiam David iris, kaj prenis la ostojn de Saul kaj la ostojn de lia filo Jonatan de la lo°antoj de Jabe■ en Gilead, kiuj for■telis ilin el la strato de Bet-Ůan, kie pendigis ilin la Fili■toj en la tago, kiam la Fili■toj venkobatis Saulon sur Gilboa.
13 Kaj li forportis de tie la ostojn de Saul kaj la ostojn de lia filo Jonatan; kaj oni kunigis ilin kun la ostoj de la pendigitoj.
14 Kaj oni enterigis la ostojn de Saul kaj de lia filo Jonatan en la tero de Benjamen, en Cela, en la tombo de lia patro Ki■; kaj oni faris Šion, kion ordonis la re°o. Post tio Dio repaci°is kun la tero.


15 Estis denove milito inter la Fili■toj kaj la Izraelidoj. Kaj iris David kune kun siaj servantoj, kaj batalis kontrař la Fili■toj. Kaj David laci°is.
16 Ji■bi-benob, el la infanoj de giganto, li, kies lanco havis la pezon de tricent sikloj da kupro, kaj kiu estis zonita per nova glavo, intencis mortigi Davidon.
17 Sed venis kun helpo Abi■aj, filo de Ceruja, kaj li frapis la Fili■ton kaj mortigis lin. Tiam la viroj de David ╝uris al li, dirante: Vi devas ne plu iri kun ni en militon, por ke ne estingi°u la lucerno de Izrael.


18 Post tio estis denove milito kontrař la Fili■toj en Gob; tiam SibÂaj, la Žu■aido, mortigis Safon, kiu estis el la infanoj de la giganto.
19 Kaj denove estis milito kontrař la Fili■toj en Gob; kaj ElÂanan, filo de Jaare-Orgim, Bet-LeÂemano, mortigis Goljaton, la Gatanon, Še kiu la tenilo de lia lanco estis kiel rultrabo de teksisto.
20 Kaj denove estis milito en Gat; tie estis viro tre altkreska, kiu havis sur la manoj kaj sur la piedoj po ses fingroj, sume dudek kvar; li ankař naski°is al la giganto.
21 Kiam li insultis Izraelon, lin mortigis Jonatan, filo de Ůimea, frato de David.
22 Tiuj kvar naski°is al la giganto en Gat, kaj ili falis de la mano de David kaj de la mano de liaj servantoj.

Ăapitro 22


1 Kaj David eldiris antař la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de Šiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.
2 Li diris:

La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortika╝o, kaj mia Savanto.
3 Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia ■ildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifu°ejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontrař maljusteco.
4 Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi savi°as de miaj malamikoj.
5 Ăar Širkařis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;
6 La ■nuroj de Ůeol min Širkařis; La retoj de la morto min atingis.
7 En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li ařdis mian voŠon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.
8 Ektremis kaj ekskui°is la tero, La fundamentoj de la Šielo ekmovi°is Kaj ek■anceli°is, Šar Li koleris.
9 Levi°is fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia bu■o; Karboj ekflamis de °i.
10 Li klinis la Šielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
11 Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li porti°is sur la flugiloj de la vento.
12 Li Širkařigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.
13 De la brilo antař Li Ekbrulis karboj per fajro.
14 El la Šielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo ařdigis Sian voŠon.
15 Li ╝etis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.
16 Kaj malkovri°is la ku■ujoj de la maro, Nudi°is la fundamentoj de la universo, De la minaca voŠo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.
17 Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
18 Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, Šar ili estas pli fortaj ol mi.
19 Ili atingis min en la tago de mia malfeliŠo; Sed la Eternulo fari°is mia subteno.
20 Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, Šar Li estas favora al mi.
21 La Eternulo rekompencas min lař mia justeco; Lař la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
22 Ăar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antař mia Dio.
23 Ăar Šiuj Liaj le°oj estis antař mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
24 Mi estis senkulpa antař Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
25 Kaj la Eternulo rekompencis min lař mia justeco, Lař mia pureco antař Liaj okuloj.
26 Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;
27 Kun purulo Vi agas lař lia pureco, Kaj kun maliculo lař lia maliceco.
28 Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.
29 Ăar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.
30 Ăar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.
31 La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ■ildo por Šiuj, kiuj Lin fidas.
32 Ăar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
33 Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.
34 Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj alta╝oj.
35 Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streŠi kupran pafarkon.
36 Vi donis al mi la ■ildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.
37 Vi lar°igas mian pa■on sub mi, Por ke ne ■anceli°u miaj piedoj.
38 Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, °is mi ilin pereigas.
39 Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu levi°i; Ili falas sub miajn piedojn.
40 Vi Širkařzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ╝etas sub min.
41 Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
42 Ili rigardas Širkařen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
43 Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.
44 Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu Šefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
45 Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.
46 Aligentuloj senforti°as, Kaj kuras terurite el siaj fortika╝oj.
47 Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:
48 Tiu Dio, kiu donas al mi ven°on Kaj submetas al mi popolojn;
49 Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
50 Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
51 Li donas grandan helpon al Sia re°o, Kaj faras favora╝on al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.

Ăapitro 23


1 Jen estas la lastaj vortoj de David:

Parolas David, filo de Ji■aj, Kaj parolas la viro, kiu estas alte levita, La sanktoleito de la Dio de Jakob, Kantverkisto en Izrael:
2 La spirito de la Eternulo parolas per mi, Kaj Lia vorto estas sur mia lango.
3 La Dio de Izrael parolis, Al mi diris la Roko de Izrael: Justulo regas super homoj, Li regas en timo antař Dio.
4 Kaj li estas kiel la lumo de mateno, Kiam levi°as la suno, De mateno sennuba, Kiam post la pluvo Elkreskas la verda╝o el la tero.
5 Ău ne tiel estas mia domo Še la Eternulo? Ăar Li faris kun mi eternan interligon, Kiu estas bone aran°ita en Šio, kaj observata; Ăar mia tuta savo, kaj Šio, kion mi deziras, bone prosperas.
6 La malbonaguloj Šiuj estas kiel dornoj for╝etitaj, Kiujn oni ne povas preni per la mano;
7 Sed se iu volas ektu■i ilin, Tiu devas armi sin per fero ař per stango de lanco; Kaj per fajro ili estos forbruligitaj sur sia loko.


8 Jen estas la nomoj de la herooj, kiuj estis Še David: sidanta en la konsilantaro de la sa°uloj, estro de trio, estis Adino, la Ecnido, kiu mortigis okcent malamikojn per unu fojo.
9 Post li estis Eleazar, filo de Dodo, filo de AÂoÂido, en la nombro de la tri herooj Še David. Kiam ili mokis la Fili■tojn kaj kolekti°is tie por batalo kaj la Izraelidoj eliris,
10 tiam li levi°is kaj frapis la Fili■tojn, °is lia mano laci°is kaj alrigidi°is al la glavo; kaj la Eternulo donis grandan helpon en tiu tago, kaj la popolo returni°is post li nur por rabakiri.
11 Post li estis Ůama, filo de Age, la Hararano. Kiam la Fili■toj kolekti°is amase en loko, kie estis kampoparto plena de lentoj, kaj la popolo forkuris de la Fili■toj,
12 tiam li stari°is en la mezo de la kampoparto, kaj savis °in kaj venkobatis la Fili■tojn; kaj la Eternulo donis grandan helpon.
13 Kaj iris tri el la tridek Šefoj, kaj venis dum la rikoltado al David en la kavernon Adulam; kaj la amaso de la Fili■toj staris tendare en la valo Refaim.
14 David tiam estis en fortika╝o, kaj la garnizono de la Fili■toj estis tiam en Bet-LeÂem.
15 Kaj David esprimis deziron kaj diris: Kiu trinkigus al mi akvon el la puto Bet-LeÂema, kiu estas apud la pordego?
16 Tiam tiuj tri herooj trarompe penetris en la tendaron de la Fili■toj, Šerpis akvon el la puto Bet-LeÂema, kiu estis apud la pordego, prenis kaj alportis al David. Sed li ne volis trinki °in; li elver■is °in al la Eternulo,
17 kaj diris: Gardu min, ho Eternulo, ke mi ne faru tion; Šu mi trinku la sangon de la viroj, kiuj riskis sian vivon? Kaj li ne volis trinki °in. Tion faris la tri herooj.
18 Abi■aj, frato de Joab, filo de Ceruja, estis estro de tiuj tri; li mortigis per sia lanco tricent homojn, kaj li havis gloran nomon inter la tri.
19 De la tri li estis honorata kaj estis ilia estro; sed en la trion li ne eniris.
20 Benaja, filo de Jehojada, filo de militisto multe aginta, el Kabceel: li mortigis la du fortulojn de Moab; li ankař malsupreniris, kaj mortigis leonon en kavo en ne°a tago.
21 Li ankař mortigis Egipton, viron dignaspektan; en la mano de la Egipto estis lanco; sed li aliris al li kun bastono, el■iris la lancon el la mano de la Egipto, kaj mortigis lin per lia propra lanco.
22 Tion faris Benaja, filo de Jehojada. Kaj li havis gloran nomon inter la tri herooj.
23 Inter la tridek li estis plej honorata, sed en la trion li ne eniris. Kaj David faris lin lia korpogardistestro.


24 Asahel, frato de Joab, estis inter la tridek; ElÂanan, filo de Dodo, el Bet-LeÂem,
25 Ůama el Žarod, Elika el Žarod,
26 Želec, la Paltido, Ira, filo de Ike■, la Tekoaano,
27 Abiezer la Anatotano, Mebunaj, la Žu■aido,
28 Calmon, la AÂoÂido, Maharaj, la Netofaano,
29 Želeb, filo de Baana, la Netofaano, Itaj, filo de Ribaj, el Gibea de la Benjamenidoj,
30 Benaja, la Piratonano, Hidaj el NaÂale-Gaa■,
31 Abi-Albon, la Arbatano, Azmavet, la BaÂurimano,
32 EljaÂba, la Ůaalbonano, Jonatan el la filoj de Ja■en,
33 Ůama, la Hararano, AÂiam, filo de Ůarar, la Hararano,
34 Elifelet, filo de AÂasbaj, la MaaÂatano, Eliam, filo de AÂitofel, la Giloano,
35 Žecraj, la Karmelano, Paaraj, la Arbano,
36 Jigal, filo de Natan, el Coba, Bani, la Gadido,
37 Celek, la Amonido, NaÂaraj, la Beerotano, armilportisto de Joab, filo de Ceruja,
38 Ira, la Jetrido, Gareb, la Jetrido,
39 Urija, la Žetido. La nombro de Šiuj estas tridek sep.

Ăapitro 24


1 La kolero de la Eternulo denove ekflamis kontrař la Izraelidoj, kaj Li incitis Davidon kontrař ili, dirante: Iru, kalkulu Izraelon kaj Jehudan.
2 Kaj la re°o diris al Joab, la militestro, kiu estis Še li: Iru, mi petas, tra Šiuj triboj de Izrael, de Dan °is Beer-Ůeba, kaj kalkulu la popolon, por ke mi sciu la nombron de la popolo.
3 Tiam Joab diris al la re°o: La Eternulo, via Dio, plimultigu la popolon centoble kompare kun tio, kio estas nun, kaj la okuloj de mia sinjoro tion vidu; sed por kio mia sinjoro la re°o deziras tiun aferon?
4 Sed la vorto de la re°o superfortis Joabon kaj la militestrojn; tial Joab kaj la militestroj foriris de la re°o, por kalkuli la popolon Izraelan.
5 Ili transiris Jordanon, kaj starigis siajn tendojn en Aroer, dekstre de la urbo, kiu estas meze de la valo Gad, antař Jazer;
6 kaj ili venis en Gileadon kaj en la landon TaÂtim-Žod■i; poste ili venis en Dan-Jaanon kaj en la Širkařa╝on de Cidon.
7 Ili venis al la fortika╝o de Tiro, kaj en Šiujn urbojn de la Žividoj kaj Kanaanidoj, kaj eliris en la sudon de Judujo al Beer-Ůeba.
8 Ili trapasis la tutan landon, kaj venis Jerusalemon post nař monatoj kaj dudek tagoj.
9 Kaj Joab transdonis al la re°o la rezulton de la kalkulado de la popolo; kaj montri°is, ke da Izraelidoj estas okcent mil viroj militkapablaj, povantaj eltiri glavon, kaj da Jehudaidoj kvincent mil viroj.


10 Kaj ekbatis la koro de David, post kiam li kalkuligis la popolon. Kaj David diris al la Eternulo: Mi forte pekis per tio, kion mi faris; kaj nun, ho Eternulo, pardonu do la malbonagon de Via sklavo; Šar mi agis tre malsa°e.
11 David levi°is matene, kaj la Eternulo parolis al la profeto Gad, la viziisto de David, dirante:
12 Iru kaj diru al David: Tiele diris la Eternulo: Tri punojn Mi proponas al vi; elektu al vi unu el ili, ke Mi °in faru al vi.
13 Kaj Gad venis al David kaj sciigis al li, kaj diris al li: Ău venu al vi sepjara malsato en via lando? ař dum tri monatoj vi forkuradu de viaj malamikoj kaj ili persekutu vin? ař estu tritaga pesto en via lando? pripensu do kaj decidu, kion mi respondu al mia Sendinto.
14 Tiam David diris al Gad: Estas al mi tre malfacile; sed ni falu en la manon de la Eternulo, Šar granda estas Lia kompatemeco; nur mi ne falu en manon homan.
15 Kaj la Eternulo venigis peston sur Izraelon, de tiu mateno °is la difinita tempo; kaj mortis el la popolo de Dan °is Beer-Ůeba sepdek mil homoj.
16 Kaj la an°elo etendis sian manon kontrař Jerusalemon, por pereigi °in; sed la Eternulo bedařris la malbonon, kaj diris al la an°elo, kiu ekstermis la popolon: SufiŠe! nun haltigu vian manon! La an°elo de la Eternulo estis tiam Še la dra■ejo de Aravna, la Jebusido.
17 Kaj, ekvidinte la an°elon, kiu frapis la popolon, David ekparolis al la Eternulo, dirante: Jen mi pekis, kaj mi malbonagis; sed kion faris Ši tiuj ■afoj? Via mano estu sur mi kaj sur la domo de mia patro.


18 En tiu tago venis Gad al David, kaj diris al li: Iru, starigu altaron al la Eternulo en la dra■ejo de Aravna, la Jebusido.
19 Kaj David iris konforme al la vortoj de Gad, kiel ordonis la Eternulo.
20 Aravna ekrigardis, kaj ekvidis la re°on kaj liajn servantojn, kiuj iris al li; kaj Aravna eliris, kaj adorklini°is al la re°o viza°altere.
21 Kaj Aravna diris: Por kio mia sinjoro la re°o venis al sia sklavo? David respondis: Por aŠeti de vi la dra■ejon, kaj konstrui altaron al la Eternulo, por ke Šesi°u la pesto inter la popolo.
22 Sed Aravna diris al David: Mia sinjoro la re°o prenu kaj alportu oferojn, kiel plaŠas al li; jen estas bovoj por brulofero, kaj la dra■iloj kaj la jungilaro de la bovoj servos kiel ligno.
23 Ăion tion donis Aravna al la re°o. Kaj Aravna diris al la re°o: La Eternulo, via Dio, favoru vin.
24 Tamen la re°o diris al Aravna: Ne; mi volas aŠeti de vi pro difinita prezo; mi ne alportos al la Eternulo, mia Dio, bruloferojn senpagajn. Kaj David aŠetis la dra■ejon kaj la bovojn pro kvindek sikloj da ar°ento.
25 Kaj David konstruis tie altaron al la Eternulo, kaj alportis bruloferojn kaj pacoferojn. Kaj la Eternulo repaci°is kun la lando; kaj Šesi°is la pesto inter la Izraelidoj.

Hosted by uCoz