LA PREDIKANTO

Ăapitro 1


1 Vortoj de la Predikanto, filo de David, re°o en Jerusalem.


2 Vanta╝o de vanta╝oj, diris la Predikanto; vanta╝o de vanta╝oj, Šio estas vanta╝o.
3 Kian profiton havas la homo de Šiuj siaj laboroj, kiujn li laboras sub la suno?
4 Generacio foriras kaj generacio venas, kaj la tero restas eterne.
5 Levi°as la suno kaj subiras la suno, kaj al sia loko °i rapidas, kaj tie °i levi°as.
6 Iras al sudo kaj reiras al nordo, turni°as, turni°as en sia irado la vento, kaj al siaj rondoj revenas la vento.
7 Ăiuj riveroj iras al la maro, sed la maro ne pleni°as; al la loko, al kiu la riveroj alfluas, ili alfluas Šiam denove.
8 Ăiuj aferoj estas lacigaj, ne povas homo tion eldiri; ne sati°as la okulo de vidado, kaj ne pleni°as la orelo de ařdado.
9 Kio estis, tio estos; kaj kio estis farata, tio estos farata; kaj ekzistas nenio nova sub la suno.
10 Ekzistas io, pri kio oni diras: Vidu, Ši tio estas nova; sed °i estis jam en la eterna tempo, kiu estis antař ni.
11 Ne restis memoro pri la antařuloj; kaj ankař pri la posteuloj, kiuj estos, ne restos memoro Še tiuj, kiuj estos poste.


12 Mi, Predikanto, estis re°o super Izrael en Jerusalem.
13 Kaj mi decidis en mia koro esplori kaj ekzameni per la sa°o Šion, kio fari°as sub la Šielo: Ši tiun malfacilan okupon Dio donis al la homidoj, por ke ili turmenti°u per °i.
14 Mi vidis Šiujn aferojn, kiuj fari°as sub la suno; kaj jen, Šio estas vanta╝o kaj entreprenoj ventaj.
15 Kurbigitan oni ne povas rerektigi, kaj mankantan oni ne povas kalkuli.
16 Mi meditis kun mia koro tiele: Jen mi kreskigis kaj multigis en mi sciencon pli ol Šiuj, kiuj estis antař mi en Jerusalem; kaj mia koro penetris multon da sa°o kaj scio.
17 Sed kiam mi dediŠis mian koron, por ekkoni la sa°econ kaj ekkoni la malsa°econ kaj sensencecon, mi eksciis, ke ankař Ši tio estas venta╝o.
18 Ăar Še multe da sa°eco estas multe da zorgemeco; kaj, kiu plimultigas siajn sciojn, tiu plimultigas siajn dolorojn.

Ăapitro 2


1 Mi diris en mia koro: Lasu, mi elprovos vin per °ojo, kaj vi °uu bonon; sed jen ankař Ši tio estas vanta╝o.
2 Pri la rido mi diris: ěi estas sensenca╝o! kaj pri la °ojo: Kion °i havigas?
3 Mi serŠis en mia koro, kiel plezurigi mian korpon per vino, kaj, dum mia koro min gvidas per sa°eco, sekvi ankař malsa°econ, °is mi ekvidos, kio estas bona por la homidoj, kion ili povus fari sub la Šielo en la kalkulitaj tagoj de sia vivo.
4 Mi entreprenis grandajn farojn: mi konstruis al mi domojn, mi plantis al mi vinberejojn;
5 mi aran°is al mi °ardenojn kaj arbaretojn, kaj plantis en ili Šiafruktajn arbojn;
6 mi aran°is al mi akvujojn, por akvumi el ili arbaretojn, kiuj kreskigas arbojn;
7 mi akiris al mi sklavojn kaj sklavinojn, kaj domanojn mi havis; ankař da bruto granda kaj malgranda mi havis pli multe, ol Šiuj, kiuj estis antař mi en Jerusalem;
8 mi kolektis al mi ankař ar°enton kaj oron, kaj juvelojn de re°oj kaj landoj; mi havigis al mi kantistojn kaj kantistinojn, kaj plezurojn de homidoj, kaj multajn amantinojn.
9 Kaj mi pligrandigis kaj plimultigis Šion pli ol Šiuj, kiuj estis antař mi en Jerusalem, kaj mia sa°eco restis kun mi.
10 Kaj Šion, kion postulis miaj okuloj, mi ne rifuzis al ili; mi fortenis mian koron de nenia °ojo, Šar mia koro °ojis pri Šiuj miaj laboroj; kaj Ši tio estis mia rekompenco por Šiuj miaj laboroj.
11 Kaj mi ekrigardis Šiujn farojn, kiujn faris miaj manoj, kaj Šiujn laborojn, kiujn mi plenumis, por fari ilin: kaj jen, Šio estas vanta╝o kaj venta╝o, kaj nenia profito estas de ili sub la suno.


12 Kaj mi turnis min, por rigardi sa°econ kaj malsa°econ kaj sensencecon; Šar kion povas fari homo, venonta post re°o, en komparo kun tio, kion tiu jam antař longe faris?
13 Kaj mi vidis, ke havas superecon la sa°eco antař la malsa°eco, kiel havas superecon lumo antař mallumo.
14 La sa°ulo havas siajn okulojn en la kapo, kaj la malsa°ulo iras en mallumo; sed mi ankař eksciis, ke unu sorto atingas ilin Šiujn.
15 Kaj mi diris en mia koro: Ankař min atingos tia sama sorto, kiel la malsa°ulon; por kio do mi estis pli sa°a? Kaj mi diris en mia koro, ke ankař Ši tio estas vanta╝o.
16 Ăar pri la sa°ulo ne restos memoro eterne tiel same, kiel pri la malsa°ulo; en la tempoj estontaj Šio estos forgesita. Kaj ho ve, mortas sa°ulo egale kiel malsa°ulo!
17 Kaj mi ekmalamis la vivon; Šar abomenindaj estas por mi la faroj, kiuj fari°as sub la suno, Šar Šio estas vanta╝o kaj venta╝o.


18 Kaj mi ekmalamis Šiun laboron, kiun mi laboris sub la suno; Šar mi devos lasi °in al homo, kiu estos post mi.
19 Kaj kiu scias, Šu estos sa°a ař malsa°a tiu, kiu ekposedos mian tutan laboron, pri kiu mi penis kaj streŠis mian sa°on sub la suno? Ankař Ši tio estas vanta╝o.
20 Kaj mi decidis, ke mia koro atendu nenion de la tuta laboro, kiun mi laboris sub la suno.
21 Ăar ofte oni vidas homon, kiu laboras en sa°o, scienco, kaj talento, kaj li devas fordoni sian akiron al homo, kiu ne laboris por °i; Ši tio ankař estas vanta╝o kaj granda malbono.
22 Kaj kio restas al la homo de lia tuta laborado kaj de la zorgoj de lia koro, kion li laboras sub la suno?
23 Ăar Šiuj liaj tagoj estas suferoj, kaj liaj okupoj estas maltrankvileco; eŠ en la nokto ne trankvili°as lia koro; ankař Ši tio estas vanta╝o.


24 Ne ekzistas alia bono por la homo, krom man°i kaj trinki kaj igi sian animon °ui plezuron de lia laborado; ankař pri Ši tio mi vidis, ke °i estas de la mano de Dio.
25 Ăar kiu povas man°i, kaj kiu povas °ui, sen Li?
26 Ăar al homo, kiu agas bone antař Li, Li donas sa°on kaj scion kaj °ojon, kaj al la pekulo Li donas la zorgemecon amasigi kaj kolekti, por poste transdoni al tiu, kiu agas bone antař Dio; kaj Ši tio estas vanta╝o kaj venta╝o.

Ăapitro 3


1 Por Šio estas sezono, kaj tempo difinita estas por Šiu afero sub la suno;
2 estas tempo por naski°i, kaj tempo por morti; estas tempo por planti, kaj tempo por el■iri la plantita╝on;
3 estas tempo por mortigi, kaj tempo por kuraci; estas tempo por detrui, kaj tempo por konstrui;
4 estas tempo por plori, kaj tempo por ridi; estas tempo por °emi, kaj tempo por danci;
5 estas tempo por dis╝eti ■tonojn, kaj tempo por kolekti ■tonojn; estas tempo por Širkařbraki, kaj tempo por foriri de Širkařbrakado;
6 estas tempo por serŠi, kaj tempo por perdi; estas tempo por konservi, kaj tempo por for╝eti;
7 estas tempo por dis■iri, kaj tempo por kunkudri; estas tempo por silenti, kaj tempo por paroli;
8 estas tempo por ami, kaj tempo por malami; estas tempo por milito, kaj tempo por paco.
9 Kian profiton havas faranto de tio, kion li laboras?
10 Mi vidis la penemecon, kiun Dio donis al la homidoj, por ke ili turmenti°u per °i.
11 Ăion Li kreis bela °iatempe; kaj scion pri la mondo Li enmetis en ilian koron, sed tiel, ke homo ne povas kompreni la farojn, kiujn faris Dio de la komenco °is la fino.
12 Mi scias, ke ekzistas nenia bono por ili, krom °oji kaj fari bonon en sia vivo.
13 Kaj se homo man°as kaj trinkas kaj °uas bonon de sia tuta laborado, tio estas dono de Dio.
14 Mi scias, ke Šio, kion faras Dio, restas eterne; al °i oni nenion povas aldoni, kaj de °i oni nenion povas depreni; kaj Dio tion faris, ke oni Lin timu.
15 Kio fari°is, tio ekzistas de longe; kaj kio estas fari°onta, tio antař longe jam estis, kaj Dio revokas pasinta╝on.


16 Ankorař mi vidis sub la suno: en la loko de ju°o, ke tie estas maljusteco; en la loko de vero, ke tie estas malico.
17 Mi diris en mia koro: Piulon kaj malpiulon ju°os Dio; Šar estas tempo por Šiu afero, kaj por Šio, kio fari°as tie.
18 Mi diris en mia koro: Ăi tio estas pri la homidoj, ke Dio ilin elprovu, kaj ke ili vidu, ke ili estas bruto per si mem.
19 Ăar la sorto de homidoj kaj la sorto de bruto estas sorto egala: kiel Ši tiuj mortas, tiel mortas ankař tiuj, kaj sama spirito estas en Šiuj; kaj supereco de homo kontrař bruto ne ekzistas, Šar Šio estas vanta╝o.
20 Ăiuj iras al unu loko: Šiuj fari°is el polvo, kaj Šiuj refari°os polvo.
21 Kiu scias, Šu la spirito de homidoj levi°as supren, kaj Šu la spirito de bruto mallevi°as malsupren en la teron?
22 Kaj mi ekvidis, ke ekzistas nenio pli bona, ol ke homo °uu plezuron de siaj faroj, Šar tia estas lia sorto; Šar kiu alkondukos lin, por vidi, kio estas post li?

Ăapitro 4


1 Kaj mi returni°is, kaj mi vidis Šiujn premojn, kiuj estas farataj sub la suno: kaj jen estas larmoj de prematoj, kaj ne ekzistas por ili konsolanto; kaj perforteco de la mano de iliaj premantoj, kaj ne ekzistas por ili konsolanto.
2 Kaj mi trovis, ke la mortintoj, kiuj jam antař longe mortis, estas pli feliŠaj ol la vivantoj, kiuj vivas °is nun;
3 kaj pli feliŠa ol ili ambař estas tiu, kiu °is nun ne ekzistis, kiu ne vidis la malbonajn farojn, kiuj estas farataj sub la suno.


4 Mi vidis ankař, ke Šia laboro kaj Šia lerteco en la faroj estas nur konkurado de unu kontrař alia; kaj ankař Ši tio estas vanta╝o kaj venta╝o.
5 Malsa°ulo kunmetas siajn manojn, kaj forman°as sian korpon.
6 Pli bona estas plenmano da trankvilanimeco, ol ambařmano da penado kaj venta╝o.


7 Kaj denove mi turni°is, kaj vidis vanta╝on sub la suno:
8 jen estas solulo, kaj neniun alian li havas; nek filon nek fraton li havas; kaj tamen ne havas finon lia laborado, kaj lia okulo ne povas sati°i de riŠeco; por kiu do mi laboras kaj senigas mian animon de °uado? Ăi tio ankař estas vanta╝o kaj malbona afero.
9 Pli bone estas al du ol al unu, Šar ili havas bonan rekompencon por sia laborado.
10 Ăar se ili falos, unu levos la alian; sed ve al solulo, se li falos, kaj se ne estas alia, kiu lin levus.
11 Ankař se du ku■i°as, estas al ili varme; sed unu--kiel li varmi°os?
12 Kaj se iu montros sin pli forta kontrař unu, tiam ambař kontrařstaros lin; eŠ fadeno triopigita ne baldař dis■iri°os.


13 Pli bona estas knabo malriŠa sed sa°a, ol re°o maljuna sed malsa°a, kiu jam ne povas akiri scion.
14 Iu el malliberejo eliris, kaj fari°is re°o; alia por re°eco naski°is, kaj tamen estas malriŠa.
15 Mi vidis, ke Šiu vivanto iras sub la suno kun la junulo: °i estas la alia, kiu okupos lian lokon.
16 Senfina estas la popolo, antař kiu li estis, kaj tamen la posteuloj ne °ojos pri li; ankař Ši tio estas vanta╝o kaj venta╝o.

Ăapitro 5


1 Gardu vian piedon, kiam vi iros en la domon de Dio, kaj estu preta pli por ařskultado, ol por oferdonado de malsa°uloj; Šar ili ne scias, ke ili agas malbone.
2 Ne rapidu kun via bu■o, kaj via koro ne rapidu elparoli vorton antař Dio, Šar Dio estas en la Šielo, kaj vi estas sur la tero; tial malmultaj estu viaj vortoj.
3 Ăar son°o prezenti°as per multe da agado, kaj parolo de malsa°ulo konsistas el multe da vortoj.
4 Kiam vi faros promeson al Dio, ne prokrastu °in plenumi; Šar malagrablaj al Li estas malsa°uloj: kion vi promesis, tion plenumu.
5 Pli bone estas, ke vi ne faru promeson, ol fari promeson kaj ne plenumi.
6 Ne permesu al via bu■o pekigi vian korpon, kaj ne diru al la sendito de Dio, ke °i estas eraro; kial fari, ke Dio koleru pro via parolo, kaj ke Li detruu la faron de viaj manoj?
7 Ăe multo da son°oj kaj vanta╝oj estas ankař multe da vortoj; sed vi timu Dion.


8 Se premadon de malriŠulo kaj rompadon de justeco kaj honesteco vi vidas en lando, ne miru; Šar pli alta kontrolas pli altan, kaj plej altaj ilin kontrolas.
9 Kaj superecon en Šio havas tiu lando, en kiu la re°o servas al la tero.


10 Kiu amas monon, tiu ne sati°os per mono; kaj kiu amas riŠecon, al tiu °i ne donos utilon: ankař Ši tio estas vanta╝o.
11 Ju pli estas da havo, des pli multaj estas °iaj konsumantoj; kaj kian profiton havas °ia mastro, krom vidi °in per siaj okuloj?
12 DolŠa estas la dormo de laboranto, Šu li man°as malmulte ař multe; sed trosateco ne lasas la riŠulon dormi.


13 Turmentan malbonon mi vidis sub la suno: riŠecon konservatan por la malutilo de °ia propra mastro.
14 Kaj pereas Ši tiu riŠeco en malfavoraj cirkonstancoj; naski°as filo, kaj li nenion havas en la mano.
15 Kiel li eliris el la ventro de sia patrino, tiel nuda li foriras, kiel li venis; kaj nenion li elportas el sia laboro, kion li povus porti en la mano.
16 Kaj Ši tio estas turmenta doloro, ke kiel li venis, tiel li foriras; kian do profiton li havas de tio, ke li laboras por la vento?
17 Kaj Šiujn siajn tagojn li konsumis en mallumo, en multe da eksciti°o, en malsano kaj malagrabla╝oj!


18 Jen, kion mi vidis: ke estas bone kaj bele man°i kaj trinki kaj °ui plezurojn de Šiuj siaj laboroj, kiujn homo laboras sub la suno dum la tagoj de sia vivo, kiujn donis al li Dio; Šar tio estas lia apartena╝o.
19 Kaj se al iu homo Dio donis riŠecon kaj havon, kaj donis al li la povon konsumi ilin kaj preni sian parton kaj °ui plezuron de siaj laboroj, Ši tio estas dono de Dio.
20 Ăar ne longe li memoros la tagojn de sia vivo; Dio donas al li °ojon de lia koro.

Ăapitro 6


1 Ekzistas malbono, kiun mi vidis sub la suno, kaj granda °i estas por la homo:
2 se al iu homo Dio donas riŠecon kaj havon kaj honoron, kaj al lia animo mankas nenio, kion ajn li dezirus, sed Dio ne donas al li la povon konsumi °in, nur fremda homo °in konsumas--Ši tio estas vanta╝o kaj malfacila doloro.
3 Se iu homo naskigus cent infanojn kaj vivus multajn jarojn kaj atingus profundan a°on, sed lia animo ne °uus sate la havon, kaj eŠ bonan enterigon li ne havus--tiam mi dirus: Pli feliŠa ol li estas abortito.
4 Ăar Ši tiu vante venis kaj en mallumon foriris, kaj en mallumo ka■i°os lia nomo.
5 EŠ la sunon li ne vidis kaj ne konis--al li estas pli trankvile ol al tiu.
6 Kaj se tiu homo vivus du mil jarojn kaj la bonon ne °uus, Šu ne al unu loko Šiuj iros?
7 Ăiuj laboroj de homo estas por lia bu■o, kaj tamen lia animo ne estas satigebla.
8 Kaj kian superecon havas la sa°ulo antař malsa°ulo, la inteligenta malriŠulo antař aliaj vivaj esta╝oj?
9 Pli bone estas vidi per la okuloj, ol imagi en la animo; ankař Ši tio estas vanta╝o kaj venta╝o.


10 Kio ajn ekzistas, tio de longe havas nomon; kaj estas sciate, kia estas la homo, kaj ke li ne povas ju°e batali kun Tiu, kiu estas pli forta ol li.
11 Ăar ekzistas multe da aferoj, kiuj plimultigas la vanta╝on; kian do superecon havas la homo?
12 Ăar kiu scias, kio estas bona por la homo dum la tagoj de lia vanta vivo, kiun li pasigas kiel ombro? kaj kiu diros al la homo, kio estos post li sub la suno?

Ăapitro 7


1 Pli bona estas bona nomo, ol bona oleo; kaj la tago de la morto estas pli bona, ol la tago de la naski°o.
2 Pli bone estas iri en domon de funebro, ol iri en domon de festenado; Šar morto estas la fino de Šiu homo, kaj la vivanto notos Ši tion en sia koro.
3 Pli bona estas plendo, ol rido; Šar Še mal°ojo de la viza°o pliboni°as la koro.
4 La koro de sa°uloj estas en domo de funebro, kaj la koro de malsa°uloj en domo de °ojo.
5 Pli bone estas ařskulti riproŠon de sa°ulo, ol ařskulti kanton de malsa°uloj.
6 Ăar simila al la kraketado de dornoj sub poto estas la ridado de la malsa°uloj; kaj vanta╝o °i estas.
7 Ăar perforteco forprenas la sa°on de sa°ulo, kaj la prudenton malbonigas donaco.
8 La fino de afero estas pli bona, ol °ia komenco; pacienculo estas pli bona, ol malhumilulo.
9 Ne rapidu koleri en via spirito; Šar koleremeco lo°as en la brusto de malsa°uloj.
10 Ne diru: Kial la antařaj tagoj estis pli bonaj, ol la nunaj? Šar ne el sa°eco vi Ši tion demandus.
11 Bona estas sa°eco kune kun hereda havo, kaj °i estas profita al tiuj, kiuj vidas la sunon.
12 Ăar la sa°eco estas ■irmo tiel same, kiel mono estas ■irmo; sed la supereco de scienco konsistas en tio, ke la sa°eco donas vivon al sia posedanto.
13 Rigardu la faron de Dio; Šar kiu povas tion rektigi, kion Li kurbigis?
14 En la tago de bonstato uzu la bonstaton, kaj en la tago de malfeliŠo atendu: Ši tion kaj tion aran°is Dio, por ke la homo nenion komprenu post Li.


15 Ăion tion mi vidis en miaj vantaj tagoj: okazas, ke virtulo pereas Še sia virteco, kaj okazas, ke malvirtulo longe vivas Še sia malvirteco.
16 Ne estu tro virta, kaj ne rezonu tro multe: kial vi devas vin konfuzi?
17 Ne malvirtu tro multe, kaj ne estu senprudenta: kial vi devas morti ne en via tempo?
18 Bone estas, se vi tenos vin je unu afero kaj ankař de alia afero vi ne forprenos vian manon; Šar tiu, kiu timas Dion, penas plaŠi al Šiuj.


19 La sa°eco faras la sa°ulon pli forta, ol dek potenculoj en la urbo.
20 Ăar ne ekzistas sur la tero virtulo, kiu farus nur bonon kaj ne pekus.
21 Ne Šiujn vortojn, kiujn oni diras, atentu en via koro, por ke vi ne ařdu vian sklavon malbenanta vin:
22 Šar multajn fojojn konsciis via koro, ke ankař vi malbenis aliajn.


23 Ăion Ši tion mi provis per mia sa°o; mi diris al mi: Mi akiru sa°on; tamen °i estas malproksima de mi.
24 Kio estas malproksima kaj tre profunda, kiu tion komprenos?
25 Mi turnis min kun mia koro, por ekkoni, esplori, kaj traserŠi sa°econ kaj prudenton, kaj ekscii, ke la malvirteco estas malsa°eco kaj ke la senscieco estas sensenca.
26 Kaj mi trovas, ke pli malbona ol la morto estas la virino, kiu estas kaptilo, kaj kies koro estas reto, kaj kies manoj estas katenoj; tiu, kiu plaŠas al Dio, sin savos de ■i, sed pekulo estos kaptita de ■i.
27 Jen, kion mi trovis, diris la Predikanto: oni devas kunigi unu fakton kun alia, por veni al konkludo.
28 Jen, kion ankorař serŠis mia animo kaj ne trovis: viron unu inter mil mi trovis, sed virinon inter Šiuj mi tute ne trovis.
29 Nur Ši tion mi trovis, ke Dio kreis la homon virtema; sed la homoj fordonis sin al multaj artifikoj.

Ăapitro 8


1 Kiu estas simila al sa°ulo? kaj kiu komprenas la sencon de la aferoj? Sa°eco de homo lumigas lian viza°on, kaj la maldelikateco de lia viza°o ■an°i°as.
2 Mi diras: La re°an ordonon plenumu, pro la ╝uro farita antař Dio.
3 Ne rapidu foriri de antař li, kaj ne estu persistema en malbona afero; Šar Šion, kion li volos, li povos fari.
4 Ăar la vorto de re°o estas potenca; kaj kiu povas diri al li: Kion vi faras?
5 Kiu plenumas la ordonon, tiu spertos nenion malbonan; tempon kaj manieron de agado scias la koro de sa°ulo.
6 Ăar por Šiu afero estas °ia tempo kaj °ia maniero; kaj granda estas por la homo la malbono de tio,
7 ke li ne scias, kio estos; Šar kiu diros al vi, kiel estos?
8 Neniu homo povas regi la venton kaj reteni la venton, neniu povas regi la tagon de la morto; ne ekzistas forpermeso en tiu milito, kaj malvirteco ne savas sian faranton.
9 Ăion Ši tion mi vidis, kaj mi atentis Šiun aferon, kiu estas farata sub la suno, kaj tiun tempon, en kiu homo regas homon al lia malbono.


10 Kaj ankař mi vidis, ke oni enterigis malvirtulojn, kiuj venadis kaj eliradis el la sankta loko, kaj kiuj estis forgesitaj en la urbo, kie ili tiel agis; kaj Ši tio ankař estas vanta╝o.
11 Ăar ne baldař estas farata ju°o kontrař malbonaj faroj, tial plene kura°as la koro de homidoj fari malbonon.
12 Kvankam pekulo faras malbonon cent fojojn, kaj Dio estas pacienca al li, tamen mi scias, ke estos bone al tiuj, kiuj timas Dion, kiuj respektas Lin.
13 Kaj ne estos bone al malvirtulo, kaj ne tenos sin longe, simile al ombro, tiu, kiu ne timas Dion.
14 Ekzistas vanta╝o, kiu fari°as sur la tero: ekzistas virtuloj, al kiuj fari°as tio sama, kio fari°as al malvirtuloj; kaj ekzistas malvirtuloj, al kiuj fari°as tio sama, kio al la virtuloj; kaj mi diris al mi, ke ankař Ši tio estas vanta╝o.
15 Kaj mi eklařdis la gajecon, Šar ne ekzistas io pli bona por homo sub la suno, ol man°i, trinki, kaj gaji, kaj ke Ši tio akompanu lin en liaj laboroj en la tagoj de lia vivo, kiujn donis al li Dio sub la suno.


16 Kiam mi direktis mian koron, por ekkoni sa°econ, kaj por Širkařrigardi la aferojn, kiuj estas farataj sur la tero tiamaniere, ke nek tage nek nokte homo vidas dormon sur siaj okuloj; kaj kiam mi rigardis Šiujn farojn de Dio:
17 tiam mi trovis, ke homo ne povas kompreni la aferojn, kiuj fari°as sub la suno; kiom ajn la homo penus esplori, li ne komprenos; kaj se eŠ sa°ulo diras, ke li scias, li tamen ne povas kompreni.

Ăapitro 9


1 Al Šio Ši tio mi direktis mian koron, por esplori Šion Ši tion, ke la virtuloj kaj sa°uloj kaj iliaj faroj estas en la mano de Dio; kaj nek amon nek malamon scias la homo, kaj nenion, kio lin atendas.
2 Al Šiuj estas la sama sorto: al la virtulo kaj al la malvirtulo, al la bona kaj pura kaj al la malpura, al la oferfaranto kaj al tiu, kiu ne oferfaras, al la bonulo kaj al la pekulo, al la ╝uranto kaj al tiu, kiu timas ╝uron.
3 Ăi tio estas malbona en Šio, kio fari°as sub la suno, ke la sama sorto ekzistas por Šiuj, kaj la koro de la homidoj estas plena de malbono, kaj sensenca╝o estas en ilia koro dum ilia vivado, kaj poste ili transiras al la mortintoj.
4 Ăar kiu trovi°as inter la vivuloj, tiu havas ankorař esperon; Šar eŠ al hundo vivanta estas pli bone, ol al leono mortinta.
5 Ăar la vivantoj scias, ke ili mortos; kaj la mortintoj scias nenion, kaj por ili jam ne ekzistas rekompenco, Šar la memoro pri ili estas forgesita.
6 Kaj ilia amo, kaj ilia malamo, kaj ilia ╝aluzo jam de longe malaperis; kaj jam por neniam ili havas partoprenon en io, kio fari°as sub la suno.


7 Iru, man°u °oje vian panon, kaj trinku kun gaja koro vian vinon, se Dio favoris viajn aferojn.
8 En Šiu tempo viaj vestoj estu blankaj, kaj oleo ne manku sur via kapo.
9 ěuu la vivon kun la edzino, kiun vi amas en la tempo de via tuta vanta vivo, kaj kiun Dio donis al vi por Šiuj viaj vantaj tagoj; Šar Ši tio estas via apartena╝o en via vivo, kaj en viaj laboroj, kiujn vi laboris sub la suno.
10 Kion ajn via mano povas fari lař via forto, tion faru; Šar ekzistas nek faro, nek kalkulo, nek scio, nek sa°o, en Ůeol, kien vi iros.


11 Aliflanke mi vidis sub la suno, ke ne de la rapiduloj dependas la kuro, ne de la fortuloj dependas la milito, kaj ne la sa°uloj havas panon, kaj ne la talentuloj havas riŠecon, kaj ne la kompetentuloj trovas aprobon; nur de la tempo kaj okazo ili Šiuj dependas.
12 Ăar eŠ ne scias la homo sian sorton; kiel fi■oj, kaptitaj en pereigan reton, kaj kiel birdoj, impliki°intaj en kaptilon, tiel kapti°as la homoj en tempo malbona, kiam °i atakas ilin neatendite.


13 Ankař jenan sa°a╝on mi vidis sub la suno, kaj °i ■ajnis al mi granda:
14 estis urbo malgranda, kaj malmulte da homoj °i havis; venis al °i granda re°o, kaj sie°is °in, kaj konstruis Širkař °i grandajn sie°ajn fortika╝ojn;
15 sed trovi°is en °i homo malriŠa sed sa°a, kaj li savis la urbon per sia sa°eco; tamen neniu rememoris tiun malriŠan homon.
16 Kaj mi diris: Pli bona estas sa°o ol forto, tamen la sa°o de malriŠulo estas malrespektata, kaj liaj vortoj ne estas ařdataj.


17 La vortoj de sa°uloj, trankvile ařskultitaj, estas pli bonaj ol la kriado de reganto inter malsa°uloj.
18 Pli bona estas sa°o, ol militaj instrumentoj; kaj unu pekulo pereigas multe da bono.

Ăapitro 10


1 Venenaj mu■oj putrigas kaj haladzigas la oleon de parfumisto; pli ■atata ol sa°o kaj honoro ofte estas malgranda malsa°a╝o.
2 La koro de sa°ulo estas Še lia dekstra flanko, kaj la koro de malsa°ulo Še lia maldekstra.
3 Kaj eŠ en la vojo, lař kiu iras malsa°ulo, mankas al li sa°o, kaj al Šiu li diras, ke li estas malsa°ulo.
4 Se atakos vin kolero de reganto, ne forlasu vian lokon, Šar mildeco pardonigas eŠ grandajn krimojn.
5 Ekzistas malbono, kiun mi vidis sub la suno; °i estas kvazař eraro, venanta de la reganto:
6 senscieco estas metata tre alte, kaj la riŠuloj sidas malalte.
7 Mi vidis sklavojn sur Ševaloj, kaj princojn, irantajn piede, kiel sklavoj.
8 Kiu fosas kavon, tiu falos en °in; kaj kiu detruas muron, tiun mordos serpento.
9 Kiu transmovas ■tonojn, tiu faras al si difekton per streŠo; kaj kiu hakas lignon, tiu sin vundas per °i.
10 Se malakri°is la hakilo, kaj oni ne akrigas la tranŠan flankon, oni devas streŠi la fortojn; kaj la Šefa╝o estas prepari Šion sa°e.
11 Se mordis la serpento sen kuracparolo, tiam jam ne utilas kuracparolanto.
12 Vortoj el bu■o de sa°ulo estas agrablaj, sed la bu■o de malsa°ulo lin mem pereigas.
13 La komenco de la parolo de lia bu■o estas malsa°a╝o, kaj la fino de lia parolo estas abomeninda sensenca╝o.
14 Malsa°ulo multe parolas, kvankam homo ne scias, kio estos; kaj kio estos post li? kiu Ši tion diros al li?
15 Penado de malsa°uloj lacigas Šiun, kiu ne scias eŠ la vojon al la urbo.
16 Ve al vi, ho lando, se via re°o estas infano kaj viaj princoj man°as frue!
17 FeliŠa vi estas, ho lando, se via re°o estas de nobla deveno kaj viaj princoj man°as en °usta tempo, por forti°i, ne por festeni!
18 De mallaboremeco falos la plafono; kaj, se oni mallevas la manojn, tramalseki°as la domo.
19 Por plezuro oni aran°as festenojn, kaj vino gajigas la vivon, kaj mono respondas por Šio.
20 EŠ en viaj pensoj ne malbenu la re°on, kaj en via dormoŠambro ne malbenu riŠulon; Šar birdo Šiela transportos vian voŠon, kaj flugila esta╝o eldiros vian parolon.

Ăapitro 11


1 Elsendu vian panon sur la akvon; Šar post longa tempo vi °in retrovos.
2 Donu parton al sep, kaj eŠ al ok, Šar vi ne scias, Šu ne estos malfeliŠo sur la tero.
3 Kiam la nuboj pleni°os, ili ver■os pluvon sur la teron, kaj se falos arbo suden ař norden, °i tie restos, kien °i falis.
4 Kiu observas la venton, tiu ne semos; kaj kiu rigardas la nubojn, tiu ne rikoltos.
5 Kiel vi ne scias, kian vojon iros la vento, kaj kiel formi°as la ostoj en la ventro de gravedulino, tiel vi ne povas scii la faron de Dio, kiu Šion faras.
6 Matene semu vian semon, kaj vespere via mano ne ripozu; Šar vi ne scias, Šu tio ař alio estos pli °usta, ař Šu ambař egale estos bonaj.
7 Agrabla estas la lumo, kaj bone estas al la okuloj vidi la sunon.
8 Ăar se eŠ multajn jarojn homo vivus, li °oju en ili Šiuj; kaj li memoru pri la tagoj mallumaj, Šar estos multe da ili; Šio, kio venos, estas vanta╝o.


9 ěoju, junulo, en via infaneco; kaj via koro °uu plezuron en la tagoj de via juneco, kaj iru, kien kondukas vin via koro kaj kien rigardas viaj okuloj; sed sciu, ke pri Šio Ši tio Dio venigos vin al ju°o.
10 Tial forpelu mal°ojon de via koro, kaj forigu malagrabla╝on de via korpo; Šar la infaneco kaj la juneco estas vanta╝o.

Ăapitro 12


1 Kaj memoru vian Kreinton en la tagoj de via juneco, dum ankorař ne venis la tagoj de malbono, kaj ne venis la jaroj, pri kiuj vi diros: Mi ne havas plezuron de ili;
2 dum ne mallumi°is la suno, la lumo, la luno, kaj la steloj, kaj ne revenis nuboj post la pluvo;
3 en la tago, kiam ektremos la gardantoj de la domo, kaj malforti°os la militantoj, kaj Šesos mueli la muelantinoj, Šar estos malmulte da ili, kaj senvidi°os la rigardantinoj tra la fenestroj;
4 kaj fermitaj estos la pordoj al la strato, kiam eksilentos la sonado de la muel■tono; kaj homo levi°ados lař la krio de birdo, kaj mallařti°os la sonoj de kantoj;
5 kaj alta╝ojn ili ektimos, kaj sur la vojo aperos teruroj, kaj ekfloros la migdalarbo, kaj pezi°os la lokusto, kaj malaperos deziro: tiam homo foriros en sian eternan domon, kaj sur la strato mar■os plorantoj;
6 °is dis■iri°os la ar°enta Šeneto, rompi°os la ora lampeto, rompi°os la kruŠo Še la fonto, kaj falos la rado en la puton;
7 kaj la polvo refari°os tero, kiel °i estis, kaj la spirito reiros al Dio, kiu °in donis.
8 Vanta╝o de vanta╝oj, diris la Predikanto; Šio estas vanta╝o.


9 Krom tio, ke la Predikanto estis sa°ulo, li ankorař instruis scion al la popolo; li Šion pesis, esploris, kaj verkis multe da sentencoj.
10 Penis la Predikanto trovi agrablajn parolojn, kaj li skribis °uste vortojn de vero.


11 La paroloj de sa°uloj estas kiel akraj pintoj, kaj kiel enbatitaj najloj estas la vortoj de publikaj parolistoj; ili estas donitaj de unu pa■tisto.
12 Kaj krom tio, mia filo, akceptu mian instruon, ke se oni volus verki multajn librojn, ne estus fino, kaj multe legi lacigas la korpon.


13 Ni ařskultu la finon de Šio: timu Dion, kaj plenumu Liajn ordonojn, Šar Ši tio estas Šio por la homo.
14 Ăar Šiun faron Dio venigos al ju°o, eŠ Šion ka■itan, Šu °i estas bona ař malbona.

Hosted by uCoz