ALTA KANTO DE SALOMONO

Ăapitro 1


1 Alta kanto de Salomono.


2 Ho, li kisu min per kisoj de sia bu■o! Ăar via amo estas pli bona, ol vino.
3 Ho, kiel bonodoras viaj aroma╝oj! Via nomo similas al elver■ita oleo; Tial la frařlinoj amas vin.
4 Altiru min; ni postkuros vin. La re°o envenigu min en siajn Šambrojn; Ho, ni °ojos kaj gaji°os kun vi; Ni memoros vian amon pli, ol vinon; Sincere oni amas vin.


5 Mi estas nigra, tamen beleta, Ho filinoj de Jerusalem, Kiel la tendoj de Kedar, Kiel la tapetoj de Salomono.
6 Ne rigardu min, ke mi estas nigreta: La suno min brulkolorigis. La filoj de mia patrino koleris kontrař mi; Ili faris min gardistino de la vinber°ardenoj; Mian propran vinber°ardenon mi ne gardis.
7 Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas, Kie vi pa■tas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze: Kial mi similu al vagistino Ăe la brutaroj de viaj kamaradoj?


8 Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj, Sekvu la pa■ojn de la ■afaro, Kaj pa■tu viajn kapridojn Še la tendoj de la pa■tistoj.


9 Al la Ševalino en la Šaroj de Faraono Mi komparas vin, ho mia amatino.
10 Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj, Via kolo sub la laŠoj de perloj.
11 Orajn orelringojn ni faros al vi, Kun ar°entaj enkrusta╝oj.


12 Dum la re°o sidas Še la festotablo, Mia nardo bonodoras.
13 Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj, Estas al mi mia amato.
14 Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato, En la vinber°ardenoj de En-Gedi.


15 Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela; Viaj okuloj estas kiel Še kolomboj.


16 Ho, vi estas bela, mia amato, kaj Šarma; Nia lito estas kiel fre■aj herboj;
17 La traboj de nia domo estas cedraj, Niaj Ševronoj estas abiaj.

Ăapitro 2


1 Mi estas la lilio de Ůaron, La rozo de la valoj.


2 Kiel rozo inter la dornoj, Tiel estas mia amatino inter la knabinoj.


3 Kiel pomarbo inter arboj nefruktaj, Tiel estas mia amato inter la junuloj. Mi sopiris al lia ombro, jen mi sidi°is; Kaj liaj fruktoj estas bongustaj al mia palato.
4 Li enkonduku min en vindomon, Kaj lia standardo super mi estu la amo.
5 Plifortigu min per vinberkuko, Refre■igu min per pomsuko; Ăar mi estas malsana de amo.
6 Lia maldekstra mano estu sub mia kapo, Lia dekstra Širkařprenu min.


7 Mi ╝urligas vin, ho filinoj de Jerusalem, Je la gazeloj ař la cervoj de la kampo: Ne veku nek sendormigu la amatinon, ěis ■i mem volos.


8 Ho, jen estas la voŠo de mia amato! Ho, jen li venas, Rapidante sur la montoj, saltante sur la alta╝oj.
9 Mia amato similas al gazelo ař al cervo. Ho, jen li staras post nia muro, Rigardante tra la fenestro, Sin montrante Še la krado.
10 Mia amato vokas, li parolas al mi: Levi°u, mia amatino, mia belulino, ho venu;
11 Ăar la vintro jam forpasis, La pluvo pasis kaj malaperis;
12 La floroj jam estas sur la tero; La kantosezono jam alvenis, Kaj la voŠo de la turto jam ařdi°as en nia lando;
13 La figarbo jam maturigas siajn fruktetojn, La vinbertrunkoj siajn vinberetojn, Kiuj jam bonodoras. Levi°u, mia amatino, mia belulino, kaj venu.
14 Ho mia kolombino, en la kreva╝oj de la roko, en la ka■ejo de la rokkruta╝o, Montru al mi vian aspekton, ařdigu al mi vian voŠon; Ăar via voŠo estas dolŠa, kaj via aspekto estas bela.
15 Kaptu al ni la ■akalojn, la malgrandajn ■akalojn, La detruantojn de la vinber°ardenoj, Kiam niaj vinber°ardenoj bur°onas.
16 Mia amato apartenas al mi, Kaj mi apartenas al li, Kiu pa■tas inter la rozoj.
17 ěis la tago malvarmeti°os kaj la ombroj forkuros, Turnu vin, ho amato, simili°u al gazelo ař al cervo Sur la montoj de aroma╝oj.

Ăapitro 3


1 Sur mia ku■ejo dum la nokto mi serŠis tiun, kiun mia animo amas; Mi serŠis lin, sed mi lin ne trovis.
2 Mi levi°os, kaj irados tra la urbo; Sur la stratoj kaj placoj mi serŠos tiun, kiun mia animo amas; Mi serŠis lin, sed mi lin ne trovis.
3 La gardistoj, kiuj iradas tra la urbo, renkontis min, Al ili mi demandis: Ău vi vidis tiun, kiun mia animo amas?
4 Kiam mi nur ekforiris de ili, Mi renkontis tiun, kiun mia animo amas; Mi tenis lin, kaj ne delasis lin, ěis mi enkondukis lin en la domon de mia patrino, Kaj en la Šambron de ■i, kiu naskis min.


5 Mi ╝urligas vin, ho filinoj de Jerusalem, Je la gazeloj ař cervoj de la kampo: Ne veku nek sendormigu la amatinon, ěis ■i mem volos.


6 Kiu estas ■i, kiu venas el la dezerto, kiel kolono de fumo Parfumita per mirho kaj olibano, Per Šiaj pudroj de la parfumisto?
7 Jen estas la lito de Salomono! Sesdek fortuloj Širkařas °in El la fortuloj de Izrael,
8 Ăiuj tenantaj glavojn, kompetentaj batalantoj; Ăiu portas sian glavon Še sia femuro, Pro la teruro de la nokto.
9 Edzi°an liton el la ligno de Lebanon Konstruis al si la re°o Salomono.
10 ěiajn kolonojn li konstruis el ar°ento, La Šarpenta╝on el oro, la tega╝on el purpuro; La interno estas pavimita per la amo de la filinoj de Jerusalem.
11 Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la re°on Salomono, Vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de lia edzi°ofesto, En la tago de la °ojo de lia koro.

Ăapitro 4


1 Vi estas bela, mia amatino, vi estas bela; Viaj okuloj estas kolombaj, malantař via vualo. Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj, Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.
2 Viaj dentoj estas kiel tondotaj ■afinoj, Kiuj elvenas el la lavejo; Ăiuj estas en paroj, Kaj ne mankas eŠ unu el ili.
3 Viaj lipoj estas kiel ru°a fadeno, Kaj via elparolado estas bela; Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas Malantař via vualo.
4 Via kolo estas kiel la turo de David, kiu estas konstruita kiel armiltenejo; Mil ■ildoj pendas sur °i, Ăiuj ■ildoj de la potenculoj.
5 Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, °emeloj de gazelino, Kiuj sin pa■tas inter la rozoj.
6 ěis la tago malvarmeti°os kaj la ombroj forkuros, Mi foriros al la monto de mirho kaj al la alta╝o de olibano.
7 Via tuta╝o estas bela, mia amatino; Vi ne havas difekton.


8 Kun mi el Lebanon venu, ho mia fianŠino, Kun mi el Lebanon; Rigardu malsupren de la pinto de Amana, De la pinto de Senir kaj Žermon, El la kavernoj de la leonoj, De la montoj de la leopardoj.
9 Vi kortu■is min, mia fratino, mia fianŠino; Vi kortu■is min per unu ekrigardo de viaj okuloj, Per unu Šeno de sur via kolo.
10 Kiel bela estas via amo, mia fratino, mia fianŠino! Ho, kiom pli bona estas via amo, ol vino! Kaj la bonodoro de viaj parfuma╝oj estas pli bona, ol Šiaj aroma╝oj!
11 Mielo gutadas el viaj lipoj, ho mia fianŠino; Mielo kaj lakto ku■as sub via lango; Kaj la bonodoro de viaj vestoj estas kiel la bonodoro de Lebanon.
12 Vi estas °ardeno ■losita, ho mia fratino, mia fianŠino; Vi estas fonto ■losita, puto sigelita.
13 Viaj kreska╝oj estas paradizo de granatoj kun multevaloraj fruktoj, Plena de koferoj kaj nardoj;
14 Nardo kaj safrano; Kano kaj cinamo, kun Šiuspecaj olibanarboj; Mirho kaj aloo kaj la plej delikataj aroma╝oj;
15 ěardenfonto, puto de vivanta akvo, Kaj riveretoj elfluantaj el Lebanon.


16 Veki°u, ho norda vento, venu, ho suda vento; Trablovu mian °ardenon, ke °iaj aroma╝oj elfluu. Venu mia amato en sian °ardenon Kaj man°u °iajn multevalorajn fruktojn.

Ăapitro 5


1 Mi venis en mian °ardenon, mia fratino, mia fianŠino; Mi de■iris mian mirhon kaj miajn aroma╝ojn; Mi man°is mian mielŠelaron, kiel ankař mian mielon; Mi trinkis mian vinon, kiel ankař mian lakton. Man°u, ho miaj kamaradoj; Drinku kaj ebrii°u, ho miaj amikoj.


2 Mi dormis, sed mia koro estis maldorma; Jen estas la voŠo de mia amato, jen li ekfrapas: Malfermu al mi, ho mia fratino, mia amatino, mia kolombino, mia virtulino; Ăar mia kapo estas plena de roso, Miaj harbukloj de la gutoj de la nokto.
3 Mi jam demetis mian Âitonon; kial mi °in denove surmetu? Mi jam lavis miajn piedojn; kial mi ilin malpurigu?
4 Mia amato etendis sian manon tra la truo, Kaj mia interno kompatis lin.
5 Mi levi°is, por malfermi al mia amato; Kaj de miaj manoj gutis mirho, Kaj miaj fingroj estis malsekaj de mirha fluida╝o, Sur la riglilo de la seruro.
6 Mi malfermis al mia amato; Sed mia amato forturni°is kaj malaperis. Mia animo tremis, dum li parolis; Mi lin serŠis, sed mi lin ne trovis; Mi vokis lin, sed li ne respondis al mi.
7 La gardistoj, kiuj Širkařas la urbon, renkontis min, Ili batis kaj vundis min; La gardistoj de la muroj deprenis de mi la kovrotukon.
8 Mi ╝urligas vin, ho filinoj de Jerusalem, se vi renkontos mian amaton, Ho, kion vi diros al li? ke mi estas malsana de amo.


9 Per kio diferencas via amato de aliaj amatoj, Ho belulino inter virinoj? Per kio diferencas via amato de aliaj amatoj, Ke vi tiele ╝urligas nin?


10 Mia amato estas blanka kaj ru°a, Distinginda inter dekmilo.
11 Lia kapo estas pura oro; Liaj haroj estas buklitaj, nigraj kiel korvo;
12 Liaj okuloj estas kiel kolomboj Še la akvotorentoj; Lavitaj per lakto, orname enkadrigitaj;
13 Liaj vangoj estas kiel bedoj de aroma╝oj, kiel kesto de ■mira╝isto; Liaj lipoj estas kiel rozoj, ili gutadas fluidan mirhon;
14 Liaj manoj estas kiel oraj ringoj, kadritaj per topazoj; Lia korpo estas ebura, enkrustita per safiroj;
15 Liaj kruroj estas kiel marmoraj kolonoj, enfiksitaj en bazoj el pura oro; Lia aspekto estas kiel Lebanon, majesta kiel cedroj;
16 Lia palato estas dolŠa╝oj; lia tuta╝o estas tre aminda. Tia estas mia amato, kaj tia estas mia kamarado, Ho filinoj de Jerusalem.

Ăapitro 6


1 Kien foriris via amato, Ho belulino inter virinoj? Kien forturni°is via amato, Por ke ni lin serŠu kun vi?


2 Mia amato iris en sian °ardenon, al la bedoj de aroma╝oj, Por pa■ti en la °ardenoj kaj kolekti rozojn.
3 Mi apartenas al mia amato, kaj mia amato apartenas al mi; Tiu, kiu pa■tas inter la rozoj.


4 Ho, mia amatino, vi estas bela kiel Tirca, Agrabla kiel Jerusalem, Terura kiel batalantaj taŠmentoj.
5 Forturnu la okulojn for de mi, Ăar ili venkas min. Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj, Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.
6 Viaj dentoj estas kiel aro da ■afinoj, Kiuj elvenas el la lavejo; Ăiuj estas en paroj, Kaj ne mankas eŠ unu el ili.
7 Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas Malantař via vualo.
8 Da re°inoj ekzistas sesdek, kaj okdeko da kromvirinoj, Kaj la junulinoj estas sennombraj.
9 Sed unu sola estas mia kolombino, mia virtulino; Ůi estas la sola Še sia patrino, La elektita de sia naskintino; La filinoj vidis ■in, kaj nomas ■in feliŠulino; La re°inoj kaj la kromvirinoj lařdas ■in, dirante:


10 Kiu estas ■i, kiu aspektas kiel la matenru°o, Bela kiel la luno, Hela kiel la suno, Terura kiel batalantaj taŠmentoj?


11 Mi iris en la nuksarban °ardenon, Por trarigardi la verdajn kreska╝ojn de la valo, Por vidi, Šu la vinbertrunko bur°onas, Šu la granatarboj floras.
12 Tiam mi ankorař ne sciis, Ke mia animo elektos min por la Šaroj de la nobeloj de mia popolo.


13 Turni°u, turni°u, ho Ůulamit; Turni°u, turni°u, ke ni rigardu vin.

Kial vi volas rigardi Ůulamiton tiel, Kiel oni rigardas la dancadon de la taŠmentoj?

Ăapitro 7


1 Kiel belaj estas viaj pa■oj en sandaloj, ho filino de princo! La svingado de viaj femuroj estas kiel Šenringoj, Majstre ellaboritaj.
2 Via umbiliko estas kiel ronda pokalo, Al kiu trinka╝o ne mankas; Via ventro estas kiel amaso da tritiko Širkařita de rozoj;
3 Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, ěemeloj de gazelino;
4 Via kolo estas kiel turo el eburo; Viaj okuloj kiel la lagetoj en Že■bon, Še la pordego de Bat- Rabim; Via nazo estas kiel la turo de Lebanon rigardanta Damaskon;
5 Via kapo sur vi estas kiel Karmel, Kaj la harbukloj de via kapo kiel la purpura robo de la re°o, falde kunligita.
6 Kiel bela kaj kiel Šarma estas mia amatino inter la plezuroj!
7 Via staturo similas la palmotrunkon, Kaj viaj mamoj la vinberarojn.
8 Mi diris: Mi suprengrimpos la palmotrunkon kaj teni°os je °iaj branŠoj; Kaj viaj mamoj estu kiel la penikoj de la vinbertrunko, Kaj la bonodoro de via nazo kiel la bonodoro de citronoj;
9 Kaj via palato kiel vino bongusta, Kiu engliti°as Šarmege kaj glate, Kiu paroligas la lipojn de la dormantoj.


10 Mi apartenas al mia amato, Kaj li sin tiras al mi.
11 Venu, mia amato, ni eliru sur la kamparon; Ni enlo°i°u en la vila°oj.
12 Frumatene ni iru al la vinber°ardenoj; Ni rigardu, Šu la vinbertrunko jam bur°onis, Ău °iaj floroj jam malfermi°is, Ău la granatarboj jam floras; Tie mi donos al vi mian amon.
13 La mandragoroj jam bonodoras, Kaj apud nia enirejo trovi°as delikataj fruktoj Šiuspecaj, fruaj kaj malfruaj, Kiujn mi provizis por vi, ho mia amato!

Ăapitro 8


1 Ho, se vi estus al mi kiel frato, Kiu suŠis la mamojn de mia patrino! Se mi renkontus vin ekstere, mi kisus vin; Kaj tamen neniu malestimus min.
2 Mi gvidus vin, mi enkondukus vin en la domon de mia patrino; Vi instruus min, Kaj mi trinkigus al vi la spicitan vinon kaj la granatsukon.
3 Lia maldekstra mano estu sub mia kapo, Kaj lia dekstra Širkařprenu min!


4 Mi ╝urligas vin, ho filinoj de Jerusalem, Ne veku nek sendormigu la amatinon, ěis ■i mem volos.


5 Kiu estas ■i, kiu venas el la dezerto, Sin apogante sur sia amato?

Sub la pomarbo mi vekis vin; Tie, kie via patrino vin naskis, Kie vin naskis via naskintino.


6 Konservu min kiel sigelon en via koro, kiel sigelon sur via brako; Ăar la amo estas forta kiel la morto; La ╝aluzo estas nefleksebla kiel Ůeol; ěiaj brula╝oj estas brula╝oj de fajro, La flamo de la Eternulo.
7 Granda akvo ne povas estingi la amon, Kaj riveroj ne povas superakvi °in; Se homo proponus doni la tutan hava╝on de sia domo por la amo, Oni malestime lin forpu■us.
8 Nia fratino ankorař estas malgranda, Kaj mamojn ■i ankorař ne havas; Kion ni faros al nia fratino, Kiam oni svatos ■in?
9 Se ■i estos muro, ni konstruos sur ■i ar°entan palacon; Kaj se ■i estos pordo, ni Širkařbaros ■in per traboj el cedro.


10 Mi estas muro, kaj miaj mamoj kiel turoj; Mi jam estis al li kiel iu, kiu trovis favoron.
11 Salomono posedis vinber°ardenon en Baal-Hamon; Li luigis la vinber°ardenon al gardistoj; Ăiu devas alporti milon da ar°entaj moneroj pro °iaj fruktoj.
12 Mia propra vinber°ardeno estas antař mi. La milon al vi, ho Salomono, Kaj ducent al la gardistoj de °iaj fruktoj.


13 Ho vi, lo°antino de la °ardenoj, La kamaradoj volas ařskulti vian voŠon; Al mi °in ařdigu.


14 Forkuru, ho mia amato, Kaj simili°u al gazelo ař al cervo Sur la montoj de aroma╝oj.

Hosted by uCoz