PLORKANTO DE JEREMIA

Ăapitro 1


1 Kiel solece sidas la urbo, kiu estis tiel multehoma! La estrino de la nacioj fari°is kiel vidvino, La princino de landoj fari°is tributulino!
2 SenŠese ■i ploras en la nokto, kaj ■iaj larmoj estas sur ■iaj vangoj; Ůi havas neniun konsolanton inter Šiuj siaj amintoj, Ăiuj ■iaj amikoj ■in perfidis, fari°is ■iaj malamikoj.
3 Elmigris Jehuda pro mizero kaj tro malfacila laborado; Li eklo°is inter la nacioj, sed ne trovas ripozon; Ăiuj liaj persekutantoj atingis lin en malvastaj lokoj.
4 La vojoj de Cion estas mal°ojaj, Šar neniu iras al festoj; Ăiuj °iaj pordegoj dezerti°is, °iaj pastroj °emas; ěiaj virgulinoj ploras, kaj al °i mem estas tre maldolŠe.
5 ěiaj kontrařuloj fari°is Šefoj, °iaj malamikoj °uas bonstaton; Ăar la Eternulo ╝etis sur °in mizeron pro la multo de °iaj malbonagoj; ěiaj infanoj iris en kaptitecon, pelataj de la malamiko.
6 Fori°is de la filino de Cion ■ia tuta beleco; Ůiaj princoj fari°is kiel cervoj, kiuj ne trovas pa■tejon, Kaj ili iras senforte antař la pelanto.
7 En la tagoj de sia mizero kaj suferoj Jerusalem rememoras Šiujn Šarma╝ojn, kiujn ■i havis en la tempoj pasintaj; Dume nun ■ia popolo enfalis en la manon de premanto, kaj neniu ■in helpas, La malamikoj ■in rigardas kaj ridas pri ■ia ruini°o.
8 Pekis, pekis Jerusalem, tial ■i fari°is kiel hontindulino; Ăiuj, kiuj ■in estimis, nun malestimas ■in, Šar ili vidas ■ian malhonoron; Kaj ■i mem °emas kaj turnas sin malantařen.
9 Ůia malpura╝o estas sur la rando de ■ia vesto; ■i ne pensis pri sia estonteco; Tial ■i terure malalti°is, kaj ■i havas neniun konsolanton: Rigardu, ho Eternulo, mian mizeron, Šar la malamiko forte fieras.
10 La malamiko etendis sian manon sur Šiujn ■iajn grandvalora╝ojn; Ůi vidas, kiel en ■ian sanktejon eniras nacioj, Pri kiuj Vi ordonis, ke ili ne eniru en Vian komunumon.
11 Ůia tuta popolo °emas, ili serŠas panon, Ili fordonas siajn grandvalora╝ojn pro man°a╝o, por revigligi sian animon: Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kiel malestimata mi fari°is!
12 Ho vi, Šiuj, kiuj preteriras la vojon, rigardu kaj vidu, Ău ekzistas sufero simila al mia sufero, Kiu trafis min kaj kiun la Eternulo ╝etis sur min en la tago de Lia flama kolero.
13 De supre Li ╝etis fajron en miajn ostojn, kaj °i ekregis en ili; Li etendis reton antař miaj piedoj, renversis min malantařen; Li ruinigis min, faris min dolorplena dum la tuta tago.
14 Kunplekti°is per Lia mano la jugo de miaj pekoj; Ili kunplekti°is, suriris sur mian kolon; Li faligis mian forton; La Sinjoro transdonis min en tiajn manojn, el kiuj mi ne povas levi°i.
15 La Sinjoro dispremis per la piedoj Šiujn miajn fortulojn interne de mi; Li kunvokis festan kunvenon kontrař min, por disbati miajn junulojn; Kiel en vinpremejo la Sinjoro piedpremis la virgulinon- filinon de Jehuda.
16 Pro tio mi ploras kaj miaj ambař okuloj abunde fluigas akvon; Ăar malproksime de mi estas konsolanto, kiu povus revigligi mian animon; Miaj infanoj pereis, Šar la malamiko venkis.
17 Cion etendas siajn manojn, sed °i ne trovas konsolanton; La Eternulo vokis kontrař Jakobon liajn malamikojn de Šiuj flankoj; Jerusalem fari°is inter ili kiel hontindulino.
18 Justa Li estas, la Eternulo, Šar mi malobeis Liajn vortojn. Ařskultu, ho Šiuj popoloj, kaj rigardu mian suferadon: Miaj virgulinoj kaj junuloj iris en kaptitecon.
19 Mi vokis miajn amikojn, sed ili min trompis; Miaj pastroj kaj miaj pleja°uloj estas mortantaj en la urbo, Ili serŠas por si panon, por revigligi sian animon.
20 Rigardu, ho Eternulo, en kia mizero mi estas! Miaj interna╝oj ■velis, mia koro renversi°is en mi, Šar mi forte malobeis. Ekstere seninfanigis min la glavo, kaj en la domo la morto.
21 Oni ařdas, kiel mi °emas, sed neniu min konsolas; Ăiuj miaj malamikoj ařdis pri mia malfeliŠo, kaj ek°ojis, Šar Vi tion faris; Venigu do la tagon, kiam Vi proklamos, ke ili fari°u kiel mi.
22 Ilia tuta malboneco venu antař Vin; Kaj agu kun ili tiel, kiel Vi agis kun mi pro Šiuj miaj pekoj; Ăar granda estas mia °emado, kaj mia koro doloras.

Ăapitro 2


1 Kiele la Sinjoro en Sia kolero kovris per mallumo la filinon de Cion! De la Šielo sur la teron Li ╝etegis la belecon de Izrael, Kaj ne rememoris Sian piedbenketon en la tago de Sia kolero.
2 Senindulge ekstermis la Sinjoro Šiujn lo°ejojn de Jakob; Li detruis en Sia kolero la fortika╝ojn de la filino de Jehuda, alniveligis ilin al la tero; Li frapis la regnon kaj °iajn regantojn.
3 En flama kolero Li rompis Šiujn kornojn de Izrael; Li tiris Sian dekstran manon malantařen, kiam venis la malamiko; Kaj Li ekbruligis en Jakob kvazař flamantan fajron, kiu ekstermas Šion Širkaře.
4 Li streŠis Sian pafarkon kiel malamiko, direktis Sian dekstran manon kiel atakanto, Kaj mortigis Šion, kio estis Šarma por la okuloj; En la tendo de la filino de Cion Li elver■is Sian koleron kiel fajron.
5 La Sinjoro fari°is kiel malamiko, Li ekstermis Izraelon, ekstermis Šiujn liajn palacojn, detruis liajn fortika╝ojn; Kaj al la filino de Jehuda Li donis multe da plorado kaj °emado.
6 Kiel °ardenon Li ruinigis lian tendon, detruis lian kunvenejon; La Eternulo forgesigis en Cion feston kaj sabaton, Kaj forpu■is en la indigno de Sia kolero re°on kaj pastron.
7 La Sinjoro forlasis Sian altaron, abomenis Sian sanktejon, Transdonis en la manojn de malamikoj la murojn de °iaj palacoj; Ili faris bruon en la domo de la Eternulo kiel en tago de festo.
8 La Eternulo decidis ekstermi la muregon de la filino de Cion; Li eltiris la mezur■nuron, ne detenis Sian manon de ekstermado; Li funebrigis la fortika╝on kaj muregon, ambař havas nun mizeran aspekton.
9 Enprofundi°is en la teron °iaj pordegoj; Li detruis kaj rompis °iajn riglilojn; ěia re°o kaj °iaj princoj estas inter la nacioj; La le°oj jam ne ekzistas, kaj °iaj profetoj ne plu ricevas vizion de la Eternulo.
10 Silente sidas sur la tero la pleja°uloj de la filino de Cion; Polvon ili metis sur sian kapon, zonis sin per saka╝o; Al la tero klinis sian kapon la virgulinoj de Jerusalem.
11 Konsumi°is de larmoj miaj okuloj, ■velis miaj interna╝oj, Elver■i°is sur la teron mia hepato, pro la pereo de la filino de mia popolo, Kiam infanoj kaj suŠinfanoj senforti°is de malsato sur la stratoj de la urbo.
12 Al siaj patrinoj ili diris: Kie estas pano kaj vino? Ili falis kiel vunditaj sur la stratoj de la urbo, Kaj eligis sian animon sur la brusto de siaj patrinoj.
13 Kiun mi povas montri al vi, kun kiu mi povas kompari vin, ho filino de Jerusalem? Kiun similan mi povas montri al vi, por konsoli vin, ho virgulino-filino de Cion? Ăar granda kiel la maro estas via malfeliŠo; kiu vin resanigos?
14 Viaj profetoj profetis al vi malvera╝on kaj sensenca╝on, Kaj ne montris al vi viajn malbonagojn, por antařgardi vin kontrař kaptiteco; Ili predikis al vi viziojn malverajn, kiuj alportis al vi elpelon.
15 Kunfrapas pri vi siajn manojn Šiuj preterirantoj; Ili fajfas kaj balancas la kapon pri la filino de Jerusalem, dirante: Ău tio estas la urbo, kiun oni nomis perfekta╝o de beleco, °ojo de la tuta tero?
16 Malfermegas kontrař vi sian bu■on Šiuj viaj malamikoj; Ili fajfas kaj grincigas la dentojn, dirante: Ni englutis ■in; Ăi tiun tagon ni atendis, ni °in atingis, ni °in vidas.
17 La Eternulo plenumis tion, kion Li intencis; Li plenumis Sian vorton, kiun Li eldiris antař longa tempo; Li detruis senindulge, Li °ojigis pri vi la malamikon, Li altigis la kornon de viaj kontrařuloj.
18 Ilia koro krias al la Sinjoro: Ho murego de la filino de Cion, ver■u larmojn kiel torento tage kaj nokte; Ne ripozu, la pupilo de via okulo ne silentu.
19 Levi°u, ploregu en la nokto en la komenco de Šiu gardoparto; Elver■u kiel akvon vian koron antař la viza°o de la Sinjoro; Levu al Li viajn manojn pro la animo de viaj infanoj, kiuj senforti°as de malsato en la komenco de Šiuj stratoj.
20 Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kun kiu Vi agis tiamaniere! Ău ie aliloke man°is virinoj sian frukton, siajn dorlotitajn infanojn? Ău ie estis mortigataj en la sanktejo de la Sinjoro pastroj kaj profetoj?
21 Surtere sur la stratoj ku■is junuloj kaj maljunuloj; Miaj junulinoj kaj junuloj falis de glavo; Vi mortigis en la tago de Via kolero, buŠis kaj ne kompatis.
22 Kiel por festa tago Vi kunvokis de Širkaře miajn terurajn najbarojn, Kaj en la tago de la kolero de la Eternulo neniu savi°is, neniu restis; Tiujn, kiujn mi dorlotis kaj edukis, Šiujn ekstermis mia malamiko.

Ăapitro 3


1 Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
2 Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
3 Nur sur min Li turnas Sian manon Šiutage denove.


4 Li maljunigis mian karnon kaj hařton, rompis miajn ostojn.
5 Li konstruis Širkař mi, Širkařis min per maldolŠa╝oj kaj malfacila╝oj.
6 En mallumon Li lokis min, kiel porŠiamajn mortintojn.


7 Li Širkařbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj Šenoj.
8 Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antař mia pre°o.
9 Li baris miajn vojojn per hakitaj ■tonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.


10 Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en ka■ita loko.
11 Li depu■is min de miaj vojoj, kaj dis■iris min; Li faris min objekto de teruro.
12 Li streŠis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.


13 En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
14 Mi fari°is mokata╝o por mia tuta popolo, ilia Šiutaga rekanta╝o.
15 Li satigis min per maldolŠa╝o, trinkoplenigis min per vermuto.


16 Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpu■is min en cindron.
17 Mia animo estas forpu■ita for de paco; bonstaton mi forgesis.
18 Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.


19 La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
20 Konstante rememorante tion, senforti°as en mi mia animo.
21 Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:


22 ěi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; Šar Lia kompatemeco ne fini°is,
23 Sed Šiumatene °i renovi°as; granda estas Via fideleco.
24 Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.


25 La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serŠas Lin.
26 Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
27 Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;


28 Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ■ar°ita;
29 Li metas sian bu■on en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
30 Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.


31 Ăar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
32 Se Li iun suferigas, Li ankař kompatas pro Sia granda favorkoreco;
33 Ăar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.


34 Kiam oni premas sub siaj piedoj Šiujn malliberulojn de la tero,
35 Kiam oni forklinas la rajton de homo antař la viza°o de la Plejaltulo,
36 Kiam oni estas maljusta kontrař homo en lia ju°a afero-- Ău la Sinjoro tion ne vidas?


37 Kiu povas per sia diro atingi, ke io fari°u, se la Sinjoro tion ne ordonis?
38 Ău ne el la bu■o de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
39 Kial murmuras homo vivanta? Ăiu murmuru kontrař siaj pekoj.


40 Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
41 Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la Šielo.
42 Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.


43 Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
44 Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la pre°o.
45 Vi faris nin balainda╝o kaj abomeninda╝o inter la popoloj.


46 Malfermegis kontrař ni sian bu■on Šiuj niaj malamikoj.
47 Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliŠo.
48 Torentojn da akvo ver■as mia okulo pri la malfeliŠo de la filino de mia popolo.


49 Mia okulo fluigas kaj ne Šesas, ne ekzistas por °i halto,
50 ěis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la Šielo.
51 Mia okulo suferigas mian animon pri Šiuj filinoj de mia urbo.


52 Senkařze Šasas min kiel birdon miaj malamikoj;
53 Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ╝etas sur min ■tonojn.
54 Akvo levi°is kontrař mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.


55 Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
56 Vi ařdis mian voŠon; ne kovru Vian orelon antař mia vokado pri liberigo.
57 Vi alproksimi°is, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.


58 Vi, ho Sinjoro, defendis mian ju°aferon; Vi liberigis mian vivon.
59 Vi vidis, ho Eternulo, la maljusta╝on, kiun mi suferas; ju°u mian aferon.
60 Vi vidis ilian tutan ven°on, Šiujn iliajn intencojn kontrař mi.


61 Vi ařdis ilian insultadon, ho Eternulo, Šiujn iliajn intencojn kontrař mi,
62 La parolojn de tiuj, kiuj levi°is kontrař min, kaj iliajn pensojn kontrař mi dum la tuta tago.
63 Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili levi°as; mi Šiam estas ilia rekanta╝o.


64 Redonu al ili repagon, ho Eternulo, lař la faroj de iliaj manoj.
65 Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
66 Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la Šielo de la Eternulo.

Ăapitro 4


1 Kiele senbrili°is la oro, ■an°i°is la bonega metalo! La ■tonoj de la sanktejo ku■as dis╝etitaj en la komenco de Šiuj stratoj!
2 La karaj filoj de Cion, havantaj la valoron de plej pura oro, Kiele ili simili°is al argilaj potoj, farita╝o de potisto!
3 EŠ ■akaloj donas siajn mamojn kaj nutras siajn idojn; Sed la filino de mia popolo fari°is kruela, kiel strutoj en la dezerto.
4 La lango de suŠinfano alglui°is al °ia palato pro soifo; Infanoj petas panon, sed neniu donas al ili.
5 Kiuj antaře man°adis franda╝ojn, tiuj senforti°as nun pro malsato sur la stratoj; Kiuj estis edukitaj sur purpuro, tiuj ruli°as nun sur sterko.
6 La pekoj de la filino de mia popolo estas pli grandaj, ol la pekoj de Sodom, Kiu estis renversita momente, kaj manoj °in ne turmentis.
7 Ůiaj princoj estis pli puraj ol ne°o, pli klaraj ol lakto; Ilia viza°o estis pli ru°a ol koraloj, ili aspektis kiel safiro;
8 Nun ilia viza°o estas pli nigra ol karbo; oni ne rekonas ilin sur la stratoj; Ilia hařto alpendi°is al iliaj ostoj, velkseki°is kiel ligno.
9 Pli bone estis al tiuj, kiuj mortis de glavo, ol al tiuj, kiuj mortas de malsato, Kiuj senforti°as kaj pereas pro manko de produkta╝oj de kampo.
10 La manoj de kompatemaj virinoj kuiris iliajn infanojn; Kaj Ši tiuj fari°is ilia man°a╝o en la mizerego de la filino de mia popolo.
11 La Eternulo plene elŠerpis Sian koleron, Li elver■is la flamon de Sia indigno; Li ekbruligis en Cion fajron, kiu ekstermis °iajn fundamentojn.
12 Ne kredis la re°oj de la tero, nek Šiuj lo°antoj de la mondo, Ke malamiko kaj kontrařulo eniros en la pordegojn de Jerusalem.
13 Tio fari°is pro la pekoj de °iaj profetoj, pro la malbonagoj de °iaj pastroj, Kiuj ver■adis en °i sangon de virtuloj.
14 Kiel blinduloj ili vagadis sur la stratoj, Malpurigis sin per sango tiel, ke oni ne povis tu■i iliajn vestojn.
15 Oni kriis al ili: For, malpuruloj! for, for, ne altu■i°u! Kiam ili fori°adis kaj vagadis, oni diradis inter la nacioj: Ili ne plu lo°os tie.
16 La viza°o de la Eternulo ilin dis╝etis, kaj jam ne volas rigardi ilin; Pastrojn ili ne respektis, pleja°ulojn ili ne kompatis.
17 Ankorař laci°adis niaj okuloj, atendante senvaloran helpon; StreŠe ni atendis nacion, kiu ne povas helpi.
18 Ili glitigis niajn pa■ojn, ke ni ne povu iri sur niaj stratoj. Alproksimi°is nia fino; pleni°is nia tempo, Šar venis nia fino.
19 Pli rapidaj ol agloj de la Šielo estis niaj persekutantoj; Sur la montoj ili postkuris nin, en la dezerto ili faris embuskojn kontrař ni.
20 La spiro de nia vivo, la sanktoleito de la Eternulo, kapti°is en iliajn kavojn, Pri kiu ni diris: Sub lia ombro ni vivos inter la nacioj.
21 ěoju kaj estu gaja, ho filino de Edom, kiu lo°as en la lando Uc; Ankař al vi venos la kaliko, vi ebrii°os kaj nudi°os.
22 Fini°is viaj malbonagoj, ho filino de Cion; Li vin ne plu forkondukigos; Sed viajn malbonagojn, ho filino de Edom, Li punos, Li malkovros viajn pekojn.

Ăapitro 5


1 Rememoru, ho Eternulo, kio fari°is al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2 Nia hereda╝o transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3 Ni fari°is orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4 Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5 Oni pelas nin je nia kolo; Ni laci°is, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6 Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por sati°i per pano.
7 Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8 Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9 Kun dan°ero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10 Nia hařto varmegi°is kiel forno, Por la kruela malsato.
11 La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12 La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13 La junuloj devas porti muel■tonojn; La knaboj falas sub la ligno■ar°oj.
14 La maljunuloj jam ne sidas Še la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15 Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformi°is en funebron.
16 Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17 Pro tio senforti°is nia koro, Pro tio senlumi°is niaj okuloj:
18 Pro la monto Cion, ke °i fari°is dezerta, Ke vulpoj vagas sur °i.
19 Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20 Kial Vi forgesis nin kvazař por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21 Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antařa.
22 Ăar Šu Vi nin tute forpu■is? Vi tre forte ekkoleris kontrař ni.

Hosted by uCoz