JONA

Ăapitro 1


1 Aperis vorto de la Eternulo al Jona, filo de Amitaj, dirante:
2 Levi°u, iru en la grandan urbon Nineve, kaj prediku kontrař °i; Šar iliaj malbonagoj levi°is antař Min.
3 Sed Jona levi°is, por forkuri de antař la Eternulo en Tar■i■on; li iris en Jafon, trovis ■ipon, forirontan al Tar■i■, pagis pro la voja°o, kaj eniris en °in, por veturi kun ili al Tar■i■, for de la Eternulo.
4 Sed la Eternulo sendis grandan venton sur la maron, kaj sur la maro fari°is granda ventego, kaj oni pensis, ke la ■ipo pereos.
5 La ■ipanoj ektimis kaj komencis voki Šiu al sia dio; kaj la objektojn, kiuj trovi°is en la ■ipo, oni ╝etis en la maron, por malpligrandigi la pezon. Sed Jona iris malsupren, en la internon de la ■ipo, ku■i°is, kaj endormi°is.
6 Kaj aliris al li la ■ipestro, kaj diris al li: Kial vi dormas? levi°u, kaj voku al via Dio; eble Dio rememoros pri ni, kaj ni ne pereos.
7 Kaj oni diris unu al alia: Ni lotu, por ke ni eksciu, pro kiu trafis nin Ši tiu malfeliŠo. Ili lotis, kaj la loto trafis Jonan.
8 Tiam ili diris al li: Vi, pro kiu nin trafis Ši tiu malfeliŠo, diru al ni, per kio vi vin okupas? de kie vi venis? kie estas via lando? kaj el kiu popolo vi estas?
9 Kaj li respondis al ili: Mi estas Hebreo: mi respektas la Eternulon, Dion de la Šielo, kiu kreis la maron kaj la sekteron.
10 Tiam tiuj homoj ektimis per granda timo, kaj diris al li: Kion vi faris? Ăar tiuj homoj eksciis, ke li forkuris de antař la Eternulo, kiel li mem diris al ili.
11 Kaj ili diris al li: Kion ni faru kun vi, por ke la maro kvieti°u por ni? Šar la maro fari°is Šiam pli kaj pli malkvieta.
12 Li respondis al ili: Prenu min, kaj ╝etu min en la maron; tiam la maro kvieti°os por vi; Šar mi scias, ke pro mi trafis vin Ši tiu granda ventego.
13 La homoj forte ekremis, por reveni sur la sekteron; sed ili nenion povis fari, Šar la maro fari°adis Šiam pli kaj pli malkvieta kontrař ili.
14 Tiam ili ekvokis al la Eternulo, kaj diris: Ni petas Vin, ho Eternulo, ne do lasu nin perei pro la animo de Ši tiu homo, kaj ne metu sur nin la sangon de senkulpulo; Šar Vi, ho Eternulo, povas fari Šion, kion Vi volas.
15 Kaj ili prenis Jonan kaj ╝etis lin en la maron; tiam la maro Šesis koleri.
16 Tiam tiuj homoj eksentis grandan timon antař la Eternulo; kaj ili buŠis oferon al la Eternulo kaj faris sanktajn promesojn.
17 Kaj la Eternulo pretigis grandan fi■on, ke °i englutu Jonan; kaj Jona restis en la interno de la fi■o dum tri tagoj kaj tri noktoj.

Ăapitro 2


1 Kaj Jona ekpre°is al la Eternulo, sia Dio, el la interno de la fi■o.
2 Kaj li diris:

Kiam mi suferis, mi vokis al la Eternulo, Kaj Li respondis al mi; El la ventro de Ůeol mi kriis, Kaj Vi ařskultis mian voŠon.
3 Vi ╝etis min en la profundegon, en la internon de la maro, Kaj fluego min Širkařis; Ăiuj Viaj ondegoj kaj ondoj iris super min.
4 Kaj mi pensis: Mi estas forpu■ita de antař Viaj okuloj; Tamen mi rigardos ankorař Vian sanktan templon.
5 Ăirkařis min akvo °is la animo; Abismo min Širkařis; Junko kovris mian kapon.
6 Mi falis malsupren °is la fundamento de la montoj; La tero baris min por Šiam per siaj rigliloj; Sed Vi, ho Eternulo, mia Dio, elirigis mian vivon el la pereo.
7 Kiam mia animo senforti°is en mi, mi rememoris la Eternulon; Kaj mia pre°o alvenis al Vi en Vian sanktan templon.
8 Tiuj, kiuj servas al vanta╝oj, Senigas sin je favorkoreco.
9 Sed mi kun danka voŠo alportos al Vi oferon; Kion mi promesis, tion mi plenumos; Savo estas Še la Eternulo.


10 Kaj la Eternulo ordonis al la fi■o, kaj °i elvomis Jonan sur la sekteron.

Ăapitro 3


1 Kaj duafoje aperis al Jona vorto de la Eternulo, dirante:
2 Levi°u, iru en la grandan urbon Nineve, kaj prediku al °i la predikon, kiun Mi diros al vi.
3 Tiam Jona levi°is kaj iris en Nineven, konforme al la vorto de la Eternulo. Nineve estis granda urbo Še Dio; °i havis la grandecon de tri tagoj da irado.
4 Kiam Jona komencis la trairadon de la urbo kaj trairis unu tagon, li vokis, kaj diris: Post kvardek tagoj Nineve pereos.
5 La lo°antoj de Nineve ekkredis je Dio, proklamis faston, kaj metis sur sin saka╝on, de la grandaj °is la malgrandaj inter ili.
6 Kiam tion ařdis la re°o de Nineve, li levi°is de sia trono, demetis de si sian re°an veston, kovris sin per saka╝o, kaj sidi°is sur cindro.
7 Kaj li ordonis proklami en Nineve en la nomo de la re°o kaj de liaj altranguloj jenon: La homoj kaj la brutoj, la bovoj kaj la ■afoj, gustumu nenion, ili ne pa■ti°u kaj ne trinku akvon;
8 kaj la homoj kaj la brutoj kovru sin per saka╝o, kaj voku forte al Dio, kaj Šiu deturnu sin de sia malbona vojo kaj de la perforta╝oj de siaj manoj:
9 eble Dio bedařros, kaj forlasos Sian flaman koleron, kaj ni ne pereos.
10 Kiam Dio vidis iliajn farojn, ke ili deturnis sin de sia malbona vojo, Dio bedařris la malbonon, kiun Li minacis fari al ili, kaj Li tion ne faris.

Ăapitro 4


1 Tio tre forte Šagrenis Jonan, kaj li ekkoleris.
2 Kaj li ekpre°is al la Eternulo, kaj diris: Ho Eternulo, tion mi ja diris, kiam mi estis ankorař en mia lando; kaj tial mi preferis forkuri en Tar■i■on, Šar mi sciis, ke Vi estas Dio indulgema kaj kompatema, longepacienca kaj tre favorkora, kaj bedařras malbonon.
3 Nun, ho Eternulo, volu forpreni de mi mian animon; Šar pli bone por mi estas morti, ol vivi.
4 La Eternulo diris: Ău vi havas grandan Šagrenon?
5 Jona eliris el la urbo, sidi°is oriente de la urbo, faris al si tie lařbon, kaj sidi°is sub °i en la ombro, °is li vidos, kio estos kun la urbo.
6 Dume Dio, la Eternulo, pretigis hederon, kaj °i elkreskis super lian kapon, por ke li havu ombron super sia kapo kaj liberi°u el sia suferado. Kaj Jona forte ek°ojis pro la hedero.
7 Sed kiam levi°is la matenru°o de la sekvanta tago, Dio aperigis vermon, kiu difektis la hederon, kaj °i forvelkis.
8 Kaj kiam ekbrilis la suno, Dio aperigis bruligan orientan venton, kaj la suno turmentis la kapon de Jona tiel, ke li senforti°is kaj petis por si morton; li diris: Pli bone por mi estas morti, ol vivi.
9 Tiam Dio diris al Jona: Ău vi havas grandan Šagrenon pro la hedero? Li respondis: Mi havas grandan Šagrenon, eŠ °is deziro al morto.
10 La Eternulo tiam diris: Vi doma°as la hederon, pri kiu vi ne laboris kaj kiun vi ne edukis, kiu dum unu nokto elkreskis kaj dum unu nokto pereis;
11 kaj Šu Mi povus ne doma°i Nineven, la grandan urbon, en kiu trovi°as pli ol cent dudek mil homoj, ne povantaj distingi inter sia dekstra mano kaj sia maldekstra, kaj krom tio multe da brutoj?

Hosted by uCoz