LA EVANGELIO LAŢ
SANKTA MARKO

Ăapitro 1


1 La komenco de la evangelio de Jesuo Kristo, Filo de Dio.


2 Kiel estas skribite en la profeto Jesaja:

Jen Mi sendas Mian an°elon antař via viza°o, Kaj li preparos vian vojon;
3 VoŠo de krianto en la dezerto: Pretigu la vojon de la Eternulo, Rektigu Liajn irejojn;


4 venis Johano, kiu baptis en la dezerto kaj predikis la bapton de pento por la pardonado de pekoj.
5 Kaj eliris al li la tuta Juduja distrikto, kaj Šiuj Jerusalemanoj; kaj ili estis baptitaj de li en la rivero Jordan, konfesante siajn pekojn.
6 Kaj Johano estis vestita per kamelhara╝o kaj leda zono Širkař siaj lumboj, kaj li man°adis akridojn kaj sova°an mielon.
7 Kaj li predikis, dirante: Venas post mi tiu, kiu estas pli potenca ol mi; la rimenon de liaj ■uoj mi ne estas inda, klini°inte, malligi.
8 Mi vin baptis per akvo; sed li vin baptos per la Sankta Spirito.


9 Kaj en tiuj tagoj Jesuo venis el Nazaret de Galileo, kaj estis baptita de Johano en Jordan.
10 Kaj tuj kiam li eliris el la akvo, li vidis la Šielon fenditan, kaj la Spiriton kiel kolombo malsuprenirantan sur lin;
11 kaj venis voŠo el la Šielo: Vi estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron.


12 Kaj tuj la Spirito pelis lin for en la dezerton.
13 Kaj li estis en la dezerto kvardek tagojn, tentata de Satano; kaj li estis kun la sova°aj bestoj, kaj la an°eloj servadis al li.


14 Kaj post kiam Johano estis arestita, Jesuo iris en Galileon, predikante la evangelion de Dio,
15 kaj dirante: La tempo jam plenumi°is, kaj la regno de Dio alproksimi°is; pentu, kaj kredu al la evangelio.


16 Kaj irante apud la Galilea Maro, li vidis Simonon, kaj Andreon, fraton de Simon, ╝etantajn reton en la maron; Šar ili estis fi■kaptistoj.
17 Kaj Jesuo diris al ili: Venu post mi, kaj mi igos vin fari°i kaptistoj de homoj.
18 Kaj ili tuj forlasis la retojn, kaj sekvis lin.
19 Kaj irinte iom antařen, li vidis Jakobon, filon de Zebedeo, kaj Johanon, lian fraton, kiuj ankař estis en la ■ipeto, riparante la retojn.
20 Kaj tuj li alvokis ilin; kaj ili lasis sian patron Zebedeo en la ■ipeto kun la dungitoj, kaj foriris post li.


21 Kaj ili iris en Kapernaumon, kaj tuj en la sabato li eniris en la sinagogon kaj instruis.
22 Kaj oni miris pro lia instruado; Šar li instruis kiel havanta ařtoritaton, kaj ne kiel la skribistoj.
23 Kaj en ilia sinagogo estis viro kun malpura spirito; kaj li ekkriis,
24 dirante: Kio estas inter ni kaj vi, Jesuo Nazaretano? Šu vi venis, por pereigi nin? mi scias, kiu vi estas: la Sanktulo de Dio.
25 Kaj Jesuo severe admonis lin, dirante: Silentu, kaj eliru el li.
26 Kaj la malpura spirito konvulsiigis lin, kaj, lařte kriinte, eliris el li.
27 Kaj Šiuj miregis tiom, ke ili diskutis inter si, dirante: Kio estas Ši tio? jen nova instruado! kun ařtoritato li ordonas eŠ al la malpuraj spiritoj, kaj ili obeas lin.
28 Kaj tuj la famo pri li disvasti°is Šie en la tutan Širkařa╝on de Galileo.


29 Kaj tuj, elirinte el la sinagogo, ili eniris en la domon de Simon kaj Andreo, kun Jakobo kaj Johano.
30 Sed la bopatrino de Simon ku■is malsana de febro; kaj tuj oni sciigis al li pri ■i;
31 kaj veninte, li prenis ■ian manon kaj levis ■in; kaj la febro forlasis ■in, kaj ■i servis al ili.


32 Kaj vespere, kiam la suno subiris, oni venigis al li Šiujn, kiuj estis malsanaj kaj demonhavantaj.
33 Kaj la tuta urbo kolekti°is Še la pordo.
34 Kaj li sanigis multajn, kiuj malsanis de diversaj malsanoj, kaj elpelis multajn demonojn; kaj li ne permesis al la demonoj paroli, Šar ili konis lin.


35 Kaj matene, antař ol la nokto pasis, li levi°is, kaj foriris en dezertan lokon, kaj tie pre°adis.
36 Kaj Simon kaj liaj kunuloj elserŠis lin;
37 kaj ili trovis lin, kaj diris al li: Ăiuj vin serŠas.
38 Kaj li diris al ili: Ni iru aliloken en la proksimajn urbetojn, por ke mi tie ankař prediku; Šar por tio mi venis.
39 Kaj li iris, predikante en iliaj sinagogoj tra la tuta Galileo, kaj elpelante la demonojn.


40 Kaj venis al li leprulo, alvokante lin, kaj genuinte, li diris al li: Se vi nur volas, vi povas min purigi.
41 Kaj kortu■ite, li etendis la manon kaj tu■is lin, kaj diris al li: Mi volas; estu purigita.
42 Kaj tuj la lepro foriris de li, kaj li fari°is pura.
43 Kaj severe avertinte lin, li tuj forsendis lin,
44 kaj diris al li: Zorgu, ke vi diru nenion al iu; sed iru, montru vin al la pastro, kaj oferu pro via purigado tion, kion Moseo ordonis, por atesto al ili.
45 Sed li eliris, kaj komencis diligente rakonti kaj disfamigi la aferon, tiel ke Jesuo jam ne povis malka■e eniri en urbon, sed restis ekstere en dezertaj lokoj; kaj oni venis al li el Šie.

Ăapitro 2


1 Kaj kiam li revenis en Kapernaumon post kelke da tagoj, oni scii°is, ke li estas en domo.
2 Kaj multaj kunvenis, tiel ke jam ne estis loko eŠ apud la pordo; kaj li parolis al ili la vorton.
3 Kaj oni venis, alportante al li paralizulon, portatan de kvar homoj.
4 Kaj ne povante alproksimi°i al li pro la homamaso, ili malkovris la tegmenton, kie li estis; kaj trafosinte °in, ili mallevis la liton, sur kiu ku■is la paralizulo.
5 Kaj Jesuo, vidante ilian fidon, diris al la paralizulo: Filo, viaj pekoj estas pardonitaj.
6 Sed estis iuj el la skribistoj tie, sidantaj kaj diskutantaj en siaj koroj:
7 Kial tiu tiel parolas? li blasfemas: kiu povas pardoni pekojn, krom Dio sola?
8 Kaj Jesuo, tuj eksciante en sia spirito, ke tiel ili diskutas en si, diris al ili: Kial vi tion diskutas en viaj koroj?
9 Kio estas pli facila: diri al la paralizulo: Viaj pekoj estas pardonitaj; ař diri: Levi°u, prenu vian liton, kaj piediru?
10 Sed por ke vi sciu, ke la Filo de homo havas ařtoritaton sur la tero pardoni pekojn--li diris al la paralizulo:
11 Mi diras al vi: Levi°u, prenu vian liton, kaj iru al via domo.
12 Kaj li levi°is, kaj tuj prenis la liton, kaj eliris antař Šiuj, tiel ke Šiuj miregis, kaj gloris Dion, dirante: Neniam ni vidis ion tian.


13 Kaj denove li eliris al la marbordo, kaj la tuta homamaso venis al li, kaj li instruis ilin.
14 Kaj preterpasante, li vidis Levin, filon de Alfeo, sidantan Še la impostejo, kaj li diris al li: Sekvu min. Kaj li stari°is, kaj sekvis lin.
15 Kaj li sidis Še man°o en lia domo, kaj multaj impostistoj kaj pekuloj kunsidis kun Jesuo kaj liaj disŠiploj; Šar ili estis multaj, kaj ili sekvis lin.
16 Kaj la skribistoj kaj la Fariseoj, vidante, ke li man°as kun la pekuloj kaj la impostistoj, diris al liaj disŠiploj: Li man°as kaj trinkas kun impostistoj kaj pekuloj.
17 Kaj ařdinte tion, Jesuo diris al ili: Ne la sanuloj bezonas kuraciston, sed la malsanuloj: mi venis, por alvoki ne justulojn, sed pekulojn.


18 Kaj la disŠiploj de Johano kaj la Fariseoj estis fastantaj, kaj oni venis, kaj diris al li: Kial fastas la disŠiploj de Johano kaj de la Fariseoj, sed viaj ne fastas?
19 Kaj Jesuo diris al ili: Ău la filoj de la edzi°ejo povas fasti, dum la fianŠo estas kun ili? Tiel longe, kiel ili havas kun si la fianŠon, ili ne povas fasti.
20 Sed venos tagoj, kiam la fianŠo estos prenita for de ili, kaj tiam ili fastos en tiuj tagoj.
21 Neniu alkudras flika╝on el nefulita drapo sur malnovan veston; alie la nova pleniga╝o ion forprenas de la malnova ■tofo, kaj pli malbona ■ira╝o fari°as.
22 Kaj neniu enver■as novan vinon en malnovajn felsakojn; alie la vino krevigos la felsakojn, kaj la vino elfluos kaj la felsakoj detrui°os; sed oni enver■as novan vinon en novajn felsakojn.


23 Kaj en sabato li iris tra la grenkampoj, kaj liaj disŠiploj komencis dum la vojiro de■iri la spikojn.
24 Kaj la Fariseoj diris al li: Jen kial ili en la sabato faras tion, kio ne estas permesata?
25 Kaj li diris al ili: Ău vi neniam legis, kion faris David, kiam li havis bezonon kaj malsatis, li kaj liaj kunuloj?
26 Ke li eniris en la domon de Dio, kiam Ebjatar estis Šefpastro, kaj man°is la panojn de propono, kiujn man°i ne estas permesate krom al la pastroj, kaj donis ankař al siaj kunuloj?
27 Kaj li diris al ili: La sabato esti°is por la homo, kaj ne la homo por la sabato;
28 tial la Filo de homo estas sinjoro eŠ de la sabato.

Ăapitro 3


1 Kaj denove li eniris en la sinagogon, kaj tie estis viro, havanta manon velkintan.
2 Kaj oni observis lin, Šu en la sabato li lin sanigos, por ke ili povu lin akuzi.
3 Kaj li diris al la viro, kiu havis la velkintan manon: Stari°u en la mezo.
4 Kaj li diris al ili: Ău estas permesate bonfari en sabato, ař malbonfari? savi vivon, ař mortigi? Sed ili silentis.
5 Kaj kiam kun kolero li Širkařrigardis ilin, Šagrenite pro la obstini°o de ilia koro, li diris al la viro: Etendu vian manon. Kaj li etendis °in, kaj lia mano resani°is.
6 Kaj la Fariseoj eliris, kaj tuj konsili°is kun la Herodanoj kontrař li, kiamaniere lin pereigi.


7 Kaj Jesuo kun siaj disŠiploj foriris °is la maro; kaj granda homamaso el Galileo sekvis lin. Kaj el Judujo
8 kaj el Jerusalem kaj el Edom kaj el Transjordano kaj el Širkař Tiro kaj Cidon, grandnombra homamaso, ařdinte Šion, kion li faris, venis al li.
9 Kaj li diris al siaj disŠiploj, ke malgranda ■ipeto estu je lia dispono, pro la homamaso, por ke oni ne premu lin;
10 Šar multajn li jam sanigis, tiel ke Šiuj, kiuj havis malsanojn, premadis sur lin, por tu■i lin.
11 Kaj malpuraj spiritoj, tuj kiam ili vidis lin, falis antař li, kaj kriis, dirante: Vi estas la Filo de Dio.
12 Kaj li severe admonis ilin, ke ili ne konatigu lin.


13 Kaj li supreniris sur la monton, kaj alvokis tiujn, kiujn li mem volis; kaj ili venis al li.
14 Kaj li elektis dek du, kiujn ankař li nomis apostoloj, por ke ili estu kun li, kaj por ke li dissendu ilin por prediki,
15 kaj por havi ařtoritaton elpeli demonojn:
16 kaj Simonon li alnomis Petro;
17 kaj Jakobon, filon de Zebedeo, kaj Johanon, fraton de Jakobo, kaj tiujn li alnomis Boanerges, tio estas, Filoj de tondro;
18 kaj Andreon kaj Filipon kaj Bartolomeon kaj Mateon kaj Tomason, kaj Jakobon, filon de Alfeo, kaj Tadeon, kaj Simonon, la Fervorulon,
19 kaj Judason Iskariotan, kiu ankař perfidis lin.

Kaj li venis en domon.
20 Kaj denove la homamaso kunvenis tiel, ke ili ne povis eŠ man°i panon.
21 Kaj liaj amikoj, ařdinte tion, eliris, por kapti lin, Šar ili diris: Li frenezas.
22 Kaj la skribistoj, kiuj alvenis el Jerusalem, diris: Li havas Baal- Zebubon; per la estro de la demonoj li elpelas la demonojn.
23 Kaj li alvokis ilin, kaj parolis al ili parabole: Kiel povas Satano elpeli Satanon?
24 Kaj se regno estas dividita kontrař si, tiu regno ne povas stari.
25 Kaj se domo estas dividita kontrař si, tiu domo ne povas stari.
26 Kaj se Satano ribelis kontrař si kaj estas dividita, li ne povas stari, sed havas finon.
27 Sed neniu povas eniri en la domon de la fortulo kaj trarabi liajn poseda╝ojn, se unue li ne ligos la fortulon, kaj poste li trarabos lian domon.
28 Vere mi diras al vi: Ăiuj iliaj pekoj estos pardonitaj al la filoj de homoj, kaj iliaj blasfemoj, per kiuj ajn ili blasfemos;
29 sed iu, kiu blasfemos kontrař la Sankta Spirito, eterne ne havos pardonon, sed estas kulpa pri eterna peko;
30 Šar oni diris: Li havas malpuran spiriton.


31 Kaj jen alvenis lia patrino kaj liaj fratoj, kaj starante ekstere, ili sendis al li, vokante lin.
32 Kaj homamaso sidis Širkař li; kaj oni diris al li: Jen via patrino kaj viaj fratoj ekstere vin serŠas.
33 Kaj li respondis al ili, dirante: Kiuj estas mia patrino kaj miaj fratoj?
34 Kaj Širkařrigardante tiujn, kiuj ronde Širkař li sidis, li diris: Jen mia patrino kaj miaj fratoj!
35 Ăar kiu ajn faros la volon de Dio, tiu estas mia frato kaj mia fratino kaj mia patrino.

Ăapitro 4


1 Kaj denove li komencis instrui apud la maro. Kaj kolekti°is al li tre granda homamaso tiel, ke li eniris en ■ipeton, kaj sidis sur la maro; kaj la tuta homamaso estis sur la tero apud la maro.
2 Kaj li multe instruis ilin per paraboloj, kaj diris al ili en sia instruado:
4_3">3 Ařskultu: jen semisto eliris, por semi; 4 kaj dum li semis, iuj semoj falis apud la vojo, kaj la birdoj venis kaj forman°is ilin.
5 Kaj aliaj falis sur ■tonan lokon, kie ili ne havis multe da tero; kaj tuj ili ekkreskis, Šar ili ne havis profundecon de tero;
6 kaj kiam la suno levi°is, ili brulseki°is, kaj Šar ili ne havis radikon, ili forvelkis.
7 Kaj aliaj falis inter dornojn, kaj la dornoj kreskis kaj sufokis ilin, kaj ili ne donis frukton.
8 Kaj aliaj falis en la bonan teron, kaj donis frukton, kreskante kaj multobli°ante, kaj produktis tridekoble kaj sesdekoble kaj centoble.
9 Kaj li diris: Kiu havas orelojn por ařdi, tiu ařdu.


10 Kaj kiam li estis sola, tiuj, kiuj alestis kune kun la dek du, demandis lin pri la paraboloj.
11 Kaj li diris al ili: Al vi estas donite scii la misteron de la regno de Dio; sed al tiuj, kiuj estas ekstere, Šio estas farata per paraboloj;
12 por ke, vidante, ili vidu, sed ne rimarku; kaj ařdante, ili ařdu, sed ne komprenu; por ke neniam ili konverti°u kaj pardoni°u.
13 Kaj li diris al ili: Ău vi ne scias Ši tiun parabolon? kiel do vi povos kompreni Šiujn parabolojn?
14 La semisto semas la vorton.
15 Jen do tiuj, kiuj estas apud la vojo, kie estas semata la vorto; kaj kiam ili ařdis, tuj venas Satano, kaj forprenas la vorton, en ili semitan.
16 Kaj tiel same jen la semitaj Še la ■tonaj lokoj: ili ařdas la vorton, kaj tuj kun °ojo akceptas °in;
17 kaj ili ne havas en si radikon, sed restas nur portempe; kiam do venas sufero ař persekuto pro la vorto, tuj ili falpu■i°as.
18 Kaj jen la semitaj Še la dornoj: tiuj, kiuj ařdis la vorton;
19 sed la zorgoj de la mondo kaj la trompo de riŠo kaj la deziroj al aliaj aferoj, enirante, sufokas la vorton, kaj °i fari°as senfrukta.
20 Kaj jen la semitaj Še la bona tero: tiuj, kiuj ařdas la vorton kaj akceptas °in, kaj donas frukton, jen tridekoble, kaj jen sesdekoble, kaj jen centoble.


21 Kaj li diris al ili: Ău lampo enporti°as, por esti metita sub grenmezurilon ař sub liton, kaj ne por stari sur la lampingo?
22 Ăar nenio estas ka■ita krom por tio, ke °i estu malka■ita; nek io estas sekreta krom por tio, ke °i estu aperigita.
23 Se iu havas orelojn por ařdi, tiu ařdu.
24 Kaj li diris al ili: Atentu, kion vi ařdas; per kia mezuro vi mezuras, lař tiu sama oni mezuros al vi, kaj eŠ faros al vi aldonon.
25 Ăar al tiu, kiu havas, estos donite; sed for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eŠ tio, kion li havas.


26 Kaj li diris: Tia estas la regno de Dio, kvazař homo ╝etus semojn sur la teron,
27 kaj dormus kaj levi°us nokte kaj tage, kaj la semoj bur°onus kaj kreskus, li ne scias kiel.
28 Ařtomate la tero donas frukton, unue folion, poste spikon, poste plenan grenon en spiko.
29 Sed kiam la frukto estas preta, li tuj svingas la rikoltilon, Šar venis la rikolto.


30 Kaj li diris: Al kio ni komparu la regnon de Dio? ař per kia parabolo ni montru °in?
31 Al sinapa semeto, kiu, kiam °i estas semita sur la teron, estas pli malgranda ol Šiuj aliaj semoj, kiuj estas sur la tero,
32 tamen semite, kreskas kaj fari°as pli granda ol Šiuj legomoj, kaj elmetas grandajn branŠojn, tiel ke sub °ia ombro povas eklo°i la birdoj de la Šielo.


33 Kaj per multaj tiaj paraboloj li parolis al ili la vorton lař tio, kiel ili povis ařskulti;
34 kaj sen parabolo li ne parolis al ili; sed private li klarigis Šion al siaj disŠiploj.


35 Kaj en tiu tago, kiam vesperi°is, li diris al ili: Ni transiru al la alia bordo.
36 Kaj forsendinte la homamason, ili kondukis lin kun si, kiel li estis en la ■ipeto. Kaj aliaj ■ipetoj akompanis lin.
37 Kaj okazis granda ventego, kaj ondoj batis en la ■ipeton, tiel ke la ■ipeto estis jam pleni°anta.
38 Kaj li estis dormanta en la posta parto sur la kuseno; kaj ili vekis lin, kaj diris al li: Majstro, Šu vi ne zorgas pri tio, ke ni pereas?
39 Kaj vekite, li admonis la venton, kaj diris al la maro: Silentu, kvieti°u. Kaj la vento Šesi°is, kaj fari°is granda sereno.
40 Kaj li diris al ili: Kial vi estas timemaj? Šu vi ankorař ne havas fidon?
41 Kaj ili timis treege, kaj diris unu al alia: Kiu do estas Ši tiu? Šar eŠ la vento kaj la maro obeas al li.

Ăapitro 5


1 Kaj ili venis trans la maron en la landon de la Gerasenoj.
2 Kaj kiam li elvenis el la ■ipeto, tuj lin renkontis el la tomboj viro, havanta malpuran spiriton,
3 kiu havis lo°ejon en la tomboj, kaj jam neniu povis ligi lin eŠ per kateno;
4 Šar li ofte estis Širkařligita per katenoj kaj Šenoj, kaj la Šenoj estis dis■iritaj de li kaj la katenoj frakasitaj; kaj neniu kapablis malsova°igi lin.
5 Kaj Šiam, nokte kaj tage, inter la tomboj kaj sur la montoj, li kriadis kaj sin tranŠis per ■tonoj.
6 Kaj, vidinte Jesuon el malproksime, li kuris kaj adorklini°is al li;
7 kaj kriante per lařta voŠo, li diris: Kio estas inter mi kaj vi, ho Jesuo, Filo de Dio Plejalta? Mi vin ╝urpetas per Dio, ke vi ne turmentu min.
8 Ăar li diris al li: Eliru, ho malpura spirito, el la viro.
9 Kaj li demandis lin: Kia estas via nomo? Kaj li respondis, dirante: Mia nomo estas Legio, Šar ni estas multaj.
10 Kaj li multe petegis, ke li ne forsendu ilin el la lando.
11 Kaj estis tie sur la monto granda grego da porkoj pa■ti°antaj.
12 Kaj ili petegis lin, dirante: Sendu nin en la porkojn, por ke ni eniru en ilin.
13 Kaj li permesis tion al ili. Kaj elirinte, la malpuraj spiritoj eniris en la porkojn; kaj la grego kuris rapide malsupren de la kruta╝o en la maron, Širkař du miloj, kaj sufoki°is en la maro.
14 Kaj iliaj pa■tistoj forkuris, kaj rakontis la aferon en la urbo kaj en la kamparo. Kaj oni venis, por vidi, kio okazis.
15 Kaj ili venis al Jesuo, kaj vidis la demonhavinton, kiu havis la legion, sidanta, vestita kaj en sana prudento; kaj ili timis.
16 Kaj la vidintoj rakontis al ili, kiamaniere tio okazis al la demonhavinto, kaj pri la porkoj.
17 Kaj ili komencis petegi lin, ke li foriru el iliaj limoj.
18 Kaj kiam li eniris en la ■ipeton, la demonhavinto petegis lin, ke li povu esti kun li.
19 Kaj li ne permesis al li, sed diris al li: Iru al via domo, al la viaj, kaj rakontu al ili Šion, kion faris la Eternulo por vi, kaj kiel Li kompatis vin.
20 Kaj li foriris, kaj komencis famigi en Dekapolis Šion, kion faris Jesuo por li; kaj Šiuj miregis.


21 Kaj kiam Jesuo retransiris en la ■ipeto al la alia bordo, granda homamaso kolekti°is al li; kaj li estis apud la maro.
22 Kaj venis unu el la sinagogestroj, nomata Jairo, kaj ekvidinte lin, falis antař liaj piedoj,
23 kaj insiste lin petegis, dirante: Mia filineto estas en lasta ekstremo; venu do kaj metu viajn manojn sur ■in, por ke ■i savi°u kaj vivu.
24 Kaj li iris kun li, kaj granda homamaso sekvis lin kaj premis lin.


25 Kaj virino, kiu jam dek du jarojn havis sangofluon,
26 kaj multe suferis pro multaj kuracistoj, kaj elspezis sian tutan havon, kaj estis neniel helpita, sed kontraře eŠ pli malsani°is,
27 ařdinte pri Jesuo, venis en la homamaso malantař lin, kaj tu■is lian mantelon.
28 Ăar ■i diris: Se mi nur tu■os lian mantelon, mi estos sanigita.
29 Kaj tuj la fonto de ■ia sango seki°is, kaj ■i korpe sentis, ke ■i resani°is el sia malsano.
30 Kaj Jesuo, tuj sentante en si, ke la potenco eliris, turnis sin en la homamaso, kaj diris: Kiu tu■is mian veston?
31 Kaj liaj disŠiploj diris al li: Vi vidas la homamason, premantan vin, kaj Šu vi diras: Kiu min tu■is?
32 Kaj li Širkařrigardis, por vidi tiun, kiu tion faris.
33 Sed la virino, timigita kaj tremanta, sciante, kio fari°is al ■i, venis kaj falis antař li, kaj diris al li la tutan veron.
34 Kaj li diris al ■i: Filino, via fido vin savis; iru en paco, kaj estu sana el via malsano.


35 Dum li ankorař parolis, oni venis el la domo de la sinagogestro, dirante: Via filino mortis; kial vi ankorař °enas la instruiston?
36 Sed Jesuo, ne atentante la parolon diritan, diris al la sinagogestro: Ne timu, nur kredu.
37 Kaj li ne permesis al iu sekvi kun li, krom Petro kaj Jakobo, kaj Johano, frato de Jakobo.
38 Kaj ili venis al la domo de la sinagogestro, kaj li vidis tumulton, kaj homojn plorantajn kaj funebre °emantajn.
39 Kaj enirinte, li diris al ili: Kial vi tumultas kaj ploras? la infanino ne mortis, sed dormas.
40 Kaj ili mokridis lin. Tamen, foriginte Šiujn, li kondukis la patron de la infanino kaj la patrinon, kaj tiujn, kiuj estis kun li, kaj eniris tien, kie estis la infanino.
41 Kaj preninte la manon de la infanino, li diris al ■i: Talita kumi; tio estas: Knabineto, mi diras al vi: Levi°u.
42 Kaj tuj levi°is la knabineto kaj piediris; Šar ■i estis dekdujara. Kaj ili miris kun granda mirego.
43 Kaj li severe admonis ilin, ke neniu scii°u pri tio; kaj li ordonis doni al ■i man°i.

Ăapitro 6


1 Kaj li eliris de tie, kaj venis en sian patrujon; kaj liaj disŠiploj lin sekvis.
2 Kaj kiam venis la sabato, li komencis instrui en la sinagogo; kaj multaj, lin ařdante, miris, dirante: De kie tiu viro havas tion? kaj: Kia estas la sa°eco donita al li? kaj kiaj estas tiaj potenca╝oj farataj per liaj manoj?
3 Ău Ši tiu ne estas la Šarpentisto, filo de Maria, kaj frato de Jakobo kaj Joses kaj Judas kaj Simon? kaj Šu liaj fratinoj ne estas Ši tie Še ni? Kaj ili ofendi°is pro li.
4 Kaj Jesuo diris al ili: Profeto ne estas sen honoro, krom en sia patrujo kaj inter siaj parencoj kaj en sia domo.
5 Kaj li povis tie fari nenian potenca╝on, krom tio, ke li metis la manojn sur kelkajn senfortulojn kaj ilin resanigis.
6 Kaj li miris pro ilia nekredemo.

Kaj li rondevizitis la vila°ojn, instruante.


7 Kaj li alvokis al si la dek du, kaj komencis forsendi ilin duope; kaj li donis al ili ařtoritaton super malpuraj spiritoj;
8 kaj li ordonis, ke ili portu nenion por la vojo krom nur bastono --nek panon, nek saketon, nek monon en sia zono;
9 sed ili iru piedvestitaj per sandaloj, kaj ne surmetu du tunikojn.
10 Kaj li diris al ili: Kie ajn vi eniros en domon, tie lo°u, °is vi foriros el tiu loko.
11 Kaj se ie ajn oni vin ne akceptos, nek vin ařskultos, tiam el tie forirante, deskuu la polvon, kiu estas sub viaj piedoj, por atesto al ili.
12 Kaj foririnte, ili predikis, ke oni pentu.
13 Kaj ili elpeladis multajn demonojn, kaj ■miradis per oleo multajn malsanulojn kaj ilin sanigadis.


14 Kaj la re°o Herodo ařdis pri tio, Šar lia nomo jam konati°is; kaj li diris: Johano, la Baptisto, levi°is el la mortintoj, kaj tial tiuj potenca╝oj energias en li.
15 Sed aliaj diris: Tiu estas Elija. Kaj aliaj diris: Tiu estas profeto, kvazař unu el la profetoj.
16 Sed, tion ařdinte, Herodo diris: Johano, kiun mi senkapigis, levi°is.
17 Ăar Herodo mem jam sendis, kaj arestis Johanon, kaj ligis lin en malliberejo pro Herodias, kiu estis edzino de lia frato Filipo, Šar li estis edzi°inta kun ■i.
18 Ăar Johano diris al Herodo: Ne decas, ke vi havu la edzinon de via frato.
19 Kaj Herodias klopodis kontrař li, kaj deziris mortigi lin, kaj ne povis;
20 Šar Herodo timis Johanon, sciante, ke li estas viro justa kaj sankta, kaj nepre gardis lin. Kaj ařskultante lin, li embarasi°is, kaj ařskultis lin volonte.
21 Kaj kiam venis oportuna tago, kiam Herodo pro sia naskotago faris vesperman°on al siaj nobeloj kaj milestroj kaj Šefoj de Galileo,
22 eniris la filino de Herodias mem kaj dancis, kaj ■i plaŠis al Herodo kaj al liaj kunman°antoj; kaj la re°o diris al la knabino: Petu de mi, kion ajn vi volas, kaj mi tion donos al vi.
23 Kaj li ╝uris al ■i: Kion ajn vi petos de mi, mi tion donos al vi, °is duono de mia regno.
24 Kaj elirinte, ■i diris al sia patrino: Kion mi petu? Kaj tiu diris: La kapon de Johano, la Baptisto.
25 Kaj ■i tuj eniris rapide al la re°o, kaj petis, dirante: Mi deziras, ke vi tuj donu al mi sur plado la kapon de Johano, la Baptisto.
26 Kaj la re°o fari°is tre mal°oja; tamen pro siaj ╝uroj kaj pro la kunman°antoj li ne volis rifuzi al ■i.
27 Kaj tuj la re°o elsendis soldaton el sia gardistaro, kaj ordonis alporti lian kapon; kaj elirinte, tiu senkapigis lin en la malliberejo,
28 kaj alportis lian kapon sur plado, kaj donis °in al la knabino; kaj la knabino donis °in al sia patrino.
29 Kaj kiam liaj disŠiploj ařdis, ili venis kaj forportis lian korpon, kaj metis °in en tombon.


30 Kaj la apostoloj kolekti°is al Jesuo, kaj rakontis al li Šion, kion ili faris kaj instruis.
31 Kaj li diris al ili: Venu mem aparte en dezertan lokon, kaj iom ripozu. Ăar estis multaj venantaj kaj irantaj, kaj ili ne havis oportunon eŠ por man°i.
32 Kaj ili foriris en la ■ipeto al dezerta loko aparte.
33 Kaj oni vidis ilin forirantajn, kaj multaj rekonis ilin, kaj piede oni kuris tien el Šiuj urboj kaj antařvenis ilin.
34 Kaj li elvenis, kaj vidis grandan homamason, kaj li kortu■i°is pri ili, Šar ili estis kiel ■afoj ne havantaj pa■tiston; kaj li komencis instrui al ili multon.
35 Kaj kiam la horo jam estis malfrua, liaj disŠiploj venis al li, kaj diris: La loko estas dezerta, kaj la horo estas jam malfrua;
36 forsendu ilin, por ke ili iru en la Širkařajn kampojn kaj vila°ojn kaj aŠetu por si man°a╝on.
37 Sed li responde diris al ili: Vi donu al ili man°i. Kaj ili diris al li: Ău ni iru kaj aŠetu panojn por ducent denaroj, kaj donu al ili man°i?
38 Kaj li diris al ili: Kiom da panoj vi havas? iru, por vidi. Kaj scii°inte, ili diris: Kvin, kaj du fi■ojn.
39 Kaj li ordonis al ili, ke Šiuj sidi°u lařgrupe sur la verda herbo.
40 Kaj ili sidi°is en aroj, centope kaj kvindekope.
41 Kaj li prenis la kvin panojn kaj la du fi■ojn, kaj suprenrigardinte al la Šielo, li benis kaj dispecigis la panojn, kaj donis al la disŠiploj, por meti antař ilin; kaj li dividis la du fi■ojn inter Šiuj.
42 Kaj Šiuj man°is kaj sati°is.
43 Kaj oni kolektis da fragmentoj dek du korbojn, kaj ankař el la fi■oj.
44 Kaj tiuj, kiuj man°is la panojn, estis kvin mil viroj.


45 Kaj tuj li devigis siajn disŠiplojn eniri en la ■ipeton kaj iri antař li al la alia bordo, al Betsaida, dum li forsendos la homamason.
46 Kaj adiařinte ilin, li foriris sur la monton, por pre°i.
47 Kaj kiam vesperi°is, la ■ipeto estis meze de la maro, kaj li sola sur la tero.
48 Kaj vidante ilin laborantaj en malfacila remado, Šar la vento estis kontrařa al ili, Širkař la kvara gardoparto de la nokto li venis al ili, irante sur la maro, kaj li volis preterpasi ilin;
49 sed ili, vidante lin iranta sur la maro, supozis, ke °i estas fantomo, kaj ili ekkriis;
50 Šar Šiuj vidis lin kaj maltrankvili°is. Sed li tuj parolis kun ili, kaj diris al ili: Kura°u; °i estas mi; ne timu.
51 Kaj li supreniris al ili en la ■ipeton, kaj la vento Šesi°is; kaj ili sentis grandan miregon;
52 Šar ili ne komprenis pri la panoj, Šar ilia koro estis sensenta.


53 Kaj transirinte, ili alvenis teren Še Genesaret, kaj alligis la ■ipeton.
54 Kaj kiam ili estis el■ipi°intaj, tuj oni rekonis lin,
55 kaj kuris tra tiu tuta regiono, kaj komencis Širkařporti la malsanulojn sur iliaj litoj tien, kie ili ařdis, ke li estas.
56 Kaj kien ajn li eniris, en vila°ojn ař en urbojn ař sur la kamparon, ili demetis la malsanulojn sur la placoj, kaj petegis lin, ke ili tu■u nur la randon de lia vesto; kaj Šiuj, kiuj tu■is, resani°is.

Ăapitro 7


1 Kaj kolekti°is al li la Fariseoj kaj iuj el la skribistoj, kiuj venis el Jerusalem,
2 kaj jam vidis, ke kelkaj el liaj disŠiploj man°as panon kun manoj profanaj, tio estas nelavitaj.
3 Kaj la Fariseoj kaj Šiuj Judoj, se ili ne lavis zorge la manojn, ne man°as, tenante la tradicion de la antařuloj;
4 kaj veninte el komercejo, ili ne man°as, ne sin lavinte; kaj estas multaj aliaj aferoj, kiujn ili ricevis por observi, trempon de pokaloj kaj mezurpotoj kaj kupraj vazoj.
5 Kaj lin demandis la Fariseoj kaj la skribistoj: Kial ne faras viaj disŠiploj lař la tradicio de la antařuloj, sed man°as panon kun manoj profanaj?
6 Kaj li diris al ili: Bone profetis Jesaja pri vi hipokrituloj, kiel estas skribite:

Ăi tiu popolo honoras Min per siaj lipoj, Sed ilia koro estas malproksime de Mi.
7 Sed vane ili Min adoras, Instruante kiel doktrinojn ordonojn de homoj.


8 Ăar, forlasinte la ordonon de Dio, vi tenas la tradicion de homoj.
9 Kaj li diris al ili: Efektive vi forrifuzas la ordonon de Dio, por observi vian tradicion.
10 Ăar Moseo diris: Respektu vian patron kaj vian patrinon; kaj: Kiu malbenas sian patron ař sian patrinon, tiu nepre mortu.
11 Sed vi diras: Se iu diros al sia patro ař sia patrino: Korban, tio estas Oferdono, estu tio, per kio vi povus profiti de mi,
12 vi jam ne permesas al li fari ion por sia patro ař sia patrino;
13 vantigante la vorton de Dio per via tradicio, kiun vi transdonis; kaj multajn tiajn aferojn vi faras.
14 Kaj denove alvokinte la homamason, li diris al ili: Ăiuj min ařskultu kaj komprenu:
15 ekzistas nenio, kio, enirante en homon de ekstere, povas lin profani; sed kio eliras el homo, tio profanas la homon.
16 Kiu havas orelojn por ařdi, tiu ařdu.
17 Kaj kiam li eniris en domon for de la homamaso, liaj disŠiploj demandis lin pri la parabolo.
18 Kaj li diris al ili: Ău vi ankař estas tiel sen kompreno? Ău vi ne konscias, ke Šio, eniranta de ekstere en homon, ne povas profani lin;
19 Šar °i eniras ne en lian koron, sed en la ventron, kaj eliras en apartan lokon? Tion li diris, indigante Šiajn man°a╝ojn.
20 Kaj li diris: Kio elvenas el homo, tio profanas la homon.
21 Ăar de interne, el la koro de homoj, eliras malvirtaj pensoj, malŠasta╝oj,
22 ■teloj, mortigoj, adultoj, avideco, malinda╝oj, ruzeco, voluptoj, malica okulo, blasfemo, aroganteco, malsa°eco;
23 Šiuj tiuj malbonoj elvenas de interne kaj profanas la homon.


24 Kaj irinte de tie, li venis en la limojn de Tiro kaj Cidon. Kaj enirinte en domon, li volis, ke neniu sciu; sed li ne povis esti ka■ita.
25 Sed ařdinte pri li, iu virino, kies filineto havis malpuran spiriton, venis kaj falis antař liaj piedoj.
26 Kaj la virino estis Grekino, rase Sirofenika. Kaj ■i petis lin, ke li elpelu la demonon el ■ia filino.
27 Kaj li diris al ■i: Lasu unue satigi la infanojn, Šar ne decas preni la panon de la infanoj kaj ╝eti °in al la hundetoj.
28 Sed ■i respondis kaj diris al li: Jes, Sinjoro; Šar eŠ la hundetoj sub la tablo man°as el la panpecetoj de la infanoj.
29 Kaj li diris al ■i: Pro Ši tiu vorto iru vian vojon; la demono eliris el via filino.
30 Kaj kiam ■i iris en sian domon, ■i trovis la infaninon ku■igita sur la lito, kaj la demonon foririnta.


31 Kaj denove foririnte el la limoj de Tiro, li venis tra Cidon al la Galilea Maro, tra la mezo de la limoj de Dekapolis.
32 Kaj oni kondukis al li viron surdan kaj apenař parolkapablan, kaj petis lin, ke li metu sian manon sur lin.
33 Kaj kondukinte lin el la homamaso en apartan lokon, li metis siajn fingrojn en liajn orelojn, kaj kraŠinte, li tu■is lian langon;
34 kaj suprenrigardinte al la Šielo, li °emis, kaj diris al li: Efata, tio estas: Malfermi°u.
35 Kaj liaj oreloj malfermi°is, kaj la ligilo de lia lango malstreŠi°is, kaj li parolis klare.
36 Kaj li admonis ilin, ke oni diru tion al neniu; sed ju pli li malpermesis, des pli multe ili Šie sciigis °in.
37 Kaj supermezure ili miregis, dirante: Li faris Šion bone; li igas la surdulojn ařdi, kaj la mutulojn paroli.

Ăapitro 8


1 En tiuj tagoj, kiam denove estis granda homamaso, kaj ili nenion havis man°i, li alvokis al si siajn disŠiplojn, kaj diris al ili:
2 Mi kortu■i°as pro la homamaso, Šar jam tri tagojn ili restas Še mi kaj nenion havas man°i;
3 kaj se mi forsendos ilin fastantaj al iliaj domoj, ili laci°os sur la vojo; kaj iuj el ili venis de malproksime.
4 Kaj liaj disŠiploj respondis al li: De kie oni povos satigi Ši tiujn homojn per panoj Ši tie en dezerto?
5 Kaj li demandis ilin: Kiom da panoj vi havas? Kaj ili diris: Sep.
6 Kaj li ordonis al la homamaso sidi°i sur la tero; kaj li prenis la sep panojn, kaj doninte dankon, li dispecigis ilin, kaj donis al la disŠiploj por disdoni; kaj ili disdonis al la homamaso.
7 Kaj ili havis kelkajn malgrandajn fi■ojn; kaj beninte ilin, li ordonis disdoni ilin ankař.
8 Kaj ili man°is kaj sati°is; kaj oni kolektis da postrestintaj fragmentoj sep korbegojn.
9 Kaj ili estis proksimume kvar mil, kaj li forsendis ilin.
10 Kaj tuj enirinte en la ■ipeton kun siaj disŠiploj, li iris al la regiono Dalmanuta.


11 Kaj alvenis la Fariseoj, kaj komencis diskuti kun li, serŠante Še li signon el la Šielo, por provi lin.
12 Kaj forte °eminte en sia spirito, li diris: Kial Ši tiu generacio serŠas signon? vere, mi diras al vi: Nenia signo estos donita al Ši tiu generacio.
13 Kaj forlasinte ilin, li denove en■ipi°is kaj transiris al la alia bordo.


14 Kaj ili forgesis preni panojn; kaj nur unu panon ili havis kun si en la ■ipeto.
15 Kaj li admonis ilin, dirante: Zorgu, gardu vin kontrař la fermenta╝o de la Fariseoj kaj la fermenta╝o de Herodo.
16 Kaj ili diskutis unu kun la alia, dirante: Ăar ni ne havas panojn.
17 Kaj Jesuo, eksciante tion, diris al ili: Kial vi diskutas pro tio, ke vi ne havas panon? Šu vi ankorař ne konscias nek komprenas? Šu via koro estas obstinigita?
18 Okulojn havante, Šu vi ne vidas? kaj orelojn havante, Šu vi ne ařdas? kaj Šu vi ne memoras?
19 Kiam mi dispecigis la kvin panojn por la kvin mil, kiom da korboj da fragmentoj vi kolektis? Ili respondis al li: Dek du.
20 Kaj kiam la sep por la kvar mil, kiom da korbegoj da fragmentoj vi kolektis? Kaj ili respondis al li: Sep.
21 Kaj li diris al ili: Ău vi ankorař ne komprenas?


22 Kaj ili alvenis al Betsaida. Kaj oni alkondukis al li blindulon, kaj petegis, ke li tu■u lin.
23 Kaj preninte la manon de la blindulo, li elkondukis lin ekster la vila°on; kaj kraŠinte sur liajn okulojn, kaj surmetinte la manojn sur lin, li demandis lin: Ău vi vidas ion?
24 Kaj li ekrigardis, kaj diris: Mi vidas homojn, Šar mi vidas kvazař arbojn irantajn.
25 Tiam denove li metis la manojn sur liajn okulojn; kaj li fikse rigardis, kaj resani°is, kaj vidis Šion klare.
26 Kaj li forsendis lin al lia domo, dirante: Nepre ne eniru en la vila°on.


27 Kaj eliris Jesuo kaj liaj disŠiploj en la vila°ojn de Cezarea Filipi; kaj sur la vojo li demandis siajn disŠiplojn, dirante al ili: Kiu, diras la homoj, ke mi estas?
28 Kaj ili respondis al li: Johano, la Baptisto; lař aliaj: Elija; kaj lař aliaj: Unu el la profetoj.
29 Kaj li demandis ilin: Sed vi--kiu vi diras, ke mi estas? Petro responde diris al li: Vi estas la Kristo.
30 Kaj li admonis ilin, ke ili diru al neniu pri li.
31 Kaj li komencis instrui al ili, ke la Filo de homo devas multe suferi, kaj esti rifuzita de la plia°uloj kaj la Šefpastroj kaj la skribistoj, kaj esti mortigita, kaj post tri tagoj relevi°i.
32 Kaj li parolis tiun diron malka■e. Kaj Petro prenis lin, kaj komencis admoni lin.
33 Sed turninte sin kaj rigardante la disŠiplojn, li admonis Petron, dirante: Iru malantař min, Satano, Šar vi havas pensojn ne lař Dio, sed lař homoj.
34 Kaj alvokinte al si la homamason kun siaj disŠiploj, li diris al ili: Se iu volas veni post mi, li abnegaciu sin, kaj levu sian krucon, kaj sekvu min.
35 Ăar kiu volos savi sian animon, tiu °in perdos; kaj kiu perdos sian animon pro mi kaj pro la evangelio, tiu °in savos.
36 Ăar kiel profitus homo, se li gajnus la tutan mondon kaj perdus sian animon?
37 Ăar kion homo donu inter■an°e por sia animo?
38 Ăar kiu hontos pri mi kaj miaj paroloj antař Ši tiu adultema kaj peka generacio, pri tiu ankař hontos la Filo de homo, kiam li venos en la gloro de sia Patro kun la sanktaj an°eloj.

Ăapitro 9


1 Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Inter la Ši tie starantaj estas iuj, kiuj neniel gustumos morton, antař ol ili vidos la regnon de Dio venintan en potenco.


2 Kaj post ses tagoj Jesuo prenis kun si Petron kaj Jakobon kaj Johanon, kaj kondukis ilin solajn sur altan monton aparte; kaj li estis aliformita antař ili;
3 kaj liaj vestoj fari°is brilantaj, treege blankaj, kiel fulisto sur la tero ne povas blankigi.
4 Kaj aperis al ili Elija kun Moseo, kaj ili interparoladis kun Jesuo.
5 Kaj Petro responde diris al Jesuo: Rabeno, estas bone por ni esti Ši tie; kaj ni faru tri lařbojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija.
6 Ăar li ne sciis, kion respondi, Šar ili tre timi°is.
7 Kaj nubo superombris ilin; kaj elvenis voŠo el la nubo: Ăi tiu estas Mia Filo, la amata; ařskultu lin.
8 Kaj subite, Širkařrigardinte, ili jam vidis neniun krom Jesuo sola.


9 Kaj dum ili malsupreniris de la monto, li admonis ilin, ke al neniu ili rakontu tion, kion ili vidis, °is la Filo de homo relevi°os el la mortintoj.
10 Kaj ili konservis la diron, demandante inter si, kion signifas la relevi°o el la mortintoj.
11 Kaj ili demandis lin, dirante: Kial diras la skribistoj, ke Elija devas veni antaře?
12 Kaj li diris al ili: Vere Elija venas antaře, kaj restarigas Šion; kaj kiel estas skribite pri la Filo de homo, ke li devas multe suferi kaj esti malestimata?
13 Sed mi diras al vi, ke Elija jam venis, kaj oni faris al li Šion, kion ili volis, kiel estas skribite pri li.


14 Kaj veninte al la disŠiploj, ili vidis grandan homamason Širkař ili, kaj skribistojn diskutantajn kun ili.
15 Kaj tuj la homamaso, vidante lin, forte miris, kaj alkuris, kaj salutis lin.
16 Kaj li demandis ilin: Pri kio vi diskutas kun ili?
17 Kaj unu el la amaso respondis al li: Majstro, mi venigis al vi mian filon, kiu havas mutan spiriton;
18 kaj kie ajn °i kaptas lin, °i ■iras lin, kaj li ■ařmas kaj grincigas la dentojn kaj kaduki°as; kaj mi parolis al viaj disŠiploj, ke ili elpelu °in; kaj ili ne povis.
19 Kaj li respondis al ili, dirante: Ho senfida generacio, °is kiam mi estos kun vi? °is kiam mi toleros vin? venigu lin al mi.
20 Kaj ili venigis lin al li; kaj vidinte lin, tuj la spirito konvulsiigis lin, kaj li falis teren kaj ruli°is ■ařmanta.
21 Kaj li demandis la patron: De kiom da tempo okazadas Ši tio al li? Kaj li diris: De infaneco.
22 Kaj ofte °i ╝etis lin en fajron kaj en akvon, por pereigi lin; sed se vi povas fari ion, kompatu al ni kaj helpu nin.
23 Kaj Jesuo diris al li: Kiel, se vi povas! Ăio estas ebla por kredanto.
24 Tuj ekkriante, la patro de la infano diris: Mi kredas; helpu mian nekredemon.
25 Kaj kiam Jesuo vidis, ke homamaso alkuras, li severe admonis la malpuran spiriton, dirante al °i: Vi muta kaj surda spirito, mi ordonas al vi: Eliru el li, kaj ne plu eniru en lin.
26 Kaj ekkriinte, kaj multe konvulsiiginte lin, °i eliris; kaj li fari°is kvazař mortinto, tiel ke la plimulto diris: Li mortis.
27 Sed Jesuo, preninte lin je la mano, levis lin; kaj li stari°is.
28 Kaj kiam li eniris en la domon, liaj disŠiploj aparte demandis lin: Kial ni ne povis elpeli °in?
29 Kaj li diris al ili: Ăi tiu speco neniel povas eliri, krom per pre°ado.


30 Kaj foririnte, ili trapasis tra Galileo; kaj li deziris, ke neniu tion eksciu.
31 Ăar li instruadis siajn disŠiplojn, kaj diris al ili: La Filo de homo estas transdonita en la manojn de homoj, kaj ili mortigos lin; kaj, mortigite, li levi°os post tri tagoj.
32 Sed ili ne komprenis la diron, kaj timis demandi lin.


33 Kaj ili venis al Kapernaum, kaj kiam li estis en la domo, li demandis ilin: Pri kio vi diskutis sur la vojo?
34 Sed ili silentis; Šar ili diskutis inter si sur la vojo pri tio, kiu estas la plej granda.
35 Kaj sidi°inte, li alvokis la dek du, kaj diris al ili: Se iu volas esti unua, li estos lasta el Šiuj, kaj servanto de Šiuj.
36 Kaj preninte infanon, li starigis °in meze de ili; kaj Širkařbrakinte °in, li diris al ili:
37 Kiu akceptos unu el tiaj infanoj en mia nomo, tiu akceptas min; kaj kiu akceptas min, tiu akceptas ne min, sed Tiun, kiu sendis min.


38 Johano diris al li: Majstro, ni vidis iun elpelantan demonojn en via nomo; kaj ni malpermesis lin, Šar li ne sekvas nin.
39 Sed Jesuo diris: Ne malpermesu lin; Šar neniu, kiu faros miraklon en mia nomo, povos facile paroli malbone pri mi.
40 Ăar tiu, kiu ne estas kontrař ni, estas por ni.
41 Ăar kiu donos al vi trinki tason da akvo, pro tio, ke vi apartenas al Kristo, vere mi diras al vi, tiu neniel perdos sian rekompencon.
42 Kaj kiu igos fali unu el Ši tiuj malgranduloj, kiuj kredas al mi, estus pli bone por tiu, se granda muel■tono estus pendigita Širkař lia kolo, kaj se li estus ╝etita en la maron.
43 Kaj se via mano faligas vin, detranŠu °in: estas bone por vi eniri en vivon kripla prefere ol, havante du manojn, eniri en Gehenan, en la neestingeblan fajron,
44 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingi°as.
45 Kaj se via piedo faligas vin, detranŠu °in: estas bone por vi eniri en vivon lama prefere ol, havante du piedojn, esti ╝etita en Gehenan,
46 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingi°as.
47 Kaj se via okulo faligas vin, el■iru °in: estas bone por vi eniri en la regnon de Dio kun unu okulo prefere ol, havante du okulojn, esti ╝etita en Gehenan,
48 kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingi°as.
49 Ăar Šiu estos salita per fajro.
50 Salo estas bona; sed se la salo fari°is nesala, kiel vi rebonigos °in? Havu salon en vi, kaj paci°u unu kun alia.

Ăapitro 10


1 Kaj li foriris de tie, kaj venis en la limojn de Judujo kaj trans Jordanon; kaj homamasoj kunvenis denove al li, kaj lař sia kutimo li instruis ilin denove.
2 Kaj Fariseoj venis, kaj demandis lin, por provi lin: Ău estas permesate al viro forsendi sian edzinon?
3 Kaj li responde diris al ili: Kion Moseo ordonis al vi?
4 Kaj ili diris: Moseo permesis skribi eksedzigan leteron, kaj forsendi ■in.
5 Sed Jesuo diris al ili: Pro la malmoleco de via koro li skribis por vi Ši tiun ordonon.
6 Sed de la komenco de la kreo: Li faris ilin vira kaj virina.
7 Tial viro forlasos sian patron kaj sian patrinon, kaj ali°os al sia edzino,
8 kaj ili estos unu karno; sekve ili jam estas ne du, sed unu karno.
9 Kion do Dio kunigis, tion homo ne disigu.
10 Kaj en la domo la disŠiploj denove demandis lin pri la afero.
11 Kaj li diris al ili: Kiu forsendos sian edzinon kaj edzi°os kun alia, tiu adultas kontrař ■i;
12 kaj se ■i mem forsendos sian edzon kaj edzini°os kun alia, ■i adultas.


13 Kaj oni venigis al li infanojn, por ke li tu■u ilin; kaj la disŠiploj admonis ilin.
14 Sed Jesuo, vidinte tion, indignis, kaj diris al ili: Lasu la infanojn veni al mi; ne malhelpu ilin, Šar el tiaj estas la regno de Dio.
15 Vere mi diras al vi: Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en °in.
16 Kaj li prenis ilin en siaj brakoj, kaj benis ilin, metinte la manojn sur ilin.


17 Kaj dum li foriris sur la vojo, unu homo kuris al li kaj genuis antař li, kaj demandis lin: Bona Majstro, kion mi faru, por ke mi heredu eternan vivon?
18 Kaj Jesuo diris al li: Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.
19 Vi scias la ordonojn: Ne mortigu; Ne adultu; Ne ■telu; Ne parolu malveran ateston; Ne rabu; Respektu vian patron kaj vian patrinon.
20 Kaj li responde diris al li: Majstro, Šion tion mi observis detempe de mia juneco.
21 Kaj Jesuo, rigardante lin, amis lin, kaj diris al li: Unu mankon vi havas; iru, kaj vendu Šion, kion vi havas, kaj donu al malriŠuloj, kaj vi havos trezoron en la Šielo; kaj venu, sekvu min.
22 Sed li malgaji°is Še tiu vorto, kaj foriris mal°oja; Šar li havis multajn poseda╝ojn.


23 Kaj Jesuo Širkařrigardis, kaj diris al siaj disŠiploj: Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riŠon, eniros en la regnon de Dio!
24 Kaj la disŠiploj miris pro liaj vortoj. Sed Jesuo, respondante denove, diris al ili: Infanoj, kiel malfacile estas por tiuj, kiuj fidas al la riŠo, eniri en la regnon de Dio!
25 Estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riŠulo eniri en la regnon de Dio.
26 Kaj ili forte miregis, dirante al li: Kiu do povas esti savita?
27 Rigardante ilin, Jesuo diris: Ăe homoj tio estas neebla, sed ne Še Dio; Šar Šio estas ebla Še Dio.
28 Petro ekparolis al li: Jen ni Šion forlasis kaj vin sekvis.
29 Jesuo diris: Vere mi diras al vi: Ekzistas neniu, kiu forlasis domon ař fratojn ař fratinojn ař patrinon ař patron ař infanojn ař kampojn pro mi kaj pro la evangelio,
30 kaj kiu ne ricevos centoble en Ši tiu tempo, domojn kaj fratojn kaj fratinojn kaj patrinojn kaj infanojn kaj kampojn, kun persekutado; kaj en la venonta mondo eternan vivon.
31 Sed multaj unuaj estos lastaj, kaj lastaj estos unuaj.


32 Kaj ili estis sur la vojo suprenirantaj al Jerusalem, kaj Jesuo iris antař ili; kaj ili miregis, kaj la sekvantoj timis. Kaj li prenis al si denove la dek du, kaj ekparolis pri tio, kio okazos al li, dirante:
33 Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj la Filo de homo estos transdonita al la Šefpastroj kaj la skribistoj; kaj ili kondamnos lin al morto kaj transdonos lin al la nacianoj;
34 kaj ili lin mokos kaj sur lin kraŠos kaj lin skur°os kaj lin mortigos; kaj post tri tagoj li relevi°os.


35 Kaj alproksimi°is al li Jakobo kaj Johano, filoj de Zebedeo, dirante al li: Majstro, ni deziras, ke, kion ajn ni petos de vi, vi tion faru por ni.
36 Kaj li diris al ili: Kion vi volas, ke mi faru por vi?
37 Kaj ili diris al li: Permesu, ke ni povu sidi, unu dekstre de vi kaj la dua maldekstre, en via gloro.
38 Sed Jesuo diris al ili: Vi ne scias, kion vi petas. Ău vi povas trinki la kalikon, kiun mi trinkas? ař esti baptitaj per la bapto, per kiu mi estas baptata?
39 Kaj ili diris al li: Ni povas. Kaj Jesuo diris al ili: La kalikon, kiun mi trinkas, vi trinkos, kaj per la bapto, per kiu mi estas baptata, vi estos baptitaj;
40 sed sidi dekstre de mi ař maldekstre, tion doni ne apartenas al mi; sed °i estas por tiuj, por kiuj °i estas preparita.
41 Kaj ařdinte, la dek ekindignis kontrař Jakobo kaj Johano.
42 Kaj Jesuo, alvokinte ilin al si, diris al ili: Vi scias, ke tiuj, kiuj pretendas regi la nacianojn, kondutas kiel sinjoroj super ili, kaj iliaj granduloj ekzercas ařtoritaton super ili.
43 Sed ne tiel estos inter vi; sed kiu volas esti granda inter vi, tiu estu via servanto;
44 kaj kiu volas esti la unua inter vi, tiu estu sklavo de Šiuj.
45 Ăar la Filo de homo venis, ne por esti servata, sed por servi, kaj por doni sian vivon kiel elaŠeton por multaj.


46 Kaj ili venis al JeriÂo; kaj kiam li foriris el JeriÂo kun siaj disŠiploj kaj granda homamaso, la filo de Timeo, Bartimeo, blinda almozulo, sidis apud la vojo.
47 Kaj ařdinte, ke Šeestas Jesuo, la Nazaretano, li ekkriis, kaj diris: Jesuo, filo de David, kompatu min.
48 Kaj multaj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis: Ho Filo de David, kompatu min!
49 Kaj Jesuo haltis, kaj diris: Alvoku lin. Kaj oni alvokis la blindulon, dirante al li: Kura°u; levi°u, li vin alvokas.
50 Kaj li for╝etis sian veston, kaj eksaltis kaj venis al Jesuo.
51 Kaj Jesuo responde al li diris: Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj la blindulo diris al li: Rabeno mia, ke mi ricevu vidpovon.
52 Kaj Jesuo diris al li: Iru; via fido vin savis. Kaj tuj li ricevis vidpovon, kaj sekvis lin sur la vojo.

Ăapitro 11


1 Kaj kiam ili alproksimi°is al Jerusalem, al Betfage kaj Betania, apud la monto Olivarba, li sendis du el siaj disŠiploj,
2 kaj diris al ili: Iru en la vila°on, kiu estas kontrař vi, kaj enirinte °in, vi tuj trovos azenidon alligitan, sur kiu ankorař neniu iam sidis; malligu kaj alkonduku °in.
3 Kaj se iu diros al vi: Kial vi faras tion? respondu: La Sinjoro bezonas °in; kaj tuj li sendos °in Ši tien.
4 Kaj ili iris, kaj trovis azenidon alligitan apud pordo ekstere sur la strato; kaj ili malligis °in.
5 Kaj iuj apudstarantoj diris al ili: Kion vi faras, malligante la azenidon?
6 Sed ili respondis al ili, kiel Jesuo diris; kaj ili lasis ilin.
7 Kaj ili alkondukis la azenidon al Jesuo, kaj metis sur °in siajn vestojn; kaj li sidis sur °i.
8 Kaj multaj sternis siajn vestojn sur la vojo, kaj aliaj sternis foliarojn, tranŠinte ilin el la kampoj.
9 Kaj kriis la antařirantoj kaj la sekvantoj: Hosana! Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo;
10 Estu benata la venanta regno de nia patro David; Hosana en la supera alto!


11 Kaj li eniris en Jerusalemon, en la templon; kaj kiam li Širkařrigardis Šion, kaj la horo jam vesperi°is, li foriris al Betania kun la dek du.


12 Kaj la morgařan tagon, post ilia eliro el Betania, li malsatis.
13 Kaj vidinte el malproksime figarbon havantan foliojn, li aliris, por trovi, se eble, ion sur °i; kaj veninte al °i, li trovis nenion krom folioj, Šar la tempo de figoj ankorař ne venis.
14 Kaj responde li diris al °i: Neniu por Šiam man°u frukton el vi. Kaj ařdis la disŠiploj.


15 Kaj ili venis en Jerusalemon; kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn kaj la aŠetantojn en la templo, kaj renversis la tablojn de la mon■an°istoj kaj la se°ojn de la vendantoj de kolomboj;
16 kaj ne permesis, ke oni portu ian vazon tra la templo.
17 Kaj li instruis, kaj diris al ili: Ău ne estas skribite: Mia domo estos nomata domo de pre°o por Šiuj popoloj? Sed vi faris °in kaverno de rabistoj.
18 Kaj la Šefpastroj kaj la skribistoj ařdis tion, kaj serŠis, kiamaniere pereigi lin; Šar ili timis lin, Šar la tuta homamaso miregis pro lia instruado.


19 Kaj kiam vesperi°is, li eliris el la urbo.


20 Kaj matene, preterpasante, ili vidis la figarbon forvelkinta de la radikoj.
21 Kaj rememorinte, Petro diris al li: Rabeno, jen forvelkis la figarbo, kiun vi malbenis.
22 Kaj responde Jesuo diris al ili: Havu fidon al Dio.
23 Vere mi diras al vi: Se iu diros al Ši tiu monto: Estu formovita kaj ╝etita en la maron, kaj ne dubos en sia koro, sed kredos, ke okazos tio, kion li diras, tiu °in havos.
24 Pro tio mi diras al vi: Kion ajn vi petos, pre°ante, kredu, ke vi tion jam ricevis, kaj vi °in havos.
25 Kaj kiam vi staras pre°ante, pardonu, se vi havas ion kontrař iu; por ke ankař via Patro, kiu estas en la Šielo, pardonu al vi viajn erarojn.
26 Sed se vi ne pardonos, ankař via Patro, kiu estas en la Šielo, ne pardonos viajn erarojn.


27 Kaj ili denove venis al Jerusalem; kaj dum li Širkařiris en la templo, la Šefpastroj kaj la skribistoj kaj la plia°uloj venis al li,
28 kaj diris al li: Lař kia ařtoritato vi faras Ši tion? ař kiu donis al vi tian ařtoritaton, ke vi faru Ši tion?
29 Sed Jesuo diris al ili: Mi faros al vi unu demandon, kaj respondu al mi, kaj mi diros al vi, lař kia ařtoritato mi faras Ši tion.
30 La baptado de Johano, Šu °i estis el la Šielo, ař el homoj? respondu al mi.
31 Kaj ili diskutis inter si, dirante: Se ni diros: El la Šielo, li diros: Kial do vi ne kredis al li?
32 Sed se ni diros: El homoj--ili timis la popolon, Šar Šiuj opiniis, ke Johano efektive estis profeto.
33 Kaj responde ili diris al Jesuo: Ni ne scias. Kaj Jesuo diris al ili: Kaj mi ne diras al vi, lař kia ařtoritato mi faras Ši tion.

Ăapitro 12


1 Kaj li komencis paroli al ili per paraboloj. Vinber°ardenon plantis unu viro, kaj Širkařmetis plektobarilon, kaj fosis vinpremejon, kaj konstruis turon, kaj luigis °in al kultivistoj, kaj forvoja°is.
2 Kaj li sendis sklavon en la °usta tempo al la kultivistoj, por ricevi de la kultivistoj el la fruktoj de la vinberejo.
3 Kaj ili kaptis lin kaj skur°is lin, kaj forsendis lin senhava.
4 Kaj poste li sendis al ili duan sklavon; kaj ili lin kapvundis kaj malhonoris.
5 Kaj li sendis alian, kaj ili mortigis lin; kaj multajn aliajn; skur°ante unujn, kaj mortigante aliajn.
6 Li havis ankorař unu amatan filon: li sendis lin ankař la lastan al ili, dirante: Ili respektos mian filon.
7 Sed tiuj kultivistoj diris inter si: Ăi tiu estas la heredonto; venu, ni mortigu lin, kaj la hereda╝o estos nia.
8 Kaj ili kaptis kaj mortigis lin, kaj el╝etis lin ekster la vinberejon.
9 Kion do faros la sinjoro de la vinberejo? li venos kaj pereigos la kultivistojn, kaj donos la vinberejon al aliaj.
10 Ău vi ne legis tiun skribon:

Ůtono, kiun mal■atis la konstruantoj, Fari°is ■tono bazangula;
11 De la Eternulo Ši tio fari°is, Kaj °i estas miraklo en niaj okuloj?


12 Kaj ili celis kapti lin, sed ili timis la homamason; Šar ili eksciis, ke li parolis la parabolon kontrař ili; kaj forlasinte lin, ili foriris.


13 Kaj ili sendis al li iujn el la Fariseoj kaj el la Herodanoj, por impliki lin per interparolado.
14 Kaj veninte, ili diris al li: Majstro, ni scias, ke vi estas verama kaj ne zorgas pri iu ajn; Šar vi ne favoras la personon de homoj, sed instruas lař vero la vojon de Dio. Ău konvenas doni tributon al Cezaro, ař ne?
15 Ău ni donu, ař ne donu? Sed li, sciante ilian hipokritecon, diris al ili: Kial vi provas min? alportu al mi denaron, ke mi °in vidu.
16 Kaj ili °in alportis. Kaj li diris al ili: Kies estas Ši tiu bildo kaj la surskriba╝o? Kaj ili diris al li: De Cezaro.
17 Kaj Jesuo respondis al ili: Redonu al Cezaro la propra╝on de Cezaro, kaj al Dio la propra╝on de Dio. Kaj ili miregis pro li.


18 Kaj venis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas relevi°o; kaj ili demandis lin, dirante:
19 Majstro, Moseo skribis por ni: Se ies frato mortos kaj postlasos edzinon kaj ne lasos infanon, la frato de la mortinto prenu lian edzinon kaj naskigu idaron al sia frato.
20 Estis sep fratoj; kaj la unua prenis edzinon, kaj mortinte, ne lasis idaron;
21 kaj la dua prenis ■in, kaj mortis, ne lasinte idaron; kaj la tria same;
22 kaj la sep ne lasis idaron. Laste post Šiuj la virino ankař mortis.
23 En la relevi°o, por kiu el ili ■i estos edzino? Šar Šiuj sep havis ■in kiel edzinon.
24 Kaj Jesuo diris al ili: Ău vi ne eraras pro tio, ke vi ne scias la Skribojn, nek la potencon de Dio?
25 Ăar kiam oni levi°os el la mortintoj, oni nek edzi°as nek edzini°as, sed estas kiel an°eloj en la Šielo.
26 Sed pri la mortintoj, ke ili relevi°as, Šu vi ne legis en la libro de Moseo Še la arbeta╝o, kiel Dio parolis al li, dirante: Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob?
27 Li estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj: vi multe eraras.


28 Kaj unu el la skribistoj alvenis kaj ařskultis la diskutadon, kaj rimarkis, ke li lerte respondas al ili; kaj tiu demandis lin: Kiu ordono estas la unua el Šiuj?
29 Kaj Jesuo respondis: La unua estas: Ařskultu, ho Izrael! la Eternulo, nia Dio, la Eternulo estas unu;
30 kaj amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso kaj per via tuta forto.
31 Kaj jen estas la dua: Amu vian proksimulon kiel vin mem. Pli granda ol Ši tiuj ne estas alia ordono.
32 Kaj respondis al li la skribisto: Bone, Majstro, lař vero vi respondis, ke Li estas unu, kaj ne ekzistas alia krom Li;
33 kaj ami Lin per la tuta koro kaj per la tuta intelekto kaj per la tuta forto, kaj ami sian proksimulon kiel sin mem--tio multe pli valoras, ol Šiuj bruloferoj kaj pekoferoj.
34 Kaj Jesuo, vidante, ke li respondis prudente, diris al li: Vi ne estas malproksime de la regno de Dio. Kaj neniu plu kura°is fari al li demandon.


35 Kaj responde Jesuo diris, instruante en la templo: Kial diras la skribistoj, ke la Kristo estas Filo de David?
36 David mem diris per la Sankta Spirito:

La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, ěis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj.


37 David mem nomas lin Sinjoro; kaj kiel do li estas lia filo? Kaj la granda homamaso ařskultis lin plezure.


38 Kaj en sia instruado li diris: Gardu vin kontrař la skribistoj, kiuj amas promenadi en roboj kaj salutojn sur la placoj,
39 kaj Šefse°ojn en la sinagogoj, kaj Šeflokojn Še festenoj;
40 kaj kiuj forman°as la domojn de vidvinoj, kaj por preteksto ili longe pre°as; ili ricevos pli severan kondamnon.


41 Kaj sidante kontrař la monkesto, li rimarkis, kiel la homoj en╝etas monerojn en la monkeston; kaj multaj riŠuloj en╝etis multon.
42 Kaj venis unu malriŠa vidvino, kaj en╝etis du leptojn, kiuj faras kodranton.
43 Kaj alvokinte al si siajn disŠiplojn, li diris al ili: Vere mi diras al vi, ke tiu malriŠa vidvino en╝etis pli ol Šiuj ╝etantoj en la monkeston;
44 Šar ili Šiuj en╝etis el sia abundo, sed ■i el sia senhaveco ╝etis Šion, kion ■i havis, sian tutan vivrimedon.

Ăapitro 13


1 Kaj dum li eliris el la templo, unu el liaj disŠiploj diris al li: Majstro, jen kiaj ■tonoj kaj kiaj konstrua╝oj!
2 Kaj Jesuo diris al li: Ău vi vidas Ši tiujn grandajn konstrua╝ojn? ne estos lasita Ši tie ■tono sur ■tono, kiu ne estos de╝etita.


3 Kaj dum li sidis sur la monto Olivarba rekte kontrař la templo, Petro kaj Jakobo kaj Johano kaj Andreo demandis lin aparte:
4 Diru al ni, kiam tio estos? kaj kio estas la signo, kiam Šio tio devos plenumi°i?
5 Kaj Jesuo ekparolis, kaj diris al ili: Gardu vin, ke neniu vin forlogu.
6 Multaj venos en mia nomo, dirante: Mi estas; kaj ili forlogos multajn.
7 Kaj kiam vi ařdos pri militoj kaj famoj de militoj, ne maltrankvili°u; tio devas okazi; sed ankorař ne estas la fino.
8 Ăar levi°os nacio kontrař nacio, kaj regno kontrař regno; estos tertremoj en diversaj lokoj, kaj estos malsatoj; tio estas komenco de suferoj.


9 Sed gardu vin; Šar oni transdonos vin al sinedrioj, kaj en sinagogoj vi estos skur°itaj; kaj vi staros antař provincestroj kaj re°oj pro mi, por atesto al ili.
10 Kaj la evangelio devas antaře esti predikita al Šiuj nacioj.
11 Kaj kiam oni forkondukos kaj transdonos vin, ne antařzorgu, kion vi parolos; sed kio ajn estos donita al vi en tiu horo, tion parolu; Šar la parolanto estas ne vi, sed la Sankta Spirito.
12 Kaj frato transdonos fraton al morto, kaj patro filon; kaj levi°os gefiloj kontrař gepatroj kaj mortigos ilin.
13 Kaj vi estos malamataj de Šiuj pro mia nomo; sed kiu persistos °is la fino, tiu estos savita.


14 Sed kiam vi vidos la abomeninda╝on de dezerteco starantan tie, kie ne decas (la leganto komprenu), tiam kiuj estas en Judujo, tiuj forkuru al la montoj;
15 kaj kiu estas sur la tegmento, tiu ne malsupreniru, nek eniru, por preni ion el sia domo;
16 kaj kiu estas sur la kampo, tiu ne revenu, por preni sian mantelon.
17 Sed ve al la gravedulinoj kaj al la suŠigantinoj en tiuj tagoj!
18 Kaj pre°u, ke tio ne okazu en vintro.
19 Ăar tiuj tagoj estos tagoj de aflikto tia, kia ne estis de la komenco de la kreo, kiun Dio kreis, °is nun, kaj neniam estos.
20 Kaj se la Eternulo ne malplilongigus la tagojn, neniu karno estus savita; sed pro la elektitoj, kiujn Li elektis, Li malplilongigis la tagojn.
21 Kaj tiam se iu diros al vi: Jen Ši tie la Kristo, ař, Jen tie; ne kredu;
22 Šar levi°os falsaj kristoj kaj falsaj profetoj, kaj faros signojn kaj miraklojn, por erarigi, se eble, la elektitojn.
23 Sed gardu vin; jen mi Šion antařdiris al vi.


24 Sed en tiuj tagoj, post tiu aflikto, la suno mallumi°os kaj la luno ne donos sian lumon,
25 kaj la steloj falados el la Šielo, kaj la potencoj, kiuj estas en la Šieloj, ■anceli°os.
26 Kaj tiam oni vidos la Filon de homo, venantan en nuboj kun granda potenco kaj gloro.
27 Kaj tiam li elsendos la an°elojn kaj kolektos siajn elektitojn el la kvar ventoj, de la limo de la tero °is la limo de la Šielo.


28 De la figarbo lernu °ian parabolon: kiam °ia branŠo jam moli°as kaj aperigas foliojn, vi scias, ke la somero estas proksima;
29 tiel same vi, kiam vi vidos, ke tio okazas, tiam sciu, ke li estas proksima, Še la pordoj.
30 Vere mi diras al vi: Ăi tiu generacio ne forpasos, antař ol Šio tio fari°os.
31 La Šielo kaj la tero forpasos, sed miaj vortoj ne forpasos.
32 Sed pri tiu tago kaj la horo scias neniu, eŠ ne la an°eloj en la Šielo, nek la Filo, sed nur la Patro.
33 Gardu vin, viglu kaj pre°u; Šar vi ne scias, kiam estos la °usta tempo.
34 Kiel homo forvoja°inta, kiu lasis sian domon kaj donis ařtoritaton al siaj sklavoj, al Šiu lian propran laboron, kaj ordonis al la pordisto, ke li viglu:
35 vi do viglu; Šar vi ne scias, kiam venos la domomastro, Šu vespere, Šu noktomeze, Šu Še la kokokrio, Šu frumatene;
36 por ke li ne venu subite kaj ne trovu vin dormantaj.
37 Kaj kion mi diras al vi, tion mi diras al Šiuj: Viglu.

Ăapitro 14


1 Kaj post du tagoj estis la Pasko kaj la festo de macoj; kaj la Šefpastroj kaj skribistoj serŠis, kiamaniere ili povu per ruzo lin kapti kaj mortigi;
2 Šar ili diris: Ne dum la festo, por ke ne estu tumulto de la popolo.


3 Kaj dum li estis en Betania, en la domo de Simon, la leprulo, kiam li sidis Še man°o, venis virino, havanta alabastran vazon da pura narda ■mira╝o, tre multekosta; kaj rompinte la vazon, ■i surver■is lian kapon.
4 Kaj iuj indignis inter si, dirante: Por kio fari°is Ši tiu mal■paro de la ■mira╝o?
5 Ăar Ši tiun ■mira╝on oni povus vendi por pli ol tricent denaroj, kaj doni al malriŠuloj. Kaj ili murmuris kontrař ■i.
6 Kaj Jesuo diris: Lasu ■in; kial vi °enas ■in? ■i faris bonan faron al mi.
7 Ăar la malriŠulojn vi Šiam havas kun vi, kaj kiam ajn vi volas, vi povas bonfari al ili; sed min vi ne Šiam havas.
8 Kion ■i povis, tion ■i faris; ■i antařfaris la ■miron de mia korpo por la entombigo.
9 Vere mi diras al vi: Kie ajn estos predikata la evangelio en la tuta mondo, tio ankař, kion ■i faris, estos priparolata, por memora╝o de ■i.


10 Kaj Judas Iskariota, kiu estis unu el la dek du, foriris al la Šefpastroj, por transdoni lin al ili.
11 Kaj ařdinte, ili °ojis, kaj promesis doni al li monon. Kaj li serŠis, kiamaniere oportune transdoni lin.


12 Kaj en la unua tago de la macoj, kiam oni buŠis la Paskon, liaj disŠiploj diris al li: Kien vi volas, ke ni iru, kaj pretigu, por ke vi man°u la Paskon?
13 Kaj li sendis du el siaj disŠiploj, kaj diris al ili: Iru en la urbon, kaj vin renkontos viro, portanta kruŠon da akvo;
14 lin sekvu, kaj kien li eniros, tie diru al la domomastro: La Majstro diras: Kie estas mia gastoŠambro, en kiu mi man°os la Paskon kun miaj disŠiploj?
15 Kaj li mem montros al vi grandan supran Šambron, prete aran°itan; kaj tie vi pretigu por ni.
16 Kaj foriris la disŠiploj kaj iris en la urbon, kaj trovis tiel, kiel li diris al ili; kaj ili pretigis la Paskon.


17 Kaj kiam vesperi°is, li venis kun la dek du.
18 Kaj dum ili sidis kaj man°is, Jesuo diris: Vere mi diras al vi, ke unu el vi perfidos min, unu, kiu man°as kun mi.
19 Kaj ili komencis mal°oji, kaj diri al li unu post la alia: Ău eble mi?
20 Sed li diris al ili: Unu el la dek du, kiu trempas kun mi en la pladon.
21 La Filo de homo iros, kiel estas skribite pri li; sed ve al tiu viro, de kiu la Filo de homo estos perfidita! Se tiu homo ne estus naskita, estus bone por li.


22 Kaj dum ili man°is, li prenis panon, kaj, beninte, dispecigis °in kaj donis al ili, kaj diris: Prenu; Ši tio estas mia korpo.
23 Kaj li prenis kalikon, kaj, doninte dankon, li donis al ili; kaj Šiuj trinkis el °i.
24 Kaj li diris al ili: Ăi tio estas mia sango de la interligo, kiu estas elver■ata por multaj.
25 Vere mi diras al vi: Mi ne plu trinkos el la frukto de la vinberarbo, °is tiu tago, kiam mi trinkos °in novan en la regno de Dio.


26 Kaj kantinte himnon, ili foriris al la monto Olivarba.


27 Kaj Jesuo diris al ili: Vi Šiuj ofendi°os; Šar estas skribite: Mi frapos la pa■tiston, kaj la ■afoj diskuros.
28 Tamen post mia relevi°o, mi iros antař vi en Galileon.
29 Sed Petro diris al li: EŠ se Šiuj ofendi°os, tamen ne mi.
30 Kaj Jesuo diris al li: Vere mi diras al vi, ke hodiař en Ši tiu nokto, antař ol dufoje krios koko, vi trifoje malkonfesos min.
31 Sed tre insiste li diris: EŠ se mi devos morti kun vi, mi neniel vin malkonfesos. Kaj tiel same diris ili Šiuj.


32 Kaj ili venis al loko, kies nomo estas Getsemane; kaj li diris al siaj disŠiploj: Sidu Ši tie, dum mi pre°os.
33 Kaj li prenis kun si Petron kaj Jakobon kaj Johanon, kaj komencis tre konsterni°i kaj maltrankvili°i.
34 Kaj li diris al ili: Tre mal°oja estas mia animo, eŠ °is morto; restu Ši tie, kaj viglu.
35 Kaj irinte iom antařen, li falis sur la teron, kaj pre°is, ke, se povas esti, la horo pasu for de li.
36 Kaj li diris: Aba, Patro, Šio estas ebla Še Vi: forportu de mi Ši tiun kalikon; tamen estu ne tio, kion mi volas, sed kion Vi volas.
37 Kaj li venis, kaj trovis ilin dormantaj, kaj diris al Petro: Simon, Šu vi dormas? Šu vi ne havis forton vigli eŠ unu horon?
38 Viglu kaj pre°u, por ke vi ne eniru en tenton; la spirito ja estas fervora, sed la karno estas malforta.
39 Kaj denove foririnte, li pre°is, dirante la samajn vortojn.
40 Kaj denove reveninte, li trovis ilin dormantaj, Šar iliaj okuloj pezi°is; kaj ili ne sciis, kion respondi al li.
41 Kaj li venis la trian fojon, kaj diris al ili: Dormu nun kaj ripozu; sufiŠas; venis la horo; jen la Filo de homo estas perfidata en la manojn de pekuloj.
42 Levi°u, ni iru; jen mia perfidanto alproksimi°as.


43 Kaj tuj, dum li ankorař parolis, venis Judas, unu el la dek du; kaj kun li homamaso kun glavoj kaj bastonoj venis de la Šefpastroj kaj la skribistoj kaj la plia°uloj.
44 Kaj lia perfidanto jam antaře aran°is kun ili signon, dirante: Kiun mi kisos, tiu estas li; kaptu kaj forkonduku lin garde.
45 Kaj veninte, li tuj iris al li, kaj diris: Rabeno; kaj kisis lin.
46 Kaj ili metis la manojn sur lin kaj arestis lin.
47 Sed unu el tiuj, kiuj staris apude, eltiris la glavon kaj frapis la sklavon de la Šefpastro, kaj detranŠis al li la orelon.
48 Kaj Jesuo responde diris al ili: Ău vi elvenis, kvazař kontrař rabiston, kun glavoj kaj bastonoj, por kapti min?
49 Ăiutage mi estis inter vi en la templo, instruante, kaj vi ne arestis min; tamen, ke plenumi°u la Skriboj.
50 Kaj Šiuj forlasis lin kaj forkuris.


51 Kaj sekvis lin unu junulo, vestita per tola╝o Širkař la nuda korpo; kaj oni kaptis lin;
52 sed lasinte la tola╝on, li forkuris nuda.


53 Kaj oni forkondukis Jesuon al la Šefpastro; kaj kunvenis Še li Šiuj Šefpastroj kaj plia°uloj kaj skribistoj.
54 Kaj Petro malproksime sekvis lin °is interne de la korto de la Šefpastro; kaj sidis kun la subuloj kaj sin varmigis apud la fajro.
55 Sed la Šefpastroj kaj la tuta sinedrio serŠis ateston kontrař Jesuo, por lin mortigi, kaj ne trovis.
56 Ăar multaj malvere atestis kontrař li, kaj iliaj atestoj ne akordi°is.
57 Kaj elpa■is iuj, kaj malvere atestis kontrař li, dirante:
58 Ni ařdis lin diri: Mi detruos Ši tiun sanktejon manfaritan, kaj en la dařro de tri tagoj mi konstruos alian ne manfaritan.
59 Kaj eŠ tiel ilia atesto ne akordi°is.
60 Kaj la Šefpastro stari°is en la mezo, kaj demandis Jesuon, dirante: Ău vi respondas nenion? kion atestas Ši tiuj kontrař vi?
61 Sed li silentadis kaj respondis nenion. Denove la Šefpastro demandis lin, kaj diris al li: Ău vi estas la Kristo, la Filo de la Benato?
62 Kaj Jesuo diris: Mi estas; kaj vi vidos la Filon de homo, sidantan dekstre de la Potenco kaj venantan kun la nuboj de la Šielo.
63 Kaj la Šefpastro dis■iris siajn vestojn, kaj diris: Pro kio ni plu bezonas atestantojn?
64 Vi ařdis la blasfemon: kion vi opinias? Kaj ili Šiuj ju°is lin kondamninda al morto.
65 Kaj iuj komencis kraŠi sur lin, kaj Širkařkovri lian viza°on, kaj vangofrapi lin, kaj diri al li: Profetu; kaj la subuloj frapis lin per la manplatoj.


66 Kaj dum Petro estis malsupre sur la korto, venis unu el la servantinoj de la Šefpastro;
67 kaj vidante Petron sin varmigantan, ■i rigardis lin, kaj diris: Vi ankař estis kun la Nazaretano, kun tiu Jesuo.
68 Sed li malkonfesis, dirante: Mi ne scias, nek komprenas, kion vi diras; kaj li iris en la vestiblon; kaj koko kriis.
69 Kaj lin vidinte, la servantino denove komencis diri al la apudstarantoj: Tiu estas el ili.
70 Kaj li denove malkonfesis. Kaj post iom da tempo la apudstarantoj denove diris al Petro: Vere vi estas el ili, Šar vi estas ja Galileano.
71 Kaj li komencis malbeni kaj ╝uri: Mi ne konas tiun homon, pri kiu vi parolas.
72 Kaj tuj la duan fojon koko kriis. Kaj Petro ekrememoris la vorton, kiun Jesuo diris al li: Antař ol dufoje krios koko, vi trifoje malkonfesos min. Kaj pripensinte, li ekploris.

Ăapitro 15


1 Tuj matene la Šefpastroj, farinte interkonsilon kun la plia°uloj kaj skribistoj kaj la tuta sinedrio, ligis Jesuon kaj forkondukis lin kaj transdonis lin al Pilato.
2 Kaj Pilato demandis lin: Ău vi estas la Re°o de la Judoj? Kaj responde li diris al li: Vi diras.
3 Kaj la Šefpastroj multe lin akuzis.
4 Kaj Pilato denove lin demandis: Ău vi respondas nenion? vidu, pri kiom da aferoj oni vin akuzas.
5 Sed Jesuo ankorař nenion respondis, tiel ke Pilato miris.


6 Ăe tiu festo li kutimis liberigi al ili unu malliberulon, iun ajn, kiun ili pripetis.
7 Kaj estis unu, nomata Barabas, katenita kun la ribelintoj, kiuj en la ribelo faris mortigon.
8 Kaj suprenveninte, la homamaso komencis peti lin pri tio, kion li kutimis fari por ili.
9 Kaj Pilato respondis al ili, dirante: Ău vi volas, ke mi liberigu al vi la Re°on de la Judoj?
10 Ăar li eksciis, ke pro envio la Šefpastroj transdonis lin.
11 Sed la Šefpastroj instigis la homamason, ke prefere li liberigu al ili Barabason.
12 Kaj Pilato, denove respondante, diris al ili: Kion do mi faru al tiu, kiun vi nomas Re°o de la Judoj?
13 Kaj ili denove ekkriis: Krucumu lin.
14 Kaj Pilato diris al ili: Kial? kian malbonon li faris? Sed ili des pli ekkriis: Krucumu lin.
15 Kaj Pilato, volante kontentigi la homamason, liberigis al ili Barabason, kaj, skur°inte Jesuon, transdonis lin, por esti krucumita.


16 Kaj la soldatoj forkondukis lin en la korton, kiu estas la Pretorio, kaj kunvokis la tutan kohorton.
17 Kaj ili vestis lin per purpuro, kaj plektinte dornan kronon, surmetis °in al li;
18 kaj ili komencis aklami lin: Saluton, Re°o de la Judoj!
19 Kaj ili frapis lian kapon per kano, kaj kraŠis sur lin, kaj ekgenuinte, klini°is al li.
20 Kaj mokinte lin, ili demetis de li la purpuran veston, kaj surmetis liajn proprajn vestojn. Kaj ili elkondukis lin, por krucumi lin.


21 Kaj ili devigis al servado unu preterpasanton, venantan de la kamparo, Simonon, Kirenanon, patron de Aleksandro kaj Rufo, ke li portu lian krucon.
22 Kaj ili kondukis lin al la loko Golgota, tio estas, Loko de Kranio.
23 Kaj ili donis al li vinon kun mirho enmiksita, sed li ne akceptis °in.
24 Kaj ili krucumis lin kaj dividis inter si liajn vestojn, ╝etante lotojn sur ili, kion Šiu el ili ricevu.
25 Kaj estis la tria horo, kaj ili krucumis lin.
26 Kaj la surskribo de lia akuzo estis surskribita: LA REěO DE LA JUDOJ.
27 Kaj kun li ili krucumis du rabistojn, unu dekstre kaj unu maldekstre de li.
28 Kaj plenumi°is la Skribo, kiu diras: Kaj li estis alkalkulita al krimuloj.
29 Kaj la preterpasantoj insultis lin, balancante la kapon, kaj dirante: Ha, ha! vi, kiu detruas la sanktejon kaj konstruas °in en la dařro de tri tagoj,
30 savu vin, deirante de la kruco.
31 Tiel same ankař la Šefpastroj, mokante inter si kun la skribistoj, diris: Aliajn li savis; sin mem li ne povas savi.
32 La Kristo, la Re°o de Izrael, deiru ja nun de la kruco, por ke ni vidu kaj kredu. Kaj tiuj, kiuj estis krucumitaj kun li, insultis lin.


33 Kaj kiam venis la sesa horo, fari°is mallumo sur la tuta lando °is la nařa horo.
34 Kaj je la nařa horo Jesuo kriis per lařta voŠo: Eloi, Eloi, lama sabaÂtani; tio estas: Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min?
35 Kaj iuj el la apudstarantoj, ařdinte, diris: Jen li vokas Elijan.
36 Kaj unu kuris, kaj plenigis spongon per vinagro, kaj metinte °in sur kanon, donis al li trinki, dirante: Lasu; ni vidu, Šu venos Elija, por depreni lin.
37 Sed Jesuo, eliginte lařtan krion, ellasis for la spiriton.
38 Kaj la kurteno de la sanktejo dis■iri°is en du pecojn de supre °is malsupre.
39 Kaj kiam la centestro, kiu apudstaris kontrař li, vidis, ke li tiamaniere ellasis for la spiriton, li diris: Vere Ši tiu viro estis Filo de Dio.
40 Estis ankař virinoj, rigardantaj de malproksime, inter kiuj estis Maria Magdalena, kaj Maria, la patrino de Jakobo la malgranda kaj de Joses, kaj Salome;
41 kiuj sekvis lin, kiam li estis en Galileo, kaj servadis al li; kaj multaj aliaj virinoj, kiuj suprenvenis kun li en Jerusalemon.


42 Kaj kiam jam vesperi°is, pro tio, ke estas la Preparado, tio estas, la tago antař sabato,
43 venis Jozef el Arimateo, honorinda konsilanto, kiu mem atendadis la regnon de Dio; kaj li kura°e eniris al Pilato, kaj petis la korpon de Jesuo.
44 Kaj Pilato miris, Šu li jam mortis; kaj alvokinte la centestron, li demandis lin, Šu li de longe estas mortinta.
45 Kaj scii°inte de la centestro, li donis al Jozef la korpon.
46 Kaj li aŠetis tola╝on, kaj deprenis lin kaj envolvis lin en la tola╝o, kaj metis lin en tombon, kiu estis elhakita el ■tonego; kaj li alrulis ■tonon al la enirejo de la tombo.
47 Kaj Maria Magdalena, kaj Maria, la patrino de Joses, vidis, kien oni metis lin.

Ăapitro 16


1 Kaj kiam la sabato jam pasis, Maria Magdalena, kaj Maria, la patrino de Jakobo, kaj Salome aŠetis aroma╝ojn, por ke ili iru kaj ■miru lin.
2 Kaj tre frue en la unua tago de la semajno ili venis al la tombo, kiam la suno ╝us levi°is.
3 Kaj ili diris inter si: Kiu derulos por ni la ■tonon de la enirejo de la tombo?
4 kaj suprenrigardante, ili vidis, ke la ■tono estas derulita; Šar °i estis tre granda.
5 Kaj enirinte en la tombon, ili vidis junulon sidantan Še la dekstra flanko, vestitan per blanka robo; kaj ili miregis.
6 Sed li diris al ili: Ne miregu; vi serŠas Jesuon, la Nazaretanon, la krucumitan: li levi°is; li ne estas Ši tie; jen la loko, kien oni metis lin!
7 Sed iru, diru al liaj disŠiploj kaj al Petro: Li iras antař vi en Galileon; tie vi vidos lin, kiel li diris al vi.
8 Kaj elirinte, ili forkuris de la tombo, Šar tremado kaj konfuzi°o posedis ilin; kaj ili diris nenion al iu, Šar ili timis.


9 Sed levi°inte frue en la unua tago de la semajno, li aperis unue al Maria Magdalena, el kiu li elpelis sep demonojn.
10 Ůi iris, kaj sciigis °in al la homoj, kiuj estis kun li, dum ili mal°ojis kaj ploris.
11 Kaj ařdinte, ke li vivas kaj estas vidita de ■i, ili ne kredis.


12 Kaj post tio li aperis sub alia formo al du el ili, dum ili piediris en la kamparon.
13 Kaj foririnte, ili sciigis al la aliaj, kaj ankař ili ne kredis.


14 Poste li aperis al la dek unu, dum ili sidis Še man°o, kaj riproŠis ilian nekredemon kaj korobstinon, Šar ili ne kredis tiujn, kiuj vidis lin levi°intan.
15 Kaj li diris al ili: Iru en la tutan mondon, kaj prediku la evangelion al Šiu kreita╝o.
16 Kiu kredos kaj estos baptita, tiu estos savita; sed kiu ne kredos, tiu estos kondamnita.
17 Kaj jenaj signoj sekvos la kredantojn: en mia nomo ili elpelos demonojn; ili parolos per lingvoj;
18 ili prenos en manojn serpentojn, kaj se ili trinkos ion mortigan, °i neniel difektos ilin; sur malsanulojn ili metos la manojn, kaj ili sani°os.


19 Tiam la Sinjoro Jesuo, post kiam li parolis al ili, estis ricevita supren en la Šielon, kaj sidi°is dekstre de Dio.
20 Kaj elirinte, ili predikis Šie, kaj la Sinjoro laboris kun ili kaj fortikigis la vorton per la signoj, kiuj sekvis. Amen.

Hosted by uCoz