LA EVANGELIO LAŢ
SANKTA LUKO

Ăapitro 1


1 Ăar multaj jam entreprenis aran°i historion pri la faktoj, kiuj estas konstatitaj inter ni,
2 kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto,
3 ■ajnis bone ankař al mi, esplorinta Šion atente de la komenco, skribi en ordo al vi, plej eminenta Teofilo,
4 por ke vi povu scii la certecon pri la aferoj, pri kiuj vi estas instruita.


5 En la tagoj de Herodo, re°o de Judujo, estis pastro nomata ZeÂarja, el la de╝ora grupo de Abija; kaj li havis edzinon el la filinoj de Aaron, kaj ■ia nomo estis Elizabeto.
6 Kaj ambař estis justaj antař Dio, irantaj lař Šiuj ordonoj kaj instruoj de la Eternulo sen riproŠo.
7 Kaj ili ne havis infanon, Šar Elizabeto estis senfrukta, kaj ili ambař estis en profunda a°o.


8 Kaj dum li plenumis sian pastradon antař Dio en la vico de sia grupo,
9 lař la kutimo de la pastra ofico estis lia loto eniri en la sanktejon de la Eternulo kaj incensadi.
10 Kaj la tuta amaso de la popolo pre°is ekstere dum la horo de la incensado.
11 Kaj aperis antař li an°elo de la Eternulo, staranta dekstre de la altaro de incensado.
12 Kaj ZeÂarja maltrankvili°is, kiam li vidis lin, kaj sur lin falis timo.
13 Sed la an°elo diris al li: Ne timu, ZeÂarja; Šar via pre°o estas ařdita, kaj via edzino Elizabeto naskos al vi filon, kaj vi donos al li la nomon Johano.
14 Kaj vi havos °ojon kaj feliŠon, kaj multaj °ojos pro lia naski°o.
15 Ăar li estos granda antař la Sinjoro, kaj li ne trinkos vinon nek ebriiga╝on; kaj li estos plena de la Sankta Spirito jam de la ventro de sia patrino.
16 Kaj multajn el la filoj de Izrael li turnos al la Eternulo, ilia Dio.
17 Kaj li iros antař Lia viza°o en la spirito kaj potenco de Elija, por turni la korojn de la patroj al la infanoj kaj la malobeemajn al la sa°eco de la justuloj, por pretigi por la Sinjoro popolon preparitan.
18 Kaj ZeÂarja diris al la an°elo: Per kio mi scios tion? Šar mi estas maljunulo, kaj mia edzino havas profundan a°on.
19 Kaj la an°elo responde diris al li: Mi estas Gabriel, kiu staras antař Dio; kaj mi estas sendita, por paroli al vi kaj fari al vi tiun bonan sciigon.
20 Kaj jen vi silentos kaj estos ne kapabla paroli, °is la tago, kiam tio okazos, Šar vi ne kredis miajn vortojn, kiuj plenumi°os siatempe.
21 Kaj la popolo atendis ZeÂarjan, kaj miris pro lia restado en la sanktejo.
22 Kaj kiam li elvenis, li ne povis paroli al ili; kaj ili eksciis, ke li vidis vizion en la sanktejo; kaj li faradis signojn al ili, kaj restis muta.
23 Kaj kiam fini°is la tagoj de lia pastrado, li foriris en sian domon.


24 Kaj post tiuj tagoj lia edzino Elizabeto gravedi°is, kaj ka■is sin kvin monatojn, dirante:
25 Tiamaniere agis la Eternulo rilate al mi en la tagoj, kiam Li favore rigardis min, por forpreni mian riproŠon inter homoj.


26 Kaj en la sesa monato la an°elo Gabriel estis sendita de Dio en urbon de Galileo, nomatan Nazaret,
27 al virgulino fianŠinigita kun viro, kies nomo estis Jozef, el la domo de David; kaj la nomo de la virgulino estis Maria.
28 Kaj li venis al ■i, kaj diris: Saluton al vi la grace favorita, la Eternulo estas kun vi.
29 Sed ■i tre maltrankvili°is Še tiu diro, kaj konsideris, kia povas esti tiu saluto.
30 Kaj la an°elo diris al ■i: Ne timu, Maria; Šar vi trovis gracon antař Dio.
31 Kaj jen vi gravedi°os en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin JESUO.
32 Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo; kaj Dio, la Eternulo, donos al li la tronon de lia patro David;
33 kaj li re°os super la domo de Jakob eterne, kaj lia regno ne havos finon.
34 Kaj Maria diris al la an°elo: Kiel estos tio, Šar mi ne konas viron?
35 Kaj la an°elo responde diris al ■i: La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankař la naskota╝o estos nomata sankta, la Filo de Dio.
36 Kaj jen via parencino Elizabeto ankař gravedi°is je filo en sia maljuneco, kaj la nuna monato estas la sesa por ■i, kiun oni nomis senfrukta.
37 Ăar Še Dio nenio estas neebla.
38 Kaj Maria diris: Jen la sklavino de la Eternulo; estu al mi lař via diro. Kaj la an°elo foriris de ■i.


39 Kaj en tiuj tagoj Maria levi°is kaj senprokraste voja°is en la montan regionon, en urbon de Judujo;
40 kaj enirinte en la domon de ZeÂarja, ■i salutis Elizabeton.
41 Kaj kiam Elizabeto ařdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en ■ia ventro; kaj Elizabeto pleni°is de la Sankta Spirito,
42 kaj ■i levis sian voŠon per lařta krio, kaj diris: Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro.
43 Kaj pro kio okazas al mi Ši tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi?
44 Ăar jen kiam la voŠo de via saluto venis en miajn orelojn, la infaneto °oje eksaltis en mia ventro.
45 Kaj feliŠa estas ■i, kiu kredis, Šar plenumi°os tio, kio estas dirita al ■i de la Eternulo.
46 Kaj Maria diris:

Mia animo altigas la Eternulon,
47 Kaj mia spirito °ojis en Dio, mia Savanto,
48 Ăar Li rigardis la humilecon de Sia sklavino; Ăar jen de nun Šiuj generacioj nomos min feliŠa.
49 Ăar la Potenculo faris al mi granda╝ojn, Kaj sankta estas Lia nomo.
50 Kaj Lia boneco estas por Šiuj generacioj Al tiuj, kiuj Lin timas.
51 Li montris forton per Sia brako, Li dispelis fierulojn en la penso de ilia koro.
52 Li malaltigis potenculojn de iliaj tronoj, Kaj Li altigis humilulojn.
53 Malsatulojn Li plenigis per bona╝o, Kaj riŠulojn Li forsendis malplenaj.
54 Li helpis Sian servanton Izrael, Memorante Sian korfavoron.
55 Kiel Li parolis al niaj patroj, Al Abraham kaj al lia idaro eterne.


56 Kaj Maria lo°is Ši ■i tri monatojn, kaj reiris al sia domo.


57 Kaj venis por Elizabeto la tempo, en kiu ■i devis naski; kaj ■i naskis filon.
58 Kaj ■iaj najbaroj kaj ■iaj parencoj ařdis, ke la Eternulo pligrandigis Sian bonecon al ■i; kaj ili °ojis kun ■i.
59 Kaj en la oka tago oni venis, por cirkumcidi la infaneton; kaj ili eknomis lin ZeÂarja, lař la nomo de lia patro.
60 Kaj lia patrino responde diris: Tute ne; sed li estos nomata Johano.
61 Kaj ili diris al ■i: El via parencaro estas neniu, kiu estas nomata per tiu nomo.
62 Kaj ili faris signojn al lia patro pri tio, kiel li volas, ke li estu nomata.
63 Kaj li petis tabuleton, kaj skribis jene: Lia nomo estas Johano. Kaj Šiuj miris.
64 Kaj tuj lia bu■o malfermi°is, kaj lia lango liberi°is; kaj li parolis, glorante Dion.
65 Kaj timo venis sur Šiujn, kiuj lo°is Širkař ili, kaj tra la tuta monta regiono de Judujo disvasti°is rakonto pri Šio tio.
66 Kaj Šiuj ařdantoj konservis tion en sia koro, dirante: Kia do estos Ši tiu knabeto? Ăar la mano de la Eternulo estis kun li.


67 Kaj lia patro ZeÂarja pleni°is de la Sankta Spirito, kaj profetis, dirante:


68 Benata estu la Eternulo, la Dio de Izrael, Ăar Li vizitis Sian popolon kaj faris por ili elaŠeton,
69 Kaj levis kornon de savo por ni En la domo de Sia servanto David,
70 Kiel Li parolis per la bu■o de Siaj sanktaj profetoj, de post la komenco de la mondo,
71 Savadon el niaj malamikoj kaj el la mano de Šiuj niaj malamantoj;
72 Por montri Sian bonecon Še niaj patroj, Kaj por memori Sian sanktan interligon;
73 La ╝uron, kiun Li ╝uris al nia patro Abraham;
74 Ke Li donos al ni, ke, liberigite el la mano de niaj malamikoj, Ni servu Lin sentime,
75 En sankteco kaj justeco antař Li Šiujn niajn tagojn.
76 Kaj vi, infano, estos nomata profeto de la Plejaltulo, Ăar vi iros antař la viza°o de la Sinjoro, por pretigi liajn vojojn,
77 Por doni al lia popolo scion de savo En la pardonado de iliaj pekoj,
78 Pro la kompata koro de nia Dio, Per kiu nin vizitis la sunlevi°o de supre,
79 Por lumi sur tiujn, kiuj sidas en mallumo kaj en la ombro de morto, Por gvidi niajn piedojn en la vojojn de paco.


80 Kaj kreskis la infano kaj forti°is en spirito, kaj estis en la dezertoj °is la tago de sia ekmontri°o al Izrael.

Ăapitro 2


1 Kaj en tiuj tagoj eliris dekreto de Cezaro Ařgusto, ke la tuta mondo estu registrita.
2 Ăi tiu estis la unua registrado, farita, kiam Kirenio estis reganto de Sirio.
3 Kaj Šiuj iris, por esti registritaj, Šiu al sia urbo.
4 Kaj Jozef ankař supreniris el Galileo, el la urbo Nazaret, en Judujon, al la urbo de David, kiu estas nomata Bet-LeÂem, Šar li estis el la domo kaj familio de David,
5 por esti registrita kun sia fianŠino Maria, kiu estis graveda.
6 Kaj dum ili estis tie, venis la tagoj por ■ia aku■o.
7 Kaj ■i naskis sian unuan filon, kaj ■i Širkařvindis lin kaj ku■igis lin en staltrogon, Šar ne estis loko por ili en la gastejo.


8 Kaj en tiu sama regiono estis pa■tistoj, kiuj kamplo°is kaj nokte gardis sian gregon.
9 Kaj an°elo de la Eternulo alstaris apud ili, kaj la gloro de la Eternulo brilis Širkař ili, kaj ili timis per granda timo.
10 Kaj la an°elo diris al ili: Ne timu; Šar jen mi venigas al vi bonan sciigon de granda °ojo, kiu estos al la tuta popolo;
11 Šar hodiař estas naskita por vi, en la urbo de David, Savanto, kiu estas Kristo, la Sinjoro.
12 Kaj jen la signo por vi: vi trovos infaneton, Širkařvinditan kaj ku■antan en staltrogo.
13 Kaj subite estis kun la an°elo amaso de la Šiela armeo, lařdante Dion, kaj dirante:


14 Gloro al Dio en la supera alto, Kaj sur la tero paco, inter homoj Difavoro.


15 Kaj kiam la an°eloj foriris de ili en la Šielon, la pa■tistoj diris unu al alia: Ni jam iru °is Bet-LeÂem, kaj vidu Ši tiun okazinta╝on, kiun la Eternulo sciigis al ni.
16 Kaj rapidante, ili iris, kaj trovis Marian kaj Jozefon, kaj la infaneton ku■antan en la staltrogo.
17 Kaj tion vidinte, ili sciigis pri la diro, kiu estis parolita al ili pri Ši tiu infano.
18 Kaj Šiuj ařdintoj miris pri tio, kion rakontis al ili la pa■tistoj.
19 Sed Maria konservis Šiujn tiujn dirojn kaj pripensis ilin en sia koro.
20 Kaj la pa■tistoj revenis, glorante kaj lařdante Dion pri Šio, kion ili ařdis kaj vidis, kiel estis parolite al ili.


21 Kaj kiam jam pasis ok tagoj por cirkumcidi lin, oni donis al li la nomon JESUO, kiel li estis nomita de la an°elo, antař ol li estis en la ventro.
22 Kaj kiam fini°is la tagoj de ilia purigado lař la le°o de Moseo, ili alportis lin al Jerusalem, por prezenti lin al la Eternulo,
23 kiel estas skribite en la le°o de la Eternulo: Ăiu virseksulo, kiu malfermas la uteron, estu dediŠita al la Eternulo;
24 kaj por alporti oferon lař tio, kio estas dirita en la le°o de la Eternulo: Paron da turtoj, ař du kolombidojn.
25 Kaj jen en Jerusalem estis viro, kies nomo estis Simeon, kaj Ši tiu estis justa kaj pia, atendanta la konsoladon de Izrael; kaj la Sankta Spirito estis kun li.
26 Kaj estis montrite al li de la Sankta Spirito, ke li ne mortos, °is li vidos la Kriston de la Eternulo.
27 Kaj li venis per la Spirito en la templon; kaj kiam la gepatroj enportis la infanon Jesuo, por fari pri li lař la kutimo de la le°o,
28 tiam li ricevis lin en siajn brakojn, kaj benis Dion, dirante:


29 Nun, ho Eternulo, Vi ellasas Vian servanton, Lař Via vorto, en paco,
30 Ăar miaj okuloj vidis Vian savon,
31 Kiun Vi preparis antař la viza°o de Šiuj popoloj,
32 Lumon por malka■o al la gentoj, Kaj gloron de Via popolo Izrael.


33 Kaj lia patro kaj lia patrino miris pri tio, kio estis parolita pri li;
34 kaj Simeon ilin benis, kaj diris al Maria, lia patrino: Jen Ši tiu estas metita por la falo kaj levi°o de multaj en Izrael, kaj por signo kontrařparolata;
35 kaj ankař vian animon glavo trapasos; por ke la pensoj de multaj koroj malka■i°u.
36 Kaj estis unu profetino, Anna, filino de Fanuel, el la tribo de A■er (■i estis granda°a, lo°inte sep jarojn kun sia edzo de post sia virgeco,
37 kaj estinte vidvino okdek kvar jarojn), kiu neniam foriris el la templo, adorante per fastoj kaj pre°oj nokte kaj tage.
38 Kaj alveninte °uste en tiu horo, ■i dankis Dion, kaj parolis pri li al Šiuj, kiuj atendadis la elaŠeton de Jerusalem.
39 Kaj kiam ili jam faris Šion, konforme al la le°o de la Eternulo, ili revenis en Galileon, al sia urbo Nazaret.


40 Kaj la infano kreskadis kaj forti°is, pleni°ante de sa°eco; kaj la graco de Dio estis sur li.


41 Kaj liaj gepatroj iris Šiujare al Jerusalem Še la Paska festo.
42 Kaj kiam li estis dekdujara, ili supreniris lař la kutimo de la festo;
43 kaj kiam ili jam pasigis la tagojn, Še ilia returni°o la knabo Jesuo restis en Jerusalem, kaj liaj gepatroj tion ne sciis;
44 sed supozante, ke li estas en la karavano, ili iris tagan voja°on, kaj serŠis lin inter siaj parencoj kaj konatoj;
45 kaj ne trovinte lin, ili reiris al Jerusalem, serŠante lin.
46 Kaj post tri tagoj ili trovis lin en la templo, kie li sidis meze de la instruistoj, ařskultante ilin kaj metante al ili demandojn;
47 kaj Šiuj, kiuj ařdis lin, miregis pro lia kompreno kaj liaj respondoj.
48 Kaj ili miris, vidante lin, kaj lia patrino diris al li: Filo, kial vi tiel agis kontrař ni? jen via patro kaj mi serŠis vin kun mal°ojo.
49 Kaj li diris al ili: Kial vi serŠis min? Šu vi ne sciis, ke mi devas esti en la domo de mia Patro?
50 Kaj ili ne komprenis la diron, kiun li parolis al ili.
51 Kaj li malsupreniris kun ili, kaj venis en Nazareton, kaj li estis obeema al ili; kaj lia patrino konservis Šiujn tiujn dirojn en sia koro.


52 Kaj Jesuo progresis en sa°eco kaj staturo, kaj en graco Še Dio kaj homoj.

Ăapitro 3


1 En la dek-kvina jaro de la regado de Tiberio Cezaro, kiam Pontio Pilato estis provincestro de Judujo, kaj Herodo estis tetrarÂo de Galileo, kaj lia frato Filipo tetrarÂo de la regiono Iturea kaj TraÂonitis, kaj Lisanio tetrarÂo de Abilene,
2 dum la Šefpastreco de Anas kaj Kajafas, venis la vorto de Dio al Johano, filo de ZeÂarja, en la dezerto.
3 Kaj li venis en la tutan regionon Širkař Jordan, predikante la bapton de pento por la pardonado de pekoj,
4 kiel estas skribite en la libro de la vortoj de la profeto Jesaja:

VoŠo de krianto en la dezerto: Pretigu la vojon de la Eternulo, Rektigu Liajn irejojn.
5 Ăiu valo levi°os, Kaj Šiu monto kaj monteto malalti°os, Kaj la malebena╝o fari°os ebena╝o, Kaj la malglataj vojoj glati°os;
6 Kaj Šiu karno vidos la savon de Dio.


7 Li do diris al la homamasoj, kiuj eliris, por esti baptitaj de li: Ho vipuridoj! kiu vin avertis forkuri de la venonta kolero?
8 Donu do fruktojn tařgajn por pento. Kaj ne komencu diri en vi: Ni havas Abrahamon kiel patron; Šar mi diras al vi, ke Dio povas el Ši tiuj ■tonoj starigi idojn al Abraham.
9 Kaj la hakilo jam ku■as Še la radiko de la arboj; tial Šiu arbo, kiu ne donas bonan frukton, estas dehakata, kaj ╝etata en fajron.
10 Kaj la homamasoj lin demandis, dirante: Kion do ni faru?
11 Kaj responde li diris al ili: Kiu havas du tunikojn, tiu donu al la nehavanto; kaj kiu havas man°a╝on, tiu faru tiel same.
12 Venis ankař impostistoj, por esti baptitaj, kaj ili diris al li: Majstro, kion ni faru?
13 Kaj li diris al ili: Ne postulu pli multe, ol estas ordonite.
14 Kaj ankař soldatoj lin demandis, dirante: Kaj kion ni faru? Kaj li diris al ili: Ne perfortu iun, nek maljuste ion postulu, kaj estu kontentaj je via salajro.


15 Kaj kiam la popolo atendis, kaj Šiuj diskutis en siaj koroj pri Johano, Šu eble li estas la Kristo,
16 Johano respondis al Šiuj, dirante: Mi ja vin baptas per akvo, sed venas tiu, kiu estas pli potenca ol mi; la rimenon de liaj ■uoj mi ne estas inda malligi; li vin baptos per la Sankta Spirito kaj per fajro;
17 lia ventumilo estas en lia mano, por ke li elpurigu sian dra■ejon, kaj kolektu la tritikon en sian grenejon; sed la grenventuma╝on li bruligos per fajro neestingebla.


18 Kaj per multaj aliaj konsiloj li evangeliis al la popolo.
19 Sed Herodo, la tetrarÂo, riproŠite de li pri Herodias, la edzino de lia frato, kaj pri Šiuj malbona╝oj, kiujn Herodo faris,
20 aldonis al Šio ankař Ši tion, ke li en■losis Johanon en malliberejo.


21 Kaj kiam la tuta popolo estis baptata, Jesuo ankař estis baptita, kaj dum li pre°is, la Šielo malfermi°is,
22 kaj la Sankta Spirito malsupreniris sur lin en korpa aspekto kiel kolombo; kaj venis voŠo el la Šielo: Vi estas Mia Filo, la amata; en vi Mi havas plezuron.


23 Kaj Jesuo mem, komencante, havis Širkař tridek jarojn, estante filo (kiel oni supozis) de Jozef, de Eli,
24 de Mattat, de Levi, de MelÂi, de Janaj, de Jozef,
25 de Matatias, de Amos, de NaÂum, de Esli, de Nagaj,
26 de Maat, de Matatias, de Semein, de Jozef, de Joda,
27 de JoÂanan, de Resa, de Zerubabel, de Ůealtiel, de Neri,
28 de MelÂi, de Adi, de Kosam, de Elmodam, de Er,
29 de Jesu, de Eliezer, de Jorim, de Mattat, de Levi,
30 de Simeon, de Jehuda, de Jozef, de Jonam, de Eljakim,
31 de Melea, de Mena, de Matata, de Natan, de David,
32 de Ji■aj, de Obed, de Boaz, de Salma, de NaÂ■on,
33 de Aminadab, de Ram, de Žecron, de Perec, de Jehuda,
34 de Jakob, de Isaak, de Abraham, de TeraÂ, de NaÂor,
35 de Serug, de Reu, de Peleg, de Eber, de ŮelaÂ,
36 de Kenan, de ArpaÂ■ad, de Ůem, de Noa, de LemeÂ,
37 de Metu■elaÂ, de ŽanoÂ, de Jared, de Mahalalel, de Kenan,
38 de Eno■, de Set, de Adam, de Dio.

Ăapitro 4


1 Kaj Jesuo, plena de la Sankta Spirito, revenis de Jordan, kaj estis kondukata de la Spirito en la dezerton
2 dum kvardek tagoj, tentate de la diablo. Kaj li man°is nenion en tiuj tagoj; kaj kiam ili fini°is, li malsatis.
3 Kaj la diablo diris al li: Se vi estas Filo de Dio, ordonu al Ši tiu ■tono, ke °i fari°u pano.
4 Kaj Jesuo respondis al li: Estas skribite: Ne per la pano sole vivos homo.
5 Kaj kondukinte lin supren, li montris al li Šiujn regnojn de la mondo en momento da tempo.
6 Kaj la diablo diris al li: Mi donos al vi la tutan Ši tiun potencon kaj ilian gloron; Šar °i estas transdonita al mi, kaj al kiu ajn mi volas, al tiu mi °in donas.
7 Se do vi adorklini°os antař mi, Šio estos via.
8 Kaj responde Jesuo diris al li: Estas skribite: Al la Eternulo, via Dio, adorklini°u, kaj al Li sola servu.
9 Kaj li kondukis lin al Jerusalem, kaj starigis lin sur la tegmenta pinto de la templo, kaj diris al li: Se vi estas Filo de Dio, ╝etu vin de Ši tie malsupren;
10 Šar estas skribite:

Al siaj an°eloj Li ordonos pri vi, ke ili vin gardu,


11 kaj:

Sur la manoj ili vin portos, Por ke vi ne falpu■i°u sur ■tono per via piedo.


12 Kaj responde Jesuo diris al li: Estas dirite: Ne provu la Eternulon, vian Dion.


13 Kaj fininte la tutan tentadon, la diablo foriris de li °is estonta tempo.


14 Kaj revenis Jesuo en la potenco de la Spirito en Galileon; kaj eliris famo pri li tra la tuta Širkařa╝o.
15 Kaj li instruadis en iliaj sinagogoj, glorate de Šiuj.


16 Kaj li venis al Nazaret, kie li estis edukita; kaj lař sia kutimo li eniris en la sinagogon en la sabata tago, kaj stari°is, por legi.
17 Kaj estis donita al li libro de la profeto Jesaja. Kaj, malferminte la libron, li trovis la lokon, kie estis skribite:


18 La spirito de la Eternulo estas sur mi, Ăar Li min sanktoleis, por bonanonci al malriŠuloj; Li sendis min, por anonci liberecon al kaptitoj Kaj vidpovon al blinduloj, Por meti la vunditojn en liberecon,
19 Por proklami favorjaron de la Eternulo.


20 Kaj kunvolvinte la libron, kaj redoninte °in al la subulo, li sidi°is; kaj la okuloj de Šiuj en la sinagogo atente lin rigardis.
21 Kaj li ekparolis al ili: Hodiař tiu skribo plenumi°as en viaj oreloj.
22 Kaj Šiuj atestis pri li, kaj miris pro la vortoj de graco, kiuj eliris el lia bu■o; kaj ili diris: Ău Ši tiu ne estas la filo de Jozef?
23 Kaj li diris al ili: Sendube vi diros al mi la jenan sentencon: Kuracisto, sanigu vin mem; kiajn aferojn, pri kiuj ni ařdis, en Kapernaum faritajn, tiajn faru Ši tie en via patrujo.
24 Kaj li diris: Vere mi diras al vi: Neniu profeto estas akceptata en sia patrujo.
25 Kun vereco mi diras al vi: Estis multaj vidvinoj en Izrael en la tagoj de Elija, kiam estis ■losita la Šielo tri jarojn kaj ses monatojn, kiam okazis granda malsato sur la tuta lando;
26 kaj al neniu el ili Elija estis sendita, krom al Carfat en la lando Cidon, al virino vidvino.
27 Kaj estis multaj lepruloj en Izrael en la tagoj de la profeto Eli■a; sed neniu el ili estis purigita, krom Naaman, la Siriano.
28 Kaj Šiuj en la sinagogo pleni°is de kolero, ařdante tion;
29 kaj levi°inte, ili el╝etis lin ekster la urbon, kaj kondukis lin °is la kruta╝o de la monteto, sur kiu ilia urbo estis konstruita, por ╝eti lin malsupren.
30 Sed li foriris, trapasinte tra ilia mezo.


31 Kaj li malsupreniris al Kapernaum, urbo Galilea. Kaj li instruis ilin en la sabato;
32 kaj oni miris pro lia instruado, Šar kun ařtoritato estis lia vorto.
33 Kaj en la sinagogo estis viro, havanta spiriton de malpura demono; kaj li kriegis per lařta voŠo,
34 dirante: Ha! kio estas inter ni kaj vi, Jesuo Nazaretano? Ău vi venis, por pereigi nin? Mi scias, kiu vi estas, la Sanktulo de Dio.
35 Kaj Jesuo severe admonis lin, dirante: Silentu, kaj eliru el li. Kaj ╝etinte lin en la mezon, la demono eliris el li, neniel difektinte lin.
36 Kaj falis miro sur Šiujn, kaj ili kunparoladis inter si, dirante: Kia vorto estas Ši tio? Šar kun ařtoritato kaj potenco li ordonas al la malpuraj spiritoj, kaj ili eliras.
37 Kaj famo pri li eliris al Šiu loko de la tuta Širkařa╝o.


38 Kaj levi°inte el la sinagogo, li eniris en la domon de Simon. Kaj la bopatrino de Simon estis tenata de granda febro, kaj ili petis lin pri ■i.
39 Kaj starante super ■i, li admonis la febron; kaj °i forlasis ■in, kaj ■i tuj levi°is kaj servis al ili.


40 Kaj Še la subiro de la suno Šiuj, kiuj havis malsanulojn kun diversaj malsanoj, venigis ilin al li; kaj li metis sur Šiun el ili la manojn, kaj sanigis ilin.
41 Eliris ankař demonoj el multaj, kriegante, kaj dirante: Vi estas la Filo de Dio. Kaj severe admonante, li ne permesis al ili paroli, Šar ili sciis, ke li estas la Kristo.


42 Kaj kiam tagi°is, li eliris, kaj venis en dezertan lokon; kaj la homamasoj lin serŠis, kaj venis al li, kaj lin detenis, ke li ne foriru de ili.
43 Sed li diris al ili: Ankař al la ceteraj urboj mi devas prediki la evangelion de la regno de Dio; Šar por tio mi estas sendita.


44 Kaj li predikis en la sinagogoj de Galileo.

Ăapitro 5


1 Kaj dum la homamaso Širkařpremis lin kaj ařskultis la vorton de Dio, li staris apud la lago Genesaret;
2 kaj li vidis du ■ipetojn starantajn apud la lago, sed la fi■kaptistoj ╝us eliris el ili, kaj lavis la retojn.
3 Kaj li eniris en unu el la ■ipetoj, kiu apartenis al Simon, kaj petis, ke li for■ovu iom for de la bordo. Kaj li sidi°is, kaj instruis la homamason el la ■ipeto.
4 Kaj kiam li Šesis paroli, li diris al Simon: For■ovu °is la profundo, kaj mallevu la retojn por akirado.
5 Kaj responde Simon diris: Estro, ni jam laboris la tutan nokton kaj kaptis nenion; tamen lař via diro mi mallevos la retojn.
6 Kaj tion farinte, ili enfermis grandan amason da fi■oj, kaj iliaj retoj ekrompi°is;
7 kaj ili geste signis al siaj kompanianoj en la alia ■ipeto, ke ili venu kaj helpu ilin. Kaj ili venis, kaj plenigis ambař ■ipetojn, °is ekprofundi°o.
8 Sed Simon Petro, tion vidinte, falis teren antař la genuoj de Jesuo, dirante: Foriru de mi, ho Sinjoro, Šar mi estas pekulo.
9 Ăar pro la preno de fi■oj, kiun ili akiris, miro kaptis lin, kaj Šiujn, kiuj estis kun li,
10 kaj tiel same Jakobon kaj Johanon, filojn de Zebedeo, kiuj estis kompanianoj de Simon. Kaj Jesuo diris al Simon: Ne timu; de nun vi estos kaptisto de homoj.
11 Kaj kiam ili surbordigis siajn ■ipetojn, ili forlasis Šion, kaj sekvis lin.


12 Kaj dum li estis en unu el la urboj, jen viro plena de lepro; kaj vidante Jesuon, li falis sur la viza°on kaj petegis lin, dirante: Sinjoro, se vi volas, vi povas min purigi.
13 Kaj li etendis la manon kaj tu■is lin, dirante: Mi volas; estu purigita. Kaj tuj la lepro foriris de li.
14 Kaj li ordonis al li, ke li diru al neniu: Sed foririnte, montru vin al la pastro kaj tiele oferu pro via purigado, kiel ordonis Moseo, por atesto al ili.
15 Sed la famo pri li des pli multe disvasti°is; kaj grandaj homamasoj kunvenis, por ařskulti kaj por esti sanigitaj je siaj malsanoj.
16 Sed li fortiris sin en la dezertojn, kaj pre°adis.


17 Kaj en unu el tiuj tagoj li estis instruanta; kaj Šeestis Fariseoj kaj le°instruistoj, sidantaj, kiuj alvenis el Šiu vila°o de Galileo kaj el Judujo kaj el Jerusalem; kaj la potenco de la Eternulo alestis, por sanigi ilin.
18 Kaj jen viroj alportis sur lito viron, kiu estis paralizita; kaj ili penis enporti lin kaj meti lin antař li.
19 Kaj ne trovinte, kiamaniere ili povas enporti lin, pro la homamaso, ili supreniris sur la tegmenton, kaj mallevis lin tra la tegoloj, kun la liteto, en la mezon antař Jesuo.
20 Kaj vidante ilian fidon, li diris: Ho viro, viaj pekoj estas al vi pardonitaj.
21 Kaj la skribistoj kaj Fariseoj komencis diskuti inter si, dirante: Kiu estas Ši tiu, kiu parolas blasfemojn? kiu povas pardoni pekojn krom Dio sola?
22 Sed Jesuo, eksciante iliajn pensojn, responde diris al ili: Kial vi diskutas en viaj koroj?
23 Kio estas pli facila, diri: Viaj pekoj estas al vi pardonitaj, ař diri: Levi°u kaj piediru?
24 Sed por ke vi sciu, ke la Filo de homo havas ařtoritaton sur la tero pardoni pekojn--li diris al la paralizulo: Mi diras al vi: Levi°u, kaj prenu vian liteton, kaj iru al via domo.
25 Kaj tuj li levi°is antař ili, kaj prenis tion, sur kio li ku■is, kaj iris al sia domo, glorante Dion.
26 Kaj mirego kaptis Šiujn, kaj li gloris Dion; kaj ili pleni°is de timo, dirante: Ni vidis mirinda╝ojn hodiař.


27 Kaj post tio li eliris, kaj vidis impostiston, nomatan Levi, sidantan Še la impostejo, kaj diris al li: Sekvu min.
28 Kaj li forlasis Šion, kaj levi°is, kaj sekvis lin.
29 Kaj Levi faris grandan festenon por li en sia domo, kaj estis granda amaso da impostistoj kaj aliaj, kiuj sidis Še man°o kun ili.
30 Kaj la Fariseoj kaj iliaj skribistoj murmuris kontrař liaj disŠiploj, dirante: Kial vi man°as kaj trinkas kun impostistoj kaj pekuloj?
31 Kaj Jesuo responde diris al ili: Ne la sanuloj bezonas kuraciston, sed la malsanuloj.
32 Mi venis, por alvoki ne justulojn, sed pekulojn al pento.
33 Kaj ili diris al li: La disŠiploj de Johano ofte fastas kaj faras pre°ojn, kaj tiel same ankař la disŠiploj de la Fariseoj; sed la viaj man°as kaj trinkas.
34 Kaj Jesuo diris al ili: Ău vi povas igi la filojn de la edzi°ejo fasti, dum la fianŠo estas kun ili?
35 Sed venos tagoj; kaj kiam la fianŠo estos prenita for de ili, tiam ili fastos en tiuj tagoj.
36 Kaj li ankař parolis al ili parabolon: Neniu ■iras pecon el nova vesto kaj alkudras °in sur malnovan veston; Šar alie li ■irus la novan, kaj ankař la flika╝o el la nova ne harmonius kun la malnova.
37 Kaj neniu enver■as novan vinon en malnovajn felsakojn; Šar alie la nova vino krevigus la felsakojn, kaj °i mem elfluus, kaj la felsakoj detrui°us.
38 Sed novan vinon oni devas enver■i en novajn felsakojn.
39 Kaj neniu, trinkinte malnovan vinon, deziras novan; Šar li diras: La malnova estas preferinda.

Ăapitro 6


1 Kaj en sabato li iris tra la grenkampoj, kaj liaj disŠiploj de■iris la spikojn, kaj man°is, frotante ilin en la manoj.
2 Sed iuj el la Fariseoj diris: Kial vi faras tion, kion fari en sabato ne estas permesate?
3 Kaj Jesuo, respondante al ili, diris: Ău vi eŠ ne legis, kion faris David, kiam malsatis li kaj liaj kunuloj?
4 ke li eniris en la domon de Dio, kaj prenis kaj man°is kaj donis ankař al siaj kunuloj la panojn de propono, kiujn man°i ne estas permesate, krom nur al la pastroj?
5 Kaj li diris al ili: La Filo de homo estas sinjoro de la sabato.


6 Kaj en alia sabato li eniris en la sinagogon kaj instruadis; kaj tie estis viro, kies dekstra mano estis velkinta.
7 Kaj la skribistoj kaj Fariseoj observis lin atente, Šu li sanigos en la sabato, por ke ili trovu, kiel lin akuzi.
8 Sed li sciis iliajn pensojn, kaj li diris al la viro, kiu havis la manon velkintan: Levi°u, kaj stari°u en la mezo. Kaj li levi°is kaj stari°is.
9 Kaj Jesuo diris al ili: Mi vin demandas: Šu estas permesate bonfari en sabato, ař malbonfari? Savi vivon, al °in pereigi?
10 Kaj Širkařrigardinte Šiujn, li diris al li: Etendu vian manon. Kaj li tion faris, kaj lia mano resani°is.
11 Sed ili pleni°is de frenezo, kaj interparoladis inter si, kion ili faru al Jesuo.


12 Kaj en tiuj tagoj li foriris sur la monton, por pre°i; kaj li pasigis la tutan nokton en pre°ado al Dio.
13 Kaj kiam tagi°is, li alvokis siajn disŠiplojn, kaj elektis el ili dek du, kiujn li ankař nomis apostoloj:
14 Simonon, kiun li ankař nomis Petro, kaj Andreon, lian fraton, kaj Jakobon kaj Johanon kaj Filipon kaj Bartolomeon
15 kaj Mateon kaj Tomason, kaj Jakobon, filon de Alfeo, kaj Simonon, nomatan Fervorulo,
16 kaj Judason de Jakobo, kaj Judason Iskariotan, kiu fari°is perfidulo.
17 Kaj li malsupreniris kun ili, kaj staris sur ebena loko, kaj granda amaso de liaj disŠiploj, kaj granda nombro de la popolo el la tuta Judujo kaj Jerusalem, kaj el la marbordo de Tiro kaj Cidon, kiuj alvenis, por ařskulti lin kaj sani°i je siaj malsanoj;
18 kaj tiuj, kiuj estis turmentataj de malpuraj spiritoj, estis sanigitaj.
19 Kaj la tuta homamaso volis tu■i lin, Šar potenco eliris el li kaj sanigis Šiujn.


20 Kaj li levis siajn okulojn al siaj disŠiploj, kaj diris: FeliŠaj estas vi malriŠuloj, Šar via estas la regno de Dio.
21 FeliŠaj estas vi, kiuj nun malsatas, Šar vi sati°os. FeliŠaj estas vi, kiuj nun ploras, Šar vi ridos.
22 FeliŠaj vi estas, kiam oni vin malamos kaj vin izolos kaj vin riproŠos, kaj el╝etos vian nomon kial malbonan, pro la Filo de homo.
23 ěoju en tiu tago, kaj pro °ojo saltu, Šar jen via rekompenco estas granda en la Šielo; Šar tiel same faris iliaj patroj kontrař la profetoj.
24 Sed ve al vi riŠuloj! Šar vi jam ricevis vian konsolon.
25 Ve al vi satigitaj! Šar vi malsatos. Ve al vi, kiuj nun ridas! Šar vi mal°ojos kaj ploros.
26 Ve, kiam Šiuj homoj parolos bone pri vi! Šar tiel same faris iliaj patroj al la falsaj profetoj.


27 Sed mi diras al vi, kiuj ařdas: Amu viajn malamikojn, faru bonon al viaj malamantoj;
28 benu tiujn, kiuj vin malbenas; pre°u por tiuj, kiuj kun insulto vin atakas.
29 Al tiu, kiu frapas vin sur la vango, prezentu ankař la alian; kaj de tiu, kiu prenas vian mantelon, ne detenu vian tunikon.
30 Donu al Šiu, kiu petas de vi; kaj de tiu, kiu forprenas viajn poseda╝ojn, ne repostulu ilin.
31 Kaj kiel vi volas, ke la homoj faru al vi, faru ankař al ili tiel same.
32 Kaj se vi amas tiujn, kiuj amas vin, kian dankon vi havas? Šar eŠ la pekuloj amas tiujn, kiuj ilin amas.
33 Kaj se vi bonfaras al viaj bonfarantoj, kian dankon vi havas? Šar eŠ la pekuloj tiel same faras.
34 Kaj se vi pruntas al tiuj, de kiuj vi esperas ricevi, kian dankon vi havas? eŠ pekuloj pruntas al pekuloj, por egale rericevi.
35 Sed amu viajn malamikojn, kaj bonfaru, kaj pruntedonu, pri neniu perdante esperon; kaj via rekompenco estos granda, kaj vi estos filoj de la Plejalta; Šar Li estas bona al la nedankemuloj kaj malbonuloj.
36 Estu kompatemaj, kiel via Patro estas kompatema.
37 Kaj ne ju°u, kaj vi ne estos ju°itaj; kaj ne kondamnu, kaj vi ne estos kondamnitaj; liberigu, kaj vi estos liberigitaj;
38 donu, kaj estos donite al vi; bonan mezuron, premitan, kunskuitan, superfluantan, oni donos en vian sinon. Ăar per kia mezuro vi mezuras, per tia oni remezuros al vi.


39 Kaj li parolis ankař al ili parabolon: Ău blindulo povas gvidi blindulon? Šu ne falos ambař en fosa╝on?
40 DisŠiplo ne estas super sia instruisto; sed perfektigite, Šiu estos kiel lia instruisto.
41 Kaj kial vi rigardas la lignereton, kiu estas en la okulo de via frato, kaj ne pripensas la trabon, kiu estas en via propra okulo?
42 Kiel vi povas diri al via frato: Frato, lasu min eltiri la lignereton, kiu estas en via okulo; dum vi ne pripensas la trabon en via propra okulo? Hipokritulo! eltiru unue la trabon el via okulo, kaj tiam vi klare vidos, por eltiri la lignereton, kiu estas en la okulo de via frato.
43 Ăar ne ekzistas bona arbo, kiu donas putran frukton; nek putra arbo, kiu donas bonan frukton.
44 Ăar Šiu arbo estas konata per sia propra frukto. Ăar el dornarbetoj oni ne kolektas figojn, nek el rubusujo oni rikoltas vinberojn.
45 Bona homo el la bona trezorejo de sia koro liveras bonon, kaj malbona homo el la malbona trezorejo liveras malbonon; Šar el la abundo de la koro parolas lia bu■o.


46 Kaj kial vi min vokas: Sinjoro, Sinjoro; kaj ne faras tion, kion mi diras?
47 Pri Šiu, kiu venas al mi, kaj ařdas miajn parolojn, kaj plenumas ilin, mi montros al vi, al kiu li similas:
48 li similas al viro, kiu, konstruante domon, fosis kaj profunde kavigis, kaj metis fundamenton sur la roko; kaj kiam okazis inundo, la rivero sin ╝etis kontrař tiun domon, kaj ne povis °in ■anceli; Šar °i estis bone konstruita.
49 Sed tiu, kiu ařdas kaj ne plenumas, similas al viro, kiu konstruis sur la tero sen fundamento domon; kontrař kiun la rivero sin ╝etis, kaj °i tuj enfalis, kaj la ruino de tiu domo estis granda.

Ăapitro 7


1 Fininte Šiujn siajn dirojn en la oreloj de la popolo, li eniris en Kapernaumon.


2 Kaj sklavo de unu centestro, kiu estis kara por li, estis malsana kaj preskař mortanta.
3 Kaj ařdinte pri Jesuo, tiu sendis al li plia°ulojn de la Judoj, por peti, ke li venu, por savi lian sklavon.
4 Kaj veninte al Jesuo, ili insiste petegis, dirante: Li estas inda, ke vi faru al li tiun komplezon;
5 Šar li amas nian nacion, kaj li mem konstruigis por ni la sinagogon.
6 Kaj Jesuo ekiris kun ili. Kaj kiam li estis ne malproksime de la domo, la centestro sendis al li amikojn, por diri al li: Sinjoro, ne °enu vin; Šar mi ne estas inda, ke vi venu sub mian tegmenton;
7 pro tio mi ne opiniis min inda veni al vi. Sed vorton parolu, kaj mia knabo sani°os.
8 Ăar mi ankař estas homo metita sub ařtoritato, havante sub mi soldatojn; kaj mi diras al Ši tiu: Iru; kaj li iras; kaj al alia: Venu; kaj li venas; kaj al mia sklavo: Faru Ši tion; kaj li °in faras.
9 Kaj kiam Jesuo tion ařdis, li miris pri li, kaj sin turninte, diris al la homamaso, lin sekvanta: Mi diras al vi: EŠ en Izrael mi ne trovis tiom da fido.
10 Kaj la senditoj, reveninte al la domo, trovis la sklavon sana.


11 Kaj post nelonge li iris al urbo nomata Nain, kaj akompanis lin liaj disŠiploj kaj granda homamaso.
12 Kaj kiam li alproksimi°is al la pordego de la urbo, jen oni elportis mortinton, la solan filon de lia patrino, kaj ■i estis vidvino; kaj granda homamaso el la urbo estis kun ■i.
13 Kaj kiam la Sinjoro ■in vidis, li kortu■i°is pri ■i, kaj diris al ■i: Ne ploru.
14 Kaj li alproksimi°is, kaj tu■is la portilon, kaj la portantoj haltis. Kaj li diris: Junulo, mi diras al vi: Levi°u.
15 Kaj la mortinto side levi°is kaj komencis paroli. Kaj li donis lin al lia patrino.
16 Kaj timo kaptis Šiujn; kaj ili gloris Dion, dirante: Granda profeto levi°is inter ni; kaj: Dio vizitis Sian popolon.
17 Kaj Ši tiu famo pri li eliris tra la tuta Judujo, kaj tra la tuta Širkařa╝o.


18 Kaj la disŠiploj de Johano sciigis lin pri Šio tio.
19 Kaj Johano, alvokinte al si du el siaj disŠiploj, sendis ilin al la Sinjoro, por diri: Ău vi estas la venonto, ař Šu ni atendu alian?
20 Kaj kiam la viroj alvenis al li, ili diris: Johano, la Baptisto, sendis nin al vi, por diri: Ău vi estas la venonto, ař Šu ni atendu alian?
21 En tiu horo li sanigis multajn je malsanoj kaj pestoj kaj malbonaj spiritoj; kaj al multaj blinduloj li redonis vidpovon.
22 Kaj li respondis kaj diris al ili: Iru kaj sciigu Johanon pri tio, kion vi vidis kaj ařdis: blinduloj vidas, lamuloj mar■as, lepruloj estas purigitaj, kaj surduloj ařdas, mortintoj levi°as, al malriŠuloj evangelio estas predikata.
23 Kaj feliŠa estas Šiu, kiu ne falpu■i°as pro mi.


24 Kaj kiam la senditoj de Johano foriris, li komencis paroli al la homamasoj pri Johano: Kion vi eliris en la dezerton, por rigardi? Šu junkon skuatan de la vento?
25 Sed kion vi eliris, por vidi? Šu homon per mola vestaro vestitan? Jen tiuj, kiuj portas luksan vestaron kaj delikate vivadas, trovi°as en domoj de re°oj.
26 Sed kion vi eliris, por vidi? Šu profeton? Jes, mi diras al vi, kaj multe pli ol profeton.
27 Ăar li estas tiu, pri kiu estas skribite:

Jen Mi sendos Mian an°elon antař via viza°o, Kaj li preparos antař vi vian vojon.


28 Mi diras al vi: Inter naskitoj de virinoj estas neniu pli granda ol Johano; tamen tiu, kiu estas nur malgranda en la regno de Dio, estas pli granda ol li.
29 Kaj la tuta popolo kaj la impostistoj, ařdinte, pravigis Dion, Šar ili ricevis la bapton de Johano.
30 Sed la Fariseoj kaj la le°istoj rifuzis por si la intencon de Dio, Šar ili ne estis baptitaj de li.
31 Al kio do mi komparos la homojn de Ši tiu generacio? kaj al kio ili similas?
32 Ili similas al infanoj, kiuj sidas sur la placo kaj vokas unu al alia, dirante: Ni flutis al vi, kaj vi ne dancis; ni lamentis, kaj vi ne ploris.
33 Ăar Johano, la Baptisto, venis, nek man°ante panon nek trinkante vinon; kaj vi diras: Li havas demonon.
34 La Filo de homo venis, man°ante kaj trinkante; kaj vi diras: Jen man°egulo kaj vindrinkulo, amiko de impostistoj kaj pekuloj!
35 Kaj la sa°eco estas pravigita de Šiuj siaj infanoj.


36 Kaj unu el la Fariseoj petis lin, ke li man°u kun li. Kaj li eniris en la domon de la Fariseo, kaj sidi°is Še man°o.
37 Kaj jen estis en la urbo virino pekulino; kaj kiam ■i eksciis, ke Jesuo sidas Še man°o en la domo de la Fariseo, ■i alportis alabastran vazon da ■mira╝o,
38 kaj starante malantaře Še liaj piedoj, plorante, ■i komencis priver■i liajn piedojn per siaj larmoj, kaj vi■is ilin per la haroj de sia kapo, kaj kisadis liajn piedojn, kaj ■miris ilin per la ■mira╝o.
39 Kaj kiam la Fariseo, kiu lin invitis, tion vidis, li parolis en si, dirante: Ăi tiu, se li estus profeto, ja scius, kiu kaj kia virino lin tu■as, ke ■i estas pekulino.
40 Kaj responde Jesuo diris al li: Simon, mi havas ion diri al vi. Kaj li diris: Majstro, parolu.
41 Unu pruntedoninto havis du ■uldantojn; unu ■uldis kvincent denarojn, kaj la alia kvindek.
42 Kiam ili havis nenion, per kio pagi, li pardonis al ambař la ■uldon. Kiu el ili do lin pli amos?
43 Simon responde diris: Tiu, mi supozas, al kiu li pardonis la pli grandan ■uldon. Kaj li diris al li: Vi prave ju°is.
44 Kaj sin turnante al la virino, li diris al Simon: Ău vi vidas Ši tiun virinon? Mi eniris en vian domon, vi ne donis al mi akvon por la piedoj; sed ■i priver■is miajn piedojn per siaj larmoj kaj vi■is ilin per siaj haroj.
45 Vi ne donis al mi kison; sed ■i, de la tempo, kiam mi eniris, ne Šesis kisadi miajn piedojn.
46 Vi ne ■miris mian kapon per oleo; sed ■i ■miris miajn piedojn per ■mira╝o.
47 Pro tio mi diras al vi: Ůiaj pekoj, kiuj estas multaj, estas pardonitaj; Šar ■i multe amis; sed al kiu malmulto estas pardonita, tiu malmulte amas.
48 Kaj li diris al ■i: Viaj pekoj estas pardonitaj.
49 Kaj tiuj, kiuj sidis Še man°o kun li, komencis diri inter si: Kiu estas Ši tiu, kiu eŠ pardonas pekojn?
50 Kaj li diris al la virino: Via fido vin savis; iru en pacon.

Ăapitro 8


1 Kaj post ne longe li vojiradis tra urboj kaj vila°oj, predikante kaj alportante la evangelion de la regno de Dio, kaj kun li la dek du,
2 kaj iuj virinoj, kiuj estis resanigitaj je malbonaj spiritoj kaj malsanoj: Maria, kiu estis nomata Magdalena, el kiu eliris sep demonoj,
3 kaj Joana, edzino de Žuzas, la Šambelano de Herodo, kaj Susana, kaj multaj aliaj, kiuj faris al ili helpan servadon per sia havo.


4 Kaj kiam granda homamaso kolekti°is, kaj homoj el Šiu urbo venis al li, li diris per parabolo:
5 La semisto eliris, por semi sian semon; kaj dum li semis, iuj semoj falis apud la vojo kaj estis piedpremitaj, kaj la birdoj de la Šielo forman°is ilin.
6 Kaj aliaj falis sur ■tonan lokon, kaj kreskinte, velkis, Šar ili ne havis malseka╝on.
7 Kaj aliaj falis meze inter dornojn; kaj la dornoj kunkreskis, kaj sufokis ilin.
8 Kaj aliaj falis en la bonan teron, kaj kreskinte, produktis frukton centoble. Dirinte tion, li kriis: Kiu havas orelojn por ařdi, tiu ařdu.


9 Kaj liaj disŠiploj demandis al li, kia estas Ši tiu parabolo.
10 Kaj li diris: Al vi estas donite scii la misterojn de la regno de Dio; sed al la aliaj per paraboloj, por ke, vidante, ili ne rimarku, kaj ařdante, ili ne komprenu.
11 La parabolo estas jena: La semo estas la vorto de Dio.
12 Kaj la falintaj apud la vojo estas tiuj, kiuj ařdis; tiam venas la diablo, kaj forprenas la vorton el ilia koro, por ke ili ne kredu kaj ne estu savitaj.
13 Kaj la falintaj sur la ■tonan lokon estas tiuj, kiuj, ařdinte, kun °ojo akceptas la vorton; sed ili ne havas radikon, kaj kredas nur portempe, kaj en tempo de tento ili defalas.
14 Kaj tio, kio falis inter dornojn, estas tiuj, kiuj ařdis, kaj dum sia irado sufoki°as per zorgoj kaj riŠo kaj plezuroj de la vivo, kaj ne perfektigas frukton.
15 Kaj tio, kio falis en la bonan teron, estas tiuj, kiuj en bela kaj bona koro, ařdinte la vorton, konservas °in, kaj kun pacienco donas frukton.


16 Kaj ekbruliginte lampon, oni ne kovras °in per vazo, ař for■ovas °in sub liton; sed metas °in sur lampingon, por ke la enirantoj povu vidi la lumon.
17 Ăar estas ka■ita nenio, kio ne malka■i°os; kaj ne estas io sekreta, kio ne koni°os kaj klare elmontri°os.
18 Atentu do, kiamaniere vi ařdas; Šar kiu ajn havas, al tiu estos donite; kaj kiu ajn ne havas, de tiu estos forprenita eŠ tio, kion li ■ajne havas.


19 Kaj alvenis al li lia patrino kaj liaj fratoj, kaj ili ne povis lin atingi pro la homamaso.
20 Kaj oni sciigis lin: Via patrino kaj viaj fratoj staras ekstere, kaj deziras vin vidi.
21 Sed respondante, li diris al ili: Mia patrino kaj miaj fratoj estas tiuj, kiuj ařdas la vorton de Dio, kaj °in plenumas.


22 Kaj en unu el tiuj tagoj eniris en ■ipeton li kaj liaj disŠiploj; kaj li diris al ili: Ni transiru al la alia bordo de la lago; kaj ili surmari°is.
23 Sed dum ili veturis, li endormi°is; kaj falis ventego sur la lagon; kaj ili tute pleni°is de akvo, kaj estis en dan°ero.
24 Kaj ili venis al li, kaj vekis lin, dirante: Estro, estro, ni pereas. Kaj li levi°is, kaj admonis la venton kaj la furiozon de la akvo; kaj ili Šesi°is, kaj fari°is sereno.
25 Kaj li diris al ili: Kie estas via fido? Kaj ili timis kaj miris, dirante unu al la alia: Kiu do estas Ši tiu? Šar li ordonas eŠ al la ventoj kaj al la akvo, kaj ili obeas al li.


26 Kaj ili ■ipveturis al la lando de la Gerasenoj, kiu estas kontrař Galileo.
27 Kaj kiam li surbordi°is, renkontis lin el la urbo viro, havanta demonojn; kaj jam de longe li ne portis vestojn, kaj lo°is ne en domo, sed en la tomboj.
28 Kaj vidinte Jesuon, li ekkriis kaj falis antař li, kaj lařtvoŠe diris: Kio estas inter mi kaj vi, ho Jesuo, Filo de Dio Plejalta? mi petas vin, ne turmento min.
29 Ăar li ordonis al la malpura spirito eliri el la homo. Ăar °i ofte kaptis lin, kaj li estis sub gardantaro, kaj ligita per Šenoj kaj katenoj; kaj disrompinte la ligilojn, li estis peladata de la demono en la dezertojn.
30 Kaj Jesuo demandis lin: Kia estas via nomo? Kaj li diris: Legio; Šar multaj demonoj eniris en lin.
31 Kaj ili petegis lin, ke li ne ordonu al ili foriri en la abismon.
32 Kaj estis tie granda grego da porkoj, pa■ti°antaj sur la monto; kaj ili petegis lin, ke li permesu al ili eniri en la porkojn. Kaj li tion permesis al ili.
33 Kaj elirinte el la viro, la demonoj eniris en la porkojn; kaj la grego kuris de la kruta╝o en la lagon, kaj sufoki°is.
34 Kaj kiam iliaj pa■tistoj vidis la okazinta╝on, ili forkuris, kaj rakontis °in en la urbo kaj en la kamparo.
35 Kaj oni eliris por vidi, kio okazis; kaj ili venis al Jesuo, kaj trovis la viron, el kiu eliris la demonoj, sidanta, vestita kaj en sana prudento, Še la piedoj de Jesuo, kaj ili timis.
36 Kaj la vidintoj rakontis al ili, kiamaniere la demonhavinto sani°is.
37 Kaj la tuta homamaso, el la Širkařa╝o de la Gerasenoj, petis lin foriri de ili; Šar ili estis tenataj de granda timo; kaj li eniris en ■ipeton kaj returne veturis.
38 Sed la viro, el kiu eliris la demonoj, petis lin, ke li povu esti kun li; sed li forsendis lin, dirante:
39 Reiru al via domo, kaj rakontu Šion, kion Dio faris por vi. Kaj li foriris, famigante tra la tuta urbo Šion, kion Jesuo faris por li.


40 Kaj kiam Jesuo revenis, la homamaso bonvenigis lin, Šar Šiuj atendis lin.
41 Kaj jen venis viro, nomata Jairos, kaj li estis sinagogestro; kaj li sin ╝etis antař la piedojn de Jesuo, kaj petegis lin, ke li venu en lian domon;
42 Šar li havis unu solan filinon, proksimume dekdujaran, kaj ■i estis mortanta. Kaj dum li iris, la homamaso Širkařpremis lin.


43 Kaj virino, kiu jam dek du jarojn havis sangofluon, kaj elspezis sian tutan havon por kuracistoj, kaj ne povis esti resanigita de iu,
44 venis malantař lin, kaj tu■is la randon de lia vesta╝o; kaj tuj ■ia sangofluo Šesi°is.
45 Kaj Jesuo diris: Kiu min tu■is? Kaj kiam Šiuj neis, Petro diris: Estro, la homamaso Širkařas kaj premas vin.
46 Sed Jesuo diris: Iu min tu■is; Šar mi sentis, ke de mi eliris potenco.
47 Kaj kiam la virino ekvidis, ke ■i ne estas ka■ita, ■i venis tremanta, kaj, sin ╝etante antař lin, sciigis antař la tuta popolo, pro kia motivo ■i tu■is lin, kaj kiel ■i estas tuj sanigita.
48 Kaj li diris al ■i: Filino, via fido vin savis; iru en pacon.


49 Dum li ankorař parolis, jen iu venis de la domo de la sinagogestro, dirante: Via filino jam mortis; ne °enu la instruiston.
50 Sed Jesuo, ařdinte tion, respondis al li: Ne timu; nur kredu, kaj ■i estos savita.
51 Kaj kiam li venis al la domo, li permesis al neniu eniri kun li, krom Petro kaj Johano kaj Jakobo kaj la patro kaj la patrino de la knabino.
52 Kaj Šiuj ploris kaj °emis pro ■i; sed li diris: Ne ploru; Šar ■i ne mortis, sed dormas.
53 Kaj ili mokridis lin, sciante, ke ■i mortis.
54 Sed li, preninte ■ian manon, vokis ■in, dirante: Knabino, levi°u.
55 Kaj ■ia spirito revenis, kaj ■i tuj stari°is; kaj li ordonis, ke oni donu al ■i man°i.
56 Kaj ■iaj gepatroj estis mirigitaj; sed li ordonis, ke ili diru al neniu tion, kio estis farita.

Ăapitro 9


1 Kaj li kunvokis la dek du, kaj donis al ili potencon kaj ařtoritaton super Šiuj demonoj, kaj por forigi malsanojn.
2 Kaj li forsendis ilin, por prediki la regnon de Dio, kaj por sanigi la malsanulojn.
3 Kaj li diris al ili: Portu nenion por la vojo-- nek bastonon, nek saketon, nek panon, nek monon; kaj ne havu du tunikojn.
4 Kaj en kiun ajn domon vi eniros, tie lo°u, kaj el tie ekvoja°u.
5 Kaj se ie oni vin ne akceptos, tiam, forirante el tiu urbo, deskuu la polvon de viaj piedoj, por atesto kontrař ili.
6 Kaj ili, foririnte, trairis la vila°ojn, Šie predikante la evangelion kaj sanigante.


7 Kaj la tetrarÂo Herodo ařdis pri Šio, kio fari°is; kaj li embarasi°is, Šar iuj diris, ke Johano levi°is el la mortintoj;
8 kaj aliaj, ke Elija aperis; kaj aliaj, ke unu el la antikvaj profetoj relevi°is.
9 Kaj Herodo diris: Johanon mi senkapigis, sed kiu estas Ši tiu, pri kiu mi ařdas tiajn aferojn? Kaj li deziris vidi lin.


10 Kaj la apostoloj, reveninte, rakontis al li Šion, kion ili faris. Kaj li kondukis ilin, kaj foriris aparte al urbo, nomata Betsaida.
11 Sed la homamaso, eksciinte tion, sekvis lin; kaj li akceptis ilin, kaj parolis al ili pri la regno de Dio, kaj tiujn, kiuj bezonis kuracon, li resanigis.
12 Kaj ekvesperi°is; kaj la dek du, alveninte, diris al li: Forsendu la homamason, por ke ili iru en la Širkařajn vila°ojn kaj kampojn, por trovi ripozejojn kaj nutra╝on; Šar Ši tie ni estas en dezerta loko.
13 Sed li diris al ili: Vi donu al ili man°i. Kaj ili diris: Ni havas ne pli ol kvin panojn kaj du fi■ojn, se ni ne irus kaj aŠetus man°a╝on por Ši tiu tuta homomulto.
14 Ăar Šeestis proksimume kvin mil viroj. Kaj li diris al siaj disŠiploj: Sidigu ilin en aroj, po proksimume kvindek.
15 Kaj tion ili faris, kaj sidigis Šiujn.
16 Kaj li prenis la kvin panojn kaj la du fi■ojn, kaj suprenrigardinte al la Šielo, li ilin benis kaj dispecigis, kaj donis al la disŠiploj, por meti antař la homamason.
17 Kaj ili man°is, kaj Šiuj sati°is; kaj oni kolektis da postrestintaj fragmentoj dek du korbojn.


18 Kaj dum li pre°is en soleco, la disŠiploj estis kun li; kaj li demandis ilin, dirante: Kiu, diras la popolo, ke mi estas?
19 Kaj ili responde diris: Lař iuj Johano, la Baptisto; sed lař aliaj: Elija; kaj lař aliaj, ke unu el la antikvaj profetoj relevi°is.
20 Sed li diris al ili: Sed vi--kiu vi diras, ke mi estas? Kaj Petro responde diris: La Kristo de Dio.
21 Sed li per severa ordono admonis, ke ili diru Ši tion al neniu;
22 dirante: La Filo de homo devas multe suferi, kaj esti rifuzita de la plia°uloj kaj Šefpastroj kaj skribistoj, kaj esti mortigita, kaj la trian tagon relevi°i.
23 Kaj li diris al Šiuj: Se iu volas veni post mi, li abnegaciu sin, kaj levu sian krucon Šiutage, kaj sekvu min.
24 Ăar kiu volos savi sian animon, tiu °in perdos; sed kiu perdos sian animon pro mi, tiu °in savos.
25 Ăar kiel profitus homo, se li gajnus la tutan mondon kaj sin perdus ař pereigus?
26 Ăar kiu hontos pri mi kaj pri miaj paroloj, pri tiu hontos la Filo de homo, kiam li venos en sia gloro, kaj la gloro de la Patro kaj de la sanktaj an°eloj.
27 Sed mi diras al vi certe: Inter la Ši tie starantaj estas iuj, kiuj neniel gustumos morton, antař ol ili vidos la regnon de Dio.


28 Kaj pasis post tiuj diroj Širkař ok tagoj, kaj li prenis kun si Petron kaj Johanon kaj Jakobon, kaj supreniris sur la monton, por pre°i.
29 Kaj dum li pre°is, la aspekto de lia viza°o alii°is, kaj lia vestaro fari°is blanka kaj fulme brilanta.
30 Kaj jen interparolis kun li du viroj, kiuj estis Moseo kaj Elija,
31 kiuj montri°is en gloro, kaj parolis pri lia foriro, kiun li estis plenumonta en Jerusalem.
32 Sed Petro, kaj tiuj, kiuj estis kun li, estis subpremataj de dormo; sed veki°inte, ili vidis lian gloron, kaj la du virojn, kiuj staris kun li.
33 Kaj dum ili foriris de li, Petro diris al Jesuo: Estro, estas bone por ni esti Ši tie; kaj ni faru tri lařbojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija; li ne sciis, kion li diras.
34 Kaj dum li tion diris, nubo venis kaj superombris ilin; kaj ili timis, kiam ili eniris en la nubon.
35 Kaj el la nubo venis voŠo, diranta: Ăi tiu estas Mia Filo, Mia elektito; lin ařskultu.
36 Kaj dum la voŠo ankorař sonis, Jesuo trovi°is sola. Kaj ili silentis, kaj al neniu en tiuj tagoj rakontis ion, kion ili vidis.


37 Kaj la sekvantan tagon, post kiam ili malsupreniris de la monto, granda homamaso renkontis lin.
38 Kaj jen unu viro el la homamaso ekkriis, dirante: Majstro, mi petegas vin rigardi mian filon, Šar li estas mia sola infano;
39 kaj jen spirito kaptas lin, kaj subite li ekkrias, kaj °i konvulsiigas lin kun bu■a ■ařmo, kaj malfacile lasas lin, kontuzinte lin.
40 Kaj mi petis viajn disŠiplojn, ke ili elpelu °in; sed ili ne povis.
41 Kaj Jesuo respondis kaj diris: Ho senfida kaj perversa generacio, °is kiam mi estos kun vi kaj vin toleros? venigu Ši tien vian filon.
42 Kaj dum li venis, la demono lin ╝etis sur la teron kaj lin konvulsiigis. Sed Jesuo severe admonis la malpuran spiriton, kaj sanigis la knabon kaj redonis lin al la patro.
43 Kaj Šiuj miregis pro la majesto de Dio.

Sed dum Šiuj miris pri Šio, kion li faris, li diris al siaj disŠiploj:
44 Penetrigu Ši tiujn vortojn en viajn orelojn: Šar la Filo de homo estos transdonita en la manojn de homoj.
45 Sed ili ne komprenis tiun diron, kaj °i estis ka■ita for de ili, por ke ili ne sciu °ian signifon; kaj ili timis demandi al li pri tiu diro.


46 Kaj komenci°is diskutado inter ili pri tio, kiu el ili estos la plej granda.
47 Sed Jesuo, vidinte la diskutadon de iliaj koroj, prenis infanon, kaj starigis lin apud si,
48 kaj diris al ili: Kiu akceptos Ši tiun infanon en mia nomo, tiu min akceptas; kaj kiu min akceptos, tiu akceptas Tiun, kiu min sendis; Šar kiu estas plej malgranda inter vi Šiuj, tiu estas granda.


49 Kaj Johano respondis kaj diris: Estro, ni vidis iun elpelantan demonojn en via nomo; kaj ni malpermesis lin, Šar li ne sekvas kun ni.
50 Sed Jesuo diris al li: Ne malpermesu; Šar tiu, kiu ne estas kontrař vi, estas por vi.


51 Kaj kiam la tagoj maturi°is por lia suprenakcepto, li firmigis sian viza°on, por iri al Jerusalem,
52 kaj sendis senditojn antař sia viza°o; kaj ili iris, kaj eniris en vila°on de la Samarianoj, por pretigi por li.
53 Kaj tiuj lin ne akceptis, Šar lia viza°o estis direktata al Jerusalem.
54 Kaj liaj disŠiploj Jakobo kaj Johano, tion vidinte, diris: Sinjoro, Šu vi volas, ke ni ordonu fajron malsuprenveni el la Šielo kaj ekstermi ilin?
55 Sed li sin turnis kaj admonis ilin; kaj li diris: Vi mem ne scias, lař kia spirito vi estas.
56 Ăar la Filo de homo venis, ne por pereigi animojn de homoj, sed por savi. Kaj ili iris en alian vila°on.


57 Kaj dum ili voja°is, sur la vojo iu diris al li: Mi vin sekvos, kien ajn vi iros.
58 Kaj Jesuo diris al li: La vulpoj havas kavojn, kaj la birdoj de la Šielo havas ripozejojn; sed la Filo de homo ne havas, kie ku■igi sian kapon.
59 Kaj li diris al alia: Sekvu min. Sed li diris: Sinjoro, permesu al mi unue iri kaj enterigi mian patron.
60 Sed li diris al li: Lasu la mortintojn enterigi siajn mortintojn; sed vi iru kaj proklamu la regnon de Dio.
61 Kaj ankorař alia diris: Mi vin sekvos, Sinjoro; sed unue permesu al mi adiaři tiujn, kiuj estas en mia domo.
62 Sed Jesuo diris al li: Neniu, metinte sian manon al la plugilo kaj rigardante malantařen, tařgas por la regno de Dio.

Ăapitro 10


1 Kaj post tio la Sinjoro elektis sepdek aliajn, kaj ilin forsendis duope antař sia viza°o en Šiun urbon kaj Šiun lokon, kien li mem estis venonta.
2 Kaj li diris al ili: La rikolto estas granda, sed la laborantoj estas malmultaj; petu do la Estron de la rikolto, ke Li sendu laborantojn en Sian rikolton.
3 Iru; jen mi sendas vin kiel ■afidojn meze de lupoj.
4 Ne portu monujon, nek saketon, nek ■uojn; kaj salutu neniun sur la vojo.
5 Kaj en kiun ajn domon vi eniros, unue diru: Paco al Ši tiu domo.
6 Kaj se tie estos filo de paco, via paco restos sur li; sed se ne, °i revenos al vi.
7 Kaj en tiu sama domo restu, man°ante kaj trinkante tion, kion ili havas; Šar la laboranto meritas sian salajron. Ne transiru de domo en domon.
8 Kaj en kiun ajn urbon vi eniros, kaj oni vin akceptos, man°u tion, kion oni metos antař vin;
9 kaj sanigu la tieajn malsanulojn, kaj diru al ili: La regno de Dio alproksimi°is al vi.
10 Sed en kiun ajn urbon vi eniros, kaj oni ne akceptos vin, eliru sur °iajn stratojn, kaj diru:
11 EŠ la polvon de via urbo, kiu sin tenas al niaj piedoj, ni devi■as kontrař vin; tamen sciu, ke la regno de Dio alproksimi°is al vi.
12 Mi diras al vi: Estos pli elporteble en tiu tago por Sodom, ol por tiu urbo.
13 Ve al vi, Žorazin! ve al vi, Betsaida! Šar se en Tiro kaj Cidon estus faritaj tiuj potencaj faroj, kiuj fari°is en vi, ili jam antař longe pentus, sidante en saka╝o kaj cindro.
14 Tamen estos pli elporteble por Tiro kaj Cidon en la ju°ado, ol por vi.
15 Kaj vi, Kapernaum, Šu vi estos altigita °is la Šielo? vi ja malsupreniros °is Hades.
16 Kiu vin ařskultas, tiu min ařskultas; kiu vin mal■atas, tiu min mal■atas; kaj kiu min mal■atas, tiu mal■atas Tiun, kiu min sendis.


17 Kaj la sepdek revenis kun °ojo, dirante: Sinjoro, eŠ la demonoj submeti°as al ni per via nomo.
18 Kaj li diris al ili: Mi vidis Satanon falanta de la Šielo, kiel fulmo.
19 Jen mi donis al vi ařtoritaton piedpa■i sur serpentoj kaj skorpioj, kaj sur la tuta potenco de la malamiko; kaj nenio iel vin difektos.
20 Tamen ne °oju pri tio, ke la spiritoj submeti°is al vi; sed °oju, ke viaj nomoj estas skribitaj en la Šielo.


21 En tiu sama horo li °ojis en la Sankta Spirito, kaj diris: Mi Vin gloras, ho Patro, Estro de la Šielo kaj la tero, ke Vi ka■is Ši tion for de sa°uloj kaj prudentuloj, kaj malka■is al infanetoj; jes, Patro, Šar al Vi tio bone plaŠis.
22 Ăio estas transdonita al mi de mia Patro; kaj neniu scias, kiu estas la Filo, krom la Patro; nek kiu estas la Patro, krom la Filo, kaj tiu, al kiu la Filo volas malka■i Lin.
23 Kaj sin turninte al la disŠiploj, li flanke diris: FeliŠaj estas la okuloj, kiuj vidas tion, kion vi vidas;
24 Šar mi diras al vi, ke multaj profetoj kaj re°oj deziris vidi tion, kion vi vidas, kaj ili ne vidis; kaj ařdi tion, kion vi ařdas, kaj ili ne ařdis.


25 Kaj jen unu le°isto stari°is, kaj tentis lin, dirante: Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?
26 Kaj li diris al li: Kio estas skribita en la le°o? kiel vi legas?
27 Kaj li responde diris: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta forto kaj per via tuta menso, kaj vian proksimulon kiel vin mem.
28 Kaj li diris al li: Vi prave respondis; tion faru, kaj vi vivos.
29 Sed li, dezirante pravigi sin, diris al Jesuo: Kaj kiu estas mia proksimulo?
30 Jesuo respondis kaj diris: Unu homo malsupreniris de Jerusalem al JeriÂo; kaj li falis en la manojn de rabistoj, kiuj lin senvestigis kaj batis, kaj foriris, lasante lin duone senviva.
31 Kaj lař okazo unu pastro malsupreniris la saman vojon; kaj lin vidinte, li preterpasis aliflanke.
32 Kaj tiel same unu Levido, veninte al la loko kaj lin vidinte, preterpasis aliflanke.
33 Sed unu Samariano, voja°ante, alvenis tien, kie li estis, kaj lin ekvidinte, li kortu■i°is,
34 kaj alproksimi°is, kaj banda°is liajn vundojn, kaj surver■is oleon kaj vinon; kaj li metis lin sur sian beston, kaj kondukis lin al gastejo, kaj zorgis pri li.
35 Kaj la morgařan tagon li elprenis du denarojn kaj donis ilin al la gastejestro, kaj diris: Zorgu pri li, kaj kion pli vi elspezos, mi tion repagos al vi, kiam mi revenos.
36 Kiu el tiuj tri, lař via opinio, sin montris proksimulo de tiu, kiu falis en la manojn de la rabistoj?
37 Kaj li diris: Tiu, kiu faris al li kompaton. Kaj Jesuo diris al li: Iru vi, kaj faru tion saman.


38 Kaj dum ili voja°is, li eniris en unu vila°on; kaj virino, nomata Marta, akceptis lin en sian domon.
39 Kaj ■i havis fratinon, nomatan Maria, kaj Ši tiu sidis apud la piedoj de la Sinjoro, kaj ařskultis lian parolon.
40 Sed Marta estis distrata pro multo da servado; kaj ■i alproksimi°is, kaj diris: Sinjoro, Šu vi ne zorgas pri tio, ke mia fratino lasis al mi servi sola? diru do al ■i, ke ■i min helpu.
41 Sed la Sinjoro respondis kaj diris al ■i: Marta, Marta, vi zorgas kaj klopodadas pri multaj aferoj;
42 sed unu afero estas necesa; kaj Maria elektis la bonan parton, kiu ne estos prenita for de ■i.

Ăapitro 11


1 Kaj li pre°is en iu loko; kaj kiam li Šesis pre°i, unu el liaj disŠiploj diris al li: Sinjoro, instruu nin pre°i, kiel ankař Johano instruis siajn disŠiplojn.
2 Kaj li diris al ili: Kiam vi pre°as, diru: Patro, Estu sanktigita Via nomo. Venu Via regno.
3 Donu al ni tagon post tago nian Šiutagan panon.
4 Kaj pardonu al ni niajn pekojn, Šar ni ankař pardonas al Šiu, kiu ■uldas al ni. Kaj ne konduku nin en tenton.


5 Kaj li diris al ili: Kiu el vi havos amikon, kaj iros al li noktomeze, kaj diros al li: Amiko, pruntu al mi tri panojn;
6 Šar amiko mia venis al mi post voja°o, kaj mi ne havas, kion meti antař lin;
7 kaj tiu de interne respondos kaj diros: Ne °enu min; la pordo estas jam fermita, kaj miaj infanoj kun mi estas en lito; mi ne povas min levi kaj doni al vi?
8 Mi diras al vi: Kvankam li ne volos pro sia amikeco al li levi°i kaj doni al li, tamen, pro Ši ties persisteco li levi°os kaj donos al li tiom, kiom li bezonas.
9 Kaj mi diras al vi: Petu, kaj al vi estos donite; serŠu, kaj vi trovos; frapu, kaj al vi estos malfermite.
10 Ăar Šiu petanto ricevas; kaj la serŠanto trovas; kaj al la frapanto estos malfermite.
11 Kaj de kiu el vi, kiu estas patro, filo petos panon, kaj li donos al li ■tonon? ař se li petas fi■on, Šu li anstatař fi■o donos al li serpenton?
12 Ař se li petos ovon, Šu li donos al li skorpion?
13 Se vi do, estante malbonaj, scias doni bonajn donacojn al viaj infanoj, des pli via Patro Šiela donos la Sanktan Spiriton al tiuj, kiuj petos al Li.


14 Kaj li estis elpelanta demonon, kiu estis muta. Kaj kiam la demono eliris, la mutulo parolis; kaj la homamaso miregis.
15 Sed iuj el ili diris: Per Baal-Zebub, la estro de la demonoj, li elpelas demonojn.
16 Kaj aliaj, tentante lin, postulis de li signon el la Šielo.
17 Sed li, sciante iliajn pensojn, diris al ili: Ăiu regno, dividita kontrař si, dezerti°as; kaj domo, dividita kontrař domo, falas.
18 Kaj se ankař Satano dividi°as kontrař si, kiel staros lia regno? Šar vi diras, ke per Baal- Zebub mi elpelas demonojn.
19 Kaj se per Baal-Zebub mi elpelas demonojn, per kiu viaj filoj ilin elpelas? tial ili estos viaj ju°antoj.
20 Sed se per la fingro de Dio mi elpelas demonojn, tiam la regno de Dio jam venis sur vin.
21 Kiam fortulo plene armita gardas sian palacon, en paco estas liaj poseda╝oj;
22 sed kiam venas iu pli forta ol li kaj venkos lin, li forprenas lian plenarmilaron, al kiu li fidis, kaj disdonas lian havon.
23 Kiu ne estas kun mi, tiu estas kontrař mi; kaj kiu ne kolektas kun mi, tiu dis╝etas.
24 Kiam la malpura spirito eliris el homo, °i trairas tra senakvaj lokoj, serŠante ripozon; kaj ne trovante °in, diras: Mi reiros al mia domo, el kie mi eliris.
25 Kaj alveninte, °i trovas °in balaita kaj ornamita.
26 Tiam °i iras kaj alprenas al si sep aliajn spiritojn pli malbonajn ol °i mem, kaj ili, enirinte, lo°as tie; kaj la fina stato de tiu homo fari°as pli malbona, ol la unua.


27 Kaj dum li Ši tion parolis, unu virino el la homamaso levis sian voŠon, kaj diris al li: FeliŠaj estas la ventro, kiu naskis vin, kaj la mamoj, kiujn vi suŠis.
28 Sed li diris: Sed pli °uste, feliŠaj estas tiuj, kiuj ařdas la vorton de Dio kaj observas °in.


29 Kaj kiam la homamaso kolekti°is al li, li ekparolis, dirante: Ăi tiu generacio estas malbona generacio; °i serŠas signon, kaj signo ne estos donita al °i, krom la signo de Jona.
30 Ăar kiel Jona estis signo por la Nineveanoj, tiel ankař estos la Filo de homo por Ši tiu generacio.
31 La re°ino de la sudo levi°os en la ju°ado kun la viroj de Ši tiu generacio, kaj ilin kondamnos; Šar ■i venis el la finoj de la tero, por ařskulti la sa°on de Salomono; kaj jen iu pli granda ol Salomono estas Ši tie.
32 Viroj Nineveanoj staros en la ju°ado kun Ši tiu generacio, kaj °in kondamnos; Šar ili pentis pro la predikado de Jona; kaj jen iu pli granda ol Jona estas Ši tie.


33 Kiam oni ekbruligis lampon, oni metas °in ne en ka■ejon, nek sub grenmezurilon, sed sur la lampingon, por ke la enirantoj povu vidi la lumon.
34 La lampo de via korpo estas via okulo; kiam via okulo estas sendifekta, via tuta korpo estas luma; sed kiam °i estas malbona, via korpo ankař estas malluma.
35 Tial viglu, ke la lumo, kiu estas en vi, ne estu mallumo.
36 Tial, se via tuta korpo estas luma, havante nenian malluman parton, °i estos tute lumplena, kiel kiam la lampo lumas al vi per sia brilo.


37 Kaj dum li parolis, unu Fariseo invitis lin matenman°i kun li; kaj li eniris kaj sidi°is.
38 Kaj la Fariseo, ekvidinte, miris, ke li ne lavis sin antař la matenman°o.
39 Kaj la Sinjoro diris al li: Vi Fariseoj purigas la eksteron de kaliko kaj plado, sed via interno estas plena de rabado kaj malvirto.
40 Malsa°uloj! Šu Tiu, kiu faris la eksteron, ne faris ankař la internon?
41 Tamen, uzu por almozo la interna╝ojn, kaj jen Šio estas al vi pura.


42 Sed ve al vi, Fariseoj! Šar vi pagas dekona╝ojn de mento kaj ruto kaj Šiu vegeta╝o, kaj preterlasas ju°on kaj amon al Dio; Ši tion vi devus fari, kaj tion ne preterlasi.
43 Ve al vi, Fariseoj! Šar vi amas la Šefse°ojn en la sinagogoj, kaj la salutojn sur la placoj.
44 Ve al vi! Šar vi similas tombojn ne vidatajn; kaj la homoj, kiuj iras super ili, ne scias.


45 Kaj unu el la le°istoj responde diris al li: Majstro, dirante Ši tion, vi ankař nin riproŠas.
46 Kaj li diris: Ve ankař al vi, le°istoj! Šar vi ■ar°as homojn per ■ar°oj malfacile porteblaj, kaj vi mem ne tu■as eŠ per unu el viaj fingroj la ■ar°ojn.
47 Ve al vi! Šar vi konstruas la tombojn de la profetoj, kiujn viaj patroj mortigis.
48 Tial vi estas atestantoj, kaj konsentas al la faroj de viaj patroj; Šar ili mortigis ilin, kaj vi konstruas la tombojn.
49 Tial ankař diris la sa°o de Dio: Mi sendos al ili profetojn kaj apostolojn, kaj iujn el tiuj ili mortigos kaj persekutos;
50 por ke la sango de Šiuj profetoj, kiu estis elver■ita de post la komenco de la mondo, estu postulita el Ši tiu generacio,
51 de la sango de Habel °is la sango de ZeÂarja, kiu pereis inter la altaro kaj la sankta domo; jes, mi diras al vi: ěi estos postulita el Ši tiu generacio.
52 Ve al vi, le°istoj! Šar vi forprenis la ■losilon de la scio; vi mem ne eniris, kaj vi malhelpis la enirantajn.


53 Kaj kiam li eliris el tie, la skribistoj kaj la Fariseoj atakis lin insiste, kaj instigis lin paroli pri multaj aferoj;
54 insidante kontrař li, por kapti ion el lia bu■o.

Ăapitro 12


1 Dume, kiam la miriadoj de la homamaso kunkolekti°is tiel, ke ili piedpremis unu la alian, li ekparolis al siaj disŠiploj, dirante unue: Gardu vin kontrař la fermenta╝o de la Fariseoj, kiu estas hipokriteco.
2 Sed estas nenio kovrita, kio ne estos elmontrita; kaj nenio ka■ita, kio ne estos sciata.
3 Tial, kion vi diris en la mallumo, tio estos ařdita en la lumo; kaj kion vi parolis en orelon en internaj Šambroj, tio estos proklamita sur la tegmentoj.
4 Kaj mi diras al vi, miaj amikoj: Ne timu tiujn, kiuj mortigas la korpon, kaj poste ne povas fari ion plu.
5 Sed mi montros al vi, kiun vi devas timi: Timu Tiun, kiu, mortiginte, plue havas ařtoritaton en╝eti en Gehenan; jes, mi diras al vi: Tiun timu.
6 Ău oni ne vendas kvin paserojn por du asaroj? kaj eŠ unu el ili ne estas forgesita antař Dio.
7 Sed eŠ la haroj de via kapo estas Šiuj kalkulitaj. Ne timu; vi pli valoras ol multaj paseroj.
8 Kaj mi diras al vi: Ăiun, kiu konfesos min antař la homoj, la Filo de homo ankař konfesos antař la an°eloj de Dio;
9 sed kiu malkonfesos min antař la homoj, tiu estos malkonfesita antař la an°eloj de Dio.
10 Kaj por Šiu, kiu parolos vorton kontrař la Filo de homo, estos pardono; sed por tiu, kiu blasfemas kontrař la Sankta Spirito, ne estos pardono.
11 Kaj kiam oni kondukos vin antař la sinagogojn kaj regantojn kaj ařtoritatulojn, ne zorgu, kiel ař kion respondi, ař kion diri;
12 Šar la Sankta Spirito instruos al vi en tiu horo mem tion, kion vi devas diri.


13 Kaj unu el la homamaso diris al li: Majstro, diru al mia frato, ke li dividu kun mi la hereda╝on.
14 Sed li diris al li: Ho viro, kiu starigis min super vi kiel ju°anton ař dividanton?
15 Kaj li diris al ili: Zorgu, kaj gardu vin kontrař Šia avideco, Šar la vivo de homo ne konsistas en la abundeco de liaj poseda╝oj.
16 Kaj li parolis al ili parabolon, dirante: La bieno de unu riŠulo donis abunde;
17 kaj li konsideris, dirante: Kion mi faru, Šar mi ne havas lokon, kie mi povas amasigi miajn fruktojn?
18 Kaj li diris: Jen kion mi faros: mi disbatos miajn grenejojn kaj konstruos pli grandajn, kaj tie mi amasigos mian grenon kaj miajn poseda╝ojn.
19 Kaj mi diros al mia animo: Animo, vi havas multajn poseda╝ojn, provizitajn por multaj jaroj; ripozu, man°u, trinku, estu gaja.
20 Sed Dio diris al li: Ho senprudentulo! Ši tiun nokton oni postulas de vi vian animon; kies estos tio, kion vi preparis?
21 Tia estas tiu, kiu kolektas por si trezoron, kaj ne estas riŠa rilate Dion.


22 Kaj li diris al siaj disŠiploj: Tial mi diras al vi: Ne zorgu pri via vivo, kion vi man°u; nek pri via korpo, kion vi surmetu.
23 Ăar la vivo estas pli ol nutra╝o, kaj la korpo pli ol vesta╝o.
24 Pripensu la korvojn, ke ili ne semas, nek rikoltas, kaj ne havas provizejon nek grenejon; kaj Dio nutras ilin; kiom pli vi valoras, ol la birdoj!
25 Kaj kiu el vi per zorgado povas aldoni unu ulnon al sia staturo?
26 Se do vi ne povas fari eŠ la plej malgrandan aferon, kial vi zorgas pri la ceteraj?
27 Pripensu la liliojn, kiel ili kreskas; ili ne laboras, nek ■pinas; tamen mi diras al vi: EŠ Salomono en sia tuta gloro ne estis ornamita tiel, kiel unu el Ši tiuj.
28 Sed se Dio tiel vestas la kampan herba╝on, kiu hodiař ekzistas, kaj morgař estos ╝etata en fornon, kiom pli certe Li vestos vin, ho malgrandfiduloj!
29 Kaj ne serŠu, kion vi man°os, kaj kion vi trinkos, kaj ne estu dubemaj.
30 Ăar pri Šio tio serŠas la nacioj de la mondo; sed via Patro scias, ke vi tion bezonas.
31 Sed celu Lian regnon, kaj Šio tio estos aldonita al vi.
32 Ne timu, malgranda grego; Šar bone plaŠis al la Patro doni al vi la regnon.
33 Vendu viajn poseda╝ojn, kaj donu almozon; faru por vi monujojn, kiuj ne fari°os malnovaj, trezoron ne mankontan en la Šielo, kie ■telisto ne alproksimi°as kaj tineo ne detruas.
34 Ăar kie estas via trezoro, tie estos ankař via koro.


35 Viaj lumboj estu zonitaj, kaj viaj lampoj estu brulantaj;
36 kaj vi mem estu similaj al viroj, kiuj atendas sian sinjoron, kiam li revenos de la edzi°a festo; por ke ili tuj malfermu al li, kiam li venos kaj frapos.
37 FeliŠaj estas tiuj servistoj, kiujn la sinjoro, kiam li venos, trovos viglaj; vere mi diras al vi, ke li sin zonos, kaj sidigos ilin por man°i, kaj mem venos kaj servos al ili.
38 Kaj se li alvenos nokte dum la dua gardoparto, ař dum la tria gardoparto, kaj tiel ilin trovos, feliŠaj estas tiuj servistoj.
39 Sed sciu, ke se la domomastro scius, je kioma horo la ■telisto venos, li maldormus kaj ne lasus sian domon trafosi°i.
40 Vi ankař estu pretaj, Šar en tiu horo, kiun vi ne pripensas, la Filo de homo venos.


41 Kaj Petro diris: Sinjoro, Šu vi parolas Ši tiun parabolon por ni, ař ankař por Šiuj?
42 Kaj la Sinjoro diris: Kiu do estas la fidela kaj sa°a administranto, kiun lia sinjoro starigos super sia servantaro, por doni al ili °ustatempe ilian porcion da nutra╝o?
43 FeliŠa estas tiu servisto, kiun lia sinjoro, veninte, trovos aganta tiel.
44 Vere mi diras al vi, ke li starigos lin super Šio, kion li havas.
45 Sed se tiu servisto diros en sia koro: Mia sinjoro prokrastas sian alvenon; kaj komencos bati la knabojn kaj la knabinojn, kaj man°os kaj trinkos kaj ebrii°os,
46 la sinjoro de tiu servisto alvenos en tago, kiam li ne atendas, kaj en horo, pri kiu li ne scias; kaj tranŠe skur°os lin, kaj difinos por li parton kun la senfiduloj.
47 Kaj tiu servisto, kiu sciis la volon de sia sinjoro, kaj nenion pretigis, nek faris lař lia volo, suferos multajn batojn;
48 sed tiu, kiu ne sciis, kaj lař siaj agoj meritis batojn, suferos malmultajn batojn. Kaj al kiu multo estas donita, el tiu estos multo postulata; kaj al kiu oni multon komisiis, el tiu oni des pli multon postulos.


49 Mi alvenis, por ╝eti fajron sur la teron; kaj kion mi volas, se jam °i ekbrulis?
50 Sed mi havas bapton, per kiu esti baptita; kaj kiel mi premi°as, °is °i estos plenumita!
51 Ău vi supozas, ke mi alvenis, por doni pacon sur la tero? Mi diras al vi: Ne; sed pli vere disigon;
52 Šar de nun estos kvin el unu domo disigitaj, tri kontrař du, kaj du kontrař tri.
53 Estos disigitaj patro kontrař filo, kaj filo kontrař patro; patrino kontrař filino, kaj filino kontrař patrino; bopatrino kontrař bofilino, kaj bofilino kontrař bopatrino.


54 Kaj li diris al la homamasoj: Kiam vi vidas nubon levi°antan en la okcidento, vi tuj diras: Venos pluveto; kaj tiel fari°as.
55 Kaj kiam blovas la suda vento, vi diras: Estos varmego; kaj tiel fari°as.
56 Ho hipokrituloj! vi scias esplori la aspekton de la tero kaj de la Šielo; sed kial vi ne scias esplori Ši tiun tempon?
57 Kaj kial eŠ per vi mem vi ne ju°as, kio estas justa?
58 Ăar dum vi iradas kun via kontrařulo al la reganto, survoje klopodu liberi°i de li; por ne lasi, ke li trenu vin al la ju°isto, kaj la ju°isto vin transdonu al la oficisto de la tribunalo, kaj la oficisto vin ╝etu en malliberejon.
59 Mi diras al vi: Vi neniel el tie eliros, °is vi pagos la lastan lepton.

Ăapitro 13


1 Kaj Šeestis en tiu sama tempo iuj, kiuj rakontis al li pri tiuj Galileanoj, kies sangon Pilato miksis kun iliaj ofera╝oj.
2 Kaj responde li diris al ili: Ău vi pensas, ke tiuj Galileanoj estis pekuloj pli ol Šiuj Galileanoj, pro tio, ke ili tion suferis?
3 Mi diras al vi: Neniel; sed se vi ne pentos, vi Šiuj tiel same pereos.
4 Ař pri tiuj dek ok, sur kiujn falis la turo en Ůiloa kaj ilin mortigis, Šu vi pensas, ke ili estis pekuloj pli ol Šiuj homoj, kiuj lo°is en Jerusalem?
5 Neniel, mi diras al vi; sed se vi ne pentos, vi Šiuj ankař pereos.


6 Kaj li parolis la jenan parabolon: Unu viro havis figarbon, plantitan en lia vinber°ardeno, kaj li venis, serŠante frukton sur °i, kaj ne trovis.
7 Kaj li diris al la vinberisto: Jen tri jarojn mi venas, serŠante frukton sur Ši tiu figarbo, kaj mi ne trovas; elhaku °in; kial °i senutiligas ankař la teron?
8 Sed li responde diris: Sinjoro, lasu °in resti ankař Ši tiun jaron, °is mi fosos Širkař °i kaj metos sterkon;
9 kaj se °i poste donos frukton, bone; sed se ne, vi elhakos °in.


10 Kaj li instruadis en unu el la sinagogoj en la sabato.
11 Kaj jen virino, kiu dum dek ok jaroj havis spiriton de malforteco; kaj ■i estis kunkurbita kaj neniel povis levi°i.
12 Kaj vidinte ■in, Jesuo vokis ■in, kaj diris: Virino, vi estas liberigita el via malforteco.
13 Kaj li metis sur ■in la manojn, kaj ■i tuj rekti°is kaj gloris Dion.
14 Kaj la sinagogestro, indignante, ke Jesuo resanigis en la sabato, respondis kaj diris al la homamaso: Ekzistas ses tagoj, en kiuj oni devas labori; en ili do venu, por esti resanigitaj, kaj ne en la sabata tago.
15 Sed la Sinjoro respondis al li kaj diris: Ho hipokrituloj! Šu ne Šiu el vi en la sabato malligas sian bovon ař sian azenon el la stalo, kaj forkondukas °in, por trinkigi?
16 Kaj Šu ne devis Ši tiu virino, estante filino de Abraham, ligite de Satano jen dek ok jarojn, esti malligita el Ši tiu kateno en la sabata tago?
17 Kaj kiam li tion diris, Šiuj liaj kontrařuloj honti°is; kaj la tuta homamaso °ojis pro Šiuj gloraj agoj, faritaj de li.


18 Kaj li diris: Al kio similas la regno de Dio? kaj al kio mi °in komparu?
19 ěi estas simila al sinapa semeto, kiun viro prenis kaj ╝etis en sian °ardenon; kaj °i kreskis kaj fari°is arbo; kaj la birdoj de la Šielo lo°is en °iaj branŠoj.
20 Poste li diris: Al kio mi komparu la regnon de Dio?
21 ěi estas simila al fermenta╝o, kiun virino prenis kaj ka■is en tri mezuroj da faruno, °is la tuto fermentis.


22 Kaj li iris tra urboj kaj vila°oj, instruante kaj irante Šiam pluen al Jerusalem.
23 Kaj iu diris al li: Sinjoro, Šu malmultaj estas la savataj? Kaj li diris al ili:
24 Strebu eniri tra la mallar°a pordo; Šar multaj, mi diras al vi, deziros eniri kaj ne povos.
25 Kiam la domomastro levi°os kaj ■losos la pordon, kaj vi komencos stari ekstere kaj frapi sur la pordon, dirante: Sinjoro, malfermu al ni; kaj li respondos kaj diros al vi: Mi ne scias, de kie vi estas;
26 tiam vi ekparolos: Ni man°is kaj trinkis antař vi, kaj sur niaj stratoj vi instruadis;
27 kaj li parolos, kaj diros al vi: Mi ne scias, de kie vi estas; foriru de mi, Šiuj farantoj de maljusteco.
28 Tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj, kiam vi vidos Abrahamon kaj Isaakon kaj Jakobon kaj Šiujn profetojn en la regno de Dio, kaj vin mem forpelitaj eksteren.
29 Kaj oni venos el oriento kaj el okcidento, kaj el nordo kaj el sudo, kaj sidi°os en la regno de Dio.
30 Kaj jen estas lastaj, kiuj estos unuaj; kaj estas unuaj, kiuj estos lastaj.


31 En tiu sama horo alvenis iuj Fariseoj, kaj diris al li: Eliru kaj foriru de Ši tie, Šar Herodo volas mortigi vin.
32 Kaj li diris al ili: Iru, kaj diru al tiu vulpo: Jen mi elpelas demonojn kaj faras sanigojn hodiař kaj morgař, kaj la trian tagon mi estos perfektigita.
33 Sed mi devas iradi hodiař kaj morgař kaj postmorgař, Šar ne povas esti, ke profeto pereos ekster Jerusalem.
34 Ho Jerusalem, Jerusalem, kiu pereigas la profetojn kaj ■tonmortigas tiujn, kiuj estas senditaj al °i! kiom ofte mi deziris kolekti viajn infanojn, kiel kokino kolektas sian idaron sub la flugilojn, kaj vi ne volis!
35 Jen via domo estas lasita al vi dezerta; kaj mi diras al vi: Vi min ne vidos, °is vi diros: Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo.

Ăapitro 14


1 Kaj kiam li eniris en sabato en la domon de unu reganto de la Fariseoj, por man°i panon, ili lin observis.
2 Kaj jen antař li estis unu hidropsulo.
3 Kaj respondante, Jesuo parolis al la le°istoj kaj la Fariseoj, kaj diris: Ău estas permesate sanigi en sabato, ař ne?
4 Sed ili silentis. Kaj li prenis lin kaj sanigis lin, kaj forliberigis lin.
5 Kaj li diris al ili: Kiu el vi havos azenon ař bovon, falintan en puton, kaj ne tuj eltiros °in en sabata tago?
6 Kaj ili ne povis respondi al tio.


7 Kaj li parolis parabolon al la invititoj, vidinte, kiel ili elektas la Šefajn sidlokojn; li diris al ili:
8 Kiam vi estas invitita de iu al edzi°a festo, ne sidi°u en la Šefa loko, por ke ne okazu, ke iu, pli honorinda ol vi, estas de li invitita;
9 kaj tiu, kiu invitis vin kaj lin, venos, kaj diros al vi: Cedu lokon al Ši tiu; kaj tiam vi komencos kun honto preni la lastan lokon.
10 Sed kiam vi estas invitita, iru kaj sidi°u en la lasta loko; kaj tiel, kiam venos tiu, kiu vin invitis, li diros al vi: Amiko, iru pli alten; tiam vi havos honoron antař Šiuj, kiuj sidas kun vi.
11 Ăar Šiu, kiu sin altigas, estos humiligita, kaj kiu sin humiligas, tiu estos altigita.


12 Kaj li diris al tiu, kiu lin invitis: Kiam vi faras tagman°on ař vesperman°on, ne voku viajn amikojn, nek viajn fratojn, nek viajn parencojn, nek viajn riŠajn najbarojn, por ke ne okazu, ke ili ankař invitos vin, kaj vi ricevos rekompencon.
13 Sed kiam vi faras festenon, invitu malriŠulojn, kriplulojn, lamulojn, blindulojn;
14 kaj vi estos feliŠa, Šar ili ne povas rekompenci vin, sed vi rekompenci°os en la relevi°o de la justuloj.


15 Kaj ařdinte tion, unu el la kunsidantoj diris al li: FeliŠa estas tiu, kiu man°os panon en la regno de Dio.
16 Sed li diris al li: Unu viro faris grandan vesperman°on, kaj invitis multajn;
17 kaj en la horo de la festeno li elsendis sian serviston, por diri al la invititoj: Venu, Šar Šio estas jam preta.
18 Kaj Šiuj tiel same komencis peti pri indulgo. La unua diris al li: Mi aŠetis kampon, kaj mi nepre devas eliri, por °in vidi; mi petas, kalkulu al mi indulgon.
19 Alia diris: Mi aŠetis kvin jugojn da bovoj, kaj mi iras, por ilin provi; mi petas, kalkulu al mi indulgon.
20 Kaj alia diris: Mi edzi°is kun edzino, kaj tial mi ne povas veni.
21 Kaj la servisto revenis, kaj rakontis tion al sia mastro. Tiam ekkoleris la mastro, kaj diris al sia servisto: Eliru rapide sur la stratojn kaj irejojn de la urbo, kaj alkonduku Ši tien la malriŠulojn kaj kriplulojn kaj blindulojn kaj lamulojn.
22 Kaj la servisto diris: Sinjoro, estas farita tio, kion vi ordonis, kaj ankorař estas loko.
23 Kaj la sinjoro diris al la servisto: Eliru sur la vojojn kaj kamplimojn, kaj devigu ilin enveni, por ke mia domo pleni°u.
24 Ăar mi diras al vi, ke neniu el tiuj viroj invititaj gustumos mian vesperman°on.


25 Kaj grandaj homamasoj iris kun li, kaj li sin turnis, kaj diris al ili:
26 Se iu venas al mi, kaj ne malamas sian patron kaj sian patrinon kaj sian edzinon kaj siajn infanojn kaj fratojn kaj fratinojn, kaj eŠ ankař sian vivon, li ne povas esti mia disŠiplo.
27 Kiu ne portas sian krucon kaj ne sekvas min, tiu ne povas esti mia disŠiplo.
28 Ăar kiu el vi, dezirante konstrui turon, unue ne sidi°as, por kalkuli la koston, Šu li havas sufiŠe, por fini °in?
29 Por ke, kiam li metis la fundamenton kaj ne povas °in fini, Šiuj vidantoj ne komencu moki lin,
30 dirante: Ăi tiu homo komencis konstrui, sed ne povis fini.
31 Kaj kiu re°o, ekirante, por renkonti en batalo alian re°on, unue ne sidi°os, por konsili°i, Šu li povas kun dek mil renkonti tiun, kiu venas kontrař li kun dudek mil?
32 Ař alie, dum la alia estas tre malproksime, li alsendas ambasadorojn kaj demandas pri paco.
33 Kiu do el vi ne forlasas Šiujn siajn poseda╝ojn, tiu ne povas esti mia disŠiplo.
34 Salo do estas bona, sed se eŠ la salo sengusti°is, per kio °i estos spicata?
35 ěi tařgas nek por la tero nek por sterkejo; oni °in for╝etas. Kiu havas orelojn por ařdi, tiu ařdu.

Ăapitro 15


1 Kaj Šiuj impostistoj kaj pekuloj alproksimi°is al li, por ařskulti lin.
2 Kaj murmuris la Fariseoj kaj la skribistoj, dirante: Ăi tiu akceptas pekulojn kaj man°as kun ili.


3 Kaj li parolis al ili la jenan parabolon, dirante:
4 Kiu el vi, havante cent ■afojn kaj perdinte unu el ili, ne forlasas la nařdek nař sur la stepo, kaj iras, por serŠi tiun, kiun li perdis, °is li °in trovos?
5 Kaj trovinte, li °in metas sur siajn ■ultrojn, °ojante.
6 Kaj reveninte domen, li kunvokas siajn amikojn kaj siajn najbarojn, dirante al ili: ěoju kun mi, Šar mi trovis mian ■afon, la perditan.
7 Mi diras al vi, ke tiel same estos °ojo en la Šielo pro unu pekulo, kiu pentas, pli ol pro nařdek nař justuloj, kiuj ne bezonas penton.


8 Kiu virino, havante dek draÂmojn, se ■i perdis unu draÂmon, ne ekbruligas lampon kaj balaas la domon kaj serŠas diligente, °is ■i °in trovos?
9 Kaj trovinte, ■i kunvokas siajn amikinojn kaj siajn najbarinojn, dirante: ěoju kun mi, Šar mi trovis la draÂmon, kiun mi perdis.
10 Tiel same, mi diras al vi, estas °ojo antař la an°eloj de Dio pro unu pekulo, kiu pentas.


11 Kaj li diris: Unu viro havis du filojn;
12 kaj la pli juna diris al sia patro: Patro, donu al mi la heredotan parton de la havo. Kaj li dividis inter ili siajn vivrimedojn.
13 Kaj post ne multaj tagoj la pli juna, kolektinte Šion, forvoja°is al malproksima lando; kaj tie li disperdis sian havon per diboŠa vivado.
14 Kaj kiam li jam elspezis Šion, forta malsato okazis en tiu lando, kaj li komencis havi mankon.
15 Kaj li iris, kaj ali°is al unu el la lo°antoj de tiu lando; kaj Ši tiu lin sendis sur siajn kampojn, por pa■ti porkojn.
16 Kaj li deziris plenigi sian ventron per la karoboj, kiujn la porkoj man°is; kaj neniu donis al li.
17 Sed reveninte al si, li diris: Kiom da dungitoj de mia patro havas panon abunde, sed mi Ši tie pereas de malsato!
18 Mi levi°os, kaj iros al mia patro, kaj mi diros al li: Patro, mi pekis kontrař la Šielo kaj antař vi;
19 mi jam ne meritas esti nomata via filo; faru min kiel unu el viaj dungitoj.
20 Kaj li levi°is, kaj iris al sia patro. Sed kiam li estis ankorař malproksime, lia patro lin vidis kaj kortu■i°is, kaj kurinte, falis sur lian kolon kaj lin kisadis.
21 Kaj la filo diris al li: Patro, mi pekis kontrař la Šielo kaj antař vi, kaj mi jam ne meritas esti nomata via filo.
22 Kaj diris la patro al siaj servistoj: Alportu rapide la Šefan robon, kaj lin vestu, kaj metu ringon sur lian manon kaj ■uojn sur liajn piedojn;
23 kaj alportu la grasigitan bovidon kaj buŠu °in, kaj ni man°u kaj estu gajaj;
24 Šar Ši tiu mia filo estis mortinta, kaj denove vivas; li estis perdita, kaj estas trovita. Kaj ili komencis esti gajaj.
25 Sed la pli maljuna filo estis sur la kampo; kaj kiam li venis kaj alproksimi°is al la domo, li ařdis muzikon kaj dancadon.
26 Kaj li alvokis unu el la knaboj, kaj demandis lin, kio estas tio.
27 Kaj li diris al li: Via frato venis, kaj via patro buŠis la grasigitan bovidon, Šar li ricevis lin sana.
28 Sed li koleris, kaj ne volis eniri; kaj lia patro elvenis, kaj lin petegis.
29 Sed li responde diris al sia patro: Jen tiom da jaroj mi servas al vi, kaj neniam mi malobeis vian ordonon, tamen vi neniam donis al mi kapridon, por ke mi estu gaja kun miaj amikoj;
30 sed kiam venis Ši tiu via filo, kiu forman°is vian havon kun malŠastistinoj, vi buŠis por li la grasigitan bovidon.
31 Kaj li diris al li: Filo, vi estas Šiam kun mi, kaj Šio mia estas via.
32 Sed konvenis esti gajaj kaj °oji; Šar Ši tiu via frato estis mortinta, kaj denove vivas; li estis perdita, kaj estas trovita.

Ăapitro 16


1 Kaj li diris ankař al siaj disŠiploj: Estis unu riŠa homo, kiu havis administranton; kaj Ši tiu estis denuncita al li, ke li disperdas lian havon.
2 Kaj li alvokis lin, kaj diris al li: Kio estas tio, kion mi ařdas pri vi? donu al mi konton de via administrado, Šar vi ne plu povas administradi.
3 Tiam la administranto diris en si: Kion mi faru? Šar mia sinjoro deprenas de mi la administradon; fosi mi ne povas, kaj mi hontas peti almozon.
4 Mi decidis, kion mi faros, por ke oni akceptu min en siajn domojn, kiam mi estos eksigita el la administra ofico.
5 Kaj alvokinte al si Šiun el la ■uldantoj de sia sinjoro, li diris al la unua: Kiom vi ■uldas al mia sinjoro?
6 Kaj li diris: Cent bat'ojn da oleo. Kaj li diris al li: Prenu vian kalkulon, kaj tuj sidi°u kaj skribu kvindek.
7 Tiam li diris al alia: Kaj kiom vi ■uldas? Kaj li diris: Cent kor'ojn da tritiko. Li diris al li: Prenu vian kalkulon, kaj skribu okdek.
8 Kaj tiu sinjoro lařdis la maljustan administranton, Šar li prudente agis; Šar la filoj de Ši tiu mondo estas en sia generacio pli prudentaj, ol la filoj de la lumo.
9 Kaj mi diras al vi: Faru al vi amikojn per la mamono de maljusteco, por ke, kiam °i mankos, oni akceptu vin en eternajn lo°ejojn.
10 Kiu estas fidela en la plej malgranda afero, tiu estas fidela ankař en multo; kaj kiu estas maljusta en la plej malgranda, tiu estas ankař maljusta en multo.
11 Se do vi ne estis fidelaj en la maljusta mamono, kiu konfidos al vi la veran riŠon?
12 Kaj se vi ne estis fidelaj en tio, kio apartenas al alia homo, kiu donos al vi tion, kio estas via propra?
13 Nenia servanto povas servi al du sinjoroj; Šar ař li malamos unu kaj amos la alian, ař li ali°os al unu kaj malestimos la alian. Vi ne povas servi al Dio kaj al Mamono!


14 Kaj la Fariseoj ankař, kiuj estis monavidaj, ařdis Šion tion, kaj ili lin mokis.
15 Kaj li diris al ili: Vi estas tiuj, kiuj ■ajnigas sin justaj antař homoj, sed Dio scias viajn korojn; Šar kio estas altigita inter homoj, tio estas abomena╝o antař Dio.
16 La le°o kaj la profetoj estis °is Johano; de post tiu tempo la evangelio de la regno de Dio estas predikata, kaj Šiu al °i sin perforte aligas.
17 Sed estas pli facile por la Šielo kaj la tero forpasi, ol por unu punkteto de la le°o fali.
18 Ăiu, kiu forsendas sian edzinon kaj edzi°as kun alia, adultas; kaj kiu edzi°as kun tiu, forsendita de sia edzo, tiu adultas.


19 Estis unu riŠulo, kiu estis vestita per purpuro kaj bisino, kaj festis lukse Šiutage;
20 kaj apud lia pordego estis ku■igita almozulo, nomata Lazaro, kiu havis ulcerojn,
21 kaj deziris esti nutrata per la panpecetoj, kiuj falis de la tablo de la riŠulo; kaj eŠ venis la hundoj kaj lekis liajn ulcerojn.
22 Kaj la almozulo mortis, kaj li estis forportita de la an°eloj sur la sinon de Abraham; la riŠulo ankař mortis, kaj estis enterigita.
23 Kaj en Hades li levis siajn okulojn, estante en turmentoj, kaj vidis Abrahamon malproksime kaj Lazaron sur lia sino.
24 Kaj li ekkriis, kaj diris: Patro Abraham, kompatu min, kaj sendu Lazaron, por ke li trempu en akvon la pinton de sia fingro, por malvarmigi mian langon; Šar mi tre suferas en Ši tiu flamo.
25 Sed Abraham diris: Filo, memoru, ke dum via vivo vi ricevis viajn bona╝ojn, kaj Lazaro tiel same malbona╝ojn; sed nun li ricevas konsolon, kaj vi suferas.
26 Kaj krom Šio tio staras granda abismo inter ni kaj vi, tiel ke tiuj, kiuj volus iri de Ši tie al vi, ne povas, kaj oni ne povas transiri de tie al ni.
27 Kaj li diris: Tial mi petas, patro, ke vi sendu lin al la domo de mia patro,
28 Šar mi havas kvin fratojn, por ke li atestu al ili, por ke ili ne venu ankař en Ši tiun lokon de turmento.
29 Sed Abraham diris: Ili havas Moseon kaj la profetojn; ili ařskultu ilin.
30 Sed li diris: Ne, patro Abraham; sed se unu venos al ili el la mortintoj, ili pentos.
31 Kaj li diris al li: Se ili ne ařskultas Moseon kaj la profetojn, ili ne kredos, eŠ se iu levi°us el la mortintoj.

Ăapitro 17


1 Kaj li diris al siaj disŠiploj: Ne povas esti, ke faliloj ne venos, sed ve al tiu, per kiu ili venos!
2 Pli bone estus por tiu, se muel■tono estus pendigita Širkař lia kolo, kaj se li estus ╝etita en la maron, ol se li metus falilon por unu el Ši tiuj malgranduloj.
3 Gardu vin; se via frato pekos, admonu lin; kaj se li pentos, pardonu lin.
4 Kaj se li pekos kontrař vi sep fojojn en la tago, kaj sep fojojn turni°os al vi, dirante: Mi pentas; vi lin pardonu.


5 Kaj la apostoloj diris al la Sinjoro: Aldonu al ni fidon.
6 Kaj la Sinjoro diris: Se vi havus fidon kiel semeron de sinapo, vi dirus al Ši tiu morusarbo: Estu elradikigita, kaj estu plantita en la maron; kaj °i obeus al vi.
7 Sed kiu el vi, havante serviston plugantan ař pa■tantan, diros al li, kiam li envenis de la kampo: Tuj venu, kaj sidi°u, por man°i?
8 Ău li ne diros al li prefere: Preparu ion, por ke mi versperman°u, kaj zonu vin, kaj servu al mi, dum mi man°os kaj trinkos; kaj poste vi man°os kaj trinkos?
9 Ău li dankas la serviston, Šar li faris tion, kio estis ordonita?
10 Tiel ankař vi, kiam vi faris Šion, kio estas ordonita al vi, diru: Ni estas senutilaj servistoj; ni faris tion, kion fari estis nia devo.


11 Kaj dum ili vojiris al Jerusalem, li trapasis tra la mezo de Samario kaj de Galileo.
12 Kaj kiam ili eniris en unu vila°on, renkontis lin dek lepruloj, kiuj staris malproksime;
13 kaj ili levis sian voŠon, dirante: Jesuo, estro, kompatu nin.
14 Kaj vidinte ilin, li diris al ili: Iru, kaj montru vin al la pastroj. Kaj dum ili iris, ili fari°is puraj.
15 Kaj unu el ili, vidinte, ke li resani°is, revenis, glorante Dion per lařta voŠo,
16 kaj falis sur sian viza°on Še liaj piedoj kaj dankis lin; kaj li estis Samariano.
17 Kaj Jesuo responde diris: Ău ne la dek estis purigitaj? sed kie estas la nař?
18 Ău ne trovi°is revenantoj, por doni gloron al Dio, krom Ši tiu fremdulo?
19 Kaj li diris al li: Levi°u kaj iru; via fido vin savis.


20 Kaj kiam la Fariseoj demandis al li, kiam venos la regno de Dio, li respondis al ili, dirante: La regno de Dio ne venas kun observado;
21 kaj oni ne diros: Jen Ši tie, ař: Jen tie! Šar jen la regno de Dio estas inter vi.


22 Kaj li diris al la disŠiploj: Venos tagoj, kiam vi deziros vidi unu el la tagoj de la Filo de homo, kaj vi ne vidos.
23 Kaj ili diros al vi: Jen tie! Jen Ši tie! Ne foriru, nek sekvu;
24 Šar kiel la fulmo, kiam °i fulmas el unu subŠiela flanko, lumas °is alia subŠiela flanko, tiel estos la Filo de homo en sia tago.
25 Sed unue li devas multon suferi, kaj esti mal■atata de Ši tiu generacio.
26 Kaj kiel estis en la tagoj de Noa, tiel estos en la tagoj de la Filo de homo.
27 Oni man°is, trinkis, edzi°is, edzini°is, °is la tago, kiam Noa eniris en la arkeon, kaj venis la diluvo kaj pereigis Šiujn.
28 Ankař tiel same, kiel estis en la tagoj de Lot; oni man°is, trinkis, aŠetis, vendis, plantis, konstruis;
29 sed en la tago, kiam Lot eliris el Sodom, fajro kaj sulfuro falis el la Šielo kaj pereigis Šiujn;
30 tiel same estos en tiu tago, kiam la Filo de homo malka■i°os.
31 Kiu estos sur la tegmento en tiu tago, kun liaj hava╝oj en la domo, tiu ne malsupreniru, por ilin forporti; kaj kiu estas sur la kampo, tiu ankař ne revenu.
32 Memoru la edzinon de Lot.
33 Kiu penos gajni sian animon, tiu °in perdos; sed kiu °in perdos, tiu savos °in viva.
34 Mi diras al vi: En tiu nokto estos du viroj sur unu lito; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
35 Du virinoj estos muelantaj kune; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
36 Du viroj estos sur kampo; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
37 Kaj ili responde diris al li: Kie, Sinjoro? Kaj li diris al ili: Kie estas la kadavro, tien ankař kolekti°os la agloj.

Ăapitro 18


1 Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas Šiam pre°i kaj ne laci°i,
2 dirante: En unu urbo estis ju°isto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;
3 kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj ■i venadis al li, dirante: Faru por mi justecon kontrař mia kontrařulo.
4 Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si: Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,
5 tamen, Šar Ši tiu vidvino min °enas, mi faros por ■i justecon, por ke ■i ne malfortigu min per sia Šiama venado.
6 Kaj la Sinjoro diris: Ařskultu, kion diras la maljusta ju°isto.
7 Kaj Šu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?
8 Mi diras al vi: Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, Šu li trovos fidon sur la tero?


9 Kaj li parolis la jenan parabolon, ankař por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:
10 Du homoj supreniris en la templon, por pre°i; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.
11 La Fariseo, starante, pre°is kun si jene: Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek eŠ kiel Ši tiu impostisto.
12 Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekona╝ojn el Šio, kion mi akiras.
13 Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis eŠ levi la okulojn al la Šielo, sed batadis sian bruston, dirante: Ho Dio, estu favora al mi pekulo.
14 Mi diras al vi: Ăi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; Šar Šiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.


15 Kaj oni venigis al li ankař siajn infanetojn, por ke li tu■u ilin; kaj la disŠiploj, vidinte, admonis ilin.
16 Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante: Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; Šar el tiaj estas la regno de Dio.
17 Vere mi diras al vi: Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en °in.


18 Kaj unu reganto demandis al li, dirante: Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?
19 Kaj Jesuo diris al li: Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.
20 Vi scias la ordonojn: Ne adultu; Ne mortigu; Ne ■telu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.
21 Kaj li diris: Ăion tion mi observis detempe de mia juneco.
22 Kaj Jesuo, ařdinte, diris al li: Ankorař unu mankon vi havas: vendu Šion, kion vi posedas, kaj disdonu al malriŠuloj, kaj vi havos trezoron en la Šielo; kaj venu, sekvu min.
23 Sed ařdinte tion, li fari°is tre mal°oja; Šar li estis tre riŠa.
24 Kaj Jesuo, lin rigardante, diris: Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riŠon, eniros en la regnon de Dio!
25 Ăar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riŠulo eniri en la regnon de Dio.
26 Kaj tiuj, kiuj tion ařdis, diris: Kiu do povos esti savita?
27 Sed li diris: Kio estas neebla Še homoj, tio estas ebla Še Dio.
28 Kaj Petro diris: Jen ni forlasis niajn propra╝ojn, kaj sekvis vin.
29 Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Estas neniu, kiu forlasis domon ař edzinon ař fratojn ař gepatrojn ař infanojn pro la regno de Dio,
30 kaj kiu ne ricevos multoble en Ši tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.


31 Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili: Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj Šio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.
32 Ăar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkraŠita;
33 kaj ili skur°os kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li relevi°os.
34 Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj Ši tiu parolo estis ka■ita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.


35 Kaj kiam li alproksimi°is al JeriÂo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;
36 kaj ařdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.
37 Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.
38 Kaj li kriis, dirante: Jesuo, filo de David, kompatu min.
39 Kaj la antařirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis: Ho filo de David, kompatu min!
40 Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimi°is, li lin demandis:
41 Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris: Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.
42 Kaj Jesuo diris al li: Ricevu vidpovon; via fido vin savis.
43 Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis lařdon al Dio.

Ăapitro 19


1 Kaj li eniris en JeriÂon kaj °in trapasis.
2 Kaj jen viro, nomata ZakÂeo; kaj li estis Šefimpostisto, kaj li estis riŠa.
3 Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, Šar li estis malgranda je staturo.
4 Kaj antařkurinte antařen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; Šar li estis preterpasonta tie.
5 Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: ZakÂeo, rapide malsupreniru, Šar hodiař mi devas lo°i en via domo.
6 Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin °oje.
7 Kaj vidinte, Šiuj murmuris, dirante: Ăe pekulo li eniris, por gasti.
8 Kaj ZakÂeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj poseda╝oj, Sinjoro, mi donacas al la malriŠuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
9 Kaj Jesuo diris al li: Hodiař venis savo al Ši tiu domo, Šar li ankař estas filo de Abraham.
10 Ăar la Filo de homo venis, por serŠi kaj savi la perdita╝on.


11 Kaj kiam oni ařdis tion, li parolis ankorař parabolon, Šar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
12 Li do diris: Unu nobelo forvoja°is en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
13 Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min'ojn, kaj diris al ili: Negocadu, °is mi revenos.
14 Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro re°u super ni.
15 Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li scii°u, kiom ili gajnis per negocado.
16 Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min'o produktis dek min'ojn.
17 Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; Šar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu ařtoritaton super dek urboj.
18 Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min'o faris kvin min'ojn.
19 Li diris ankař al tiu: Vi ankař estu super kvin urboj.
20 Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min'o, kiun mi konservis, flankemetitan en vi■tuko;
21 Šar mi vin timis, Šar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
22 Li diris al li: El via propra bu■o mi vin ju°os, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
23 kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu °in kun procento?
24 Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min'on, kaj donu °in al tiu, kiu havas la dek min'ojn.
25 (Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min'ojn.)
26 Mi diras al vi, ke al Šiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eŠ tio, kion li havas.
27 Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi re°u super ili, konduku Ši tien, kaj mortigu ilin antař mi.


28 Kaj tion dirinte, li ekiris antaře, suprenirante al Jerusalem.


29 Kaj kiam li alproksimi°is al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disŠiploj,
30 dirante: Iru en la kontrařan vila°on, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankorař sidis; °in malligu kaj alkonduku.
31 Kaj se iu demandos al vi: Kial vi °in malligas? parolu jene: La Sinjoro °in bezonas.
32 Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, °uste kiel li diris al ili.
33 Kaj dum ili malligis la azenidon, °iaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
34 Kaj ili diris: La Sinjoro °in bezonas.
35 Kaj ili alkondukis °in al Jesuo; kaj ╝etinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur °in.
36 Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
37 Kaj kiam li jam alproksimi°is, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disŠiploj komencis °oji kaj lařdi Dion per lařta voŠo pro Šiuj potenca╝oj, kiujn ili vidis;
38 dirante: Estu benata la Re°o, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la Šielo kaj gloro en la supera alto.
39 Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disŠiplojn.
40 Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se Ši tiuj silentos, la ■tonoj ekkrios.


41 Kaj kiam li alproksimi°is, li rigardis la urbon, kaj ploris pro °i,
42 dirante: Ho, se vi mem scius en Ši tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas ka■itaj for de viaj okuloj.
43 Ăar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj Širkařbaros vin per palisaro, kaj ronde Širkařos vin, kaj Šiuflanke premos vin,
44 kaj detruos °is la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ■tonon sur ■tono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.


45 Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
46 dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de pre°o; sed vi faris °in kaverno de rabistoj.


47 Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la Šefpastroj kaj la skribistoj kaj la Šefoj de la popolo penadis lin pereigi,
48 kaj ne trovis, kion fari, Šar la tuta popolo tre atente ařskultis lin.

Ăapitro 20


1 Kaj en unu el la tagoj, dum li instruis la popolon en la templo kaj predikis la evangelion, la Šefpastroj kaj la skribistoj venis kun la plia°uloj;
2 kaj ili ekparolis, dirante al li: Diru al ni: Lař kia ařtoritato vi Ši tion faras? ař kiu estas tiu, kiu donis al vi tian ařtoritaton?
3 Kaj responde li diris al ili: Mi ankař faros al vi demandon, kaj diru al mi:
4 La baptado de Johano, Šu °i estis el la Šielo, ař el homoj?
5 Kaj ili diskutis inter si, dirante: Se ni diros: El la Šielo; li diros: Kial vi ne kredis al li?
6 Sed se ni diros: El homoj; la tuta popolo ■tonmortigos nin, Šar ili estas konvinkitaj, ke Johano estis profeto.
7 Kaj ili respondis, ke ili ne scias, de kie °i estis.
8 Kaj Jesuo diris al ili: Kaj mi ne diras al vi, lař kia ařtoritato mi faras Ši tion.


9 Kaj li komencis paroli al la popolo la jenan parabolon: Unu viro plantis vinber°ardenon, kaj luigis °in al kultivistoj, kaj forvoja°is por longa tempo.
10 Kaj en la °usta tempo li sendis sklavon al la kultivistoj, por ke ili donu al li el la frukto de la vinberejo; sed la kultivistoj skur°is lin, kaj forsendis lin senhava.
11 Kaj li sendis ankorař alian sklavon, kaj lin ankař ili skur°is kaj malhonoris, kaj forsendis lin senhava.
12 Kaj li sendis ankorař trian, kaj lin ankař ili vundis kaj el╝etis.
13 Kaj la sinjoro de la vinberejo diris: Kion mi faru? Mi sendos mian amatan filon; eble lin ili respektos.
14 Sed kiam la kultivistoj lin vidis, ili diskutis unu kun alia, dirante: Ăi tiu estas la heredonto; ni lin mortigu, por ke la hereda╝o fari°u nia.
15 Kaj ili el╝etis lin el la vinberejo kaj lin mortigis. Kion do faros al ili la sinjoro de la vinberejo?
16 Li venos kaj pereigos Ši tiujn kultivistojn, kaj donos la vinberejon al aliaj. Kaj ařdinte tion, ili diris: Ne tiel estu.
17 Sed li, rigardante ilin, diris: Kio do estas la jena skribita╝o:

Ůtono, kiun mal■atis la konstruantoj, Fari°is ■tono bazangula?


18 Ăiu, kiu falas sur tiun ■tonon, rompi°os; sed sur kiun °i falos, tiun °i polvigos.


19 Kaj la skribistoj kaj Šefpastroj celis meti manojn sur lin en tiu sama horo, kaj ili timis la popolon; Šar ili eksciis, ke kontrař ili li parolis Ši tiun parabolon.
20 Kaj ili observis lin, kaj elsendis spionojn, kiuj ■ajnigis sin justaj, por ke ili ekkaptu lian parolon, celante transdoni lin al la potenco kaj ařtoritato de la provincestro.
21 Kaj ili demandis lin, dirante: Majstro, ni scias, ke vi prave parolas kaj instruas, kaj ne akceptas ies personon, sed instruas lař vero la vojon de Dio:
22 Ău konvenas al ni doni tributon al Cezaro, ař ne?
23 Sed sciante ilian ruzecon, li diris al ili:
24 Montru al mi denaron. Kies bildon kaj surskriba╝on °i portas? Kaj ili respondis: De Cezaro.
25 Kaj li diris al ili: Tial redonu al Cezaro la propra╝on de Cezaro, kaj al Dio la propra╝on de Dio.
26 Kaj ili ne povis ekkapti la diron antař la popolo; kaj ili miris pro lia respondo, kaj silentis.


27 Kaj venis iuj el la Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas relevi°o; kaj ili demandis lin,
28 dirante: Majstro, Moseo skribis por ni, ke, se ies frato mortos, havante edzinon, kaj li estas seninfana, lia frato prenu la edzinon kaj naskigu idaron al sia frato.
29 Estis do sep fratoj; kaj la unua edzi°is, kaj mortis seninfana;
30 ankař la dua;
31 kaj la tria ■in prenis; kaj tiel same ankař la sep ne lasis infanojn, kaj mortis.
32 Laste mortis ankař la virino.
33 En la relevi°o do por kiu el ili ■i estos edzino? Šar la sep havis ■in kiel edzinon.
34 Kaj Jesuo diris al ili: La filoj de Ši tiu mondo edzi°as kaj estas edzigataj;
35 sed kiuj estas ju°itaj indaj atingi tiun mondon kaj la relevi°on el la mortintoj, tiuj nek edzi°as nek edzini°as;
36 Šar ili ne plu povas morti; Šar ili estas egalaj kun la an°eloj, kaj estas filoj de Dio, estante filoj de la relevi°o.
37 Sed ke la mortintoj levi°as, Moseo mem montris en la arbeta╝o, kiam li nomis la Eternulon la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob.
38 Li estas Dio ne de mortintoj, sed de la vivantoj, Šar Šiuj vivas al Li.
39 Kaj iuj el la skribistoj responde diris: Majstro, vi bone diris.
40 Kaj ili ne plu kura°is fari al li demandon.


41 Kaj li diris al ili: Kiel oni diras, ke la Kristo estas filo de David?
42 Ăar David mem diras en la Psalmaro:

La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi,
43 ěis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj.


44 Tial David nomas lin Sinjoro, kaj kiamaniere li estas lia filo?


45 Kaj dum la tuta popolo ařskultis, li diris al siaj disŠiploj:
46 Gardu vin kontrař la skribistoj, kiuj amas promenadi en roboj kaj amas salutojn sur la placoj, kaj Šefse°ojn en la sinagogoj, kaj Šeflokojn Še festenoj;
47 kaj kiuj forman°as domojn de vidvinoj, kaj por preteksto longe pre°as. Ăi tiuj ricevos pli severan kondamnon.

Ăapitro 21


1 Kaj ekrigardante, li vidis riŠulojn en╝etantajn siajn donacojn en la monkeston.
2 Kaj li vidis unu malriŠan vidvinon en╝etantan tien du leptojn.
3 Kaj li diris: Vere mi diras al vi: Ăi tiu malriŠa vidvino en╝etis pli multe ol Šiuj;
4 Šar Šiuj tiuj el sia abundo en╝etis en la donacaron; sed ■i el sia malmultego en╝etis la tutan vivrimedon, kiun ■i havis.


5 Kaj kiam iuj parolis pri la templo, ke °i estas ornamita per belaj ■tonoj kaj oferdonoj, li diris:
6 Rilate al tio, kion vi vidas, venos tagoj, en kiuj ne estos lasita Ši tie ■tono sur ■tono, kiu ne estos de╝etita.
7 Kaj ili demandis lin, dirante: Majstro, kiam do tio estos? kaj kio estos la signo, kiam tio estos proksima?
8 Kaj li diris: Gardu vin, ke vi ne estu erarigitaj; Šar multaj venos en mia nomo, dirante: Mi estas; kaj: La tempo proksimi°is; ne sekvu ilin.
9 Kaj kiam vi ařdos pri militoj kaj tumultoj, ne teruri°u; Šar tio devas okazi unue, sed ne tuj estos la fino.


10 Tiam li diris al ili: Levi°os nacio kontrař nacio, kaj regno kontrař regno;
11 kaj estos grandaj tertremoj, kaj en diversaj lokoj malsatoj kaj pestoj; kaj estos terura╝oj kaj grandaj signoj el la Šielo.
12 Sed antař Šio tio oni metos sur vin siajn manojn kaj persekutos vin, transdonante vin al la sinagogoj kaj malliberejoj, kaj kondukante vin antař re°ojn kaj provincestrojn pro mia nomo.
13 Tio fari°os por vi atesto.
14 Decidu tial en viaj koroj, ne prizorgi antaře pri pleda respondo;
15 Šar mi donos al vi bu■on kaj sa°on, kiun Šiuj viaj atakantoj ne povos rezisti nek kontrařdiri.
16 Sed vi estos transdonitaj eŠ de gepatroj kaj fratoj kaj parencoj kaj amikoj; kaj iujn el vi oni mortigos.
17 Kaj vi estos malamataj de Šiuj pro mia nomo.
18 Kaj eŠ unu haro de via kapo ne pereos.
19 Per via pacienco vi akiros viajn animojn.


20 Sed kiam vi vidos Jerusalemon Širkařitan de armeoj, tiam sciu, ke °ia ruini°o alproksimi°is.
21 Tiam, kiuj estas en Judujo, tiuj forkuru al la montoj; kaj kiuj estas en °ia mezo, tiuj elmigru; kaj kiuj estas sur la kamparo, tiuj ne eniru tien.
22 Ăar tiuj estas tagoj de punado, por ke plenumi°u Šio, kio estas skribita.
23 Ve al la gravedulinoj kaj al la suŠigantinoj en tiuj tagoj! Šar estos granda manko sur la tero, kaj kolero kontrař Ši tiu popolo.
24 Kaj ili falos per tranŠrando de glavo, kaj forkapti°os en Šiujn naciojn; kaj Jerusalem estos piedpremata de la nacianoj, °is plenumi°os la tempoj de la nacianoj.
25 Kaj estos signoj en la suno kaj la luno kaj la steloj, kaj sur la tero mizero de nacioj, konsternitaj de la mu°ado de la maro kaj la ondegoj;
26 homoj malforti°os de timo kaj de atendado de tio, kio venos sur la mondon; Šar la potencoj de la Šielo ■anceli°os.
27 Kaj tiam oni vidos la Filon de homo, venantan en nubo kun potenco kaj granda gloro.
28 Sed kiam tio komencos okazi, rigardu supren kaj levu viajn kapojn, Šar via elaŠeto alproksimi°as.


29 Kaj li parolis al ili parabolon: Rigardu la figarbon kaj Šiujn arbojn;
30 kiam ili ekkreskigas foliojn, vi ekvidas, kaj el vi mem scias, ke la somero jam estas proksima.
31 Tiel same vi, kiam vi vidos, ke tio okazas, tiam sciu, ke la regno de Dio estas proksima.
32 Vere mi diras al vi: Ăi tiu generacio ne forpasos, °is Šio plenumi°os.
33 La Šielo kaj la tero forpasos, sed miaj vortoj ne forpasos.


34 Sed gardu vin, por ke viaj koroj ne estu ■ar°itaj de trosati°o kaj ebrieco kaj zorgoj pri vivrimedoj, kaj por ke tiu tago ne venu al vi subite;
35 Šar kiel kaptilo °i venos sur Šiujn, kiuj lo°as sur la supra╝o de la tero.
36 Sed viglu en Šiu tempo, pre°ante, ke prosperu al vi savi°i de Šio, kio okazos, kaj stari antař la Filo de homo.


37 Kaj dum la tagoj li instruis en la templo, kaj Šiunokte li eliris, kaj lo°is sur la monto nomata Olivarba.
38 Kaj la tuta popolo venis al li frumatene en la templo, por ařskulti lin.

Ăapitro 22


1 Jam alproksimi°is la festo de macoj, kiu estas nomata la Pasko.
2 Kaj la Šefpastroj kaj la skribistoj serŠis, kiamaniere ili povu mortigi lin, Šar ili timis la popolon.


3 Kaj Satano eniris en Judason, nomatan Iskariota, kiu estis el la nombro de la dek du.
4 Kaj li foriris kaj interparolis kun la Šefpastroj kaj kapitanoj, kiamaniere transdoni lin al ili.
5 Kaj ili °ojis, kaj konsentis doni al li monon.
6 Kaj li promesis, kaj serŠis okazon transdoni lin al ili, for de la homamaso.


7 Kaj venis la tago de macoj, kiam oni devis buŠi la Paskon.
8 Kaj li sendis Petron kaj Johanon, dirante: Iru kaj pretigu por ni la Paskon, por ke ni °in man°u.
9 Kaj ili diris al li: Kie vi volas, ke ni pretigu?
10 Kaj li diris al ili: Jen kiam vi estos enirintaj en la urbon, vin renkontos viro, portanta kruŠon da akvo; lin sekvu en la domon, en kiun li eniros.
11 Kaj vi diros al la domomastro: La Majstro diras: Kie estas la gastoŠambro, en kiu mi man°os la Paskon kun miaj disŠiploj?
12 Kaj li montros al vi grandan supran Šambron aran°itan; tie pretigu.
13 Kaj ili iris kaj trovis tiel, kiel li diris al ili; kaj ili pretigis la Paskon.


14 Kaj kiam alvenis la horo, li sidi°is, kaj la apostoloj kun li.
15 Kaj li diris al ili: Kun deziro mi deziris man°i Ši tiun Paskon kun vi, antař ol mi suferos;
16 Šar mi diras al vi: Mi ne man°os °in, antař ol °i plenumi°os en la regno de Dio.
17 Kaj ricevinte kalikon, kaj doninte dankon, li diris: Ăi tion prenu kaj dividu inter vi;
18 Šar mi diras al vi: De nun mi ne trinkos el la frukto de la vinberarbo, °is venos la regno de Dio.
19 Kaj li prenis panon, kaj doninte dankon, li °in dispecigis kaj donis al ili, dirante: Ăi tio estas mia korpo, kiu estas donita por vi; Ši tion faru por memorigo pri mi.
20 Sammaniere ankař la kalikon post la vesperman°o, dirante: Ăi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango, kiu estas elver■ata por vi.
21 Sed jen la mano de tiu, kiu min perfidas, estas apud mi sur la tablo.
22 Ăar la Filo de homo ja iros, lař la antařdecido; sed ve al tiu viro, de kiu li estos perfidata!
23 Kaj ili komencis diskuti inter si: kiu el ili faros tion.


24 Kaj fari°is ankař inter ili disputo: kiun el ili oni opinias la plej granda.
25 Kaj li diris al ili: La re°oj de la nacianoj faras sin sinjoroj super ili; kaj tiujn, kiuj potencas inter ili, oni nomas Bonfarantoj.
26 Sed vi ne estu tiaj; sed kiu estas la pli granda el vi, tiu fari°u kiel la pli juna; kaj tiu, kiu estas Šefa, kiel la servanto.
27 Ăar kiu estas la pli granda, la sidanto Še man°o, ař la servanto? Šu ne la sidanto Še man°o? sed mi estas meze de vi kiel la servanto.
28 Sed vi estas tiuj, kiuj restadis apud mi en miaj tentoj;
29 kaj mi difinas por vi regnon, kiel mia Patro difinis por mi;
30 por ke vi man°u kaj trinku Še mia tablo en mia regno, kaj sidu sur tronoj, ju°ante la dek du tribojn de Izrael.
31 Simon, Simon, jen Satano postulis vin Šiujn, por kribri kiel tritikon;
32 sed mi pre°is por vi, ke via fido ne ■anceli°u; kaj vi, kiam vi konverti°os, firmigu viajn fratojn.
33 Kaj li diris al li: Sinjoro, vin mi estas preta akompani eŠ al malliberejo kaj al morto.
34 Kaj li diris: Mi diras al vi, Petro, koko ne krios hodiař, antař ol vi trifoje malkonfesos, ke vi min konas.


35 Kaj li diris al ili: Kiam mi vin elsendis sen monujo kaj sako kaj ■uoj, Šu io mankis al vi?
36 Kaj ili diris: Nenio. Kaj li diris al ili: Sed nun kiu havas monujon, tiu prenu °in, kaj ankař sakon; kaj kiu ne havas, tiu vendu sian mantelon kaj aŠetu glavon.
37 Ăar mi diras al vi, ke tio, kio estas skribita, devas plenumi°i pri mi: Kaj li estis alkalkulita al krimuloj; Šar tio, kio rilatas al mi, havas sian finon.
38 Kaj ili diris: Sinjoro, jen estas du glavoj; kaj li diris al ili: SufiŠas.


39 Kaj elirinte, li iris lař sia kutimo al la monto Olivarba, kaj la disŠiploj lin sekvis.
40 Kaj veninte al la loko, li diris al ili: Pre°u, ke vi ne eniru en tenton.
41 Kaj li iris for de ili proksimume ■ton╝eton, kaj li genuis, kaj pre°is,
42 dirante: Patro, se Vi volas, formetu de mi Ši tiun kalikon; tamen plenumi°u ne mia volo, sed Via.
43 Kaj aperis antař li an°elo el la Šielo, fortigante lin.
44 Kaj estante en agonio, li pre°is pli fervore, kaj lia ■vito fari°is kiel gutoj da sango, defalantaj sur la teron.
45 Kaj levi°inte post la pre°o, li venis al la disŠiploj kaj trovis ilin dormantaj de mal°ojo,
46 kaj diris al ili: Kial vi dormas? levi°u kaj pre°u, ke vi ne eniru en tenton.


47 Dum li ankorař parolis, jen homamaso; kaj tiu, kiu estis nomata Judas, unu el la dek du, iris antař ili, kaj alproksimi°is al Jesuo, por kisi lin.
48 Sed Jesuo diris al li: Judas, Šu vi perfidas per kiso la Filon de homo?
49 Kaj kiam tiuj, kiuj Širkařis lin, vidis, kio sekvos, ili diris: Sinjoro, Šu ni frapu per glavo?
50 Kaj unu el ili frapis la sklavon de la Šefpastro, kaj detranŠis lian dekstran orelon.
51 Sed Jesuo responde diris: Permesu tiom. Kaj li tu■is lian orelon kaj sanigis lin.
52 Kaj Jesuo diris al la Šefpastroj kaj kapitanoj de la templo kaj plia°uloj, kiuj venis kontrař lin: Ău vi elvenis kun glavoj kaj bastonoj, kvazař kontrař rabiston?
53 Kiam mi estis Šiutage inter vi en la templo, vi ne etendis kontrař min viajn manojn; sed Ši tiu estas via horo, kaj la potenco de mallumo.


54 Kaj ili kaptis lin, kaj forkondukinte, venigis lin en la domon de la Šefpastro. Sed Petro sekvis malproksime.
55 Kaj kiam oni ekbruligis fajron meze de la korto kaj sidis kune, Petro sidi°is meze de ili.
56 Kaj unu servantino, vidante lin sidantan en la fajrolumo, kaj fikse rigardinte lin, diris:
57 Ăi tiu ankař estis kun li. Sed li malkonfesis, dirante: Virino, mi lin ne konas.
58 Kaj post iom da tempo alia vidis lin, kaj diris: Vi ankař estas el ili. Sed Petro diris: Viro, mi ne estas.
59 Kaj post la dařro de unu horo proksimume, alia asertis persiste, dirante: Vere, Ši tiu ankař estis kun li, Šar li estas Galileano.
60 Sed Petro diris: Viro, mi ne scias, kion vi diras. Kaj tuj, dum li ankorař parolis, la koko kriis.
61 Kaj la Sinjoro sin turnis, kaj alrigardis Petron. Kaj Petro ekmemoris la vorton de la Sinjoro, ke li diris al li: Antař ol koko krios hodiař, vi trifoje min malkonfesos.
62 Kaj li eliris, kaj maldolŠe ploris.


63 Kaj tiuj, kiuj gardis Jesuon, lin mokis kaj batis.
64 Kaj ili Širkařkovris lin, kaj demandis lin, dirante: Profetu, kiu vin frapis?
65 Kaj per multaj aliaj insultoj ili parolis kontrař li.


66 Kaj tuj kiam tagi°is la plia°ularo de la popolo kunvenis, kaj Šefpastroj kaj skribistoj, kaj ili forkondukis lin antař sian sinedrion, kaj diris:
67 Se vi estas la Kristo, diru al ni. Sed li diris al ili: Se mi diros al vi, vi ne kredos;
68 kaj se mi demandos, vi ne respondos.
69 Tamen, de nun la Filo de homo sidos dekstre de la Potenco de Dio.
70 Kaj ili Šiuj demandis: Ău vi do estas la Filo de Dio? Kaj li respondis: Vi diras, ke mi estas.
71 Kaj ili diris: Pro kio ni bezonas pluan atestadon? Šar ni mem ařdis el lia propra bu■o.

Ăapitro 23


1 Kaj la tuta Šeestantaro levi°is, kaj kondukis lin antař Pilaton.
2 Kaj ili komencis akuzi lin, dirante: Ni trovis Ši tiun viron erariganta nian nacion, kaj malpermesanta pagi tributon al Cezaro, kaj diranta, ke li mem estas Kristo, re°o.
3 Kaj Pilato demandis lin, dirante: Ău vi estas la Re°o de la Judoj? Kaj li responde al li diris: Vi diras.
4 Kaj Pilato diris al la Šefpastroj kaj homamasoj: Mi trovas nenian kulpon en Ši tiu viro.
5 Sed ili insistis, dirante: Li malkvietigas la popolon, instruante tra la tuta Judujo, kaj komencante de Galileo, eŠ °is Ši tie.
6 Sed kiam Pilato tion ařdis, li demandis, Šu la viro estas Galileano.
7 Kaj kiam li scii°is, ke li estas el sub la ařtoritato de Herodo, li sendis lin al Herodo, kiu ankař Šeestis en Jerusalem en tiuj tagoj.


8 Sed Herodo, vidinte Jesuon, treege °ojis; Šar de longe li deziris vidi lin, Šar li jam ařdis pri li, kaj li esperis vidi ian signon, faritan de li.
9 Kaj li demandis lin per multaj vortoj, sed li respondis al li nenion.
10 Kaj la Šefpastroj kaj la skribistoj staris, forte lin akuzante.
11 Kaj Herodo kaj liaj soldatoj malhonoris lin kaj mokis lin, kaj vestinte lin per brilaj vestoj, li resendis lin al Pilato.
12 Kaj Herodo kaj Pilato fari°is amikoj unu kun la alia en tiu sama tago; Šar antaře ili havis inter si malamon.


13 Kaj Pilato, kunvokinte la Šefpastrojn kaj la regantojn kaj la popolon,
14 diris al ili: Vi alkondukis antař min Ši tiun viron, kiel erarigantan la popolon; kaj jen ekzameninte lin antař vi, mi trovis nenian kulpon en Ši tiu viro rilate tion, pri kio vi lin akuzas;
15 nek Herodo ankař, Šar li resendis lin al ni; kaj jen nenio inda je morto estas farita de li.
16 Tial mi lin skur°os kaj liberigos.
17 Ăar li devis liberigi unu al ili dum la festo.
18 Sed amase ili kriis, dirante: Forigu lin, kaj liberigu al ni Barabason;
19 kiu pro ribelado farita en la urbo, kaj pro mortigo, estis ╝etita en malliberejon.
20 Kaj Pilato, volante liberigi Jesuon, denove parolis al ili;
21 sed ili lařte kriis, dirante: Krucumu, krucumu lin.
22 Kaj la trian fojon li diris al ili: Kial? kian malbonon faris Ši tiu? mi trovis en li nenion indan je morto; mi do lin skur°os kaj liberigos.
23 Sed ili insistis per grandaj krioj, postulante krucumi lin. Kaj iliaj krioj superfortis.
24 Kaj Pilato donis ju°on, ke plenumi°u ilia postulo.
25 Kaj li liberigis tiun, kiu pro ribelado kaj mortigo estis ╝etita en malliberejon, kaj kiun ili postulis; sed Jesuon li transdonis al ilia volo.


26 Kaj kiam ili forkondukis lin, ili kaptis Simonon, Kirenanon, venantan de la kamparo, kaj metis sur lin la krucon, por porti °in post Jesuo.


27 Kaj sekvis lin granda amaso de la popolo, kaj de virinoj, kiuj °emis kaj lamentis pro li.
28 Sed Jesuo, turninte sin al ili, diris: Filinoj de Jerusalem, ne ploru pro mi, sed ploru pro vi kaj pro viaj infanoj.
29 Ăar jen venas tagoj, kiam oni diros: FeliŠaj estas la senfruktaj, kaj la ventroj ne naskintaj, kaj la mamoj ne nutrintaj.
30 Tiam oni komencos diri al la montoj: Falu sur nin; kaj al la montetoj: Kovru nin.
31 Ăar se oni tiel agas en la suka ligno, kiel oni agos en la seka?


32 Kaj estis kondukataj kun li ankař aliaj du, krimuloj, por esti mortigitaj.


33 Kaj kiam ili alvenis al la loko nomata Kranio, tie ili krucumis lin, kaj la krimulojn, unu dekstre kaj unu maldekstre.
34 Kaj Jesuo diris: Patro, pardonu ilin; Šar ili ne scias, kion ili faras. Kaj dividante inter si liajn vestojn, ili ╝etis lotojn.
35 Kaj la popolo staris, rigardanta. Kaj la regantoj ankař mokis lin, dirante: Aliajn li savis: li savu sin mem, se Ši tiu estas la Kristo de Dio, la elektito.
36 Kaj ■ercis pri li ankař la soldatoj, venante al li kaj proponante al li vinagron,
37 kaj dirante: Se vi estas la Re°o de la Judoj, savu vin.
38 Kaj estis ankař surskribo super li: ĂI TIU ESTAS LA REěO DE LA JUDOJ.


39 Kaj unu el la pendigitaj krimuloj insultis lin, dirante: Ău vi ne estas la Kristo? savu vin kaj nin.
40 Sed la alia responde admonis lin, dirante: Ău vi eŠ ne timas Dion? Šar vi estas en la sama kondamno.
41 Kaj ni ja juste, Šar ni ricevas rekompencon, merititan pro niaj faroj; sed Ši tiu faris nenion malbonan.
42 Kaj li diris: Jesuo, memoru min, kiam vi venos en vian regnon.
43 Kaj li diris al li: Vere mi diras al vi: Hodiař vi estos kun mi en Paradizo.


44 Kaj jam estis Širkař la sesa horo, kaj fari°is mallumo sur la tuta lando °is la nařa, Šar la sunlumo mankis;
45 kaj la kurteno de la sanktejo dis■iri°is en la mezo.
46 Kaj kriinte per lařta voŠo, Jesuo diris: Patro, en Viajn manojn mi transdonas mian spiriton; kaj tion dirinte, li ellasis for la spiriton.
47 Kaj kiam la centestro vidis la okazanta╝on, li gloris Dion, dirante: Ăi tiu estis ja justulo.
48 Kaj Šiuj homamasoj, kiuj kunvenis al Ši tiu spektaklo, kiam ili vidis la okazinta╝ojn, reiris, frapante al si la bruston.
49 Kaj Šiuj liaj konantoj, kaj la virinoj, kiuj sekvis lin el Galileo, staris malproksime, vidante tion.


50 Kaj jen viro nomata Jozef, kiu estis konsilanto, viro bona kaj justa
51 (li ne konsentis al ilia intenco kaj faro), el Arimateo, urbo de la Judoj, kiu atendis la regnon de Dio,
52 irinte al Pilato, petis la korpon de Jesuo.
53 Kaj li deprenis °in kaj envolvis °in en tola╝o, kaj metis lin en tombo, elhakita el ■tono, kie neniu antaře ku■is.
54 Kaj estis la tago de la Preparado, kaj la sabato eklumis.
55 Kaj la virinoj, kiuj venis kun li el Galileo, sekvis, kaj vidis la tombon, kaj kiamaniere la korpo estis metita.
56 Kaj ili reiris, kaj preparis aroma╝ojn kaj ■mira╝ojn.

Kaj sabate ili ripozis lař la ordono.

Ăapitro 24


1 Kaj la unuan tagon de la semajno, Še frua tagi°o, ili venis al la tombo, alportante la aroma╝ojn, kiujn ili preparis.
2 Kaj ili trovis la ■tonon derulita for de la tombo.
3 Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
4 Kaj dum ili embarasi°is pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
5 kaj dum ili timis kaj klini°is viza°altere, tiuj demandis ilin: Kial vi serŠas la vivanton inter la mortintoj?
6 Li ne estas Ši tie, sed levi°is; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankorař en Galileo,
7 dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon relevi°i.
8 Kaj ili rememoris liajn vortojn;
9 kaj reveninte de la tombo, ili rakontis Šion tion al la dek unu kaj al Šiuj ceteraj.
10 Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
11 Kaj tiuj vortoj ■ajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
12 Sed Petro levi°is kaj kuris al la tombo, kaj klini°inte, vidis la tola╝ojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.


13 Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vila°o nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
14 Kaj ili interparolis inter si pri Šio tio, kio okazis.
15 Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimi°is kaj iris kun ili.
16 Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
17 Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi inter■an°as, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
18 Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ău nur vi sola lo°as en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en Ši tiuj tagoj?
19 Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antař Dio kaj la tuta popolo;
20 kaj kiel la Šefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
21 Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaŠetos Izraelon. Kaj plie, krom Šio tio, hodiař estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
22 Ankař mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
23 kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankař vidis vizion de an°eloj, kiuj diris, ke li vivas.
24 Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
25 Kaj li diris al ili: Ho malsa°uloj kaj kore malviglaj por kredi Šion, kion la profetoj antařparolis!
26 Ău la Kristo ne devis suferi Šion tion, kaj eniri en sian gloron?
27 Kaj komencante de Moseo kaj de Šiuj profetoj, li klarigis al ili el Šiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
28 Kaj ili alproksimi°is al la vila°o, kien ili iris, kaj li ■ajnigis al ili, kvazař li pluen iros.
29 Kaj ili retenis lin, dirante: Restu Še ni, Šar estas preskař vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti Še ili.
30 Kaj dum li sidis kun ili Še man°o, li prenis panon, kaj °in benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
31 Kaj iliaj okuloj malfermi°is, kaj ili rekonis lin, kaj li fari°is nevidebla por ili.
32 Kaj ili diris unu al alia: Ău nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
33 Kaj levi°inte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
34 La Sinjoro vere levi°is, kaj aperis al Simon.
35 Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoni°is al ili en la dispecigo de pano.


36 Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
37 Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
38 Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankvili°as? kaj kial diskutoj levi°as en viaj koroj?
39 Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke °i estas mi mem; palpu min kaj vidu; Šar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
40 Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
41 Kaj dum ili ankorař ne kredis pro °ojo, kaj miris, li demandis ilin: Ău vi havas ian man°a╝on Ši tie?
42 Kaj ili donis al li pecon de rostita fi■o.
43 Kaj li prenis, kaj man°is antař ili.


44 Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankorař estis Še vi, ke devas plenumi°i Šio, kio estas skribita pri mi en la le°o de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
45 Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
46 kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj levi°i el la mortintoj la trian tagon;
47 kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al Šiuj nacioj, komencante Še Jerusalem.
48 Vi estas atestantoj pri tio.
49 Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, °is vi vesti°os per potenco de supre.


50 Kaj li elkondukis ilin °is apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
51 Kaj dum li benis ilin, li fori°is de ili kaj estis suprenportita en la Šielon.
52 Kaj adorklini°inte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda °ojo;
53 kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.

Hosted by uCoz