LA UNUA
EPISTOLO DE LA APOSTOLO PAŢLO
AL LA
KORINTANOJ

Ăapitro 1


1 Pařlo, vokita por esti apostolo de Jesuo Kristo per la volo de Dio, kaj Sostenes, nia frato,
2 al tiu eklezio de Dio, kiu estas en Korinto, al tiuj, kiuj estas sanktigitaj en Kristo Jesuo, vokitaj por esti sanktuloj, kune kun Šiuj, kiuj en Šiu loko vokas la nomon de nia Sinjoro Jesuo Kristo, ilia Sinjoro kaj nia:
3 Graco estu al vi kaj paco de Dio, nia Patro, kaj de la Sinjoro Jesuo Kristo.


4 Mi Šiam dankas mian Dion pri vi, pro la graco de Dio al vi donita en Kristo Jesuo;
5 ke en Šio vi riŠi°is en li, en Šia parolo kaj Šia scio;
6 kiel ankař la atesto de Kristo konfirmi°is en vi;
7 tiel, ke vi malatingas nenian donacon; atendante la malka■on de nia Sinjoro Jesuo Kristo,
8 kiu ankař konfirmos vin °is la fino, por ke vi estu neriproŠeblaj en la tago de nia Sinjoro Jesuo Kristo.
9 Fidela estas Dio, per kiu vi estas alvokitaj en la kunulecon de Lia Filo Jesuo Kristo, nia Sinjoro.


10 Mi petegas vin, fratoj, per la nomo de nia Sinjoro Jesuo Kristo, ke vi Šiuj parolu tion saman, kaj ke estu neniaj skismoj inter vi; sed ke vi estu perfekte kunigitaj en la sama spirito kaj en la sama ju°o.
11 Ăar pri vi, miaj fratoj, estas sciigite al mi de la domanoj de Žloe, ke ekzistas inter vi malpacoj.
12 Kaj la jenon mi volas diri, ke Šiu el vi diras: Mi estas de Pařlo; kaj mi de Apolos; kaj mi de Kefas; kaj mi de Kristo.
13 Ău Kristo estas dividita? Šu Pařlo krucumi°is por vi? ař Šu vi bapti°is en la nomon de Pařlo?
14 Mi dankas Dion, ke mi baptis neniun el vi krom Krispo kaj Gajo;
15 por ke neniu diru, ke vi bapti°is en mian nomon.
16 Kaj mi baptis ankař la familion de Stefanas; krom tio mi ne scias, Šu mi baptis iun alian.
17 Ăar Kristo sendis min, ne por bapti, sed por prediki la evangelion; ne en sa°eco de vortoj, por ke la kruco de Kristo ne vanti°u.


18 Ăar la priparolo de la kruco estas por la pereantoj malsa°eco; sed por ni, la savatoj, °i estas la potenco de Dio.
19 Ăar estas skribite:

Mi pereigos la sa°econ de la sa°uloj, Kaj la kompetentecon de la kompetentuloj Mi malaperigos.


20 Kie estas la sa°ulo? kie estas la skribisto? kie estas la diskutisto de Ši tiu tempa°o? Šu Dio ne malsa°igis la sa°econ de la mondo?
21 Ăar pro tio, ke en la sa°eco de Dio la mondo per sia sa°eco ne konis Dion, bonvolis Dio per la malsa°eco de la prediko savi la kredantojn.
22 Ăar Judoj postulas signojn, kaj Grekoj serŠas sa°econ;
23 sed ni predikas Kriston krucumitan, por Judoj falilon, kaj por Grekoj malsa°on;
24 sed por la vokitoj mem, Šu Judoj ař Grekoj, Kriston la potencon de Dio, kaj la sa°econ de Dio.
25 Ăar la malsa°eco de Dio estas pli sa°a ol homoj; kaj la malforteco de Dio estas pli forta ol homoj.


26 Ăar rigardu vian vokon, fratoj, ke ne multaj sa°uloj lař la karno, ne multaj potenculoj, ne multaj nobeloj, estas vokataj;
27 sed Dio elektis la malsa°ajn objektojn de la mondo, por hontigi la sa°ulojn; kaj Dio elektis la malfortajn objektojn de la mondo, por hontigi la fortajn;
28 kaj la malnoblajn objektojn de la mondo, kaj la malestimatajn Dio elektis, kaj eŠ la nerealajn, por neniigi la realajn;
29 por ke neniu karno fieru antař Dio.
30 Sed el Li vi estas en Kristo Jesuo, kiu fari°is al ni sa°eco el Dio, kaj justeco kaj sanktigo, kaj elaŠeto;
31 por ke, kiel estas skribite: Kiu fieras, tiu fieru en la Eternulo.

Ăapitro 2


1 Kaj mi, fratoj, venante al vi, venis ne kun supereco de parolo ař de sa°eco, proklamante al vi la misteron de Dio.
2 Ăar mi decidis scii Še vi nenion, krom Jesuo Kristo kaj tiu krucumita.
3 Kaj mi estis Še vi en malforteco kaj en timo kaj en multa tremado.
4 Kaj mia parolo kaj mia prediko estis ne en allogaj paroloj de sa°eco, sed en elmontro de la Spirito kaj potenco,
5 por ke via fido estu ne lař la sa°eco de homoj, sed lař la potenco de Dio.


6 Tamen ni parolas sa°econ inter plena°uloj, sed sa°econ ne de Ši tiu mondo, nek de la regantoj de Ši tiu mondo, kiuj nenii°as;
7 sed ni parolas la sa°econ de Dio en mistero, la sa°econ ka■itan, kiun Dio antařdestinis antař la monda°oj por nia glorado;
8 kaj kiun scias neniu el la regantoj de Ši tiu mondo; Šar se ili °in scius, ili ne krucumus la Sinjoron de gloro;
9 sed kiel estas skribite:

Tion, kion okulo ne vidis kaj orelo ne ařdis, Kaj kio en la koron de homo ne eniris, Dio preparis por tiuj, kiuj Lin amas.


10 Sed al ni Dio malka■is ilin per la Spirito; Šar la Spirito esploras Šion, eŠ la profunda╝ojn de Dio.
11 Ăar kiu inter homoj scias la aferojn de iu homo, krom la spirito de la homo, kiu estas en li? tiel same la aferojn de Dio scias neniu, krom la Spirito de Dio.
12 Sed ni ricevis ne la spiriton de la mondo, sed la spiriton, kiu estas de Dio; por ke ni sciu tion, al ni donacitan de Dio.
13 Pri kio ankař ni parolas per vortoj, ne kiujn instruas homa sa°eco, sed kiujn instruas la Spirito; komparante spiritajn kun spiritaj.
14 Sed la natura homo ne akceptas la aferojn de la Spirito de Dio; Šar ili estas por li malsa°eco; kaj li ne povas ilin scii, pro tio, ke ili estas ju°ataj spirite.
15 Sed la spirita homo ju°as Šion, kaj li mem estas ju°ata de neniu.
16 Ăar kiu sciis la menson de la Eternulo, ke li instruu Lin? Sed ni havas la menson de Kristo.

Ăapitro 3


1 Kaj mi, fratoj, ne povis paroli al vi kiel al spirituloj, sed kiel al karnuloj, kiel al infanetoj en Kristo.
2 Mi nutris vin per lakto, ne per man°a╝oj; Šar vi ankorař tion ne kapablis; kaj eŠ nun vi ne kapablas;
3 Šar vi estas ankorař karnaj; Šar dum ekzistas inter vi ╝aluzo kaj malpaco, Šu vi ne estas karnaj kaj iradas lař la maniero de homoj?
4 Ăar kiam unu diras: Mi estas de Pařlo; kaj alia: Mi estas de Apolos; Šu vi ne estas homoj?
5 Kio do estas Apolos? kaj kio estas Pařlo? Servantoj, per kiuj vi ekkredis; kaj Šiu, kiel la Sinjoro al li donis.
6 Mi plantis, Apolos akvumis; sed Dio kreskigis.
7 Tial nek la plantanto estas io, nek la akvumanto; sed Dio, la kreskiganto.
8 Sed la plantanto kaj la akvumanto estas unu; sed Šiu ricevos sian propran rekompencon lař sia laboro.
9 Ăar ni estas kunlaborantoj kun Dio: vi estas la kultivota╝o de Dio, la konstruota╝o de Dio.


10 Lař la graco de Dio al mi donita, kiel sa°a majstromasonisto mi metis fundamenton; kaj aliaj surkonstruas. Sed Šiu zorgu, kiel li surkonstruas.
11 Ăar neniu povas meti alian fundamenton krom tiu, kiu estas metita, tio estas Jesuo Kristo.
12 Sed se iu konstruas sur la fundamento oron, ar°enton, multekostajn ■tonojn, lignon, fojnon, pajlon,
13 Šies labora╝o evidenti°os; Šar la tago °in montros, pro tio, ke °i estas malka■ita en fajro; kaj la fajro mem provos Šies labora╝on, kia °i estas.
14 Se restos ies labora╝o, kiun li surkonstruis, li ricevos rekompencon.
15 Se ies labora╝o forbrulos, li suferos perdon; sed li mem savi°os; tamen kiel tra fajro.


16 Ău vi ne scias, ke vi estas templo de Dio kaj ke en vi lo°as la Spirito de Dio?
17 Se iu detruas la templon de Dio, tiun detruos Dio; Šar la templo de Dio estas sankta, kaj vi estas tio.


18 Neniu sin trompu. Se iu el vi opinias sin sa°a en Ši tiu mondo, li fari°u malsa°ulo, por ke li sa°i°u.
19 Ăar la sa°eco de Ši tiu mondo estas malsa°eco Še Dio. Ăar estas skribite: Li kaptas la sa°ulojn per ilia ruza╝o;
20 kaj ankař: La Eternulo scias la pensojn de sa°uloj, ke ili estas vantaj.
21 Tial neniu fanfaronu pri homoj. Ăar Šio apartenas al vi,
22 Šu Pařlo, ař Apolos, ař Kefas, ař la mondo, ař la vivo, ař la morto, ař estanta╝oj ař estonta╝oj: Šio apartenas al vi,
23 kaj vi al Kristo, kaj Kristo al Dio.

Ăapitro 4


1 Tiel oni rigardu nin, kiel servantojn de Kristo kaj administrantojn de la misteroj de Dio.
2 Cetere, Ši tie estas postulate Še administrantoj, ke oni trovi°u fidela.
3 Sed Še mi estas tre malgrava afero esti ju°ata de vi, ař per homa ju°o: mi ja ne ju°as min mem.
4 Ăar mi scias nenion kontrař mi; tamen mi ne estas pro tio pravigita; sed tiu, kiu ju°as min, estas la Sinjoro.
5 Tial ju°u nenion antař la tempo, °is venos la Sinjoro, kiu enlumigos la ka■ita╝ojn de la mallumo kaj klarigos la intencojn de la koroj; kaj tiam Šiu ricevos de Dio sian propran lařdon.


6 Tion do, fratoj, mi alifigure rilatigis al mi kaj Apolos pro vi; por ke vi en ni lernu ne preterpasi la skribita╝ojn; por ke neniu el vi blove■velu por unu kontrař la alia.
7 Ăar kiu vin diferencigas? kaj kion vi havas, kion vi ne ricevis? sed se vi °in ricevis, kial vi fanfaronas, kvazař vi °in ne ricevus?
8 Jam vi estas plenigitaj, jam vi riŠi°is, vi re°is sen ni; kaj mi ja volus, ke vi efektive re°u, por ke ni ankař re°u kun vi.
9 Ăar ■ajnas al mi, ke Dio elmetis nin, la apostolojn, la plej lastajn, kiel mortkondamnitajn; Šar ni fari°is spektaklo al la mondo kaj al an°eloj kaj al homoj.
10 Ni estas malsa°uloj pro Kristo, sed vi estas sa°aj en Kristo; ni estas malfortaj, sed vi estas fortaj; vi estas gloraj, sed ni estas senhonoraj.
11 EŠ °is la nuna horo ni malsatas kaj soifas, kaj ni estas nudaj, kaj ni estas batataj kaj senhejmaj;
12 kaj ni penadas, laborante per niaj propraj manoj; insultate, ni benas; persekutate, ni eltenas;
13 kalumniate, ni petegas; ni fari°as kiel la balaa╝o de la mondo, la for╝eta╝o de Šio, eŠ °is nun.


14 Ne por hontigi vin mi tion skribas, sed, kiel miajn amatajn filojn, por admoni vin.
15 Ăar kvankam vi eŠ havus dek mil pedagogojn en Kristo, tamen vi havas ne multajn patrojn; Šar en Kristo Jesuo mi naskigis vin per la evangelio.
16 Mi do petegas vin, estu imitantoj de mi.
17 Pro tio mi sendis al vi Timoteon, kiu estas mia amata kaj fidela filo en la Sinjoro, kaj kiu vin memorigos pri miaj vojoj en Kristo, °uste kiel mi instruas Šie en Šiu eklezio.
18 Kelkaj blove■velas, kvazař mi ne venus al vi.
19 Sed mi venos al vi baldař, se la Sinjoro tion volos; kaj mi ekscios, ne la parolon de la blove■velintoj, sed la potencon.
20 Ăar la regno de Dio estas ne en parolo, sed en potenco.
21 Kion vi volas? Šu kun vergo mi venu al vi, ař en amo kaj en spirito de humileco?

Ăapitro 5


1 Efektive oni raportas, ke estas Še vi malŠasteco, kaj tia malŠasteco, kia ne ekzistas eŠ inter la nacianoj, ke iu havas la edzinon de sia patro.
2 Kaj vi blove■velis, kaj ne prefere ploregis, por ke tiu, kiu faris tion, fori°u el inter vi.
3 Ăar mi vere, korpe forestante, sed spirite Šeestante, jam ju°is, kvazař Šeestante, tiun, kiu tiel faris tion,
4 en la nomo de nia Sinjoro Jesuo Kristo, en kunveno de vi kaj de mia spirito kun la potenco de nia Sinjoro Jesuo,
5 transdoni tian homon al Satano por la detruo de la karno, por ke la spirito savi°u en la tago de la Sinjoro Jesuo.
6 Ne bona estas via fanfaronado. Ău vi ne scias, ke malmulto da fermenta╝o fermentigas la tutan mason?
7 Forpurigu la malnovan fermenta╝on, por ke vi estu nova maso, kiel vi estas nefermentintaj. Ăar por ni ankař Pasko estas oferita, nome Kristo;
8 tial ni festu, ne per malnova fermenta╝o, nek per fermenta╝o de malico kaj malboneco, sed per la senfermenta pano de sincereco kaj vereco.


9 En mia epistolo mi skribis al vi, ke vi ne intermiksu vin kun malŠastuloj;
10 ne tute kun la malŠastuloj de Ši tiu mondo, ař kun la aviduloj kaj rabemuloj, ař kun idolanoj; Šar tiuokaze estus necese, ke vi eliru el la mondo;
11 sed nun mi skribas al vi, ke vi ne intermiksu vin, se iu, nomata frato, eble estas malŠastulo, ař avidulo, ař idolano, ař insultanto, ař drinkulo, ař rabemulo; kun tia homo eŠ ne kunman°u.
12 Ăar kiel koncernas min ju°i la eksterulojn? Ău vi ne ju°as la internulojn,
13 dum la eksterulojn ju°as Dio? Forigu el inter vi la malvirtulon.

Ăapitro 6


1 Ău iu el vi, havante aferon kontrař sia proksimulo, kura°as procesi antař la malpiuloj, kaj ne antař la sanktuloj?
2 Ař Šu vi ne scias, ke la sanktuloj ju°os la mondon? kaj se la mondon vi ju°os, Šu vi ne estas indaj ju°i la plej malgrandajn aferojn?
3 Ău vi ne scias, ke ni ju°os an°elojn? kiom pli do aferojn de la nuna vivo?
4 Se do vi devas starigi tribunalon pri la aferoj de la nuna vivo, Šu vi faras ju°antoj tiujn, kiuj estas negravaj en la eklezio?
5 Mi diras tion, por vin hontigi. Ău efektive ne ekzistas Še vi eŠ unu sa°ulo, kiu povus decidi inter siaj fratoj,
6 sed frato procesas kontrař frato, kaj eŠ antař nekredantoj?
7 Certe jam estas Še vi granda doma°o, ke vi faras procesojn unu kontrař alia. Kial vi ne prefere suferas maljustecon? kial vi ne prefere suferas rabadon?
8 Tamen eŠ vi mem faras maljustecon kaj rabadon, kaj eŠ kontrař la fratoj.
9 Ař Šu vi ne scias, ke la maljustuloj ne heredos la regnon de Dio? Ne trompi°u: nek malŠastuloj, nek idolanoj, nek adultuloj, nek molmoruloj, nek viruzaŠantoj,
10 nek ■telistoj, nek aviduloj, nek drinkuloj, nek insultantoj, nek rabemuloj, heredos la regnon de Dio.
11 Kaj tiaj estis kelkaj el vi; sed vi lavi°is, sed vi sankti°is, sed vi justi°is en la nomo de la Sinjoro Jesuo Kristo kaj en la Spirito de nia Dio.


12 Ăio estas por mi permesata, sed ne Šio estas oportuna. Ăio estas por mi permesata; sed mi ne volas sub io submeti°i.
13 Man°a╝oj por la ventro, kaj la ventro por man°a╝oj; sed Dio neniigos kune °in kaj ilin. Sed la korpo estas ne por malŠasteco, sed por la Sinjoro; kaj la Sinjoro por la korpo;
14 kaj Dio levis la Sinjoron, kaj levos ankař nin per Sia potenco.
15 Ău vi ne scias, ke viaj korpoj estas membroj de Kristo? Šu mi do prenos la membrojn de Kristo, kaj faros ilin membroj de malŠastistino? Nepre ne!
16 Ař Šu vi ne scias, ke tiu, kiu kuni°as kun malŠastistino, estas kun ■i unu korpo? Šar: Ili, Li diris, estos unu karno.
17 Sed tiu, kiu kuni°as kun la Sinjoro, estas kun li unu spirito.
18 Forkuru de malŠasteco. Ăiu peko, kiun homo faras, estas ekster la korpo; sed tiu, kiu malŠastas, pekas kontrař sia propra korpo.
19 Ař Šu vi ne scias, ke via korpo estas templo de la Sankta Spirito, kiu estas en vi kaj kiun vi havas de Dio? kaj vi ne apartenas al vi mem,
20 Šar vi estas aŠetitaj per prezo; gloru do Dion en via korpo.

Ăapitro 7


1 Nun rilate al la aferoj, pri kiuj vi skribis: Estas bone por viro, ne tu■i virinon.
2 Sed pro malŠasta╝oj Šiu viro havu propran edzinon, kaj Šiu virino havu propran edzon.
3 La edzo donu al la edzino ■ian rajta╝on; tiel same ankař la edzino al la edzo.
4 Ne la edzino, sed la edzo rajtas pri ■ia korpo; tiel same ankař ne la edzo, sed la edzino rajtas pri lia korpo.
5 Ne senigu unu la alian, krom eble kun konsento por kelka tempo, por ke vi dediŠu vin al pre°ado, kaj kuni°u denove, por ke Satano vin ne tentu pro manko de sinregado.
6 Sed tion mi diras kiel permeson, ne kiel ordonon.
7 Sed mi volus, ke Šiuj homoj estu kiel mi mem. Tamen Šiu havas sian propran donacon de Dio, unu tiel, alia alie.


8 Sed mi diras al senedzinuloj kaj al vidvinoj: Estas bone por ili resti kiel mi.
9 Sed se ili ne povas sin deteni, ili edzi°u; Šar estas pli bone edzi°i, ol bruladi.
10 Sed al geedzoj mi ordonas (tamen ne mi, sed la Sinjoro): Ke edzino ne fori°u de sia edzo
11 (tamen, se ■i fori°as, ■i restu senedza, ař denove konsenti°u kun sia edzo); kaj ke la edzo ne forsendu sian edzinon.
12 Sed al la ceteraj diras mi, ne la Sinjoro: Se iu frato havas nekredantan edzinon, kaj ■i konsentas lo°adi kun li, li ne forigu ■in.
13 Kaj se virino havas nekredantan edzon, kaj li konsentas lo°adi kun ■i, ■i ne forlasu sian edzon.
14 Ăar la nekredanta edzo estas sanktigita per la edzino, kaj la nekredanta edzino estas sanktigita per la frato; alie viaj infanoj estus profanaj, sed nun ili estas sanktaj.
15 Tamen se la nekredanto volas foriri, li foriru: la frato ař la fratino en tiaj okazoj ne estas sklavigita; sed Dio vokis nin en paco.
16 Ăar kiel vi scias, ho edzino, Šu vi savos vian edzon? ař kiel vi scias, ho edzo, Šu vi savos vian edzinon?
17 Sed kiel la Sinjoro disdonis al Šiu, kiel Dio Šiun vokis, tiel li iru. Kaj tiel mi ordonas en Šiuj eklezioj.
18 Ău iu estas vokita, cirkumcidite? li ne fari°u necirkumcidita. Ău iu estas vokita, necirkumcidite? li ne cirkumcidi°u.
19 Cirkumcido estas nenio, kaj necirkumcido estas nenio; sed la plenumado de la ordonoj de Dio.
20 Ăiu restadu en tiu voksorto, en kiu li estas vokita.
21 Ău vi estas vokita, estante sklavo? ne Šagreni°u pro tio; sed se vi povas liberi°i, tion uzu prefere.
22 Ăar kiu estas vokita en la Sinjoro, estante sklavo, tiu estas liberulo de la Sinjoro; tiel same tiu, kiu estas vokita, estante libera, estas sklavo de Kristo.
23 Vi estas aŠetitaj per prezo; ne fari°u sklavoj de homoj.
24 Fratoj, Šiu, kie li estas vokita, tie restadu kun Dio.


25 Sed rilate al virgulinoj, mi ne havas ordonon de la Sinjoro; sed mi donas mian opinion, kiel ricevinta de la Sinjoro indulgon, por esti fidela.
26 Mi opinias do, ke la jeno estas bona pro la nuna neceseco, nome, ke estas bone por viro samstate resti.
27 Ău vi estas ligita kun edzino? ne serŠu malligon. Ău vi estas malligita je edzino? ne serŠu edzinon.
28 Sed se vi edzi°as, vi ne pekas; kaj se virgulino edzini°as, ■i ne pekas. Sed tiaj personoj havos maltrankvilon en la karno; kaj mi volas indulgi vin.
29 Sed la jenon mi diras, fratoj: La tempo estas mallongigita, por ke de nun tiuj, kiuj havas edzinojn, estu kvazař ili ne havus;
30 kaj la plorantoj, kvazař ne plorantaj; kaj la °ojantoj, kvazař ne °ojantaj; kaj la aŠetantoj, kvazař ne posedantaj;
31 kaj tiuj, kiuj uzas la mondon, kvazař ne trouzantaj °in; Šar la formo de Ši tiu mondo forpasas.
32 Sed mi volas, ke vi estu sen zorgoj. La needzi°into prizorgas la aferojn de la Sinjoro, kiamaniere li povos plaŠi al la Sinjoro;
33 sed la edzi°into prizorgas la aferojn de la mondo, kiamaniere li povos plaŠi al sia edzino.
34 Kaj estas diferenco ankař inter edzino kaj virgulino. La needzini°into prizorgas la aferojn de la Sinjoro, por ke ■i estu sankta korpe kaj spirite; sed la edzini°into prizorgas la aferojn de la mondo, kiamaniere ■i povos plaŠi al sia edzo.
35 Kaj tion mi diras por via propra utilo; ne por ╝eti kaptilon sur vin, sed pro konveneco, kaj por ke vi atentu la Sinjoron nedistrite.
36 Sed se iu opinias, ke li kondutas nedece kontrař sia virgulino, se ■i preteriras sian a°floradon, kaj se tio estas necesa, li faru tion, kion li volas; li ne pekas; ili geedzi°u.
37 Sed tiu, kiu staras firma en sia koro, havante nenian neceson, sed regas sian propran volon, kaj decidis en sia koro gardi sian virgulinon, faras bone.
38 Tiel tiu, kiu lasas sian virgulinon edzini°i, faras bone; kaj tiu, kiu ne lasas ■in edzini°i, faros pli bone.
39 Edzino estas ligita tiel longe, kiel vivas ■ia edzo; sed se la edzo mortis, ■i estas libera edzini°i kun iu, kun kiu ■i volas; nur en la Sinjoro.
40 Sed lař mia opinio ■i estas pli feliŠa, se ■i restas samstate; kaj mi opinias, ke mi ankař havas la Spiriton de Dio.

Ăapitro 8


1 Nun rilate al oferita╝oj al idoloj: Ni scias, ke ni Šiuj havas scion. La scio blove■veligas, sed la amo edifas.
2 Se iu opinias, ke li scias ion, tiu ankorař ne tiel scias, kiel li devus scii;
3 sed se iu amas Dion, tiu estas konata de Li.
4 Rilate do la man°adon de la idoloferita╝oj, ni scias, ke idolo estas nenia╝o en la mondo, kaj ke ne ekzistas Dio krom unu.
5 Ăar kvankam estas tiel nomataj dioj, Šu en la Šielo ař sur la tero, kiel estas dioj multenombraj, kaj sinjoroj multenombraj,
6 tamen por ni estas unu Dio, la Patro, el kiu estas Šio, kaj ni por Li; kaj unu Sinjoro, Jesuo Kristo, per kiu estas Šio, kaj ni per li.
7 Tamen ne Še Šiuj estas tiu scio; sed iuj, pro sia °isnuna kutimi°o al la idolo, man°as la man°a╝on kiel oferita╝on al idolo; kaj ilia konscienco, estante malforta, malpuri°as.
8 Sed man°a╝o ne rekomendos nin al Dio; Šar ni havas nek mankon, se ni ne man°as, nek profiton, se ni man°as.
9 Sed gardu vin, por ke Ši tiu via libereco ne fari°u faligilo por la malfortuloj.
10 Ăar se iu vidas vin, kiu havas scion, sidantan Še man°o en idolejo, Šu lia konscienco, se li estas malforta, ne kura°i°os man°i idoloferita╝ojn?
11 Pro via scio do pereas la malfortulo, la frato, pro kiu Kristo mortis.
12 Kaj tiamaniere, pekante kontrař la frataro, kaj vundante ilian konsciencon malfortan, vi pekas kontrař Kristo.
13 Tial se man°a╝o maledifas mian fraton, mi neniam plu man°os karnon, por ke mi ne maledifu mian fraton.

Ăapitro 9


1 Ău mi ne estas libera? Šu mi ne estas apostolo? Šu mi ne vidis nian Sinjoron Jesuo? Šu vi ne estas mia labora╝o en la Sinjoro?
2 Se Še aliaj mi ne estas apostolo, tamen almenař mi estas Še vi; Šar la sigelo de mia apostoleco vi estas en la Sinjoro.
3 Mia respondo al tiuj, kiuj min ekzamenas, estas jena:
4 Ău ni ne rajtas man°i kaj trinki?
5 Ău ni ne rajtas Širkařkonduki edzinon, kiu estas kredantino, kiel ankař la ceteraj apostoloj kaj la fratoj de la Sinjoro kaj Kefas?
6 Ař mi sola kaj Barnabas, Šu ni ne rajtas Šesi labori?
7 Kiu soldato iam de╝oras je sia propra elspezo? kiu plantas vinber°ardenon, kaj ne man°as °ian frukton? ař kiu pa■tas ■afaron, kaj ne man°as el la lakto de la ■afaro?
8 Ău mi parolas tion kiel homo? Šu ne diras la le°o tion saman?
9 Ăar estas skribite en la le°o de Moseo: Ne fermu la bu■on al bovo dra■anta. Ău pri la bovoj Dio zorgas?
10 ař Šu Li diras tion tute pro ni? Jes, pro ni °i estas skribita; Šar pluganto devas plugi kun espero, kaj dra■anto devas dra■i kun espero al partopreno.
11 Se ni semis al vi spiritajn aferojn, Šu estas io grava, se ni rikoltos viajn karnajn aferojn?
12 Se aliaj partoprenas Ši tiun rajton super vi, Šu ne ni ankorař pli multe? Tamen ni ne uzis Ši tiun rajton; sed ni eltenas Šion, por ke ni neniel malhelpu la evangelion de Kristo.
13 Ău vi ne scias, ke tiuj, kiuj sin okupas pri sanktaj aferoj, man°as el la templaj man°a╝oj, kaj tiuj, kiuj de╝oras Še la altaro, partoprenas kune kun la altaro?
14 Tial same la Sinjoro ordonis, ke la proklamantoj de la evangelio vivadu per la evangelio.
15 Sed mi uzis nenion el tiuj rajtoj; kaj mi skribas Ši tion, ne por ke tio estu farita Še mi; Šar estus pli bone por mi morti, ol se iu vantigus mian fiera╝on.
16 Ăar se mi predikas la evangelion, mi havas nenion, pri kio fieri; Šar neceseco ku■as sur mi; Šar ve al mi, se mi ne predikus la evangelion!
17 Ăar se mi tion faras propravole, mi havas rekompencon; sed se ne propravole, kiel administranto mi estas komisiita.
18 Kio do estas mia rekompenco? Ke kiam mi predikas la evangelion, mi faru la evangelion senpaga, por ke mi ne plene uzu mian rajton en la evangelio.
19 Ăar estante libera de Šiuj, mi min sklavigis sub Šiujn, por ke mi gajnu des pli multajn.
20 Kaj al la Judoj mi fari°is kiel Judo, por ke mi gajnu Judojn; al tiuj, kiuj estas sub la le°o, kiel sub la le°o, ne estante mem sub la le°o, por ke mi gajnu tiujn, kiuj estas sub la le°o;
21 al tiuj, kiuj estas sen le°o, kiel sen le°o, ne estante sen le°o rilate Dion, sed sub le°o rilate Kriston, por ke mi gajnu tiujn, kiuj estas sen le°o.
22 Al la malfortuloj mi fari°is malforta, por ke mi gajnu la malfortulojn; mi fari°is Šio al Šiuj, por ke mi nepre savu kelkajn.
23 Kaj mi faras Šion pro la evangelio, por ke mi °in partoprenu.
24 Ău vi ne scias, ke Šiuj kurantoj en la areno kuras, sed nur unu ricevas la premion? Tiel same kuru, por ke vi atingu.
25 Kaj Šiu konkuranto sin regas en Šio. Ili faras tion, por ricevi pereontan kronon; sed ni, nepereontan.
26 Mi do tiel kuras, kiel ne sendecide; tiel mi boksas, kiel ne batante la aeron;
27 sed mi kontuzas mian korpon, kaj °in subpremas; por ke mi, predikinte al aliaj, nepre ne estu mem forrifuzata.

Ăapitro 10


1 Ăar mi ne volas, fratoj, ke vi ne sciu, ke niaj prapatroj estis Šiuj sub la nubo, kaj Šiuj trairis la maron;
2 kaj Šiuj bapti°is en Moseon en la nubo kaj en la maro;
3 kaj Šiuj man°is la saman spiritan man°a╝on;
4 kaj Šiuj trinkis la saman spiritan trinka╝on; Šar ili trinkis el spirita roko, kiu ilin sekvis; kaj la roko estis Kristo.
5 Tamen la plejmulto el ili ne plaŠis al Dio; ili ja dis╝eti°is en la dezerto.
6 Sed tio okazis kiel ekzemploj por ni, por ke ni ne deziregu malbona╝ojn, kiel ili ankař deziregis.
7 Kaj vi ne estu idolanoj, kiel estis kelkaj el ili; kiel estas skribite: La popolo sidi°is, por man°i kaj trinki, kaj ili levi°is, por ludi.
8 Kaj ni ne malŠastadu, kiel kelkaj el ili faris, kaj falis en unu tago dudek tri mil.
9 Kaj ni ne incitu la Eternulon, kiel kelkaj el ili incitis, kaj pereis per serpentoj.
10 Kaj vi ne murmuru, kiel kelkaj el ili murmuris, kaj pereis per la ekstermanto.
11 Tio okazis al ili kiel ekzemploj, kaj °i estas skribita kiel admono por ni, sur kiujn venis la finoj de la monda°oj.
12 Tiu do, kiu opinias, ke li staras, sin gardu, por ke li ne falu.
13 Nenia tento vin prenis, krom lař homa forto; sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankař faros la forkurejon, por ke vi povu °in elporti.


14 Tial, miaj amataj, forsavu vin de idolservado.
15 Mi parolas kiel al sa°uloj; vi ju°u tion, kion mi diras.
16 Ău ne estas la kaliko de beno, kiun ni benas, partopreno en la sango de Kristo? Ău ne estas la pano, kiun ni dispecigas, partopreno en la korpo de Kristo?
17 pro tio, ke ni, kiuj estas multaj, estas unu pano, unu korpo; Šar ni Šiuj prenas parton el la unu pano.
18 Rigardu Izraelon lař la karno: Šu ne estas tiuj, kiuj man°as la oferojn, partoprenantoj en la altaro?
19 Kion do mi diras? ke idoloferita╝o estas io, ař ke idolo estas io?
20 Sed mi diras, ke tion, kion oferas la nacianoj, ili oferas al demonoj, kaj ne al Dio; kaj mi ne volas, ke vi partoprenu kun demonoj.
21 Vi ne povas trinki la kalikon de la Sinjoro kaj la kalikon de demonoj; vi ne povas partopreni Še la tablo de la Sinjoro kaj Še la tablo de demonoj.
22 Ař Šu ni ╝aluzigas la Sinjoron? Šu ni estas pli fortaj ol li?


23 Ăio estas permesata; sed ne Šio estas oportuna. Ăio estas permesata; sed ne Šio edifas.
24 Neniu celu sian bonon, sed Šiu la bonon de sia proksimulo.
25 Kion oni vendas en la buŠejo, Šion man°u, demandante nenion pro konscienco;
26 Šar al la Eternulo apartenas la tero, kaj Šio, kio °in plenigas.
27 Se iu el la nekredantoj invitas vin al festeno, kaj vi volas iri, kion oni metas antař vi, Šion man°u, demandante nenion pro konscienco.
28 Sed se iu diras al vi: Ăi tio estas oferita╝o--ne man°u, pro la montrinto, kaj pro konscienco:
29 konscienco, mi diras, ne via propra, sed de la alia; Šar kial mia libereco estus ju°ata per alia konscienco?
30 Se mi danke partoprenas, kial mi estus mallařdata pri tio, pro kio mi donas dankon?
31 Ău do vi man°as, ař trinkas, ař kion ajn vi faras, faru Šion por la gloro de Dio.
32 Ne metu faligilon, Šu por Judoj, ař por Grekoj, ař por la eklezio de Dio;
33 tiel same, kiel mi ankař plaŠas al Šiuj en Šio, celante ne mian propran utilon, sed la utilon de la multaj, por ke ili savi°u.

Ăapitro 11


1 Vi estu imitantoj de mi, kiel mi ankař estas imitanto de Kristo.


2 Mi lařdas vin, ke vi min memoras en Šio, kaj ke vi firme tenas la tradiciojn, °uste kiel mi transdonis ilin al vi.
3 Sed mi volas sciigi vin, ke la kapo de Šiu viro estas Kristo; kaj la kapo de virino estas viro; kaj la kapo de Kristo estas Dio.
4 Ăiu viro, pre°anta ař profetanta kun kapo kovrita, malhonoras sian kapon.
5 Sed Šiu virino, pre°anta ař profetanta kun kapo senvuala, malhonoras sian kapon; Šar tio estas tia sama, kvazař ■i estus razita.
6 Ăar se virino ne estas vualita, ■i ankař tondi°u; sed se estas hontinde por virino esti kun haroj tonditaj ař razitaj, ■i estu vualita.
7 Ăar viro devas ne havi la kapon vualita, pro tio, ke li estas la bildo kaj gloro de Dio; sed virino estas la gloro de viro.
8 Ăar viro ne estas el virino, sed virino el viro;
9 Šar ankař viro ne estas kreita por virino, sed virino por viro;
10 pro tio virino devas havi sur la kapo signon de ařtoritato, pro la an°eloj.
11 Tamen ne ekzistas virino sen viro, nek viro sen virino, en la Sinjoro.
12 Ăar kiel virino estas el viro, tiel same ankař estas viro per virino; sed Šio estas el Dio.
13 Ju°u en vi mem: Šu decas, ke virino pre°u al Dio nevualite?
14 Ău eŠ la naturo mem ne instruas vin, ke se viro havas longajn harojn, tio estas por li malhonoro?
15 Sed se virino havas longajn harojn, tio estas por ■i gloro; Šar ■iaj haroj estas donitaj al ■i kiel kovra╝o.
16 Sed se iu ■ajnas esti disputema, ni ne havas tian kutimon, nek la eklezioj de Dio.


17 Sed ordonante al vi jene, mi ne lařdas vin, ke vi kunvenas ne por pliboni°o, sed por malpliboni°o.
18 Ăar unue mi ařdas, ke kiam vi kunvenas en la eklezio, ekzistas inter vi skismoj; kaj mi parte kredas tion.
19 Ăar necese estas, ke ankař herezoj estu inter vi, por ke la aprobitoj evidenti°u inter vi.
20 Kiam do vi kunvenas, estas neeble man°i la Sinjoran vesperman°on;
21 Šar en via man°ado Šiu antař alia prenas sian propran vesperman°on; kaj unu malsatas, kaj alia drinkas.
22 Kio? Šu vi ne havas domojn, en kiuj vi povas man°i kaj trinki? ař Šu vi malestimas la eklezion de Dio, kaj hontigas la nehavantojn? Kion mi diros? Šu mi vin lařdos en tio? Mi ja vin ne lařdas.
23 Ăar mi ricevis de la Sinjoro tion, kion mi ankař transdonis al vi, ke la Sinjoro Jesuo en la nokto, en kiu li estis perfidata, prenis panon;
24 kaj doninte dankon, li dispecigis °in, kaj diris: Ăio tio estas mia korpo, kiu estas por vi; Ši tion faru por memorigo pri mi.
25 Tiel same ankař la kalikon post la vesperman°o, dirante: Ăi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango; Ši tion faru Šiufoje, kiam vi trinkos, por memorigo pri mi.
26 Ăar Šiufoje, kiam vi man°os Ši tiun panon kaj trinkos la kalikon, vi proklamos la morton de la Sinjoro, °is li venos.
27 Tial Šiu, kiu neinde man°os la panon ař trinkos la kalikon de la Sinjoro, kulpi°os pri la korpo kaj la sango de la Sinjoro.
28 Sed oni sin provu, kaj tiele man°u el la pano kaj trinku el la kaliko.
29 Ăar la man°anto kaj trinkanto man°as kaj trinkas ju°on al si mem, se li ne pripensas la korpon.
30 Pro tio multaj inter vi estas malfortaj kaj malsanaj, kaj ne malmultaj dormas.
31 Sed se ni pripensus nin mem, ni ne estus ju°itaj.
32 Sed kiam ni estas ju°ataj, ni estas punataj de la Sinjoro, por ke ni ne estu kondamnitaj kune kun la mondo.
33 Tial, miaj fratoj, kiam vi kunvenas por man°i, atendu unu la alian.
34 Se iu malsatas, li man°u hejme, por ke via kunvenado ne enkonduku ju°on. Kaj la ceteron mi ordigos, kiam mi venos.

Ăapitro 12


1 Rilate spiritajn donacojn, fratoj, mi ne volas, ke vi estu nesciantaj.
2 Vi scias, ke kiam vi estis nacianoj, vi estis forkondukataj al tiuj mutaj idoloj, kiel ajn oni vin kondukis.
3 Tial mi sciigas vin, ke neniu parolanta en la Spirito de Dio diras: Jesuo estas anatemita; kaj neniu povas diri: Jesuo estas Sinjoro, krom per la Sankta Spirito.


4 Ekzistas diverseco de donacoj, sed la sama Spirito.
5 Kaj ekzistas diverseco de servoj, kaj la sama Sinjoro.
6 Kaj ekzistas diverseco de energioj, sed la sama Dio, kiu energias Šion en Šiuj.
7 Sed al Šiu estas donita la elmontro de la Spirito por utilo.
8 Ăar al unu estas donita per la Spirito la vorto de sa°eco; kaj al alia, la vorto de scio, lař la sama Spirito;
9 al alia, fido, en la sama Spirito; al alia, donacoj de resanigoj, en la unu Spirito;
10 kaj al alia, energioj por mirakloj; kaj al alia, profetpovo; kaj al alia, distingoj de spiritoj; al alia, diversaj lingvoj; kaj al alia, interpreto de lingvoj;
11 sed Šion tion energias la unu sama Spirito, dividante al Šiu aparte, kiel al li plaŠas.


12 Ăar kiel la korpo estas unu, kaj havas multajn membrojn, kaj Šiuj membroj de la korpo, estante multaj, estas unu korpo; tiel same ankař estas Kristo.
13 Ăar en unu Spirito ni Šiuj bapti°is en unu korpon, Šu Judoj ař Grekoj, Šu sklavoj ař liberaj; kaj Šiuj estas trinkigitaj el unu Spirito.
14 Ăar la korpo estas ne unu membro, sed multaj.
15 Se la piedo diros: Pro tio, ke mi ne estas la mano, mi ne apartenas al la korpo--ne sekvas de tio, ke °i ne apartenas al la korpo.
16 Kaj se la orelo diros: Pro tio, ke mi ne estas la okulo, mi ne apartenas al la korpo--ne sekvas de tio, ke °i ne apartenas al la korpo.
17 Se la tuta korpo estus okulo, kie estus la ařdado? Se la tuta estus ařdado, kie estus la flarado?
18 Sed Dio jam metis la membrojn al la korpo, Šiun, kiel al Li plaŠis.
19 Kaj se Šiuj estus unu membro, kie estus la korpo?
20 Nun do ekzistas multaj membroj, sed unu korpo.
21 Kaj la okulo ne povas diri al la mano: Mi vin ne bezonas; nek same la kapo al la piedoj: Mi vin ne bezonas.
22 Sed multe plie la ■ajne malfortaj membroj de la korpo estas necesaj;
23 kaj al tiuj partoj de la korpo, kiujn ni opinias malpli honorindaj, ni donas pli abundan honoron; kaj niaj negraciaj partoj havas pli abundan gracion;
24 sed niaj graciaj partoj ne havas bezonon; tamen Dio kunakordigis la korpon, doninte pli abundan honoron al la parto, kiu havas mankon,
25 por ke ne estu skismo en la korpo; sed ke la membroj prizorgu egale unu la alian.
26 Kaj se unu membro suferas, Šiuj membroj kune suferas; ař se unu membro honori°as, Šiuj membroj kun°ojas.
27 Vi do estas la korpo de Kristo, kaj membroj en °i, Šiu lař sia parto.
28 Kaj Dio metis iujn en la eklezio, unue apostolojn, due profetojn, trie instruantojn, poste miraklojn, poste donacojn de kuracado, helpojn, direktojn, diversajn lingvojn.
29 Ău Šiuj estas apostoloj? Šu Šiuj profetoj? Šu Šiuj instruantoj? Šu Šiuj mirakluloj?
30 Šu Šiuj havas kuracan povon? Šu Šiuj parolas per lingvoj? Šu Šiuj interpretas?
31 Sed vi deziru forte la pligrandajn donacojn. Kaj ankorař pli preferindan vojon mi montras al vi.

Ăapitro 13


1 Se mi parolus la lingvojn de homoj kaj an°eloj, sed ne havus amon, mi fari°us sonanta kupro ař tintanta cimbalo.
2 Kaj se mi posedus la profetpovon, kaj komprenus Šiujn misterojn kaj Šian scion; kaj se mi havus Šian fidon, tiel ke mi povus formovi montojn, sed ne havus amon, mi estus nenio.
3 Kaj se mi disdonus mian tutan havon por nutri la malsatulojn, kaj se mi lasus mian korpon por forbrulo, sed ne havus amon, per tio mi neniom profitus.
4 Amo longe suferas, kaj bonfaras; amo ne envias; amo ne fanfaronas, ne ■veligas sin,
5 ne kondutas nedece, ne celas por si mem, ne koleri°as, ne pripensas malbonon,
6 ne °ojas pri maljusteco, sed kun°ojas kun vereco;
7 Šion toleras, Šion kredas, Šion esperas, Šion eltenas.
8 Amo neniam pereas; sed, Šu estas profetadoj, ili nenii°os; Šu lingvoj, ili Šesi°os; Šu estas scio, °i nenii°os.
9 Ăar ni scias lařparte, kaj ni profetadas lařparte;
10 sed kiam venos perfekta╝o, tiam nenii°os tio, kio estas lařparta.
11 Kiam mi estis infano, kiel infano mi parolis, kiel infano mi sentis, kiel infano mi pensis; nun fari°inte plena°ulo, mi jam forigis la infana╝ojn.
12 Ăar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon Še okulo; nun mi konas lařparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankař mi estas konita.
13 Restas do nun fido, espero, amo, tiuj tri; kaj la plej granda el ili estas amo.

Ăapitro 14


1 Sekvu amon; tamen deziregu spiritajn donacojn, sed prefere, ke vi profetadu.
2 Ăar tiu, kiu per lingvo parolas, ne al homoj parolas, sed al Dio; Šar neniu komprenas, sed en la spirito li parolas misterojn.
3 Sed la profetanto parolas al homoj edifon kaj konsilon kaj konsolon.
4 Tiu, kiu per lingvo parolas, edifas sin mem; sed la profetanto edifas la eklezion.
5 Mi volas, ke vi Šiuj parolu per lingvoj, sed prefere, ke vi profetadu; kaj pli granda estas la profetanto, ol la per lingvoj parolanta, krom se li ankař interpretas, por ke la eklezio ricevu edifon.
6 Sed nun, fratoj, se mi venus al vi, parolante per lingvoj, kiel mi vin helpus, se mi ne parolus al vi, ař en formo de malka■ado, ař de sciado, ař de profetado, ař de instruado?
7 EŠ la senviva╝oj, kiuj produktas sonon, Šu fluto, Šu harpo, se ili ne donas diferencon en la sonoj, kiel oni scios, kio estas flutata ař harpata?
8 Ăar se la trumpeto donos necertan voŠon, kiu preti°os por batalo?
9 Tiel ankař vi, se vi per la lango ne donas parolon facile kompreneblan, kiel oni scios, kio estas parolata? Šar en la aeron vi parolus.
10 Eble estas tiom da specoj de voŠoj en la mondo, kaj nenia estas sensignifa.
11 Se do mi ne scios la signifon de la voŠo, mi estos, rilate la parolanton, barbaro, kaj la parolanto estos por mi barbaro.
12 Tiel same ankař vi, dum vi fervore deziras spiritajn donacojn, klopodu, ke vi havu abunde por la edifo de la eklezio.
13 Tial kiu parolas per lingvo, tiu pre°u, ke li interpretu.
14 Ăar se mi pre°as per lingvo, mia spirito pre°as, sed mia intelekto estas senfrukta.
15 Kio do estas? Mi pre°os spirite, kaj mi pre°os ankař intelekte; mi kantos spirite, kaj mi kantos ankař intelekte.
16 Alie, se vi benas spirite, kiamaniere tiu, kiu okupas la lokon de la malklerulo, diros Amen Še via dankesprimo? Šar li ne scias, kion vi diras.
17 Ăar vi ja bone dankesprimas, sed la alia ne estas edifata.
18 Mi dankas Dion, mi parolas per lingvoj pli ol vi Šiuj;
19 tamen en la eklezio mi preferus paroli kvin vortojn per mia intelekto, por ke mi instruu ankař aliajn, ol dek mil vortojn per lingvo.


20 Fratoj, ne estu infanoj en viaj mensoj; tamen en malico estu infanetoj, sed en la mensoj estu plena°uloj.
21 En la le°o estas skribite: Per balbutantaj lipoj kaj per lingvo fremda Mi parolos al Ši tiu popolo; kaj tamen tiel ili ne volos ařskulti Min, diras la Eternulo.
22 Tial la lingvoj estas kiel signo, ne al la kredantoj, sed al la nekredantoj; sed la profetpovo estas kiel signo, ne al la nekredantoj, sed al la kredantoj.
23 Se do la tuta eklezio kunvenos, kaj Šiuj parolos per lingvoj, kaj tien envenos nekleruloj ař nekredantoj, Šu ili ne diros, ke vi frenezas?
24 Sed se Šiuj profetos, kaj envenos nekredanto ař neklerulo, li estos konvinkata de Šiuj, li estos ju°ata de Šiuj;
25 la sekretoj de lia koro estos elmontrataj; kaj sekve li falos sur sian viza°on kaj adoros Dion, deklarante, ke Dio ja estas Še vi.


26 Kio do estas, fratoj? Kiam vi kunvenas, Šiu havas psalmon, havas instruon, havas malka■a╝on, havas lingvon, havas interpreta╝on. Ăio fari°u por edifo.
27 Se oni parolas per lingvo, tio estu duope, ař triope je plejmulto, kaj lařvice; kaj unu interpretu;
28 sed se ne Šeestas interpretanto, oni silentu en la eklezio; kaj li parolu al si kaj al Dio.
29 Kaj la profetoj parolu duope ař triope, kaj la aliaj interdiferencigu.
30 Sed se al alia apudsidanta io malka■i°os, la unua silentu.
31 Ăar vi Šiuj povas profeti unuope lařvice, por ke Šiuj lernu, kaj Šiuj ricevu konsilon;
32 kaj la spiritoj de la profetoj estas submetataj al la profetoj;
33 Šar Dio estas Dio ne de konfuzo, sed de paco; kiel en Šiuj eklezioj de la sanktuloj.


34 La virinoj silentadu en la eklezioj; Šar ne estas permesate al ili paroli, sed ili submeti°u, kiel ankař diras la le°o.
35 Kaj se ili volas lerni ion, ili demandu al siaj edzoj hejme; Šar estas honte por virino paroli en la eklezio.
36 Kio? Šu el vi la vorto de Dio eliris? Šu °i venis al vi solaj?


37 Se iu ■ajnas al si esti profeto ař lařspirita, li scii°u pri tio, kion mi skribas al vi, ke °i estas la ordono de la Sinjoro.
38 Sed se iu ne scias, li ne sciu.


39 Tial, fratoj, deziregu profeti, kaj ne malpermesu paroli per lingvoj.
40 Sed Šio fari°u konvene kaj lařorde.

Ăapitro 15


1 Kaj mi sciigas vin, fratoj, pri la evangelio, kiun mi predikis al vi, kiun ankař vi ricevis, en kiu ankař vi staras,
2 per kiu vi savi°is; se vi en memoro tenas, per kiuj vortoj mi °in predikis al vi, krom se vi kredis vane.
3 Ăar mi transdonis al vi komence tion, kion mi ankař ricevis, ke Kristo mortis pro niaj pekoj lař la Skriboj;
4 kaj ke li estis entombigita; kaj ke li relevi°is la trian tagon lař la Skriboj;
5 kaj ke li aperis al Kefas; poste al la dek du;
6 poste li aperis al pli ol kvincent fratoj samtempe, el kiuj la plimulto restas °is nun, sed kelkaj jam ekdormis;
7 poste li aperis al Jakobo; poste al Šiuj apostoloj;
8 kaj fine li aperis al mi ankař, kiel al infano ekstertempe naskita.
9 Ăar mi estas la plej malgranda el la apostoloj, kaj ne meritas esti nomata apostolo pro tio, ke mi persekutis la eklezion de Dio.
10 Sed per la graco de Dio mi estas tio, kio mi estas; kaj Lia graco donacita al mi montri°is ne vana; sed mi laboregis pli abunde ol la ceteraj; tamen ne mi, sed la graco de Dio, kiu estis kun mi.
11 Ău do mi, Šu ili, tiel ni predikas, kaj tiel vi kredis.


12 Nu, se Kristo estas predikata, ke li relevi°is el la mortintoj, kiel do diras kelkaj el vi, ke ne ekzistas relevi°o de mortintoj?
13 Sed se ne ekzistas relevi°o de mortintoj, ankař Kristo ne relevi°is;
14 kaj se Kristo ne relevi°is, vana ja estas nia predikado, vana ankař estas via fido.
15 Jes, kaj ni montri°as kiel falsaj atestantoj de Dio; tial ke ni atestis pri Dio, ke Li relevis Kriston; kiun Li ne relevis, se la mortintoj ja ne relevi°as.
16 Ăar se la mortintoj ne relevi°as, ankař Kristo ne relevi°is;
17 kaj se Kristo ne relevi°is, via fido estas vana; vi estas ankorař en viaj pekoj.
18 Tiuokaze ankař pereis la ekdormintoj en Kristo.
19 Se nur en Ši tiu vivo ni esperis en Kristo, ni estas el Šiuj homoj la plej mizeraj.


20 Sed nun Kristo relevi°is el la mortintoj, la unuaa╝o de la dormantoj.
21 Ăar tial, ke per homo venis la morto, per homo ankař venis la relevi°o de la mortintoj.
22 Ăar kiel en Adam Šiuj mortas, tiel same ankař en Kristo Šiuj estos vivigitaj.
23 Sed Šiu en sia propra vico: Kristo la unuaa╝o, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, Še lia alveno.
24 Poste venos la fino, kiam li transdonos la re°econ al Dio, al la Patro; kiam li estos neniiginta Šian regadon kaj Šian ařtoritaton kaj potencon.
25 Ăar li devas re°adi, °is li metos Šiujn malamikojn sub siajn piedojn.
26 La lasta neniigota malamiko estas la morto.
27 Ăar: Ăion Li metis sub liajn piedojn. Sed kiam estas dirate: Ăio estas submetita, estas evidente, ke esceptita estas Tiu, kiu submetis Šion al li.
28 Kaj kiam Šio estos submetita al li, tiam la Filo ankař mem estos submetita al Tiu, kiu submetis Šion al li, por ke Dio estu Šio en Šio.


29 Alie kion faros tiuj, kiuj bapti°as pro la mortintoj? Se la mortintoj tute ne relevi°as, kial do ili bapti°as pro ili?
30 kial ni ankař endan°eri°as Šiun horon?
31 Mi asertas per la singratulado pro vi, fratoj, kiun mi havas en Kristo Jesuo, nia Sinjoro, mi mortas Šiutage.
32 Se lař homa maniero mi batalis kontrař bestoj en Efeso, kiel mi per tio profitas? Se la mortintoj ne relevi°as, ni man°u kaj trinku, Šar morgař ni mortos.
33 Ne trompi°u; Malbonaj kuni°oj malbonigas bonajn morojn.
34 Malebrii°u en justeco, kaj ne peku; Šar kelkaj havas nenian scion pri Dio; mi tion diras, por hontigi vin.


35 Sed iu diros: Kiel la mortintoj relevi°as? kaj kun kia korpo ili venas?
36 Ho malsa°ulo! tio, kion vi mem semas, ne vivi°as, se °i ne mortos;
37 kaj tio, kion vi semas, estas ne la estonta korpo, sed nuda grenero, eble de tritiko, ař de alia speco;
38 sed Dio donas al °i korpon, kiel Li volis, kaj al Šiu semo °ian propran korpon.
39 Ne Šiu karno estas unu sama karno; sed ekzistas unu karno de homoj, kaj alia de bestoj, kaj alia karno de birdoj, kaj alia de fi■oj.
40 Ekzistas ankař korpoj Šielaj kaj korpoj teraj; sed la gloro de la Šielaj estas unu, kaj la gloro de la teraj estas alia.
41 Ekzistas unu gloro de la suno, kaj alia gloro de la luno, kaj alia gloro de la steloj; Šar unu stelo diferencas de alia stelo rilate al gloro.
42 Tia sama ankař estas la relevi°o de la mortintoj. ěi estas semata en putreco, °i relevi°as en senputreco;
43 °i estas semata en malhonoro, °i relevi°as en gloro; °i estas semata en malforteco, °i relevi°as en potenco;
44 °i estas semata lařanima korpo, °i relevi°as lařspirita korpo. Se ekzistas lařanima korpo, ekzistas ankař lařspirita korpo.
45 Tiele ankař estas skribite: La unua homo Adam fari°is viva animo. La lasta Adam fari°is viviganta spirito.
46 Tamen unua estas ne tio, kio estas lařspirita, sed tio, kio estas lařanima; poste tio, kio estas lařspirita.
47 La unua homo estas el la tero, elpolva; la dua homo estas el la Šielo.
48 Kia estas la elpolvulo, tiaj estas ankař la elpolvuloj; kaj kia estas la elŠielulo, tiaj estas ankař la elŠieluloj.
49 Kaj kiel ni portis la figuron de la elpolvulo, tiel same ni portos la figuron de la elŠielulo.


50 Kaj la jenon mi diras, fratoj, ke karno kaj sango ne povas heredi la regnon de Dio; kaj putreco ne heredas senputrecon.
51 Jen mi sciigas al vi misteron: Ni ne Šiuj dormos, sed ni Šiuj ■an°i°os,
52 en momento, en okula ekmovo, Še la lasta trumpetsono: Šar la trumpeto sonos, kaj la mortintoj relevi°os senputraj, kaj ni ■an°i°os.
53 Ăar estas necese, ke Ši tiu putrema surmetu senputrecon, kaj ke Ši tiu mortema surmetu senmortecon.
54 Sed kiam Ši tiu putrema surmetos senputrecon, kaj Ši tiu mortema surmetos senmortecon, tiam plenumi°os la skribita diro: La morto forgluti°is en venko.
55 Ho morto, kie estas via venko? Ho morto, kie estas via pikilo?
56 La pikilo de la morto estas la peko; kaj la forto de la peko estas la le°o;
57 sed danko estu al Dio, kiu donas al ni la venkon per nia Sinjoro Jesuo Kristo.
58 Tial, miaj amataj fratoj, estu firmaj, nemoveblaj, Šiam abundaj en la laboro de la Sinjoro, sciante, ke via penado ne estas vanta en la Sinjoro.

Ăapitro 16


1 Nun rilate al la monkolekto pro la sanktuloj, kiel mi ordonis al la eklezioj de Galatujo, tiel ankař vi faru.
2 La unuan tagon de la semajno, Šiu el vi provizu Še si lař tio, kion li prospere akiris, por ke ne estu kolektoj tiam, kiam mi venos.
3 Kaj kiam mi alvenos, kiujn vi per leteroj aprobos, tiujn mi sendos, por alporti vian donacon al Jerusalem;
4 kaj se konvenos, ke mi ankař tien voja°u, ili voja°os kun mi.
5 Sed mi venos al vi, kiam mi estos trapasinta Makedonujon; Šar Makedonujon mi ja trapasos;
6 sed Še vi eble mi restos, ař eŠ travintros, por ke vi antařen irigu min, kien mi veturos.
7 Ăar mi ne volas vidi vin nun dumvoja°e; Šar mi esperas resti kelkan tempon Še vi, se la Sinjoro permesos.
8 Sed mi restos en Efeso °is Pentekosto;
9 Šar pordo granda kaj efika malfermi°is al mi, kaj estas multaj kontrařstarantoj.


10 Se Timoteo venos, zorgu, ke li estu Še vi sentime; Šar li faras la laboron de la Sinjoro, kiel mi ankař;
11 neniu do lin malestimu. Sed antařen irigu lin en paco, por ke li venu al mi; Šar mi atendas lin kun la fratoj.
12 Sed rilate al la frato Apolos, mi multe petegis lin veni al vi kun la fratoj; sed tute mankis volo veni nun; sed li venos, kiam li havos oportunan tempon.


13 Viglu, staru firme en la fido, viri°u, forti°u.
14 Ăio via estu farata en amo.


15 Mi petegas vin, fratoj (vi konas la domon de Stefanas, ke °i estas la unuaa╝o de la AÂaja lando, kaj ke ili sin dediŠis al la servo de la sanktuloj),
16 ke vi ankař submeti°u al tiaj, kaj al Šiu kunhelpanto kaj kunlaboranto.
17 Kaj mi °ojas pro la alveno de Stefanas kaj Fortunato kaj AÂaiko, tial, ke vian manka╝on ili plenigis.
18 Ăar ili refre■igis mian spiriton kaj vian; rekonu do tiajn.


19 La eklezioj de Azio vin salutas. Akvila kaj Priskila vin salutas multe en la Sinjoro, kune kun la eklezio en ilia domo.
20 Ăiuj fratoj vin salutas. Salutu unu la alian per sankta kiso.
21 La saluto de mi, Pařlo, per mia propra mano.
22 Se iu ne amas la Sinjoron Jesuo Kristo, li estu anatemita. Maran-ata.
23 La graco de la Sinjoro Jesuo Kristo estu kun vi.
24 Mia amo estu kun vi Šiuj en Kristo Jesuo. Amen.

Hosted by uCoz