LA DUA
EPISTOLO DE LA APOSTOLO PAŢLO
AL LA
KORINTANOJ

Ăapitro 1


1 Pařlo, apostolo de Kristo Jesuo per la volo de Dio, kaj la frato Timoteo, al la eklezio de Dio, kiu estas en Korinto, kune kun Šiuj sanktuloj, kiuj estas en la tuta AÂaja lando:
2 Graco al vi kaj paco de Dio, nia Patro, kaj de la Sinjoro Jesuo Kristo.


3 Benata estu la Dio kaj Patro de nia Sinjoro Jesuo Kristo, la Patro de kompatoj kaj Dio de Šia konsolo;
4 kiu konsoladas nin en nia tuta aflikto, por ke ni povu konsoli tiujn, kiuj iel aflikti°as, per la konsolo, per kiu ni mem estas konsolataj de Dio.
5 Ăar kiel la suferoj de Kristo abundas Še ni, tiel same abundas ankař per Kristo nia konsolo.
6 Sed se ni aflikti°as, tio estas por via konsolo kaj savi°o; ař se ni konsoli°as, tio estas por via konsolo, kiu energias, per la pacienca elportado de la samaj suferoj, kiujn ni ankař suferadas;
7 kaj nia espero pri vi estas firma, Šar ni scias, ke kiel vi estas partoprenantoj en la suferoj, tiel ankař vi estas partoprenantoj en la konsolo.
8 Ăar ni ne volas, ke vi nesciu, fratoj, pri la aflikto, kiu okazis al ni en Azio, ke ni ekstreme super la forto estis depremitaj, tiel, ke ni forte malesperis, eŠ pri la vivo;
9 ni ja ricevis la alju°on al morto en ni mem, por ke ni fidu ne nin mem, sed Dion, kiu levas la mortintojn,
10 kaj kiu nin forsavis el tia granda morto kaj forsavos; al kiu ni esperis, ke Li ankorař plu nin forsavos;
11 dum vi ankař nin kunhelpas per via petegado, por ke, pro la donaco donita al ni per multaj personoj, danko estu donata de multaj pro ni.


12 Ăar jen estas nia singratulado, nome la atesto de nia konscienco, ke en sankteco kaj sincereco antař Dio, ne lař homa sa°eco, sed lař la graco de Dio, ni kondutadis en la mondo, kaj precipe Še vi.
13 Ăar ni skribas al vi nenion alian krom tio, kion vi legas kaj prikonsentas, kaj mi esperas, ke vi prikonsentos °is la fino;
14 kiel ankař vi ja parte prikonsentis pri ni, ke ni estas via singratulado, tiel same, kiel vi ankař estas la nia en la tago de nia Sinjoro Jesuo.


15 Kaj en Ši tiu fidado mi intencis veni unue al vi, por ke vi havu duoblan gracon,
16 kaj vizitinte vin survoje, trairi en Makedonujon, kaj denove el Makedonujo veni al vi, kaj de vi esti antařen irigita al Judujo.
17 Kiam mi do tiel intencis, Šu mi elmontris kapricemon? ař kion mi celas, Šu mi tion celas lařkarne, tiel ke estu Še mi la Jes, Jes, kaj la Ne, Ne?
18 Sed, kiel Dio estas fidela, nia parolo al vi ne estas Jes kaj Ne.
19 Ăar la Filo de Dio, Jesuo Kristo, kiu de ni estas predikita inter vi, de mi kaj Silvano kaj Timoteo, ne estis Jes kaj Ne, sed en li la Jes esti°is.
20 Ăar kiel ajn multaj estas la promesoj de Dio, en li estas la Jes; tial ankař per li estas la Amen, por la gloro al Dio per ni.
21 Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio,
22 kiu ankař nin sigelis kaj donis al ni la antařgarantia╝on de la Spirito en niaj koroj.


23 Sed mi vokas Dion kiel atestanton sur mian animon, ke por indulgi vin mi ankorař ne venis al Korinto.
24 Ne kvazař ni estrus super via fido, sed ni estas kunhelpantoj de via °ojo; Šar per via fido vi staras.

Ăapitro 2


1 Sed mi decidis por mi mem, ke mi ne venos al vi denove en mal°ojo.
2 Ăar se mi vin mal°ojigas, kiu do min °ojigas, krom tiu, kiu estas mal°ojigata de mi?
3 Kaj mi skribis tion saman, por ke, veninte, mi ne havu mal°ojon de tiuj, pri kiuj mi devus °oji, fidante pri vi Šiuj, ke mia °ojo estas la °ojo de vi Šiuj.
4 Ăar el multe da aflikto kaj kora dolorego mi skribis al vi kun multaj larmoj, ne por ke vi mal°oju, sed ke vi sciu la amon, kiun mi havas al vi abunde.


5 Sed se iu kařzis mal°ojon, li kařzis mal°ojon ne al mi, sed parte (por ne tro forte vin premi) al vi Šiuj.
6 SufiŠa al tia homo estas tiu puno, farita de la plimulto;
7 pro tio, kontraře, vi devus lin pardoni kaj konsoli, por ke tia homo neniel forgluti°u per sia troa mal°ojo.
8 Tial mi petegas vin, ke vi konfirmu al li vian amon.
9 ěuste por tio mi ja skribis, ke mi vin provu, Šu vi en Šio estas obeemaj.
10 Sed al kiu vi pardonas ion, mi ankař; Šar kion mi ankař pardonis, se mi ion pardonis, mi tion faris pro vi antař Kristo,
11 por ke Satano ne gajnu profiton kontrař ni: Šar ni ne estas sen scio pri liaj ruzoj.


12 Kiam mi venis al Troas, por disvastigi tie la evangelion de Kristo, kaj kiam en la Sinjoro malfermi°is al mi pordo,
13 mi ne ricevis ripozon por mia spirito, Šar mi ne trovis mian fraton Tito; sed mi adiařis ilin kaj foriris al Makedonujo.
14 Sed danko estu al Dio, kiu Šiam kondukadas nin triumfe en Kristo kaj montras Šie per ni la bonodoron de Sia koni°o.
15 Ăar ni estas al Dio dolŠa odoro de Kristo, en la savatoj, kaj en la pereantoj;
16 al Ši tiuj, odoro de morto al morto; al tiuj, odoro de vivo al vivo. Kaj kiu estas tařga por Ši tio?
17 Ăar ni ne similas al multaj, kiuj faras la vorton de Dio komerca╝o; sed kun sincereco, kaj kiel per Dio, antař Dio ni parolas en Kristo.

Ăapitro 3


1 Ău ni denove komencas nin mem rekomendi? ař Šu ni bezonas, kiel iuj, leterojn rekomendajn al vi, ař de vi?
2 Vi mem estas nia letero, skribita sur nia koro, kaj konata kaj legata de Šiuj;
3 Šar vi montri°is, ke vi estas letero de Kristo liverita per ni, skribita ne per inko, sed per la Spirito de la vivanta Dio; ne sur ■tonaj tabeloj, sed sur la karnaj tabeloj de la koro.
4 Kaj tian fidon ni havas per Kristo al Dio;
5 ne kvazař ni tařgas ion fari per ni mem, sed nia tařgeco estas el Dio,
6 kiu ankař tařgigis nin nin kiel administrantojn de nova interligo, ne lař litero, sed lař spirito; Šar la litero mortigas, sed la spirito vivigas.
7 Sed se la administrado mortiga, esprimita per literoj kaj enŠizita sur ■tonoj, esti°is en gloro, tiel, ke la Izraelidoj ne povis fikse rigardi la viza°on de Moseo pro lia viza°a brileco, jam tamen malplii°anta,
8 kiel do la administrado spirita ne estos pli multe en gloro?
9 Ăar se la administrado de kondamno estas gloro, multe pli abunde la administrado de justeco superas en gloro.
10 Ăar vere tio, kio havis gloron, ne estis glorigita en Ši tiu rilato, pro la superabunda gloro.
11 Ăar se tio, kio forpasas, havis gloron, ankorař pli multe tio, kio restadas, estas en gloro.


12 Havante do tian esperon, ni uzas grandan liberecon de parolo,
13 kaj ne kiel Moseo, kiu metis vualon sur sian viza°on, por ke la Izraelidoj ne fikse rigardu °is fini°o de tio, kio estis forpasanta;
14 sed iliaj animoj sensenti°is; Šar eŠ °is hodiař, Še la legado de la malnova testamento, nelevita restadas tiu sama vualo, kiu estas forigita en Kristo,
15 sed °is hodiař, kiam ajn oni legas Moseon, vualo ku■as sur ilia koro.
16 Sed kiam ajn oni turnas sin al la Sinjoro, la vualo estas forprenata.
17 La Sinjoro estas la Spirito; kaj kie estas la Spirito de la Sinjoro, tie estas libereco.
18 Sed ni Šiuj, per nevualita viza°o spegulante la gloron de la Sinjoro, transformi°as en la saman bildon, de gloro al gloro, kiel el la Sinjoro la Spirito.

Ăapitro 4


1 Pro tio, ke ni havas Ši tiun administradon, kiel ni ricevis kompaton, ni ne senkura°i°as;
2 sed ni formetis la ka■itajn aferojn de honto, ne irante kun ruzeco kaj ne falsante la vorton de Dio, sed per elmontro de la vero rekomendante nin al Šies konscienco antař Dio.
3 Sed se nia evangelio eble estas vualita, °i estas vualita rilate al tiuj, kiuj pereas;
4 en kiuj la dio de Ši tiu mondo blindigis la animojn de la nekredantoj, por ke la lumo de la evangelio de la gloro de Kristo, kiu estas la bildo de Dio, ne brilu sur ilin.
5 Ăar ni predikadas ne nin mem, sed Kriston Jesuon kiel Sinjoron, kaj nin mem kiel viajn servistojn pro Jesuo.
6 Ăar Dio, kiu diris: El mallumo lumo brilos, Tiu brilis en niaj koroj, por doni lumon de la scio de la gloro de Dio en la viza°o de Jesuo Kristo.


7 Sed ni havas Ši tiun trezoron en argilaj vazoj, por ke la treega grandeco de la potenco estu de Dio, kaj ne de ni mem;
8 ni estas premegataj Še Šiu flanko, tamen ne enanguligitaj; embarasataj, sed ne konsternataj;
9 persekutataj, sed ne forlasataj; faligataj, sed ne detruataj;
10 Šiam portante en la korpo la morti°on de Jesuo, por ke la vivo ankař de Jesuo elmontri°u en nia korpo.
11 Ăar ni, la vivantoj, Šiam estas submetataj al morto pro Jesuo, por ke la vivo ankař de Jesuo elmontri°u en nia morta karno.
12 La morto do energias en ni, sed la vivo en vi.
13 Sed havante la saman spiriton de fido lař la skribo: Mi kredis, kaj tial mi parolis; ni ankař kredas, kaj tial ankař ni parolas;
14 sciante, ke Tiu, kiu levis la Sinjoron Jesuo, levos nin ankař kun Jesuo kaj prezentos nin kun vi.
15 Ăar Šio estas pro vi, por ke la graco, multobligita per multaj, abundigu la dankon al la gloro de Dio.


16 Pro tio ni ne senkura°i°as; sed kvankam nia ekstera homo kaduki°as, tamen nia interna homo renovi°as tagon post tago.
17 Ăar nia malpeza kaj momenta sufero elfaras por ni, pli kaj pli ekster mezuro, eternan pezon da gloro;
18 dum ni rigardas ne la vidata╝ojn, sed la nevidata╝ojn; Šar la vidata╝oj estas tempaj, sed la nevidata╝oj estas eternaj.

Ăapitro 5


1 Ăar ni scias, ke se la surtera lo°ejo de nia tabernaklo dissolvi°os, ni havas de Dio konstrua╝on, domon ne manfaritan, eternan en la Šieloj.
2 Ăar vere en Ši tiu ni °emas, sopirante al la survestado per nia lo°ejo, kiu devenas de la Šielo;
3 se almenař, vestite, ni ne trovi°os nudaj.
4 Ăar ni, kiuj estas en Ši tiu tabernaklo, °emas ■ar°ite, ne pro tio, ke ni deziras senvesti°i, sed Šar ni deziras survesti°i, por ke la morta╝o estu elsorbita de la vivo.
5 Kaj Tiu, kiu nin elfaris por Ši tiu celo, estas Dio, kiu donis al ni la antařgarantia╝on de la Spirito.
6 Ni do Šiam °oje kura°as, kaj ni scias, ke dum ni Šeestas en la korpo, ni forestas de la Sinjoro
7 (Šar ni iradas fide, ne vide);
8 ni °oje kura°as, kaj ni plivolas foresti de la korpo kaj Šeesti kun la Sinjoro.
9 Tial ankař ni ambicias, Šu Šeestante ař forestante, esti akceptindaj Še li.
10 Ăar ni Šiuj devos elmontri°i antař la tribunala se°o de Kristo, por ke Šiu ricevu tion, kion li faris en la korpo, lař siaj farita╝oj, Šu bonaj ař malbonaj.


11 Sciante do la timon al la Sinjoro, ni celas konvinki homojn, sed ni ja elmontri°as al Dio; kaj ni esperas, ke ni elmontri°as ankař al viaj konsciencoj.
12 Ni ne denove nin rekomendas al vi, sed donas al vi kařzon fieri°i pri ni, por ke vi havu ion respondi al tiuj, kiuj fieri°as ■ajne kaj ne kore.
13 Ăar Šu ni estis frenezaj, tio estis pro Dio, ař Šu ni estas seriozaj, tio estas pro vi.
14 Ăar la amo de Kristo nin devigas; Šar ni ju°as jene, ke Šar unu mortis pro Šiuj, tial Šiuj mortis;
15 kaj li mortis pro Šiuj, por ke la vivantoj jam vivu ne por si mem, sed por tiu, kiu pro ili mortis kaj relevi°is.
16 Tial ni de nun konas neniun lařkarne; eŠ kvankam ni konis Kriston lařkarne, tamen ni ne plu lin tiel konas.
17 Tial se iu homo estas en Kristo, estas jam nova kreita╝o; la malnova╝oj forpasis, jen ili jam esti°is novaj.
18 Sed Šio estas de Dio, kiu repacigis nin al Si mem per Kristo kaj donis al ni la administradon de la repacigo;
19 nome, ke Dio estis en Kristo, repacigante la mondon al Si, ne alkalkulante al ili la kulpojn, kaj komisiis al ni la vorton repacigan.


20 Ni do estas ambasadoroj pro Kristo, kvazař Dio per ni petadus; ni vin petegas pro Kristo, repaci°u al Dio.
21 Tiun, kiu ne konis pekon, Li faris peko pro ni; por ke ni fari°u justeco de Dio en li.

Ăapitro 6


1 Kaj kunlaborante kun li, ni petegas ankař, ke vi ne vane akceptu la gracon de Dio
2 (Šar Li diris:

En tempo de favoro Mi ařskultis vin, Kaj en tago de savo Mi helpis vin;

jen nun la tempo de favoro; jen nun la tago de savo);
3 ni donu en nenio okazon por maledifo, por ke oni ne kulpigu nian administradon;
4 sed en Šio ni aprobigu nin, kiel servantoj de Dio, en multa pacienco, en suferoj, en afliktoj, en malfacila╝oj,
5 en batovundoj, en malliberigoj, en tumultoj, en laboroj, en maldormoj, en malsatoj,
6 en Šasteco, en sciado, en pacienco, en afableco, en Spirito Sankta, en amo senhipokrita,
7 en la vorto de vero, en la potenco de Dio; per la arma╝o de justeco dekstre kaj maldekstre,
8 per gloro kaj malgloro, per malbonfamo kaj bonfamo; kiel trompantoj, tamen veraj;
9 kiel nekonataj, tamen bone konataj; kiel mortantaj, kaj jen ni vivas; kiel pune korektataj, tamen ne mortigataj;
10 kiel dolorplenaj, tamen Šiam °ojantaj; kiel malriŠaj, tamen multajn riŠigantaj; kiel nenion havantaj, tamen posedantaj Šion.


11 Nia bu■o estas malfermita al vi, ho Korintanoj, nia koro estas plivastigita.
12 Vi ne estas malvastigitaj en ni, sed vi estas malvastigitaj en viaj propraj interna╝oj.
13 Pro rekompenco samspeca do (mi parolas kiel al infanoj) vi ankař estu plivastigitaj.


14 Ne esti°u kunjuguloj maltařge kun nekredantoj; Šar kian partoprenon havas justeco kun maljusteco? ař kian komuna╝on havas lumo kun mallumo?
15 Kaj kian akordon havas Kristo kun Belial? ař kian kunecon havas kredanto kun nekredanto?
16 Kaj kian konsenton havas templo de Dio kun idoloj? Šar ni estas templo de Dio vivanta; kiel diris Dio: Mi lo°os inter ili, kaj Mi iros inter ili; kaj Mi estos ilia Dio, kaj ili estos Mia popolo.
17 Tial

Eliru el inter ili, kaj estu apartaj,

diras la Eternulo,

Kaj ne tu■u malpura╝on; Kaj Mi vin akceptos,
18 Kaj Mi estos por vi Patro, Kaj vi estos Miaj filoj kaj filinoj, diras la Eternulo Plejpotenca.

Ăapitro 7


1 Havante do Ši tiujn promesojn, amataj, ni purigu nin de Šia malpureco karna kaj spirita, perfektigante sanktecon en la timo al Dio.


2 Malfermu al ni viajn korojn; ni kontrař neniu maljuste agis, ni ruinigis neniun, al neniu ni friponis.
3 Ne por vin kondamni mi tion diras; Šar mi antaře diris, ke vi estas en niaj koroj, por kune vivi kaj kune morti.
4 Granda estas mia parola libereco al vi, granda estas mia fiereco pri vi: mi estas plena de konsolo, al mi superabundas la °ojo meze de nia tuta aflikto.


5 Ăar eŠ kiam ni jam alvenis en Makedonujon, nia karno tute ne facili°is, sed ni Šiel depremi°is; ekstere estis bataloj, interne timoj.
6 Tamen Dio, kiu konsolas la humilulojn, konsolis nin per la alveno de Tito;
7 kaj ne nur per lia alveno, sed ankař per la konsolo, per kiu li konsoli°is pri vi, dum li pridiris al ni vian sopiron, vian doloron, vian fervoron pro mi; tiel, ke mi ankorař pli °ojis.
8 Ăar kvankam mi vin mal°ojigis per mia epistolo, mi ne bedařras pri tio, kvankam mi ja bedařris; Šar mi vidas, ke tiu epistolo vin mal°ojigis, sed nur mallonge.
9 Mi nun °ojas, ne pro tio, ke vi mal°ojis, sed pro tio, ke vi mal°ojis °is pento; Šar vi lař Dio mal°ojis, por ke vi havu nenian malutilon per ni.
10 Ăar la mal°ojo lař Dio elfaras penton °is savo, ne bedařrindan; sed la mal°ojo de la mondo elfaras morton.
11 Ăar jen kian zorgemon tiu sama mal°ojo lař Dio elfaris en vi, plue kian senkulpigon, plue kian indignon, plue kian timon, plue kian sopiron, plue kian fervoron, plue kian ven°on! En Šio vi elmontris vin puraj pri la afero.
12 Tial kvankam mi skribis al vi, tamen tio estis ne pro tiu, kiu faris la malbonon, nek pro tiu, kiu suferis la malbonon, sed por ke via zorgemo por ni elmontri°u al vi mem antař Dio.
13 Tial ni konsoli°is; kaj en nia konsolo ni °ojis des pli multege pro la °ojo de Tito, Šar lia animo estas refre■igita de vi Šiuj.
14 Ăar se en io mi fanfaronis al li pro vi, mi ne hontis; sed kiel ni Šion parolis vereme al vi, tiel same ankař nia fanfaronado, kiun mi faris antař Tito, montri°is vera.
15 Kaj lia interna amo pli abundas al vi, dum li memoras la obeadon de vi Šiuj, kiel kun timo kaj tremo vi lin akceptis.
16 Mi °ojas, ke en Šio mi povas fidi al vi.

Ăapitro 8


1 Cetere, fratoj, ni sciigas al vi la gracon de Dio, kiu estas donacita en la eklezioj Makedonaj;
2 nome, en grava provo per suferado, la abundo de ilia °ojo kaj ilia profunda malriŠeco abundis al la riŠo de ilia malavareco.
3 Ăar mi konstatas, ke lař sia povo--jes, kaj super sia povo--ili donis memvole,
4 petegante nin per multe da petado fari tiun komplezon kaj la komunan helpservadon al la sanktuloj;
5 kaj ne kiel ni esperis, sed unue ili sin dediŠis al la Sinjoro, kaj al ni per la volo de Dio.
6 Tiel, ke ni instigis Titon, ke kiel li antaře komencis, tiel same li perfektigu en vi Ši tiun pluan gracon.
7 Sed kiel al vi Šio abundas: fido kaj parolo kaj scio kaj fervoro kaj via amo al ni, tiel abundu al vi ankař Ši tiu graco.
8 Mi parolas ne ordonante, sed provante per la fervoro de aliaj la sincerecon de via amo ankař.
9 Ăar vi scias la gracon de nia Sinjoro Jesuo Kristo, ke kvankam li estis riŠa, tamen pro vi li fari°is malriŠa, por ke vi per lia malriŠeco fari°u riŠaj.
10 Kaj en tio mi donas mian opinion; Šar Ši tio utilas por vi, kiuj unuaj komencis, antař unu jaro, ne nur fari, sed ankař voli.
11 Sed nun kompletigu la faradon ankař; tiel ke, kiel estis la volonteco voli, tiel ankař estu la plenumo el via havo.
12 Ăar kie ekzistas la volonteco, °i estos akceptita lař la havo, ne lař la nehavo.
13 Ăar mi diras tion, ne por ke aliaj estu faciligataj kaj vi premataj,
14 sed lař egaleco: via abundo nuntempe fari°u por ilia manko, por ke ilia abundo fari°u por via manko, por ke estu egaleco;
15 kiel estas skribite: Tiu, kiu kolektis pli, ne havis superflue, kaj tiu, kiu kolektis malpli, ne havis mankon.


16 Sed danko estu al Dio, kiu metas en la koron de Tito la saman zorgon pri vi.
17 Ăar li ja akceptis la instigon; sed estante mem tre fervora, li ekiris al vi memvole.
18 Kaj ni sendis kune kun li la fraton, kies lařdo en la evangelio disvasti°as tra Šiuj eklezioj;
19 kaj krom tio, li ankař estis elektita de la eklezioj, por voja°adi kune kun ni rilate al Ši tiu graco, kiun ni administradas al la gloro de la Sinjoro, kaj por elmontri nian volontecon,
20 evitante tion, ke iu riproŠus nin rilate al Ši tiu monhelpo, kiun ni administras;
21 Šar ni celas aferojn konvenajn ne nur antař la Sinjoro, sed ankař antař homoj.
22 Kaj ni sendis kune kun ili nian fraton, kiun ni ofte pruvis fervora en multaj aferoj, sed nun multe pli fervora pro la granda fido, kiun li havas al vi.
23 Se iu demandas pri Tito, li estas mia kunulo kaj mia kunlaboranto rilate al vi; se pri niaj fratoj, ili estas apostoloj de eklezioj, la gloro de Kristo.
24 Vi do elmontru al ili antař la eklezioj la pruvon de via amo kaj de nia fanfaronado pro vi.

Ăapitro 9


1 Ăar pri la servado al la sanktuloj estas por mi superflue skribi al vi;
2 Šar mi scias vian volontecon, pri kiu mi fanfaronas pro vi al la Makedonoj, ke la AÂaja lando jam antař unu jaro preti°is; kaj via fervoro instigis la plimulton el ili.
3 Sed mi sendis la fratojn, por ke nia fanfaronado pro vi ne fari°u vanta rilate al Ši tio, sed, kiel mi diris, por ke vi estu pretaj,
4 por ke, se venus kune kun mi iuj el Makedonujo kaj trovus vin ne pretaj, ni (por ne diri, vi) ne hontu pro Ši tiu fido.
5 Mi do opiniis necesa, peti la fratojn, ke ili antaře iru al vi, kaj antaře pretigu vian de longe promesitan helpmonon, por ke tio estu preta, kiel volonte donita, kaj ne kiel eldevigita.


6 Sed jen: Tiu, kiu semas ■pare, ankař rikoltos ■pare; kaj tiu, kiu semas malavare, ankař rikoltos malavare.
7 Ăiu faru lař tio, kion li intencas en la koro, ne doma°ante, nek pro neceseco; Šar Dio amas donacanton °ojan.
8 Kaj Dio povas abundigi Še vi Šian gracon, por ke vi, havante Šiam en Šio Šian sufiŠecon, abunde rilatu al Šia bona faro;
9 kiel estas skribite:

Li ■utis kaj donis al la malriŠuloj; Lia justeco restas eterne.


10 Kaj Tiu, kiu donas semon al la semanto kaj panon por nutra╝o, donos kaj multobligos vian semotan semon, kaj plimultigos la fruktojn de via justeco;
11 dum vi pliriŠi°os en Šio al Šia malavareco, kiu efikas per ni dankdonadon al Dio.
12 Ăar la administrado de Ši tiu servado ne nur kompletigas la mezuron de la bezonoj de la sanktuloj, sed ankař abundas per multaj dankoj al Dio;
13 Šar provinte vin per Ši tiu administrado, ili gloras Dion pro la obeo de via konfeso al la evangelio de Kristo, kaj pro la malavareco de via donaco al ili kaj al Šiuj;
14 dum ili mem ankař, per petado por vi, tre sopiras al vi pro la grandega graco de Dio en vi.
15 Danko estu al Dio pro Lia neesprimebla donaco.

Ăapitro 10


1 Mi mem, Pařlo, petegas vin pro la mildeco kaj dolŠanimeco de Kristo, mi, kiu en via Šeesto estas humila inter vi, sed, forestante, tre kura°as rilate al vi:
2 mi mem petegas vin, ke Šeestante, mi ne kura°u per la insisteco, per kiu mi bontrovas kura°i kontrař iuj, kiuj rigardas nin kiel lařkarne iradantajn.
3 Ăar kvankam ni iradas en karno, tamen ni ne militadas lař karno
4 (Šar la iloj de nia militado estas ne lařkarnaj, sed potencaj antař Dio por la de╝etado de fortika╝oj);
5 de╝etante diskutojn, kaj Šian alta╝on levatan kontrař la scio konforma al Dio, kaj ekkaptante Šiun penson al la obeo al Kristo,
6 kaj starante pretaj puni Šian malobeon, tuj kiam via obeo plenumi°os.
7 Vi rigardas la aferojn antař via viza°o. Se iu fidas en si mem, ke li apartenas al Kristo, li denove pripensu en si mem, ke kiel li apartenas al Kristo, tiel same ankař ni.
8 Ăar eŠ se mi fierus iom supermezure pri nia ařtoritato (kiun donis la Sinjoro, por vin edifi, kaj ne por vin de╝eti), mi ne hontus;
9 por ke ne ■ajnu, kvazař mi volus timigi vin per miaj leteroj.
10 Ăar, oni diras, liaj leteroj estas gravaj kaj fortaj; sed lia korpa aspekto estas malforta, kaj lia parolo mal■atinda.
11 Tiu homo konsideru, ke kiaj, forestante, ni estas per leteroj, tiaj, Šeestante, ni estas ankař per agado.
12 Ăar ni ne kura°as nin interkalkuli ař kompari kun iuj el la sin rekomendantaj; Šar ili estas neprudentaj, mezurante sin lař si mem kaj komparante sin al si mem.
13 Sed ni fieros ne pretermezure, sed lař la amplekso de la mezurilo, kiun Dio destinis al ni, por mezuri, por atingi eŠ °is vi.
14 Ăar ni ne tro etendas nin, kvazař ni ne atingus °is vi; Šar ni jam venis °is vi en la evangelio de Kristo,
15 ne fierante pretermezure, nome en laboroj malpropraj, sed esperante, ke dum kreskos via fido, ni kreskos en vi lař nia mezurilo °is plua abundo,
16 por prediki la evangelion °is la regionoj preter vi, kaj ne fieri pri malpropra mezurilo rilate al aferoj jam faritaj.
17 Sed kiu fieras, tiu fieru en la Eternulo.
18 Ăar ne tiu, kiu sin mem rekomendas, estas akceptata, sed tiu, kiun rekomendas la Sinjoro.

Ăapitro 11


1 Mi volas, ke vi pacience toleru min pro iom da malsa°eco; sed efektive vi ja pacience min toleras.
2 Ăar mi ╝aluzas pri vi per Dia ╝aluzo, Šar mi fianŠigis vin al unu edzo, por ke mi prezentu vin kiel Šastan virgulinon al Kristo.
3 Sed mi timas, ke kiel trompis Evan la serpento per sia ruzeco, viaj animoj iel deklini°os for de la simpleco kaj la Šasteco, kiu estas en Kristo.
4 Ăar se iu vizitanto predikas alian Kriston, kiun ni ne predikis, ař se vi ricevas malsaman spiriton, kiun vi ne ricevis, ař malsaman evangelion, kiun vi ne akceptis, facilanime vi lin toleras.
5 Ăar mi opinias, ke mi neniel malsuperas la plej eminentajn apostolojn.
6 Kaj kvankam mi estas neklera lař parolo, mi tamen ne tia estas lař scio; sed en Šio ni malka■e agis Še vi inter Šiuj.
7 Ař Šu mi pekis, humiligante min, por ke vi estu altigitaj, en tio, ke mi senpage predikis al vi la evangelion de Dio?
8 Mi senigis aliajn ekleziojn, ricevante de ili pagon, por servi al vi;
9 kaj kiam mi Šeestis Še vi kaj havis mankon, mi ne estis ■ar°o sur iu; Šar la fratoj, veninte el Makedonujo, plenigis la mezuron de mia bezono; kaj en Šio mi tenis min ne ■ar°a rilate vin, kaj ankorař tenos.
10 Jen estas la vero de Kristo en mi, ke Ši tiu fanfarono ne estos barita kontrař mi en la regionoj AÂajaj.
11 Kial? Šu tial, ke mi vin ne amas? Dio scias.
12 Sed kiel mi faras, tiel mi ankař faros, por forigi la pretekston al tiuj, kiuj deziras pretekston, por ke, en kio ili fieras, ili trovi°u samaj, kiel ni.
13 Ăar tiaj homoj estas falsaj apostoloj, trompemaj laboristoj, sin aliformante kvazař apostolojn de Kristo.
14 Kaj nenia miro; Šar Satano mem sin aliformas kvazař an°elon de lumo.
15 Estas do nenio granda, se liaj servantoj ankař sin aliformas kvazař servantojn de justeco; ilia fini°o estos lař iliaj faroj.


16 Denove mi diras: Neniu opiniu min malsa°a; sed se vi ja tiel opinias min, tamen min akceptu kiel malsa°an, por ke mi ankař iom fanfaronu.
17 Tion, kion mi diras, mi diras ne lař la Sinjoro, sed kvazař malsa°e, en Ši tiu insistado pri fierado.
18 Ăar multaj fanfaronas lař la karno, do mi ankař fanfaronos.
19 Ăar vi afable toleras malsa°ulojn, estante mem sa°aj.
20 Ăar vi toleras homon, se li vin sklavigas, se li vin forman°as, se li vin kaptas, se li sin altigas, se li batas al vi la viza°on.
21 Mi parolas kvazař per sinmallařdo, kvazař ni estus malforti°intaj. Tamen pri kio iu kura°as, pri tio (mi parolas en malsa°eco) mi ankař kura°as.
22 Ău ili estas Hebreoj? mi ankař. Ău ili estas Izraelidoj? mi ankař. Ău ili estas el la idaro de Abraham? mi ankař.
23 Ău ili estas servantoj al Kristo? (mi parolas kiel frenezulo) mi plie; en laboroj pli abunde, en malliberejoj pli abunde, en batoj supermezure, en morti°oj ofte.
24 De la Judoj kvinfoje mi ricevis batojn po kvardek sen unu.
25 Trifoje mi estas batita per vergoj, unufoje mi estas pri╝etita per ■tonoj, trifoje mi suferis ■ippereon, nokton kaj tagon mi pasis en la profunda maro;
26 en oftaj voja°oj, en dan°eroj de riveroj, dan°eroj de rabistoj, dan°eroj de Judoj, dan°eroj de la nacianoj, dan°eroj en urbo, dan°eroj en dezerto, dan°eroj en la maro, dan°eroj inter falsaj fratoj;
27 en laboro kaj sufero, en oftaj sendormi°oj, en malsato kaj soifo, en oftaj fastoj, en malvarmo kaj senvesteco.
28 Krom tiuj aferoj eksteraj estas tio, kio min premas Šiutage, nome la zorgado pri Šiuj eklezioj.
29 Kiu estas malforta, kaj mi ne estas malforta? kiu estas faligata, kaj mi ne indignas?
30 Se mi nepre devas fanfaroni, mi fanfaronos pri tio, kio rilatas al mia malforteco.
31 La Dio kaj Patro de la Sinjoro Jesuo, Tiu, kiu Šiam estas benata, scias, ke mi ne mensogas.
32 En Damasko, la urbestro sub la re°o Aretas starigis gardistaron en la urbo de la Damaskanoj, por min kapti;
33 kaj tra fenestro oni min delasis lařflanke de la muro en korbo, kaj mi eli°is de liaj manoj.

Ăapitro 12


1 Mi nepre devas fanfaroni, kvankam tio ne konvenas; sed mi venos al vizioj kaj malka■oj de la Sinjoro.
2 Mi konas viron en Kristo, antař dek kvar jaroj (Šu en la korpo, mi ne scias, Šu ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias) eklevitan °is en la trian Šielon;
3 kaj mi scias pri la tiela viro (Šu en la korpo, ař ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias),
4 ke li estis eklevita en Paradizon, kaj ařdis nedireblajn vortojn, kiujn ne estas permesate al homo paroli.
5 Pro tia homo mi fieros; sed pro mi mem mi ne fieros, krom rilate al miaj malforta╝oj.
6 Ăar se mi deziros fieri, mi ne estos malsa°a; Šar mi diros la veron; sed mi min detenas, por ke neniu min opiniu supera ol tia, kia li vidas min, ař ařdas Še mi.
7 Kaj pro la treega grandeco de la malka■oj --por ke mi ne tro alti°u, estis donita al mi dornego por la karno, sendito de Satano, por min kontuzi, por ke mi ne tro alti°u.
8 Pri tio mi petegis trifoje la Sinjoron, ke °i foriru de mi.
9 Kaj li diris al mi: Mia graco sufiŠas por vi, Šar mia potenco perfekti°as en malforteco. Plej °oje do mi plivole fieros pri miaj malforta╝oj, por ke la potenco de Kristo kovru min.
10 Mi do plezuron havas en malforta╝oj, en atencoj, en bezonegoj, en persekutoj, en suferoj, pro Kristo; Šar kiam mi estas malforta, tiam mi estas forta.


11 Mi malsa°i°is: vi min devigis; Šar mi devus estis lařdata de vi; Šar en nenio mi malsuperis la plej eminentajn apostolojn, kvankam mi estas nenio.
12 Vere la signoj de apostolo estis elfaritaj inter vi en Šia pacienco, per signoj kaj mirinda╝oj kaj potenca╝oj.
13 Ăar en kio vi fari°is malsuperaj kompare al la aliaj eklezioj, krom en tio, ke mi mem ne ■ar°i°is al vi? pardonu al mi Ši tiun maljusta╝on.


14 Jen la trian fojon mi min tenas preta veni al vi; kaj mi ne fari°os ■ar°o por vi, Šar mi celas ne viajn, sed vin; Šar devus provizi ne la idoj por la gepatroj, sed la gepatroj por la idoj.
15 Kaj plej °oje mi elspezos kaj elspezi°os por viaj animoj. Se mi vin amas pli abunde, Šu mi estas des malpli amata?
16 Tio estu, tamen mi ne estis ■ar°o por vi; sed estante ruzema, mi vin kaptis per logo.
17 Ău mi superruzis vin per iu el tiuj, kiujn mi sendis al vi?
18 Mi instigis al Tito, kaj kune kun li mi sendis la fraton. Ău Tito vin superruzis? Šu ni ne iradis lař la sama Spirito? Šu ni ne iradis en la samaj piedosignoj?


19 Vi ankorař nun Šiam pensas, ke ni nin senkulpigas antař vi. Antař Dio, ni parolas en Kristo. Sed Šio, amataj miaj, estas por via edifo.
20 Ăar mi timas, ke veninte, mi iel ne trovos vin tiaj, kiajn mi volas; kaj ke mi mem estos trovata tia, kian vi ne volas; ke iel estos malpaco, ╝aluzo, koleroj, partioj, kalumnioj, murmurado, ■veli°oj, tumultoj;
21 ke kiam mi revenos, mia Dio min humiligos antař vi, kaj mi mal°ojos pro multaj, kiuj jam antaře pekis kaj ne pentis pri la malpureco kaj adulto kaj volupto, kiujn ili faris.

Ăapitro 13


1 Jen la trian fojon mi venas al vi. Lař la diro de du atestantoj ař tri Šiu vorto estu konfirmita.
2 Mi antařdiris, kaj mi nun antařdiras, kiel Šeestante la duan fojon, tiel nun forestante, al la jam pekintaj kaj al Šiuj ceteraj, ke se mi revenos, mi ne indulgos;
3 Šar vi serŠas pruvon de tio, ke parolas en mi Kristo, kiu rilate al vi ne estas malforta, sed energias en vi;
4 Šar li estis krucumita pro malforto, tamen li vivas per la potenco de Dio. Ăar ni ankař estas malfortaj kune kun li, sed ni vivos kune kun li per la potenco de Dio rilate al vi.
5 Provu vin mem, Šu vi estas en la fido; ekzamenu vin mem. Ař Šu vi ne scias pri vi mem, ke Jesuo Kristo estas en vi? se ja vi ne estas malaprobindaj.
6 Sed mi esperas, ke vi scii°os, ke ni ne estas malaprobindaj.
7 Ni pre°as al Dio, ke vi faru nenian malbonon; ne por tio, ke ni montri°u aprobataj, sed por ke vi faradu tion, kio estas honorinda, eŠ kvankam ni estus malaprobindaj.
8 Ăar ni ne povas fari ion kontrař la vero, sed nur por la vero.
9 Ăar ni °ojas, kiam ni estas malfortaj kaj vi estas fortaj; ankař ni pre°as por via perfekti°o.
10 Pro tio mi skribas Ši tion, forestante, por ke, Šeestante, mi ne agu severe lař la ařtoritato, kiun la Sinjoro donis al mi por edifado kaj ne por de╝etado.


11 Fine, fratoj, adiař. Perfekti°u, konsoli°u, estu unuanimaj, vivu pace; kaj la Dio de amo kaj paco estos Še vi.
12 Salutu unu la alian per sankta kiso.


13 Ăiuj sanktuloj vin salutas.


14 La graco de la Sinjoro Jesuo Kristo kaj la amo de Dio kaj la kuneco de la Sankta Spirito estu kun vi Šiuj.

Hosted by uCoz