LA UNUA
EPISTOLO DE LA APOSTOLO PAŢLO
AL LA
TESALONIKANOJ

Ăapitro 1


1 Pařlo kaj Silvano kaj Timoteo al la eklezio de la Tesalonikanoj en Dio, la Patro, kaj la Sinjoro Jesuo Kristo: Graco al vi kaj paco.


2 Ni Šiam dankas Dion pri vi Šiuj, memorigante pri vi en niaj pre°oj;
3 memorante senŠese vian laboron de fido kaj penadon de amo kaj paciencon de espero al nia Sinjoro Jesuo Kristo, antař nia Dio kaj Patro;
4 sciante, fratoj, amataj de Dio, vian elekton,
5 Šar nia evangelio venis al vi ne nur parole, sed ankař kun potenco kaj kun la Sankta Spirito kaj plena certigo; vi scias, kiaj homoj ni Še vi montri°is pro vi.
6 Kaj vi fari°is imitantoj de ni kaj de la Sinjoro, ricevinte la vorton en multe da aflikto, kun °ojo de la Sankta Spirito;
7 tiel, ke vi fari°is modelo por Šiuj kredantoj en Makedonujo kaj en la AÂaja lando.
8 Ăar de vi la vorto de la Sinjoro estas diseÂita ne nur en Makedonujo kaj la AÂaja lando, sed en Šiu loko via fido al Dio disvasti°is, tiel, ke ni ne bezonas diri ion.
9 Ăar ili mem pri ni rakontas, kian alvenon ni havis Še vi; kaj kiel vi vin turnis al Dio for de idoloj, por servi vivantan kaj veran Dion,
10 kaj atendi Lian Filon el la Šielo, la Filon, kiun Li levis el la mortintoj, Jesuon, kiu nin savas de la estonta kolerego.

Ăapitro 2


1 Ăar vi mem scias, fratoj, ke nia alveno al vi ne montri°is senfrukta;
2 sed suferinte kaj insultite en Filipi, kiel vi scias, ni kura°i°is en nia Dio prediki al vi la evangelion de Dio meze de granda konflikto.
3 Ăar nia instruado ne devenis de eraro, nek de malpureco, kaj °i ne estas kun ruzo;
4 sed kiel Dio nin aprobis, por konfidi al ni la evangelion, tiel ni parolas, por plaŠi ne al homoj, sed al Dio, kiu esploras niajn korojn.
5 Ăar, kiel vi scias, ni neniam trovi°is kun vortoj flataj, nek kun avideca preteksto (Dio estas atestanto),
6 nek celante homan gloron Še vi ař Še iu alia, kvankam ni povis esti al vi ■ar°aj, kiel apostoloj de Kristo.
7 Sed ni estis mildaj inter vi, kiel vartistino, fleganta siajn proprajn infanojn;
8 tiel same ni, sentante por vi koran inklinon, volonte tiam dividus kun vi, ne nur la evangelion de Dio, sed ankař niajn proprajn animojn, Šar vi fari°is por ni tre karaj.
9 Ăar vi memoras, fratoj, nian penadon kaj laboregon: nokte kaj tage laborante, por ke ni ne fari°u ■ar°o por iu el vi, ni predikadis al vi la evangelion de Dio.
10 Vi estas atestantoj, kaj Dio ankař, kiel sankte kaj juste kaj senkulpe ni kondutis Še vi kredantoj;
11 kiel vi scias, ke por Šiu el vi ni estis kiel patro Še siaj infanoj, vin admonante kaj kura°igante, kaj petegante,
12 ke vi iradu inde je Dio, kiu vin vokas en Sian regnon kaj gloron.


13 Pro Ši tio ankař ni senŠese dankas Dion, ke ricevinte per nia parolo la vorton de Dio, vi akceptis ne la homan vorton, sed, kiel °i vere estas, la Dian vorton, kiu ankař energias en vi, kiuj kredas.
14 Ăar vi, fratoj, fari°is imitantoj de la eklezioj de Dio en Kristo Jesuo, kiuj estas en Judujo; Šar tiajn samajn suferojn vi ankař spertis Še viaj samlandanoj, kiajn tiuj Še la Judoj,
15 kiuj mortigis la Sinjoron Jesuo kaj la profetojn, kaj nin elpelis, kaj ne plaŠas al Dio, kaj estas kontrařuloj al Šiuj homoj;
16 ili malhelpis al ni prediki al la nacianoj, por ke ili savi°u, por kompletigi Šiam la sumon de siaj pekoj; kaj sur ilin venis la kolero °is ekstrema mezuro.


17 Sed, fratoj, ni, senigite je vi dum kelka tempo, persone, ne kore, des pli fervore klopodis vidi vian viza°on kun multa sopiro;
18 Šar ni deziris veni al vi; mi, Pařlo, tion deziris pli ol unufoje; sed malhelpis nin Satano.
19 Ăar kio estas nia espero, ař °ojo, ař krono de singratulado? Ău °i ja ne estas vi, antař nia Sinjoro Jesuo Kristo Še lia alveno?
20 Ăar vi estas nia gloro kaj nia °ojo.

Ăapitro 3


1 Kiam do ni jam ne povis resti trankvilaj, ni decidis esti lasitaj solaj en Ateno;
2 kaj ni sendis Timoteon, nian fraton kaj servanton de Dio en la evangelio de Kristo, por firmigi vin kaj konsoli vin pri via fido,
3 por ke neniu estu ■ancelita de tiuj afliktoj; Šar vi mem scias, ke ili apartenas al nia sorto.
4 Ăar kiam ni estis Še vi, ni antařdiris al vi, ke ni nepre suferos; kaj tio efektive okazis, kiel vi ja scias.
5 Pro tio mi ankař, kiam mi jam ne povis resti trankvila, sendis, por ke mi certi°u pri via fido, pro timo, ke eble la tentanto vin tentis kaj ke nia laboro fari°os senutila.
6 Sed kiam Timoteo, ╝us veninte al ni de vi, donis al ni bonajn sciigojn pri via fido kaj via amo, kaj ke vi Šiam memoras nin bonkore, sopirante vidi nin, kiel ni ankař vin,
7 pro tio ni konsoli°is, fratoj, pri vi, en Šia nia mal°ojo kaj aflikto, per via fido;
8 Šar nun ni vivas, se vi staras firme en la Sinjoro.
9 Ăar kian dankon ni povas repagi al Dio pri vi, pro la tuta °ojo, per kiu ni °ojas pro vi antař Dio;
10 nokte kaj tage pre°ante fervore, ke ni povu vidi vian viza°on kaj perfektigi la mankojn de via fido?


11 Nia Dio kaj Patro mem kaj nia Sinjoro Jesuo direktu nian vojon al vi;
12 kaj la Sinjoro pligrandigu kaj abundigu Še vi la amon de unu al la alia kaj al Šiuj, kiel ni amas vin;
13 por ke li faru viajn korojn senkulpaj kaj sanktaj antař nia Dio kaj Patro, Še la alveno de nia Sinjoro Jesuo kun Šiuj liaj sanktuloj.

Ăapitro 4


1 Fine do, fratoj, ni petegas kaj admonas vin en la Sinjoro Jesuo, ke kiamaniere vi lernis de ni, kiel vi devus iradi kaj plaŠi al Dio (kaj vi ja tiel iradas), tiamaniere vi pli kaj pli abunde agu.
2 Ăar vi scias, kian admonon ni donis al vi en la Sinjoro Jesuo.
3 Ăar jen estas la volo de Dio, via sankti°o, ke vi vin detenu de malŠasteco;
4 ke Šiu el vi sciu preni al si sian propran a╝on en sankteco kaj honoro,
5 ne en la pasio de volupto, kiel la nacianoj, kiuj ne konas Dion;
6 ke neniu peku kaj trompu sian fraton en Ši tio; Šar la Eternulo estas ven°anto en Šio tio, kiel ankař ni antařavertis vin kaj atestis.
7 Ăar Dio nin vokis ne por malpureco, sed por sankti°o.
8 Tiu do, kiu malakceptas, malakceptas ne homon, sed Dion, kiu donas al vi Sian Sanktan Spiriton.


9 Sed pri amo al la frataro, vi ne bezonas, ke oni skribu al vi, Šar vi mem estas instruitaj de Dio ami unu la alian;
10 Šar vi ja tion faras al Šiuj fratoj, kiuj estas en la tuta Makedonujo. Sed ni admonas vin, fratoj, ke vi amu pli kaj pli abunde,
11 kaj ke vi celu esti kvietaj, kaj fari viajn proprajn aferojn, kaj labori per viaj manoj, °uste kiel ni al vi ordonis;
12 por ke vi iradu konvene antař tiuj, kiuj estas ekstere, kaj por ke nenio al vi manku.


13 Sed ni ne volas, fratoj, ke vi ne sciu pri tiuj, kiuj endormi°is; por ke vi ne mal°oju, kiel la ceteraj, kiuj havas nenian esperon.
14 Ăar se ni kredas, ke Jesuo mortis kaj relevi°is, tiel ankař tiujn, kiuj endormi°is en Jesuo, Dio venigos kun li.
15 Ăar ni diras al vi per la vorto de la Sinjoro, ke ni, kiuj estos vivaj, restantaj °is la alveno de la Sinjoro, tute ne havos lokon antař la endormi°intoj.
16 Ăar la Sinjoro mem malsupreniros de la Šielo, kun signalkrio, kun la voŠo de la Šefan°elo, kaj kun la trumpeto de Dio; kaj la mortintoj en Kristo levi°os la unuaj;
17 poste ni, kiuj vivas, ankorař restantaj, estos kune kun ili suprenkaptitaj en la nubojn, por renkonti la Sinjoron en la aero; kaj tiel ni estos por Šiam kun la Sinjoro.
18 Tial per tiuj vortoj konsolu unu la alian.

Ăapitro 5


1 Sed pri la tempoj kaj okazoj, fratoj, vi ne bezonas, ke oni skribu al vi.
2 Ăar vi mem tute bone scias, ke la tago de la Sinjoro venas, kiel ■telisto en la nokto.
3 Dum oni diras: Paco kaj sendan°ereco, tiam subita detruo venas sur ilin, kiel naskodoloro al gravedulino, kaj ili tute ne forsavi°os.
4 Sed vi, fratoj, ne estas en mallumo tiel, ke tiu tago vin trafus kiel ■telisto;
5 Šar vi Šiuj estas filoj de lumo kaj filoj de la tago; ni ne estas el la nokto, nek el mallumo;
6 tial ni ne dormu, kiel la ceteraj, sed ni viglu kaj estu sobraj.
7 Ăar kiuj dormas, tiuj dormas en la nokto; kaj kiuj ebrii°as, tiuj ebrii°as en la nokto.
8 Sed Šar ni estas el la tago, ni estu sobraj, surmetante la kirason de fido kaj amo, kaj, kiel kaskon, la esperon de savo.
9 Ăar Dio nin destinis ne al kolero, sed al la ricevo de savado per nia Sinjoro Jesuo Kristo,
10 kiu mortis por ni, por ke ni vivu kune kun li, Šu ni maldormos ař dormos.
11 Tial admonu vin reciproke kaj edifu unu la alian, kiel ankař vi jam faradas.


12 Sed ni petegas vin, fratoj, koni tiujn, kiuj laboras Še vi kaj estras Še vi en la Sinjoro kaj vin admonas,
13 kaj estimi ilin treege kun amo pro ilia laboro. Estu pacemaj unu kun la alia.
14 Kaj ni petas vin, fratoj, admonu la senordulojn, kura°igu la nebravulojn, subtenu la malfortulojn, estu paciencaj kontrař Šiuj.
15 Zorgu, ke neniu redonu al iu malbonon por malbono; sed Šiam sekvu tion, kio estas bona, unu por alia kaj por Šiuj.
16 ěoju Šiam;
17 pre°u senŠese;
18 pri Šio donu dankon; Šar tia estas la volo de Dio en Kristo Jesuo pri vi.
19 Ne estingu la Spiriton;
20 ne malestimu profeta╝ojn;
21 elprovu Šion; tenu firme tion, kio estas bona;
22 detenu vin de Šia formo de malbono.


23 Kaj la Dio de paco vin sanktigu tute; kaj via spirito kaj animo kaj korpo estu plene konservitaj sen kulpo, Še la alveno de nia Sinjoro Jesuo Kristo.
24 Fidela estas Tiu, kiu vin vokas, kiu ankař faros.


25 Fratoj, pre°u por ni.


26 Salutu Šiujn fratojn per sankta kiso.
27 Mi solene petegas vin per la Sinjoro, ke oni legu Ši tiun epistolon antař la tuta frataro.


28 La graco de nia Sinjoro Jesuo Kristo estu kun vi.

Hosted by uCoz