LA EPISTOLO DE LA APOSTOLO PAŢLO
AL
TITO

Ăapitro 1


1 Pařlo, servisto de Dio kaj apostolo de Jesuo Kristo, lař la fido de la elektitoj de Dio, kaj lař la scio de la vero, kiu estas lař pieco,
2 kun espero al eterna vivo, kiun la senmensoga Dio promesis antař la tempoj eternaj,
3 sed °ustatempe Li elmontris Sian vorton en la anonco, kiu estas al mi konfidita konforme al la ordono de Dio, nia Savanto;
4 al Tito, mia vera filo lař komuna fido: Graco kaj paco de Dio, la Patro, kaj de Kristo Jesuo, nia Savanto.


5 Pro tio mi lasis vin en Kreto, ke vi aran°u la aferojn mankohavajn kaj starigu presbiterojn en Šiu urbo, kiel mi ordonis al vi;
6 se iu trovi°as neriproŠebla, edzo de unu edzino, kies infanoj estas kredantoj, kaj ne estas akuzitaj pri diboŠo, nek ribelemaj.
7 Ăar episkopo devas esti sen riproŠo, kiel administranto de Dio; ne obstina, ne kolerema, ne drinkema, ne malpacema, ne avidanta malhonoran gajnon;
8 sed gastama, bonamanta, sobra, justa, sankta, sinreganta,
9 tenanta la fidelan vorton, kiu estas lař la instruado, por ke li povu admoni pri la sana doktrino kaj ankař refuti la kontrařdirantojn.


10 Ăar ekzistas multaj homoj ribelemaj, vantaj parolantoj kaj trompistoj, precipe tiuj el la cirkumcido,
11 kies bu■oj devas esti fermitaj; homoj, kiuj renversas tutajn domojn, instruantaj nekonvena╝ojn por malhonora gajno.
12 Unu el ili, profeto samnacia, diris: La Kretanoj Šiam estas mensogantoj, malbonaj bestoj, mallaboremaj man°eguloj.
13 Tiu atesto estas vera. Tial akre riproŠu ilin, por ke ili estu sanaj en la fido,
14 ne atentante Judajn fabelojn, kaj ordonojn de tiuj homoj, kiuj deturnas sin de la vero.
15 Ăe la puraj, Šio estas pura; sed Še la malpuraj kaj nekredantaj, nenio estas pura; sed ilia menso kaj ilia konscienco estas malpurigitaj.
16 Ili pretendas koni Dion; sed per siaj agoj ili malkonfesas Lin, estante abomenaj kaj malobeemaj kaj por Šiu bona faro senvaloraj.

Ăapitro 2


2_1">1 Sed parolu vi tion, kio konvenas al la sana doktrino: 2 ke la maljunuloj estu sobraj, seriozmienaj, prudentaj, sanaj en la fido, en amo en pacienco;
3 ke la maljunulinoj tiel same estu je sintenado respektemaj, ne kalumniantoj, nek sklavigitaj de troa vino, sed instruantaj la bonon;
4 por ke ili eduku la junulinojn ami siajn edzojn, ami siajn infanojn,
5 esti prudentaj, Šastaj, hejme laborantaj, bonfaremaj, submeti°emaj al siaj propraj edzoj, por ke la vorto de Dio ne estu blasfemita;
6 konsilu tiel same la junulojn, ke ili estu prudentaj;
7 pri Šio montrante vin ekzemplo de bonaj faroj, en via instruado montrante sincerecon, seriozecon,
8 paroladon sanan, nekondamneblan; por ke la kontrařulo hontu, havante nenion malbonan diri kontrař ni.
9 Admonu sklavojn, ke ili estu submeti°emaj al siaj propraj sinjoroj kaj plaŠantaj al ili en Šio; ne kontrařdiremaj,
10 ne ■telantaj, sed montrantaj Šian bonan fidelecon; por ke ili ornamu en Šio la doktrinon de Dio, nia Savanto.
11 Ăar jam aperis la graco de Dio, portante savon al Šiuj homoj,
12 instruante nin, ke foriginte malpiecon kaj lařmondajn dezirojn, ni vivadu sobre, juste, kaj pie en la nuna mondo,
13 atendantaj la feliŠan esperon kaj la malka■on de la gloro de nia granda Dio kaj Savanto, Jesuo Kristo,
14 kiu donis sin por ni, por elaŠeti nin el Šia maljusteco kaj por purigi al si popolon propran, fervoran pri bonaj faroj.


15 Tion parolu, kaj konsilu kaj riproŠu kun Šia ařtoritato. Neniu vin malestimu.

Ăapitro 3


1 Memorigu ilin, ke ili submeti°u al regantoj kaj estroj, ke ili estu obeemaj, pretaj por Šiu bona laboro,
2 ke ili ne parolu malbonon pri iu ajn, estu ne malpacemaj, sed dolŠanimaj, montrantaj Šian mildecon al Šiuj homoj.
3 Ăar ni ankař estis iam malsa°aj, malobeemaj, trompitaj, servantaj al diversaj pasioj kaj voluptoj, vivantaj en malico kaj envio, malamindaj, kaj malamantaj unu la alian.
4 Sed kiam aperis la boneco de Dio, nia Savanto, kaj Lia amo al homoj,
5 ne per laboroj faritaj en justeco, kiujn ni mem farus, sed lař Sia kompato Li savis nin, per la lavado de renasko, kaj per la renovigo de la Sankta Spirito,
6 kiun Li riŠe surver■is sur nin per Jesuo Kristo, nia Savanto;
7 por ke ni, justigite per Lia graco, fari°u heredantoj lař la espero de eterna vivo.
8 Fidinda estas la diro, kaj mi volas, ke pri tio vi atestadu kun certeco, por ke tiuj, kiuj ekkredis al Dio, zorgu pri bonaj faroj. Tiuj aferoj estas bonaj kaj utilaj al la homoj;
9 sed evitu malsa°ajn demandojn kaj genealogiojn kaj diskutojn kaj prile°ajn disputojn, Šar ili montri°as senutilaj kaj vanaj.
10 Se iu estas herezulo ankorař post unua admono kaj dua, evitu tiun,
11 sciante, ke tia homo perversi°is kaj pekas, estante memkondamnita.


12 Kiam mi sendos al vi Artemason ař TiÂikon, rapidu veni al mi al Nikopolis; Šar mi decidis travintri tie.
13 Antařen irigu Zenason, la le°iston, kaj Apoloson sur ilia voja°o kiel eble plej rapide, por ke nenio manku al ili.
14 Kaj niaj amikoj ankař lernu dařrigi bonajn laborojn, por necesaj bezonoj, por ke ili ne estu senfruktaj.


15 Ăiuj, kiuj estas Še mi, vin salutas. Salutu vi tiujn, kiuj amas nin en la fido.

Graco estu kun vi Šiuj.

Hosted by uCoz