LA EPISTOLO ěENERALA DE
JAKOBO

Ăapitro 1


1 Jakobo, servisto de Dio kaj de la Sinjoro Jesuo Kristo, al la dek du triboj, kiuj estas dispelitaj: Saluton!


2 Rigardu Šion kiel °ojigan, miaj fratoj, kiam vi falas en diversajn tentojn,
3 sciante, ke la provado de via fido faras paciencon.
4 Kaj la pacienco havu sian perfektan faradon, por ke vi estu perfektaj kaj kompletaj, ne havante mankon.


5 Sed se al iu el vi mankas sa°eco, li petu Dion, kiu donacas al Šiuj malavare kaj ne riproŠas, kaj °i estos al li donata.
6 Sed li petu en fido, neniel dubante; Šar la dubanto similas ondon de la maro, ventopelatan kaj skuatan.
7 Ăar tiu homo ne pensu, ke li ricevos ion de la Sinjoro--
8 duoblanima homo, ■anceli°a en Šiuj siaj vojoj.


9 Sed la malaltranga frato °oju pri sia alteco;
10 kaj la riŠulo pri sia humili°o; Šar kiel floro de herbo li forpasos.
11 Ăar la suno levi°as kun la brulvento kaj sekigas la herbon, kaj °ia floro falas, kaj la gracio de °ia formo pereas; tiel ankař la riŠulo velkos en siaj vojoj.


12 FeliŠa estas la homo, kiu elportas tenton; Šar kiam li estos elprovita, li ricevos la kronon de vivo, kiun la Sinjoro promesis al tiuj, kiuj lin amas.
13 Neniu diru, kiam li estas tentata: Mi estas tentata de Dio; Šar Dio ne estas tentebla de malbono, kaj Li mem tentas neniun;
14 sed Šiu estas tentata, kiam li estas fortirata de sia dezirado, kaj delogata.
15 Tiam la dezirado, gravedi°inte, naskas pekon; kaj la peko, maturi°inte, naskas morton.
16 Ne trompi°u, miaj amataj fratoj.
17 Ăiu bona dona╝o kaj Šiu perfekta donaco estas de supre, malsuprenvenante de la Patro de lumoj, Še kiu ne povas ekzisti ■an°o, nek ombro de sinturnado.
18 Lař Sia propra volo Li naskis nin per la vorto de la vero, por ke ni estu kvazař unuaa╝o de Liaj kreita╝oj.


19 Tion vi scias, miaj amataj fratoj. Sed Šiu rapidu ařdi, malrapidu paroli, malrapidu koleri;
20 Šar la kolero de homo ne efektivigas la justecon de Dio.
21 Tial, formetinte Šian malpurecon kaj superfluon de malico, akceptu kun humileco la enplantitan vorton, kiu povas savi viajn animojn.
22 Sed estu plenumantoj de la vorto, kaj ne nur ařskultantoj, trompantaj vin mem.
23 Ăar se iu estas ařskultanto de la vorto, kaj ne plenumanto, li similas iun, kiu rigardas sian naturan viza°on en spegulo;
24 Šar li sin rigardas kaj foriras, kaj tuj forgesas, kia li estis.
25 Sed tiu, kiu fikse rigardas en la perfektan le°on, la le°on de libereco, kaj tiel restas, ne estante ařskultanto, kiu forgesas, sed plenumanto, kiu energias, tiu estos benata en sia faro.
26 Se iu ■ajnas al si religia, ne bridante sian langon, sed trompante sian koron, ties religio estas vanta.
27 Religio pura kaj senmakula antař nia Dio kaj Patro estas jena: viziti orfojn kaj vidvinojn en ilia mizero, kaj sin gardi sen malpuri°o de la mondo.

Ăapitro 2


1 Miaj fratoj, ne kun personfavorado tenu la fidon de nia Sinjoro Jesuo Kristo, la glora Sinjoro.
2 Ăar se en vian sinagogon envenas viro kun oraj ringoj, en bela vestaro, kaj envenas ankař malriŠulo en malpura vestaro;
3 kaj vi respektas la bele vestitan homon, kaj diras: Sidi°u Ši tie en bona loko; kaj diras al la malriŠulo: Staru tie, ař sidi°u sube apud mia piedbenketo;
4 Šu vi ne diferencigas en vi mem, kaj fari°as ju°istoj malbone pensantaj?
5 Ařskultu, miaj amataj fratoj; Šu Dio ne elektis la malriŠulojn lař la mondo, por esti riŠaj rilate al fido, kaj heredantoj de la regno, kiun Li promesis al tiuj, kiuj Lin amas?
6 Sed vi malhonoradis la malriŠulon. Ău ne subpremas vin la riŠuloj, kaj mem trenas vin antař la tribunalojn?
7 Ău ili ne blasfemas la honorindan nomon, sur vin metitan?
8 Tamen, se vi plenumas la re°an le°on lař la Skribo: Amu vian proksimulon kiel vin mem--vi faras bone;
9 sed se vi favoras personojn, vi faras pekon, kulpigitaj de la le°o, kiel malobeintoj.
10 Ăar Šiu, kiu observas la tutan le°aron, sed falpu■i°as pri unu punkto, fari°is kulpa pri Šio.
11 Ăar Tiu, kiu diris: Ne adultu--diris ankař: Ne mortigu. Se do vi ne adultas, sed mortigas, vi fari°is malobeinto kontrař la le°o.
12 Tiel parolu, kaj tiel agu, kiel ju°otoj lař le°o de libereco.
13 Ăar al tiu, kiu ne kompatis, la ju°o estos senkompata; la kompato sin altigas super la ju°o.


14 Kia estas la profito, miaj fratoj, se iu diras, ke li havas fidon, sed ne havas farojn? Šu tiu fido povas lin savi?
15 Se frato ař fratino estas nuda kaj sen Šiutaga man°o,
16 kaj iu el vi diras al ili: Iru en paco, estu varmaj kaj sataj; tamen vi ne donas al ili tion, kion la korpo bezonas, kia estas la profito?
17 Tiel same fido, ne havante farojn, estas en si mem malviva.
18 Kaj cetere iu diros: Vi havas fidon, kaj mi havas farojn; montru al mi vian fidon aparte de faroj, kaj mi per miaj faroj montros al vi la fidon.
19 Vi ja kredas, ke Dio estas unu; vi faras bone; la demonoj ankař kredas kaj tremas.
20 Se Šu vi volas scii, ho vantulo, ke la fido sen faroj estas senfrukta?
21 Ău nia patro Abraham ne pravi°is per faroj, oferinte sian filon Isaak sur la altaro?
22 Vi vidas, ke la fido kunagis kun liaj faroj, kaj per faroj la fido perfekti°is;
23 kaj plenumi°is la Skribo, kiu diras: Kaj Abraham kredis al Dio, kaj tio estis kalkulita al li kiel virto; kaj li estis nomita: amiko de Dio.
24 Vi vidas, ke homo pravi°as per faroj, kaj ne sole per fido.
25 Tiel same, Šu ankař la malŠastistino RaÂab ne pravi°is per faroj, kiam ■i akceptis la senditojn kaj forsendis ilin per alia vojo?
26 Ăar kiel la korpo aparte de la spirito estas malviva, tiel ankař fido aparte de faroj estas malviva.

Ăapitro 3


1 Ne estu multaj instruistoj, miaj fratoj, sciante, ke ni ricevos pli severan ju°on.
2 Ăar multokaze ni Šiuj falpu■i°as. Se iu ne falpu■i°as parole, tiu estas perfekta homo, kapabla bridi ankař la tutan korpon.
3 Se ni al la Ševaloj enmetas la bridojn en la bu■ojn, por ke ili obeu al ni, ni ankař Širkařturnas ilian tutan korpon.
4 Jen ankař la ■ipoj, kiuj, kvankam ili estas tiel grandaj kaj estas kurepelataj de fortaj ventoj, tamen per tre malgranda direktilo turni°adas, kien ajn la volo de la direktilisto decidas.
5 Tiel ankař la lango estas malgranda membro, kaj fanfaronas granda╝ojn. Jen, kiel grandan arbaron ekbruligas fajrero!
6 Kaj la lango estas fajro; mondo da maljusteco inter niaj membroj estas la lango, kiu malpurigas la tutan korpon kaj ekbruligas la radon de la naturo kaj estas ekbruligita de Gehena.
7 Ăar Šiun specon de bestoj kaj birdoj, de rampa╝oj kaj enmara╝oj la homa raso al si subigas kaj subigis;
8 sed la langon neniu povas subigi; °i estas malkvieta malbono, plena de mortiga veneno.
9 Per °i ni benas la Sinjoron kaj Patron; kaj per °i ni malbenas homojn, faritajn lař la bildo de Dio;
10 el la sama bu■o eliras beno kaj malbeno. Miaj fratoj, tio devus ne tiel esti.
11 Ău la fonto el■prucigas el la sama aperturo dolŠan akvon kaj maldolŠan?
12 Šu figarbo, miaj fratoj, povas doni olivojn, ař vinberarbo figojn? kaj sala akvo ne donas dolŠa╝on.


13 Kiu inter vi estas sa°a kaj prudenta? tiu elmontru per honesta vivado siajn farojn en mildeco de sa°eco.
14 Sed se vi havas akran ╝aluzon kaj malpacon en via koro, ne fieru, kaj ne mensogu kontrař la vero.
15 Ăi tiu sa°eco ne devenas de supre, sed estas monda, lařsenta, demona.
16 Ăar kie estas ╝aluzo kaj malpaco, tie estas konfuzo kaj Šia malnobla ago.
17 Sed la sa°eco, kiu estas de supre, estas unue Šasta, poste pacema, milda, cedema, plena de kompatemo kaj bonaj fruktoj, sen partieco, sen hipokriteco.
18 Kaj la frukto de justeco estas semata en paco por tiuj, kiuj faras pacon.

Ăapitro 4


1 De kie militoj kaj de kie bataloj inter vi? Šu ne de viaj voluptoj, militantaj en viaj membroj?
2 Vi deziras, kaj ne havas; vi mortigas kaj konkuras, kaj ne povas akiri; vi batalas kaj militas; vi ne havas, Šar vi ne petas.
3 Vi petas kaj ne ricevas, tial, ke vi petas malprave, por ke vi elspezu por viaj voluptoj.
4 Vi adultulinoj, Šu vi ne scias, ke la amikeco al la mondo estas malamikeco al Dio? Ăiu do, kiu volas esti amiko de la mondo, fari°as malamiko de Dio.
5 Ař Šu vi opinias, ke la Skribo vane parolas? Ău la spirito, kiun Li lo°igis en ni, deziregas envieme?
6 Sed Li donas pli grandan gracon. Tial estas dirite: Dio kontrařstaras al la fieruloj, sed al la humiluloj Li donas gracon.
7 Submeti°u do al Dio; sed rezistu la diablon, kaj li forkuros de vi.
8 Alproksimi°u al Dio, kaj Li alproksimi°os al vi. Purigu la manojn, vi pekuloj, kaj Šastigu la korojn, vi duoblanimuloj.
9 Mizeru kaj mal°oju kaj ploru; via ridado turni°u en ploron, kaj via °ojo en mal°ojon.
10 Humili°u antař la Sinjoro, kaj Li vin altigos.


11 Ne kalumniu unu la alian, fratoj. Kiu kalumnias fraton ař ju°as sian fraton, tiu kalumnias la le°on kaj ju°as la le°on; sed se vi ju°as la le°on, vi jam estas ne plenumanto de la le°o, sed ju°anto.
12 Unu estas la le°donisto kaj ju°isto, Tiu, kiu povas savi ař pereigi; kiu vi estas, ju°anta vian proksimulon?


13 Atentu nun vi, kiuj diras: Hodiař ař morgař ni iros al tiu urbo kaj restos tie unu jaron kaj negocados kaj profitos;
14 kvankam vi ne scias, kio morgař okazos. Kio estas via vivo? Vi ja estas vaporo, kiu mallongan tempon montri°as kaj poste malaperas.
15 Anstatař diri: Se la Sinjoro volos, ni vivados kaj faros Ši tion ař tion.
16 Sed nun vi fieras pri viaj memfida╝oj; Šiu tia singratulado estas malbona.
17 Kiu do scias bonfari, kaj ne bonfaras, Še tiu estas peko.

Ăapitro 5


1 Atentu nun, riŠuloj; ploregu kaj kriegu pro la mizeroj sur vin alvenontaj.
2 Via riŠo putri°is, kaj viaj vestoj konsumi°as de tineoj.
3 Via oro kaj via ar°ento rusti°is; kaj ilia rusto atestos kontrař vi, kaj konsumos vian karnon, kiel fajro. En la lastaj tagoj vi kolektadis trezoron.
4 Jen krias la de vi trompe retenata salajro de la laboristoj, kiuj falŠis viajn kampojn; kaj la krioj de la rikoltintoj venis en la orelojn de la Eternulo Cebaot.
5 Vi luksadis sur la tero, kaj diboŠadis; vi nutradis viajn korojn en tago de buŠado.
6 Vi kondamnis, vi mortigis la justulon; li ne kontrařstaras al vi.


7 Paciencu do, fratoj, °is la alveno de la Sinjoro. Jen la terkultivisto atendas la multevaloran frukton de la tero, paciencante pri °i, °is °i ricevos la fruan kaj la malfruan pluvon.
8 Vi ankař paciencu; fortikigu viajn korojn; Šar la alveno de la Sinjoro alproksimi°as.
9 Ne murmuru, fratoj, unu kontrař la alia, por ke vi ne estu ju°ataj; jen la ju°isto staras antař la pordoj.
10 Prenu, fratoj, kiel ekzemplon de suferado kaj pacienco, la profetojn, kiuj parolis en la nomo de la Sinjoro.
11 Jen ni nomas feliŠaj tiujn, kiuj elportis suferon; vi ařdis pri la pacienco de Ijob, kaj vidis la finan agadon de la Sinjoro, ke la Sinjoro estas kompatema kaj indulgema.


12 Sed antař Šio, miaj fratoj, ne ╝uru, nek per la Šielo, nek per la tero, nek per ia alia ╝uro; sed via jes estu jes, kaj via ne estu ne; por ke vi ne falu sub ju°on.


13 Ău iu el vi suferas? li pre°u. Ău iu estas gaja? li psalme kantu.
14 Ău iu el vi malsanas? li venigu la presbiterojn de la eklezio; kaj ili pre°u super li, ■mirinte lin per oleo en la nomo de la Sinjoro;
15 kaj la pre°o de fido savos la malsanulon, kaj la Sinjoro relevos lin; kaj se li faris pekojn, tio estos pardonita al li.
16 Konfesu do viajn pekojn unu al la alia, kaj pre°u unu por la alia, por ke vi resani°u. Petego de justulo multe efikas per sia energio.
17 Elija estis homo samnatura, kiel ni, kaj li pre°is fervore, ke ne pluvu; kaj ne pluvis sur la teron dum tri jaroj kaj ses monatoj.
18 Kaj denove li pre°is; kaj la Šielo donis pluvon, kaj la tero ekproduktis sian frukton.


19 Miaj fratoj, se iu el vi forvagos de la vero, kaj iu lin returnos,
20 oni sciu, ke tiu, kiu returnas pekulon de la elvoja forvago, savos animon el morto kaj kovros amason da pekoj.

Hosted by uCoz