LA DUA EPISTOLO ěENERALA DE
PETRO

Ăapitro 1


1 Simon Petro, servisto kaj apostolo de Jesuo Kristo, al tiuj, kiuj ricevis egale altvaloran fidon, kiel ni, en la justeco de nia Dio kaj Savanto Jesuo Kristo:
2 Graco al vi kaj paco pligrandi°u en sciado pri Dio, kaj pri Jesuo, nia Sinjoro;
3 pro tio, ke lia Dia povo donacis al ni Šion rilatantan al vivo kaj pieco, per la scio de tiu, kiu nin vokis per sia propra gloro kaj virto;
4 per kiuj li donacis al ni la promesojn karegajn kaj tre grandajn; por ke per ili vi fari°u partoprenantoj en Dia naturo, forsavi°inte el la putreco, kiu estas en la mondo per voluptemo.
5 Kaj pro tiu sama kařzo viaflanke aplikante Šian diligentecon, en via fido aldonu virton; kaj en virto scion;
6 kaj en scio sinregadon; kaj en sinregado paciencon; kaj en pacienco piecon;
7 kaj en pieco fratamikecon, kaj en fratamikeco amon.
8 Ăar tiuj ecoj, se Še vi ili trovi°as kaj abundas, faras vin nek mallaboremaj nek senfruktaj en la scio de nia Sinjoro Jesuo Kristo.
9 Ăar tiu, al kiu mankas tiuj ecoj, estas blinda, miopa, forgesinte la forpurigon el siaj antařaj pekoj.
10 Sekve, fratoj, pli diligente klopodu, por certigi vian vokon kaj elekton; Šar farante tion, vi neniam falpu■i°os;
11 Šar tiel al vi estos riŠe provizita la eniro en la eternan regnon de nia Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo.


12 Pro tio mi Šiam estos preta rememorigi vin pri tiuj aferoj, kvankam vi ilin scias kaj estas fortigitaj en la Šeestanta vero.
13 Kaj mi opinias konvena, dum mi estas en Ši tiu tabernaklo, vigligi vin per rememorigo;
14 sciante, ke baldař estos la demeto de mia tabernaklo, °uste kiel nia Sinjoro Jesuo Kristo montris al mi.
15 Kaj mi diligente penos, ke post mia foriro vi povu konstante rememori tion.
16 Ăar ne sekvinte fabelojn sofismajn, ni konigis al vi la potencon kaj alvenon de nia Sinjoro Jesuo Kristo, sed vidinte per propraj okuloj lian majeston.
17 Ăar li ricevis de Dio, la Patro, honoron kaj gloron, kiam al li tia voŠo estis alportita el la brilega gloro: Ăi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron;
18 kaj tiun voŠon, alportitan el la Šielo, ni mem ařdis, kunestante kun li sur la sankta monto.
19 Kaj ni havas la profetan vorton konfirmitan; kiun atentante, vi bone faras, kvazař lampon lumantan en malhela loko, °is ektagi°os kaj la matenstelo eklevi°os en viaj koroj;
20 antař Šio sciante, ke neniu profeta╝o de la Skribo enhavas en si sian propran klarigon.
21 Ăar neniam profeta╝o estas alportita per homa volo; sed homoj, movataj de la Sankta Spirito, parolis lař Dio.

Ăapitro 2


1 Sed ankař falsaj profetoj trovi°is inter la popolo tiel same, kiel inter vi estos falsaj instruistoj, kiuj sekrete enkondukos herezojn pereigajn, eŠ malkonfesante la Sinjoron, kiu ilin elaŠetis, kaj venigante sur sin rapidan pereon.
2 Kaj ilian senbridecon sekvos multaj, per kiuj la vojo de la vero estos kalumniata.
3 Kaj en avideco per trompaj paroloj ili vin komercos; ilia kondamno nun de post tre longe ne malfruas, kaj ilia pereo ne dormas.
4 Ăar se Dio ne indulgis an°elojn pekintajn, sed, eninferiginte ilin en kavernojn de mallumo, transdonis ilin rezervatajn por la ju°o;
5 kaj ne indulgis la mondon antikvan, sed gardis Noan kun sep aliaj, predikanton de justeco, kiam Li sendis diluvon sur la mondon de malpiuloj;
6 kaj, cindriginte la urbojn Sodom kaj Gomora, kondamnis ilin per katastrofo, farinte ilin ekzemplo al estontaj malpiuloj;
7 kaj savis justan Loton, Šagrenegatan de la senbrida konduto de la malvirtuloj
8 (Šar tiu justulo, lo°ante inter ili, en vidado kaj ařdado, turmentis sian justan animon, tagon post tago, pro iliaj malvirtaj faroj):
9 la Sinjoro do scias savi el tento la piulojn, kaj teni sub puno la maljustulojn °is la tago de ju°o;
10 sed precipe tiujn, kiuj iras lař la karno en volupto de malpura╝o, kaj malestimas regadon. Arogantaj, obstinaj, ili ne timas insulti ařtoritatojn;
11 sed kontraře, an°eloj, superante lař forto kaj potenco, ne faras insultan akuzon kontrař ili antař la Sinjoro.
12 Sed tiuj, kiel bestoj senprudentaj, naskitaj lař naturo por kaptado kaj pereo, blasfemante en aferoj, kiujn ili ne scias, en sia putreco pereos,
13 en malbono ricevante pagon por malbono; homoj, kiuj opinias entagan diboŠon plezuro kaj estas makuloj kaj hontinda╝oj, diboŠante en sia uzado de la agapoj, dum ili kunfestenas kun vi;
14 havante okulojn plenajn de adulto kaj ne reteneblajn de pekado; forlogante malfirmajn animojn; havante koron lertan por avideco; estante filoj de malbeno;
15 forlasinte la rektan vojon kaj erarvaginte, sekvinte la vojon de Bileam, filo de Beor, kiu amis la rekompencon de malbonfarado;
16 sed li estis riproŠita pro sia malobeo; muta azeno, parolante per homa voŠo, haltigis la frenezecon de la profeto.
17 Ili estas putoj senakvaj, kaj nebuletoj pelataj de ventego; por ili la nigreco de mallumo estas rezervita.
18 Ăar, elparolante fanfarona╝ojn de vanteco, ili forlogas en la karnovolupton per senbrideco tiujn, kiuj ╝us forsavi°is de tiuj, kiuj vivadas en eraro;
19 anoncante al ili liberecon, ili mem estas sklavoj de putreco; Šar al kiu iu submeti°as, al tiu ankař li sklavi°as.
20 Ăar se, forsavi°inte el la malpura╝oj de la mondo per la scio de la Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo, ili estos denove tien implikitaj kaj venkitaj, ilia lasta stato fari°os pli malbona, ol la unua.
21 Ăar estus por ili pli bone ne ekkoni la vojon de justeco, ol, ekkoninte °in, returni sin for de la sankta ordono al ili transdonita.
22 Al ili okazis lař la vera proverbo: Hundo reveninta al sia vomita╝o, kaj porkino lavita al ruli°ado en koto.

Ăapitro 3


1 Jam Ši tiun duan epistolon, amataj, mi skribas al vi; en ambař mi instigas vian sinceran menson per rememorigo;
2 por ke vi memoru la antařdirojn de la sanktaj profetoj, kaj la ordonon de la Sinjoro kaj Savanto per viaj apostoloj;
3 unue sciante, ke en la lastaj tagoj mokemuloj venos kun mokado, irante lař siaj propraj voluptoj,
4 kaj dirante: Kie estas la anonco de lia alveno? Šar de kiam la patroj endormi°is, Šio restas kiel de post la komenco de la kreo.
5 Ăar ili volonte forgesas, ke Šielo ekzistis de antikve, kaj tero kunmetita el akvo kaj meze de akvo, lař la vorto de Dio;
6 per kio la tiama mondo, diluvite, pereis;
7 sed la nuna Šielo kaj la tero per la sama vorto estas destinitaj por fajro, rezervate °is la tago de ju°o kaj pereo de malpiuloj.


8 Sed ne forgesu Ši tiun unu aferon, amataj, ke Še la Sinjoro unu tago estas kiel mil jaroj, kaj mil jaroj kiel unu tago.
9 La Sinjoro ne malrapidas pri la promeso, kiel iuj malrapidecon kalkulas; sed paciencas al vi, volante, ne ke iuj pereu, sed ke Šiuj venu al pento.
10 Sed la tago de la Sinjoro venos, kvazař ■telisto; en tiu tago la Šielo forpasos kun mu°a bruego, kaj la elementoj brulante solvi°os, kaj la tero kaj la farita╝oj en °i forbrulos.
11 Ăar tiamaniere Šio tio solvi°os, kiaj homoj vi do devus esti en sankta konduto kaj pieco,
12 atendante kaj akcelante la alvenon de la tago de Dio, pro kio la Šielo flamanta solvi°os, kaj la elementoj per fajra brulado fluidi°os?
13 Sed lař Lia promeso ni atendas novan Šielon kaj novan teron, en kiuj lo°as justeco.


14 Tial, amataj, tion atendante, klopodu trovi°i en paco, senmakulaj kaj neriproŠindaj antař Li.
15 Kaj rigardu la paciencon de nia Sinjoro kiel savon; kiel ankař nia amata frato Pařlo, lař la sa°eco donita al li, jam skribis al vi,
16 kiel ankař en Šiuj siaj epistoloj, parolante en ili pri Ši tio; en kiuj estas iuj aferoj malfacile kompreneblaj, kiujn la malkleruloj kaj malkonstantuloj tordas, kiel ankař la ceterajn skriba╝ojn, al sia propra pereo.
17 Vi do, amataj, Ši tion antařsciante, gardu vin, por ke vi ne forlogi°u per la eraro de la pekuloj, kaj ne defalu de via propra konstanteco.
18 Sed kresku en graco kaj scio de nia Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo. Al li estu la gloro nun kaj °is la tago de eterneco. Amen.

Hosted by uCoz