1 La Eternulo vokis Moseon, kaj ekparolis al li el la tabernaklo
de kunveno, dirante:
2 Parolu al la Izraelidoj, kaj diru al ili:
Se iu el vi volas alporti oferon al la Eternulo, el la brutoj, el
la bovoj, kaj el la afoj alportu vian oferon.
3 Se lia ofero estas brulofero el bovoj, li oferu virseksulon
sendifektan; al la pordo de la tabernaklo de kunveno li alkonduku
in, por favorigi al si la Eternulon.
4 Kaj li metu sian manon
sur la kapon de la brulofero, kaj li akiros favoron kaj
pekpardonon.
5 Kaj li buu la bovidon anta la Eternulo; kaj la
filoj de Aaron, la pastroj, alportu la sangon kaj aspergu per la
sango irkae la altaron, kiu estas e la pordo de la tabernaklo
de kunveno.
6 Kaj oni senfeligu la bruloferon kaj dishaku in en
pecojn.
7 Kaj la filoj de la pastro Aaron metu fajron sur la
altaron kaj metu lignon sur la fajron.
8 Kaj la filoj de Aaron,
la pastroj, metu la pecojn, la kapon, kaj la grason, sur la
lignon, kiu estas sur la fajro sur la altaro.
9 Kaj la internaon
kaj la krurojn oni lavu per akvo; kaj la pastro forbruligu ion
sur la altaro kiel bruloferon; i estas fajrofero, agrabla
odorao al la Eternulo.
10 Kaj se lia ofero estas el la malgrandaj brutoj, el la afoj a
el la kaproj, brulofero, li alportu in virseksan, sendifektan.
11 Kaj li buu in sur la norda flanko de la altaro anta la
Eternulo; kaj la filoj de Aaron, la pastroj, aspergu per ia
sango la altaron irkae.
12 Kaj oni dishaku in en pecojn,
apartiginte la kapon kaj la grason, kaj la pastro metu ilin sur
la lignon, kiu estas sur la fajro sur la altaro.
13 Kaj la
internaon kaj la krurojn oni lavu per akvo; kaj la pastro ion
alportu kaj forbruligu sur la altaro kiel bruloferon; i estas
fajrofero, agrabla odorao al la Eternulo.
14 Kaj se el la birdoj estas lia brulofero al la Eternulo, li
alportu sian oferon el turtoj a el kolombidoj.
15 Kaj la pastro
alportu in al la altaro kaj fortordu ian kapon kaj forbruligu
in sur la altaro kaj elfluigu ian sangon super la muro de la
altaro.
16 Kaj ian kropon kun iaj plumoj li forigu kaj etu in
apud la altaron sur la orientan flankon en la cindrejon.
17 Kaj
li disfendu iajn flugilojn, sed ne derompu; kaj la pastro
forbruligu in sur la altaro, sur la ligno, kiu estas sur la
fajro; i estas brulofero, fajrofero, agrabla odorao al la
Eternulo.
1 Se iu alportos farunoferon al la Eternulo, lia ofero estu el
delikata faruno, kaj li veru sur in oleon kaj metu sur in
olibanon.
2 Kaj li alportu in al la filoj de Aaron, la pastroj;
kaj la pastro prenu el i plenmanon el la faruno kun la oleo kaj
kun la olibano, kaj li ekbruligu tiun parton promemoran sur la
altaro; i estas fajrofero, agrabla odorao al la Eternulo.
3 Kaj
la restao el la farunofero estu por Aaron kaj por liaj filoj;
plejsanktao i estas el la fajroferoj de la Eternulo.
4 Se vi alportos farunoferon el io, kio estas bakita en forno, i
estu macokukoj el plej bona faruno, miksitaj kun oleo, kaj
macoflanoj, miritaj per oleo.
5 Kaj se via ofero estos
farunofero farita sur pato, i estu el delikata faruno, miksita
kun oleo, ne fermentinta.
6 Dispecigu in kaj veru sur in
oleon; i estas farunofero.
7 Kaj se via ofero estos farunofero
el kaserolo, i estu farita el delikata faruno kun oleo.
8 Kaj
alportu la farunoferon, kiu estas farita el i, al la Eternulo,
kaj prezentu in al la pastro, kaj li alportu in al la altaro.
9
Kaj la pastro prenos el la farunofero la parton promemoran kaj
bruligos in sur la altaro; i estas fajrofero, agrabla odorao
al la Eternulo.
10 Kaj la restao el la farunofero estu por Aaron
kaj por liaj filoj; i estas plejsanktao el la fajroferoj de la
Eternulo.
11 Nenia farunofero, kiun vi alportos al la Eternulo,
estu farita el fermentintao; ar nenion fermentintan kaj nenian
mielon vi devas bruligi kiel fajroferon al la Eternulo.
12 Kiel
oferon de unuaaoj vi povas alporti tion al la Eternulo, sed sur
la altaron ili ne venu kiel agrabla odorao.
13 Kaj iun vian
farunoferon salu per salo, kaj ne estigu vian farunoferon sen
salo de interligo de via Dio; kun iu via ofero alportu salon.
14 Se vi alportos al la Eternulo farunoferon el la unuaj
terproduktaoj, tiam spikojn, rostitajn sur fajro, grajnaon el
freaj grajnoj alportu kiel farunoferon el viaj unuaj
terproduktaoj.
15 Kaj veru sur in oleon kaj metu sur in
olibanon; i estas farunofero.
16 Kaj la pastro bruligos la
promemoran parton el ia grajnao kaj el ia oleo kun ia tuta
olibano, kiel fajroferon al la Eternulo.
1 Se lia ofero estas pacofero, se li alportas el la grandaj
brutoj, u i estas virseksa, u virinseksa, sendifektan li
alportu in anta la Eternulon.
2 Kaj li metu sian manon sur la
kapon de sia ofero kaj buu in e la pordo de la tabernaklo de
kunveno; kaj la filoj de Aaron, la pastroj, aspergu per la sango
la altaron irkae.
3 Kaj li alportu el la pacofero kiel
fajroferon al la Eternulo la sebon, kiu kovras la internaojn,
kaj la tutan sebon, kiu estas sur la internaoj,
4 kaj amba
renojn, kaj la sebon, kiu estas sur ili, kiu estas e la lumbo,
kaj la reton sur la hepato, kune kun la renoj li in apartigu.
5
Kaj la filoj de Aaron forbruligu tion sur la altaro, kune kun la
brulofero, kiu estas sur la ligno, sur la fajro; i estas
fajrofero, agrabla odorao al la Eternulo.
6 Kaj se el la malgrandaj brutoj estas lia ofero, kiel pacofero
al la Eternulo, u i estas virseksa, u virinseksa, sendifektan
li in alportu.
7 Se afidon li alportas kiel sian oferon, li
alportu in anta la Eternulon;
8 kaj li metu sian manon sur la
kapon de sia ofero, kaj li buu in anta la tabernaklo de
kunveno; kaj la filoj de Aaron aspergu per ia sango la altaron
irkae.
9 Kaj li alportu el la pacofero kiel fajroferon al la
Eternulo ian sebon, la tutan voston, detranitan e la sakro,
kaj la sebon, kiu kovras la internaojn, kaj la tutan sebon, kiu
estas sur la internaoj,
10 kaj amba renojn, kaj la sebon, kiu
estas sur ili, kiu estas e la lumbo, kaj la reton sur la hepato,
kune kun la renoj li in apartigu.
11 Kaj la pastro bruligu tion
sur la altaro; i estas manao, fajrofero al la Eternulo.
12 Kaj se lia ofero estas kapro, li alportu in anta la
Eternulon.
13 Kaj li metu sian manon sur ian kapon, kaj li buu
in anta la tabernaklo de kunveno; kaj la filoj de Aaron aspergu
per ia sango la altaron irkae.
14 Kaj li alportu el i ofere,
kiel fajroferon al la Eternulo, la sebon, kiu kovras la
internaojn, kaj la tutan sebon, kiu estas sur la internaoj,
15
kaj amba renojn, kaj la sebon, kiu estas sur ili, kiu estas e
la lumbo, kaj la reton sur la hepato, kune kun la renoj li in
apartigu.
16 Kaj la pastro bruligu tion sur la altaro; i estas
manao, fajrofero, agrabla odorao; la tuta sebo estu por la
Eternulo.
17 i estu eterna leo por viaj generacioj en iuj viaj
lolokoj; sebon kaj sangon neniam manu.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Diru al la
Izraelidoj jene: Se iu pekos per eraro kontra la ordonoj de la
Eternulo, malpermesantaj fari diversajn aferojn, kaj li faros iun
el ili;
3 se pastro sanktoleita pekos, etante kulpon sur la
popolon, tiam li alportu pro sia peko, kiun li pekis, bovidon
sendifektan al la Eternulo, kiel oferon propekan.
4 Li venigu la
bovidon al la pordo de la tabernaklo de kunveno anta la
Eternulon, kaj li metu sian manon sur la kapon de la bovido, kaj
li buu la bovidon anta la Eternulo.
5 Kaj la sanktoleita pastro
prenu iom el la sango de la bovido kaj enportu in en la
tabernaklon de kunveno.
6 Kaj la pastro trempu sian fingron en la
sango, kaj aspergu per la sango sepfoje anta la Eternulo, anta
la kurteno de la sanktejo.
7 Kaj la pastro metu iom el la sango
sur la kornojn de la altaro de bonodora incenso anta la Eternulo
en la tabernaklo de kunveno, kaj la tutan ceteran sangon de la
bovido li elveru e la bazo de la altaro de bruloferoj, kiu
estas e la pordo de la tabernaklo de kunveno.
8 Kaj la tutan
sebon de la propeka bovido li forlevu el i, la sebon, kiu kovras
la internaojn, kaj la tutan sebon, kiu estas sur la internaoj,
9 kaj amba renojn, kaj la sebon, kiu estas sur ili, kiu estas e
la lumbo, kaj la reton sur la hepato, kune kun la renoj li in
apartigu,
10 tiel same, kiel estas forlevata pacofero el bovo;
kaj la pastro bruligu tion sur la altaro de bruloferoj.
11 Kaj la
felon de la bovido kaj ian tutan viandon kun ia kapo kaj kruroj
kaj iajn internaojn kaj malpuraon,
12 la tutan bovidon li
elportu ekster la tendaron sur puran lokon, kien oni utas la
cindron, kaj li forbruligu tion sur ligno per fajro; sur la
cindrejo tio estu forbruligata.
13 Kaj se la tuta komunumo de la Izraelidoj pekos per eraro kaj
la afero estos kaita anta la okuloj de la anaro, kaj ili faros
iun el la agoj, kiujn la Eternulo malpermesis, kaj ili farios
kulpaj;
14 kaj ili sciios pri la peko, kiun ili pekis: tiam la
anaro alportu bovidon kiel propekan oferon kaj venigu in anta
la tabernaklon de kunveno.
15 Kaj la plejauloj de la komunumo
metu siajn manojn sur la kapon de la bovido anta la Eternulo,
kaj oni buu la bovidon anta la Eternulo.
16 Kaj la sanktoleita
pastro enportu iom el la sango de la bovido en la tabernaklon de
kunveno.
17 Kaj la pastro trempu sian fingron en la sango, kaj
aspergu sep fojojn anta la Eternulo, anta la kurteno.
18 Kaj
iom el la sango li metu sur la kornojn de la altaro, kiu estas
anta la Eternulo en la tabernaklo de kunveno, kaj la tutan
ceteran sangon li elveru e la bazo de la altaro de bruloferoj,
kiu estas e la pordo de la tabernaklo de kunveno.
19 Kaj ian
tutan sebon li forlevu el i kaj bruligu sur la altaro.
20 Kaj li
faru kun la bovido; kiel li faris kun la propeka bovido, tiel li
faru kun i; kaj pekliberigos ilin la pastro, kaj estos pardonite
al ili.
21 Kaj li elportu la bovidon ekster la tendaron, kaj
forbruligu in, kiel li forbruligis la unuan bovidon; i estas
propeka ofero de la komunumo.
22 Se princo pekos, kaj per eraro faros iun el la agoj, kiujn la
Eternulo, lia Dio, malpermesis fari, kaj li farios kulpa;
23 kaj
li sciios pri sia peko, kiun li pekis: tiam li alportu kiel sian
oferon virkapron sendifektan.
24 Kaj li metu sian manon sur la
kapon de la kapro, kaj buu in sur la loko, sur kiu estas
buataj bruloferoj anta la Eternulo; i estas propeka ofero.
25
Kaj la pastro prenos iom el la sango de la propeka ofero per sia
fingro, kaj li metos in sur la kornojn de la altaro de
bruloferoj, kaj la ceteran sangon li elveros e la bazo de la
altaro de bruloferoj.
26 Kaj ian tutan sebon li bruligos sur la
altaro, kiel la sebon de pacofero; kaj la pastro liberigos lin de
lia peko, kaj estos pardonite al li.
27 Se iu el la popolo per eraro pekos, farante iun el la agoj,
kiujn la Eternulo malpermesis, kaj li farios kulpa;
28 kaj li
sciios pri sia peko, kiun li pekis: tiam li alportu kiel sian
oferon kaprinon sendifektan pro sia peko, kiun li pekis.
29 Kaj
li metu sian manon sur la kapon de la propeka ofero, kaj li buu
la propekan oferon sur la loko de la bruloferoj.
30 Kaj la pastro
prenos iom el ia sango per sia fingro kaj metos sur la kornojn
de la altaro de bruloferoj, kaj la tutan ceteran sangon li
elveros e la bazo de la altaro.
31 Kaj ian tutan sebon li
apartigos, kiel estas apartigata la sebo de la pacoferoj, kaj la
pastro bruligos in sur la altaro, kiel agrablan odoraon al la
Eternulo; kaj la pastro pekliberigos lin, kaj estos pardonite al
li.
32 Se afon li alportos kiel sian propekan oferon, li alportu
virinseksan, sendifektan.
33 Kaj li metu sian manon sur la kapon
de la propeka ofero, kaj buu in kiel propekan oferon sur la
loko, kie oni buas bruloferon.
34 Kaj la pastro prenos per sia
fingro iom el la sango de la propeka ofero kaj metos in sur la
kornojn de la altaro de bruloferoj, kaj ian tutan ceteran sangon
li elveros e la bazo de la altaro.
35 Kaj ian tutan sebon li
apartigos, kiel estas apartigata la sebo de la afo el la
pacoferoj, kaj la pastro bruligos in sur la altaro kun la
fajroferoj al la Eternulo; kaj la pastro liberigos lin de la
peko, kiun li pekis, kaj estos pardonite al li.
1 Se iu pekos per tio, ke li ados uron kaj estos atestanto, a
ke li vidos a scios, sed ne sciigos kaj portos sur si la pekon;
2 a se iu ektuos ion malpuran, a kadavraon de malpura besto,
a kadavraon de malpura bruto, a kadavraon de malpura rampao,
kaj li tion ne scios, kaj li malpurios kaj kulpios;
3 a se iu
ektuos malpuraon de homo, kia ajn estus tiu malpurao, per kiu
oni malpurias, kaj li tion ne scios, kaj poste li sciios, kaj
li estos kulpa;
4 a se iu per nesingarda buo uros fari ion
malbonan a bonan, kion ajn homo elesprimas per uro, kaj li tion
ne rimarkos, kaj poste li sciios, kaj li estos kulpa pri io el
tiuj aferoj:
5 se iu estos kulpa pri io el tiuj aferoj, li faru
konfeson pri tio, kion li pekis;
6 kaj pro sia peko, kiun li
pekis, li alportu al la Eternulo kiel propekan oferon inon el la
malgrandaj brutoj, afinon a kaprinon; kaj la pastro liberigos
lin de lia peko.
7 Kaj se li ne estos sufie bonstata, por
alporti afinon, li alportu pro sia peko, kiun li pekis, du
turtojn a du kolombidojn al la Eternulo, unu kiel propekan
oferon, la duan kiel bruloferon.
8 Li alportu ilin al la pastro,
kaj i tiu prezentos antae tiun, kiu estos propeka ofero, kaj li
tordorompos ian kapon e la nuko, sed ne apartigos in;
9 kaj li
aspergos per la sango de la propeka ofero la muron de la altaro,
kaj la restintan sangon li elpremos e la bazo de la altaro; tio
estas propeka ofero.
10 Kaj el la dua li faros bruloferon la la
reguloj; kaj la pastro liberigos lin de la peko, kiun li pekis,
kaj estos pardonite al li.
11 Se li ne estos sufie bonstata, por alporti du turtojn a du
kolombidojn, tiam li alportu kiel oferon pro sia peko dekonon de
efo da delikata faruno, kiel propekan oferon; li ne veru sur in
oleon kaj kaj ne metu sur in olibanon, ar i estas propeka
ofero.
12 Kaj li alportu in al la pastro, kaj la pastro prenos
el i plenmanon kiel memorparton kaj bruligos sur la altaro kun
la fajroferoj al la Eternulo; i estas propeka ofero.
13 Kaj la
pastro liberigos lin de lia peko, kiun li pekis koncerne iun el
tiuj aferoj, kaj estos pardonite al li; la restao estu por la
pastro, kiel farunofero.
14 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
15 Se iu
kulpios, pekante per eraro kontra la sanktaoj de la Eternulo,
tiam li alportu kiel prokulpan oferon al la Eternulo virafon
sendifektan el la malgrandaj brutoj, havantan la via taksado la
valoron de du sikloj, la la sankta siklo; i estu prokulpa
ofero.
16 Kaj pro la sanktao, kontra kiu li pekis, li pagu, kaj
li aldonu kvinonon de ia valoro kaj donu tion al la pastro; kaj
la pastro pekliberigos lin per la prokulpa virafo, kaj estos
pardonite al li.
17 Kaj se iu pekos, farante iun el tiuj aferoj, kiujn la Eternulo
malpermesis, sed li ne sciis kaj fariis kulpa, kaj li portos sur
si sian pekon:
18 tiam li alportu virafon sendifektan el la
malgrandaj brutoj, la via taksado, kiel kulpoferon al la pastro;
kaj la pastro pekliberigos lin koncerne lian eraron, kiun li
faris ne sciante, kaj estos pardonite al li.
19 i estas prokulpa
ofero; li kulpiis anta la Eternulo.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Se iu pekos kaj
krimos anta la Eternulo, neante al sia proksimulo koncerne
konfiditaon a deponitaon a rabitaon, a se li trompe
forprenos ion de sia proksimulo,
3 a se li trovos perditaon kaj
neos tion, a se li uros mensoge pri io, kion homo faras, kaj
per tio pekas:
4 tiam, se li pekis kaj kulpiis, li redonu la
rabitaon, kiun li rabis, a tion, kion li trompe forprenis, a
la deponitaon, kiu estis deponita e li, a la perditaon, kiun
li trovis;
5 a ion, pri kio li mensoge uris, li repagu per ia
plena valoro kaj aldonu plie kvinonon de i; al tiu, kies tio
estas, li donu in en la tago, kiam li alportas sian kulpoferon.
6 Kaj kiel sian kulpoferon li alportu al la Eternulo sendifektan
virafon el la malgrandaj brutoj, la via taksado, kiel
kulpoferon, por la pastro.
7 Kaj la pastro pekliberigos lin anta
la Eternulo, kaj estos pardonite al li pri io, kion li faris kaj
per kio li kulpiis.
8 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
9 Ordonu al Aaron
kaj al liaj filoj, dirante: Jen estas la leo pri la brulofero:
la brulofero restu sur la fajrujo sur la altaro dum tuta nokto,
is la mateno, kaj la fajro de la altaro restu brulanta sur i.
10 Kaj la pastro metu sur sin sian linan veston, kaj siajn linajn
pantalonojn li surmetu sur sian korpon, kaj li deprenu la
cindron, kiun la fajro elbruligis el la brulofero sur la altaro,
kaj li metu in apud la altaron.
11 Kaj li demetu siajn vestojn
kaj metu sur sin aliajn vestojn kaj elportu la cindron ekster la
tendaron sur puran lokon.
12 Kaj la fajro sur la altaro restu
brulanta sur i kaj ne estingiu; kaj la pastro bruligu sur i
lignon iumatene, kaj aranu sur i la bruloferon kaj bruligu sur
i la sebon de la pacoferoj.
13 Eterna fajro brulu sur la altaro,
ne estingiu.
14 Kaj jen estas la leo pri la farunofero: la filoj de Aaron
alportu in anta la Eternulon sur la antaan parton de la
altaro.
15 Kaj la pastro prenu el i plenmanon el la delikata
faruno de la farunofero kaj el ia oleo, kaj la tutan olibanon,
kiu estas sur la farunofero, kaj li bruligu sur la altaro kiel
agrablan odoraon, memoraon al la Eternulo.
16 Kaj la restaon
el i manu Aaron kaj liaj filoj; senfermente ili in manu sur
sankta loko, sur la korto de la tabernaklo de kunveno ili in
manu.
17 i ne estu bakata fermentinte; kiel ilian parton Mi
donis in el Miaj fajroferoj; i estas plejsanktao, simile al
pekofero kaj kulpofero.
18 iu virseksulo el la Aaronidoj povas
in mani kiel eternan destinitaon en viaj generacioj el la
fajroferoj de la Eternulo; iu, kiu ektuos ilin, devos esti
sankta.
19 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
20 Jen estas la
ofero de Aaron kaj liaj filoj, kiun ili alportos al la Eternulo
en la tago de sia sanktoleateco: dekono de efo da delikata faruno
kiel konstanta farunofero, unu duono matene kaj la dua duono
vespere.
21 Sur pato kun oleo i devas esti preparita; bone
bakitan alportu in; en formo de dispecigita farunofero alportu
in kiel agrablan odoraon al la Eternulo.
22 Kaj la pastro, kiu
el liaj filoj estos sanktoleita anstata li, plenumos tion; i
estu eterna leo anta la Eternulo; i tuta devas esti
forbruligata.
23 Kaj iu farunofero de pastro estu forbruligata
tuta; i ne estu manata.
24 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
25 Diru al Aaron
kaj al liaj filoj jene: Jen estas la leo pri la pekofero: sur
tiu loko, sur kiu estas buata la brulofero, oni buu la
pekoferon anta la Eternulo; plejsanktao i estas.
26 La pastro,
kiu plenumas la pekoferon, manu in; sur sankta loko i estu
manata, sur la korto de la tabernaklo de kunveno.
27 iu, kiu
ektuos ian viandon, devas esti sankta; kaj se iu aspergos per
ia sango la veston, li lavu la aspergitan pecon sur sankta loko.
28 Kaj la argilan vazon, en kiu i estis kuirita, oni disrompu;
kaj se i estis kuirita en kupra vazo, oni purigu i tiun kaj
lavu in per akvo.
29 iu virseksulo el la pastroj povas in
mani; i estas plejsanktao.
30 Sed iu pekofero, el kies sango
oni enportos en la tabernaklon de kunveno por pekliberigo en la
sanktejo, ne estu manata: per fajro oni in forbruligu.
1 Kaj jen estas la leo pri la kulpofero: plejsanktao i estas.
2 Sur la loko, sur kiu estas buata la brulofero, oni buu la
kulpoferon, kaj per ia sango oni aspergu la altaron irkae.
3
Kaj ian tutan sebon oni alportu el i ofere, la voston, kaj la
sebon, kiu kovras la internaojn,
4 kaj amba renojn, kaj la
sebon, kiu estas sur ili, kiu estas e la lumbo, kaj la reton sur
la hepato, kune kun la renoj oni in apartigu.
5 Kaj la pastro
bruligu ilin sur la altaro kiel fajroferon al la Eternulo; i
estas kulpofero.
6 iu virseksulo el la pastroj povas in mani;
sur sankta loko i estu manata; i estas plejsanktao.
7 Kiel
por la pekofero, tiel anka por la kulpofero estu la sama leo;
al la pastro, kiu pekliberigas per i, al li i apartenu.
8 Al la
pastro, kiu plenumas ies bruloferon, al tiu pastro apartenu la
felo de la brulofero, kiun li plenumis.
9 Kaj iu farunofero, kiu
estas bakita en forno a pretigita en kaserolo a sur pato,
apartenu al la pastro, kiu prezentis in.
10 Kaj iu farunofero,
miksita kun oleo a seka, apartenu al iuj Aaronidoj, al iuj
egale.
11 Kaj jen estas la leo pri la pacofero, kiu estas alportata al
la Eternulo:
12 se iu in alportas kiel dankon, li alportu kun la
danka ofero nefermentintajn kukojn, miksitajn kun oleo, kaj
nefermentintajn flanojn, miritajn per oleo, kaj el delikata
faruno kukojn frititajn, miksitajn kun oleo.
13 Kune kun kukoj el
pano fermentinta li alportu sian oferon, e sia danka pacofero.
14 Kaj li alportu unu el ili, el iu ofero, kiel oferdonon al la
Eternulo; al la pastro, kiu aspergas la sangon de la pacofero, i
apartenu.
15 Kaj la viando de la danka pacofero estu manata en
la tago de la oferado; oni ne devas restigi iom el i is la
mateno.
16 Sed se lia ofero estas sankta promeso a memvola
ofero, i estu manata en la tago de la alportado de la ofero;
kaj anka en la sekvanta tago oni povas mani tion, kio restis el
i.
17 Kaj kio restis el la viando de la ofero is la tria tago,
tio estu forbruligata per fajro.
18 Se iu manos el la viando de
sia pacofero en la tria tago, i ne akiros plaon; kiu alportos
in, al tiu i ne estos kalkulata; i estos abomenindao, kaj kiu
in manos, tiu havos pekon.
19 La viando, kiu ektuis ion
malpuran, ne estu manata, oni in forbruligu per fajro. La
ceteran viandon povas mani iu purulo.
20 Se iu, havante sur si
malpuraon, manos viandon el la pacofero, kiu estis destinita
por la Eternulo, ties animo ekstermios el sia popolo.
21 Se iu
ektuos ion malpuran, u malpuraon de homo, u malpuran beston,
u ian malpuran abomenindaon, kaj manos el la viando de
pacofero, kiu estis destinita por la Eternulo, ties animo
ekstermios el sia popolo.
22 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
23 Diru al la
Izraelidoj jene: Sebon de bovo kaj de afo kaj de kapro neniam
manu.
24 La sebon de kadavrao kaj la sebon de besto disirita
oni povas uzi por ia laboro, sed mani in vi ne devas.
25 ar
iu, kiu manos sebon de brutoj, el kiuj oni alportas fajroferon
al la Eternulo, la maninto ekstermios el sia popolo.
26 Kaj
nenian sangon manu en iuj viaj loejoj, nek el birdoj, nek el
brutoj.
27 iu, kiu manos ian sangon, ekstermios el sia popolo.
28 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
29 Diru al la
Izraelidoj jene: Kiu alportas sian pacoferon al la Eternulo, tiu
alportu mem al la Eternulo tion, kio apartenas el liaj pacoferoj;
30 propramane li alportu la fajroferon al la Eternulo; la sebon
kune kun la brustao li alportu; la brustaon, por skui in kiel
skuoferon anta la Eternulo.
31 Kaj la pastro bruligos la sebon
sur la altaro, kaj la brustao estos por Aaron kaj por liaj
filoj.
32 Kaj la dekstran femuron el viaj pacoferoj donu kiel
levoferon al la pastro.
33 Kiu el la Aaronidoj alportas la sangon
de la pacoferoj kaj la sebon, al tiu apartenu la dekstra femuro
kiel lia parto:
34 ar la brustaon-skuoferon kaj la femuron-
levoferon Mi prenis de la Izraelidoj el iliaj pacoferoj, kaj Mi
donis ilin al la pastro Aaron kaj al liaj filoj kiel eternan
destinitaon de la flanko de la Izraelidoj.
35 Tio estas la sankta parto de Aaron kaj la sankta parto de liaj
filoj el la fajroferoj de la Eternulo de post la tago, en kiu ili
estis aligitaj, por esti pastroj al la Eternulo,
36 parto, kiun
la Eternulo ordonis doni al ili de la Izraelidoj en la tago, en
kiu Li sanktoleis ilin. Tio estas eterna leo en iliaj
generacioj.
37 Tio estas la leo pri la brulofero, pri la
farunofero, pri la pekofero, pri la kulpofero, pri la ofero de
konsekro, kaj pri la pacofero;
38 kiun la Eternulo donis al Moseo
sur la monto Sinaj, kiam Li ordonis al la Izraelidoj en la
dezerto Sinaja, ke ili alportadu siajn oferojn al la Eternulo.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Prenu Aaronon
kaj liajn filojn kune kun li kaj la vestojn kaj la sanktan oleon
kaj bovidon por pekofero kaj du virafojn kaj korbon da macoj.
3
Kaj la tutan komunumon kunvenigu e la eniro de la tabernaklo de
kunveno.
4 Kaj Moseo faris, kiel la Eternulo al li ordonis; kaj
la komunumo kolektiis e la eniro de la tabernaklo de kunveno.
5
Kaj Moseo diris al la komunumo: Jen estas tio, kion la Eternulo
ordonis fari.
6 Kaj Moseo alvenigis Aaronon kaj liajn filojn, kaj
li lavis ilin per akvo.
7 Kaj li metis sur lin la itonon kaj
zonis lin per zono kaj vestis lin per la tuniko kaj metis sur lin
la efodon kaj zonis lin per la zono de la efodo kaj alfortikigis
per i la efodon sur li.
8 Kaj li metis sur lin la surbrustaon,
kaj sur la surbrustaon la signojn de lumo kaj de justo.
9 Kaj li
metis la cidaron sur lian kapon, kaj sur la cidaron sur la antaa
flanko li metis la oran tabuleton, la sanktan kronon, kiel la
Eternulo ordonis al Moseo.
10 Kaj Moseo prenis la sanktan oleon,
kaj sanktoleis la tabernaklon, kaj ion, kio estis en i, kaj li
sanktigis ilin.
11 Kaj li aspergis per tio la altaron sep fojojn,
kaj li sanktemiris la altaron kaj iujn iajn apartenaojn, kaj
la lavujon kaj ian piedestalon, por sanktigi ilin.
12 Kaj li
veris iom el la sankta oleo sur la kapon de Aaron, kaj li miris
lin, por sanktigi lin.
13 Kaj Moseo alvenigis la filojn de Aaron
kaj vestis ilin per itonoj kaj zonis ilin per zonoj kaj alligis
sur ili mitrojn, kiel la Eternulo ordonis al Moseo.
14 Kaj li
alkondukis la propekan bovidon, kaj Aaron kaj liaj filoj metis
siajn manojn sur la kapon de la propeka bovido.
15 Kaj Moseo in
buis, kaj li prenis iom el la sango kaj metis per sia fingro sur
la kornojn de la altaro irkae kaj pekliberigis la altaron; kaj
la ceteran sangon li elveris e la bazo de la altaro, kaj
sanktigis i tiun, por pekliberigi in.
16 Kaj li prenis la tutan
sebon, kiu estis sur la internaoj, kaj la reton de la hepato,
kaj amba renojn kaj ilian sebon, kaj Moseo bruligis tion sur la
altaro.
17 Kaj la bovidon kaj ian felon kaj ian karnon kaj ian
malpuraon li forbruligis per fajro ekster la tendaro, kiel la
Eternulo ordonis al Moseo.
18 Kaj li alkondukis la virafon de
brulofero; kaj Aaron kaj liaj filoj metis siajn manojn sur la
kapon de la virafo.
19 Kaj Moseo in buis, kaj aspergis per la
sango la altaron irkae.
20 Kaj la virafon li dishakis en
partojn, kaj Moseo ekbruligis la kapon kaj la partojn kaj la
grason.
21 La internaojn kaj la krurojn li lavis per akvo; kaj
Moseo forbruligis la tutan afon sur la altaro; i estis
brulofero por agrabla odorao, fajrofero al la Eternulo, kiel la
Eternulo ordonis al Moseo.
22 Kaj li alkondukis la duan virafon,
la virafon de konsekrado; kaj Aaron kaj liaj filoj metis siajn
manojn sur la kapon de la virafo.
23 Kaj li in buis, kaj Moseo
prenis iom el ia sango kaj metis sur la malsupran randon de la
dekstra orelo de Aaron kaj sur la dikan fingron de lia dekstra
mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo.
24 Kaj li
alkondukis la filojn de Aaron, kaj Moseo metis iom el la sango
sur la malsupran randon de ilia dekstra orelo kaj sur la dikan
fingron de ilia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de ilia
dekstra piedo; kaj Moseo aspergis per la sango la altaron
irkae.
25 Kaj li prenis la sebon kaj la voston, kaj la tutan
sebon, kiu estis sur la internaoj, kaj la reton de la hepato,
kaj amba renojn kaj ilian sebon, kaj la dekstran femuron.
26 Kaj
el la korbo da macoj, kiu estis anta la Eternulo, li prenis unu
macan kukon kaj unu kukon kun oleo kaj unu flanon, kaj metis ilin
sur la sebojn kaj sur la dekstran femuron.
27 Kaj li metis ion
i tion sur la manojn de Aaron kaj sur la manojn de liaj filoj,
kaj li skuis tion kiel skuoferon anta la Eternulo.
28 Kaj Moseo
prenis tion for de iliaj manoj kaj ekbruligis sur la altaro kune
kun la brulofero: tio estis ofero de konsekrado, por agrabla
odorao; i estis fajrofero al la Eternulo.
29 Kaj Moseo prenis
la brustaon kaj skuis in kiel skuoferon anta la Eternulo: de
la afo de konsekrado i estis la destinita parto por Moseo, kiel
la Eternulo ordonis al Moseo.
30 Kaj Moseo prenis iom el la
sankta oleo, kaj el la sango, kiu estis sur la altaro, kaj
aspergis Aaronon, liajn vestojn, liajn filojn, kaj la vestojn de
liaj filoj kune kun li; kaj li sanktigis Aaronon, liajn vestojn,
liajn filojn, kaj la vestojn de liaj filoj kune kun li.
31 Kaj
Moseo diris al Aaron kaj al liaj filoj: Kuiru la viandon e la
pordo de la tabernaklo de kunveno; kaj tie manu in, kaj anka
la panon, kiu estas en la korbo de konsekrado, kiel mi ordonis,
dirante: Aaron kaj liaj filoj in manu.
32 Kaj la restaon el la
viando kaj el la pano forbruligu per fajro.
33 Kaj for de la
pordo de la tabernaklo de kunveno ne foriru dum sep tagoj, is la
tago, en kiu finios la tempo de via konsekrado; ar sep tagojn
daros via konsekrado.
34 Kiel estis farite hodia, tiel la
Eternulo ordonis fari, por pekliberigi vin.
35 Kaj e la pordo de
la tabernaklo de kunveno restu tage kaj nokte dum sep tagoj, kaj
vi observos la servadon al la Eternulo, por ke vi ne mortu; ar
tiel estas ordonite al mi.
36 Kaj Aaron kaj liaj filoj faris
ion, kion la Eternulo ordonis per Moseo.
1 En la oka tago Moseo vokis Aaronon kaj liajn filojn kaj la
plejaulojn de Izrael.
2 Kaj li diris al Aaron: Prenu al vi junan
bovidon por pekofero kaj virafon por brulofero, sendifektajn,
kaj alkonduku ilin anta la Eternulon.
3 Kaj al la Izraelidoj
diru jene: Prenu virkapron por propeka ofero, kaj bovidon kaj
afidon jaraajn, sendifektajn, por brulofero,
4 kaj virbovon kaj
virafon por pacofero, por fari oferon anta la Eternulo, kaj
farunoferon, miksitan kun oleo; ar hodia la Eternulo aperos
anta vi.
5 Kaj ili alportis tion, kion ordonis Moseo, anta la
pordon de la tabernaklo de kunveno; kaj la tuta komunumo
alproksimiis kaj stariis anta la Eternulo.
6 Kaj Moseo diris:
Jen estas tio, kion la Eternulo ordonis; faru, kaj tiam aperos
anta vi la majesto de la Eternulo.
7 Kaj Moseo diris al Aaron:
Aliru al la altaro, kaj faru vian pekoferon kaj vian bruloferon
kaj pekliberigu vin kaj la popolon, kaj faru la oferon de la
popolo kaj pekliberigu ilin, kiel ordonis la Eternulo.
8 Kaj
Aaron aliris al la altaro, kaj buis la bovidon, kiu estis lia
propeka ofero.
9 Kaj la filoj de Aaron alportis al li la sangon,
kaj li trempis sian fingron en la sango kaj miris la kornojn de
la altaro, kaj la ceteran sangon li elveris e la bazo de la
altaro.
10 Sed la sebon kaj la renojn kaj la reton de la hepato
de la pekofero li bruligis sur la altaro, kiel la Eternulo
ordonis al Moseo.
11 Kaj la karnon kaj la felon li forbruligis
per fajro ekster la tendaro.
12 Kaj li buis la bruloferon, kaj
la filoj de Aaron alportis al li la sangon, kaj li aspergis per
i la altaron irkae.
13 Kaj la bruloferon ili alportis al li
dispecigitan kaj la kapon, kaj li bruligis tion sur la altaro.
14
Kaj li lavis la internaojn kaj la krurojn kaj bruligis tion kun
la brulofero sur la altaro.
15 Kaj li alportis la oferon de la
popolo, kaj li prenis la propekan kapron de la popolo, kaj buis
in kaj faris el i pekoferon kiel el la antaa.
16 Kaj li
alportis la bruloferon kaj agis kun i la la reguloj.
17 Kaj li
alportis la farunoferon kaj prenis el i plenmanon kaj bruligis
tion sur la altaro krom la matena brulofero.
18 Kaj li buis la
bovon kaj la afon kiel pacoferon de la popolo, kaj la filoj de
Aaron alportis al li la sangon, kaj li aspergis per i la altaron
irkae;
19 kaj la sebojn de la bovo, kaj el la afo la voston
kaj la kovrantan sebon kaj la renojn kaj la reton de la hepato.
20 Kaj ili metis la sebojn sur la brustaojn, kaj li ekbruligis
la sebojn sur la altaro.
21 Kaj la brustaojn kaj la dekstran
femuron Aaron skuis kiel skuoferon anta la Eternulo, kiel Moseo
ordonis.
22 Kaj Aaron levis siajn manojn al la popolo kaj benis
in; kaj li malsupreniris, plenuminte la pekoferon kaj la
bruloferon kaj la pacoferon.
23 Kaj Moseo kaj Aaron eniris en la
tabernaklon de kunveno kaj eliris kaj benis la popolon. Kaj
montriis la majesto de la Eternulo al la tuta popolo.
24 Kaj
eliris fajro el anta la Eternulo kaj konsumis sur la altaro la
bruloferon kaj la sebon; kaj la tuta popolo vidis, kaj ili oje
ekkriis kaj falis vizaaltere.
1 Kaj Nadab kaj Abihu, la filoj de Aaron, prenis iu sian
incensujon kaj metis en in fajron kaj metis sur in incenson kaj
alportis anta la Eternulon fajron fremdan, pri kiu Li ne ordonis
al ili.
2 Tiam eliris fajro el anta la Eternulo kaj forbruligis
ilin, kaj ili mortis anta la Eternulo.
3 Kaj Moseo diris al
Aaron: Jen pri i tio parolis la Eternulo, kiam Li diris: Per
Miaj proksimuloj Mi sanktios kaj anta la tuta popolo Mi
majestios. Kaj Aaron silentis.
4 Kaj Moseo alvokis Miaelon kaj
Elcafanon, filojn de Uziel, onklo de Aaron, kaj li diris al ili:
Aliru, elportu viajn fratojn el la sanktejo ekster la tendaron.
5
Kaj ili aliris kaj elportis ilin en iliaj itonoj ekster la
tendaron, kiel diris Moseo.
6 Kaj Moseo diris al Aaron kaj al
liaj filoj Eleazar kaj Itamar: Viajn kapojn ne nudigu kaj viajn
vestojn ne disiru, por ke vi ne mortu kaj por ke Li ne koleru la
tutan komunumon; sed viaj fratoj, la tuta domo de Izrael,
priploru la brulon, kiun la Eternulo ekbruligis.
7 Kaj el la
pordo de la tabernaklo de kunveno ne eliru, por ke vi ne mortu;
ar la sankta oleo de la Eternulo estas sur vi. Kaj ili agis la
la vortoj de Moseo.
8 Kaj la Eternulo ekparolis al Aaron, dirante:
9 Vinon kaj
ebriigaon ne trinku, nek vi, nek viaj filoj kun vi, kiam vi iras
en la tabernaklon de kunveno, por ke vi ne mortu. Tio estu eterna
leo en viaj generacioj.
10 Por ke vi diferencigu inter sanktao
kaj ordinarao kaj inter malpurao kaj purao;
11 kaj por ke vi
instruu al la Izraelidoj iujn leojn, kiujn eldiris al ili la
Eternulo per Moseo.
12 Kaj Moseo diris al Aaron, kaj al Eleazar kaj al Itamar, liaj
restintaj filoj: Prenu la farunoferon, kiu restis el la
fajroferoj de la Eternulo, kaj manu in senfermente apud la
altaro; ar i estas plejsanktao.
13 Kaj manu in sur sankta
loko; ar i estas via destinitao kaj la destinitao de viaj
filoj el la fajroferoj de la Eternulo; ar tiel estas ordonite al
mi.
14 Kaj la brustaon de skuado kaj la femuron de levado manu
sur loko pura, vi kaj viaj filoj kaj viaj filinoj kune kun vi;
ar ili estas donitaj kiel via destinitao kaj destinitao de
viaj filoj el la pacoferoj de la Izraelidoj.
15 La femuron de
levado kaj la brustaon de skuado ili alportu kun la fajroferoj
el la sebo, por skui tion kiel skuoferon anta la Eternulo; kaj
tio estu por vi kaj por viaj filoj eterna destinitao, kiel
ordonis la Eternulo.
16 Kaj la kapron propekan Moseo seris, sed montriis, ke i
estas forbruligita. Tiam li ekkoleris kontra Eleazar kaj kontra
Itamar, la restintaj filoj de Aaron, kaj li diris:
17 Kial vi ne
manis la pekoferon sur loko sankta? i estas ja plejsanktao,
kaj i estas donita al vi, por forporti la pekon de la komunumo,
por pekliberigi ilin anta la Eternulo.
18 Jen ia sango ne estas
enportita en la internon de la sanktejo; vi devis mani in en la
sanktejo, kiel estas ordonite al mi.
19 Kaj Aaron diris al Moseo:
Jen hodia ili alportis sian pekoferon kaj sian bruloferon anta
la Eternulon, kaj okazis al mi tia afero; se mi manus hodia
pekoferon, u tio plaus al la Eternulo?
20 Kaj Moseo tion adis,
kaj tio plais al li.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante al
ili:
2 Diru al la Izraelidoj jene: Tio estas la bestoj, kiujn vi
povas mani el iuj brutoj, kiuj estas sur la tero:
3 iun
bruton, kiu havas disfenditajn hufojn kaj distranan sulkon sur
la hufoj kaj kiu remaas maitaon, vi povas mani.
4 Nur i
tiujn ne manu el la remaantaj maitaon kaj el la havantaj
disfenditajn hufojn: la kamelon, ar i remaas maitaon, sed
disfenditajn hufojn i ne havas, malpura i estas por vi;
5 kaj
la hirakon, ar i remaas maitaon, sed disfenditajn hufojn i
ne havas, malpura i estas por vi;
6 kaj la leporon, ar i
remaas maitaon, sed disfenditajn hufojn i ne havas, malpura
i estas por vi;
7 kaj la porkon, ar i havas disfenditajn
hufojn kaj distranan sulkon sur la hufoj, sed i ne remaas
maitaon, malpura i estas por vi.
8 Ilian viandon ne manu kaj
iliajn kadavrojn ne tuu, malpuraj ili estas por vi.
9 Jenajn vi povas mani el iuj bestoj, kiuj estas en la akvo:
iujn, kiuj havas nailojn kaj skvamojn en la akvo, en la maroj,
kaj en la riveroj, ilin vi povas mani.
10 Sed iuj, kiuj ne
havas nailojn kaj skvamojn, en la maroj kaj en la riveroj, el
io, kio movias en la akvo, kaj el iuj estaoj, kiuj vivas en
la akvo, ili estas abomenindao por vi;
11 kaj ili estu
abomenindao por vi, ilian viandon ne manu kaj iliajn kadavrojn
abomenu.
12 io en la akvo, kio ne havas nailojn kaj skvamojn,
estas abomenindao por vi.
13 Kaj i tiujn abomenu inter la birdoj, ili ne estu manataj,
ili estas abomenindaoj: la aglon kaj la gipaeton kaj la
pandionon
14 kaj la milvon kaj la falkon kun ia speco,
15 iun
korvon kun ia speco,
16 kaj la struton kaj la strigon kaj la
mevon kaj la akcipitron kun ia speco
17 kaj la noktuon kaj la
mergulon kaj la ibison
18 kaj la cignon kaj la pelikanon kaj la
perknopteron
19 kaj la cikonion kaj la ardeon kun ia speco kaj
la upupon kaj la vesperton.
20 io movianta, kio havas flugilojn kaj iras kvarpiede, estas
abomenindao por vi.
21 Nur tiujn vi povas mani el iuj
moviantoj, kiuj havas flugilojn kaj iras kvarpiede: tiujn, kiuj
havas genuojn super la kruroj, por salti per ili sur la tero.
22
La jenajn el ili vi povas mani: la akridon kun ia speco kaj la
cikadon kun ia speco kaj la grilon kun ia speco kaj la lokuston
kun ia speco.
23 Sed iu alia movianto, kiu havas flugilojn kaj
kvar piedojn, estas abomenindao por vi.
24 Kaj per la jenaj vi farios malpuraj; iu, kiu ektuos ilian
kadavron, estos malpura is la vespero;
25 kaj iu, kiu portos
kadavraon de ili, lavu siajn vestojn, kaj li estos malpura is
la vespero:
26 iu bruto, kiu havas disfenditajn hufojn, sed ne
havas distranan sulkon kaj ne remaas maitaon, estas malpura
por vi; iu, kiu ektuos ilin, estos malpura.
27 Kaj el iuj
bestoj kvarpiedaj iuj, kiuj iras sur siaj plandoj, estas
malpuraj por vi; iu, kiu ektuos ilian kadavron, estos malpura
is la vespero.
28 Kaj kiu portos kadavraon de ili, lavu siajn
vestojn, kaj li estos malpura is la vespero: malpuraj ili estas
por vi.
29 Kaj jen, kio estas malpura por vi inter la rampaoj, kiuj
rampas sur la tero: la talpo kaj la muso kaj la lacerto kun ia
speco
30 kaj la geko kaj la monitoro kaj la uromastiko kaj la
skinko kaj la ameleono.
31 Tiuj estas la malpuraj por vi inter
iuj rampaoj; iu, kiu ektuos ilin post ilia morto, estos
malpura is la vespero.
32 Kaj io, sur kion falos io el ili
malviva, estos malpura; u i estos ia ligna vazo, u vesto, u
felo, u sako, u ia ilo, per kiu oni faras laboron--oni metu in
en akvon, kaj i estos malpura is la vespero, kaj tiam i
farios pura.
33 Kaj se en ian argilan vazon io el ili falos
internen, tiam io, kio estas interne, farios malpura; kaj la
vazon rompu.
34 iu manao, kiun oni manas, se prucos sur in
tia akvo, farios malpura; kaj iu trinkao, kiun oni trinkas, en
tia vazo farios malpura.
35 Kaj io, sur kion falos io el ilia
kadavrao, farios malpura; se i estos forno a kaldrono, oni
in disrompu; malpuraj ili estas kaj malpuraj ili estu por vi.
36
Nur fonto kaj puto kaj akvejoj restos puraj. Kiu ektuos ilian
kadavraon, farios malpura.
37 Kaj se io el ilia kadavrao falos
sur ian semeblan semon, kiu estas semota, i restos pura.
38 Sed
se estos verita akvo sur la semon kaj io el ilia kadavrao falos
sur in, tiam i estos malpura por vi.
39 Kaj se mortos ia bruto el tiuj, kiujn vi uzas por mani, tiam
tiu, kiu ektuos ian kadavron, estos malpura is la vespero.
40
Kaj tiu, kiu manos ion el ia kadavrao, lavu siajn vestojn, kaj
li estos malpura is la vespero; kaj tiu, kiu portos ian
kadavron, lavu siajn vestojn, kaj li estos malpura is la
vespero.
41 ia rampao, kiu rampas sur la tero, estas abomenindao, i ne
estu manata.
42 io, kio rampas sur la ventro, kaj io, kio iras
sur kvar piedoj a sur pli da piedoj, sed estas rampao, kiu
rampas sur la tero--ilin ne manu, ar ili estas abomenindao.
43
Ne abomenindigu viajn animojn per iaj bestoj rampantaj, kaj ne
malpuriu per ili, farante vin mem malpuraj.
44 ar Mi, la
Eternulo, estas via Dio; tial sanktigu vin kaj estu sanktaj, ar
Mi estas sankta; kaj ne malpurigu viajn animojn per ia rampao,
kiu rampas sur la tero.
45 ar Mi estas la Eternulo, kiu
elkondukis vin el la lando Egipta, por esti Dio por vi; estu do
sanktaj, ar Mi estas sankta.
46 Tio estas la leo pri la brutoj kaj pri la birdoj, kaj pri
iuj bestoj, moviantaj en la akvo, kaj pri iuj bestoj, kiuj
rampas sur la tero,
47 por fari diferencon inter la malpurao kaj
purao, kaj inter la bestoj, kiujn oni povas mani, kaj la
bestoj, kiujn oni devas ne mani.
2_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Diru al la
Izraelidoj jene: Se virino fruktigos semon kaj naskos knabeton,
tiam i estos malpura dum sep tagoj; kiel en la tagoj de sia
monataa suferado i estos malpura.
3 Kaj en la oka tago oni
cirkumcidu la karnon de lia prepucio.
4 Tridek tri tagojn i
restu en la sango de sia purio; nenion sanktan i tuu kaj en la
sanktejon i ne venu, is finios la tagoj de ia purio.
5 Se i
naskos knabineton, tiam i estu malpura dum du semajnoj kiel e
sia monatao, kaj sesdek ses tagojn i restu en la sango de sia
purio.
6 Kaj kiam finios la tagoj de ia purio post filo a
filino, i alportu jaraan afidon kiel bruloferon, kaj
kolombidon a turton kiel pekoferon, al la pordo de la tabernaklo
de kunveno, al la pastro.
7 Kaj li tion alportos anta la
Eternulon kaj pekliberigos in, kaj i purios de sia
sangofluado. Tio estas la leo pri naskintino, u de knabo, u de
knabino.
8 Kaj se i ne estas sufie bonstata, por alporti
afidon, tiam i prenu du turtojn a du kolombidojn, unu kiel
bruloferon kaj la duan kiel pekoferon; kaj la pastro pekliberigos
in, kaj i purios.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante:
2 Se
e iu homo sur la hato de lia korpo aperos velao a pustulo a
makulo tiamaniere, ke sur la hato de lia korpo farios kvaza
infektao de lepro, tiam oni alkonduku lin al la pastro Aaron a
al unu el liaj filoj, la pastroj.
3 Kaj la pastro rigardos la
infektaon sur la hato de la korpo, kaj se li vidos, ke la haroj
sur la infektao fariis blankaj kaj la infektao aspektas pli
profunda ol la hato de lia korpo, tiam i estas infektao de
lepro; kaj la pastro in pririgardos, kaj deklaros, ke i estas
malpura.
4 Kaj se i estos blanka makulo sur la hato de lia
korpo, sed i ne aspektos pli profunda ol la hato, kaj la haroj
sur i ne fariis blankaj, tiam la pastro enlosu la infektiton
por sep tagoj.
5 Kaj la pastro rigardos lin en la sepa tago, kaj
se li vidos, ke la infektao restis en la antaa stato, kaj ke la
infektao ne disvastiis sur la hato, tiam la pastro enlosu lin
por pluaj sep tagoj.
6 Kaj la pastro rigardos lin en la plua sepa
tago, kaj se li vidos, ke la infektao fariis malpli rimarkebla
kaj i ne disvastiis sur la hato, tiam la pastro deklaru lin
pura: i estas likeno: li lavu siajn vestojn, kaj li estos pura.
7 Sed se la likeno tre disvastiis sur la hato, post kiam li
montris sin al la pastro, ke tiu deklaru lin pura, tiam li duan
fojon devas sin montri al la pastro.
8 Kaj se la pastro vidos, ke
la likeno disvastiis sur la hato, tiam la pastro deklaros lin
malpura: i estas lepro.
9 Se sur iu homo estos infektao de lepro, oni alkonduku lin al
la pastro.
10 Kaj se la pastro vidos, ke estas blanka velao sur
la hato kaj ke de i la haroj fariis blankaj kaj sur la velao
estas kruda karno,
11 tiam tio estas malnova lepro sur la hato
de lia korpo; kaj la pastro deklaros lin malpura, ne enlosos
lin; ar li estas malpura.
12 Se la lepro disfloros sur la hato
kaj la lepro kovros la tutan haton de la infektito, de lia kapo
is la piedoj, ion, kion povas vidi la okuloj de la pastro;
13
kaj la pastro vidos, ke la lepro kovris lian tutan korpon, tiam
li deklaros la infektaon pura: io fariis blanka, tial i estas
pura.
14 Sed en la tago, en kiu montrios sur li kruda karno, li
estos malpura.
15 Kiam la pastro vidos la krudan karnon, li
deklaros lin malpura; la kruda karno estas malpura: i estas
lepro.
16 Tamen se la kruda karno anios kaj farios blanka,
tiam li venu al la pastro.
17 Kaj kiam la pastro lin rigardos,
kaj vidos, ke la infektao aliformiis en blankaon, tiam la
pastro deklaros la infektaon pura; li estos pura.
18 Kaj se sur ies korpo estos absceso kaj resanios,
19 kaj sur
la loko de la absceso estos blanka velao a ruete-blanka
makulo, tiam li devas sin montri al la pastro.
20 Kaj la pastro
rigardos, kaj se li vidos, ke i aspektas pli profunda ol la
hato kaj iaj haroj fariis blankaj, tiam la pastro deklaros lin
malpura: i estas infektao de lepro, i ekfloris en la absceso.
21 Kaj se la pastro vidos, ke ne estas sur i blankaj haroj kaj
i ne estas pli profunda ol la hato kaj i estas ne tre
rimarkebla, tiam la pastro enlosos lin por sep tagoj.
22 Sed se
i disvastios sur la hato, tiam la pastro deklaros lin malpura:
tio estas infektao.
23 Se la makulo restos sur sia loko kaj ne
disvastios, i estas brulumo de absceso; kaj la pastro deklaros
in pura.
24 A se sur la hato de lia korpo estos brulvundo kaj sur la
karno de la brulvundo aperos makulo ruete-blanka a blanka,
25
kaj la pastro in rigardos, kaj vidos, ke la haroj sur la makulo
fariis blankaj kaj i aspektas pli profunda ol la hato, tiam i
estas lepro, kiu ekfloris sur la brulvundo; kaj la pastro
deklaros in malpura: i estas infektao de lepro.
26 Se la
pastro vidos, ke sur la makulo ne estas blankaj haroj kaj i ne
estas pli profunda ol la hato kaj i estas malmulte rimarkebla,
tiam la pastro enlosos lin por sep tagoj.
27 Kaj la pastro lin
rigardos en la sepa tago; se i disvastiis sur la hato, tiam la
pastro deklaros lin malpura: i estas infektao de lepro.
28 Sed
se la makulo restis sur sia loko kaj ne disvastiis sur la hato
kaj estas malmulte rimarkebla, tiam i estas velao de la
brulvundo; kaj la pastro deklaros lin pura, ar i estas brulumo
de la brulvundo.
29 Se e viro a e virino estos infektao sur la kapo a sur la
barbo,
30 kaj la pastro rigardos la infektaon, kaj vidos, ke i
aspektas pli profunda ol la hato kaj sur i estas haroj flavetaj
kaj maldikaj, tiam la pastro deklaros lin malpura: tio estas
favo, tio estas lepro de la kapo a de la barbo.
31 Sed se la
pastro rigardos la infektaon de la favo, kaj vidos, ke i ne
aspektas pli profunda ol la hato kaj ne estas sur i nigraj
haroj, tiam la pastro enlosos la favo-infektiton por sep tagoj.
32 Kaj la pastro rigardos la infektiton en la sepa tago, kaj se
li vidos, ke la favo ne disvastiis kaj ne estas sur i flavetaj
haroj kaj la favao ne aspektas pli profunda ol la hato,
33 tiam
oni lin razu, sed la favaon oni ne razu; kaj la pastro enlosos
la favulon denove por sep tagoj.
34 Kaj la pastro rigardos la
favulon en la sepa tago, kaj se li vidos, ke la favo ne
disvastiis sur la hato kaj i ne aspektas pli profunda ol la
hato, tiam la pastro deklaros lin pura; kaj li lavu siajn
vestojn, kaj li estos pura.
35 Sed se la favo disvastios sur la
hato, post kiam li estis deklarita pura,
36 kaj la pastro vidos,
ke la favo disvastiis sur la hato, tiam la pastro ne seru
flavetajn harojn: li estas malpura.
37 Sed se la favo haltis en
sia stato kaj nigraj haroj elkreskis sur i, tiam la favo
saniis; li estas pura, kaj la pastro deklaros lin pura.
38 Se sur la hato de la korpo de iu viro a virino aperos
makuloj, makuloj blankaj,
39 kaj la pastro rigardos, kaj vidos,
ke sur la hato de ilia korpo la makuloj estas pale-blankaj, tiam
i estas likeno, kiu ekfloris sur la hato; li estas pura.
40 Se e iu elfalis la haroj sur la kapo, li estas senharulo; li
estas pura.
41 Se lia kapo senharias sur la antaa parto, li
estas kalvulo; li estas pura.
42 Sed se sur la senharao a sur
la kalvao estos infektao blanke-rueta, tiam i estas lepro,
kiu ekfloris sur lia senharao a sur lia kalvao.
43 Kaj la
pastro lin rigardos, kaj se li vidos, ke la velao de la
infektao estas blanke-rueta sur lia senharao a sur lia
kalvao, kiel aspektas lepro sur la hato de la korpo,
44 tiam
tio estas leprulo, li estas malpura; la pastro deklaru lin
malpura: sur lia kapo estas lia infektao.
45 Kaj la vestojn de la leprulo, sur kiu estos tiu infektao, oni
devas disiri, kaj lia kapo devas esti nekovrita, kaj is la
lipoj li devas esti irkakovrita, kaj li devas kriadi: Malpura,
malpura!
46 La tutan tempon, dum la infektao estos sur li, li
estu rigardata kiel malpura; malpura li estas; li estu izolita,
ekster la tendaro estu lia loejo.
47 Kaj se estos infektao de lepro sur vesto lana a sur vesto
lina,
48 u sur la fundamentao, u sur la enteksitao, el lino
a el lano, u sur felo, u sur ia felao,
49 kaj la infektao
estos verdeta a rueta sur la vesto a sur la felo, sur la
fundamentao a sur la enteksitao a sur la felao, tiam i
estas infektao de lepro, kaj oni devas montri in al la pastro.
50 Kaj la pastro pririgardos la infektitaon kaj enlosos la
infektitaon por sep tagoj.
51 Kaj li rigardos la infektitaon en
la sepa tago; se li vidos, ke la infektao disvastiis sur la
vesto, a sur la fundamentao, a sur la enteksitao, a sur ia
felao, tiam la infektao estas lepro pereiga; i estas malpura.
52 Kaj oni forbruligu la veston a la fundamentaon a la
enteksitaon el lano a el lino a ian felaon, sur kiu estos la
infektao; ar i estas lepro pereiga, per fajro oni devas in
forbruligi.
53 Sed se la pastro vidos, ke la infektao ne
disvastiis sur la vesto a sur la fundamentao a sur la
enteksitao a sur ia felao,
54 tiam la pastro ordonos, ke oni
lavu tion, sur kio estas la infektao, kaj li enlosos in denove
por sep tagoj.
55 Kaj la pastro rigardos la infektaon post la
lavo, kaj se li vidos, ke la infektao ne anis sian aspekton
kaj la infektao ne disvastiis, tiam i estas malpura, per fajro
oni in forbruligu; i estas penetriintao sur la antaa a
malantaa flanko.
56 Sed se la pastro vidos, ke la infektao
fariis malpli rimarkebla post la lavo, tiam li deiru in de la
vesto a de la felo a de la fundamentao a de la enteksitao.
57 Se i denove aperos sur la vesto a sur la fundamentao a sur
la enteksitao a sur ia felao, tiam i estas florantao; per
fajro oni forbruligu tion, sur kio estas la infektao.
58 Sed la
veston a la fundamentaon a la enteksitaon a ian felaon, de
kiuj post la lavo forios la infektao, oni lavu duan fojon, kaj
i estos pura.
59 Tio estas la leo pri la infektao de lepro sur
vesto lana a lina, u sur fundamentao, u sur enteksitao, a
sur ia felao, por deklari in pura a malpura.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Jen estas la
leo pri la leprulo, en la tago, kiam oni devos purigi lin: oni
venigu lin al la pastro;
3 kaj la pastro eliros ekster la
tendaron, kaj la pastro rigardos, kaj se li vidos, ke la
infektao de la lepro saniis e la leprulo,
4 tiam la pastro
ordonos preni por la purigoto du birdojn vivajn, purajn, kaj
cedran lignon kaj ruan nureton kaj hisopon.
5 Kaj la pastro
ordonos bui unu birdon super argila vazo, super fluakvo.
6 Kaj
la vivan birdon li prenos kaj anka la cedran lignon kaj la ruan
nureton kaj la hisopon, kaj li trempos ilin kune kun la viva
birdo en la sango de la birdo buita super la fluakvo.
7 Kaj li
aspergos la purigaton je la lepro sep fojojn, kaj li deklaros lin
pura, kaj li lasos la vivan birdon forflugi sur la kampon.
8 Kaj
la purigato lavos siajn vestojn kaj forrazos iujn siajn harojn
kaj banos sin en akvo, kaj li estos pura; kaj poste li iros en la
tendaron kaj restos ekster sia tendo dum sep tagoj.
9 En la sepa
tago li forrazos iujn siajn harojn, sian kapon kaj sian barbon
kaj la brovojn de siaj okuloj, iujn siajn harojn li forrazos,
kaj li lavos siajn vestojn kaj banos sian korpon en akvo, kaj li
farios pura.
10 Kaj en la oka tago li prenos du afidojn
sendifektajn kaj unu afidinon sendifektan, jaraan, kaj tri
dekonojn de efo da delikata faruno, miksita kun oleo, kiel
farunoferon, kaj unu log'on da oleo.
11 Kaj la pastro puriganta
starigos la homon purigatan kaj ilin anta la Eternulo, e la
pordo de la tabernaklo de kunveno.
12 Kaj la pastro prenos unu el
la afidoj kaj alportos in kiel kulpoferon kune kun la log'o da
oleo, kaj skuos tion kiel skuoferon anta la Eternulo.
13 Kaj li
buos la afidon sur la loko, sur kiu oni buas pekoferon kaj
bruloferon, sur la sankta loko; ar, kiel la pekofero, la
kulpofero apartenas al la pastro; i estas plejsanktao.
14 Kaj
la pastro prenos iom el la sango de la kulpofero, kaj la pastro
metos tion sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la
purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la
dikan fingron de lia dekstra piedo.
15 Kaj la pastro prenos iom
el la log'o da oleo kaj veros sur sian maldekstran manplaton.
16
Kaj la pastro trempos sian dekstran fingron en la oleo, kiu estos
sur lia maldekstra manplato, kaj li aspergos per la oleo de sia
fingro sep fojojn anta la Eternulo.
17 Kaj el la restao de la
oleo, kiu estos sur lia manplato, la pastro metos iom sur la
malsupran randon de la dekstra orelo de la purigato kaj sur la
dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia
dekstra piedo, sur la sangon de la kulpofero.
18 Kaj la restaon
de la oleo, kiu estos sur la manplato de la pastro, i tiu metos
sur la kapon de la purigato; kaj la pastro pekliberigos lin anta
la Eternulo.
19 Kaj la pastro plenumos la pekoferon, kaj li
pekliberigos la purigaton koncerne lian malpurecon, kaj poste li
buos la bruloferon.
20 Kaj la pastro metos la bruloferon kaj la
farunoferon sur la altaron; kaj la pastro pekliberigos lin, kaj
li estos pura.
21 Se li estas malria kaj ne havas sufie da bonstato, tiam li
prenu unu afidon, kiel pekoferon-skuataon, por pekliberii, kaj
unu dekonon de efo da delikata faruno, miksita kun oleo, kiel
farunoferon, kaj log'on da oleo;
22 kaj du turtojn a du
kolombidojn, kiel lia stato permesos, kaj unu el ili estos
pekofero kaj la dua estos brulofero.
23 Kaj li alportos ilin en
la oka tago de sia purigado al la pastro, al la pordo de la
tabernaklo de kunveno, anta la Eternulon.
24 Kaj la pastro
prenos la afidon de la kulpofero kaj la log'on da oleo, kaj la
pastro skuos ilin kiel skuoferon anta la Eternulo.
25 Kaj li
buos la afidon de la kulpofero, kaj la pastro prenos iom el la
sango de la kulpofero kaj metos in sur la malsupran randon de la
dekstra orelo de la purigato kaj sur la dikan fingron de lia
dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo.
26
Kaj el la oleo la pastro veros sur sian maldekstran manplaton.
27 Kaj la pastro aspergos per sia dekstra fingro, per la oleo,
kiu estos sur lia maldekstra manplato, sep fojojn anta la
Eternulo.
28 Kaj la pastro metos iom el la oleo, kiu estos sur
lia manplato, sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la
purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la
dikan fingron de lia dekstra piedo, sur la lokon de la sango de
la kulpofero.
29 Kaj la restaon de la oleo, kiu estos sur la
manplato de la pastro, li metos sur la kapon de la purigato, por
pekliberigi lin anta la Eternulo.
30 Kaj li faros el unu el la
turtoj a el la kolombidoj, la la grado de lia bonstato,
31 kiom
permesos lia bonstato--el unu li faros pekoferon kaj el la dua li
faros bruloferon kune kun la farunofero; kaj la pastro
pekliberigos la purigaton anta la Eternulo.
32 Tio estas la leo
pri persono, kiu havas infektaon de lepro kaj kiu ne estas
sufie bonstata dum sia puriado.
33 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante:
34
Kiam vi venos en la landon Kanaanan, kiun Mi donas al vi kiel
posedaon, kaj Mi etus infektaon de lepro sur iun domon en la
lando, kiun vi posedos,
35 tiam tiu, al kiu apartenas la domo,
devas veni, kaj diri al la pastro jene: Sur mia domo aperis io
simila al infektao.
36 Tiam la pastro ordonos, ke oni malplenigu
la domon, anta ol venos la pastro, por rigardi la infektaon,
por ke ne malpuriu io, kio estas en la domo; kaj post tio
eniros la pastro, por irkarigardi la domon.
37 Kaj li rigardos
la infektaon, kaj se li vidos, ke estas infektao sur la muroj
de la domo, kavetoj verdetaj a ruetaj, kaj ili aspektas pli
profundaj ol la suprao de la muro,
38 tiam la pastro eliros el
la domo anta la pordon de la domo, kaj li losos la domon por
sep tagoj.
39 Kaj revenos la pastro en la sepa tago kaj rigardos;
kaj se li vidos, ke la infektao disvastiis sur la muroj de la
domo,
40 tiam la pastro ordonos, ke oni elrompu la tonojn, sur
kiuj estas la infektao, kaj oni etu ilin ekster la urbon, sur
lokon malpuran.
41 Kaj la domon oni priskrapu interne irkae,
kaj la kalkaon, kiun oni deskrapis, oni etu ekster la urbon,
sur lokon malpuran.
42 Kaj oni prenu aliajn tonojn kaj enmetu
ilin sur la lokon de tiuj tonoj, kaj oni prenu alian kalkaon
kaj kalku la domon.
43 Se la infektao reaperos kaj floros sur la
domo, post kiam oni elrompis la tonojn kaj irkaskrapis la
domon kaj kalkis,
44 kaj la pastro venos, kaj vidos, ke la
infektao disvastiis sur la domo, tiam tio estas pereiga lepro
sur la domo; i estas malpura.
45 Kaj oni detruu la domon, iajn
tonojn kaj lignon kaj la tutan kalkaon de la domo, kaj oni
elportu tion ekster la urbon, sur lokon malpuran.
46 Kaj kiu
eniros en la domon, dum la tuta tempo, en kiu i estos losita,
tiu estos malpura is la vespero.
47 Kaj kiu dormis en tiu domo,
tiu lavu siajn vestojn; kaj kiu manis en tiu domo, tiu lavu
siajn vestojn.
48 Sed se la pastro venos, kaj vidos, ke la
infektao ne disvastiis sur la domo, post kiam oni kalkis la
domon, tiam la pastro deklaros la domon pura, ar la infektao
saniis.
49 Tiam, por senpekigi la domon, li prenu du birdojn kaj
cedran lignon kaj ruan nureton kaj hisopon;
50 kaj li buu unu
el la birdoj super argila vazo, super fluakvo;
51 kaj li prenu la
cedran lignon kaj la hisopon kaj la ruan nureton kaj la vivan
birdon, kaj li trempu ilin en la sango de la birdo buita kaj en
la fluakvo kaj aspergu la domon sep fojojn.
52 Kaj li senpekigos
la domon per la sango de la birdo kaj per la fluakvo kaj per la
viva birdo kaj per la cedra ligno kaj per la hisopo kaj per la
rua nureto.
53 Kaj li lasos la vivan birdon forflugi ekster la
urbon, sur la kampon; kaj li pekliberigos la domon, kaj i estos
pura.
54 Tio estas la leo pri iu infektao de lepro kaj pri favo,
55
kaj pri lepro sur vesto kaj sur domo,
56 kaj pri velao kaj pri
likeno kaj pri makulo;
57 por instrui, kiam oni devas deklari
malpura kaj kiam oni devas deklari pura. Tio estas la leo pri la
lepro.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante:
2
Parolu al la Izraelidoj, kaj diru al ili: iu, kiu havos elfluon
el sia korpo, estos malpura pro sia elfluo.
3 Kaj tia estos lia
malpureco pro lia elfluo: kiam fluas el lia korpo lia elfluo a
kiam topiis lia korpo per lia elfluo, i estas lia malpureco.
4
iu lito, sur kiu kuos tiu, kiu havas elfluon, estos malpura;
kaj iu objekto, sur kiu li sidos, estos malpura.
5 Kaj se iu
ektuos lian liton, li lavu siajn vestojn kaj banu sin en akvo,
kaj li estos malpura is la vespero.
6 Kaj se iu sidios sur ia
objekto, sur kiu sidis la elfluulo, li lavu siajn vestojn kaj
banu sin en akvo, kaj li estos malpura is la vespero.
7 Kaj kiu
ektuos la korpon de la elfluulo, tiu lavu siajn vestojn kaj banu
sin en akvo, kaj li estos malpura is la vespero.
8 Se la
elfluulo kraos sur purulon, tiam i tiu lavu siajn vestojn kaj
banu sin en akvo, kaj li estos malpura is la vespero.
9 Kaj iu
veturilo, sur kiu veturis la elfluulo, estos malpura.
10 Kaj iu,
kiu ektuos ion, kio estis sub tiu, estos malpura is la vespero;
kaj kiu portos tion, tiu lavu siajn vestojn kaj banu sin en akvo,
kaj li estos malpura is la vespero.
11 Kaj iu, kiun ektuos la
elfluulo, ne lavinte siajn manojn per akvo, lavu siajn vestojn
kaj banu sin en akvo, kaj li estos malpura is la vespero.
12 Kaj
argilan vazon, kiun ektuos la elfluulo, oni rompu; kaj iun
lignan vazon oni lavu per akvo.
13 Kaj kiam la elfluulo purios
de sia elfluo, tiam li kalkulu al si sep tagojn de post la tago
de sia purio, kaj li lavu siajn vestojn kaj banu sian korpon en
fluakvo, kaj li estos pura.
14 Kaj en la oka tago li prenu al si
du turtojn a du kolombidojn, kaj li venu anta la Eternulon al
la pordo de la tabernaklo de kunveno kaj donu ilin al la pastro.
15 Kaj la pastro oferfaros ilin, unu kiel pekoferon kaj la duan
kiel bruloferon; kaj la pastro pekliberigos lin anta la Eternulo
koncerne lian elfluon.
16 Se e iu okazos elfluo de la semo, tiam li banu en akvo sian
tutan korpon, kaj li estos malpura is la vespero.
17 Kaj iun
veston kaj iun felon, sur kiun elveriis semo, oni lavu per
akvo, kaj i estos malpura is la vespero.
18 Kaj kiam kun virino
kuis viro kun elvero de semo, tiam ili banu sin en akvo, kaj
ili estos malpuraj is la vespero.
19 Kaj kiam virino havos elfluon, sango fluos el ia korpo, tiam
i dum sep tagoj restu en sia malpureco; kaj iu, kiu in
ektuos, estos malpura is la vespero.
20 Kaj io, sur kio i
kuos dum sia malpureco, estos malpura; kaj io, sur kio i
sidos, estos malpura.
21 Kaj iu, kiu ektuos ian liton, lavu
siajn vestojn kaj banu sin en akvo, kaj li estos malpura is la
vespero.
22 Kaj iu, kiu ektuos ian objekton, sur kiu i sidis,
lavu siajn vestojn kaj banu sin en akvo, kaj li estos malpura is
la vespero.
23 Kaj se io estos sur la lito, a sur objekto, sur
kiu i sidis, kaj iu tion ektuos, tiam li estos malpura is la
vespero.
24 Kaj se viro kuos kun i kaj ia malpureco estos sur
li, tiam li estos malpura dum sep tagoj; kaj iu kuejo, sur kiu
li kuos, estos malpura.
25 Se e virino fluos ia sango dum multaj tagoj ne en la tempo
de ia monatao, a se i havos elfluon krom sia monatao, tiam
dum la tuta tempo de elfluado de ia malpurao, simile kiel dum
la tempo de ia monatao, i estos malpura.
26 iu kuejo, sur
kiu i kuos dum la tuta tempo de sia elfluado, estos kiel la
kuejo dum ia monatao; kaj iu objekto, sur kiu i sidos, estos
malpura, simile al la malpureco dum ia monatao.
27 Kaj iu, kiu
ektuos ilin, estos malpura; li lavu siajn vestojn kaj banu sin
en akvo, kaj li estos malpura is la vespero.
28 Kaj kiam i
purios de sia elfluo, tiam i kalkulu al si sep tagojn, kaj
poste i estos pura.
29 Kaj en la oka tago i prenu al si du
turtojn a du kolombidojn, kaj i alportu ilin al la pastro, al
la pordo de la tabernaklo de kunveno.
30 Kaj la pastro oferfaros
unu kiel pekoferon kaj la duan kiel bruloferon; kaj la pastro
pekliberigos in anta la Eternulo koncerne la elfluon de ia
malpureco.
31 Tiel antagardu la Izraelidojn kontra ilia malpureco, por ke
ili ne mortu en sia malpureco, malpurigante Mian loejon, kiu
estas inter ili.
32 Tio estas la leo pri la havanto de elfluo, kaj pri tiu, kiu
havas elverion de semo, per kio li farias malpura;
33 kaj pri
malsanulino pro sia monatao; kaj pri havanto de elfluo, u tio
estas viro, u virino; kaj pri viro, kiu kuos kun malpurulino.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo post la morto de la du filoj
de Aaron, kiam ili venis anta la Eternulon kaj mortis.
2 Kaj la
Eternulo diris al Moseo: Diru al via frato Aaron, ke li ne en iu
tempo eniru en la sanktejon malanta la kurtenon, anta la
fermoplaton, kiu estas sur la kesto, por ke li ne mortu; ar en
nubo Mi aperados super la fermoplato.
3 Kun jeno Aaron venadu en
la sanktejon: kun bovido por pekofero kaj kun virafo por
brulofero.
4 Sanktan linan itonon li surmetu sur sin, kaj linaj
pantalonoj estu sur lia korpo, kaj per lina zono li zonu sin, kaj
linan cidaron li havu sur la kapo: tio estas sanktaj vestoj. Kaj
li banu en akvo sian korpon kaj surmetu ilin sur sin.
5 Kaj de la
komunumo de la Izraelidoj li prenu du kaprojn por pekofero kaj
unu virafon por brulofero.
6 Kaj Aaron alportos sian bovidon de
pekofero, kaj pekliberigos sin kaj sian domon.
7 Kaj li prenos la
du kaprojn, kaj starigos ilin anta la Eternulo, e la pordo de
la tabernaklo de kunveno.
8 Kaj Aaron faros lotojn pri la du
kaproj: unu loton por la Eternulo kaj la duan loton por Azazel.
9
Kaj Aaron alportos la kapron, sur kiun falis la loto por la
Eternulo, kaj li oferfaros in kiel pekoferon.
10 Kaj la kapron,
sur kiun falis la loto por Azazel, li starigu vivan anta la
Eternulo, por fari super i pekliberigon kaj forsendi in al
Azazel en la dezerton.
11 Kaj Aaron alportos sian bovidon de
pekofero, kaj pekliberigos sin kaj sian domon, kaj buos sian
bovidon de pekofero.
12 Kaj li prenos plenan incensujon da
ardantaj karboj de la altaro, kiu staras anta la Eternulo, kaj
plenajn plenmanojn da bonodora pistita incenso, kaj li enportos
tion malanta la kurtenon.
13 Kaj li metos la incenson sur la
fajron anta la Eternulon, kaj nubo de la incenso kovros la
fermoplaton, kiu estas sur la kesto de atesto, por ke li ne
mortu.
14 Kaj li prenos iom el la sango de la bovido kaj aspergos
per sia fingro la antaan parton de la fermoplato, kaj anta la
fermoplato li aspergos sep fojojn per la sango, kiu estos sur lia
fingro.
15 Kaj li buos la pekoferan kapron de la popolo, kaj li
enportos ian sangon malanta la kurtenon, kaj agos kun ia sango
tiel same, kiel li agis kun la sango de la bovido, kaj li
aspergos per i sur la fermoplaton kaj anta la fermoplato.
16
Kaj li pekliberigos la sanktejon koncerne la malpuraojn de la
Izraelidoj kaj iliajn krimojn, en iuj iliaj pekoj; kaj tiel li
agos kun la tabernaklo de kunveno, kiu estas inter ili, meze de
iliaj malpuraoj.
17 Neniu homo estu en la tabernaklo de kunveno,
kiam li eniros, por pekliberigi la sanktejon, is li eliros. Kaj
li pekliberigos sin kaj sian domon kaj la tutan komunumon de
Izrael.
18 Kaj li eliros al la altaro, kiu estas anta la
Eternulo, kaj pekliberigos in; kaj li prenos iom el la sango de
la bovido kaj el la sango de la kapro, kaj metos in sur la
kornojn de la altaro irkae.
19 Kaj li aspergos in sep fojojn
per la sango, kiu estas sur lia fingro, kaj li purigos in kaj
sanktigos in de la malpuraoj de la Izraelidoj.
20 Kiam li finos
la pekliberigadon de la sanktejo kaj de la tabernaklo de kunveno
kaj de la altaro, li alkondukos la vivan kapron;
21 kaj Aaron
metos siajn amba manojn sur la kapon de la viva kapro kaj
konfesos super i iujn malbonagojn de la Izraelidoj kaj iujn
iliajn krimojn kaj iujn iliajn pekojn, kaj li metos ilin sur la
kapon de la kapro kaj forsendos in per speciala homo en la
dezerton.
22 Kaj la kapro forportos sur si iujn iliajn
malbonagojn en landon senkomunikian; kaj li foririgos la kapron
en la dezerton.
23 Kaj Aaron eniros en la tabernaklon de kunveno,
kaj demetos de si la linajn vestojn, kiujn li surmetis, enirante
en la sanktejon, kaj li restigos ilin tie.
24 Kaj li banos sian
korpon en akvo sur sankta loko, kaj li surmetos sur sin siajn
vestojn, kaj eliros kaj oferfaros sian bruloferon kaj la
bruloferon de la popolo, kaj li pekliberigos sin kaj la popolon.
25 Kaj la sebon de la pekofero li fumbruligu sur la altaro.
26
Kaj tiu, kiu forkondukis la kapron por Azazel, lavu siajn vestojn
kaj banu sian korpon en akvo, kaj poste li povas eniri en la
tendaron.
27 Kaj la propekan bovidon kaj la propekan kapron, kies
sango estis enportita, por pekliberigi la sanktejon, oni elportu
ekster la tendaron, kaj oni forbruligu per fajro ilian felon kaj
ilian karnon kaj ilian malpuraon.
28 Kaj tiu, kiu forbruligis
ilin, lavu siajn vestojn kaj banu sian korpon en akvo, kaj poste
li povas eniri en la tendaron.
29 Kaj tio estu por vi eterna leo: en la sepa monato, en la deka
tago de la monato, premu viajn animojn, kaj faru nenian laboron,
nek la indieno, nek la fremdulo, kiu loas inter vi.
30 ar en
tiu tago oni vin pekliberigos, por purigi vin; de iuj viaj pekoj
anta la Eternulo vi farios puraj.
31 Sabato de plena ripozo i
estu por vi; kaj premu viajn animojn; i estu leo por eterne.
32
Pekliberigos la pastro, kiu estas sanktoleita, kaj kiu estas
konsekrita, por pastri anstata sia patro; kaj li surmetos sur
sin la linajn vestojn, la sanktajn vestojn.
33 Kaj li
pekliberigos la plej sanktan sanktejon kaj la tabernaklon de
kunveno, kaj la altaron li pekliberigos; kaj la pastrojn kaj la
tutan popolon de la komunumo li pekliberigos.
34 Kaj tio estu por
vi leo eterna: pekliberigi la Izraelidojn koncerne iliajn pekojn
unu fojon en jaro. Kaj li faris, kiel la Eternulo ordonis al
Moseo.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Parolu al Aaron
kaj al liaj filoj kaj al iuj Izraelidoj, kaj diru al ili: Jen
estas tio, kion la Eternulo ordonis:
3 Se iu el la domo de Izrael
buos bovon a afon a kapron en la tendaro, a se li buos in
ekster la tendaro,
4 kaj ne alkondukos in al la pordo de la
tabernaklo de kunveno, por prezenti in kiel oferon al la
Eternulo, anta la loejo de la Eternulo, tiam tiu homo estos
kulpa pri sango: li veris sangon, kaj tiu homo ekstermios el
inter sia popolo.
5 Por ke la Izraelidoj alkondukadu siajn
buotojn, kiujn ili volas bui sur la kampo, kaj ili alkonduku
ilin anta la Eternulon, al la pordo de la tabernaklo de kunveno,
al la pastro, kaj ili buu ilin kiel pacoferojn al la Eternulo.
6
Kaj la pastro aspergos per la sango la altaron de la Eternulo e
la pordo de la tabernaklo de kunveno, kaj li fumbruligos la sebon
kiel agrablan odoraon al la Eternulo.
7 Ili ne buu plu siajn
oferbrutojn al la demonoj, kiujn ili malaste adoras. Leo eterna
tio estu por ili en iliaj generacioj.
8 Kaj diru al ili: Se iu el la domo de Izrael, a el la
fremduloj, kiuj loas inter ili, alportos bruloferon a simplan
oferon,
9 kaj ne alkondukos in al la pordo de la tabernaklo de
kunveno, por oferfari in al la Eternulo, tiam tiu homo
ekstermios el sia popolo.
10 Se iu el la domo de Izrael, a el la fremduloj, kiuj loas
inter ili, manos ian sangon, tiam Mi turnos Mian vizaon kontra
tiun, kiu manis la sangon, kaj Mi ekstermos lin el inter lia
popolo.
11 ar la animo de korpo estas en la sango; kaj Mi
destinis al vi i tion por la altaro, por pekliberigi viajn
animojn, ar la sango pekliberigas per la animo.
12 Tial Mi diris
al la Izraelidoj: Neniu el vi manu sangon, kaj anka la
fremdulo, kiu loas inter vi, ne manu sangon.
13 Se iu el la Izraelidoj, a el la fremduloj, kiuj loas inter
ili, askaptos beston a birdon, kiun oni povas mani, tiam li
elfluigu ian sangon kaj kovru in per polvo.
14 ar la animo de
iu korpo estas ia sango, en ia animo i estas. Tial Mi diris
al la Izraelidoj: La sangon de ia korpo ne manu, ar la animo de
iu korpo estas ia sango; iu, kiu in manos, ekstermios.
15
Kaj iu, kiu manos mortintaon a disiritaon, u li estas
indieno, u fremdulo, lavu siajn vestojn kaj banu sin en akvo,
kaj li estos malpura is la vespero, kaj poste li estos pura.
16
Sed se li ne lavos kaj sian korpon ne banos, li portos sur si
sian malbonagon.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Parolu al la
Izraelidoj, kaj diru al ili: Mi estas la Eternulo, via Dio.
3 La
la agoj de la lando Egipta, en kiu vi lois, ne agu; kaj la la
agoj de la lando Kanaana, en kiun Mi venigas vin, ne agu; la
iliaj leoj ne kondutu.
4 Miajn decidojn plenumu kaj Miajn leojn
observu, por konduti la ili: Mi estas la Eternulo, via Dio.
5
Kaj observu Miajn leojn kaj Miajn decidojn, kiujn plenumante, la
homo vivas per ili: Mi estas la Eternulo.
6 Neniu alproksimiu al iu sia korpoparencino, por malkovri
nudecon: Mi estas la Eternulo.
7 La nudecon de via patro kaj la
nudecon de via patrino ne malkovru: i estas via patrino, ne
malkovru ian nudecon.
8 La nudecon de via patredzino ne
malkovru: i estas la nudeco de via patro.
9 La nudecon de via
fratino, filino de via patro a filino de via patrino, u i
naskiis en la domo, u i naskiis ekstere, ne malkovru ilian
nudecon.
10 La nudecon de filino de via filo a de filino de via
filino, ne malkovru ilian nudecon; ar tio estas via nudeco.
11
La nudecon de filino de via patredzino, kiu naskiis de via
patro, i estas via fratino, ne malkovru ian nudecon.
12 La
nudecon de fratino de via patro ne malkovru: i estas
korpoparencino de via patro.
13 La nudecon de fratino de via
patrino ne malkovru; ar i estas korpoparencino de via patrino.
14 La nudecon de frato de via patro ne malkovru, al lia edzino ne
alproksimiu: i estas via onklino.
15 La nudecon de via bofilino
ne malkovru: i estas edzino de via filo, ne malkovru ian
nudecon.
16 La nudecon de edzino de via frato ne malkovru: i
estas nudeco de via frato.
17 La nudecon de virino kaj de ia
filino ne malkovru: filinon de ia filo kaj filinon de ia filino
ne prenu, por malkovri ilian nudecon: ili estas korpoparencinoj;
tio estas malasteco.
18 Kaj virinon kune kun ia fratino ne
prenu kiel konkurantinon, por malkovri ian nudecon apud i, dum
ia vivo.
19 Kaj al virino dum ia monata malpureco ne
alproksimiu, por malkovri ian nudecon.
20 Kaj kun la edzino de
via proksimulo ne kuu pro semo, malpuriante kun i.
21 Kaj el
via idaro ne fordonu oferon al Mole, kaj ne malhonoru la nomon
de via Dio: Mi estas la Eternulo.
22 Kaj kun virseksulo ne kuu,
kiel oni kuas kun virino: tio estas abomenao.
23 Kaj kun nenia
bruto kuu, malpuriante per i; kaj virino ne stariu anta
bruto, por kunii: tio estas fiao.
24 Ne malpuriu per io i tio; ar per io i tio malpuriis la
popoloj, kiujn Mi forpelas de anta vi.
25 Kaj malpuriis la
tero, kaj Mi postulas respondon pri ia malbonagado, kaj la tero
eletas siajn loantojn.
26 Sed vi observu Miajn leojn kaj Miajn
decidojn, kaj ne faru iujn el tiuj abomenaoj, nek la indieno,
nek la fremdulo, kiu loas inter vi
27 (ar iujn tiujn
abomenaojn faris la homoj de tiu tero, kiuj lois anta vi, kaj
la tero malpuriis);
28 por ke la tero ne eletu anka vin, kiam
vi malpurigos in, kiel i eletis la popolon, kiu estis anta
vi.
29 ar se iu faros ion el iuj tiuj abomenaoj, la farantoj
ekstermios el sia popolo.
30 Observu do Miajn ordonojn, por ke
vi ne agu la la abomenindaj leoj, la kiuj oni agis anta vi,
kaj por ke vi ne malpuriu per ili: Mi estas la Eternulo, via
Dio.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2 Parolu al la
tuta komunumo de la Izraelidoj, kaj diru al ili: Sanktaj estu,
ar sankta estas Mi, la Eternulo, via Dio.
3 iu el vi timu sian
patrinon kaj sian patron, kaj Miajn sabatojn observu: Mi estas la
Eternulo, via Dio.
4 Ne turnu vin al idoloj, kaj diojn fanditajn
ne faru al vi: Mi estas la Eternulo, via Dio.
5 Kaj kiam vi buos
pacoferon al la Eternulo, buu in, por akiri plaon.
6 En la
tago de la oferado i estu manata kaj en la morgaa tago; sed
tion, kio restis is la tria tago, oni forbruligu per fajro.
7
Sed se oni in manos en la tria tago, i estos abomenao, i ne
plaos.
8 Kaj ia maninto portos sur si sian malbonagon, ar li
malhonoris la sanktaon de la Eternulo; kaj tiu animo ekstermios
el sia popolo.
9 Kaj kiam vi rikoltos rikoltaon de via tero, ne rikoltu ion
is la rando de via kampo, kaj la restaon de via rikoltao ne
forkolektu.
10 Kaj vian vinberejon ne tute senberigu, kaj la
falintajn berojn en via vinberejo ne forkolektu; por la malriulo
kaj por la fremdulo restigu ilin: Mi estas la Eternulo, via Dio.
11 Ne telu, kaj ne mensogu, kaj ne trompu unu alian.
12 Kaj ne
uru per Mia nomo mensoge, malhonorante la nomon de via Dio: Mi
estas la Eternulo.
13 Ne premu vian proksimulon kaj ne rabu; la
pago por dungito ne noktorestu e vi is mateno.
14 Ne malbenu
surdulon, kaj anta blindulo ne kuigu falilon; timu vian Dion:
Mi estas la Eternulo.
15 Ne faru maljustaon en la juado, ne
estu partia por malriulo kaj ne estimu potenculon; juste juu
vian proksimulon.
16 Ne disportu kalumniojn inter via popolo, ne
staru kontra la sango de via proksimulo: Mi estas la Eternulo.
17 Ne malamu vian fraton en via koro; admonu vian proksimulon,
por ke vi ne portu sur vi pekon pro li.
18 Ne faru venon kaj ne
portu koleron kontra la filoj de via popolo; amu vian
proksimulon kiel vin mem: Mi estas la Eternulo.
19 Miajn leojn
observu. Vian bruton ne parigu miksospece, vian kampon ne prisemu
miksospece, kaj veston miksospecan el lano kaj lino ne surmetu
sur vin.
20 Se viro kuas kun virino pro semo, kaj i estas
sklavino, ordonita al viro, sed ankora ne elaetita a ne
ricevinta liberecon, tiam devas esti enketo, sed ili ne mortu,
ar i ne estis libera.
21 Li alportu pro sia kulpo al la
Eternulo anta la pordon de la tabernaklo de kunveno virafon
kiel pekoferon.
22 Kaj la pastro pekliberigos lin per la virafo
de pekofero anta la Eternulo koncerne la pekon, kiun li pekis,
kaj pardonita estos al li la peko, kiun li pekis.
23 Kaj kiam vi
venos en la landon kaj plantos ian arbon manodonan, tiam rigardu
iajn fruktojn kvaza konsekritaj; dum tri jaroj ili estu por vi
kvaza konsekritaj, ili ne estu manataj.
24 En la kvara jaro
iuj iaj fruktoj estu sanktaj, dankoferoj al la Eternulo.
25 Sed
en la kvina jaro vi povas mani iajn fruktojn, kolektante por vi
iajn produktaojn: Mi estas la Eternulo, via Dio.
26 Ne manu
kun sango; ne aguru kaj ne antadiru sore.
27 Ne irkatondu la
flankojn de via kapo kaj ne fordifektu la flankojn de via barbo.
28 Entranojn pro mortinto ne faru sur via korpo kaj skribon
enpikitan ne faru sur vi: Mi estas la Eternulo.
29 Ne senhonorigu
vian filinon, prostituante in; por ke la lando ne fariu
prostituista kaj por ke la lando ne pleniu de malasteco.
30
Miajn sabatojn gardu kaj Mian sanktejon respektu: Mi estas la
Eternulo.
31 Ne turnu vin al magiistoj nek al soristoj, ne provu
malpurii per ili: Mi estas la Eternulo, via Dio.
32 Anta
grizulo stariu, kaj respektu la vizaon de maljunulo, kaj timu
vian Dion: Mi estas la Eternulo.
33 Kaj se ekloos e vi fremdulo
en via lando, ne premu lin.
34 Kiel indieno el inter vi estu por
vi la fremdulo, kiu eklois e vi, kaj amu lin kiel vin mem, ar
fremduloj vi estis en la lando Egipta: Mi estas la Eternulo, via
Dio.
35 Ne faru maljustaon en la juo, en la mezuro, en la peso,
en la amplekso.
36 Pesilo usta, peziloj ustaj, efo usta, kaj
hino usta estu e vi: Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu
elkondukis vin el la lando Egipta.
37 Kaj observu iujn Miajn
leojn kaj iujn Miajn decidojn kaj plenumu ilin: Mi estas la
Eternulo.
20_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Al la Izraelidoj
diru: iu el la Izraelidoj, kaj el la fremduloj, kiuj loas inter
la Izraelidoj, kiu donos iun el siaj idoj al Mole, mortu; la
popolo de la lando mortigu lin per tonoj.
3 Mi turnos Mian
vizaon kontra tiun homon, kaj Mi ekstermos lin el inter lia
popolo pro tio, ke el siaj idoj li donis al Mole, por malpurigi
Mian sanktejon kaj malhonori Mian sanktan nomon.
4 Kaj se la
popolo de la lando kovros siajn okulojn for de tiu homo, kiam li
donos iun el siaj idoj al Mole, kaj ne mortigos lin:
5 tiam Mi
turnos Mian vizaon kontra tiun homon kaj kontra lian familion,
kaj Mi ekstermos lin, kaj iujn, kiuj malastos, imitante lin en
la malastado por Mole, el inter ilia popolo.
6 Kaj se iu animo
sin turnos al magiistoj kaj soristoj, por malasti sub ilia
gvido, tiam Mi turnos Mian vizaon kontra tiun animon kaj
ekstermos in el inter ia popolo.
7 Sanktigu vin kaj estu
sanktaj, ar Mi estas la Eternulo, via Dio.
8 Kaj observu Miajn
leojn kaj plenumu ilin: Mi estas la Eternulo, kiu sanktigas vin.
9 iu, kiu malbenas sian patron a sian patrinon, estu mortigita:
sian patron kaj sian patrinon li malbenis, lia sango estu sur li.
10 Kaj se iu adultis kun edzinigita virino, se iu adultis kun la
edzino de sia proksimulo, estu mortigitaj la adultinto kaj la
adultintino.
11 Kaj se iu kuis kun la edzino de sia patro, li
malkovris la nudecon de sia patro; amba ili estu mortigitaj,
ilia sango estu sur ili.
12 Kaj se iu kuis kun sia bofilino, ili
amba estu mortigitaj: abomenaon ili faris, ilia sango estu sur
ili.
13 Kaj se iu kuis kun viro kiel kun virino, abomenaon ili
amba faris: ili estu mortigitaj, ilia sango estu sur ili.
14 Kaj
se iu prenis virinon kaj ian patrinon, tio estas malastegeco:
per fajro oni forbruligu lin kaj ilin, por ke ne estu malasteco
inter vi.
15 Kaj se iu kuis kun bruto, li estu mortigita, kaj
anka la bruton mortigu.
16 Kaj se virino alproksimiis al ia
bruto, por sekskunii kun i, tiam mortigu la virinon kaj la
bruton: ili estu mortigitaj, ilia sango estu sur ili.
17 Kaj se
iu prenis sian fratinon, filinon de sia patro a filinon de sia
patrino, kaj li vidis ian nudecon kaj i vidis lian nudecon, tio
estas maldecao; kaj ili devas esti ekstermitaj anta la okuloj
de sia popolo: la nudecon de sia fratino li malkovris, li portu
sian pekon.
18 Kaj se iu kuis kun virino dum ia malsano kaj
malkovris ian nudecon, li vidatigis ian elfluejon kaj i
malkovris la elfluejon de sia sango: ili amba estu ekstermitaj
el inter sia popolo.
19 Kaj la nudecon de la fratino de via
patrino kaj de la fratino de via patro ne malkovru; ar li
nudigis sian korpoparencinon, ili portu sian pekon.
20 Kaj se iu
kuis kun sia onklino, li malkovris la nudecon de sia onklo: ili
portu sian pekon, ili mortos seninfanaj.
21 Kaj se iu prenis la
edzinon de sia frato, tio estas malpurao: la nudecon de sia
frato li malkovris, seninfanaj ili estos.
22 Kaj observu iujn Miajn leojn kaj iujn Miajn decidojn kaj
plenumu ilin, por ke ne eletu vin la lando, en kiun Mi kondukas
vin, por tie loi.
23 Kaj ne agu la la leoj de la popolo, kiun
Mi forpelas de anta vi, ar ion i tion ili faris kaj Mi
ekabomenis ilin.
24 Kaj Mi diris al vi: Vi heredos ilian landon,
kaj Mi in donos al vi, por ke vi posedu in, la landon, en kiu
fluas lakto kaj mielo. Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu
distingis vin el inter la popoloj.
25 Kaj faru diferencon inter
bruto pura kaj malpura kaj inter birdo malpura kaj pura; kaj ne
malpurigu viajn animojn per bruto kaj per birdo, kaj per io, kio
movias sur la tero, kion Mi apartigis por vi, ke vi rigardu ilin
kiel malpurajn.
26 Kaj estu anta Mi sanktaj, ar sankta estas
Mi, la Eternulo, kaj Mi apartigis vin el inter la popoloj, por ke
vi estu Miaj.
27 Kaj viro a virino, se ili estos magiistoj a soristoj, estu
mortigitaj; per tonoj oni ilin mortigu, ilia sango estu sur ili.
1 Kaj la Eternulo diris al Moseo: Parolu al la pastroj, la
Aaronidoj, kaj diru al ili: Neniu el ili malpurigu sin per
mortinto en sia popolo;
2 krom nur per sia proksima parenco, per
sia patrino, per sia patro, per sia filo, per sia filino, kaj per
sia frato;
3 kaj per sia fratino-virgulino, proksima al li, kiu
ne estis edzinigita, per i li povas sin malpurigi.
4 Li ne
malpurigu sin, kiel estro en sia popolo, malsanktigante sin.
5
Ili ne faru al si senharaon sur sia kapo, kaj la flankojn de sia
barbo ili ne razu, kaj sur sia korpo ili ne faru entranojn.
6
Sanktaj ili estu anta sia Dio, kaj ili ne malsanktigu la nomon
de sia Dio; ar la fajroferojn al la Eternulo, la panon al sia
Dio ili alportas; tial ili estu sanktaj.
7 Virinon malastan a
senhonorigitan ili ne prenu, kaj virinon, forpuitan de sia edzo,
ili ne prenu; ar pastro estas sankta al sia Dio.
8 Tial tenu lin
sankte, ar la panon de via Dio li alportas; sankta li estu por
vi, ar sankta estas Mi, la Eternulo, kiu sanktigas vin.
9 Se
filino de pastro senhonoriis per malastado, i senhonorigas
sian patron: oni forbruligu in per fajro.
10 La granda pastro inter siaj fratoj, tiu, sur kies kapon estas
verita la sankta oleo, kaj kiu estas konsekrita, por porti la
vestojn, ne devas nudigi sian kapon nek disiri siajn vestojn.
11
Kaj al neniu mortinto li venu; e per sia patro a sia patrino li
sin ne malpurigu.
12 Kaj el la sanktejo li ne eliru, kaj li ne
malhonoru la sanktejon de sia Dio; ar sanktigo per la sankta
oleo de lia Dio estas sur li: Mi estas la Eternulo.
13 Edzinon li
prenu al si virgulinon.
14 Vidvinon, forpuitinon,
senhonorigitinon, a malastulinon li ne prenu, sed nur
virgulinon el sia popolo li prenu kiel edzinon.
15 Kaj li ne
senhonorigu sian semon en sia popolo, ar Mi estas la Eternulo,
kiu lin sanktigas.
16 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
17 Diru al Aaron
jene: Se iu el via idaro en iliaj generacioj havos ian kriplaon,
li ne alproksimiu, por alporti la panon de sia Dio.
18 ar
neniu, kiu havas ian kriplaon, alproksimiu: nek blindulo, nek
lamulo, nek platnazulo, nek monstrulo,
19 nek homo, kiu havas
rompitan kruron a rompitan brakon,
20 nek ibulo, nek ftizulo,
nek makulokululo, nek aknulo, nek favulo, nek herniulo.
21 Neniu,
kiu havas kriplaon el la idaro de Aaron la patro, alproksimiu,
por alporti la fajroferojn de la Eternulo: li havas kriplaon,
tial li ne alproksimiu, por alporti la panon de sia Dio.
22 La
panon de sia Dio el la plejsanktaoj kaj el la sanktaoj li povas
mani.
23 Sed al la kurteno li ne aliru kaj al la altaro li ne
alproksimiu, ar li havas kriplaon; por ke li ne malhonoru
Miajn sanktejojn, ar Mi, la Eternulo, ilin sanktigas.
24 Kaj
Moseo tion diris al Aaron kaj al liaj filoj kaj al iuj
Izraelidoj.
22_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Diru al Aaron
kaj al liaj filoj, ke ili agu singarde koncerne la sanktaojn de
la Izraelidoj, kaj ili ne malhonoru Mian sanktan nomon en tio,
kion ili konsekras al Mi: Mi estas la Eternulo.
3 Diru al ili: Se
iu en viaj generacioj el via tuta idaro aliros al la sanktaoj,
kiujn la Izraelidoj konsekras al la Eternulo, kaj li havos sur si
malpuraon, tiam tiu animo ekstermios de anta Mi: Mi estas la
Eternulo.
4 Se iu el la idaro de Aaron havos lepron a elfluon,
tiu ne manu la sanktaojn, is li purios. Kiu ektuis iun, kiu
malpuriis per mortinto, a kiu havas elfluon de semo;
5 a kiu
ektuis ian rampaon, per kiu li malpuriis, a iun homon, de kiu
li malpuriis per ia lia malpurao;
6 tiu, ektuinte tion, estos
malpura is la vespero, kaj li ne manu la sanktaojn, anta ol
li estos lavinta sian korpon per akvo.
7 Post la subiro de la
suno li farios pura, kaj tiam li povas mani la sanktaojn, ar
tio estas lia manao.
8 Kadavraon kaj ion, kion disiris
bestoj, li ne manu, por ke li ne malpuriu per tio: Mi estas la
Eternulo.
9 Kaj ili observu Miajn ordonojn, por ke ili ne portu
sur si pekon kaj ne mortu en i, se ili tion malhonoros: Mi estas
la Eternulo, kiu ilin sanktigas.
10 Kaj neniu laiko manu
sanktaon; loanto e pastro kaj anka dungito ne manu
sanktaon.
11 Se pastro aetis homon per sia mono, tiu povas
mani tion; kaj tiuj, kiuj naskiis en lia domo, povas mani lian
panon.
12 Se filino de pastro edziniis kun viro laika, i ne
manu el la levataj sanktaoj.
13 Sed se filino de pastro fariis
vidvino a eksedzino kaj i ne havas infanojn, kaj i revenis en
la domon de sia patro, kiel i estis en sia juneco, tiam i povas
mani la panon de sia patro; sed neniu laiko devas in mani.
14
Se iu manis sanktaon per eraro, li aldonu al i kvinonon de la
valoro kaj redonu al la pastro la sanktaon.
15 Ili ne malhonoru
la sanktaojn de la Izraelidoj, kiujn ili oferlevas al la
Eternulo.
16 Kaj ili ne aru sur sin la kulpon de la krimo,
manante siajn sanktaojn; ar Mi estas la Eternulo, kiu ilin
sanktigas.
17 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
18 Parolu al
Aaron kaj al liaj filoj kaj al iuj Izraelidoj, kaj diru al ili:
Se iu el la domo de Izrael a el la fremduloj inter Izrael
alportas sian oferon, u i estas promesitao a u i estas
ofero memvola, kiun ili alportas al la Eternulo kiel bruloferon,
19 tiam, por ke vi akiru plaon, i devas esti sendifekta,
virseksa, el grandaj brutoj, el afoj, a el kaproj.
20 Neniun
beston, kiu havas difektaon, alportu, ar i ne akirigos al vi
plaon.
21 Kaj se iu alportas pacoferon al la Eternulo, por
plenumi promeson a memvole, el grandaj a malgrandaj brutoj, i
estu sendifekta, por ke i plau; nenia difekto estu sur i.
22
Beston blindan a difektitan a kriplan a absceshavan a
aknohavan a favan ne alportu al la Eternulo; kaj ne donu ilin
kiel fajroferon sur la altaron de la Eternulo.
23 Bovon a afon,
kiu havas tro longajn a tro mallongajn membrojn, vi povas
alporti kiel oferon memvolan, sed kiel promesita ofero i ne
akiros plaon.
24 Beston, kiu havas testikon kunpremitan,
disbatitan, deiritan, a fortranitan, ne alportu al la
Eternulo, kaj en via lando ne faru tion.
25 Kaj el la manoj de
alilandulo ne alportu tiajn kiel panon de via Dio; ar kriplao
estas sur ili, difektao estas sur ili: ili ne akiros al vi
plaon.
26 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
27 Kiam naskios
bovido a afido a kaprido, tiam i restu dum sep tagoj sub sia
patrino, kaj de post la oka tago kaj plue i povas akiri plaon
kiel fajrofero al la Eternulo.
28 Sed nek bovon, nek afon buu
kun ia ido en unu tago.
29 Se vi alportas dankoferon al la
Eternulo, oferu in tiel, ke i akiru por vi plaon.
30 En la
sama tago oni devas in mani; ne lasu iom el i is la mateno:
Mi estas la Eternulo.
31 Kaj observu Miajn ordonojn kaj plenumu
ilin: Mi estas la Eternulo.
32 Kaj ne malhonoru Mian sanktan
nomon, kaj Mi estu sankta inter la Izraelidoj: Mi estas la
Eternulo, kiu sanktigas vin,
33 kiu elkondukis vin el la lando
Egipta, por esti por vi Dio. Mi estas la Eternulo.
23_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Parolu al la
Izraelidoj, kaj diru al ili: La festoj de la Eternulo, kiujn vi
nomos sanktaj kunvenoj, jen ili estas, Miaj festoj.
3 Dum ses
tagoj faru laboron; sed la sepan tagon estas sabato de ripozo,
sankta kunveno, nenian laboron faru; i estu sabato al la
Eternulo en iuj viaj loejoj.
4 Jen estas la festoj de la Eternulo, sanktaj kunvenoj, kiujn vi
kunvokados en ilia tempo:
5 en la unua monato, en la dek-kvara
tago de la monato, irka la vespero, estas Pasko al la Eternulo.
6 Kaj en la dek-kvina tago de tiu monato estas la festo de macoj
al la Eternulo; dum sep tagoj manu macojn.
7 En la unua tago
estu e vi sankta kunveno, faru nenian laboron.
8 Kaj alportadu
fajroferojn al la Eternulo dum sep tagoj; en la sepa tago estu
sankta kunveno, faru nenian laboron.
9 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
10 Parolu al la
Izraelidoj, kaj diru al ili: Kiam vi venos en la landon, kiun Mi
donas al vi, kaj vi rikoltos ian rikolton, tiam alportu al la
pastro la unuan garbon el via rikolto.
11 Kaj li skuos la garbon
anta la Eternulo, por ke vi akiru plaon; en la morgaa tago
post la festo la pastro in skuos.
12 Kaj vi pretigu en la tago,
kiam estos skuata via garbo, sendifektan afidon jaraan kiel
bruloferon al la Eternulo.
13 Kaj kun i, kiel farunoferon, du
dekonojn de efo da delikata faruno, miksita kun oleo, kiel
fajroferon al la Eternulo, kiel agrablan odoraon, kaj kun i,
kiel veroferon, kvaronon de hino da vino.
14 Kaj panon kaj
rostitajn grajnojn kaj freajn grajnojn ne manu is tiu tago
mem, en kiu vi alportos la oferon al via Dio; i estu eterna leo
por viaj generacioj en iuj viaj loejoj.
15 Kaj kalkulu al vi de post la morgaa tago post la festo, de
post la tago, en kiu vi alportis la garbon por skuado, sep
plenajn semajnojn.
16 is la morgaa tago post la sepa semajno
kalkulu kvindek tagojn, kaj tiam vi alportos novan farunoferon al
la Eternulo.
17 El viaj loejoj alportu du panojn de skuofero; el
du dekonoj de efo da delikata faruno ili estu; fermente ili estu
bakitaj; tio estos unuaj produktoj por la Eternulo.
18 Kaj
alportu kune kun la panoj sep afidojn sendifektajn jaraajn kaj
unu bovidon kaj du virafojn; ili estu brulofero al la Eternulo;
kaj kune kun ili farunoferon kaj veroferon, fajroferon, agrablan
odoraon al la Eternulo.
19 Pretigu anka unu kapron kiel
pekoferon, kaj du jaraajn afidojn kiel pacoferon.
20 Kaj la
pastro skuu ilin kune kun la unuaproduktaj panoj kiel skuoferon
anta la Eternulo, kun la du afidoj; i estu sanktao al la
Eternulo por la pastro.
21 Kaj proklamu en tiu tago: sankta
kunveno estu e vi, faru nenian laboron; tio estu eterna leo en
iuj viaj loejoj en viaj generacioj.
22 Kaj kiam vi rikoltos la rikolton en via lando, ne rikoltu ion
is la rando de via kampo dum via rikoltado, kaj la postrestaon
de via rikolto ne kolektu; por la malriulo kaj por la fremdulo
lasu tion: Mi estas la Eternulo, via Dio.
23 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
24 Diru al la
Izraelidoj jene: En la sepa monato, en la unua tago de la monato,
estu e vi festo, memorigado per trumpetado, sankta kunveno.
25
Faru nenian laboron; kaj alportu fajroferon al la Eternulo.
26 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
27 Sed en la deka
tago de tiu sepa monato estu tago de pekliberigo, sankta kunveno
estu e vi; kaj humiligu vian animon kaj alportu fajroferon al la
Eternulo.
28 Kaj faru nenian laboron en tiu tago, ar i estas
tago de pekliberigo, por pekliberigi vin anta la Eternulo, via
Dio.
29 iu animo, kiu ne humiligos sin en tiu tago, ekstermios
el inter sia popolo.
30 Se iu animo faros ian laboron en tiu
tago, Mi ekstermos tiun animon el inter ia popolo.
31 Faru
nenian laboron; i estu eterna leo en viaj generacioj en iuj
viaj loejoj.
32 Granda sabato i estu por vi; kaj humiligu viajn
animojn; vespere en la naa tago de la monato, de vespero is
vespero festu vian sabaton.
33 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
34 Diru al la
Izraelidoj jene: Komencante de la dek-kvina tago de tiu sepa
monato estu festo de laboj dum sep tagoj al la Eternulo.
35 En
la unua tago estu sankta kunveno, faru nenian laboron.
36 Dum sep
tagoj alportadu fajroferojn al la Eternulo; en la oka tago estu
e vi sankta kunveno, kaj alportu fajroferon al la Eternulo;
ferma festo i estas, faru nenian laboron.
37 Tio estas la festoj de la Eternulo, kiujn vi nomos sanktaj
kunvenoj, por alporti fajroferon al la Eternulo, bruloferon kaj
farunoferon, buoferon kaj veroferojn, iun en ia tago;
38 krom
la sabatoj de la Eternulo kaj krom viaj donoj kaj krom iuj viaj
promesoj, kaj krom iuj viaj memvolaj oferoj, kiujn vi donos al
la Eternulo.
39 Kaj en la dek-kvina tago de la sepa monato, kiam vi kolektos
la produktaon de la tero, festu la feston de la Eternulo dum sep
tagoj; en la unua tago estu festo kaj en la oka tago estu festo.
40 Kaj prenu al vi en la unua tago fruktojn de belaj arboj,
branojn de palmoj kaj branojn de densaj arboj kaj de
apudriveraj salikoj; kaj gajigu vin anta la Eternulo, via Dio,
dum sep tagoj.
41 Kaj festu tiun feston de la Eternulo dum sep
tagoj en la jaro; eterna leo tio estu en viaj generacioj; en la
sepa monato festu in.
42 En laboj lou dum sep tagoj, iu
indieno en Izrael lou en laboj;
43 por ke sciu viaj
generacioj, ke en laboj Mi loigis la Izraelidojn, kiam Mi
elkondukis ilin el la lando Egipta: Mi estas la Eternulo, via
Dio.
44 Kaj Moseo diris pri la festoj de la Eternulo al la
Izraelidoj.
24_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Ordonu al la
Izraelidoj, ke ili alportadu al vi oleon olivan, puran, pistitan,
por lumigado, por ke lucerno brulu iam.
3 Ekster la kurteno de
la atesto en la tabernaklo de kunveno Aaron in iam aranadu de
vespero is mateno anta la Eternulo; tio estu eterna leo en
viaj generacioj.
4 Sur la pure ora kandelabro li aranadu la
lumojn anta la Eternulo iam.
5 Kaj prenu delikatan farunon kaj baku el i dek du panojn; el du
dekonoj de efo estu iu pano;
6 kaj aranu ilin en du vicoj, po
ses en vico, sur la pure ora tablo anta la Eternulo.
7 Kaj metu
sur iun vicon puran olibanon, kaj tio estos e la pano
memorofero, fajrofero al la Eternulo.
8 En iu tago sabata oni
iam aranu tion anta la Eternulo; de la Izraelidoj i estu
eterna interligo.
9 Kaj i estu por Aaron kaj por liaj filoj, kaj
ili manu in sur sankta loko, ar tio estas plejsanktao por li
el la fajroferoj de la Eternulo; tio estu eterna leo.
10 Kaj eliris iu filo de virino Izraelida kaj de viro Egipta
inter la Izraelidojn, kaj en la tendaro la filo de la Izraelidino
ekkverelis kun Izraelido;
11 kaj la filo de la Izraelidino
insultis la nomon de Dio kaj blasfemis; kaj oni venigis lin al
Moseo. La nomo de lia patrino estis elomit, filino de Dibri el
la tribo de Dan.
12 Kaj oni metis lin en malliberejon, is oni
ricevos precizan decidon de la Eternulo.
13 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
14 Elirigu la
blasfeminton ekster la tendaron; kaj iuj, kiuj adis, metu siajn
manojn sur lian kapon, kaj la tuta komunumo mortigu lin per
tonoj.
15 Kaj al la Izraelidoj diru jene: iu, kiu blasfemos
sian Dion, portos sian pekon.
16 Kiu insultas la nomon de la
Eternulo, tiu estu mortigita; per tonoj mortigu lin la tuta
komunumo. u fremdulo, u indieno, se li blasfemos la nomon de
la Eternulo, estu mortigita.
17 Se iu mortigos iun homon, oni lin
mortigu.
18 Kiu mortigos bruton, tiu pagu pro i: beston pro
besto.
19 Se iu faris difekton al sia proksimulo, oni faru al li
tiel, kiel li faris:
20 rompon pro rompo, okulon pro okulo,
denton pro dento; kian difekton li faris al homo, tian oni faru
al li.
21 Kaj kiu mortigis bruton, pagu pro i; sed kiu mortigis
homon, estu mortigita.
22 La sama juo estu e vi u por
fremdulo, u por indieno; ar Mi estas la Eternulo, via Dio.
23
Kaj Moseo diris al la Izraelidoj, kaj oni elirigis la
blasfeminton ekster la tendaron kaj mortigis lin per tonoj; kaj
la Izraelidoj faris, kiel la Eternulo ordonis al Moseo.
1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo sur la monto Sinaj, dirante:
2 Parolu al la Izraelidoj, kaj diru al ili: Kiam vi venos en la
landon, kiun Mi donas al vi, tiam la tero ripozu sabaton al la
Eternulo.
3 Dum ses jaroj prisemu vian kampon kaj dum ses jaroj
pritranu vian vinberardenon kaj kolektu iliajn produktaojn;
4
sed en la sepa jaro estu sabato de ripozo por la tero, sabato al
la Eternulo: vian kampon ne prisemu kaj vian vinberardenon ne
pritranu.
5 Kio mem elkreskos post via rikolto, tion ne rikoltu,
kaj la vinberojn de viaj nepritranitaj branoj ne deprenu: tio
estu jaro de ripozo por la tero.
6 Kaj la produktaoj de la
sabata tero estu manao por vi iuj: por vi, por via sklavo, por
via sklavino, kaj por via dungito kaj por via kunloanto, kiuj
loas e vi.
7 Kaj por via bruto kaj por la bestoj, kiuj estas
sur via tero, iuj iaj produktaoj estu kiel manao.
8 Kaj kalkulu al vi sep sabatajn jarojn, sep fojojn po sep jaroj,
ke vi havu en la sep sabataj jaroj kvardek na jarojn.
9 Kaj
proklamu per trumpetado en la sepa monato, en la deka tago de la
monato; en la tago de pekliberigo trumpetu en via tuta lando.
10
Kaj sanktigu la kvindekan jaron, kaj proklamu liberecon en la
lando por iuj iaj loantoj: jubileo i estu por vi; kaj revenu
iu al sia posedao, kaj iu revenu al sia familio.
11 Jubileo i
estu por vi, la kvindeka jaro; ne semu, kaj ne rikoltu tion, kio
mem elkreskis, kaj ne deprenu la berojn de la nepritranitaj
vinberbranoj.
12 ar jubileo i estas, sankta i estu por vi; de
la kampo manu iajn produktaojn.
13 En tiu jubilea jaro iu
revenu al sia posedao.
14 Kaj se vi ion vendos al via
proksimulo, a se vi aetos el la manoj de via proksimulo, unu ne
malprofitigu la alian.
15 La la kalkulo de la jaroj post la
jubileo aetu de via proksimulo; la la kalkulo de la jaroj de
produktado li vendu al vi.
16 La la multeco de la jaroj
pligrandigu la prezon, kaj ju pli malmultaj estas la jaroj, des
pli malgrandigu la prezon; ar la nombron de la rikoltoj li
vendas al vi.
17 Kaj ne malprofitigu unu la alian, kaj timu vian
Dion; ar Mi estas la Eternulo, via Dio.
18 Kaj plenumu Miajn
leojn, kaj Miajn decidojn observu kaj plenumu ilin, kaj tiam vi
loos en la lando sendanere.
19 Kaj la tero donados siajn
fruktojn, kaj vi manados issate, kaj vi loos sur i
sendanere.
20 Kaj se vi diros: Kion ni manos en la sepa jaro,
kiam ni ne semos kaj ne enkolektos niajn produktaojn?
21 Mi
sendos al vi Mian benon en la sesa jaro, kaj i alportos
produktaojn por tri jaroj.
22 Kaj vi semos en la oka jaro, sed
vi manos la produktaojn malnovajn is la naa jaro; is venos
la rikolto de iaj produktaoj, vi manos malnovajn.
23 Kaj la
tero ne estu vendata por iam; ar al Mi apartenas la tero, ar
vi estas fremduloj kaj pasloantoj e Mi.
24 Kaj sur la tuta tero
de via posedado permesu liberigon de la tero.
25 Se via frato malriios kaj vendos ion de sia posedao, sed
venos reaetanto, lia proksima parenco, tiam li povu reaeti la
venditaon de sia frato.
26 Kaj se iu ne trovos por si
reaetanton, sed li mem farios sufie bonstata, kaj havos tiom,
ke li povos reaeti,
27 tiam li kalkulu la jarojn de la
venditeco, kaj la restaojn li redonu al tiu, al kiu li vendis;
kaj li revenu al sia posedado.
28 Sed se li ne havos sufie, por
redoni al li, tiam lia venditao restu en la manoj de la aetinto
is la jubilea jaro; sed en la jubilea jaro i foriru, kaj li
revenu al sia posedado.
29 Kaj se iu vendos loeblan domon en urbo, kiun irkaas muro,
tiam i estas reaetebla is la fino de jaro post ia vendo; en
la daro de jaro i estas reaetebla.
30 Sed se i ne estos
reaetita anta la fino de tuta jaro, tiam la domo, kiu estas en
urbo irkaita de muro, restas por iam e ia aetinto en liaj
generacioj; i ne foriras en jaro jubilea.
31 La domoj en la
vilaoj ne irkaitaj de muro estu kalkulataj kiel kampo da tero;
oni povas ilin reaeti, kaj en jubilea jaro ili foriras.
32
Koncerne la urbojn de la Levidoj, la domojn en la urboj de ilia
posedado, la Levidoj iam havas la rajton de reaeto.
33 Se iu
elaetos ion de la Levidoj, tiam la vendita domo a la urba
posedao foriras en la jubilea jaro; ar la domoj en la urboj de
la Levidoj estas ilia posedao inter la Izraelidoj.
34 Kaj la
kampoj irka iliaj urboj ne estu vendataj, ar tio estas ilia
poriama posedao.
35 Se via frato malriios kaj lia brako malfortios apud vi,
tiam subtenu lin; u li estas fremdulo, u pasloanto, li vivu
kun vi.
36 Ne prenu de li procentojn nek alkreskon, kaj timu vian
Dion, ke via frato vivu kun vi.
37 Donante al li monon, ne
postulu de li procentojn, kaj donante al li manaon, ne postulu
ian pligrandigon.
38 Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu
elkondukis vin el la lando Egipta, por doni al vi la landon
Kanaanan, por esti via Dio.
39 Kiam malriios apud vi via frato kaj li estos vendita al vi,
tiam ne aru lin per laborado sklava;
40 kiel dungito, kiel
pasloanto li estu e vi; is la jubilea jaro li servu e vi;
41
kaj tiam li foriru de vi, li mem kaj anka liaj filoj kun li, kaj
li revenu al sia familio kaj al la posedao de siaj patroj.
42
ar ili estas Miaj sklavoj, kiujn Mi elkondukis el la lando
Egipta; ili ne estu vendataj, kiel oni vendas sklavojn.
43 Ne
regu ilin kun krueleco, kaj timu vian Dion.
44 Via sklavo kaj via
sklavino, kiujn vi povas havi, devas esti el la popoloj, kiuj
estas irka vi; el ili aetu sklavon kaj sklavinon.
45 Anka el
la idoj de la pasloantoj, kiuj fremdule loas e vi, el ili vi
povas aeti, kaj el iliaj familioj, kiuj estas e vi kaj kiuj
naskiis en via lando; ili povas esti via posedao.
46 Kaj vi
povas transdoni ilin herede al viaj filoj post vi kiel poriaman
posedaon; ilin vi povas uzi kiel sklavojn, sed super viaj
fratoj, super Izraelidoj, ne regu unuj super aliaj kun krueleco.
47 Kaj se fremdulo a pasloanto e vi estos bonstata, kaj via
frato malriios anta li kaj vendos sin al la fremdulo a
pasloanto e vi a al ido de familio de fremdulo:
48 post la
vendo restas al li rajto de elaeto; iu el liaj fratoj elaetu
lin.
49 A lia onklo, a filo de lia onklo elaetu lin, a iu el
lia parencaro, el lia familio elaetu lin; a se lia stato
sufios, li mem sin elaetos.
50 Kaj li faru prikalkulon kun sia
aetinto, de la jaro, en kiu li sin vendis, is la jaro jubilea;
kaj la mono, pro kiu li vendis sin, devas esti redonita la la
nombro de la jaroj; kiel dungito li estu e li.
51 Se restas
ankora multe da jaroj, tiam proporcie al ili li redonu elaeton
pro si el la mono, pro kiu li estis aetita.
52 Se restas
malmulte da jaroj is la jubilea jaro, tiam li kalkulu tion al li
kaj proporcie al la jaroj li redonu pro si elaeton.
53 Kiel
lajara dungito li estu e li, kaj i tiu ne regu lin kruele
anta viaj okuloj.
54 Kaj se li ne elaetios tiamaniere, tiam li
foriru en la jubilea jaro, li kune kun siaj infanoj.
55 ar Miaj
sklavoj estas la Izraelidoj; ili estas Miaj sklavoj, kiujn Mi
elkondukis el la lando Egipta: Mi estas la Eternulo, via Dio.
1 Ne faru al vi idolojn, kaj figurojn kaj statuojn ne starigu e
vi, kaj tonojn kun bildoj ne kuigu en via lando, por
adorklinii super ili: ar Mi estas la Eternulo, via Dio.
2 Miajn
sabatojn observu, kaj Mian sanktejon respektegu: Mi estas la
Eternulo.
3 Se vi agos la Miaj leoj kaj observos Miajn ordonojn kaj
plenumos ilin,
4 tiam Mi donos al vi pluvojn iliatempe, kaj la
tero donos siajn produktaojn, kaj la kampa arbo donos siajn
fruktojn.
5 Kaj la tempo de draado daros e vi is la
enkolektado de la vinberoj, kaj la enkolektado de vinberoj daros
is la semado, kaj vi manos vian panon sate kaj vi loos
sendanere en via lando.
6 Kaj Mi donos pacon al via lando, kaj
kiam vi kuos, neniu vin timigos; kaj Mi forigos la malbonajn
bestojn el la lando, kaj glavo ne trapasos vian landon.
7 Kaj vi
pelos viajn malamikojn, kaj ili falos anta vi de glavo.
8 Kaj
kvin al vi pelos centon, kaj cent el vi pelos dekmilon; kaj viaj
malamikoj falos anta vi de glavo.
9 Kaj Mi turnos Min al vi kaj
kreskigos vin kaj multigos vin, kaj Mi fortikigos Mian interligon
kun vi.
10 Kaj vi manos grenon malnovan pasintjaran, kaj vi
elportos la malnovan pro la nova.
11 Kaj Mi starigos Mian loejon
inter vi, kaj Mia animo vin ne abomenos.
12 Kaj Mi iros inter vi,
kaj Mi estos via Dio, kaj vi estos Mia popolo.
13 Mi estas la
Eternulo, via Dio, kiu elkondukis vin el la lando Egipta, por ke
vi ne estu iliaj sklavoj; kaj Mi rompis la bastonojn de via jugo
kaj ekirigis vin kun levita kapo.
14 Sed se vi ne obeos Min kaj ne faros iujn i tiujn ordonojn;
15 kaj se vi malestimos Miajn leojn kaj se via animo abomenos
Miajn decidojn, kaj vi ne plenumos iujn Miajn ordonojn, rompante
Mian interligon:
16 tiam anka Mi faros al vi tion: Mi sendos sur
vin teruron, maldikion, kaj febron, kiuj konsumas la okulojn kaj
senfortigas la animon; kaj vi semos viajn semojn vane, ilin
manos viaj malamikoj.
17 Kaj Mi turnos Mian vizaon kontra vin,
kaj vi falos anta viaj malamikoj, kaj regos vin viaj malamantoj,
kaj vi kuros, kiam neniu pelos vin.
18 Kaj se vi malgra i tio
ne obeos Min, tiam Mi sepoble pligrandigos la punon pro viaj
pekoj.
19 Kaj Mi rompos vian fieran obstinecon, kaj Mi faros vian
ielon kiel fero kaj vian teron kiel kupro.
20 Kaj vane
konsumios via forto; via tero ne donos siajn produktaojn, kaj
la arboj de la tero ne donos siajn fruktojn.
21 Kaj se vi malgra
tio spitos Min kaj ne volos obei Min, tiam Mi aldonos sepoble da
frapoj la viaj pekoj.
22 Kaj Mi venigos sur vin la sovaajn
bestojn, kaj ili formanos viajn infanojn kaj ekstermos viajn
brutojn kaj malmultigos vin tiel, ke viaj vojoj dezertios.
23 Se
anka per tio vi ne humilios, sed plue agos kontra Mi:
24 tiam
anka Mi agos kontra vi, kaj Mi anka frapos vin sepoble pro
viaj pekoj.
25 Kaj Mi venigos sur vin venan glavon, kiu venos
pro la interligo; kaj vi kolektios en viaj urboj, kaj Mi sendos
peston en vian mezon, kaj vi estos fordonitaj en la manojn de la
malamiko.
26 Kiam Mi rompos al vi la apogon de la pano, tiam dek
virinoj bakos vian panon en unu forno kaj redonos vian panon
pesante, kaj vi manos kaj ne satios.
27 Kaj se vi malgra tio ne obeos Min, kaj spitos Min:
28 tiam Mi
iros kontra vin kolere, kaj Mi punos vin sepoble pro viaj pekoj.
29 Kaj vi manos la karnon de viaj filoj, kaj la karnon de viaj
filinoj vi manos.
30 Kaj Mi detruos viajn altaojn kaj ruinigos
viajn kolonojn de la suno, kaj Mi etos viajn kadavrojn sur la
rompitaojn de viaj idoloj, kaj Mia animo abomenos vin.
31 Kaj Mi
faros el viaj urboj dezerton, kaj Mi ruinigos viajn sanktejojn,
kaj Mi ne flaros viajn agrablajn odoraojn.
32 Kaj Mi dezertigos
la teron, ke miregos pri i viaj malamikoj, kiuj ekloos sur i.
33 Kaj vin Mi disetos inter la popolojn, kaj Mi nudigos post vi
glavon; kaj via tero estos dezerta kaj viaj urboj estos
ruinigitaj.
34 Tiam la tero ricevos kontentigon pri siaj sabatoj
dum la tuta tempo de sia dezerteco, kiam vi estos en la lando de
viaj malamikoj; tiam ripozos la tero kaj kontentigos sin pri siaj
sabatoj.
35 Dum la tuta tempo de dezerteco i ripozos, kiom i ne
ripozis en viaj sabatoj, kiam vi lois sur i.
36 Kaj al la
restintoj el vi Mi sendos timon en ilian koron en la lando de
iliaj malamikoj; kaj pelos ilin brueto de falanta folio, kaj ili
kuros, kiel oni kuras de glavo, kaj ili falos, kiam neniu ilin
persekutos.
37 Kaj ili falos unu sur alian, kiel de glavo, dum
neniu ilin pelos; kaj vi ne havos forton por stari anta viaj
malamikoj.
38 Kaj vi pereos inter la popoloj, kaj formanos vin
la lando de viaj malamikoj.
39 Kaj la restintoj el vi senfortios
pro siaj pekoj en la landoj de viaj malamikoj, kaj anka pro la
pekoj de siaj patroj ili senfortios.
40 Tiam ili konfesos sian
kulpon kaj la kulpon de siaj patroj en la malbonagoj, kiujn ili
faris kontra Mi kaj pri kio ili spitis Min.
41 Anka Mi iris
kontra ilin kaj envenigis ilin en la landon de iliaj malamikoj;
kaj se tiam humilios ilia koro ne cirkumcidita kaj se ili donos
kontentigon pri siaj pekoj,
42 tiam Mi rememoros Mian interligon
kun Jakob, kaj Mian interligon kun Isaak kaj Mian interligon kun
Abraham Mi rememoros, kaj la landon Mi rememoros.
43 La lando
estos forlasita de ili kaj ricevos kontentigon pri siaj sabatoj,
kiam i dezertios post ili; kaj ili donos kontentigon pri siaj
kulpoj, ar ili malrespektis Miajn decidojn kaj Miajn leojn ilia
animo abomenis.
44 Kaj tamen, kiam ili estos en la lando de siaj
malamikoj, Mi ne malestimos ilin, kaj ne abomenos ilin tiom, por
ekstermi ilin, por neniigi Mian interligon kun ili; ar Mi estas
la Eternulo, ilia Dio.
45 Kaj Mi rememoros por ili la interligon
kun la antauloj, kiujn Mi elkondukis el la lando Egipta anta la
okuloj de la popoloj, por esti ilia Dio: Mi estas la Eternulo.
46 Tio estas la leoj kaj decidoj kaj instruoj, kiujn starigis la
Eternulo inter Si kaj la Izraelidoj sur la monto Sinaj per Moseo.
27_1">1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Parolu al la
Izraelidoj, kaj diru al ili: Se iu faros sanktan promeson dedii
animon la via taksado al la Eternulo,
3 tiam via taksado devas
esti: pro virseksulo en la ao de dudek jaroj is sesdek jaroj
via taksado estu kvindek sikloj da arento la la sankta siklo.
4
Kaj se tio estos virino, tiam via taksado estu tridek sikloj.
5
Kaj se tio estos aulo de kvin jaroj is dudek jaroj, via taksado
estu pro viro dudek sikloj kaj pro virino dek sikloj.
6 Se tio
estos aulo de unu monato is kvin jaroj, tiam via taksado estu
pro viro kvin sikloj da arento kaj pro virino via taksado estu
tri sikloj da arento.
7 Kaj se en la ao de sesdek jaroj kaj
pli, tiam, se tio estos viro, via taksado estu dek kvin sikloj
kaj pro virino dek sikloj.
8 Kaj se li estas tro malria por tia
taksado, tiam oni starigu lin anta la pastro kaj la pastro taksu
lin: konforme al la bonhaveco de la promesinto la pastro lin
taksu.
9 Se tio estas bruto el tiaj, kiajn oni ofere alportas al la
Eternulo, tiam io, kio estas donita al la Eternulo, estu sankta.
10 Oni ne devas in ani nek anstataigi in, bonan per malbona
a malbonan per bona; se tamen iu anstataigos bruton per bruto,
tiam i kaj anka ia anstataigito fariu konsekrita.
11 Se tio
estas ia bruto malpura, el tiaj, kiajn oni ne alportas ofere al
la Eternulo, tiam oni starigu la bruton anta la pastro;
12 kaj
la pastro taksos in, u i estas bona, u malbona; kiel taksos
la pastro, tiel i estu.
13 Se la promesinto volos in elaeti,
li aldonu kvinonon al via takso.
14 Se iu dedios sian domon kiel sanktaon al la Eternulo, tiam
la pastro in taksu, u i estas bona, u malbona; kiel la pastro
in taksos, tiel i restu.
15 Sed se la dediinto volos elaeti
sian domon, tiam li aldonu kvinonon de la mono de via takso, kaj
i restos lia.
16 Se el sia posedata kampo iu dedios ion al la Eternulo, tiam
via taksado devas esti proporcia al ia semitao: pro semitao en
la kvanto de omero da hordeo estu la takso kvindek sikloj da
arento.
17 Se de jubilea jaro li dedias sian kampon, tiam la
afero restu la via taksado.
18 Sed se post la jubilea jaro li
dedios sian kampon, tiam la pastro kalkulu al li la monon la la
jaroj, kiuj restas is la jubilea jaro, kaj tion oni deprenu de
via takso.
19 Se la dediinto volos elaeti la kampon, tiam li
aldonu kvinonon de la mono la via taksado, kaj i restos lia.
20
Sed se li ne elaetos la kampon kaj la kampo estos vendita al
alia homo, tiam i ne estos plu elaetebla.
21 Kaj tiu kampo,
kiam i foriros en la jubilea jaro, estos konsekrita al la
Eternulo, kiel kampo priurita: i farios posedao de la pastro.
22 Kaj se iu dedios al la Eternulo kampon, kiun li aetis kaj
kiu ne estas el la kampoj de lia hereda posedao,
23 tiam la
pastro kalkulu al li la takson is la jubilea jaro, kaj li donu
la takson en tiu tago, kiel konsekritaon al la Eternulo.
24 En
la jubilea jaro la kampo revenos al tiu, de kiu oni in aetis,
al kiu apartenas hereda posedado de tiu tero.
25 iu via taksado
estu la la sankta siklo: el dudek geroj konsistu la siklo.
26 Nur unuenaskiton, kiu el la brutoj apartenas al la Eternulo
pro sia unuenaskiteco, neniu dediu: u i estas bovo, u i
estas afo, i apartenas al la Eternulo.
27 Se i estas bruto
malpura, tiam oni devas elaeti in la via taksado kaj aldoni al
la valoro kvinonon; se i ne estos elaetita, oni vendu in la
via taksado.
28 Nur io konsekrita, kion iu konsekris al la Eternulo, el io,
kio apartenas al li, u i estas homo, u bruto, u posedata
kampo, ne estu vendata nek elaetata. io konsekrita estas
plejsanktao de la Eternulo.
29 iu konsekrita, kiu estos
konsekrita el la homoj, ne estu elaetita; li devas morti.
30 iu dekonao el la tero, el la semitao de la tero, el la
fruktoj de la arboj apartenas al la Eternulo; i estas sanktao
de la Eternulo.
31 Se iu volos elaeti ion el sia dekonao, li
aldonu al la valoro kvinonon.
32 Kaj iu dekono el la bovoj kaj
afoj, el io, kio pasas sub la bastono de patanto, la deka estu
konsekrita al la Eternulo.
33 Oni ne devas esplori, u i estas
bona a malbona, kaj oni in devas ne anstataigi; se iu in
anstataigos, tiam i kaj ia anstataao estu sanktaoj kaj ne
estu elaetataj.
34 Tio estas la ordonoj, kiujn la Eternulo ordonis al Moseo por
la Izraelidoj sur la monto Sinaj.